Speaker A
Hej, hej, hej! W dzisiejszym odcinku porozmawiamy na temat nadczynności tarczycy i choroby, która najczęściej do tej nadczynności prowadzi, czyli o chorobie Gravesa-Basedowa. Nadczynność tarczycy, inaczej nazywana hipertyreozą, to jest stan, który może być wywoływany przez bardzo wiele różnych czynników. Dzielimy nadczynność tarczycy na pierwotną i wtórną, gdzie pierwotna jest to najczęstsza, czyli taka, która związana jest z jakimiś procesami, zmianami, które dotyczą bezpośrednio tarczycy. W tarczycy się dzieją, może być to choroba Gravesa-Basedowa, która jest najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy, jak również wole guzkowe, czyli takie wole toksyczne, które wydziela hormony tarczycy, jak i pojedyncze guzki autonomiczne, takie gruczolaki, które wywołują, wydzielają hormony tarczycy niezależnie od działania TSH. Nadmiar hormonów tarczycy może również we wczesnej fazie podostrego zapalenia tarczycy być uwolniony właśnie na samym początku tego zapalenia, jak i w fazie ostrej choroby Hashimoto, na samym początku, kiedy, jak wiemy, choroba Hashimoto związana jest z niedoczynnością tarczycy, ale na samym początku choroby czasami zdarza się, jak w tym momencie, kiedy ta reakcja autozapalna uszkadza tę tarczycę, to również wtedy nadmiernej ilości hormonów tarczycy mogą uwolnić się do krwi. Jak również leki mogą doprowadzić do nadczynności tarczycy, tak jak po prostu przyjmowana lewotyroksyna czy amiodaron, który w swojej budowie ma jod i może prowadzić do nadczynności tarczycy. O wtórnej nadczynności tarczycy mówimy wtedy, kiedy tarczyca jest pobudzana do wydzielania hormonów tarczycy przez inne czynniki, jakieś zewnętrzne. I tutaj może to być gruczolak przysadki, który wydziela TSH i w wyniku tego po prostu tarczyca jest pobudzana do wzrostu uwalniania hormonów. Mówi się też czasami, że kosmówczak i zaśniad groniasty wydzielają dużą ilość beta HCG, gonadotropiny kosmówkowej, która w dużych ilościach również może mieć działanie zbliżone do TSH, właśnie w pobudzaniu tarczycy do uwalniania tych hormonów. Tylko pamiętajmy, że nadczynność o etiologii wtórnej jest naprawdę bardzo, bardzo rzadka i w pierwszym momencie, takim każdym klinicznym, rozpatrujemy pierwotne przyczyny nadczynności tarczycy. No i nadczynność tarczycy związana jest z tym, że ostatecznie mamy nadmiar hormonów tarczycy uwolnionych, a to prowadzi do charakterystycznych objawów nadczynności tarczycy i stanu, który często nazywamy tyreotoksykozą. No właśnie, ale jakie mogą być te objawy nadmiaru hormonów? No tutaj jest taki trochę żartobliwy obrazek mnemotechniczny, który ma pozwolić wam mniej więcej spróbować ogarnąć wszystkie te objawy. Jak widzicie, hormony tarczycy związane są z nasileniem działania metabolizmu i o tym też mówiłem w ostatnim odcinku. Więc objawy ogólne mogą być takie jak utrata masy ciała przy normalnym lub nawet zwiększonym apetycie. Często znajomym się mówi: "Ale ty masz wspaniały metabolizm", bo wszyscy znamy takich chudych znajomych, którzy jedzą mnóstwo żarcia, a są po prostu bardzo szczupli. Więc można powiedzieć, że tutaj tak samo ten nakręcony metabolizm to jest właśnie efekt taki tego, że mamy utratę masy ciała, mimo że człowiek normalnie również się odżywia. Może być związana nadmierna potliwość i nietolerancja wysokich temperatur. Osobom z nadmiarem hormonów tarczycy może się wydawać, że jest strasznie gorąco, strasznie ciepło, tak jak widzimy ten ludzik, pot spływa mu po głowie i to znaczy, że już mu za gorąco. Skóra takiego pacjenta często jest opisywana jako ciepła i wilgotna, w odróżnieniu od niedoczynności tarczycy, gdzie często mówi się o skórze suchej. Tutaj skóra jest ciepła i wilgotna, nadmiernie ucieplona. Warto pamiętać, że również z nadmiarem hormonów tarczycy zwiększone jest działanie obrotu kostnego, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka rozwoju osteoporozy, czyli utraty masy kostnej, a ostatecznie dużo łatwiejszych złamań. Hormony tarczycy również nie pozostają bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Mogą prowadzić do niepokoju, też takiej reakcji powiek wywołanej nadmiernym pobudzeniem właśnie nerwów, które zaopatrują na przykład mięsień dźwigacz powieki, przez co te powieki mogą być nieco uchylone, a człowiek może mieć wrażenie, że ta osoba z nadczynnością tarczycy ma taki trochę, no, spojrzenie wpatrzone w nas, taki trochę przestraszone, zdziwione. Również u pacjentów często występuje pobudzenie psychoruchowe, problemy z koncentracją, ale nie mogą usiedzieć na miejscu. No i też w praniu neurologicznym może być wzmożenie odruchów oraz miopatie różnego rodzaju, czyli osłabienia mięśni. Hormony tarczycy działają również na układ sercowo-naczyniowy. One w pewien sposób sprawiają, że działanie tych amin katecholowych na układ sercowo-naczyniowy jest jeszcze mocniejsze. Stąd też często nadmiar hormonów tarczycy prowadzi do tachykardii, uczucia kołatania serca, związanych właśnie z tymi tachyarytmiami nadkomorowymi. Często właśnie nadmiar hormonów tarczycy jest czynnikiem wyzwalającym migotanie przedsionków. Dodatkowo może zaostrzać istniejącą chorobę niedokrwienną, bo przez to w tachykardii mięsień ma dużo większe zapotrzebowanie na tlen, jak również nasilić niewydolność serca. A ogólne takie pobudzenie może również prowadzić do nadciśnienia tętniczego. W układzie pokarmowym często mogą być możliwe biegunki. Stąd widzicie u tego kolesia, siedzi on na tronie i ma taką brązową strzałkę, znaczy to, że tam jak na autostradzie cały czas się dzieje, cały czas coś tam się leci. Bardzo duże stężenia hormonów tarczycy również mogą uszkadzać wątrobę, być hepatotoksyczne, prowadzić do żółtaczki, uwolnienia nadmiaru bilirubiny. No i też mogą być objawy z układu rozrodczego, jak utrata libido, rzadkie miesiączki, też zaburzenia wzwodu i z tym związane. Chciałbym wspomnieć o dodatkowych badaniach laboratoryjnych, bo wiemy, że w te podstawowe badanie hormonów tarczycy to jest TSH, ft3, ft4, ale w dodatkowych badaniach, w związku z tym działaniem hormonów tarczycy, ich nadmiernym działaniem, możemy mieć na przykład hiperkalcemię, czyli zwiększony poziom wapnia we krwi, związany jest właśnie z tym zwiększonym obrotem kostnym. Może występować hiperglikemia w związku z tym napędzanym metabolizmem, jaki hipercholesterolemia. Ostatnio wam tłumaczyłem właśnie, że nadmiar hormonów tarczycy prowadzi do tego, że zwiększa się ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek wątroby, czyli hepatocytów, przez co wychwyt cholesterolu, jego zużywanie jest przyspieszone i poziom cholesterolu może być obniżony. Jeżeli dojdzie do uszkodzenia wątroby, to również mogą być podwyższone ALAT i AspAT, GGTP czy też bilirubina. No ale mówiłem wam, że najczęstszą przyczyną rozwoju nadczynności tarczycy jest choroba Gravesa-Basedowa i teraz troszkę na temat tej choroby chciałbym powiedzieć. No bo normalnie to działa tak, że tarczyca ma swoje receptory dla TSH i przez nie jest pobudzana do wzrostu, uwalniania hormonów. I tutaj w chorobie Gravesa-Basedowa jest to choroba o podłożu autoimmunologicznym, gdzie do końca nie wiemy, jakie są przyczyny rozwoju tej choroby. Najczęściej dotyczy kobiet w wieku 30-50 lat i tutaj jest to ta podatność genetyczna, czyli różnego rodzaju typy MHC, które sprzyjają rozwojowi. No i pewnego rodzaju środowiskowy trigger. Dużo wnioskuję, że to możliwe, że jest jakaś infekcja wirusowa lub też infekcja bakteryjna, szczególnie w badaniach często okazuje się, że coś to ma do czynienia z antygenami bakterii Escherichia coli czy Yersinia enterocolitica. No i jako choroba taka autoimmunologiczna często przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. No ale skąd ta choroba się bierze, jak ona działa? No bo wiemy, że mamy TSH receptor i TSH uwalniane z przedniego płata przysadki mózgowej działa na receptor, powoduje uwolnienie hormonów tarczycy. No i właśnie w rozwoju tutaj tej odpowiedzi autoimmunologicznej pojawiają się przeciwciała, przeciwciała skierowane przeciwko receptorowi TSH. No i one są bardzo charakterystyczne, bo występują niemal u wszystkich pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa. Te przeciwciała nazywamy TRAb, czyli skrót od TSH receptor antibody, TSH receptor antibody, TRAb. Jak większość przeciwciał, które znam...