Anatomia – Opony mózgowia, zatoki opony twardej — Transcript

Nadszedł czas na opony mózgowie, czyli cranial. Jak wiemy, mózgowie właśnie znajduje się w takim swoistym, nie jakby to nazwać, worku ochronnym zbudowanym z opon. Jak wiemy, w ten skład wchodzi opona twarda, czyli dura, opona pajęcza, arakno, i opona miękka, pia. Trzeba też wspomnieć, że opona razem z oponą miękką razem czasami też nazywa się, że tworzą oponę miękką, czyli leptomening i po polsku to to i to, tu i tu jest opona miękka. Lecz jednak w nazewnictwie tutaj się różni, bo opona miękka, ta jedna z trzech podstawowych wyróżni, to jest pia, natomiast połączenia połączenie pajęcze miękkiej to inaczej lepto, ale one rozdzielone są mimo wszystko pajęcz od mięki przestrzenią podpajęczynówkowo, czyli subarachnoid space. No, jak wiemy, ta przestrzeń podpajęczynówkowa zawiera płyn mózgowo-rdzeniowy, inaczej w skrócie CSF, czyli cerebrospinal fluid. Opony chronią w żyły, zatoki żylne opony twardej ograniczają też wnękę wypełnioną przez płyn mózgowo-rdzeniowy, o której już wspomniałem, czyli przestrzeń podpajęczynówkowo. Pierwsza z nich, o której sobie powiemy i opowiedzeń o niej zajmie najwięcej, bo tutaj jest najwięcej różnych ciekawych informacji, to opona twarda, czyli cranial dura mater. Ona jest taka gęsta, gruba, ale trzeba wspomnieć, że ona ma dwie warstwy: warstwę zewnętrzną, warstwę wewnętrzną. Warstwa zewnętrzna inaczej zwana okostnową, wewnętrzną powierzchnię sklepienia czaszki, natomiast wewnętrzna inaczej oponowa to właściwa opona twarda, która przechodzi w otworze wielkim w oponę rdzenia kręgowego, czyli opona twarda rdzenia kręgowego i opona twarda mózgu mają ze sobą styczność, łączność. No i ona pokrywa przede wszystkim mózg. Warstwa zewnętrzna, czyli ta okostnowa opony twardej, periostial layer of dura, jest połączona z wewnętrzną powierzchnią czaszki. Najczęściej te połączenia znajdują się wzdłuż linii szwów, czyli tak jak szwy, które widać na zewnątrz i wewnątrz również. Nie zapominajmy o tym, to tak też tam zamocowana jest najczęściej warstwa zewnętrzna opony twardej i w otworach wszelakich czaszki łączy się ona z okostną warstwy zewnętrznej, czyli kości sklepienia czaszki i ich okostną na zewnątrz właśnie łączy się z tą warstwą okostnową twardej właśnie w tych otworach. I te obie warstwy w ogóle tej opony są bardzo silnie połączone, praktycznie w ogóle nie do rozdzielenia. Występują jednak naturalnie tylko w miejscach, gdzie znajdują się wypustki opony twardej oraz zatoki opony twardej. Tam są zatoki, to właśnie między warstwą okostnową a oponą znajdują się te zatoki i to też tworzy jakby system podtrzymywania zatok. W tym miejscu trzeba też powiedzieć teraz sobie o tym, że opona twarda jako taka może być łatwo oddzielona od sklepienia czaszki. Ona w tych kilku miejscach jest przyczepiona, ale tak to jest całkiem bez problemu, żeby ją oddzielić. Natomiast w podstawie czaszki jest silnie do tej podstawy przerośnięta i na dobrą sprawę ta przestrzeń między oponą twardą a sklepieniem czaszki to jest przestrzeń potencjalna, jedynie staje się ona rzeczywista, gdy no zgromadzi się tam jakiś płyn, na przykład jeżeli chodzi o krwiaka nadtwardówkowego, to wtedy ta przestrzeń potencjalna staje się przestrzenią rzeczywistą. Natomiast warstwa wewnętrzna oponowa opony twardej, czyli dura mater, ma funkcję przede wszystkim podtrzymującą i te jej wypustki, które są bardzo istotne, dzielą czaszkę na różne komory, oddzielają jej elementy. I teraz powiem o czterech najważniejszych elementach, wypustkach opony twardej. Pierwszy to jest sierp mózgu, falx cerebri, leży w szczelinie podłużnej mózgu, longitudinal cerebral fissure, i ten sierp ma praktycznie faktycznie kształt takiego sierpu i rozpościera się od grzebienia koguciego i grzebienia szczeliny w sklepieniu, szczeliny strzałkowej w sklepieniu czaszki, tam gdzie znajduje się szew strzałkowy, aż do tyłu, do guzowatości potylicznej wewnętrznej, czyli tak praktycznie przez cały mózg. I właśnie mózgu też najważniejszy izolator elektryczny, czyli pobudzenia, impulsy z jednej półkuli nie przechodzą do drugiej dzięki temu, że ten sierp tam się tam znajduje. Kolejny element, kolejny element to namiot móżdżku, czyli tentorium cerebelli. To jest druga największa struktura zaraz po sierpie mózgu. Ma taki kształt półksiężyca, takie trochę coś takiego. Od przodu łączy się z wyrostkami klinowymi po bokach, częścią skalną kości skroniowej, a tylną kością potyliczną. Tworzy tak jakby namiocik, który rozpościera się nad móżdżkiem i właśnie dzieli ona mózg na część nad i pod namiotową. Mózg jest dzielony, mózg dzieli ten namiot na część prawą i lewą, bo sierp mózgu dochodzi do namiotu i zrasta się z nim pośrodku namiotu. Trzeba jeszcze wspomnieć, istnieje taka fajna rzecz, takie wcięcie namiotu, czyli jakby po samym środku on jest taki bardziej wcięty do tyłu ten namiot, to jest tentorial. Bo stanowi on drogę dla pnia mózgu, tak? Czyli znajdującego się tam wśród mózgowia mostu, rdzenia przedłużonego, który przechodzi sobie z [muzyka] przejść. A nasza kochana przysadka mózgowa musi usiąść na siodle tureckim. Kolejny element to sierp móżdżku, falx cerebelli. To jest taka pionowa wypustka opony twardej, która odchodzi od dołu namiotu móżdżku, przyczepia się, odchodzi od guzowatości potylicznej wewnętrznej ku dołowi, ku otworowi wielkiemu. I tak tam właśnie, gdzie występuje ten grzebień potyliczny wewnętrzny, to tak tam na przebiegu przechodzi sierp móżdżku, który częściowo oddziela półkulę móżdżku. I ostatnia, czwarta rzecz, która tam się znajduje, to przepona siodła, diaphragma sellae. Jest to najmniejsza z tych wszystkich wypustek. Ona rozpościera się pomiędzy wyrostkami pochyłymi przednimi a tylnymi kości klinowej, czyli swoimi też elementami ograniczeń siodła tureckiego i tworzą właśnie taką pokrywę dla nad dołem przysadki mózgowej, który otacza przysadkę mózgową. Jednak ta pokrywa ma swoisty dołeczek, to jest taki otwór dla lejka i żyły przysadki mózgowej. No bo wiemy, przysadka jest w bezpośrednim kontakcie przez lejek z podwzgórzem, no i żeby przeszło, to musi być też w tej przeponie siodła odpowiedni otwór do tego, żeby to było możliwe. Następna rzecz, o której sobie opowiemy, to zatoki żylne opony twardej, czyli dural venous plexus. Są one wyścielone śródbłonkiem między warstwą, znajdują się między warstwą okostnową a przeponą opony twardej. Tak jak już wspomniałem, też duże żyły z powierzchni mózgowia doprowadzają do tych zatok krew, a ostatecznie te zatoki do żyły szyjnej wewnętrznej i tak to mniej więcej działa. Również do zatok żylnych przechodzi nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego, który przesącza się w ziarnistości przez ziarnistości pajęczynówki do zatok i właśnie chodzi o to, żeby ta krew potem spłynęła ostatecznie, dostała się do żyły szyjnej wewnętrznej. Pierwsza, najważniejsza zatoka to zatoka strzałkowa górna, superior sagittal sinus, która rozciąga się od grzebienia koguciego, czyli z samego przodu, aż do guzowatości potylicznej wewnętrznej, czyli praktycznie na całej długości przechodzi mózgu to w górnej jego części zaraz pod sklepieniem. Przechodzi również zatoka strzałkowa właśnie górna i kończy się w guzowatości potylicznej wewnętrznej. Wcześniej powiedziałem, że na wysokości właśnie guzowatości potylicznej wewnętrznej znajduje się taka bardzo ważna struktura dla zatok żylnych opony twardej, czyli spływ zatok, confluence of sinuses, liczba mnoga tak. I do tego spływu zatok spływają zatoka strzałkowa górna, zatoka prosta potyliczna oraz zatoki poprzeczne. Trzeba powiedzieć, że jeszcze raz zatoka strzałkowa górna, do zatoki strzałkowej górnej dochodzą też żyły górne mózgu, a na swoim przebiegu posiada takie boczne zachyłki, takie rozszerzenia po boki, takie placki, takie rozstępy żylne boczne właśnie do zatok, a szczególnie do tych rozstępów żylnych bocznych wpuklają się ziarnistości pajęczynówki, czyli arachnoid granulation, które odprowadzają nadmiar CSF do układu żylnego. A często te ziarnistości pajęczynówki tak wnikają i naciskają do tego stopnia, że też powodują częściową erozję kości. Dlatego w sklepieniu czaszki, w prawej i lewej kości ciemieniowej od strony wewnętrznej widzimy dołeczki ziarnistości. No to jest właśnie zauważalne przez to, że te ziarnistości tam bardzo przylegają, a przede wszystkim lubią wnikać do rozstępów żylnych bocznych, któr

wspomnieć że opona razem z oponą miękką razem czasami też nazywa się że tworzą oponę miękką czyli lept mening i po polsku to to i to tu i tu jest opona miękka lecz jednak w nazewnictwie tutaj się różni bo opona miękka ta jedna z

trzech podstawowych wyróżni to jest pia natomiast połączenia połączenie pajęcze miękkiej to inaczej lepto ale one rozdzielone są mimo wszystko pajęcz od mięki przestrzenią podpajęczynówkowo czyli subarachnoid Space No jak wiemy ta przestrzeń podpajęczynówkowa zawiera płyn mózgowo-rdzeniowy inaczej w skrócie csf

czyli cereb spinal fluid opony chronią w żyły zatoki żylne opony twardej ograniczają też wnękę wypełnioną przez płyn mózgowo rdzeniowy o któ której już wspomniałem czyli przestrzeń podpajęczynówkowo Pierwsza z nich o której sobie powiemy i op powiedzeń o niej zajmie najwięcej bo tutaj jest

najwięcej różnych ciekawych informacji to pona twarda czyli cranial duram Mater ona jest taka gęsta gruba ale trzeba wspomnieć że ona ma dwie warstwy warstwę zewnętrzną warstwę wewnętrzną warstwa zewnętrzna inaczej zwana okostnowy wewnętrzną powierzchnię sklepienia czaszki natomiast wewnętrzna inaczej

oponowa to właściwa opona twarda która przechodzi w otworze wielkim w oponę rdzenia kręgowego czyli opona twarda rdzenia kręgowego i opona twarda mózgu mają ze sobą styczność łączność no i ona pokrywa przede wszystkim mózg warstwa zewnętrzna czyli ta oko nowa opony

twardej Peri ostial layer of dura jest połączona z wewnętrzną powierzchnią czaszki najczęściej te połączenia znajdują się wzdłuż linii szwów czyli tak jak szwy które widać na zewnątrz i wewnątrz również nie zapominajmy o tym to tak też tam zamocowana jest najczęściej warstwa

zewnętrzna opony twardej i w otworach wszelakich czaszki łączy się ona z okos warstwy zewnętrznej czyli kości sklepienia czaszki i ich okostna na zewnątrz właśnie łączy się z tą warstwą okostnowy twardej właśnie w tych otworach i te obie warstwy w ogóle tej

opony są bardzo silnie połączone praktycznie w ogóle nie do rozdzielenia występują jednak Natural tylko w miejsc g znajdują się wypustki opony twardej oraz zatoki opony twardej tam g są zatoki to właśnie między warstwą osnową a oponą znajdują się te zatoki i to też

tworzy jakby system podtrzymywania zatok w tym miejscu trzeba też powiedzieć teraz sobie o tym że opona twarda jako taka może być łatwo oddzielona od sklepienia czaszki ona w tych kilku miejscach przyczepiona ale tak to jest całkiem bez problemu żeby ją

oddzielić Natomiast w podstawie czaszki jest silnie do tej podstawy przerośnięta i na dobrą sprawę zażycia ta przestrzeń między oponą twardą a sklepieniem czaszki to jest przestrzeń potencjalna jedynie staje się ona rzeczywista gdy No zgromadzi się tam jakiś płyn na przykład jeżeli chodzi

jeżeli dojdzie do krwiaka nadtwardówkowego to wtedy ta przestrzeń potencjalna staje się przestrzenią rzeczywistą natomiast warstwa wewnętrzna oponowa opony twardej czyli of ma funkcję przede wszystkim podtrzymującą i te jej wypustki które są bardzo istotne dzielą czaszkę na różne komory

oddzielają jej elementy i teraz powiem o czterech najważniejszych elementach wypustkach opony twardej pierwszy to jest sierp mózgu f cerebri leży w szczelinie podłużnej mózgu longitudinal cerebral fiser i ten sierp ma praktycznie faktycznie kształt takiego sipu i rozpościera się od grzebienia koguci i

grzebienia szczelinę w sklepieniu szczelinę strzałką w sklepieniu czaszki tam gdzie znajduje się szef strzałkowy aż do tyłu do guzowatości potylicznej wewnętrznej czyli tak praktycznie przez cały mózg i właśnie mózgu też najwa izolator elektryczny czyli pobudzenia impulsy z jednej półkuli nie

przechodzą do drugiej dzięki temu że ten sierp tam się tam znajduje kolejna element kolejny element to namiot muszczku czyli tentorium cerebelli to jest druga największa struktura zaraz pos sierpie mózgu ma taki kształt Półksiężyca takie trochę coś takiego od przodu łączy się z

wyrostkami kast po bokach częścią skalą kości skroniowej a tyln kością potz tworzy tak jakby namiocik który rozpościera się nad muszem i właśnie dzieli ona mózg na część nad i pod namiotow a mózgu jest dzielony mózgu dzieli ten namiot

na część prawą i lewą bo sib mózgu dochodzi do namiotu i zrasta się z nim pośrodku namiotu trzeba jeszcze wspomnieć istnieje taka fajna rzecz takie wcięcie namiotu czyli jakby po samym środku on jest taki bardziej wcięty do tyłu ten namiot to jest

tentorial bo Stanowi on drogę dla pnia mózgu tak Czyli znajdującego się tam wśród mózgowia mostu rdzenia przedłużonego który przechodzi sobie z [Muzyka] przejść a nasza kochana przysadka mózgowa musi usiąść na siodle tureckim kolejny element to sierp muszczku fel to jest taka pionowa wypustka opony

twardej która odchodzi od dołu namiotu muszczku przyczepia odchodzi od gzowo potylicznej wewnętrznej ku dołowi ku otwor wielkiemu i tak tam właśnie Gdzie występuje ten grzebień pozny wewnętrzny to tak tam na przebiegu przechodzi sierp muszczku który częściowo oddziela półkulę muszczku i

ostatnia Czwarta rzecz która tam się znajduje to przepona siodła diafragma s jest to najmniejsza z tych wszystkich wypustek ona rozpościera się pomiędzy wyrostkami pochyłymi przednimi a tylnymi kości klinowej czyli swo tymi też elementami ograniczeń siodła tureckiego i tworzą właśnie taką pokrywę

dla nad dołem przysadki mózgowej który otacza przysadkę mózgową jednak ta pokrywa ma swoisty dołeczek to jest taki otwór dla Lejka i żyły przysadki mózgowej No bo wiemy przesadka owa jest w bezpośrednim kontakcie przez lejek z pod wzgórzem no

i żeby przeszło to musi być też w tej przeponie siodła odpowiedni otwór do tego żeby to było możliwe następna rzecz o której sobie opowiemy to zatoki żylne opory twarde opony twardej czyli dural Venus plex są one wyścielone śród bonkiem

między warstwą znajdują się międ warstw os a przeponą opony twardej tak jak już wspomniałem też duże żyły z powierzchni mózgowia doprowadzają do tych zatok krew a ostatecznie te zatoki do żyły szyjnej wewnętrznej i tak to mniej więcej działa

również do krwi zatok żylnych przechodzi nadmiar płynu mózgowo rdzeniowego który przesącza się w ziarnistości przez ziarnistości pajęczynówki do do zatok i właśnie chodzi o to żeby ta krew potem spłynęła ostatecznie dostała się do żyły szyjnej wewnętrznej pierwsza najważniejsza Zatoka to zatoka

strzałkowa Górna superior sagital sinus która Rozciąga się od grzebienia koguci czyli z samego przodu aż do guzowatości poznej wewnętrznej czyli praktycznie na całej długości przechodzi mózgu to w górnej go części zaraz pod sklepieniem przechodzi również Zatoka strzałkowa właśnie Górna i kończy się w

guzowatości potylicznej wewnętrznej wcześniej powiedziałem że na wysokości właśnie guzowatości potylicznej wewnętrznej znajduje się taka bardzo ważna struktura dla zatok żylne opony twardej czyli spływ zatok confluence of sinus liczba mnoga tak i do tego spływu zatok spływają Zatoka strzałkowa Górna Zatoka prosta

potyliczna oraz zatoki poprzeczne trzeba powiedzieć że jeszcze raz Zatoka strzałkowa Górna do Zatoki strzałkowej górnej dochodzą też żyły Górne mózgu a na swoim przebiegu posiada takie boczne zachyłki takie rozszerzenia po boki takie placki takie rozstępy żylne boczne właśnie do zatok a szczególnie do tych

rozstępów żylnych bocznych wpuklają się ziarnistości pajęczynówki czyli arakno granulation które odprowadzają nadmiar csf do układu żylnego A często te ziarnistości pajęczynówki tak wnikają i naciskają do tego stopnia że też powodują częściową erozję kości dlatego w sklepieniu czaszki w prawej lewej kości

ciemieniowej od strony wewnętrznej widzimy dołeczki ziarkowa i No to jest właśnie zauważalne przez to że te ziarnistości tam bardzo przylegają a przede wszystkim lubią wnikać do rozstępów żylnych bocznych które są bocznymi odgałęzieniami zatoki strzałkowej górnej Zatoka strzałkowa Dolna natomiast

inferior sagital sinus też biegnie wzdłuż sipu mózgu ale jego dolnego brzegu i ostatecznie wpada do Zatoki prostej straight która jest utworzona właśnie z tej zatoki strzałkowej dolnej ale również żyły wielkiej mózgu zwaną żyłą Galena i ostatecznie zoka pra

wzdłuż linii połączenia sipu mózgu z namiotem muszczku i wpada do spływu zatok tak jak wcześniej mówiłem bo wymieniłem zatokę prostą jako jedną z tych która do spływu zatok wpada zatoki poprzeczne [Muzyka] transversus Wyobraźmy sobie w głowie spływ zatok jako taką c taki centralny

punkt centralny punkt od którego właśnie po bokach w prawo i lewo odchodzą właśnie te zatoki poprzeczne tworzą one bruzdę w kości potylicznej i ostatecznie w Kątach tyln dolnych kości ciemieniowych a gdy dochodzą do części skalistych kości skroniowych zmieniają swoje nazwy i

stają się zatokami esowaty Mii sigmoid sinus krew rzadko jest doprowadzana przez nierównomiernie że że o fajnie fajnie tutaj tyle samo przechodzi przez zatokę poprzeczną prawą co lewą No niestety Lewa lewa wiem czy to dobrze czy to źle ale nie Zagłębia się w opcje

polityczne i ostatecznie zatoki poprzeczne które jak już mówiłem stają się w częściach skalistych kości skroniowej zatokami esowaty sigos No to zatoki esowate mają taki właśnie fajny esowaty kształt w tym dyny Tole tylnym dole czaszki w ogóle te zatoki tam mają też

swoje wiemy bruzdy o kóry wyg tył ku dołowi i ostatecznie przez otwór szyjny wpadają do żyły szyjnej wewnętrznej czyli jakby tam doprowadzana jest ta krew No i to jest właśnie taki taki bardzo fajny WS do spływu zatok poprzecznymi przez

esowate potem już uchodzi do żyły szyjnej wewnętrznej ta krew trzeba jeszcze powiedzieć sobie dodatkowo o zatoce potylicznej os pital sinus ta Zatoka potyliczna jest przytwierdzona do granicy sierp muszczku czyli poniżej GZ wartości potylicznej wewnętrznej i poniżej spływu zatok i ostatecznie właśnie do tego

spływu zatok wpada ale również jest połączona ze spotem żylnym kręgowym wewnętrznym jak wiemy który znajduje się poza rdzeniem kręgowym w kanale kręgów kolejna jeszcze zatoka o której trzeba powiedzieć to zatoka jamista cavern sinus jest to bardzo bardzo skomplikowany i duży splot naczynek

który znajduje się po obu stronach siodła tureckiego na górnej powierzchni kości klinowej on się rozciąga aż od szczeliny oczodołowej gne superior Orbital fiser aż do części skalistej kości skroniowej czyli Petr Part of temporal Bone i ona zbiera krew z żył ocznych

dolnych górnych z żyły powierzchownej środkowej mózgu z zatoki klinowo ciemieniowej i te zatoki jamiste łączą się bo znaczy bo prawa i lewa zatoka łączą się przez zatoki między jamiste czyli interc i one odprowadzają krew do tyłu do zatok skalistych górnych zatok

skalistych dolnych też niektóre do żył wypustowy które potem lecą do spotu skrzydłowego podstawnego czyli tak I w samym środku takiej zatoki wśród tych wszystkich żł przechodzi tętnica szyjna wewnętrzna otoczona jest spotem szyjno wewnętrznym to jest taki splot z wen przede

wszystkim współczulnych ta TN szy wewnętrz która też tam przechodzi biegnie krew przez nią płynie w odwrotnym kierunku niż przez żyły zatoki i dlatego mówimy tutaj wymianie przeciwprądowej cieła ale raczej chodzi ogrz chociaż ogrzewanie na dobrą sprawę też przede wszystkim wyrównywanie po prostu

temperatury w mózgu i trzeba też powiedzieć że ta tętnica to jest bardzo fajny fajny Taki dynks bo ta tętnica ona sobie tak pulsuje jak ona sobie pulsuje to jak wiem przez żyły czasami ta krew nie chce sobie płynąć

tak jak powinna a właśnie to że ten szina wewnętrzna sobie pulsuje to nie ma żadnych problemów wnie w zatokach jamistych Chociaż jak tam jest tak dużo małych różnych żyłek to powinniśmy się spodziewać że coś takiego występuje mówi się też że

tamtejsze znajdują się też tam komórki wydzielające czynnik podobny do histaminy który zapobiega zakrzepom i oprócz tego że właśnie przez środek zatoki jamistej przechodzi tętnica szyjna wewnętrzna to równie z od niej przechodzi przez nią nerw odwodzący czyli nerw czaszkowy szst abdent Ner

cranial Ner a w ścianie zatoki po bokach dodatkowo jeszcze znajduje się kilka innych nerwów nerw okoruchowy oculomotor neral Ner free nerw bloczkowy czyli czwarty nerw czaszkowy Ner oraz gałęzie trel nerw szczękowy maxil Ner cranial Ner f znaczy druga to jest ten drugi branch jego i

nerw oczny który też od nerwu trójdzielnego czyli oftal Ner to jest cranial Ner ale to jest ten branch one chyba tak to się powinno o tym mówić więc pamiętamy w ścianie zatok oko ruchowy bloczkowy oczny szczękowy czy bo

wiemy zapamiętajmy sobie tak a szóstka jest zaraz przy tętnicy i ona nie jest związana ze ścianą zatoki dodatkowo Występują tu też zatoki skaliste Górne i zatoki skaliste Dolne czyli superior petrosal inferior Petr one obie odchodzą z końca żł

tworzący zatokę jamista gzi pochodzi w zatokę sow natomiast kalisty Dolne dochodzą do Zatoki esowatej albo bezpośrednio do żyły szyjnej wewnętrznej No to jest taka opcja właśnie że te skaliste mogą sobie niekoniecznie iść do zatoki esowatej mogą sobie same przejść

Doły szyjnej wewnętrzne spot podstawny taki splot łączy się z zatokami skalistymi dolnymi i ku dołowi ze splotem żylnym kręgowym wewnętrznym O czyli widzimy tu jest kolejny jakiś taki czyli ten splot podstawny jest takim łącznikiem między zatokami skalistymi dolnymi

a plotem żylnym kręgowym wewnętrznym trzeba powiedzieć jeszcze o żyłach wypustowy czyliż wypustowe już mówiłem że łączą powierchni zewnętrznej czaszki z zatokami żylnym opony twardej ale też po drodze łączą je żyłami obecnymi wśród kościu kości sklepienia czaszki powiemy kości

sklepienia czaszki z blaszki zewnętrznej wewnętrznej oraz między innymi tak zwane diploe czyli śródkoście i tam są też zatoki żylne i najważniejsze żyły wpustowe to żyła wypustowa czołowa Frontal emisar vein występuje u dzieci a potem i czasami u dorosłych przechodzi przez

otwór ślepy i łączy żyły zatoki czołowe i jamy nosowe i Zatoką strzałką górną żyła wypustowa ciemieniowa parietal emissary veins już mówiłem łączy zatokę strzałką górną z żyłami skalpu żyła wypustowa sutkowa mastoid emissary vein przez otwór sukowy wychodzi łączy zatokę

owatą z żyłą potoczną lub uszną tylną i żyła wypustowa kłykciowa tylna czyli posterior conar emissary która odchodzi przez kanał kłykciowy łączy zatokę owatą ze splotem podpotyliczny jak jest unaczyniona nasza opona twarda jeszcze o niej tak powiemy sobie w skrócie że krew Głównie to

znaczy z takich które lecą głównie do sklepienia czaszki tętnic i w mniejszym stopniu odchodzą tam od nich gałęzie do opony twardej najważniejsza z nich to tętnica oponowa środkowa która jest gałęzią tętnicy szczękowej czyli Middle menial artery wchodzi przez otwór

kolcowy do wnętrza czaszki wychodzi na skrzydło większe kości klinowatej a tam się dzieli na gałęzie dwie przednią i tylną gałęź przednia od punktu pterion Idzie ku górze i tyłowi do punktu Wertex punkt pterion znajduje się powiedzmy mniej więcej na środku skroni a punkt

Werteks to najwyższy punkt ską rozł się na tylnej powierzchni czaszki tutaj nie ma już dużych kombinacji dodatkowo gałęzie oponowe oddają t kręgowa gałą oponowa tętnicy ocznej oraz gałąź tętnicy potylicznej natomiast żyły opony twardej otwór owalny lub kolcowy do splotu

skrzydłowego ale tak na dobrą sprawę no to tutaj nie ma jakieś większego większego halo A jak jest ta opona twardo unerwiona No to tutaj przede wszystkim przez gałęzie od nerwu trójdzielnego czyli gałęzie oponowe przednie nerwu sitowego nerw sitowy to jest taka gałąź nerwu

ocznego czyli nerw trójdzielny dzieli pierwsza gałąź nerwu nerw oczny jeszcze od nerwu ocznego odchodzi nerw sitowy który przednią część opony twardej unerwia oraz jeszcze gałęzie oponowe nerwu szczękowego i gałęzie oponowe nerwu żuchwowego czyli Minal branches of maxar albo

mandibular Ner no i pamiętajmy żeby oznaczyć jeszcze to że szczękowa to jest V2 a żuchwowa V3 czyli jakby czaszkowego a Żukowa jako gałąź trze [Muzyka] nerwu trójdzielnego czaszkowego piątego jeszcze dodatkowo jeszcze występuje gałąź namiotowa nerwu ocznego która chodzi Jak już powiedziałem iera

okol namiotu musku i potem wchodzi w sierp od tyłu a natomiast w sierp od przodu wchodzą gałęzie wstępujące gałęzi oponowych przednich nerwu sitowego czyli to jest całkiem logiczne czyli te które są najbardziej z tyłu i te co najbardziej są z przodu wchodzą

sobie w si mózgu aast wone przez włókna które pochodzą z nerwów rdzeniowych szyjnych c2 c3 i albo one same do nich dochodzą albo przez nerw błędny lub podjęzykowy sobie tam się wrapu i dno sklepienia czaszki unerwiają No powiemy sobie w końcu o tych oponie

pajęczej miękkiej tak Czyli arid one obie one obie powstały z mezenchymy głowy ich ich podobieństwie świadczą beleczki pajęczynówki czyli arakno truli które łączą zatokę znaczy oponę pajęczą z oponą miękką opona Pajęcza nie jest w żaden sposób połączona I szczepiona z oponą

twardą lecz przylega do niej przez duże PR ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego który znajduje się w przestrzeni podpajęczynówkowej i to sprawia że opona Pajęcza przez to ciśnienie przylega do opony twardej natomiast też natomiast opona miękka bardzo ściśle przylega do mózgowia jest praktycznie

nie nie można jej oddzielić ona wnika głęboko w bruzdy oraz otacza naczyn które wodą włą opony mi dookoła naczy międ oponą [Muzyka] miękką mózgowi tam gdzie wchodzi naczynie wyróżniamy przestrzeń okołot tętnicą czyli peral SP przestrzenie jakie tworzą te

wszystkie opony wszystkie te opony tworzą między sobą przestrzen gzie sty opaa C mówimy że to jest po prostu przestrzeń Nat twardówkowe Jak już wspomniałem wcześniej Ona jest potencjalna ale tylko kiedy dochodzi do urazu wylewu krwi y to wtedy ona staje

się rzeczywistą a styk opony twardej i pajęczej czyli dura arachnoid Junction jest też przestrzenią potencjalną Jak już powiedziałem normalnie nie występuje gdyż ciśnienie csf wypiera na tyle oponę pajęczą że ona bardzo dobrze do Pony twardej A przestrzeń podpajęczynówkowa cubar noid

Space zawiera csf komórki beleczkowe tętnice żyły No i jakby to powiedzieć to już wszystko Jeżeli chodzi o opony mózgowia i zatoki Życzę wszystkim miłego dnia i chyba tego żeby jak najwięcej wynieśli z tych filmików bo osobiście szczerze troszeczkę wątpię w

jakiś taki ich aspekt edukacyjny a jeżeli znajdą się osoby właśnie którym to się jakoś podoba czy przydaje do czegokolwiek to chyba będę szczęśliwy