๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๙ การทำเตโชกสิณ — Transcript

ธรรมาวุโทวาส หลวงปู่สาครธรรมาวุโท วัดเวลุวั ตำบลท่าขนุน อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี แสดงธรรมเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2569 พยายามภาวนาธรมเตโชกสิลป์ เพ่งร่างกายให้มันเป็นโปร่งแสง พอมันโปร่งแสงแล้วมันก็จะมีจุดดำ พอมันมีจุดดำก็ยกออกไปจากแสงตัวนั้น เอาไปกองไว้ข้างนอก พอไปกองไว้ข้างนอกแล้วก็เพ่งเตโชกสินใส่ให้มันไม่เป็นขี้เท่าเลย ผลการตรวจเลือดบางอย่างก็ดีขึ้นเกินคาด บางอย่างก็ยังทรงอยู่ ยังไม่ปกติ ยังต้องควบคุมน้ำ เข้ากับน้ำออก วันละเท่าไหร่ พบ 4 4 ลิตร น้ำเข้าน้ำออกวันละ 4 ลิตร 3 ลิตรขึ้น 4 ลิตร ขวดครกลิตร 4 ใบอ่ะกินหมดเกี้ยง อุ้ยสบาย สมัยก่อนเรากินหมดโลนึง นครก ครกคนลฤทธิ์นี่ 6 ขุลิตรนี่เมื่อก่อนเรากินโลนึงเลย

ถ้าอยู่ถึงเที่ยงคืนก็อาจจะลครึ่ง เรารับแจกตั้งแต่ฉันเสร็จไปจนถึงเที่ยงคืน อาจจะโหลครึ่ง 16 ขวด 14 ขวด 15 ขวด 15 ลิตร นี่แค่ 4 ลิตรเอง น้ำเปล่า น้ำเปล่าแค่ 4 ลิตร น้ำเข้ากับน้ำออกเท่ากัน ขาดกันเกินกันหน่อยธรรมดา ขาดเกินไม่เท่าไหร่ แต่ผลการตรวจเลือดวันนี้ก็ดีขึ้น ในบางตัวบางตัวก็ดี อย่างค่าของไตก็ดี ค่าของอะไรบ้างดีหลายตัวอยู่ ต่ำกว่าฆ่าเขาต่ำกว่าฆ่ามาตรฐาน อย่างมาตรฐานก็ให้ไม่เกิน 10 ของเราอยู่ ที่ 2 ตัวนี้เตัวที่ไม่เกิน 10 นี่วันนั้นมันขึ้นไป วันที่ 30 เมษายนนั้นมันขึ้นไป 130

พอวันที่ 2 เมษายนขึ้นไป 160 พอวันที่ 4 เมษายนลงมา 52 พอวันที่ 6 พฤษภาคม มันลงมา 2 มั้ง 6 พฤษภาคม แล้วก็มา 14 พฤษภาคม 14 พฤษภาคมลงมาอยู่ที่ 2 วันนี้ก็อยู่ที่ 2 ค่าตัวนี้ค่าตัวนี้ดีขึ้น ถ้าบางตัวก็ดีบางตัวก็ธรรมดาบางตัวก็ทรง อันนี้เป็นเรื่องของธรรมดา เราเป็นต้นตำรับ ต้นตำรับอะไร ต้นตำรับกสิณ ต้นตำรับยา นิ่ว เราเป็นต้นตำรับยานิ่ว ยาขับนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ ในนิ่วในไตหรือนิ่วในถุงน้ำดีเราเป็นต้นตำรับ

ยาตัวนี้ ถ้าเม็ดเม็ดเล็กกว่าเม็ดถั่วเขียว ถ้าอยู่ที่กระเพาะปัสสาวะนี่เราบอกได้ไม่เกิน 2 ชั่วโมงต้องออก ต้องหลุดออกมา ถ้าเม็ดขนาดเม็ดถั่วเขียว ถ้าอยู่กระเพาะปัสสาวะ กินน้ำเข้าไป 2 ขวดเท่านั้นแหละ หลุดออกมาได้ภายในไม่เกิน 2 ชั่วโมง ให้เวลา สมัยทำงานอยู่ที่สกลนี่พวกคนงานเดี๋ยวก็ปวดท้องเดี๋ยวก็เข้าห้องน้ำเดี๋ยวก็เข้าห้องน้ำมันเป็นอะไรเป็นนิ่ว ตรวจแล้วว่ามันมีนิ่วอยู่ที่กระเพาะปัสสาวะ โอ๊ยมันไม่ยากหรอก อยากหายมั้ยอยากสิ คนป่วยไม่อยากหาย นี่ไม่มีหรอก เบอกว่ากินหมดมั้น้ำ 2 ขวด น้ำขวดไอ้นี่ ขวดไอ้น้ำขวดยาไอ้ไอ้น้ำขวดไอ้นี่น้ำขวดแม่ เอาขวดนึง กินเข้าไปแล้วก็เอายาเติมเข้าไปแก้วนึง กินน้ำเข้าไปก่อน แล้วก็เติมยาเข้าไปอีกแก้วนึง เติมน้ำเข้าไปอีกครึ่งขวด ปัสสาวะทีเดียวหลุดเลยไม่เกิน 2 ชั่วโมง เราเป็นต้นตำรับยาขับนิ่ว หมอยาเป็นซะเองซะคราวนี้ วันนี้มาหมอยาเป็นซะเอง หมอยาเป็นเองก็เลยก็ไม่เป็นไรก็สบายสบาย

ธรรมดา พยายามภาวนา ทำเตโสกสิล เพ่งร่างกายให้มันเป็นโปร่งแสง พอมันโปร่งแสงแล้วมันก็จะมีจุดดำ พอมีจุดดำก็ยกออกไปจากแสงตรงนั้น เอาไปกองไว้ข้างนอก พอไปกองไว้ข้างนอกเสร็จแล้วเพ่งเตโซกสินใส่ให้มันไหม้เป็นขี้เฒ่าไปเลย มันอยากอยู่ได้ก็ให้มันอยู่ไป เป็นขี้เฒ่าเลย เราก็เห็นแค่ขี้เฒ่าอย่างเดียว ร่างกายที่มันโปร่งแสงนั้นก็หายไป เหลือแต่ขี้เฒ่า เราเห็นแต่ขี้เฒ่า ทำความในใจของเราให้เห็นเป็นขี้เฒ่า ตำราของกสิณ ตำราของยาขับนิ่ว ตำราของกสินนี่เคยรักษาพระ หลวงปู่ฟั้นท่านเคยรักษา 3 องค์ อาจารย์มหาปิณ ปัญญาภโล น้องชายอาจารย์สิงห์ แล้วก็มามหาพุทธ คือหลวงพ่อพุทธนี่แหละ ปีเดียว รักษาอาจารย์มหาปิ้นอยู่ที่วัดป่าแสนสำราญ หลวงพ่อพุทธนี่อยู่วัดบูรพา มหาพุทธ ตอนนั้นเป็นปเรียน ชื่อว่ามหาพุทธ หลวงปู่เพิ่นก็ไม่สนใจยีหรอก เพิ่นก็ไปดูแลท่านอาจารย์มหาปิ่นเป็นหลักกับสมเด็จสังฆายก ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดบูรพาด้วยกัน ทีแรกท่านว่าจะไปจำพรรษาที่สุรินทร์ แต่มากราบถวายสักการะสมเด็จ สมเด็จท่านก็เลยบอกว่า ท่านจะจำพรรษาไหนปีนี้

คิดว่าอยากจะไปจำทางสุรินทร์ ที่วัดโยธาปสิทธิ์ที่สุรินทร์ เฮ้ยอยู่ด้วยกันสิกันก็จะมาจำพรรษาที่นี่นะ สมเด็จว่ายังไง หนีนะจะหนีมั้ย เพิ่นบอกว่ามาอยู่ด้วยกันสิเอากันก็จะมาจำพรรษาที่นี่นะปีนี้ ก็เลยให้หลวงปู่สุวัฒน์กลับไปจำพรรษาที่วัดป่าโยธาประสิทธิ์ที่จังหวัดสุรินทร์ ก็รักษาอาจารย์มหาปิณด้วยเตโกสิล แล้วก็มารักษาหลวงพ่อพุทธมหาพุทธ ให้ทำภาวนาด้วยเตโซกสิลนี่ พอภาวนาไปภาวนาไปหลวงปู่อธิบายเรื่องกสิน ไปง่วงนอนอยากนอน ไม่เคยนอน นอนไม่เคยหลับนี่มันไอ ไม่นอนหลับ พอทำกสินแล้วบัดนี้มันก็เลยไม่ไอไม่ไอก็เลยอยากนอน พอโอกาสหลวงปู่ผมอยากนอนเต็มที่เลย ผมขอนอนฟังได้มั้ย ได้นอนฟังก็ได้ พอนอนฟังมันเทศน์ไปจบกัน มันก็เลยหนี 2:00 น. มั้งหลวงพ่อพุทธถึงตื่น ไม่เคยได้นอนมาหลายปีหลายเดือน ไม่เคยได้นอนมาหลายเดือน มันไอไๆตลอดวันตลอดคืน แล้วภายหลังมาก็มาปี 2512 นั้นปี 874 487 ที่หลวงปู่ออกจากโคราช เดี๋ยวก็มา 2512 มารักษาหลวงตาไข ในทำเตโซกสินี่

หมอก็ว่าจะตายคืนนี้ เรานี่เป็นคนพามารักมาเซเรย์อยู่ที่วัด ที่โรงพยาบาลทรงอก ที่หน้าวัดป่าเหล่า เดินข้ามถนนไปก็ไปโรงพยาบาลไปเซเรย์ตอนเช้า พอตอนบ่ายเรามาถึงเราก็ข้ามไปหาหมอ ว่าพาหลวงตามารักมาตามนัด แต่วันพรุ่งนี้จะมาเจาะเลือดตอนเช้าก่อน มาเซเรย์มาเจาะเลือดมาทำอะไรต่อ เสร็จแล้วก็สรรเสร็จแล้วถึงจะมาหาหมอไป บอกหมอไว้ตั้งแต่ตอนเย็นตอนตอนบ่าย ภายหลังมาก็ตอนเช้าพาหลวงตาไปเจาะเลือด เซเรย์ทำอะไรต่อเสร็จแล้วก็กลับมาฉัน ให้ผ้าขาวมันจัดอาหารไว้ให้ ไปหาอาหารมา ฉันเสร็จแล้วก็กลับไปรับตรวจ ตอน 10:00 น.

ไปตรวจ เขาเอาเซเรย์มาให้ดูฝ้า มองไม่เห็นปอดแล้วเห็นแต่ขาวๆ ไม่มีรูปปอดแล้วเป็นฝ้าหมดน้ำท่วมปอด หลวงตาก็พูดไม่มีเสียงแล้ว ภายหลังมาเค้าก็เลยให้ตามญาติ เราก็เลยเข้าไปแอฟิล์มเซเรย์มาให้อยู่น้ำท่วมปอดหมดแล้ว ก็ว่าให้นอนอยู่ที่นี่แหละหลวงตาไม่น่าจะผ่านคืนนี้ไปได้ เราก็เลยถามหลวงตา หลวงตาหมอเว่าหลวงตาจะไม่ผ่านคืนนี้นะ แล้วทางในใจหลวงตาเป็นยังไง รับได้หรือรับไม่ได้ แล้วเราตั้งใจที่จะกลับวัด เราจะกลับได้มั้ย ทางในใจมันจะกลับหรือไม่กลับหรือจะอยู่ที่นี่ หมอแนะนำว่าให้อยู่ที่นี่แล้วก็เผาศพเสียก่อนแล้วถึงเอากระดูกกลับไป ผมจะเป็นเจ้าภาพให้เผาศพหมอ ไม่ต้องเอากลับหลวงตากลับไปมันจะไปลำบากระหว่างทาง เราก็คุยกับหลวงตาเอายังไงหลวงตา หมอเขาว่าหลวงตาจะไม่ผ่านคืนนี้นะเพราะน้ำมันท่วมหมดแล้ว ก็บอกว่าหลวงตาตั้งใจดูสิถามใจตัวเองว่า จะไปหรือไม่ไปยังไม่ไปก็กลับก็กลับ วัดนั่งรถแดงรถขี้ฝุ่นทั้งนั้นสมัยนั้น ไม่มีทางลาดยางหรอก พอลงหน้าสถานีตำรวจให้คนขับรถเอ้ยท้ายรถ 2 คนมันมาอุ้มลงจากเบาะ ลงไปก็นั่งพับเพียบเลยหลวงตาลงไปข้างถนน ลงไปที่มันลาบหน่อย ลงไปนั่งพับเพียบเกาะประตูสถานีตำรวจ เราก็เลยเข้าไปหารถในสถานีตำรวจ ขอให้รถเข้าไปส่ง ไปส่งก็ไปแวะบ้านญาติเขาตอน 16:00 น. กวาง

ไปแวะบ้านญาติเขาแล้วก็บอกว่าหลวงตาเพียบเต็มที่เว่าจะไม่ผ่านคืนนี้ไม่พากันออกไปลงไปคุยกับหลวงปู่ ต่อหีบไว้เลย พอไปคุยกับหลวงปู่ โอ๊มันหนักขนาดนั้นเลยก็หนักขนาดนั้นแล้ว พอสุดท้ายมาก็หลวงปู่ส่งน้ำเสร็จตอน 18:00 น. ธรรมดาท่านจะออกจากกุฏิประมาณ 19:20 หรือ 19:15 แต่เที่ยวนี่ท่านออกตั้งแต่ 18:00 น.

ออกจากกุฏิไปแวะหลวงตาก่อน ก็เลยไปแวะหลวงตาไปคุยเรื่องทำเตโซกสินี่ จนถึง 18:00 น. 18:00 น. ไอ้ 19:20 มันจึงลงศาลา แล้วก็จัดเณรเฝ้า 2 องค์ นอนอยู่คนละข้าง แม่เณรเฝ้าอยู่ 2 องค์ นั่งอยู่คนละข้าง ง่วงกว่านอน ตอนเที่ยงคืนกว่ามั้งหลวงตาลุกขึ้นมาจับแขนเณร ร้องกระโดดเลยไม่ลงบันไดอ่ะ กระโดดเลยอยู่บนศาลาหลังเล็กหน้าศาลาใหญ่กระโดดไปเลย เณรจับอีกองค์หนึ่งก็วิ่งกระโดดหนีไปเลย หลวงตานั่งเสียงร้องกันโวยวาย เราก็ลงมาจากกุฏิหลวงปู่ขอโอกาสหลวงปู่ว่าเดี๋ยวจะลงไปดูเณรหน่อยมันเป็นอะไร สายไปสายไม่ให้มันวิ่งต่อ หลวงตานั่ง เพิ่นชี้ใส่น้ำ คอแห้งพูดไม่เป็นเสียง หิวน้ำ พอสั่นน้ำแล้วก็พูดได้ สบายแล้วอ สบายก็สบาย ตอนเช้าก็เอาข้าวต้มมาให้ หลังมาเพิ่นก็มาเล่าเรื่องการทำเตโซกสินให้ฟัง หลังจากหลวงปู่อธิบายเสร็จก็กำหนดตามไปตามไปตามไปตามไป ก็เห็นมันโป่งแสงแล้วก็เห็นที่มันเป็นสีดำแล้วก็ยกมันออกไปไว้ข้างนอก ทำความรู้สึกให้ไฟมันไหม้เหลือแต่ขี้ถ้ำ แล้วเราไม่มีร่างกายส่วนนั้น เพราะร่างกายของเรามันโป่งแสงหมดแล้วมันไม่มีเวทนานามก็ไม่มี ท่านก็ลุกขึ้นมาได้หิวน้ำ โอเราเคนหมดแล้วเลยเทน้ำให้ฉัน พอฉันเสร็จแล้วถึงพูดได้ เออค่อยยังชั่วหน่อยหายใจอิ่มแล้ว หลังจากทำกสิณ ฉะนั้นเราเป็นต้นตำรับกสิณ เราเป็นต้นตำรับยากำจัดนิ่ว รักษามาปีหนึ่ง น้ำไปประมาณ 3-400 ปิ๊บ 400 ปิ๊บได้ น้ำที่ผสมยา เพราะเราต้องเติมน้ำ เอาน้ำฝนมาเติมในถังสี่เหลี่ยมทีละ 100 ปิ๊บ หามมากัน ปีหนึ่งต้องเติมน้ำถึง 4-5 หนในฤดูแล้ง ฤดูฝนถึงไม่ได้เติม แค่เดือนพฤศจิกายน ปลายเดือนตุลาคมมาฝนไม่มีมาจนถึงเดือนพฤษภาคม พูดอย่างหนึ่งก็ว่าหมดเดือนละ 100 ปิ๊บ น้ำที่ใช้ผสมยา ใช้ผสมยาส้ม เดือนหนึ่งใช้ประมาณ 100 ปิ๊บที่มีคนมาขอ

ฉะนั้นเราเป็นต้นตำรับของยาขับนิ่ว ในเมื่อเราเป็นต้นตำรับบัดนี้หมอมันเป็นซะเอง บัพอหมอเป็นซะเองบัดนี้ก็ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง รักษาด้วยตัวของตัวเอง ตำรับของตำรากสิลเราก็ได้อธิบายมาหลายคน ที่ไปภาวนากสิล เออมีอีกเรื่องนิ่วในถุงน้ำดีของพระอุปชฌาหลวงปู่ที่เจ้าคุณธรรมเจดีย์ หลวงปู่ท่านซักชวนเอาพระเณรนิมนต์พระเณรที่เป็นสัทธิวิหาริกของเจ้าคุณธรรมเกดีย์ พากันมาอุปัฏฐากอุปชา แล้วก็มาคุยกันแล้วก็หลวงปู่ท่านก็คุยว่า พากันทำภาวนากสิล ทำเตโซกสิลถวายพระอุปชฌา ทำอยู่ 3-4 วันมั้ยแล้วเพิ่นก็ลงไปตรวจ มันก็รอฟังข่าว สมัยนั้นอาจารย์จันทร์เขมปโตยังอยู่ยังมีชีวิตอยู่ หลวงตาบัวหลวงปู่อ่อนหลวงปู่เทศน์พระเณรที่อยู่ในละแวกนั้น เพิ่นนิมนต์มาหมด หลวงปู่ฟันเป็นคนไปให้คนไปนิมนต์พระเณรที่เป็นส

ฉะนั้นเราเป็นต้นตำรับของยาขับนิ้ว ในเมื่อเราเป็นต้นตำรับบัดนี้หมอมันเป็น ซะเองบัพอหมอเป็นซะเองบัดนี้ก็ต้องทำ ทุกอย่างด้วยตัวเอง รักษาด้วยตัวของตัวเอง ตำรับของตำรากสิลเราก็ได้อธิบายมาหลายคน ที่ไปภาวนากสิล เออมีอีกเรื่องนิ่ว ในถุงน้ำดีของพระอุปชฌาหลวงปู่ที่เจ้าคุณ ธรรมเจดีย์ หลวงปู่ท่านซักชวนเอาพระเณรนิมนต์พระเณร ที่เป็นสัทธิวิหาริกของเจ้าคุณธรรมเกดีย์ พากันมาอุปัฏฐากอุปชา แล้วก็มาคุยกันแล้วก็หลวงปู่ท่านก็คุยว่า พากันทำภาวนากสิล ทำเตโซกสิลถวายพระอุปชฌา ทำอยู่ 3-4 วันมั้แล้วเพิ่นก็ลงไปตรวจ มันก็รอฟังข่าว สมัยนั้นอาจารย์จันทร์เขมปโตยังอยู่ยังมี ชีวิตอยู่หลวงตาบัวหลวงปู่อ่อนหลวงปู่ เทศน์พระเณรที่อยู่ในละแวกนั้นเพิ่น นิมนต์มาหมดหลวงปู่ฟันเป็นคนไปให้คนไป นิมนต์ พระเณรที่เป็นสัจีวิหาริกของเจ้าคุณ ธรรมเจดีย์ พระอาจารย์กูกู่อาจารย์กู่อาจารย์กัท่าน พูดถึงตอนที่พระบูชาเป็นนิ่วในถุงน้ำดี พากันไปแผ่เมตตาไปภาวนากสินกันท่านพูด อย่างนั้น แต่เราท่านได้เห็นหน้ามันแว๊บเดียวเห มันเป็นก้อน เหมือนกับเม็ดมะระนี่เห็นมแต่ท่านได้เห็น หน้ามันแว๊บเดียวมันก็หายไป เพิ่นเล่าให้ฟัง ตอนทำเตโซกสิล พออีก 3 วันต่อมาเพิ่นก็ลงมาตรวจที่

กรุงเทพฯไม่มีหายไปเลย ไม่มี ทำเตโซกสิลป์ ท่านพูดถึงอาจารย์จันทร์คนจันทร์เขมปโต วัดทุ่งสว่าง ที่หนองคาย ทำกสิน ฉะนั้นพวกเราพระเณรทำกสิลถวายครูบา อาจารย์ ทำกสิลพวกญาติโยมก็ทำได้ทำภาวนากสิลทำ เตโซกสิล มันเป็นประโยชน์กับใครก็เป็นประโยชน์กับ ตัวเองนั่นแหละ เพราะเราจะต้องแก่เราจะต้องเก็บเราจะต้อง ป่วยป่วยเราป่วยด้วยโรคอะไร เมื่อเราทำกสิณเพื่อทำให้ร่างกายมันสว่าง พอร่างกายมันสว่างแล้ว มันจะมีจุดดำ พอมีจุดดำแล้วก็ยกเอาจุดดำน้อมเอาจุดดำ นั้นออกไปข้างนอกกาย นอน้อมเอาออกไปนอกแสงสว่างของกายเรา แล้วบัดนี้ก็เอาไฟใส่เข้าไปตรง เพ่งไฟใส่เข้าไปให้มันเหลือแต่ขี้เฒ่า ขี้เฒ่ามันเป็นคนขี้เฒ่ามันเป็นโลคาพยาธิ มันไม่ใช่โลคาพยาธิขี้เฒ่า ตำรามันมีอยู่เราก็เดินตามตำรา เเรียกว่ากสิล 10 อนุสติ 10 กสิล 10 อสุภ 10 อรูปสาร 4 พรหมวิหาร 4 าตุวฐานอาหารปฏิโกอาหารปฏิกูล ทำกรรมฐาน 40 ข้อ

แล้วเราทำอะไรได้บ้าง อนุสติ คือพุทธานุสติคือนึกพุทโธพุทโอพุทโธเรียก ว่าอนุ พุทธานุสติธรมานุสติ หรือเรานึก iPad สระณังคัจฉามิ พอเรานึก iPad iPhone สระณังคัจฉามิก็ดี แต่ถึงเวลาจะตายมาจะรู้จัก เพราะเราเอา ไม่ได้เอาพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เป็นสรณะ ที่พึ่ง เราเอา iPad iPhone เป็นสรณะที่พึ่ง ฉะนั้น ถ้าเล่นพวก iPad iPhone เยอะๆนี่ มันจะเป็นคิตตเวทเมื่อภายหลัง เพราะมันส่งจิตออกไปข้างนอก มันไม่ได้สังรวมกายสังรวมวาจาสังรวมใจ มันไม่ได้เดินอยู่ในหลักของมรรค มันไปเดินอยู่ในหลักของมิจฉาทิฏฐิ ทุกวันนี้การทำสมาธิภาวนาถึงไม่มีผล ก็มันจะไปมีผลได้ยังไง อย่างเราขึ้นไปบนหน้าผา เราโยนขอนไม้ลงมาใส่กอไผ่มันจะลงไปถึงดิน มั้ย โยนลงมาไม่ถึงลงไปถึงดินหรอกมันไปค้าง อยู่บนกอไผ่ไปค้างอยู่บนเถาวัน อย่างโฆสกเศรษฐีคนที่มีบุญ ก็ไปโยนลงไปในเขาทิ้งโจรที่เมืองราชคฤห ค้างอยู่บนเถาวัน

มีรอดอยู่คนเดียวน่ะในเถเหียวทิ้งโจรของ เมืองราชคึ พวกคนตัดถาวันไปได้ยินเสียงเด็กร้องก็เลย เอามาเลี้ยง พ่อก็เลยไปไถ่มาพอเลี้ยงก็เลยไปไถ่มาอีก 7 ครั้งน่ะโฆสกเศรษฐีเไปทิ้งไม่ตาย ตอนโตแล้วอายุ 7 ปี เล่นคีย์ เล่นคีย์เก่ง แล้วน้องชาย ที่เป็นคนที่เกิดกับแม่โฆสกเศรษฐีนี่ไป เกิดกับหญิงงามเมืองนะเราเอาไปทิ้งไว้ใน กองยักษ์เยื่อไม่ตาย คนเก็บยักษ์เยื่อเคนเก็บขยะเขาก็เลยเอาไป เลี้ยง เศรษฐีท่านมี ปุโรหิต ใครเกิดวันนี้จะได้เป็นเศรษฐี ใครเกิดคืนนี้จะได้เป็นเศรษฐี นึกว่าภรรยาตัวเองจะคลอดไม่คลอดอยู่ไปอีก 7 วันถึงคลอด ก็เลยให้คนไปหา ว่ามีเด็กที่เกิดวันนี้มั้ย มีคนที่เก็บยักษ์เยื่อเเอาไปเลี้ยงไว้ก็ เลยไปไถ่เข้ามาพันกหาปนะ แล้วสุดท้ายมาก็อีก 7 วันต่อมาภรรยาตัว เองก็เลยคลอดออกมาเป็นลูกชายเหมือนกันบัด เี่เอาล่ะ แล้วมันจะไม่ฆ่าสมบัติเอาสมบัติกันเหรอ ก็เลยเอามันไปทิ้ง ทีแรกก็เอาไปทิ้งไว้ประตูเมืองราชคึ เวลาสว่างมาพวกเกวียนเขาก็จะออกไปค้าขาย ต่างแดน เกวียนก็จะเหยียบตาย

แต่พอไปถึงหัวหน้าเกรียนไปวัวไปยืนค่อม ไว้ไม่ไปไล่ก็ไม่ไปทำยังไงก็ไม่ไปอ้าพอดู ข้างล่างเอากลับไปเห็นคนนอนอยู่ เอาไปเลี้ยงเอาไปคืนให้ภรรยาเลี้ยง พอฟังข่าวภายหลังมาเออเด็กคนนั้นไม่ตาย อีก ภรรยาของพวกพ่อค้านัเอาไปเลี้ยงไปไถ่กัน มาอีกอื ไผ่มันมาก็เอาไปทิ้งอีกอไถ่ไป 7 ครั้งหมด ไป 7,000 ก็หาปนะไม่ตาย พออายุ 7 ปีมันไม่ได้ศึกษาเราเรียน แต่น้องชายวันที่เกิดอีก 7 วันนั้นได้ เรียนหนังสือ บัดนี้ วางแผนจะฆ่าไอ้โฆสกะ แล้วมันก็เขียนจดหมายให้ไป ให้ถือจดหมายไปให้พวกช่างหม้อ นัดแนะกันไว้ว่าถ้ามีเด็กถือจดหมายมาให้ จับยัดเข้าเต่าเผาหม้อเลย พอถือจดหมายมาอ่านดูแล้วก็ว่าให้เอาข้าว เตาเผาหม้อ ยัดเข้าเต่าเผาหม้อเลยจับเด็กคนนั้น ยัดเข้าเตาเผาหม้อ อ้าพอค่ำมาพอมันยังไม่ค่ำเย็นมามันก็กลับ บ้าน เอ้า แล้วให้ไปส่งจดหมายแล้วไปไหนถึงไม่ได้ไป ส่งโอผมว่าจะไปส่งจดหมายแล้วน้องชายมัน หยิบเอาจดแย่งเอาจดหมายกับมือผมมันวิ่งไป ก่อนมันบอกว่าให้ผมเล่นคียแทนมัน อ้าวส่งคนไปตามโอเขาใส่ไฟเข้าไปแล้ว เสร็จพอดี

ไอ้โฆสกะยังอยู่ไม่ตาย นั่นคนมีบุญ วันนี้ทำยังไงลูกตัวเองก็ตายไปแล้วไอ้นี่ ก็จะฆ่ามันก็ไม่ตายอีก พออายุ 15-16 ปี ไปพูดกันกับพวกเศรษฐี หนี้สินต่างๆ ถ้าไอ้นี่มา ให้มันถือจดหมายไป จะยกหนี้สินต่างๆให้ มันถือจดหมายไปบ้านเศรษฐีอีกคนนึง ให้จับไอ้นี่ฆ่าสิ พอมันเดินทางไปมันเหนื่อยมันก็นอน ลูกสาวเศรษฐีก็เลยมาแก้ห่อดูผ้ามันห่อ อะไรมันเอ้าอันนี้มันอ่านหนังสือไม่ได้ที นี้ เอาหนังสือมาฆ่าตัวเอง พอมันเห็นรูปร่างลักษณะที่ได้พูดคุยกัน บ้างแล้ว ก็พอใจกับมัน ก็เลยเปลี่ยนจดหมาย บอกว่าโฆสกะมาถึงนี่ให้ปลูกเรือนหอจัด พิธีแต่งงานให้ไอ้ผู้หญิงคนนั้นก็เลย เปลี่ยนจดหมายซะเลยนั่นก็เลยได้เป็นได้ ภรรยาลูกสาวเศรษฐีอีกคนนึง พอข่าวกลับมาถึงพ่อช็อกเอ้ย ว่ามันไม่ตายมันเจัดพิธีแต่งงานให้มันอีก ต่างหากอื นั่นคนมีบุญ พอข่าวกลับมาถึงพ่อๆช็อกอย่างป่วยอีกขนาด หนัก แกก็ฟังข่าวไปฟังข่าวไปสุดท้ายมาสมบัติ ทั้งหมดจะยกให้เป็น ของพระเจ้าพิมพ์พิสา ของเมืองราชคฤ เอาเสมียนมาทำบัญชีทำอะไรต่ออะไรทรัพย์ สมบัติทั้งหมด มันก็ฟังข่าวเรื่อยๆว่าเต็มที่แล้วพอได้

ข่าวว่าพ่อเพียบเต็มที่มันก็เลยชวนภรรยา มา กราบถวายสักการะอะไรต่ออะไรเสร็จ ทำพินัยกรรมกรรมเตรียมเอาเสมียนเอาอะไรมา ว่าทรัพย์สมบัติทั้งหมด ที่มีอยู่นี่ ยกให้เป็นของโฆสกะ อือ้าวเสมียนทีแรกบอกว่าไหนว่าจะเอาให้ เป็นสมบัติของเมืองราชคฤห เอาให้เป็นของโฆสกะ พูดถึง 3 ครั้งว่าเอาให้เป็นสมบัติของ โฆสกะ นั่น ขณะที่แรกเขาตั้งใจไว้ว่าจะเอาให้เป็น สมบัติของเมืองราชคฤ แต่สุดท้ายมากลับมาบอกว่าเป็นของโฆสกะ ด้วยบุญของเขาที่ทำมาแต่ปางก่อน ฉะนั้นการทำบุญ การทำสมาธิภาวนาทำไมถึงได้มาเป็นโฆสกะ ในชาติก่อนนู้นอู้น ชาติหลัง เคยเดินข้ามทะเลทรายไปกับภรรยามีลูกน้อย คนนึง ทิ้งลูก 7 ครั้งภายหลังมาลูกตาย ก็เลยเอาเนื้อลูกกินเพื่อจะข้ามปากทาง ชีวิตข้ามทะเลทราย พอไปถึงบ้าน ในโคบาล ก็เลยไปอาศัยอยู่บ้านในโคบาล เห็นมั้ย จิตมันประวัติไป บัดนี้ 2 สามี มาถึง พักเหนื่อยพักอะไรแล้วก็อาบน้ำอาบท่า

เสร็จแล้วในโคบาลเก็เอาโคมาคอกหมดแล้วเขา ก็จัดอาหาร พอได้อาหารมานี่แทนที่เขาจะเอามาให้คนกิน ก่อน แต่กลับเขาเอาอาหารไปให้หมากินก่อน ไอ้โฆสกะนี้ก็เลยกิจประวัติไป ถึงหมามีค่ามากกว่าคน หมานี่มีค่ามากกว่าคน แทนที่เขาจะเอาอาหารมาให้คนกินก่อนทั้งๆ ที่เดินข้ามทะเลทรายอดอยากมาแต่บัดนี้หมา ของเขาอ้วนพีเปงปั้ง สุดท้ายมาก็จิตมันก็เลยประวัติไปถึง เรื่องหมา พอคืนนั้นเขาเอาอาหารมาให้กินกิน ก็กินเต็มที่กันเลย 2 ผัวเมียพอไม่ได้กิน อาหารมานาน พอกินเต็มที่มาท้องอืดตาย โทสกะ พอท้องอืดตายก็เลยไปเข้าท้องหมานั่นเห็น มั้ย พอไปเข้าท้องหมาแล้วมันก็ฉลาดรู้ภาษาคน พามันไปนิมนต์พระมาอยู่จำพรรษาที่ถ้ำ พระปเจก แต่พระท่านก็ไม่เคยมาที่บ้าน แล้วก็อยู่บ้านคนเดียว แล้วจะทำยังไง จะเดินออกจากถ้ำไปก็ไปไม่ถูกเพราะทางมัน เยอะ ทางโค ไม่รู้ทางเส้นไหนที่จะเดินไปบ้านทางเส้น ไหนจะเดินเข้าโคไป ถ้างั้นไม่เป็นไรเดี๋ยวผมจะบอกเจ้าน้อย นี่มา รับพระคุณเจ้า น้อยมารับพระคุณเจ้านะมาถึงแล้วก็หอนเฮา มันก็มองมันก็มาจริงๆตอนเช้ามาก็ มันก็มาถึงถ้ำแล้วมันก็เฮาพระคุณเจ้าก็ เตรียมบาตรเตรียมจีวรแล้วก็ตามมันไป

อยู่อย่างนั้นน่ะตลอด 3 เดือน พระปเจก วันหนึ่งพระเจกทดลองมันว่าไอ้หมอนี้มัน มันรู้ทางจริงเลยมันมีความรู้จริงขนาด สั่งมันได้ขนาดนั้นเลยพระก็เลยทำเดินหลง ทางเดินไปทางแยกอีกข้างนึง มันก็ไปยืนรออยู่พักนึง ไม่เห็นพระมามันก็วิ่งไปตัดหน้าพระไปเห่า เห่าพระก็เดินไปเรื่อย เห่าๆภายหลังมามันก็าบผ้าจี้วรพระดึงถอย กลับมาหาทางเส้นใหม่ โอไอ้นี่มันรู้จริงมันรู้ภาษาคนจริง ท่านก็เลยไม่แจ้งมันอีก จนออกพรรษาได้ผ้าจำนำพรรษาพรรษา พอออกพรรษาเสร็จแล้วก็ได้พระจำนำพรรษา ถวายพระจำนำพรรษาพระเจกแล้วท่านก็ลาโยม ว่าจะต้องไปหาพรรคพวกช่วยกันเย็บจี้วร พอได้พาจำนำพรรษาแล้ว ลาโยมลาอะไรมันก็มอง มันผิดปกติ มันก็มาส่งพระจนถึงถ้ำ มันก็คอยดูพระว่าทำอะไรไปเก็บข้าวเก็บของ ทำอะไรต่ออะไร เสร็จแล้วมันพระก็ออกมาเดินออกมาหน้าถ้ำ แล้วเหาะไปเลย มันก็ร้องู้เดี๋ยวขาดใจตายอยู่ตรงนั้นน่ะ ถึงได้ไปเกิดในสวรรค์ในเทวโลก เป็นโฆสกเทพบุตร มีงานประชุมเทวดาทั้งหลายนี่จะต้องถาม โฆสกะก่อน พระอินทร์จะถามโฆสกะว่าเรื่องที่พูดกัน นี้เห็นควรว่ายังไง ถ้าโฆสกะว่าไม่ เรื่องนี้ไม่สมควรที่จะเอามาพิจารณา พระอินทร์ก็ต้องหยุด ด้วยอำนาจบุญที่เขาได้หอนได้เห่า รับส่งพระปัจเจก พอมาเกิดในสมัยพุทธเจ้าของเราถึงมาเกิดใน

เมืองราชคฤห แต่ไปเกิดในหญิงกรรมงามเมือง ผู้ชายเ้าก็ต้องเอามาทิ้งเป็นธรรมเนียม ของหญิงงามเมืองฉะนั้นถึงว่าพูดถึงการทำ บุญ พูดถึงการทำสมาธิภาวนานะ มันจะต้องเอามาดูแลตัวเองได้ ในการทำสมาธิภาวนา ถึงได้เรียกว่าธรรมะโอสถนั่น มันต้องเป็นไปกับธรรมเนียมเป็นไปกับ ประเพณี อันนี้เรื่องพวกนี้ไม่ได้อยู่นอกเหนือ ธรรมเนียมประเพณีของสงฆ์ที่จะทำ ยังอนุสติ 10 กสิล 10 อสุภ 10 อรูปสาร 4 พรหมวิหาร 4 ทาตุวฐานอาหารปฏิกูลนั่นอยู่ในธรรม กรรมฐาน 40 ข้อแต่เราจะทำข้อใดข้อหนึ่ง ให้มันเด่นในตัวของเราเราก็ทำเอาไม่มีใคร ทำให้นะ เราก็ได้แต่พูดให้ฟังแค่นี้แหละ จะทำก็ทำไม่ทำก็ไม่ทำ ธรรมะคำสั่งสอนของพพุทธเจ้าก็เหมือนกัน ใครจะเห็นภัยของวัฏฏะหรือไม่เห็นภัยของ วัฏฏะยังยินดีในรูปในเสียงยินดีในข่าวสาร บ้านเมืองอยู่เอาไปเหอะ ร่วมทำบุญถวายปัจจัยสนับสนุน โครงการของหลวงปู่สาครธรรมวุโได้ที่ ธนาคารกรุงไทยสาขาทองผาภูมิ เลขที่บัญชี 718

0317 07 1