Neuroanatomia – Wpływ istoty czarnej i interneuronów pr… — Transcript

[Muzyka] Cześć! Jak widzimy, znowu mamy do czynienia z szlakami pętli jąder podstawnych i mamy przed sobą już rozpisane te nasze elementy jąder podstawnych. Dodatkowo dzisiaj doszło nam coś niezwykłego, ponieważ dzisiaj na naszym tutaj wykresie, schemacie, widnieje również istota czarna, substancja nigra,

która należy również do jąder podstawy, a do tej pory nie była przez nas wymieniana. Powiemy sobie, jak ona działa na poszczególne elementy, jak wpływa na funkcjonowanie całej tej pętli jąder podstawnych. Pamiętamy, że zarówno szlak bezpośredni, jak i pośredni działają w

tym samym czasie. One tutaj są w stanie znanej równowagi dynamicznej, że w zależności od sytuacji, powiedzmy, jeden szlak dominuje nad drugim, ale oba cały czas działają. Działalność na przykład istoty czarnej moduluje odpowiednio tę działalność. Więc zaczynajmy od początku: kora mózgu,

jak wiemy, kolorujemy sobie ładnie zawsze te elementy na żółto, na różowo jako neuroprzekaźnik i mamy tutaj, że neuroprzekaźnikiem jest glutaminian, to co zawsze, który odpowiednio pobudza zarówno prążkowie, które oprócz GABA wydziela również enkefaliny, zarówno prążkowie, które oprócz GABA wydziela substancje P.

Ale w tym momencie wiemy, że tak się dzieje i to się dzieje w obu szlakach, ale teraz dochodzi do nas dopamina w naszym mózgu, położona wśród mózgowia, wiemy, pomiędzy nakrywką śródmózgowia a odnóżami mózgu. I teraz tak:

istota czarna wydzielająca dopaminę działa zarówno na subpopulacje komórek prążkowia GABA i GABA-P, lecz te różne komórki mają różne receptory dla dopaminy. Prążkowie ma receptory D1, natomiast prążkowie GABA, które produkuje, ma receptory D2. Te receptory też pomaluję kolorem i sprawa

wygląda następująco: istota czarna, dopamina, która wiąże się z receptorami D1, pobudza je, natomiast ta, która wiąże się z receptorami D2, hamuje receptory D2. Zacznijmy od prążkowia GABA. Skoro jest poz, to wydziela duże ilości GABA, która ma właściwości hamujące i hamuje gałkę

bladą [Muzyka] przyśrodkową odpowiednio. Widzimy, że niewielkie ilości jej GABA idą do wzgórza, które wydziela glutaminian. A to właśnie hamowanie jest bardzo małe. Teraz spojrzymy sobie z drugiej strony na subpopulację, która jest GABA-P i skoro zostanie zahamowane przez

dopaminę, to jej wydzielanie hamującej GABA tutaj zostanie bardzo osłabione. Więc to wydzielanie hamującej GABA jest bardzo słabe i wtedy, skoro słabe, to dużo GABA zostanie uwolnione przez gałkę bladą boczną. Ona hamującej wydzieli dużo, a skoro wydzieli dużo GABA,

to jądro niskowzgórzowe wydzieli bardzo mało pobudzającego glutaminianu, bardzo mało pobudzającego glutaminianu do gałki bladej przyśrodkowej. Jeszcze uzupełnimy nasze rysunki o odpowiednie korki i widzimy już, jak ładnie nam to wszystko wyszło z udziałem istoty czarnej. I teraz tak: skoro bardzo nikłe

jest hamowanie wzgórza, dlatego dużo pobudzającej informacji glutaminergicznych wędruje do kory przedruchowej. Dochodzą do wzgórza informacje ruchowe, są bardzo silnie przekazywane do kory przedruchowej, czyli istota czarna tutaj zahamowała nam prążkowie. Skoro zahamowała, to mało GABA sprawiło, że

gałka blada boczna mogła swojej GABA bardzo dużo uwolnić. Skoro uwolniła bardzo dużo, zahamowała jądro niskowzgórzowe wydzielające glutaminian. Mała ilość glutaminianu bardzo słabo pobudziła gałkę bladą przyśrodkową przez prążkowie GABA, które złożyło do wydzielania swojej GABA przez istotę czarną i dopaminę, która związała się z

jej receptorem D1. Więc ostatecznie bardzo mało GABA z gałki bladej przyśrodkowej wędrowało do wzgórza, które nie [Muzyka] zahamowane do kory przedruchowej. Widnieje już podobny schemat, nie będę tego jeszcze raz tłumaczył, bo słuchajcie, sprawa wygląda następująco: oprócz tego w mózgu, znaczy w

prążkowie, oprócz tych komórek gabaergicznych, występuje mała populacja interneuronów prążkowia i interneurony prążkowia wydzielają acetylocholinę. Acetylocholina działa odpowiednio zarówno na komórki prążkowia GABA i GABA-P, tylko w tym wypadku interneurony prążkowia i ich acetylocholina hamuje prążkowie GABA, a pobudza prążkowie, które produkuje

również oprócz GABA enkefaliny. I w tym wypadku, kiedy prążkowie GABA zostało mocno pobudzone, wydzieli bardzo dużo swojej GABA gałkę bladą boczną. W jej wydzielaniu GABA stąd bardzo mała ilość GABA dojdzie do jądra niskowzgórzowego, a nie zahamowane jądro niskowzgórzowe

wydzieli bardzo dużo pobudzającego glutaminianu do gałki bladej przyśrodkowej. Spójrzmy teraz na prążkowie GABA-P. Na prążkowie GABA-P, skoro zostanie zahamowany, to wydzieli bardzo mało swojej hamującej GABA-P i patrzmy, co się dzieje do gałki bladej przyśrodkowej, sygnał z jądra niskowzgórzowego. Natomiast osłabione, słabe hamowanie z prążkowia, dlatego gałka blada przyśrodkowa wydzieli bardzo dużo swojego kwasu gamma-aminowego do wzgórza i dlatego informacje dochodzące ze wzgórza i przekazywane do kory przedruchowej będą zahamowane, wytłumione bardzo, bardzo mało. Tym słodkim akcentem kończymy serię

filmów z rysowaniem, kolorowaniem na temat szlaków jąder podstawnych. Mam nadzieję, że po tym wszystkim to hamowanie, hamowania i to wszystko, jakkolwiek wam się ułożyło w głowach, bardziej i stało się nieco bardziej zrozumiałe. Trzymajcie się, cześć! [Muzyka] Ah!

filmów z rysowaniem kolorowaniem na temat szlaków jąder podstawnych Mam nadzieję że po tym wszystkim to hamowanie hamowania i to wszystko jakkolwiek wam się ułożyło w głowach bardziej i stało się nieco bardziej zrozumiałe trzymajcie się cześć [Muzyka] ah