Złożone rzeczowniki tworzą jeden token
W języku niemieckim rzeczowniki łączy się w jeden wyraz, dlatego pojedyncze wypowiedziane słowo może stać się terminem długości czterdziestu znaków, którego nie ma w żadnym słowniku. Zapisane jako jeden wyraz jest poprawne; rozdzielone na części staje się błędne i nie można go wyszukać. Właściwe zapisywanie złożeń odróżnia niemiecki transkrypt, który można przeszukiwać, od takiego, który trzeba ponownie czytać.





