Eén woord kan een hele zin zijn
Turks is een agglutinerende taal: achtervoegsels worden aan een stam toegevoegd totdat één geschreven woord bevat waarvoor het Engels een hele bijzin nodig heeft. Elk achtervoegsel verandert de betekenis. Daardoor is een fout diep in een lang woord makkelijk te missen en lastig te herkennen tijdens het lezen. Ook werken woordaantallen en zoekopdrachten hierdoor anders dan in Europese talen.





