Speaker A
[Muzyka]
Wywiad z Krzysztofem Millerem o pasji do fotografii, pracy fotoreportera i wyzwaniach związanych z fotografią wojenną.
Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.
Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.
Key Takeaways
- Pasja i konsekwencja są kluczowe w rozwoju fotografa, zwłaszcza w trudnych warunkach.
- Fotografia dokumentalna powinna być autentyczna i szczera, nawet jeśli zawiera techniczne niedoskonałości.
- Praca fotoreportera to ciągła presja czasu i ryzyko, wymagająca szybkiego działania i adaptacji.
- Etyka w fotografii wojennej jest niezwykle ważna i wymaga wyraźnego wyznaczania granic.
- Technologia zmienia narzędzia, ale nie zawsze podejście do fotografii i jej odbioru.
What the video covers
- Krzysztof Miller opowiada o swoich początkach z fotografią, łącząc ją z pasją do sportu i sztuki.
- Opisuje trudności i presję pracy fotoreportera, zwłaszcza w kontekście fotografii prasowej.
- Mówi o technicznych aspektach fotografii analogowej, wywoływaniu negatywów i pracy w ciemni.
- Podkreśla, że fotografia dokumentalna powinna być szczera i autentyczna, nawet jeśli zawiera błędy.
- Wspomina o braku formalnej edukacji fotograficznej na początku swojej kariery i nauce metodą prób i błędów.
- Dzieli się refleksjami na temat zmian technologicznych i ich wpływu na fotografię oraz postrzeganie fotografa.
- Porusza kwestie etyki w fotografii wojennej i granic, których nie przekracza w swojej pracy.
- Opowiada o specyfice pracy w strefach konfliktów, zagrożeniach i sposobach zabezpieczania sprzętu.
- Wspomina o ważnych momentach i osobistych doświadczeniach z pracy w trudnych warunkach.
- Zachęca widzów do zadawania pytań i zapowiada niespodziankę w programie.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie i przedstawienie gościa
- 05:50Początki pasji fotograficznej i sportowej
- 11:08Techniki fotografii analogowej i praca w ciemni
- 16:26Nauka fotografii i początki w Gazecie Wyborczej
- 21:57Sprzęt fotograficzny i praca w strefach konfliktu
- 38:06Etyka i wyzwania w fotografii wojennej
- 49:59Refleksje na temat technologii i zmian w fotografii
- 59:32Osobiste doświadczenia i podsumowanie wywiadu
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
[Muzyka]
Speaker A
Dobry wieczór państwu. Witamy w fotograficznym programie bez nazwy. Paweł Duma, Szymon Glonek, Szymon Glonek i dzisiaj nasz gość specjalny Krzysztof Miller.
Speaker A
Witam wszystkich, fografyk fotografii.
Speaker A
Witam wielbicieli dobrej kuchni.
Speaker A
Tak, absolutnie. To mnie odstresowuje od tej pracy, stresującej jaką jest fotografia, często na granicy ryzyka utraty życia, zdrowia, często z innych powodów bardzo stresująca, bo to wiadomo, że jeżeli się pracuje dla dziennika, to te fotografie, które dzisiaj robimy, muszą jutro ukazać się w gazecie.
Speaker A
To nie można sobie odkładać jak w tygodniku czy miesięczniku po jutrze, na popojutrze. Nie można się skupiać na tym, bo jutro jest następna robota i następny stres z dobrym wykonaniem tej roboty.
Speaker A
No tak, ale zanim przejdziemy do rozmowy o pracę, ja oczywiście zachęcam państwa do zadawania pytań.
Speaker A
Myślę, że to tak przede wszystkim nasz, znaczy w komentarzach proszę pytać.
Speaker A
Czy powiemy już o małej niespodziance, czy jeszcze nie?
Speaker A
Jeszcze za chwilę, tak. Prosimy nas oglądać dzisiaj, bo zawsze mówimy, co w programie, to dzisiaj tylko, ale aż wywiad z Krzysztofem Millerem.
Speaker A
Myślę, że jest bardzo dużo tematów do poruszenia, dlatego na pewno czas znowu nam się bardzo skróci. Jak to się zaczęło? Dlaczego zdecydował się pan na bycie fotografem?
Speaker A
Zaczynam, może będę się wtrącał, czam pytany. Kiedy po raz pierwszy pojawił się w pańskich rękach aparat?
Speaker A
Jezu, to było strasznie dawno temu.
Speaker A
Strasznie dawno temu, nie wiem, jakaś taka... Ja kiedyś trenowałem, w ogóle zacznę jeszcze dawniejsze historie, czyli trenowałem skoki do wody w czasach, kiedy nie było jeszcze magnetowidów, nie mówiąc o DVD, kamerach i tak dalej, i tak dalej.
Speaker A
I żeby zorientować się, jakie błędy popełniłem w trakcie skoku do wody, trener mi rozrysowywał, zajmował się wizualizacją tych wszystkich moich problemów, błędów przy skakaniu do wody.
Speaker A
I od tego zaczęła się taka moja pasja, sztuką, malarstwem, kompozycją.
Speaker A
No bo to coraz bardziej były ubrane te rysunki i aparat jak gdyby tak najbardziej psychicznie mi leżał, ponieważ robimy zdjęcie, wywołujemy negatyw, robimy odbitkę i nie ma natychmiastowy jest efekt.
Speaker A
No w ciągu 24 godzin, 12 s TR możemy mieć natychmiastowy efekt i to mi bardzo psychicznie odpowiadało, czyli ten natychmiastowy efekt.
Speaker A
Dlatego zabawa z aparatem, bo to te początki to była zabawa z aparatem z jakimś takim one touchem, sprawiały mi niesamowitą frajdę.
Speaker A
To była jakaś dokumentacja na zawodach sportowych na początku, później gdzieś tam fotografia demonstracji, a później ktoś powiedział, że całkiem sobie nieźle radzę i przysłano mi aparat.
Speaker A
Pamiętam pierwszy aparat z autofokusem Minolta 7000. Ten autofokus był fatalny, po prostu on burczał z powrotem i nie potrafił ustawić tej ostrości tak do końca.
Speaker A
Poza tym obiektyw był dosyć ciemny, bo 5,6 szkło miało przysłonę i te zdjęcia, jak nie było dużej ilości luksów światła, to takie mydło wychodziły, mydełko.
Speaker A
Niemniej jednak, no jakoś się zaraziłem tą pasją, zaraziłem tą pasją do fotografowania.
Speaker A
Poza tym życie fotoreportera w zasadzie jest takie same jak życie sportowca, czyli w zasadzie cały czas pod presją, życie na walizkach, gdzieś przemieszczanie się, obserwowanie tego, tych historii, które się dzieją przed szłem obiektywu.
Speaker A
I to, to, to, to ja myślę, że po prostu [Muzyka] wstrzelić mojego życia zawodowego, czyli takie niejako przedłużenie tych skoków do wody, to właśnie to.
Speaker A
Dlaczego nie sport? No bo sukcesy w sporcie były, tylko że tak, były duże sukcesy w sporcie.
Speaker A
Ja studiowałem na WF-ie, ale na trzecim roku zrezygnowałem i postanowiłem zająć się już profesjonalnie fotografią.
Speaker A
Miałem już jednej takiej w łazience w zasadzie ustawioną ciemnię, w której potrafiłem spędzić całą noc, po 12, 13 godzin, tylko po to, żeby się uczyć właśnie najpierw dokładnego wywoływania filmów.
Speaker A
Wtedy pracowaliśmy na takich kultowych HLK 400 ISO, które, mało tego, że było taniej, kupował PTZY, widzowie nie będą wiedzieli, o co chodzi, fotopan HL, produkt polskiego fotonu na licencji Ilforda.
Speaker A
Taka rozbiegówka Ilfa, to była, tak, tak, i stara, stara licencja.
Speaker A
I to faktycznie niektórzy mieli dostęp do tego, żeby kupić sobie taką puszkę, jak się kupuje puszkę filmu dla branży filmowej, tak 100 metrów filmu.
Speaker A
I wtedy trzeba było chodzić po zakładach fotograficznych i ściągać te najbardziej kolorowe kasety, takie zagraniczne.
Speaker A
Krych już został wyrobiony, otwierać je w ciemni przy braku światła, rozciągać ten negatyw na szerokość ramion.
Speaker A
To niektórzy, ja miałem szersze ramiona, to mi wychodziło ponad 37, 36 klatek, czyli koło 40 miałem klatek.
Speaker A
I później skrupulatnie, delikatnie nawijać na rolkę te filmy i zamykać tak, żeby się nie zarysował.
Speaker A
To była bardzo mozolna praca, ale naprawdę oszczędzała bardzo dużo pieniędzy.
Speaker A
No i te negatywy się później wołało precyzyjnie.
Speaker A
Ja pamiętam wtedy wywoływacz HC10 był taki kultowy Kodak, gdzie jeden kubeczek filmu dokładnie na litr wody i 20 stopni, to wtedy idealnie precyzyjnie wychodziło.
Speaker A
A później już zabawa pod powiększalnikiem, potrafiłem tak całe noce spędzać, gdzie miałem później problemy, bo cała łazienka była właśnie zabrudzona, zbrązowiała wywoływaczem, nieutrwalony.
Speaker A
Pytania od widzów się pojawiają, czy była jakaś szkoła, czy jakieś kółko, czy jakiś, nie wiem...
Speaker A
No w szkole, szkoła życia była.
Speaker A
PR, wszystko, szczał.
Speaker A
Tu chcę nawiązać do jednej rzeczy, bo ja gdzieś wyłapałem taką informację, bo powiedział pan o swoim trenerze, który rysował, malował.
Speaker A
Przewinęła mi się przed oczami informacja, że rozmawialiście o malarstwie, o sztuce, o takich rzeczach, tak, kompozycja, kolory i tak dalej i tak dalej.
Speaker A
Bo gdzieś tam później pewnie dojdziemy do tego, ktoś nazwał pana nikiem polskiej fotografii.
Speaker A
No tak, to prawda, to prawda, bo C jakby człowiekiem niewykształconym, ale jednak ta szkoła była absolutnie niewykształconym mnienie jednak konsekwentnym w fotografowaniu swoim stylem.
Speaker A
Ja chciałbym tutaj dodać, że proszę pamiętać, że w 89 roku, jak rozpoczynała pracę Gazeta Wyborcza, to nie było tam ani wykształconych dziennikarzy do końca, jakoś z dużą praktyką.
Speaker A
Ernest Skalski, Adam Helena uczyło, prawda?
Speaker A
Natomiast tak naprawdę większość nas uczyła się dopiero, nie mieliśmy tego terminowania u mistrzu wcześniejszego.
Speaker A
To było takie pójście na żywioł, bo musimy coś zrobić tu i teraz natychmiast, ale trzeba mieć pewną wiedzę, żeby zmieszać tę wodę z tym kleksem, wiedzieć, że to jest czerwona lampka, nie pomarańczowa i coś tam, coś tam, skądś trzeba się tego dowiedzieć.
Speaker A
Tak, no to to, to, to, to była cały czas nauka, to nie była szkoła, to którą pan się pytał, nie była szkoła stricte, że chodzimy na zajęcia i ktoś nam przekazuje tę wiedzę, tylko to była nauka najtrudniejsza pewnie, bo metodą prób i błędów.
Speaker A
I teraz wrócę do tego NCK fora, ja popełniałem wszelkie możliwe błędy fotograficzne i dalej je popełniam do dzisiaj.
Speaker A
Mimo że w tej chwili już skończyłem wydział fotografii na ludzkiej filmówce, gdzie się obroniłem,
Speaker A
gdzie obroniłem licencjat na szóstkę, czyli ocenę celującą, i w dalszym ciągu popełniam, bo ja uważam, że tak naprawdę to, jak mówiła, że im bardziej zdjęcie jest surowe, jeżeli ma błędy i mankamenty, często źle wywołane, jak na przykład zdjęcia Roberta Kappa z lądowania w Normandii, to to zdjęcie wtedy jest bardziej szczere, autentyczne i mocniej przemawia do widza.
Speaker A
Że jeżeli odbitki specjalnymi farbkami poprawiało, poprawiało kontury, no to to już nie jest to samo.
Speaker A
Znaczy ja w ogóle nie uważam, żeby fotografia miała jakieś błędy poza poprawianiem i doprawianiem fotografii, czyli poza zmienianiem treści.
Speaker A
Naprawdę fotografia jest tak szczerą dyscypliną, może nie sportu, tylko nawet nie sztuki, tylko dokumentacji, że każdy błąd jest wybaczalny, jeżeli tylko idealnie przekazuje informację, idealnie przekazuje treść i ta treść jest odbierana i chłonię przez widza.
Speaker A
Jeszcze chwilę, wrócę. Jaką miał pan ocenę z egzaminu z anatomii?
Speaker A
Trzy.
Speaker A
No to to jest pierwsze sito, pierwsze sito na WF-ie na pierwszym roku i to strasznie, ale ja chyba w trzecim terminie zdałem,
Speaker A
czyli w terminie, którego już nie było, a który mogłem powtarzać, ponieważ miałem w tym czasie indywidualny tok studiów.
Speaker A
I to ta trójka naprawdę, to jestem pod wrażeniem, bo...
Speaker A
Wie.
Speaker A
zdjęcia natomiast Natomiast te zdjęcia były później wykorzystywane do różnego rodzaju prac naukowych ze Stanów Zjednoczonych z Uniwersytetu Stanforda proszono nas o wysyłanie tych zdjęć które będą służyły jako potwierdzenie te stawianych w pracach naukowych dobrze ale ja bym się chwilę
Speaker A
wtrącił bo Przechodzimy już jakby do tej praktyki fotografa właśnie w czasie wojny aley troszeczkę o taki warsztat techniczny czy zostawmy na razie samą wojnę A zapytam o takie dwie epoki epoka filmu i epoka cyfrowa u fotografa jak to
Speaker A
wyglądało wtedy jak to wygląda teraz co jest na plus co jest na minus znaczy ja od razu wiesz no to rozwinę tą całą historię pamiętaj że jak zaczynaliśmy pracę w Gazecie Wyborczej No to była epoka negatywu właśnie tej słynnej hki
Speaker A
wołania w HC 110 później trzeba było szybko wywołać negatyw zrobić odbitkę to wszystko na miejscu na miejscu to to jeszcze była redakcja wtedy się mieściła w starym żłobku na ulicy iwickiej i mieliśmy na potrzeby ciemniej zaadoptowany toaletę dla dzieci gdzie na
Speaker A
małych kibelkowy powiększalniki i trzeba było Nie dość że zrobić odbitkę wysuszyć ją to jeszcze trzeba było wsiąść w samochód szybko pojechać do domu słowa polskiego gdzie to odbitkę się składało Bo jeszcze wtedy był druk z odbitki później to się
Speaker A
zmieniało i pamiętam takie wyjazdy Czeczenia Afganistan gdzie musiałem brać dwa plecaki bo to był przecież korek to była przecież suszarka do włosów którą się suszyło negatywy to była już wtedy dwukąt można było wywoływać negatywy kolorowe i to był skaner ogromny skaner
Speaker A
cała waliza taki skaner który po można było linią telefoniczną jeżeli był telefon wysłać do kraju Natomiast dzisiaj No szapo ba biorę sobie malutkiego laptopik aparat dwa aparaty cyfrowe bo zawsze z dwoma jeżdżę i koniec no kartę pamięci trzy
Speaker A
karty pamięci tak na wszelki wypadek żeby się zepsuła i gdyby się jedna zepsuła i i koniec i podłączam się do internetu ewentualnie naap jeżeli jest możliwość łączności i to nie wiem zdjęcie Po powrocie do hotelu w ciągu 15 minut
Speaker A
może się ukazać na stronach internetowych już w gazecie jeżeli jeżeli sentymentu do tej fotograf ogromny sentyment jest przeogromny sentyment No tamta fotografia to była magia po prostu no bo to trzeba było Człowiek się modlił czy zrobił wszystko co widział czy to co mu zostało tył
Speaker A
głowy Co zaobserwował rzeczywiście jest na negatywie No to było taka trochę troszeczkę gra w ruletkę No jest albo nie ma najczęściej było i później Po wywołaniu negatywu no te też pamiętajmy że te negatywy miały bardzo fajną plastykę my pracowaliśmy wtedy na
Speaker A
filmach Fuji to była Reala setka i filmach Fuji 400 i 800 I one miały prze świetną plastykę prze świetną kolorystykę No to to to to ja pamiętam że Byłem przerażony jak na samym początku wchodzenia aparatów cyfrowych robiliśmy w Gazecie Wyborczej na już
Speaker A
kultowych aparatach Canon G2 gdzie ta matryca kompletnie kompletnie się Nie zgadzała z tym co zrobiliśmy Mało tego opóźnienie na migawce opóźnienie migawce gdzie ja poszedłem na zawody konne i miałem same łby albo ogony koni nigdy nie potrafiłem się wstrzelić przewidzieć z tym opowiem
Speaker A
migawki jak tu nacisnąć żeby ten cały koń wszedł mi w kadr ja mam prośbę żeby reżyserka przygotowała maila jedną rzecz a po drugie moglibyśmy w tle zacząć tak zdjęcia sobie tak chodzą chodzą państwo oglądają natomiast myślę że dostaliśmy z wydawnictwa jedną
Speaker A
książkę którą szczęśliwców dostanie z autografem autora która osoba Panie Krzysztofie która do nas napisze O Jezu nie to ja taka liczba nieduża i ta osoba Czy dzisiaj będzie szczęśliwa zawsze osoba ot jesze temat wyposażenia poy A mnie Czytając tą książkę
Speaker A
zafascynował temat śpiwora znaczy Może też dlatego że też jeżdżę po świecie trening King Też uważam to za niezbędne wyposażenie jak się nawet wychodzi na jeden dzień na wycieczkę ale on tam niesamowicie często się chyba przydawać różnych historiach to może w
Speaker A
ogóle rozwiniemy temat takiego osprzętu nie fotograficznego ale który był niezbędny do wykonywania tej roboty po pierwsze po pierwsze najważniejsze to jest to że możemy zabrać tyle rzeczy ile uniesiemy i nie będzie nas to spowalniał w naszej pracy to jest podstawa
Speaker A
zaczynając od sprzętu to najlepiej dwa body i dwa obiektywy No trzeci może być jeszcze zapasowy w torbie dwa sztywne najlepiej szeroki No i nie wiem 50ka ewentualnie 80 200 taki Zoom który który jak nie możemy podejść żebyśmy Żebyśmy
Speaker A
nie tracili zdjęć do których nie możemy podejść ale na pewno bardzo szeroki dwa dwa body po to żeby w trakcie roboty nie zmieniać obiektywów bo wtedy tracimy tracimy czas i tracimy to co się dzieje przed naszym aparatem i to jest
Speaker A
taka niezbędna podstawa na pewno do tych aparatów trzeba mieć trzeba wiedzieć ile przejedzie nas nasz aparat na ilu bateriach przejedzie nasz aparat czyli musimy mieć przynajmniej na jedną dobę jeżeli Robimy zdjęcia przez nie wiem 10 12 godzin to musimy mieć drugie Tyle
Speaker A
zapasów bateria na pewno negatywy z dużą górką w tej chwili jest zupełnie inaczej no ten kanony na których my pracujemy czyli piątka Mark 2 piątka wytrzymują na jednej baterii nawet do trch do trzech dni także dwie baterie No i kilka kart
Speaker A
pamięci to różnej pojemności Bo te O większej pojemności często opisują wolniej niż te o mniejszej pojemności także nie wiem czy to nie jest za nudne to są akurat rzeczy które interesują widzów jedno z pytań jakim sprzętem pan Miller
Speaker A
fotografuje tak No to właśnie właśnie fotografuje służbowo na piątce Mark 2 i Jedynce Mark 2 jedynkę Mar 2 Odłożyłem znaczy on służy jako zapasowy aparat taka wielka cegła bardzo ciężka k ramię jak się dużej ją nosi natomiast natomiast Piątka Jest doskonała pełna
Speaker A
matryca nie z przelicznikiem tak jak w Jedynce w Marku 1 i i obiektywy do tego no ja mam bardzo jasne obiektywy ponieważ staram się w ogóle nie używać lampy błyskowej w związku z tym mam 3514 512 to są dosyć dosyć spore sztywne
Speaker A
obiektywy Niemniej jednak mają niesamowitą precyzję odwzorowania bo bo pamiętajmy też że to co robi fotografię to nie jest film To nie jest matryca tylko to jest szkło to jest rozdzielczość szkła precyzja szkła dopiero później dopiero Drugą rzeczą to
Speaker A
jest matryca w aparacie w czasach analogowych to była lajka tak jak w książce się poło była to było Jezu czasy czasy analogowe to w zasadzie miałem jeden podstawowy aparat na którym pracowałem przez 8 lat który zdarł się aż do obudowa się zdarła aż do gołego
Speaker A
żywego metalu to był Nikon F4 pancerny aparat świetny na tamte warunki a drugi aparat a właściwie podstawowy Czyli pierwszy to była lajka gdzie miałem dwa obiektywy to była 21 2 I8 ale do tego trzeba było zakładać specjalny wizjer na lajkę gdyż gdyż ta szczelina
Speaker A
tutaj w którą się podgląda doskonałe obiektyw jeszcze chciałem powiedzieć o tej lajce że lajka była dla mnie idealnym aparatem ponieważ Po pierwsze nie pobudza wyobraźni osoby fotografowanej była brzydka jak brzydka zwracała ui malutka jeż bo to uważają za przepiękne Nie no ale
Speaker A
ja uważam że w swojej brzd docie przepiękne absolutnie Jestem fascynat la i jeżeli wcześniej się wszystko ustawiło bo wiadomo że jeżeli się wychodzi na słońce to się wszystko gdzieś tam mierzy na szarą tablicę i można wszystko sobie wcześniej ustawić w cieniu można
Speaker A
zmierzyć Czyli mamy dwie opcje dwie opcje ustawienia światła o których gdzieś tam z tyłu głowy pamiętamy i później to już jest tylko automat ta lajka manualna była niesamowicie szybkim aparatem niesamowicie precyzyjnym bo Jeżeli dodamy jeszcze do tego głębie
Speaker A
ostrości którą sobie tam ustawił ona miała porażająca głębię ostrości Czyli że że że od nieskończoności w dół jakbyśmy ustawili No to nie ma szybszego aparatu jak lajka a jednocześnie jednocześnie ona nie powodowała strachu niechęci osób fotografowanych czyli bo
Speaker A
bo często jest tak że fotoreporterzy chodzą o wieszenie aparatami obiektywami długimi ni długimi Setką torebeczki dystans i przestrach niektórych bo nie mówię że wszystkich przed przed przed fotografowaniem natomiast ta lajka wyglądała bardzo profesjonalnie No dobrze Nawiążę do tego
Speaker A
bo aparat masz w ręce aparat i ale do tego jakaś PR foto legitymację jak to wygląda bo czasami się widzi to różnie to bardzo różnie to nie ma To nie było reguły czasami jak ktoś wymagał to rzeczywiście ale to bardzo rzadko PR w
Speaker A
ogóle to bardziej na samochód bo Oklej liśmy samochód którym dojeżdżaliśmy w jakieś nie wiem rejony konfliktu Oklej liśmy czarnymi taśmami Press TV i tak dalej i tak dalej żeby żeby osoby które które nas podglądają z daleka widziały kim jesteśmy to też teraz się
Speaker A
ponieważ w Afganistanie gdybyśmy Czy w Iraku gdybyśmy sobie zakleili samochód Press to byśmy byli najlepszym celem jaki sobie mogą wymarzyć Talibowie legitki zawsze musiały być przy sobie czasami trzeba było wyrabiać gdzieś akredytację którą też się pokazywało w odpowiednich momentach ale przede
Speaker A
wszystkim Właśnie brak epat acji tłumu właśnie swoją nie wiem taką fotograficzną zawodowo na pewno nie bojówki na pewno nie jakieś mundury czy coś Nie nie wtapianie się w żołnierzy tak żeby ktoś widział że jesteśmy z boku że jesteśmy cywilami że
Speaker A
jesteśmy obserwatorami konfliktu a nie a nie uczestniczymy w nim no ale ta fioletowa z tego co pamiętam kurtka była raczej problemem tak to to to to to rzeczywiście ktoś mnie namówił że w Gruzji zimno i tak dalej historia
Speaker A
fioletowej kurtki to jest będzie wiadomo o co chodzi dla tych co przeczytają książkę tak zachęcamy ale chyba warto przeczytać parę rzeczy które już nam widzowie napisali bo się tego zaraz uzbiera trochę dużo Artur pisze jestem na m.com No i kupuję 36
Speaker A
49 jestem 13 panie Jerzy trzeba napisać na maila TV Bankier.pl zaraz reżyserka go wyświetli na dole także na tego maila i zisa przeczytałem pana książkę jest po prostu mega tutaj wykrzyknik dużymi literami Pozdrawiam pana serdecznie Panie Krzysztofie szybkie pytanie jakie
Speaker A
ogniskowe lubi pan najbardziej to już odpowiedzieliśmy tutaj pozdrowienie dla mistrza z dużymi wykrzyknikami Natomiast co tutaj jeszcze z takich rzeczy które by dotyczyły A to za chwilę tutaj dojdziemy do tych pytań dalszych bo one będą dotyczyć aparat obiektywy mamy omówione
Speaker A
No ja teraz trochę Nie A poczekaj Daj mi jeszcze wyposażenie dokończyć to ja też o wyposażenie o dokumentach chciałem jeszcze nie ja jeszcze chciałem powiedzieć ten o zoomie że że jeden jedyny Zoom którego używam to jest kiedyś było 80 200 teraz
Speaker A
jest 70210 bo z z Nikona przed Przeszliśmy na system Canona który ma i to jest taki taki obiektyw którym się ratuje jeżeli jeżeli nie mogę podejść coś się dzieje daleko jest zakaz przejścia jeżeli chodzi o dokumenty No to wiadomo że staramy się zawsze wyrobić
Speaker A
akredytację nie zawsze to jest możliwe ani nie zawsze te akredytacje funkc ują tak naprawdę bo bo to zależy często od dobrego albo złego humoru lokalnego baszki komendanta czy dowódcy czy nas zabierze wpuści dopuści gdzieś w pobliże linii frontu
Speaker A
czy zabierze nas podwózkę gdzieś w pobliże tej lini czasami te dokumenty też robiły problem bo pamiętam w jednej opowieści było tak że były dokumenty zbijające się absolutnie czyli od konkurujących ze sobą byłego prezydenta gams HDI panującego sard naaz i były też dwie
Speaker A
armie i nie wiadomo było którym dokumentem się posłużyć bo taki sam sprzęt takie same mundury ta sama mowa No i wyskoczyć z którego od razu można oberwać tak samo te dwa lewe paszporty kupione właśnie zapytać o pieczątkę Bo ja też kiedyś tą
Speaker A
pieczątkę miałem to było moje największe zdziwienie że tak mał będę podróżował po całej Rosji Rosjanie nie mogli uwierzyć że ja wjechałem na tą pieczątkę To było dla nich w szoku i faktycznie wyrobienie jej samodzielnie to żaden problem tak no
Speaker A
tutaj nie będę zdradzał u kolegi z której agencji AP można było można było pójść spokojnie się napić kawy a nie stać w kolejce do konsulatu żeby taką pieczątkę to tylko podpowiem kiedyś żeby wjechać do Związku Radzieckiego ówczesnego faktycznie Polacy wyjeżdżali
Speaker A
na tak zwaną pieczątkę AB czyli nie była to formalna wiza tylko taki kwadracik i dwie litery a koniec ja bym jeszcze tak może trochę przekornie o sprzęt No a nie wiem statyw lampa właśnie może jakaś blenda żeby doświetlić bo też
Speaker A
fotografował pan właśnie tych wataszka komendantów jakieś takie nie filtry na obiektyw no nie no nie no nie wiadomo że trzeba być bardzo mobilnym bo bo bo w takich sytuacjach konfliktowych są bardzo dynamiczne i najważniejsze żeby jak najmniej sobą absorbować i jak
Speaker A
najmniej sprzętem być absorbowany bo rzeczywiście można by konwertery dokręcać filtry zmieniać polaryzacyjne różne takie inne Ale na to wtedy nie ma czasu bo to rozprasza po prostu rozprasza a głównym tematem dla którego ja tam jadę to jest właśnie informacja
Speaker A
wysłanie informacji czyli zrobienie historii jak najbardziej naturalnie te która się dzieje przed moim obiektywem i właśnie ustawianie na statywie czy nie wiem doświetlanie basajewa blendu to było chyba śmieszne kto by trzymał Jagielski by trzymał t BL Dobra to teraz żeby powoli kończyć
Speaker A
wątek sprzętowy jednak przejdźmy do fotografii za chwilę Ile razy zdarzyły się takie sytuacje że skończył się film skończyła się karta lub padła bateria i to w tym właściwym momencie czy w ogóle coś takiego było właściwie Wiesz co ja
Speaker A
nie bardzo pamiętam takie historii a to z tego względu że też duży Przerób m przemiał czyli Wiesz nawet jeżeli coś takiego się działo a zawsze uważam na to żeby mieć zapasowe baterie żeby mieć film To mógł ci się film skończyć bo nie
Speaker A
obserwował Aleś licznika prawda jak były aparaty analogowe teraz dzisiaj to już w ogóle na to się nie zwraca uwagi bo nie wiem te karty 32 GB mają pojemność kilku tysięcy zdjęć w dobrej rozdzielczości prawda ale kiedyś Trzeba było uważać
Speaker A
właśnie jak się dochodzi do 36 klatki jak się sprytnie założyło film to jeszcze można było tą klatkę E naświetlić czyli End czyli ostatnią I to było nasze szczęście filmów nigdy mi nie brakowało no raz Pamiętam raz raz pamiętam taką
Speaker A
mega wtopę miałem jak ten jak pojechałem jakiś skacowany strasznie na jakieś zdjęcia i ten i robię robię robię tą lajkę robię i robię i kręcę i naciągam i naciągam i i tak się SP a tam 60 któraś klatka i patrzę a w
Speaker A
środku nie ma negatywu Ale to szybko Założ się zdar właśnie ile negatywów wychodziło tak na taki wyjazd to różnie to bardzo różnie to zależało od sytuacji ale tak z reguły na taki dwutygodniowy wyjazd to koło około między 30 50 50 negatywów gdzieś
Speaker A
tak wychodziło pamiętam że były takie wyjazdy po miesiąc czy półtora miesiąca gdzie brałem 100 negatywów to wiesz to to też miało bardzo dobre strony robienie na negatywie ponieważ nie mogłeś zaszaleć z tą ilością robionych odbitek to co dzisiaj fotografujesz
Speaker A
aparatem cyfrowym zupełnie jakbyś kręcił film a później Weź to przejrzyj wtedy miałeś jeszcze taki topór nad tobą wisiał że musiałeś to wywołać zapłacić za to wołanie prawda jeszcze przejrzeć Ale dzięki temu się skracał iś byłeś bardziej konsekwentny i i i bardziej
Speaker A
precyzyjny i wydaje mi się że wtedy dużo bardziej świadomie się też Kadrowa i czekało się na te właściwe momenty nie można było sobie zaszaleć przepuścić 12 klatek za jednym razem za jednym zamachem czy sześć klatek za jednym zamachem bo nagle Ci w pewnym momencie
Speaker A
brakowało motor zaczynał bzycza już wiedziałeś że to jest te te kiedy zwia film musisz wyjąć nową rolkę i ją przełożyć czasy cyfrowe to też chyba trochę utrata tego tej możliwości handlu wymiennego bo bo bo też była taka jedna
Speaker A
historia opisana gdzie No właśnie film stał się przepustką tak znaczy tym no tak tak no nie tylko przepustką to znaczy służył jako łapówka po prostu ale też często kubeczek filmu który mieści 50 g służył jako kieliszek w różnych
Speaker A
przyf sytuacj bardzo użyteczna rzecz ale to tak nawiązując już do sprzętu ale już to troszeczkę bardziej fotograficznie tak sięgając wstecz powiedzmy ostatnie 30 lat jak zmieniło się nastawienie ludzi którzy są fotografowaniu do obiektywu aparatu człowieka i tu mam na myśli
Speaker A
zarówno tą sferę wojenną jak i takie życie codzienne Polska Europa zaczy Ja myślę że bardzo się nie zmieniło to jest taka historia że ja zawsze dzieliłem ludzi na dwa typy zaczy bohaterów przeze mnie fotografowanych na dwa typy czyli z
Speaker A
jednej str osoby które gwiazdą przed aparatem się popisują i trzeba przeczekać to gwiazdorzenie żeby zaczęli zachowywać się naturalnie tak jak zazwyczaj się zachowują albo drugi typ taki jak ja czyli introwertycy którzy są zamknięci nienawidzą być [Muzyka] fotografowaniem swoją obecnością tak
Speaker A
żeby oni wrócili do swojego naturalnego poziomu i wtedy można zą fotografować nie zauważyłem żeby fotografia cyfrowa czy komórkowa C czy ten postęp technologiczny zmienił jakoś bardzo podejście ludzi do do osoby fotografują natomiast zauważyłem na zmianę że wszyscy teraz fotografują
Speaker A
prawda No ta technolog Dlaczego zadaję to pytanie bo ja coraz części się spotykam z sytuacjami zaczy z to może mniej ale od innych osób że aparat czasami Kiedyś było bardziej tak że wywoływał sympati a teraz działa agresywnie odbierany jako mocna agresja
Speaker A
sam fakt pojawienia się aparatu to trudno mi jest na to odpowiedzieć pytanie ile w tym jest sprzętu A ile faktem że to niewłaściwa osoba ma może aparat w ręce znaczy ja myślę że tutaj nie ma jakieś takiej jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie
Speaker A
pamiętajmy że ludzie też teraz dużo fotografują prawda I jak gdyby Wydaje mi się że wcale nie ma dużo więcej agresji z drugiej strony jeżeli mają z tyłu głow że za chwilę to zdjęcie które zrobisz może się pojawić na Facebooku obiec cały
Speaker A
świat ośmieszyć albo albo albo sponiewierać No to pamiętajmy że zdjęcia robione komórkami doprowadzały do załamań nerwowych filmy robione w szkołach później służyły do szantażu tak samo fotografie być może z tego powodu Czyli że ta fotografia robiona niez profesjonalistów może nagle ujrzeć
Speaker A
światło dzienne w mediach w których byśmy sobie niekontrolowany sposób i w sposób którego byśmy sobie nie życzyli zawodowiec zawodowiec od amatora zawsze stanowił taką stoję że zawodowiec musi ponieść konsekwencje swojej pracy czyli że wisi nad nim topór redaktora kolegów fotoreporterów którzy
Speaker A
jak się dowiedzą że coś zmanipulował albo zrobił jakąś krzywdę to zawsze spotka jakiś ze strony środowiska ostracyzm ewentualnie nawet utrata pracy prawda Tak było w przypadkach manipulowania przy zdjęciach Natomiast w tej chwili amator nie ma takiego miecza on może sobie on może
Speaker A
sobie nie ma żadnych nie ponosi żadnych konsekwencji może sobie wrzucić do internetu i czy ktoś to wykorzysta czy nie to już sprawa redakcji czy stacji telewizyjnych No tak było na przykład z filmem z zabicia kaddafiego gdzie pamiętamy że powstańcy go dopadli
Speaker A
osaczyć sfotografowali ale też pamiętajmy o o kłamstwach gdzie rewolucja irańska była postrzegana przez Madonnę Iranu czyli studentką rzekomo zabitą sfotografowaną sfilmowano i to się okazało kompletną Budą i kto wyciągnie teraz konsekwencje wchodzimy do manipulacji fotografią przy polityce to było zawsze przecież his to
Speaker A
wyciągnie konsekwencje wobec amatora który na swoją odpowiedzialność tylko i wyłącznie Wrzuca filmy do internetu z drugiej strony to samo jest taka sama historia z dziennikarzami przecież pamiętamy historię dziennikarza z New York timesa bodajże który pisał artykuły świetne z
Speaker A
Iraku siedząc u siebie w domu w Stanach Zjednoczonych a pisanie przewodników turystycznych o miejscach o których się nie było a też rewolucja w Iranie była POZ blog w Iraku była postrzegana przez blogera z bagdadu dobrze ale tutaj to ja
Speaker A
przeniosę naszą ten wątek jeszcze na chwilę na grunt wojenny bo może mam złe przeświadczenie Ale kiedyś trochę było tak że człowiek z aparatem na froncie ten aparat mu dawał taką niewidzialną kuloodporność A dzisiaj notorycznie słyszymy że fotografowie są tarczą
Speaker A
strzelniczą tak bo zmieniła się wojna zmieniła się technologia i podejście do wojny No to zabicie dziennikarza reportera czy operatora natychmiast się rozniesie echem bo wszyscy dziennikarze o tym napiszą wszystkie stacje o tym powiedzą że ich kolega zginął prawda
Speaker A
dziennikarze stali się celem stali się jak gdyby trzecią stroną konfliktu dużo łatwiej jest dotrzeć medialnie ze swoimi postulatami poprzez egzekucje na żywo w internecie Pokazanie jak z dziennikarzem perlemuter reporterzy stali się stali się celem łupem przez który i to to to
Speaker A
to zupełnie zmieniło ten zawód bo ja pamiętam Ja pamiętam że w zasadzie byliśmy Nietykalni do pewnego momentu do do do do tak to gdzieś ta właśnie ta ta ta granica gdzie ta technologia weszła gdzie ta łatwość wysyłania informacji w świat
Speaker A
gdzie gdzie gdzie gdzie każdy może wejść na Internet i zobaczyć nagle egzekucję prawda zrobioną chwilę wcześniej i kolejna Ciekawa historia żeby widzów zachęcić do po programie do sięgnięcia do książki to to że wynajmowali już w pewnym momencie ochronę żeby was nie porwano żeby nie
Speaker A
żądać okupu to był 97 jak dobrze pamiętam albo 98 rok czyli dr wojna czeczeńska i to wtedy mnóstwo ludzi było porywanych no jedną z głównych filarów dochodu PKB Czeczeni to były okupy wypłacane przez państwa za swoich obywateli porwanych na
Speaker A
ich terenie my mieliśmy się od piciu do smu ochroniarzy momentami i to już rzeczywiście to w tym 997 czy 8 roku już zaczęliśmy się oglądać za plecy czy czy czy czy nic nam nie grozi do tej pory niezjedzony szaszłyk to to nie
Speaker A
zjedzony szaszłyk tak dokładnie tut płynnie przeszliśmy właśnie do zabezpieczania się logistycznego czyli ochrona dobieranie zaufanych współpracowników noszenie kamizelek kuloodpornych bo tutaj jakby zbieram do pytania widzów właśnie pytają się o takie rzeczy jak to wygląda zaplecze właśnie którego my nie widzimy i którego
Speaker A
później nie widać na zdjęciach tak my bardzo rzadko używaliśmy kamizelek kuloodpornych bo jak gdyby z jednej strony one chronią ciało czy skutecznie nie wiemy z drugiej strony spowalniają nasze ruchy i spowalniają naszą pracę Jesteśmy mniej mobilni są ciężkie Oczywiście że że mamy
Speaker A
na wyposażeniu kamizelki kuloodporne ale strasznie chętnie je wkładamy co tam jeszcze przepraszam wynajmowaniu przewodników współpracowników lokalnych załatwianiu tutaj tutaj też jest taka historia że nie ma łatwej odpowiedzi bo na przykład Waldemar milewicz jak się poruszał samochodem po Iraku gdy zginął
Speaker A
to jeździł z kierowcą samochodem który my wcześniej półtora miesiąca wcześniej z Pawłem smoleńskim używaliśmy no no wynajmowanie ochrony poruszanie się na ile można to zaplanować tutaj w kraju moż nie wiem zadzwonić umówić się jeżeli ma się jeżeli ma się jakieś
Speaker A
wtyczki było się już tam raz przetarło się pewne szlaki ma się kontakty telefony to wiadomo że że że że wtedy Dzwonimy do tych osób które się sprawdziły którym ufamy po to żeby minimalizować niebezpieczeństwo No ale często się tak zdarza że że wyjazd jest
Speaker A
tak szybki decyzja o wyjeździe jest tak błyskawiczna że nie jesteśmy w stanie tej całej logistyki sobie przygotować na szczęście ja mnie odpadała taka historia że nie musiałem się martwić o research czyli o to co się dzieje w danym kraju
Speaker A
ponieważ jeździłem zawsze z dziennikarzami którzy doskonale wiedzieli co się k d w związku z tym to oni w samolocie Robili mi najczęściej taką odpytywanie Co będziemy robili jakie mamy tematy do zrobienia I co tam się dzieje W związku z tym ta jedna sprawa
Speaker A
nas nam odpadała ale czasami tak jak Wojtek Jagielski No dzwonił do do osób przełożonych jak gdyby które miały się opiekować na terytorium na przykład Czeczenii czy Afganistanu rzadko jeździliśmy kompletnie w ciemno chociaż zdarzało się Zdarzały się takie wyjazdy Ja myślę że troszeczkę musimy
Speaker A
pozwać pytań Boo ile w pana zdjęciach jest instynktu A ile zamierzonej kompozycji trudno mi sobie wyobrazić komponowanie kadru przy dźwiękach h47 to ciekawe jak pan sobie z tym tak dobrze radzi ale to właśnie nie wiem czy pan oglądał ten program od początku ja
Speaker A
jestem fotografii w związku z tym to jest absolutnie intuicyjnie przypadkowe i to raczej raczej chodzi o dokumentacj nie ma nie ma w tych szybkich zdjęciach właśnie Gdzie jest strzelanina gdzie gdzie ktoś kogoś atakuje i my jesteśmy pomiędzy jeszcze tymi stronami dodatkowo
Speaker A
nie ma czasu na kompozycję nie ma czasu na zastanawianie się jak jakiego światła użyć czy w ogóle czy filtr założyć którego i tak nie mam No dobrze ale to ja w takim razie nawiązując do tego że właśnie fotografowanie szybka akcja
Speaker A
są takie momenty bo w książce pojawia się temat Groznego szpitala psychiatrycznego Kiedy następuje odpuszczenie że nie tak Czy często takie momenty się zdarzają wiesz co to to to też trudno mi jest na to pytanie odpowiedzieć to są takie bo to są takie
Speaker A
to są takie historie że wiesz jak zasuwasz od godziny tam 6 7 rano jest godzina popołudniowa i nie spodziewałeś się kolejnego tematu do zrobienia A robisz go bo no bo wiadomo że w tym psychiatryku fotografow co dło prawda ale już następuje takie
Speaker A
zmęczenie materiału że ja muszę zrobić sobie krótką przerwę po to żeby z boku spojrzeć się na te tematy które zrobiłem Do tej pory czy nie popadłem w rutynę czy nie powtarzam się w tych swoich zdjęciach i taki na
Speaker A
przykład nie mogę mówić wyjście na bok i No nie mogę powiedzieć ale to można przeczytać w książce daje mi pewnie pewien oddech pewien dystans i spojrzenie takie odrobinę z boku na ten temat który zrobiłem później mogę wrócić do tego tematu ale naprawdę
Speaker A
to jest ciężka fizyczna praca i i czasami następuje taki moment zmęczenia materiału pojawiło się to słowo rutyna jedna druga trzecia czwarta wojna okładki gazety reportaże pojawia się jakiś tam styl ale czy też nie pojawia się to że aha ten kadr się
Speaker A
spodobał to przy szóstej wojnie spróbuję tak samo skadrować nie wiem tego wataszka czy tą sytuację Bo wtedy Ustawiłem się tak i tak wyszło fajnie no to powtórzę tak tak czy nie ma takiego takiej sztampy No właśnie nie ma takiej
Speaker A
sztampy I to jest też właśnie poprzednie pytanie telewidza że wiesz że że trudno jest cokolwiek sobie zaplanować trudno jest skomponować cokolwiek trudno J jest też pamiętać o tych kadrach w momencie kiedy gdzieś koło ciebie strzelają się działasz cały
Speaker A
czas na jakimś poziomie adrenaliny i i na pewno nie ma tej rutyny też weź pod uwagę że te wojny to jest strasznie szerokie spektrum szeroki wachlarz ten tytuł książki 13 wojen jest nieprzypadkowy ponieważ jest symboliczny bo jak ja mam policzyć wojny jeżeli
Speaker A
byłem około 10 11 razy w Afganistanie za każdym razem ona miała ta wojna inną formułę i kto inny ze sobą walczył bo najpierw mudżahedini przeciwko władzy postsowieckiej później mudżahedini między sobą później z talibami później sojusz północny z talibami a
Speaker A
później jeszcze nie wiadomo kto czy to liczyć za jedną wojnę czy za więcej nie popadasz w rutynę Pamiętaj też że wojna ma strasznie szerok Spektrum to nie jest linia frontu tylko to nie są strzelające kałachy to nie są działa walące w obóz
Speaker A
przeciwnika tylko to są też obozy uchodźców to są jakieś tragedie większe i mniejsze chociaż tragedia Moim zdaniem nigdy nie jest stopniowalne bo zawsze pozostaje tragedią to są pojedyncze losy ludzi nie ze swojej winy Zaplątanych w tą wojnę i wydaje mi
Speaker A
się że w tej książce właśnie opisuje wszelakie spektra wojny przez głód prze kobiety gwałcone gdzieś w obozach w Kongu po po zapomniane dzieci w sierocińcach czy psychiatryku w Czeczenii takie Jaka była najbardziej ekstremalna sytuacja nabardziej ekstremalny kilka było takich ekstremalnych ja w tej
Speaker A
książce opisuję historias z okopów czeczeńskich kiedy dopadł nas mniej Wojtka jagielskiego ostrzał młodzieżowy gdzie gdzie i tutaj chciałem powiedzieć że że że tu traci się na przykład poczucie czasu bo według mnie to trwało jakieś półtorej godziny według Wojtka
Speaker A
jagielskiego kilka godzin tenza moździerzowy my siedzieliśmy w takich niedużych dołkach i jak na polu golfowym albo piłeczka wpadnie czyli pocisk wpadnie do dołka i nas nie ma albo się Rozerwie gdzieś dalej I my Przeżyjemy i największą bolączką było właśnie
Speaker A
spanikowany na przykład wyskoczenie z okopu bo wtedy odłamki by nas rozł No jak sito tutaj takie pytanie bardziej historyczne ale może warto czy zdaniem gościa fotoreportaż wojenny w powojennej Polsce pojawił się w trzeciej RP czy też może wymienić kogokolwiek z epoki Polski
Speaker A
Ludowej kogo można porównać do jego roli w fotoreportażu ja powiem tak że ostatni egzamin z Historii Fotografii w szkole filmowej w Łodzi zdałem na szóstkę ale zakończyliśmy ten ten ten tą historię fotografii na poziomie na poziomie II wojny
Speaker A
światowej Ja pamiętam że chyba Damazy Kwiatkowski jeździł do Afganistanu w latach 70 o czym sam mi opowiadał ale nie wiem czy nie przekręciłem Damazy Kwiatkowski Wydaje mi się że nie przekręciłem jego imienia i nazwiska i nieżyjący już był fotograf
Speaker A
Wydaje mi się że on fotografował na pewno Radosław Sikorski nas minister spraw zagranicznych Przecież dostał World Press foto za sfotografowanie ofiar ataku chemicznego o ile dobrze pamiętam w mieście herat w Afganistanie dobrze pamiętam k jeszcze wite kowski Tomek
Speaker A
Tomaszewski też gr no no no no tylko nie wiem czy tam było PRL czy czy czy czy w ogóle po I wojny światowej bardziej chodziło o czasy prowe ale jednak fotografie t wojen właśnie właśnie to to z tamtych czasów damaz
Speaker A
Kwiatkowski on był fotografem polskiej agencji prasowej i pamiętam że Opowiadał mi o swoich przygodach fotograficznych w w Afganistanie dobrze c f często w trybie automat robiąc na przykład reportaż wojenny gdy czasu jest mało na ustawienia i zmiany w aparacie Nie no w
Speaker A
zasadzie nigdy nie robię na automacie nigdy nie robię na automacie mogę powiedzieć robię na manualu ponieważ gdy zmieniają się no po prostu ustawia się jeden czas czas przysłony i na nie się tłucze do końca No można tam wprowadzać
Speaker A
jakieś korekcje odrobinę korekcje jeżeli na przykład są chmury na niebie i i zachodzi na moment słońca No to wiadomo że ale tak jak mówiłem wcześniej że się ustawia zawsze na cień na światło i później trzeba pamiętać te dwa
Speaker A
ustawienia i wtedy natychmiast wychodzi ale zawsze na manualu pytanie do gościa jak radzi sobie z tymi Co widzi z tym co widzi w czasie pracy ze śmiercią bólem ludzi k których fotografuje A no to to to to jest taka historia że do tej
Speaker A
znaczy nie do tej pory no jakieś kilka lat temu coś m dopadło do tamtej pory byłem jakoś taki dosyć arogancki względem tego co widziałem jak ja se z tym radzę jak moja głowa se z tym radzi No niestety tam
Speaker A
spowolnienie odrobinę pracy zawodowej Czyli już nie tak liczne wyjazdy w rejon konfliktu z drugiej strony problemy w życiu osobistym No spowodowały że nie wiem dopadła mnie depresja chociaż inni mówią że ptsd czyli syndrom stresu bojowego ja z tym bym polemizował gdyż
Speaker A
boju nie uczestniczyłem tylko go obserwowałem musiałem się na pewien czas położyć w klinice właśnie leczenia stresu bojowego gdzie pan pułkownik doktor forus No zadał mi terapię i terapię indywidualną i grupową a i farmakologiczną No i wydaje mi się
Speaker A
że to trochę jak z chorobami wieku dziecięcego tak z tą chorobą zawodową już dałem Sob radę I wyszedłem na prosto czy nadal pan wykonuje skoki do wody będąc na basenie jak jestem na basenie to wykonuję ostatnio teraz wakacje były
Speaker A
w Bieszczadach nad zalewem solińskim tam sobie ze skałek poskakać ten zawód częściowo na nie odpowiedzieliśmy ale ja tu bym nawiązał jeszcze do tych treningów sportowych Cofniemy się na sekundy dosłownie wstecz gdyby nie było tego skakania gdyby nie było tego
Speaker A
nastoletniego treningu czy ten zawód dałoby się tak wykonywać tego nie jestem w stanie odpowiedzieć gdyby gdyby nie by jest kwesti predyspozycji jakieś tak bo to w skokach do wody jest taki moment przełamania strachu lęku wiadomo że to się wykonuje koo 100 skoków dziennie
Speaker A
jest taki moment kiedy trzeba przełamać i skoczyć z tej wieży 10 metrowej jakąś ewolucję prawda i to samo jeszcze fogra kiedy właśnie naciąga Ten niebezpieczny moment i musimy wejść w akcj że jest podobny Wydaje mi się podobny psychologicznie stresogenny moment który
Speaker A
trzeba przełamać Mało tego że trzeba go przełamać to trzeba w nim jakoś funkcjonować bo to nie wystarczy tam pojechać zobaczyć sfotografować trzeba to jeszcze wynieść jestem podziwu szacunku Cieszę się że w końcu mogę his wojen jest to piękne gdyż motywuje do
Speaker A
pracy nad sobą dodaje odwagi ale też daje dużo do myślenia Chylę czoła i pozdrawiam ja chciałem dodać tylko że ten nie jestem bohaterem Chciałbym zapytać ile sprzętu pan stracił lub może panu zabrali jakie miał pan ogólne z tym przygody
Speaker A
pozdrowienia dla mistrza takie szybkie szybkie szybkie Toż chyba jedna jedna historia ten druga i to niewiarygodne w Jarocinie straciłem fm2 który wydawał się Nikon fm2 który wydawał się totalnie pancernym aparatem odpornym na wszystko i dostałem dostałem bejsbolem w aparat
Speaker A
że pryzmat mi się rozszedł także to była pierwsza moja pierwsza ta solidne uderzenie pierwsza moja strata tam kilka obiektywów jeszcze straciłem które wyrywały się z gniazda dobrze to Piotrek się pyta to już tak wstecz troszeczkę czy przez granicę można było przewozić
Speaker A
niewy negatywy po zrobieniu różnie to z tym różnie było na przykład ja miałem skonfiskowane negatywy na granicy z Iranem znaczy jak byłem na trzęsieniu ziemi to nie była wojna byłem na trzęsieniu ziemi w Iranie W 91 roku zatrzymano mnie mi wszystkie
Speaker A
niewywrotny D3 pracy na wyjeździe do Iranu straciłem też to w różnych krajach jest różnie ale zdjęciami cyfrowymi przeglądają nie bo się zdarzyło jak wyjeżdżałem z Korei Północnej to wszystkim elegancko przejrzeli wszystkie karty ale pamiętajmy co tam się dzieje Ja byłem
Speaker A
tam jakiś czata w cudzysłowie z czasów analogowych przypadłość jest taka że jak jeżdżę na wakacje to zabieram lajkę swoją i wszystkie zdjęcia robię na negatywie czarno-białym i i to z jednej strony jest przyjemne super bo bo bo uwielbiam fotografować tym
Speaker A
aparatem i na negatywach a z drugiej strony jest o tyle nieprzyjemny że zawsze później się wożę z wywoływaniem tych negatywów i z robieniem odbitek co po prostu przy Cyfrze by było bardzo proste bo po prostu bym je zrzucił do
Speaker A
komputera i by były No dobrze to ja tutaj mam miłą informację fotograf Konstanty com.pl otrzyma książkę poproszę o przesłanie adresu na jaki ją wyślemy informacj jak brzmieć ma dedykacja imię na przykład już mam pomysł Dobrze Artur pyta woj wojną C
Speaker A
fotografować pokój trochę chyba odpowiedzieliśmy na to tak tak no to mnóstwo pokoju mnóstwo socjologii No cały czas w zasadzie większość mojej aktywności zawodowej to jest fotografowanie pokoju No to to to to wtrącę Tutaj szkoła bo przy okazji szkoły chyba pojawiły się zupełnie inne
Speaker A
rzeczy przy okazji szkoły pojawiła się pojawiły się prace domowe zadawane czyli weszła fotografia kreacyjna Ja staram się ograniczać do minimum ją ponieważ jakoś tak średnio przepadałem za fotografią kreacyjny ale przy wykorzystaniu swoich starych zdjęć archiwów które zrobiłem Do tej
Speaker A
pory po prostu robiłem wycinanki typowe kolarze i to zaczynając od takich Popowski przez hiperrealistyczne i jakoś sobie sobie w tej szkole dawałem radę no rzeczywiście w tej szkole ale to też otworzyło Mi głowę że ta fotografia kreacyjna nie jest wcale taka zła
Speaker A
pyta tutaj o tą łatwość dostępu do sprzętu wysyp nastoletnich profesjonalistów i czy to nie zagraża fotografii prasowej Myślę że już trochę o tym powiedzieliśmy więc nie wiem czy jescze zaczym ma rację absolutnie wysyp sprzętu taniego łatwo dostępnego powoduje bardzo dużą konkurencję na
Speaker A
rynku Czyli że wchodzą młodsi reporterzy często dużo tańsi bo dużo bardziej im zależy na przykład na publikacjach niż na utrzymywaniu się z tego zawodu i to pewnie stanowi jakiś problem natomiast No nie wiem co tu jeszcze dodać mo Nawiąż do jednej rzeczy bo tak
Speaker A
mimochodem zupełnie przypadkiem bo jakoś tak nie szukałem specjalnie tej informacji zauważyłem następującą rzecz to nie jest chyba tylko w polskim wojsku powstaje pewien zespół nas to się nazywa Combat cera czyli frontowi żołnierze którzy są na fotoreporterów jak to
Speaker A
wygląda w kontekście No właśnie w stosunku do cywilnego fotografa znaczy oglądaliśmy film full Mental jacket gdzie tam reporterzy i fotoreporterzy biegają z karabinami bo są normalnie żołnierzami armii amerykańskiej w tej chwili prowadziłem znaczy brałem udział w wykładach dla reporterów właśnie
Speaker A
fotoreporterów zawodowych żołnierzy którzy będą wyjeżdżali Na misję to Głównie chodziło właś o to podejście do wojny o sprzęt pytania o sprzęt jakim jakim najlepiej się posługiwać i takie jakieś krótkie informacje bo bo na przykład nie ma obsługi reportera
Speaker A
wojennego i nie można dać jasnej instrukcji że trzeba się zachować tak i tak jak według podręcznika musztry Ale jakie mogą być tego konsekwencje mogą być takie konsekwencje też pamiętajmy drugi film Helikopter w ogniu kiedy agent przebrany za fotoreportera z oryginalną
Speaker A
torbą domki Zresztą Świetnie ucharakteryzowany właśnie przedziera się do do do do do do Mogadiszu i tam penetruje środowisko które zaraz Amerykanie będą atakowali No to są moim zdaniem takie odrobinę nie fair bo jak ktoś ma aparat to powinien odłożyć broń
Speaker A
jak ktoś ma broń powinien odłożyć aparat i ju żeby były jasne role bo wtedy właśnie czy było tak że na jednym ramieniu wisiał aparat a na drugim pistolet no nie no nie U mnie to nigdy ale to podejrzewam że jeżeli ktoś jest
Speaker A
żołnierzem zawodowym tak nie nie pytam właśnie pana ze względu na bezpieczeństwo nie Absolutnie Absolutnie broń przyciąga broń to to tak samo jak metal przyciąga metal nigdy byo takiej pokusy że kurde może się obronię nie nie nie absolutnie nie no przed czym to nie byłoby szans
Speaker A
nawet się bronić Prost przeciwnie byśmy skupili na sobie agresję w dodatku byśmy wzbudzili wątpliwości natychmiastowe czy kim jesteśmy tak naprawdę czy jesteśmy czy jesteśmy uczestnikami walki czy czy jesteśmy biernymi obserwatorami rzeczywistości no i tutaj bez dwóch zdań no Broń absolutnie
Speaker A
nie dobrze to to jeszcze tak nawiązując do różnych historii właśnie życia wziętych czytając różne tem artykuły opisują fotografy Reporterów napotkałem się na taką historię z Afganistanu Gdzie jechał samochód był kierowca i kilku dziennikarzy Talibowie ich zatrzymali rozstrzelali wszystkich na miejscu i to
Speaker A
bez słowa ale kierowcy oszczędzili dlatego że klęknął i zaczął cytować Koran C taka sytuacja która gdzie taka abstrakcyjna sy Pamiętam tą historię ja pamiętam tą historię to był konwój trzech samochodów wjeżdżali z od strony Pakistanu do Kabulu jechali i ostatni
Speaker A
został zatrzymany i rzeczywiście rozwalony tam wszystkich dziennikarzy z drugiej strony pamiętajmy że Waldek milewicz pracował z dźwiękowcy który również pochodził był muzułmaninem o ile dobrze pamiętam i jego nie oszczędzili to ja myślę że nie ma tutaj reguły żadnej i że to jest absolutnie
Speaker A
ruletka i loteria u ciebie zdarzyła się taka historia że w sposób troszeczkę abstrakcyjny uratowałeś się albo Wydawało ci się że modlitwą słowami jakimś dziwnym zachowaniem no tak no w Kambodży powiedziałem nis lisen czyli nie strzelać co chyba zbiło z tropu
Speaker A
czerwonego kmera i opuścił tą broń bo bo nie wiedział Dlaczego biały człowiek do niego mówi po niemiecku Jak radzić sobie ze strachem pyta Maciej No tutaj nie ma jakieś rady No każdy ma zupełnie inny próg wrażliwości zupełnie inny
Speaker A
próg emocji dlatego tutaj nikt nikomu nie da Dobrej Rady każdy indywidualnie do tego do tego musi podchodzić i najlepsza jest samoocena po prostu jak on sobie radzi w stros ogen historiach ja znam fotoreporterów którzy odmawiali wyjazdów na wojny dlatego
Speaker A
ponieważ No źle się czuli w takiej presji i ciśnieniu a znam z kolei fotoreporterów którzy jak ryba w wodzie mhm tutaj jest prośba o to żebyśmy zdradzali Treść książki No my ją trochę zdradzamy tutaj dużo już się pojawiło anegdot ale
Speaker A
zachęcamy do przeczytania naprawdę czyć czyć ja z wypiekami na twarzy wczoraj do 2:00 w nocy proszę państwa d dni Jerzy dziękuję za spotkanie szczególnie Dzięki za wspomnienia analogowe to też moje czasy i moje i zorki 4 prakti Penta Zawsze chciałem mieć leję i
Speaker A
wreszcie ją mam Pozdrawiam JB ja Pozdrawiam również dobrze Trzymajmy się razem o w zestawie Macieja już pytanie o tym jak wygląda zestaw to już mówiliśmy Tak ale nie Czy miał pan kiedykolwiek podczas fotografowania problem natury etycznej No ale to też chyba
Speaker A
odpowiedzieliśmy troszeczkę na to pytanie ponieważ nie mam natury etycznej problemu kiedy fotografuję Natomiast mam problemy etyczne kiedy siadam do wyboru zdjęć decyduje się które zdjęcia wybrać jeszcze proszę pamiętać że te zdjęcia później przed muszą przejść przez sito edytora foto edytora i i
Speaker A
redaktora nie mam problemów etycznych z fotografowaniem Mam duży problem etyczny z wyborem później zdjęć i dlatego mówiłem tutaj wcześniej że duża część zdjęć jest Naznaczona embargiem nie do publikacji No dobrze Po co właśnie powiedzmy tutaj może też bo spotkałem
Speaker A
się ze stwierdzeniem takim w książce fotografujemy wszystko tak tak ale nie wszystko publikujemy w takim razie te zdjęcia które nie publikujemy ale to właśnie powiedziałem że one są często później wykorzystywane do różnego rodzaju prac naukowych jako dokumentacja dokumenty nie ryzyko że one
Speaker A
gdzieś wypłyną właśnie do tak zwanego internetu znaczy ja nigdy nie miałem z tym problemu to znaczy ja zawsze ufałem redakcji że jeżeli jest coś napisane nie do druku to to to to redakcja nie złamie nagle zasad i opublikuje albo sprzeda
Speaker A
komuś innemu do publikacji żyjemy w takich czasach gdzie nie ma żadnych świętości jeżeli chodzi o ja wiem no ja wiem no ja wiem ale Niemniej jednak jakieś reguły gry powinny obowiązywać wszystko jedno i ten i moim zdaniem a nie mam skrupuł przy
Speaker A
fotografowaniu czemu A czemu nie do druku co co powodowało że zdjęcie ale pamiętasz historię z ciałem walka milewicza które zostało opublikowane i zrobił się wielki raban sfotografowany przez stringer w Iraku i puszczone jak jego zwłoki leżą na p ciężarówki po prostu
Speaker A
walają się po p półciężarówki która go odwozi do kostnicy ja nie chciałbym być w skórze w skórze jego rodziny po prostu No są są zasady etyczne Nie wiem pewnie Można w jakiś sposób symboliczny tą śmierć przekazać nie w taki arogancki po
Speaker A
prostu dobrze okl pisze odwróciłeś kota ogonem nie zdradzać treść książki rzeczywiście mamy o książce nie mówić bo zachęcamy do przeczytania czy Oglądał pan film Bractwo bang bang jak się ten film ma do tego co działo się w miejscach w których
Speaker A
wykonywał pan swoje fotografie znaczy ja raz oglądałem film brawo Bang Bang i mniej więcej atmosfera odpowiadała temu co się działo w RPA w kwietniu 94 roku pamiętam że my z Wojtkiem jagielskim do to kozy czyli na te przedmieścia czarne przedmieścia
Speaker A
johannesburga pojechaliśmy dzień po zabiciu jednego z Reporterów bratwa bang bang tam spotkaliśmy na cz braci t lejów i całą resztę no i atmosfera w filmie momentami momentami momentami przypominała tamtą atmosferę natomiast ś świadomie nie przeczytałem książki Bractwo bang bang żeby się nie sugerować
Speaker A
podczas pisania swojej książki żeby ktoś nie zarzucił mnie opierania się na tamtych historia Adam z Lublina tutaj nawiązuje też do tego filmu Czy pan Krzysztof Nie obawia się że większość fotografów wojennych kończy jak fotografowie braci grupy bang bang No mam nadzieję że nie mam nadzieję
Speaker A
że nie Właśnie powiedziałem że mam nadzieję że choroba zawodowa która mnie dopadła już jest poza mną że będzie szczęśliwy koniec Natomiast rzeczywiście Bractwo nad bractwem bang bang jakaś zawisła Klątwa i to to to to to jest no szczególna szczególna
Speaker A
historia już o jednym takim momencie mówiliśmy Ale tu jeszcze raz się pojawiło takie pytanie był moment kiedy robiąc zdjęcia pomyślałeś Miller to koniec no to to raz mówiliśmy o tych okopach tak takie takie migawki zbitki to samo miałem w Czeczeni Jak trafiłem jak
Speaker A
pierwszy raz wjechałem do do Groznego gdzie gdzie gdzie zaskoczył mnie i mojego przewodnika ostrzał rakietowy tak było w Afganistanie na linii frontu No już teraz nie rozbieram tych wszystkich szczegółów bo tak na najłatwiej by mi było usiąść przed
Speaker A
styków przeanalizować przypomnieć sobie to wszystko ale ale było było było mnóstwo takich momentów Millera koniec no Okopy czeczeńskie najbardziej mi utkwiły w pamięci absolutnie Ale to samo miałem to samo miałem to samo miałem wyjeżdżając z obozu głodnych w Kongu gdzie gdzie gdzie
Speaker A
dziennie kilkaset osób umierało z głodu i taka bezsilność i też takie zastanawianie się nad nad sensem tej pracy i no to są trudne sprawki No to jest to jest trudny temat ale właśnie nawiązując do tego przeglądania czy te zdjęcia jest
Speaker A
archiwum tak i trzeba co jakiś czas zerknąć ale oprócz tego że trzeba wybrać bo jest zamówienie czy czasami zdarza ci się sięgnąć do tego i po prostu tak sobie przeglądać to nie nigdy nigdy ja mam dosyć oglądanie tych historii po
Speaker A
prostu już wiesz A czy nie wiem no chociażby ta świątynia w Kambodży ale żeby obejrzeć sobie zdjęcia ze świątyni w Kambodży B nie ja Pamiętam wszystko pamiętam Nie muszę Nie muszę jest jest cały czas Absolutnie Absolutnie się dzisiaj Zresztą
Speaker A
Przeglądałem dobrze Jasiek pyta w jakie miejsce chciałby pan Krzysztof pojechać ni wojenne i fotografować Nie wiem po prostu nie wiem to Zaskocz zaskakujące zaskakujące pytanie tak jak w wolnym czasie to absolutnie nie wojna No nie wiem Filipiny może nie wiem dlaczego Filipiny
Speaker A
akurat powiedziała No bo tu jest kolejne pytanie Jasiek też dalej pyta co dalej jaką przyszłość widzi pan dla siebie No dalej będę fotografował No zlecenia Robię cały czas teraz będzie wchodził nowy magazyn Gazety Wyborczej czyli ten duży format Gdzie będą w każdym numerze
Speaker A
to gdzieś w ciągu miesiąca chyba wejdzie jeszcze zerówka nie jest przygotowana ale będą jeden przynajmniej albo dwa duże fotoreportaże od dwóch do czterech stron także będzie będzie miejsce na rese na publikację drukowaną nie tylko Internet w związku z tym mamy taką spinkę
Speaker A
wymyślamy tematy zgłaszamy je do redakcji i staramy się staramy się robić dobre wrażenie tutaj mamy informacje pan Konstanty bajko Bardzo dziękuję Pierwszy raz coś wygrały i to jeszcze taką wspaniałą książkę Pozdrawiam serc Dziękuję bardzo ja może tutaj te dwa czy trzy pytania
Speaker A
przeczytam i dopiero Poproszę odpowiedź czy po tym wszystkim potrafi pan żyć normalnie trudne pytanie ale bardzo ważne są granice których pan nie przekroczy i w takim zawodzie jest tylko praca a kiedy będzie w końcu czas na życie prywatne i
Speaker A
rodzinne to są pytania o koszty które trzeba ponieść No kos kos trzeba ponieść no ale wście już zapomniałem pierwsze drugie i trzecie pytanie kiedy czas na na życie prywatne Jest Jest Jest Jest co prawda to jest takie porwane to nie jest takie
Speaker A
harmonijne życie prywatne tylko jest odrobinę porwane związku z tym że też te te te historie wyjazdy tematy zlecenia To nie jest praca w biurze czy w fabryce od godziny 7:00 do godziny 15:00 8 godzin i jeś się po pracy ma się z głowy cały
Speaker A
czas jest wisi nad tobą obowiązek zlecenia które może w każdej chwili do ciebie przyjść i musisz gdzieś pójść pojechać wyjechać wyjść z domu i w związku z tym to to nie jest takie harmonijne do tego trzeba się przyzwyczaić chyba nie wiem
Speaker A
zaakceptować to bo polubić tego też się do końca nie da że nie można sobie czegoś na zajść zaplanować jeśli wybuchnie k na półwyspie koreańskim to rozważy pan wyjazd w tamto miejsce Nie wiem nie wiem bardzo trudne pytanie nie
Speaker A
wiem który dziennikarz się zajmuje półwyspem KSK kogo bym się par właśnie tam się pojawia często właśnie motyw dziennikarz dziennikarz dziennikarz często jesteście razem ale czasami się właśnie czy to jest celowe gubienie dziennikarza czy przypadek Nie to chyba jest też taka
Speaker A
formuła książki że wies że jednak opisuje głównie swoje emocje swój ból swój styl pracy wiesz jak ja bym się zachował Czy jak się zachowuję i oczywiście informuję z którym dziennikarzem wyjeżdżam ponieważ to jest zawsze na początku danego wyjazdu danego rozdziału i i nie
Speaker A
śmiałbym zapomnieć o nich bo przecież strasznie dużo im zawdzięczam i i zawsze byli obecni i tam nawet często kiedy pisz że ja że ja że ja to powinno się równać my my my jasne Maciej pyta czy powstało zdjęcie które może być
Speaker A
wizytówką rozpoznawalnym symbolem znakiem pana Krzysztofa jakie to zdjęcie A to przedziwne to jest taki Pijany rowerzysta która który hula po internecie zupełnie już poza mną żyje swoim życiem i i ostatnio spotkałem w jakimś pubie na Dworcu Zachodnim to
Speaker A
zdjęcie powieszone gdzie protestuje się przeciwko Unii Europejskiej to samo zdjęcie wykorzystała gdzieś przestrzegając rowerzystów żeby nie pili alkoholu także Ja myślę że to jest chyba najbardziej rozpoznawalne a jednocześnie nie rozpozna któ zzi Polska jazda Łańska tak tak tak to
Speaker A
jest charakterystyczne ale tutaj nawiązując do tego pytania Nawiążę jedną rzecz Bo w momencie to już powiedzieliśmy że pracy reportera jest także Zdjęcia muszą być wybrane na szybko decyzje bardzo szybko zapadają czy zdarza się że z dystansu czasowego zmienia decy to nie jest
Speaker A
najlepsze zdjęcie tylko to na pewno często tak jest chociaż ten pierwszy strzał jest z reguły najmocniejszy i później nie wiem przyzwyczajamy się też do tego zdjęcia redakcja się przyzwyczaj jest może nie wizytówka ale najlepiej obrazuje tą historię często często
Speaker A
później już nie ma miejsca na inne wybory to też redakcje często działają pod presją czasu i w związku z tym jak już Zdjęcie zostało zarchiwizowane zaznaczone jako to to to to to nie wiem Najlepiej opisujące daną historię to
Speaker A
najłatwiej im sięgnąć też po to także tutaj jest długi łańcuszek historii które się wiążą z poszczególnymi fotografiami powoli będziemy zbijać się do końca dziękuję przeleci tenku pytał ile będziemy rozmawiać tak mówiłem że pewnie Z godzinkę nam zejdzie Zbliżamy się do
Speaker A
półtorej aleu Wszystkie zdjęcia są to od dzielne dyski dyski zewnętrzne zwykłe płyty znaczy całe cał całym całą archiwizację fotografii zajmuje się Gazeta Wyborcza w której pracuje i to są [Muzyka] negatywy z archiwizowane w bardzo dobrym pomieszczeniu o dobrej wilgotności tam
Speaker A
nie ma prawa nic się stać Natomiast ja nie wiem do końca na pewno jakieś twarde dyski nie wiem nie wiem jak to się archiwizuje Technologicznie jestem do tyłu powstało zdjęcie którego nie chciałby pan zrobić ponownie na pewno ale nie pamiętam w tej
Speaker A
chwili które dobrze to w takim razie troszeczkę inaczej jaki moment swojej pracy wspomina pan najlepiej i chętnie by pan do niego powrócił O Jezu ja najbardziej najchętniej ja pamiętam takie wynajęto mnie nie wiem czy pamiętacie państwo łódkę Bols wynajęto mnie na jako fotografa z
Speaker A
łódki b fotografowałem reg Antiga holenderska No to była prz wspaniała historia nic związanego z wojną wojna z organizmem wyłącznie Dobrze proszę mnóstwo mnóstwo na większość pytań już w jakiś sposób odpowiedzieliśmy pewnie po 22 ten wywiad już będzie retransmit mo obejrzeć jeszcze raz
Speaker A
posłuchać Jeśli będziecie Jeśli będziecie państwo chcieli to to pewnie jeszcze może się uda nam zaprosić jeśli nie zmęczy liśmy za bardzo gościa ja bardzo dziękuję przyznam szerze że zależało mi bardzo na tym wywiadzie już od dłuższego czasu wreszcie się udało przy okazji
Speaker A
książki książkę Wszystkim serdecznie polecam my proszę państwa Widzimy się za tydzień Dziękuję bardzo i dziękuję bardzo za pytania interesujące Myślę że Będziemy kontynuowali super pewnie to nie będzie pierwsza Jest to pierwsza publikacja Ale mam nadzieję nie ostatnia No mam nadzieję że nie
Speaker A
ostatn ja tak powoli pytałem z lekką nadzieją że będzie album tych zdjęć więc autor nie wyklucza PR państ naszym gościem był Krzysztof Miller fotograf nie tylko wojenny warto o tym pamiętać Paweł duma Szymon glonek do zobaczenia w przyszły czwartek tydzień
Speaker A
Dziękuję C [Muzyka] [Muzyka]
Topics:Krzysztof Millerfotografia wojennefotoreportażpasja do fotografiipraca fotografafotografia analogowaetyka w fotografiitechnologia w fotografiifotografia dokumentalnaprogram bez nazwy
