Fizjologia układu oddechowego cz. 2 — Transcript

Cześć, witajcie w drugim odcinku na temat fizjologii układu oddechowego. Na początku powiem nieco na temat spirometrii i mierzonej w niej objętości płuc, ale o spirometrii powstanie też osobny odcinek, gdzie bardzo szczegółowo zajmiemy się poszczególnymi etapami i interpretacją wyniku spirometrii. Natomiast tutaj tylko powiem parę słów.

Następnie przejdziemy do kwestii związanych z krążeniem, z tym jak zachowują się naczynia w krążeniu płucnym. No i na koniec opowiem ci nieco o wymianie gazowej i transporcie gazów oddechowych we krwi. Spirometria to takie badanie czynnościowe płuc, w którym określamy pewne właśnie te objętości płuc. Czyli mamy pacjenta, który oddycha do specjalnego urządzenia i podczas swobodnego, spokojnego oddychania mierzone są objętości gazów, które podczas swobodnego, zwykłego oddychania są wdychane i wydychane. I to jest objętość oddechowa, tak zwana tidal volume, która wynosi około pięćset mililitrów.

Czyli spokojnie człowiek oddychając, te pięćset mililitrów z każdym wdechem zasysa do klatki piersiowej. Następnie pacjent jest proszony o to, aby maksymalnie nabrać wdech, czyli tyle, ile się da, bo oddychamy swobodnie, no nie jesteśmy pobierani jeszcze więcej, bo mamy pewien zapas, że możemy tego powietrza do płuc nabrać więcej niż podczas swobodnego oddychania. I tę dodatkową objętość, tę dodatkową ilość nazywamy zapasową objętością oddechową, tak, bo związana jest z wdechem. No i to jest zapas, czyli coś, czego standardowo nie używamy podczas zwykłego oddychania i wynosi to około 3 litrów powietrza.

A następnie pacjent jest proszony, żeby tak mocno, jak się da, żeby całe powietrze z płuc wyrzucił, tyle ile się da, do samego końca. I wtedy oceniamy również tę wartość dodatkowego powietrza, które możemy jeszcze spod wyrzucić. Jest to zapasowa objętość wydechowa, ponieważ normalnie oddychając, pobieramy powietrze i wypuszczamy około tych pięćset mililitrów, tej tak zwanej tidal volume, objętości oddechowej. Ale tak naprawdę jest jeszcze pewna ilość powietrza w płucach, którą dodatkowo możemy z tych płuc wyrzucić i to jest zapasowa objętość wydechowa.

Natomiast w płucach mimo tego zawsze znajduje się pewna ilość powietrza, która jest tam na stałe, jest objętość zalegająca. Gdyby nie było tej objętości zalegającej podczas wydechu, pęcherzyki płucne i w ogóle w kapilarach zapadałyby się, a właśnie ta pewna ilość tego powietrza, która zalega tam stale, zapobiega temu. Jak widzicie, tak naprawdę tutaj ten wykres, który powstaje, to jest wykres właśnie przepływu powietrza, objętości powietrza, który rysuje nam ta spirometria, maszyna, która mierzy te przepływy objętości powietrza. Wdychamy i wydychamy one.

Natomiast spirometria, jak widzicie, nie mierzy objętości zalegającej, czyli tej właśnie tej dodatkowej ilości, ponieważ ona jest na stałe w płucach i ona nie zależy od przepływu powietrza podczas oddychania. To trzeba policzyć inaczej. Natomiast te objętości poszczególne łącząc razem, otrzymujemy tak zwane pojemności. Jeżeli dodamy do siebie objętość oddechową, zapasową objętość wdechową i zapasową objętość wydechową, to mamy pojemność życiową płuc, czyli to jest od szczytu, od tego jak maksymalnie możemy nabrać powietrza do tego, jak maksymalnie możemy pozbyć się tego powietrza.

A jeżeli do pojemności życiowej płuc dodamy jeszcze tę objętość zalegającą, to wychodzi nam tak zwana total lung capacity, czyli całkowita pojemność płuc, które są zamknięte. Tak naprawdę te wszystkie objętości. Na koniec jeszcze chciałem wspomnieć o czymś tutaj dosyć istotnym, bo powiedziałem o objętości oddechowej, o tym, że wynosi ona pięćset mililitrów, ale te pięćset mililitrów, to te całe pięćset mililitrów nie trafia do pęcherzyków, ponieważ nabierając do płuc pięćset mililitrów, pewna ilość powietrza zalega w jamie nosowej, w krtani, w tchawicy, w obszarach oskrzeli. To są miejsca, w których nie zachodzi wymiana gazowa i nazywamy tę przestrzeń anatomiczną przestrzenią martwą i wynosi ona około 150 mililitrów.

Z tych pięciuset mililitrów tylko 350 tak naprawdę jest w pęcherzykach płucnych, tam gdzie zachodzi wymiana gazowa. Teraz powiem parę słów na temat krążenia płucnego. Przede wszystkim podstawowa informacja jest taka, że jest to krążenie niskociśnieniowe. Ciśnienia, które generuje prawa komora, są dosyć niskie. Ciśnienie skurczowe około 28, a tak naprawdę średnie takie ciśnienie, mniej więcej 15 mmHg, w naczyniach płucnych i ich odgałęzieniach.

Natomiast końcowe rozkurczowe ciśnienie w lewej komorze serca wynosi około 8 milimetrów słupa rtęci, czyli na końcu skurczu w komorze jest 8 milimetrów słupa rtęci. I tak naprawdę mimo tego, że są niskie ilości, to i tak w tętnicach płucnych ciśnienie jest wyższe, co napędza przepływ krwi właśnie tętnicami płucnymi, żyłami do lewego serca, do lewego przedsionka i do lewej komory.

Jest to również krążenie niskociśnieniowe, ponieważ te naczynia w krążeniu płuc mają tendencję raczej do bycia, no nie, wspólnie nieskończonymi, przez które swobodnie może przepływać duża objętość krwi. I właśnie na to oko, na koniec opowiem to, że jest to krążenie wysokoprzepływowe, ponieważ biorąc pod uwagę cały czas serca, ilość krwi, która w ciągu minuty przepływa przez płuca, na to tak naprawdę przez płuca musi przepłynąć proporcjonalna ilość krwi do krwi przepływającej przez całą resztę ciała.

Więc dzięki temu, że ogólny przekrój przez wszystkie naczynia sumarycznie otaczające wszystkie pęcherzyki płucne jest ogromny, to tak naprawdę przez te płuca w ciągu minuty przepływają ogromne, ogromne ilości krwi. Jeżeli chodzi właśnie o to krążenie i naczynia, które okalają pęcherzyki płucne, to chcę przedstawić pewną zależność tego, jak zachowują się te naczynia w zależności od ciśnienia parcjalnego gazów właśnie w pęcherzykach.

Tutaj mamy takie dwa pęcherzyki płucne i dajmy na to naczynia, które obok nich przepływają. Jak widzicie, od góry naczynia jeszcze są nie natlenowane, ale przepływają przez pęcherzyki płucne i zasysając tlen, stopniowo symbolicznie stają się w tych miejscach ta krew jest natlenowana, a dalej ta natlenowana krew płynie dalej. A teraz wyobraźmy sobie w tym momencie, że jeden właśnie z pęcherzyków płucnych, czy część pęcherzyków płucnych, bo to jest takie symboliczne przedstawienie, jest na przykład niedrożny, zamknięty przez rozwijającego się guza czy na przykład w jakiejś chorobie astmy, jakiś oskrzeli jest zatkany, zapchany i nie dochodzi do wymiany powietrza w tym pęcherzyku.

Czyli gromadzi się tam dwutlenek węgla, a spada ciśnienie parcjalne tlenu. I w momencie, w którym spada ciśnienie parcjalne tlenu, to w wyniku tej hipoksji następuje obkurczanie się kapilar. I to jest taki mechanizm regulacji, gdzie pod wpływem niskiego stężenia tlenu zapadają się, opuszczają te małe naczynia, sprawiając, że reszta krwi będzie mogła przepłynąć przez te pęcherzyki, które są dobrze wentylowane.

Tak, czyli więcej krwi popłynie tymi naczyniami, tymi kapilarami, które przepływają obok prawidłowo wentylowanych pęcherzyków, a te słabo wentylowane można powiedzieć będą częściowo odcięte od krwi. Jest to taki świetny mechanizm, który pozwala dostosować wentylację i perfuzję do przepływu krwi właśnie przez pęcherzyki. Dlatego nie mogę pominąć tutaj takiej fizjologicznie istotnej zależności, tak zwanej zależności wentylacji do perfuzji.

Bo żeby odpowiednio krew przepływająca przez płuca była natlenowana, to po pierwsze musi odpowiednio zwiększyć przepływ przez naczynia i dodatkowo musi być odpowiednia wentylacja, czyli ta wymiana tych gazów w pęcherzyku i napływ wciąż z każdym oddechem powietrza bogatego w tlen. I jeżeli mamy tutaj to, co to podzielimy na takie trzy strefy i każda z tych stref trochę różni się tym stosunkiem wentylacji do perfuzji, czyli przepływu krwi.

Załóżmy, mamy serce i mamy bardzo, bardzo tutaj tak prowizorycznie narysowane kapilary, które przepływają przez pęcherzyki płucne na różne wysokości. I dlatego, że działa na to wszystko prawo grawitacji, a ciśnienia właśnie te przepływu są dosyć niskie, to najlepszy przepływ będzie w dolnych partiach płuc zgodnie z grawitacją. Najwięcej krwi będzie chciało tam, gdzie n...

milimetrów słupa rtęci i tak naprawdę mimo tego że są niskie ilości to i tak w ten strach płucnych ciśnienie jest wyższe z co napędza przepływ krwi właśnie tętnic płucnych żyłami do lewego serca do lewego przedsionka i do lewej

komory jest to również krążenie niskopodłogowe ponieważ te techniki w okrążeniu płuc mają tendencje raczej do bycia no nie wspólnie nieskończonymi przez które swobodnie może przepływać dużą objętość krwi i właśnie na to oko na koniec opowiem to że jest to krążenie

wysoko przepływowe ponieważ biorąc pod uwagę cały czas serca ilość krwi która w ciągu minuty przepływa przez płuca na to tak naprawdę przez płuca musi przepłynąć no proporcjonalna ilość krwi do krwi przepływa przez całą resztę ciała więc dzięki temu że

ogólna tak naprawdę przekrój przez wszystkie techniki sumarycznie w otaczającym wszystkie pęcherzyki płucne jest ogromny to tak naprawdę przez te płuca w ciągu minuty przepływają ogromne ogromne ilości krwi jeżeli chodzi właśnie o to krążenie i techniki które okalają pęcherzyki płucne to chcę

przedstawić pewną zależność tego jak zachowują się te techniki w zależności od ciśnienie parafialnych gazów właśnie wtedy kupującym tutaj mamy takie dwa pęcherzyki płucne i dajmy na to i techniki które obok nich przepływają jak widzicie od góry czytelniczki jeszcze są

nie na trenowane ale przepływającego pęcherzyków płucnych i zasysając tlen no stopniowo symbolicznie stają się w tych miejscach ta krew jest na trenowana i dalej ta na trenowana krew płynie dalej a teraz wyobraźmy sobie w tym momencie że jeden właśnie z pęcherzyków płucnych

czy część pęcherzyków płucnych bo to jest takie symboliczne przedstawienie jest na przykład niedrożne zamknięta przez rozwijającą się guza czy na przykład w jakiejś choroby astmy jakiś oskrzeli jest zatkany zapchany i nie dochodzi do wymiany powietrza w tym pęcherzyku czyli

gromadzi się tam dwutlenek węgla a spada ciśnienie parafialne tlenu i w momencie w którym spada ciśnienie parafialne tlenu to w wyniku tej hipokryzji tak kapilara obkurczania się i to jest taki mechanizm regulacji gdzie pod wpływem niskiego stężenia tlenu

z zapadają się opuszczają te małe ręczniczki sprawiając że reszta krwi będzie mogła przepłynąć przez te pęcherzyki które są dobrze wentylowane tak czyli więcej krwi popłynie tymi technikami tymi głośnikami które przepływają obok prawidłowo wentylowanych pęcherzyków a te słabo wentylowane można powiedzieć będą

częściowo odcięty od krwi jest to taki świetny mechanizm który pozwala dostosować wentylację i jakość do przepływu krwi właśnie przez pęcherzyki dlatego nie mogę pominąć tutaj taki fizjologicznie istotnej zależności tak zwanej zależności wentylacji do perfekcji bo żeby odpowiednio krew przepływająca

przez płuca była na trenowana to po pierwsze musi odpowiednio zwiększyć przepływ przez naczynia i dodatkowo musi być odpowiednia wentylacja czyli ta wymiana tych gazów w pęcherzyku i napływ wciąż z każdym oddechem powietrza bogatego w tlen i jeżeli mamy tutaj to

co to podzielimy je na takie trzy strefy i każda z tych stref trochę różni się tym stosunkiem wentylacji do perfekcji czyli przepływu krwi załóżmy mamy serce i mamy bardzo bardzo tutaj tak prowizorycznie narysowane kapilary które przepływają przez pegi płucne na różne wysokości i dlatego

że działa na to wszystko prawo grawitacji a ciśnienia właśnie te przypływu są dosyć niskie to najlepszy przepływ będzie w dolnych partiach płuc zgodnie z grawitacją najwięcej krwi będzie chciało tam gdzie najniżej przepływać i w tych dolnych segmentach płuc perkusja czyli przepływ krwi która

będzie chciała nabrać powietrza jest super natomiast gorzej z wentylacją ponieważ grawitacja w przypadku pęcherzyków płucnych działa na niekorzyść i teraz sumaryczna ciężarów waga tych płuc sprawia że te pęcherzyki na dole są raczej trochę po przemycane bo ściskane i ta wentylacja nie jest

odpowiednia więc w dolnych super przepływa krew ale wentylacja nie jest najlepsza jeżeli chodzi o środkowe partię płuc to wentylacja jest jak najbardziej okej igor fuzja też jest okej czyli przepływ krwi natomiast u góry w szczytowych partiach płuc wentylacja jest super na ponieważ gazy

raczej u góry chcą latać niż na dole więc te szczytowe partię płuc są najlepiej tak naprawdę napełnione te pęcherzyki powietrza ale jednocześnie ze względu na to co mówią grawitację to w szczytowych segmentach płuc najgorszy jest przepływ najgorsza jest perkusja

czyli stosunek wentylacji do perfekcji w tym momencie będzie wysoki tak będzie wysoki ponieważ wentylacja w stosunku do perfekcji jest dużo wyższa na dole gdzie wentylacja jest mała a perfumy jest duża no to ten stosunek jeżeli to wyrazimy w

postaci ułamka no to będzie niski ponieważ ten mianownik ułamków ta wersja będzie duża wentylacja będzie mała i w tym momencie muszę wspomnieć o czymś takim jak przecieki płucny czym jest przecież płucny d cześć tu serca a rzut serca na to jest

taka objętość wyrzutowa wyrzucana w każdym skurczu razy ilość uderzeń serca na minutę czyli z każdym w całym życie serca czyli ciągu minuty objętości krwi która przepływa przez płuca to przecież to jest taka część tej przepływającej krwi która się nie natlenienia i ten

przeciek płucny może mieć różne przyczyny jest tak zwany przecież płucny anatomiczne czyli wynikający z istnienia pewnych z was krzyżowych które uchodzą na przykład dożył płucnych a w żyłach płucnych leci krew na trenowana a z was krzyżowych zestrzelili gdzie krew nie na trenowana

czyli pewna część mnie na trenowaniu a trafi do na trenowanie krwi tak samo jak są żyły serca no to one potem trafiają do zatoki wieńcowej i trafiają potem częściej serca ja też do lewego przedsionka do lewej komory to tam są

pojedyncze niektóre i ten przeciek anatomiczne tak na prawdę nie ma praktycznie żadnego znaczenia a drugi przecieku to jest przeciw fizjologiczny który wynika z nie dostosowania wentylacji do perkusji i ten przeciek najistotniejszy właśnie może być właśnie w szczytowych partiach płuc bo jeżeli

chodzi o różnice między wentylacją funkcjom to różnicę perkusji w tych różnych częściach to są dużo bardziej zaznaczone niż wentylacji więc jeżeli chodzi o szczytowe partię płuc to w części po prostu oddychania te to nie dostosowanie sprawia to że ta część krwi

pływające tam u góry nie jest odpowiednio niej nie jest odpowiednio po prostu na trenowana oprócz przecieku istnieje również przestrzeń martwa i przestrzeń martwa to jest fragment układu oddechowego gdzie nie zachodzi wymiana no tak przecież płucny to jest wypływająca krew która się nie

nachylenia a przestrzeń martwa to jest przestrzeń w układzie oddechowym gdzie nie dochodzi do wymiany gazowej więc przestrzeń martw anatomiczna mówiłem oni na początku odcinka to są górne drogi oddechowe oraz oskrzela skrzynki czyli tam gdzie zalega powietrze ale tam nie

zachodzi wymiana gazowa bo ona w zachodzi wyłącznie w pęcherzykach płucnych natomiast fizjologiczna jest to również nie dostosowanie wentylacji do perfekcji w tym wypadku taki też czytałem artykuł można powiedzieć że są przede wszystkim przestrzenią martwą bo praktycznie jeżeli nie ma tam perkusja

albo jest słaba to wcale nie zachodzi tam wymiana gazowa jeżeli dojdziemy do samej wymiany gazowej to tak jak mówiłem w pierwszym odcinku fizjologii głównie wymiana gazowa przechodzenie gazów dyfuzja gazów zależy przede wszystkim od różnicy od gradientów stężeń między

gradientów niestety tylko gradientów ciśnienia parafialnego gazów w krwi do pływającej kapilara mi do pęcherzyków tego jakie jest ciśnienie parafialne gazów w pęcherzyku no i jeżeli jak widzicie na obrazku dziedzinie parafialne tlenu w pęcherzyku jest wysokie a ciśnienie pacjent dwutlenku

węgla jest niższy niż we krwi no to dwutlenek węgla będzie chciał przechodzić tam a ten będzie zasysane będzie pobierany do krwi i żyłami płucnymi już na trenowana krew będzie wracała do właśnie układu sercowo-naczyniowego i ten będzie oddawany tkanką no w wodzie ponieważ w

tym wypadku jeżeli ciśnienie parafialny tlenu w tej chwili na trenowaniu wynosi około stu wy a na przykład w tkankach około 43 mniej niż 40 no to ten tlen będzie chciał przechodzić tam gdzie to ciśnienie parafialnej zniszczę czyli do

tkanek które bardzo tego potrzebują do życia w tej wymianie gazowej tych elementach są pewne punkty w których może dojść do pewnych problemów i ta wymiana gazowa może nie działać optymalnie i na przykład może to być obniżone pęcherzyk owe ciśnienie

parafialne tlenu tutaj na obrazku mamy 100 ale może być mniej niż czego to może wynikać przede wszystkim zmniejszonej zawartości tlenu w powietrzu zmniejsza zawartość tlenu w powietrzu to jest coś co nas dotyczy przede wszystkim u osób które wybierają się w górę bardzo wysoko

i więcej jesteśmy na wysokościach tym spada zawartość tlenu w powietrzu więc gorzej wymiana gazowa jest mniej optymalna jak również te problemy mogą wynikać zaburzeń wentylacji czyli tego że świeże gazy zawierające odpowiednie stężenie dwutlenku węgla i tlenu nie będą napływały do pęcherzyków i może to

wynikać z różnych zaburzeniami ze zmniejszonej ci pomóc na wypełnianie się powietrzem zwiększonego oporu w drogach oddechowych czy też depresji ośrodka oddechowego pod wpływem różnych leków narkotyków która sprawia że rzadziej oddychamy tak więc te gazy zalegającą w płucach również te

ćwiczenia parafialne będą nieodpowiednie również na samym etapie dyfuzji czyli przechodzenia z jednego miejsca do drugiego tych gazów i przede wszystkim może być to zmniejszenie powierzchni dyfuzji taki w rezerwie rezerwa to jest choroba gdzie pod wpływem właśnie do niego rozwalane są przez makrofagi

wytwarzają kolegę nazwy lasy włókna sprężyste pęcherzyków płucnych są rozwalane i również rozważane są przegrody między pęcherzyk owe więc powstają takie turbo pęcherzyki ze złączenia dużej ilości małych pęcherzyków ale sumaryczna powierzchnia wymiany gazowej jest zmniejszona tutaj albo na przykład może być zmniejszona

przepuszczalność przez tą barierę językową w skład bariery językowej chodzi o mocy typu pierwszego jego było na podstawie na przestrzeń pomiędzy nim a taka przestrzeń siedmioosobowa i jeszcze bo na podstawie na naczynia krwionośnego no i komórka do terrarium która tworzy naczynie krwionośne no i to

przepuszczalność może być zmniejszona w przypadku włóknienia płuc i choroby różne śródmiąższowej tych ponieważ tej przestrzeni śródmiąższowej będzie zalegał nie wiem kolagen inne właśnie tkanka łączna czy też przypadku zapalenia płuc kiedy przez stan zapalny uszkodzony są pęcherzyki płucne i ten

przechodzenie tych gazów jest zaburzone tak samo jak odległość dyfuzji tak jak wam mówiłem jest mała praktycznie przestrzeń pomiędzy pęcherzykiem a pomiędzy naczynia krwionośne i w przypadku obrzęku płuc czyli stanu gdzie gromadzi się płyn bo w tej przestrzeni śródmiąższowej cały czas powstaje przez

sącza się serniczek pewna niewielka ilość płynu który normalnie potem jest rejestrowany przez układ słoneczny ale w zaburzeniach ciśnień tutaj między naczyniami krwionośnymi ta ilość płynu powstającego może być znacznie większa i ten płyn gromadzący się pomiędzy pęcherzykiem a pomiędzy kablami utrudnia

przepływ gazów no i niestety ta odległość dyfuzji będzie dużo wyższa bo żeby przeszło z jednej bramki przez drugą zdecydowały te gazy no to muszą być to mało odległości muszą one być blisko siebie a oddalone przez warstwę płynu no w efekcie to jest wszystko

utrudnione i właśnie ale załóżmy że wszystko gra wszystko jest cacy hi guys oddechowe przeszły nami przechodzą więc jak przychodzą jak są transportowane przede wszystkim teren który zostanie pobrane to trend jest związany jest związane przede wszystkim przez hemoglobinę czyli takie taki

barwnik zlokalizowany w erytrocyty ah a 2 procent trenujesz rozpuszczone w osoczu czyli tak naprawdę tlen w osoczu za dużo się nie rozpuszcza przede wszystkim jest związany z hemoglobiną hemoglobina jest zbudowana z łańcuchem u gdzie każdy ma cząsteczkę żelaza która

może rozwiązać tlen i z cząsteczek białka grabiny dlatego to się nazywa hemoglobina i do każdej cząsteczki może tutaj żelaza może przyłączyć się cząsteczki tlenu czyli tak naprawdę nie jedna cząsteczka hemoglobiny aby wstrząsnąć hemoglobiny wewnątrz erytrocyty i jest pierdyliard może

rozwiązać 4 cząsteczki tlenu hemoglobina która przyjmuje łączy się z tlenem nazywamy oksy mną czyli właśnie hemoglobiną nasyconą tlenem i wiązanie hemoglobiny tlenem zależy przede wszystkim od ciśnienia parafialnego tlenu na kolejnym slajdzie pokażę wam jak w zależności od ciśnienia

potencjalnego tlenu we krwi zmienia się to ale załóżmy że jesteśmy w płucach w płucach ciśnienie parafialne tlenu który dysponuje z pęcherzyków wynosi około stu więc przy tak wysokim ciśnieniem specjalnym na to ten tlen będzie chciał przechodzić i być związany przez

hemoglobinę hemoglobina właśnie przy wysokim ciśnieniem specjalnym ma tendencję do wychwytywania wyłapywania tlenu oraz druga część to jest ilość wolnych miejsc w hemoglobinie hemoglobina standardowo ma te cztery wolne miejsca ale w przypadku na przykład zatrucia tlenkiem węgla tlenek węgla łącząc się z tymi wolnymi

miejscami hemoglobiny wiąże się nieodwracalnie i przez to zabiera wolne miejsce w które mógłbyś wskoczyć tle ilość tlenu która jest związana z hemoglobiną wyrażam takie proste fajne badanie które jest tak naprawdę podstawą takim pierwszym rzutem zanim zrobimy jakieś różne dziwne skomplikowane

inwazyjne badania to jest saturację czyli wysycenie tak naprawdę krwi tętnicze a kremem i możemy to zmierzyć puls metrem czyli takie urządzonko które zakładam na palec albo zakładamy na ucho ale to głównie może u dzieci i napad zakładamy właśnie ten pulsometr pokazuje

nam to mierzy on pochłaniania promieniowania przez hemoglobinę hemoglobina w zależności od tego jak mocno jest wysoko nad ranem to troszkę inaczej te promieniowanie przyjmuje oddajemy w każdym razie nie wchodząc w szczegóły tutaj fizyczne obudowy pulsometr u pulsometr nam ocenić jakie

jest właśnie wysycenie hemoglobiny przez pętlę i norma tego wyceniam jest mniej więcej z 9999 jeszcze wrócę do tego co mówiłem czyli tlenek węgla czad łącząc się z hemoglobiną łączy się nieodwracalnie i powstaje karboksyhemoglobiny na i zabrane są te wolne miejsca na tle no i

niestety nie może być odpowiednio to przenoszone oczywiście na przenoszenie tlenu w organizmie i dostarczanie go do tkanek bardzo istotną rolę ma też ilość hemoglobinę we krwi ponieważ w przypadku anemii w przypadku niedokrwistości małej ilości erytrocytów małe ilości hemoglobiny drodzy tak no to oczywiście

ten dowód tlenu do tkanek będzie niedostateczny i będzie wywoływał odpowiednie objawy anemii ale one mi mówiłem w całej serii tak naprawdę na temat niedokrwistość ale wróćmy jeszcze do tlenu i jego właściwości związanych z wyłapywanie z jednej strony tlenu i

oddawaniem go z drugiej bo tak jak mówiłem wam że tak naprawdę prawda hemoglobina może łapać tlen i może ten tlen oddawać jeżeli spojrzycie tutaj na ilustrację z górny prawy róg to w ogóle widzicie na dole że jest w milimetra

słupa rtęci podana ciśnienie parafialne tlenu i u góry saturację i w momencie kiedy ciśnienie parafialne tlenu jest wysokie we krwi to hemoglobina jest wysadzona tlenem bardzo mocno około stu procent nawet między zakresie między 75 100 milimetrów słupa rtęci tego

ciśnienia parafialnego tlenu we krwi to w tym momencie hemoglobina bardzo mocno ten tlen trzyma ale w momencie kiedy załóżmy że w tkankach jest niskie stężenie tlenu 25 dajmy na to to już saturacji tlenu spada dlatego że tutaj promowane jest oddawaniem tlenu tkanką

tak jak zobacz inne o tym środkowym zielonym tutaj tej linii jeżeli chodzi o linię czerwoną linię niebieską no to tutaj są zmiany bo na to jak zachowują się hemoglobina też mają wpływ inne czynniki i to jest dosyć mądre bo na

przykładzie tej niebieskiej linii przede wszystkim spadku ph czy też wzroście dwutlenku węgla wzroście 23 z folii ceremonialną zmienia się to w jaki sposób hemoglobina a1c w przypadku wysiłku dużego fizycznego który jest wyższy niż zdolności dostarczania tlenu część komórek tkanek przechodzi na metabolizm

beztlenowym to przede wszystkim mięśnie w efekcie tego dochodzi do szlaku kolizyjnym i powstaje kwas mlekowy no i z tego jest wytwarzana również energii ale bez użycia tlenu więc po pierwsze powstaje nam kwas siarkowy powstaje nam 23 diphoterine który jest takim

metabolity pośrednim w anglii kolizje czyli tym początkowym etapie oddychanie beztlenowe go i w tym momencie jeżeli mamy kwas mlekowy czyli mamy wyższe stężenie we krwi aha plus czyli spada nam ph ph jest niskie i mamy dwa trzy dni powinien on i tak a takie tkanki

które potrzebują dużo tlenu intensywnie prowadzą metabolizm wytwarzają też bardzo duże ilości dwutlenku węgla czyli to wszystko sprawia że zobaczcie ta linia wystudzenia jest niżej czyli tak naprawdę jeżeli to przeanalizujecie to już przy wyższych nawet stężeniach ciśnienia specjalnego tlenu hemoglobina

wolę oddawać tlenu czyli w tym momencie hemoglobina łatwiej oddaje tlen tkanką tak w taki sposób to się zmienia to wszystko na zmiana tego dodawania wiązania zdolności tlenu i oddawania w zależności od zmian ph nazywamy efektem bufora więc jakby ktoś bardzo chciał

powiedzieć to nazywa się efektem bufora super czyli myślę że już na temat tlenu trochę wiemy i podsumowując 198 całego terenu jest związane z hemoglobiną która ma zdolności pochłaniania tlenu łapania wiązania a następnie oddawania i to na to i wpływ

na to czy ona pochłania tlen łączy ze sobą czy oddaje ma wpływ ciśnienie potencjalne tlenu we krwi i właśnie w tkankach jest niskie ciśnienie pacjent lub one zużywają tlen i wtedy hemoglobina prościej oddaje a nie łapie natomiast w przypadku tego kiedy jest

krwinki są w płucach i mają krew od planowaną to wtedy prościej ta hemoglobina łapie tlen ponieważ jest tam dużo ciśnienie parafialne tlenu z tymi liniami partnerskimi jest trochę zamieszanie ale mam sobie jakoś głowie na spokojnie jeszcze to było życie

jeżeli chodzi o dwutlenek węgla który jest produkowany przez komórki tak naprawdę całego ciała i to jest efektem ubocznym tak naprawdę oddychania komórkowego to dwutlenek węgla jest transportowany na trzy główne sposoby jeżeli chodzi tutaj macie powiedzmy taki erytrocyty bo one biorą też dosyć

istotną rolę w przenoszenie dwutlenku węgla to chciałem powiedzieć że dwutlenek węgla nieco lepiej niż ten rozpuszcza się w osoczu i 7 procent dwutlenku węgla po prostu jako rozpuszczone w osoczu płynie aby dostać usunięte po prostu pęcherzyków płucnych natomiast część dwutlenku węgla 23

procent mniej więcej może podobnie jak tlen połączyć się z hemoglobiną i jest to skarbami no hemoglobina hemoglobina połączona właśnie z dwutlenkiem węgla ale ten dwutlenek węgla nie łączy się tutaj w miejscu wiązania tlenu tylko przez grupę nami nowe więc on

nie zabiera z tego czy to tego miejsca do przenoszenia tlenu a poza tym to połączenie jest nietrwałe nie tak jak w przypadku czasu gdzie powstawała karboksyhemoglobiny trzecia opcja to jest działanie i razy węglanowej enzymu zlokalizowane go właśnie w procentach tam dwutlenek węgla

łączą się z wodą tworzy kwas węglowy i dzięki analizie węglanowej ten powstaje ten kwas węglowy a ten kwas węglowy jest nietrwałe i rozpada się do chrystusa i do wodorowęglanu i ten wodorowęglan jest usuwane z procy do krwi natomiast do

krwi w takim transporcie wymiennym z korkami mówimy o tym przesunięcie blokowe czyli chlorki są przesyłane do komórki do tak naprawdę erytrocyty to na erytrocyty od wyrzuca z siebie właśnie ale on i w postaci wodorowęglanu rozpuszczonego we krwi transportowane

jest 70 dwutlenek węgla czyli rozpuszczone kabiną hemoglobina i wodorowęglan natomiast powstające oprócz wodorowęglanu h plus i on ten właśnie wodorowy on jest głupi wychwytywane złapany przez hemoglobinę bo tak naprawdę wodorowęglany hemoglobina i różne białka to są cząsteczki które

razem tworzą tak zwanych układy buforowe krwi czyli układ który zapewnia stały ph krwi niezależnie od tego pojawiania się nowych kwasów i te nowe kwasy są wychwytywane przez takie cząsteczki to cząsteczki które nazywamy profesorami wodorowęglan właśnie oprócz tego że transportu i

dwutlenek węgla on jest najważniejszym buforem w naszym ciele czyli każdy dodatkowy cząsteczki h-plus i ołówka plus są wytwarzane przez wodorowęglan ale też te cząsteczki h-plus mogą być wykorzystywane przez hemoglobinę i mówimy o niej jako o buforze hemoglobina nowym okej no ale wiemy już te trzy

metody przenoszenie dwutlenku węgla z komórek to teraz musi ten dwutlenek węgla zostać usunięty z organizmu więc standardowo mamy pęcherzyków płucnych no i te rozpuszczone w osoczu sobie gdy funduje za pomocą dyfuzji przechodzi do pęcherzyka płucnego ta część która znajduje się w comino

hemoglobinie po prostu od hemoglobiny ten dwutlenek węgla się odłącza ponieważ pęcherzyków płucnych znajduje się no niskie ciśnienie parafialne dwutlenku węgla więc ten dwutlenek węgla zgodnie z tym co mówiłem gazetą z wyższego ciśnienia do niższego przechodzić więc przechodzą do pęcherzyka płucnego jeżeli

chodzi o wodorowęglan to co działo się przed chwilą teraz zachodzi w drugą stronę czyli wodorowęglan jest pochłaniany wchodzi do erytrocyty ta usuwany jest on korki czyli to przesunięcie blokowe robimy raz jeszcze i on zdradzał węglanowa działa w drugą

stronę czyli odtwarza kwas węglowy i rozkłada go dalej do dwutlenku węgla i do wody i ten dwutlenek węgla sobie swobodnie przechodzi do pęcherzyków płucnych i jest usuwany z wydychanym powietrzem w tym odcinku to wszystko natomiast w następnym odcinku zajmiemy

się regulacją układu oddechowego i tym jak ośrodkowy układ nerwowy wpływa na często się oddechów głębokość oddechów i na całe oddychanie do zobaczenia dzięki bardzo za ten odcinek zapraszam do obejrzenia innych odcinków na kanale a jeżeli chcesz być na bieżąco

zasubskrybuj kanał klikając w guziczek możesz również zostać moim patronem i jesteśmy w tworzeniu filmów do zobaczenia