Omówienie glikopeptydów, linkozamidów i innych antybiotyków – ich działanie, wskazania i działania niepożądane.
Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.
Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.
Key Takeaways
- Glikopeptydy są kluczowe w leczeniu ciężkich zakażeń bakteriami gram-dodatnimi opornymi na inne antybiotyki.
- Wankomycyna jest stosowana doustnie w leczeniu rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridium difficile.
- Linkozamidy, zwłaszcza klindamycyna, mają szerokie spektrum i są skuteczne w zakażeniach tkanek miękkich i kości.
- Dawkowanie glikopeptydów wymaga uwagi ze względu na nefrotoksyczność i konieczność dostosowania przy niewydolności nerek.
- Zespół czerwonego człowieka to charakterystyczna reakcja na szybkie podanie wankomycyny, niebędąca reakcją alergiczną.
What the video covers
- Wprowadzenie do ostatniego odcinka cyklu o antybiotykach i antybiotykoterapii.
- Omówienie glikopeptydów, w tym wankomycyny i teikoplaniny, ich spektrum działania i wskazań.
- Zastosowanie glikopeptydów w ciężkich zakażeniach gronkowcem i enterokokami oraz doustnie w rzekomobłoniastym zapaleniu jelit.
- Mechanizm działania glikopeptydów polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej.
- Farmakokinetyka glikopeptydów: podawanie doustne i dożylne, wydalanie przez nerki, konieczność redukcji dawki przy niewydolności nerek.
- Działania niepożądane glikopeptydów: nefrotoksyczność, ototoksyczność, zespół czerwonego człowieka oraz zakrzepowe zapalenie żył.
- Omówienie linkozamidów, głównie klindamycyny, ich bakteriostatycznego działania i szerokiego spektrum.
- Wskazania do stosowania linkozamidów: zakażenia skóry, tkanek miękkich, kości, stawów, dróg oddechowych oraz stomatologiczne.
- Mechanizm działania linkozamidów to blokada podjednostki 50S rybosomów, podobnie jak makrolidy.
- Farmakokinetyka linkozamidów: podawanie doustne, dożylne, domięśniowe i miejscowe, dobra penetracja do tkanek miękkich i kości.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie do cyklu o antybiotykach
- 00:38Różnorodność grup antybiotyków
- 02:08Cel i zakres cyklu
- 02:16Glikopeptydy – wankomycyna i teikoplanina
- 02:55Spektrum działania glikopeptydów
- 03:42Wskazania do stosowania glikopeptydów
- 04:31Mechanizm działania glikopeptydów
- 05:09Farmakokinetyka i dawkowanie glikopeptydów
- 06:00Działania niepożądane glikopeptydów
- 07:07Zespół czerwonego człowieka
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Hej, hej, witam was w ostatnim odcinku z cyklu na temat antybiotyków i antybiotykoterapii.
Speaker A
W tym odcinku porozmawiamy na temat glikopeptydów, linkozamidów i jeszcze trzech innych antybiotyków.
Speaker A
Musicie zdać sobie sprawę, że tak naprawdę istnieje dużo innych, pomniejszych grup antybiotyków, a grup antybiotyków na przykład stosowanych wyłącznie miejscowo jest jeszcze więcej.
Speaker A
Niestety, mam ograniczony czas na robienie filmów i nie mogę zajmować się każdym z małymi substancjami, bo ich są naprawdę setki.
Speaker A
Dlatego mam nadzieję, że kończąc ten cykl, będziecie kojarzyć i znać najważniejsze, główne grupy antybiotyków stosowane doustnie i dożylnie, a że będziecie kojarzyć, że niektóre stosowane są miejscowo, to chwała wam.
Speaker A
Tymczasem zaczynajmy. Pierwsza grupa, o której powiem, to glikopeptydy, antybiotyki o działaniu bakteriobójczym.
Speaker A
Najważniejszym antybiotykiem z tej grupy jest wankomycyna, jej będzie dotyczyć większość informacji.
Speaker A
Natomiast drugim, bardzo podobnym antybiotykiem jest teikoplanina, ona jest nieco nowsza.
Speaker A
Jeżeli chodzi o spektrum działania, to glikopeptydy działają na tlenowe i beztlenowe bakterie gram-dodatnie, w tym na bakterie oporne, przede wszystkim na stafilokoki.
Speaker A
Jeżeli chodzi o wskazania, to wskazaniami są właśnie ciężkie systemowe zakażenia gronkowcem, w tym gronkowcem odpornym na metycylinę, jak i również enterokokami.
Speaker A
Wtedy stosowana jest postać dożylna, natomiast doustnie glikopeptydy, wankomycyna, jest stosowana w przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit, czyli choroby infekcyjnej wywołanej przez toksynotwórcze szczepy Clostridium difficile.
Speaker A
Taki bakterii i wtedy doustnie wankomycyna 4 razy 250 mg doustnie jest stosowana.
Speaker A
Jeżeli chodzi o mechanizm działania, to jest to hamowanie syntezy ściany komórkowej.
Speaker A
A farmakokinetyka tych leków jest następująca: są po prostu stosowane w formie doustnej i formie dożylnej, przy czym te leki nie przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego.
Speaker A
I co jest ważne, są wydalane przez nerki, dlatego w przypadku niewydolności nerek należy redukować dawki, ponieważ lek ten przez te nerki jest wydalany.
Speaker A
A z drugiej strony, wśród działań niepożądanych na pierwszym miejscu jest nefrotoksyczność, czyli z jednej strony te leki mogą uszkadzać nerki, więc zmniejszamy ich dawki wraz z niewydolnością, żeby ten lek się nie gromadził i dalej nie uszkadzał nerek.
Speaker A
Oprócz tego czasami może wystąpić ototoksyczność zależna od dawki, ale jest duża.
Speaker A
Trzeba też wymienić zespół czerwonego człowieka i to związane z szybkim podaniem leku dożylnie.
Speaker A
Wtedy podana w dużych ilościach szybko wankomycyna może pobudzać wydzielanie histaminy, co powoduje zaczerwienienie skóry, wysypkę, co właśnie przywołuje nam na myśl reakcję taką anafilaktyczną, ale nie ma to z tym wspólnego, tylko z pobudzeniem takim, można powiedzieć, chemicznym, mechanicznym wyrzuceniem histaminy, ale nie całego procesu tutaj anafilaktycznego, alergicznego.
Speaker A
Stąd takie wystąpienie przy szybkiej podaży leku tego zaczerwienienia nie jest przeciwwskazaniem do stosowania leku.
Speaker A
Jeszcze inne działania niepożądane to zakrzepowe zapalenie żył.
Speaker A
Więc glikopeptydy, pamiętajcie, ciężkie infekcje bakteriami opornymi: gronkowce, enterokoki lub rzekomobłoniaste zapalenie jelit, czyli infekcja Clostridium difficile.
Speaker A
Kolejna grupa to linkozamidy, antybiotyki bakteriostatyczne, dosyć podobne do makrolidów.
Speaker A
Ich najważniejszym przedstawicielem jest klindamycyna.
Speaker A
Ma dosyć szerokie spektrum działania, działa na tlenowe i beztlenowe bakterie, zarówno gram-dodatnie, jak i gram-ujemne.
Speaker A
I ze wskazań mamy zakażenia skóry i tkanek miękkich, kości, stawów, dróg oddechowych, czy też zakażenia stomatologiczne, trądzik pospolity, trądzik w tym leczeniu miejscowym właśnie.
Speaker A
Warto pamiętać o tym działaniu linkozamidów i wskazaniu na infekcje tkanek miękkich i kości czy w zakażeniach stomatologicznych, bo właśnie tam, do kości, do tkanek takich około zębodołowych bardzo dobrze ten antybiotyk penetruje.
Speaker A
Jego mechanizm działania to blokada podjednostki 50S rybosomów, czyli tak jak mówiłem, podobnie jak u makrolidów.
Speaker A
A farmakokinetyka? No, stosowane są po prostu doustnie, dożylnie, również domięśniowo i miejscowo.
Speaker A
Leki te bardzo dobrze penetrują do tkanek miękkich.
Speaker A
Jeżeli kojarzycie klindamycynę, to jest najważniejsza informacja, która powinna utkwić wam w głowie.
Topics:antybiotykiglikopeptydywankomycynalinkozamidyklindamycynaantybiotykoterapiaspektrum działanianefrotoksycznośćrzekomobłoniaste zapalenie jelitmechanizm działania











