Speaker A
Dobry wieczór. Witam was serdecznie, moi drodzy. Dajcie znać, jak nastroje dzisiaj po maturze z chemii i ogólnie, jak oceniacie ten rok.
Omówienie i rozwiązywanie matury z chemii 2017 na nowej podstawie, analiza zadań i wyjaśnienia kluczowych zagadnień chemicznych.
Key Takeaways
- Konfiguracja elektronowa i pozycja w układzie okresowym są kluczowe do identyfikacji pierwiastków.
- Energia jonizacji odzwierciedla tendencję pierwiastków do utraty elektronów i tworzenia kationów.
- Chlorek arsenu jest związkiem kowalencyjnym, co wpływa na jego właściwości fizyczne i chemiczne.
- Promocja elektronowa w chromie i miedzi zmienia ich konfigurację podstawową i właściwości.
- Hydroliza węglanów wpływa na równowagę kwasowo-zasadową roztworów wodnych.
Summary
- Prezentacja i rozwiązywanie zadań z matury z chemii z maja 2017 roku na nowej podstawie programowej.
- Analiza konfiguracji elektronowej pierwiastków X i Z z czwartego okresu układu okresowego.
- Wyjaśnienie pojęcia energii jonizacji oraz porównanie jej wartości dla różnych pierwiastków.
- Omówienie właściwości chemicznych chlorku arsenu AsCl3 i jego reakcji z wodą.
- Przedstawienie wzorów sumarycznych związków chemicznych, takich jak wodorotlenek selenu i tlenek chromu.
- Dyskusja o promocji elektronowej w atomach chromu i miedzi.
- Wyjaśnienie różnic między wiązaniem jonowym a kowalencyjnym na przykładzie chlorku arsenu.
- Omówienie hydrolizy węglanów i jej wpływu na pH roztworu.
- Przykłady reakcji chemicznych i obliczeń stechiometrycznych na podstawie zadań maturalnych.
- Wskazówki dotyczące zapisu konfiguracji elektronowej i interpretacji wyników zadań.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie i omówienie nastrojów po maturze z chemii
- 05:43Analiza zadania o pierwiastkach X i Z z układu okresowego
- 11:44Konfiguracja elektronowa i promocja chromu
- 18:24Energia jonizacji i jej znaczenie
- 23:24Właściwości chlorku arsenu i reakcja z wodą
- 34:24Omówienie reakcji chemicznych i obliczenia stechiometryczne
- 46:48Hydroliza węglanów i wpływ na pH roztworu
- 53:37Podsumowanie i zakończenie
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Tak samo dajcie mi informacje odnośnie stanu technicznego, transmisji, jeżeli wszystko jest okej. Przejdziemy sobie do rozwiązywania matury z chemii. Ja przyznam szczerze, przejrzałem ją pobieżnie, więc rzuciłem tylko okiem na parę zadań, więc większość będzie rozwiązywana tak naprawdę od nowa,
Speaker A
bo wcześniej nie robiłem tego, żeby na tym przysiąść jakoś. Dobra, no to co mamy? Zadanie numer 1 i od tego sobie zaczniemy.
Speaker A
Teraz tak. Dwa pierwiastki chemiczne oznaczone literami X oraz Z leżą w czwartym okresie układu okresowego pierwiastków. Ponadto wiadomo, że w stanie podstawowym atom pierwiastka X ma na ostatniej powłoce sześć elektronów, a atom pierwiastka Z ma łącznie na ostatniej powłoce i na podpowłoce 3D
Speaker A
elektronów. Teraz tak, czwarty okres to nam dosyć zawęża grono poszukiwań, to stwierdzenie. Mianowicie, no tylko czwarta linijka w układzie, więc o tyle tutaj łatwo będzie.
Speaker A
Sześć elektronów na ostatniej powłoce, czyli na powłoce walencyjnej. W tym wypadku będzie to czwarta powłoka.
Speaker A
Żeby na czwartej powłoce było sześć elektronów walencyjnych, no to ja spodziewam się czegoś z bloku P, gdzie tu będą dwa i c, żeby łącznie sześć elektronów było, bo w przypadku bloku D, jak mamy pierwiastki tam, to one są na podpowłoce 3D. To nie jest
Speaker A
ostatnia powłoka elektronowa. Więc tutaj mamy taką konfigurację walencyjną pierwiastka. Można też dojść do tego, sześć elektronów na ostatniej powłoce, czyli sześć walencyjnych. No a że na jednej powłoce one muszą być, to blok P był, więc to będzie grupa 16, czyli tutaj
Speaker A
spodziewamy się, już zaraz sprawdzę w układzie dokładnie, spodziewamy się selenu, ja tak to widzę, czyli czwarty okres, tak? No i 16 grupa, blok P, elektrony walencyjne na podpowłokach s i p.
Speaker A
Z kolei pierwiastek Z ma na podpowłoce 3D elektrony walencyjne. Jeżeli chodzi o coś z bloku D. Łącznie 6 oznacza, że to będzie grupa szósta i blok D. Szukamy w układzie, co to będzie. Już tak szybciutko sprawdzę sam.
Speaker A
Chodzi o chrom, więc tutaj możemy go z czystym sumieniem dać. No i dobra, zobaczymy co będzie dalej.
Speaker A
Okej, zadanie 1 i uzupełnij poniższą tabelę. Wpisz symbole pierwiastków 1 i 2. Sorry, tylko momencik, bo jakieś widzę problemy techniczne, czegoś nie widać.
Speaker A
Mam nadzieję, że jest spoko. Zadanie 1 i 2. Wybierz pierwiastek X albo Z, którego atomy w stanie podstawowym mają większą liczbę elektronów niesparowanych. No to oczywiście chrom dajemy od razu, bo on tak jakby nie miał promocji, miałby 4s2
Speaker A
4d6, ale że ma promocję, to ma tu 4s1, a na d będzie miał pięć, czyli w zasadzie aż sześć niesparowanych wychodzi.
Speaker A
Dobra. I uzupełnij poniższy zapis tak, aby przedstawiał on konfigurację elektronową atomu w stanie podstawowym
Speaker A
wybranego pierwiastka, no to rysujemy mu klatkę na s i na d, szerokość 5 musi być i po jednym do każdej kratki, czyli dajemy wzorcem po lewej stronie, patrzymy jak są napisane wzorcem tego 4s i 3d.
Speaker A
No i to jest nasz chrom, jego konfiguracja w formie wzoru klatkowego. 13. Napisz wzór sumaryczny wodorotlenku pierwiastka X oraz sumaryczny tlenku pierwiastka Z, w którym ten pierwiastek przyjmuje maksymalny stopień utlenienia.
Speaker A
Dobra, X. Przypominamy sobie, co to jest selen. I selen, jak sobie zrobimy konfigurację walencyjną, pytanie o biologii oczywiście będzie, tylko nie dzisiaj. Dzisiaj dam radę tylko jedną maturę zrobić, a łącznie do zrobienia mam cztery: dzisiejszą, czyli dwie chemie
Speaker A
i dwie biologie, bo stara i nowa podstawa. Więc pozwólcie, że to jakoś na najbliższe dni po prostu rozłożę.
Speaker A
Wracając do selenu, on ma taką konfigurację walencyjną samymi klatkami. Te dwa elektrony są niesparowane i każdy z nich weźmie po wodorze, więc dwa wodory się przyłączą, czyli mamy H2Se.
Speaker A
Tak przez analogię do siarkowodoru H2S. Z kolei tlenek chromu na najwyższej wartościowości. No skoro chrom ma sześć elektronów walencyjnych, to do sześciu ta wartościowość dobije. Czyli stopień utlenienia będzie 6 plus. Cr6 tlenek chromu 6, z którego będzie kwas
Speaker A
kwas chromowy 6. Jeszcze pytanie, czy zaliczą, jeśli napisałem selen, no niestety, chyba nie będzie.
Speaker A
Chyba nie będzie. Niestety, jeżeli chodzi o starą podstawę, to umówmy się na jutro, dobrze? Bo też chciałbym wyspać się trochę, tak to ujmę, bo te ostatnie dni też były dla mnie dosyć męczące z racji dużej ilości zajęć, z racji matury, więc zrobię ją,
Speaker A
ale nie dzisiaj. Dzisiaj nowa, potem jutro stara. Tak, będę na przemian to realizować. Dobra, mam nadzieję, że spoko.
Speaker A
Dwójka. Jeszcze pytanie w międzyczasie. Zadanie 1 nie powinno być 4s1 i 3d5, bo pytają o podstawowy stan. Właśnie podstawowy jest chromu 4s1 3d5, bo on ma promocję elektronową. Pamiętajcie, że chrom ma promocję, jeszcze miedź ma promocję, czyli mają 4s1 w kontekście do
Speaker A
poprzedniego zadania. To jest dokładnie stan podstawowy. Także promocja. Pamiętajcie o promocji. Dwójeczka. Miarą tendencji do oddawania elektronów i przechodzenia w dodatnio naładowane jony, czyli kationy, jest energia jonizacji. Pierwsza energia jonizacji to minimalna energia potrzebna do oderwania jednego elektronu od atomu.
Speaker A
Druga z kolei to jest minimalna energia, którą trzeba dać, żeby usunąć kolejny elektron. Drugi elektron
Speaker A
z tego kationu 1 plus. Na wykresach przedstawiono zmiany pierwszej i drugiej energii jonizacji wybranych pierwiastków szeregowanych według rosnącej liczby atomowej. I teraz tak by to wyglądało.
Speaker A
H, to byśmy tutaj zrobili. Kolejne. Zobaczę sobie, co jest niżej, zdania do uzupełniania. Dobra. Lit ma wyższą wartość pierwszej energii jonizacji niż sód, ponieważ w jego atomie elektron walencyjny, jak elektrony są bliżej jądra, to trudniej je oderwać, dlatego te energie
Speaker A
są wyższe. To tutaj tyle, jeżeli chodzi o ich zestawienie. Oznacza to, że trudniej oderwać elektron walencyjny od litu, bo on ma wyższą energię jonizacji niż od sodu, bo sod ma ten elektron dalej, łatwiej go wyrzucić.
Speaker A
Dobra, co my tutaj mamy dalej? Dwójeczka. Wartość drugiej energii jonizacji berylu i magnezu są dużo niższe czy wyższe?
Speaker A
Dobra, ta druga energia jonizacji dla berylu i magnezu wobec litu i sodu. Czyli tak, mamy tutaj beryl i lit i magnez wobec sodu. Czyli te berylowce mają dużo niższą drugą energię niż litowce. Litowce mają straszny duży skok tej drugiej energii jonizacji,
Speaker A
czyli druga energia dla berylu i magnezu są dużo niższe te energie niż dla litu i sodu, ponieważ atomy litowców po utracie jednego elektronu uzyskują konfigurację gazów szlachetnych i to ciężko jest ruszyć.
Speaker A
Atomy berylu, gdy oddają elektrony walencyjne, przechodzą w dodatnio naładowane jony o konfiguracji elektronowej helu.
Speaker A
Natomiast atomy magnezu, magnez dąży do neonu, kiedy jest Mg2 plus. Można też po liczbie elektronów dojść, bo wyjściowo magnez ma 12. Kiedy traci dwa, zostaje mu 10 i 10 ma jak neon.
Speaker A
Dobra, to chyba spoko. Znowu chemia molekularna i AsCl3. W temperaturze pokojowej to ciecz, w stanie ciekłym chlorek arsenu nie przewodzi prądu, czyli od razu wykluczamy wiązanie jonowe. Nie jest to substancja jonowa, tylko kowalencyjna, prawda? Chlorek arsenu ma budowę kowalencyjną.
Speaker A
Po właściwościach do tego dochodzimy. I teraz ogarnijmy sobie jego wzór. Pomocą będzie służyć układ okresowy.
Speaker A
Teraz rzut oka się przyda na ten temat. Sekundkę. I tutaj w układzie okresowym, jak sobie weźmiemy arsen, to on ma 15, 15 grupa, czyli pięć elektronów walencyjnych. I korzystamy z tego, z tych pięciu elektronów walencyjnych i robimy tak. Arsen z
Speaker A
jednym chlorem połączy się jednym kowalencyjnym. Chlor już ma oktet, bo miał siedem. Z każdym wiązaniem dostaje jeden dodatkowy elektron. Czyli arsen już ma sześć. Teraz arsen będzie miał siedem. Chlor ma oktet. Arsen ma oktet. Chlor ma oktet i arsen swoich
Speaker A
miał pięć. Trzy do wiązania dał. Zostały mu dwa. Czyli mamy coś takiego. Dobra, idziemy dalej. 3 i 2. Napisz w formie cząsteczkowej równanie reakcji chlorku arsenu 3 z wodą. I wygląda to tak. Bierzemy sobie chlorek arsenu AsCl3 + H2O.
Speaker A
I co my mamy otrzymać wtedy? Kwas arsenowy i chlorowodór, czyli H3AsO3 + HCl.
Speaker A
Więc pamiętajcie, że kreska to są dwa elektrony, czyli dwie kropki. To samo. Dobra, to teraz idziemy sobie dalej.
Speaker A
Wszystkie wolne pary trzeba uwzględnić, więc chlory też. Dobra, teraz do tego równania przejdźmy. I tutaj mam tak 3 cl, więc dam trzy HCL, trzy tleny, daję trzy wody. Wodory się zgadzają. No i jest spoko. Jeszcze pytanie, czy PCL3 może tworzyć wiązanie
Speaker A
koordynacyjne? Kasia Kostecka, ale z czym? Bo w tym związku nie ma. W PCL3 samym sobie nie ma wiązania koordynacyjnego.
Speaker A
Chyba, że to z czymś tworzy. To okej. Dobra, teraz czwóreczka. Zależność między mocą kwasu brnstea a mocą zasady sprzężonej z tym kwasem opisuje równanie.
Speaker A
Dobra, czyli z tego nam wynika, że im mocniejszy kwas, tym słabsza sprzężona zasada i odwrotnie. Ale przejdźmy do konkretów.
Speaker A
Mamy kwasy karboksylowe, octowy, propionowy i benzoesowy, albo inaczej etanowy, propanowy i no benzosesowy albo jeszcze chyba benzynokarboksylowy jest, ale to nie chcę wymyślać.
Speaker A
Uzupełnij zdania. Wpisz w oznaczone miejsca odpowiednie wzory, czyli dajemy wzory, nie nazwy i podkreśl właściwe określenie w nawiasie.
Speaker A
Pośród związków oznaczonych numerami 1, 2 i 3 najmocniejszym kwasem jest No to moi drodzy z tego wszystkiego co my tutaj mamy możemy się ewentualnie posłużyć tablicami. Trzeba na nie sobie wrzucić, bo tam powinno co nieco na ten temat
Speaker A
być. Najmocniejszy kwas będzie ten, który ma najwyższą stałą dysocjacji kwasowej. Co za tym idzie. przechodzę teraz do tego.
Speaker A
Dobra, tu mamy kwasy organiczne, ich stałe dysocjacje. Stowy ma 1,8 10 do-5 propanowy ma 1,4 x 10 do-5 a benzenokarboksylowy, ten benzoesowy ma 6,5 x 10 do-5.
Speaker A
Najmocniejszy będzie on tego co tutaj widzę, no bo jest ta stała najwyższa w tym momencie, więc tak trzeba byłoby to zrobić.
Speaker A
Jeszcze pytanie od Remika. Czy jak mieliśmy zapisać reakcję jonowo i zapisałaś w formie niezdysocjowanej z uwagi na to, że jest trudno rozpuszczalny, jest źle? Sekundę, bo tam co dwa razy wzięte.
Speaker A
Musiałbym zobaczyć zadanie, bo nie wiem o które ci chodzi, wiesz, bo tutaj na razie nic takiego nie było.
Speaker A
Dobra, w każdym razie tutaj nie tyle liczy się długość łańcucha, bo chodzi o to, że to jest aromatyczne, to od benzenu jest, co nie? Czyli tu szukajcie w tablicach. W tablicach wszystko było i wyszło nam, że najmocniejszym będzie
Speaker A
kwas C6H5Oh. Dobra. Pośród zasad sprzężonych z kwasami najsłabszą zasadą, najsłabsza zasada pochodzi od najmocniejszego kwasu i jest ona po oddaniu wodoru, czyli będzie C6 H5 COO-, bo to jest najmocniejszy kwas i z nim jest sprzężona najsłabsza zasada, czyli
Speaker A
po prostu to jest wiecie ta to z Brnsteda gdzie mamy po prostu minusa tutaj i tyle.
Speaker A
Przężonej parze kwas zasada. Im słabszy jest kwas, tym mocniejsza jest zasada. Na odwrót wiadomo, jedna jednak jest jeden mocny, to drugie jest słabe.
Speaker A
Spoko, idziemy dalej. Pięć i sześć. Reakcja syntezy amoniaku przebiega zgodnie z równaniem. Poniższej tabeli przedstawiono wartości stałej równowagi reakcji syntezy amoniaku w różnych temperaturach.
Speaker A
Czyli widać, że ze wzrostem temperatury wartość stałej nam maleje. I teraz tak, jeżeli w układzie będą, czyli, bo jak nam maleje stała równowagi, to wszystko jak gdyby po lewej stronie jest więcej.
Speaker A
To za tym idzie ze wzrostem temperatury spada wydajność reakcji można powiedzieć. Co za tym idzie jest to reakcja na bank egzo, czyli ma delta h mniejsze od 0.
Speaker A
Analizuj dane dotyczące syntezy amoniaku. Jeżeli w układzie będącym w stanie równowagi nastąpi wzrost temperatury w warunkach izobarycznych, to wydajność reakcji syntezy amoniaku zmaleje.
Speaker A
To już ustaliliśmy. Natomiast przy wzroście ciśnienia w warunkach izotermicznych, no to tak, rośnie ciśnienie, to objętość maleje, miejsca jest mało, mniej moligazów jest po prawej, czyli cała reakcja pójdzie w prawo, żeby one zajmowały mniej miejsca.
Speaker A
Co za tym idzie, wydajność tego procesu przy wzroście ciśnienia nam wzrośnie, bo wszystko pójdzie w prawo.
Speaker A
Jeżeli zmaleje temperatura w układzie, to szybkość reakcji syntezy amoniaku też zmaleje, bo uwaga, szybkość jest związana z temperaturą. Także im wyższa temperatura, tym większa szybkość. Jam niższa, tym mniejsza i tyle.
Speaker A
Dobra, no to sprawa załatwiona. Szóstka. W mieszaninie wodoru i azotu użytej do syntezy amoniaku zawartość wodoru wyrażona w procentach objętościowych jest równa 75%. Lol. No zobaczymy, co tutaj będzie z tego. Wydajność reakcji równa jest 93%.
Speaker A
To zróbmy tabelkę. Ja wam pokażę taki myk, co można tutaj zrobić. Może trochę zmarzę, żeby było więcej miejsca.
Speaker A
O, tyle nam powinno wystarczyć. Dobra. Jeszcze wierszyki i sprawa załatwiona. Na górę wpisuje substraty i to jest i produkt będzie tak. A za dużo zrobiłem.
Speaker A
O jedno, sorry. N2 3H2 i 2 x NH3. Dobra, no to teraz wykombinujemy co nieco.
Speaker A
Sprawa wygląda tak. Ja założę sobie, że moja mieszanina miała na początku objętość taką, która będzie odpowiadać jednemu molowi, bo wiecie, że w przypadku gazów objętości są proporcjonalne do moli, więc ja mam 1 mol mieszaniny, to też jej 75% to jest wodór, czyli 0,75
Speaker A
mola. Tak można napisać, że wszystko w molach jest. Co za tym idzie azotu będę mieć 0,25, czyli resztę.
Speaker A
Więc są one w stosunku 1 do trzech, czyli jest to poniekąd stosunekometryczny. Amoniaku natomiast nie ma.
Speaker A
Teraz tak, w przypadku wydajności 100% z moli N2 powinno nam powstać dwa razy więcej, czyli 0,5NH 3 prawda?
Speaker A
Tego się spodziewamy przy wydajności 100%. To zapisuję 100% to jest pół mola, a ja mam wydajność 93%.
Speaker A
Czyli teraz biorę kalkulator, bo moje kompetencje kończą się jak przychodzi coś takiego do policzenia. Już niestety nie ten etap nauki razy 0,5. Po prostu zapomniałem jak się dobrze liczy w pamięci, bo tego nie robię. Muszę kalkulatora używać. Zostaje nam 0,465.
Speaker A
0,465. A nie chcę się pomylić. I mamy właśnie liczbę moli amoniaku, która nam powstała, to ją tu wpiszemy. 0,465.
Speaker A
Dobra, do i teraz tak. Tu nam powstało plus 0,465, więc proporcjonalnie połowa z tego podzielmy sobie na 2, musiała zostać odebrana z azotu, czyli odejmujemy 0,2325, bo to procenty objętościowe amoniak w mieszaninie porakcje, nie? to musimy wszystko ogarnąć ile łącznie jest i
Speaker A
dopiero potem dajemy amoniak do tego. Dobra, czyli będzie to i 0,25 - ta wartość. Wychodzi mi 0,015.
Speaker A
Z kolei w przypadku wodoru będzie to wyglądało tak, że to będzie 3 razy tamto odejmuje 0,2325 x 3, czyli 0,6975.
Speaker A
Co za tym idzie, bierzemy odejmowanie 0,75 odjąć ta wartość 0,0525. I teraz tak. amoniak stanowi 0,465 mola, czyli tak samo objętości, a łącznie suma to jest to wszystko jak pododajemy do siebie 0,0175 i jeszcze plus 0 pr 465
Speaker A
mamy 535 po przecinku, więc w procentach wyjdzie nam jak sobie podzielę 0,465 podzielić na całość, czyli tyle.
Speaker A
Wychodzi mi 87%, niech są jakoś duże, no to 87%. Takie mam obliczenia. Dobra. I teraz jeszcze widzę komentarze odnośnie tego.
Speaker A
Sekundę, sprawdzę tylko poprzednie zadanie. Wszystko dobrze jak na razie. Tak myślę, mam taką nadzieję.
Speaker A
Czy w szóstym zadaniu można założyć, że wzięliśmy jeden mol? A dlaczego nie? Nie napisano ile tej mieszaniny jest, prawda? Więc ja sobie zakładam, że wziąłem jej 1 mol. Pytanie, skąd 0,535 trolololo? Dodałem wszystkie objętości z ostatniego wiersza.
Speaker A
Czy 86,9 uznają remik? Jak najbardziej, bo to nie narzucili tutaj przybliżenia. Ja wziąłem takie grubsze. Lepiej żeby dokładniej napisać. Chyba, że ci w zadaniu napiszą zaokrągli do tego bądź tamtego miejsca po przecinku.
Speaker A
Okej, także myślę, że spoko. Jak nie macie tutaj pytań, to możemy pójść dalej. Tylko widzicie tutaj błędem, może inaczej nie tyle błędem, co skomplikowaniem sobie życia jest zabawa z jakimiś xami, ykami. Po co to komu? Tu wystarczy zrobić takie założenie, bo
Speaker A
zawsze możemy, wiecie, chemia jest tak jak kuchnia proporcjonalna, tak? Czyli jak robię potrawę dla większej ilości osób, to biorę więcej składników i wychodzi mi to samo w skrócie. Tak samo w chemii. Biorę po prostu wielokrotnie więcej składników, więc jeżeli mam takie
Speaker A
ilości, które mi wychodzą z równania, czyli 1 do tr moli, a ja sobie wziąłem tyle 0,25 do 0,75 i wszystko, wszystko się zgadza nadal.
Speaker A
Dobra, no to co? Idziemy dalej. Siódemeczka. Zadanie siódme. Do reaktora wprowadzono próbkę gazowego związku A i zainicjowano reakcję. Związek A rozkłada się na związek B. Przeprowadzono tę reakcję w stałej objętości.
Speaker A
Mierzono stężenie związku A w czasie trwania reakcji. Tę zależność przedstawiono na poniższym wykresie. Więc tutaj generalnie wszystko zachodzi zgodnie ze stałą równowagi.
Speaker A
No się tutaj robi ten no stan, prawda? W tym miejscu ustala się, bo stężenie nie zmienia się. Tak.
Speaker A
Dobra. I na podstawie informacji narysuj wykres przedstawiający zależność stężenia związku B od czasu trwania reakcji. Dobra, to trzeba ogarnąć.
Speaker A
Hm, a wiem jak to zrobić. Przede wszystkim zaczynamy rysowanie od zera i wyprowadzimy sobie taką tam falę.
Speaker A
Tylko jeszcze nie wiem czy taką, zaraz ją dokładniej narysuję. Chodzi o co? Chodzi o to, że ja może naszkicuję na tym, tak żebyście mieli poglądowo, a potem przeniesiemy na dół.
Speaker A
Posłuchajcie, jak mamy szybkości tych dwóch reakcji, jednej w prawo, drugiej w lewo, to one muszą się zejść w tym samym punkcie. Czyli jakby to byłyby szybkości, to by musiały się tak. O.
Speaker A
Natomiast stężenia mają się tylko zatrzymać, mają się nie zmieniać, czyli one mają być równoległe. O, stężenia muszą być tak, albo mogą być tak.
Speaker A
Ewentualnie nie schodzą się, tylko są do siebie równoległe. I teraz zmierzam do tego, żeby to ogarnąć.
Speaker A
W tym celu stwierdzam z wykresu, że związku a przereagowało. No i tu znowu stan równowagi. Ja bym podziałał tabelką. Zrobię ją sobie tutaj tak, żeby nie latać z kursorem.
Speaker A
Dzisiaj się wiecie, nie spieszę się generalnie, bo już jest light totalny. To miało być, to to się stało, a już to będzie, to będzie tyle. Także pomalutku sobie to rozwiązuję.
Speaker A
No i co mamy sobie A i 2 B. I na początku ja miałem tego a 1 mol na decymet sny tu było zer i po wszystkim już zrobiło mi się tego a 0 to jest 45 czyli zabrałem 0,55
Speaker A
więc b musiało mi powstać 1 kom 1 2 razy więcej. Tak. I to wpisuję tutaj.
Speaker A
Tyle mam na końcu tego. Czyli generalnie ten wykres będzie taki do mniej więcej siódemki. Znaczy tak na pewno dociągniemy do ósemki to wszystko.
Speaker A
Czyli idziemy, idziemy, idziemy i na ósemce dociągamy i od ósemki idzie tak. To nie, bo już się ustalił stan równowagi i takie ma być stężenie. To wynika poniekąd ze techometrii. Czyli tak już elegancko robimy tutaj. Tam do ósemki było, tak powiem, wzrost.
Speaker A
O, wyszło mi krzywo. Wiecie, tu powinno być takie, żeby tu zaciągnąć to tak, bo już nie będę poprawiał, bo nie mam jak ręki ustawić na tablecie. To trochę niewygodne jest do rysowania. A no i poza tym ten brzuszek, żeby był taki
Speaker A
trochę bardziej do góry, co nie? Żeby to nie była linia prosta. Ale istota tej reakcji jest następująca. Wiecie, nie będziemy się tu bawić szkicowanie poszczególnych punktów. Chyba, żeby tak chcieli. W sumie tak szczerze to mam mieszane uczucia, bo jakby mieli ochotę
Speaker A
się przyczepić, mogliby tak zrobić. Hm. Dobra. Ciekawe jak będzie w kluczy. Tutaj jestem sam zainteresowany tym jak bardzo położą nacisk na precyzję ustawienia punktów, bo na pewno jeden punkt jest tutaj, drugi tutaj. i czy zaakceptują po prostu takie tam sobie pociągnięcie linii, czy
Speaker A
trzeba będzie parę punktów wyznaczyć i po tych paru punktach dojść do tego. Jeżeli chcielibyśmy wyznaczyć parę punktów, to trzeba analogiczną tabelkę zrobić tylko z innymi wartościami. Tak na przykład bierzemy sobie tak, żeby to było tutaj na przykład jest o taka
Speaker A
wartość, to ustawiamy na końcu, no i wtedy jest inna różnica, a tu inny plus i to odpowiednio będzie punkt tutaj na dole. Tak więc to ewentualnie w ten sposób można zrobić.
Speaker A
Może umówmy się tak to nie sądzę, żeby to była taka esencja tego zadania. To da się zrobić i na takiej samej zasadzie jak to i po prostu dajecie wtedy parę punktów, włączycie to jakoś tak, że pominę to, ale zaznaczam, że może być
Speaker A
tak w kluczu. Dowiemy się kiedy on zostanie już opublikowany, tak? I wtedy będzie można to dopiero rozstrzygnąć. Ja na swoim egzaminie jakbym to robił to bym sobie to zostawił na później na koniec pocisnąłbym wszystkie zadania do końca i potem wróciłbym do tego.
Speaker A
Najpierw bym zrobił taką wersję wiecie ołówkiem na luzie. Jakby mi nie starczyło czasu, po prostu bym to potem pociągnął tę kreskę i tyle. Natomiast jeżeli miałbym jeszcze chwilę, zrobiłbym kilka punktów i w tym momencie by mi to yyy by mi to wyszło. Dobra,
Speaker A
tylko tak tutaj się pytacie, że m 2 x 0,45 to nie 09. Tak, Natalio, ale patrzymy na to, co przereagowało. Ja od A musiałem odjąć 0,55, więc B będę musiał dodać dwa razy więcej, czyli 1,1.
Speaker A
Na to patrzyliśmy, a to ostatnie było już tak naprawdę tylko wynikiem. Coś czuję, że właśnie trzeba było dokładnie zrobić to cholerstwo. Tomek, właśnie też tak myślę, ale to zobaczymy na kluczu. Teraz po prostu zostawiamy to, żeby tutaj nie bawić się w punkty,
Speaker A
ale pamiętajcie, jakby wam starczyło czasu na przyszłość, czy tam będziecie pisać jeszcze raz, czy cokolwiek, czy ktoś pisze za rok, to jak coś takiego dadzą, to zróbcie kilka tych punktów, dobra? Nie tak na lenia jak ja teraz.
Speaker A
Po prostu miejcie to na uwadze. Tylko mówię właśnie jak to trzeba zrobić. Tam dajemy po prostu inne wartości, bo to minus 0 po prostu jak to 45 wziąłem do tabelki. O, ja to jeszcze tylko wrócę.
Speaker A
Wziąłem to to stąd wstawiłem tu. No to wstawiam coś innego, robię działanie inne i wtedy mi wychodzą wychodzi tutaj inny punkt i robię tak kilka.
Speaker A
Dobra, no to co dalej idziemy sobie. Zadanie 8 i dziewięć. Próbkę czystego węglanu wapnia o masie M prażono w otwartym naczyniu. Przebiegała wtedy reakcja z ilustrowana równaniem.
Speaker A
Po przerwaniu ogrzewania stwierdzono, że w naczyniu znajdowała się mieszanina substancji stałych o masie 18 g.
Speaker A
Ustalono, że w tej mieszaninie zawartość węglanu wapnia wyrażona w procentach masowych jest równa tyle. Dobra. I mamy dojść do tego, ile tam będzie węglanu wapnia. No w wyjściowej próbce to moi drodzy teraz tak myślę, że to pójdzie w
Speaker A
miarę lajtowo. Nie ma sprawy. Natalia zrobimy w ten sposób. 18 g najpierw to jest 100% tej mieszaniny wyjściowej. Ja wiem, że w tej mieszaninie węglan wapnia to będzie 57,5% CCO3, czyli ten co nie przereagował.
Speaker A
Analogicznie jestem w stanie ustalić, że będzie tlenku wapnia pewna ilość, po prostu reszta z tego masowo.
Speaker A
Dobra, no idziemy dalej. Serio słabo słychać? Tak, gwoli ścisłości. 100 - 57,5 mamy 42,5% i to jest cao.
Speaker A
Co za tym idzie yyy liczę sobie z proporcji ile tam zostało czystego węglanu, tak? A ile tlenku wapnia?
Speaker A
Po prostu z proporcji ogarniam obliczenia, czyli 18 x 57,5 podzielić na 100. Dobra, 10 35.
Speaker A
Można nawet z różnicy zrobić resztę. 18 to 765. I to są ilości już po reakcji. Teraz uwaga. Mogę zrobić tak. ten tlenek daje do reakcji i z proporcji wyliczam ile było wcześniej węglanu. W związku z tym wyjdzie mi węglan na początku suma tych
Speaker A
dwóch jak coś. Czyli co? Zapiszę sobie tę reakcję jeszcze raz ładnie na dole, ale dużo miejsca dali jak nigdy. Ca3 strzałka temperatura CaO + CO2.
Speaker A
I teraz tak tlenku wapnia powstało mi w tej reakcji pod spód wpisuję to co mam z treści czyli tyle gramów 1,65 g.
Speaker A
A sam tlenek wapnia cao waży. Wapń będzie miał 40 + 16. Wychodzi mi 50 6 gramów. AC CO3 miał chyba 100, ale wolę policzyć, bo na pamięci można się zawieźć. 40 + 12 48.
Speaker A
Tak, 100 jak najbardziej. Więc teraz liczę ile wyjściowo było tego węglanu. Czyli z proporcji 7,65 x 100 przez 56. I to był ten węglan, który przereagował, co nie?
Speaker A
Więc teraz tak. 7,65 x 100 podzielić na 56. Wychodzi tyle. I to plus ta reszta węglan. No zostawiam sobie w kalkulatorze tę wartość. Na razie tak fajnie czasem można załatwić, wiecie, pewne rzeczy. No albo możemy wpisać 13,6, bo ile miejsc po przecinku chcą?
Speaker A
Są ileść czy nie? Kę z tego nie nie są ileś. No to wpisuję to co mi wyszło z tego. Tak. Proforma 13 i 60.
Speaker A
Dobra teraz mogę to dodać te wartości do siebie. To plus to 10 i 35 2401. Jak ktoś dokładnie liczył.
Speaker A
A jak ktoś przybliżał to 24. To myślę przejdzie jedno i drugie. Choć ja bym jednak ten 01 zostawił, bo tu jest właśnie są te dwa miejsca po przecinku nam wychodzą i to tak bez przybliżania, więc też bym tak nie ucinał tych ogonów
Speaker A
z liczb gdzie tylko się da. Wolałbym jednak Wolałbym jednak Wolałbym jednak to zostawić w takiej formie. Dobra, to robimy dalej w takim razie.
Speaker A
Dziewiąte zadanie. Zaprojektuj doświadczenie, którym potwierdzisz, że w uzyskanej mieszaninie substancji stałych znajduje się węglan.
Speaker A
Uzupełnij schemat doświadczenia. Podkreśl wzór jednego odczynnika, którego dodanie w nadmiarze do mieszaniny znajdującej się w probówce doprowadzi do potwierdzenia obecności węglanu oraz opisz zmiany możliwe do zaobserwowania w czasie doświadczenia.
Speaker A
No to wiadomo, kwas węglowy słaby, trzeba wygonić mocnym kwasem, co nie? Czyli bierzemy od razu HCLa i zaobserwowane możliwe do zaobserwowania zmiany to byłoby tak. Hm, jakby to mądrze opisać to ta mieszanina substancji stałych pod wpływem HCLu. One
Speaker A
wszystkie będą się nam, bo dojdzie do zobojętnienia w tym momencie, znaczy wyparcia rasa zobojętnienia dwa. Po prostu będzie chlorek wapnia na końcu i chodzi o to, że substancje się rozpuszczają jakoś tak albo roztwarzają. Tutaj tak nie wiem jakby się czepiali języka na
Speaker A
chemii. W sumie to nie biolodzy, ale może lepiej użyć pojęcia roztwarzanie, ponieważ towarzyszy temu reakcja, czyli raczej roztwarzanie.
Speaker A
Natomiast dwójka to by było to to by było to by było także pęcherzyki gazu wydzielają się pęcherzyki gazu pęcherzyki bezbarwnego bezwonnego gazu czyli CO2 D, bo spodziewamy się właśnie tego dwutlenku węgla.
Speaker A
Jeśli napisałem, że osad się roztwarza, jest okej. To znaczy tak, no dużo z was pisze dobrze i często jak użyjecie nawet jakiegoś skrótu myślowego, to i tak wiecie o co chodzi. Tylko problem całego tego klucza polega na tym, że trzeba
Speaker A
udowodnić że użyjmy łagodnych słów nie jest się ignorantem, tak to nazwijmy, co nie? To jest irytujące trochę i dlatego jak ktoś jest zaawansowany w danych naukach to może mieć wręcz problem z napisaniem dobrze matury, bo nie pisze oczywistych
Speaker A
oczywistości. Natomiast myślę, że jak dacie sygnał, że z tym osadem coś się dzieje i go potem nie ma, to będzie spoko. Ja nie jestem egzaminatorem, więc od strony formalnej nie powiem 01, kiedy jest tak bądź nie.
Speaker A
Niemniej jednak staram się podczas nauczania szukać takich sposobów na to, żeby tych egzaminatorów zadowolić tak, żeby się odczepili.
Speaker A
No więc tak bym to ujął. Nie mogę dać żadnej gwarancji. Zresztą w sumie nikt nigdy nie może, bo oni wszyscy żyją własnym życiem. Ale chodzi o to, żeby wiecie starać się domyśleć o co tam chodzi.
Speaker A
Dobra. Czy trzeba było pisać bezbarwny i bezwonny Patrycja? Lepiej napisać, bo to wiesz, a jak się siarkowodór wydzieli, to co? Jak się wydzieli amoniak właśnie, no czy tlenek azotu 4? Różnie może być.
Speaker A
Różnie może być niestety. Dobra, więc powiem tak, może być w kluczu, że wystarczy gaz, a może być tak, że chcą tamte. Nie umiem powiedzieć, bo oni ten klucz robią dopiero. Zrobią go za jakiś czas, więc wtedy się dowiemy.
Speaker A
Zadanie 10 do 12. Węglany w roztworach wodnych ulegają hydrolizie anionowej, która polega na dysocjacji zasadowej anionu zgodnie z równaniem. Drugi etap hydrolizy polegający na reakcji jonu HCO3- z wodą zachodzi w tak małym stopniu, że nie wpływa na pH roztworu.
Speaker A
Dla przemiany z ilustrowanej powyższym równaniem napisz wzory kwasów i zasad tworzących w tej reakcji sprzężone pary. Uzupełnij poniszczą tabelę. Dobra. I teraz poziomo pary piszemy.
Speaker A
Czyli tak, kwasem jest coś, co daje wodór i daje go na przykład woda, a kiedy go odda, staje się OH minusem.
Speaker A
Z kolei druga para sprzężona to na przykład kwasem będzie i tu trzeba się pilnować HCO3- który w lewą stronę jak pójdzie odda wodór i stanie się CO32 minusem.
Speaker A
Trzeba pilnować żeby kwas był w kwasie a zasada w zasadzie. Brnsztet czyli kwas protonodawca ma Hplusa, którego może dać 11. Oceń czy podwyższenie pH roztworu, w którym przebiegała reakcja z ilustrowana powyższym równaniem poskutkuje zmniejszeniem czy zwiększeniem stężenia anionów węglanowych CO3- robimy z
Speaker A
przekory. Podwyższenie pH roztworu wiąże się z dostarczeniem OH-ów. Wtedy reakcja idzie w lewo i mamy więcej zwykłych węglanów. Czyli tak oceniłem y z jony OH- przesuną równowagę w lewo do CO32-.
Speaker A
Jakoś tak bym to ogarnął, bo oceń, oceń, oceń. No to w sumie oceniłem, tak? Ale gdzieś te czasowniki operacyjne były właśnie nie pamiętam jak to z oceń było. Ja bym tutaj dla bezpieczeństwa dopisał czemu tak jest.
Speaker A
Wiecie dobra 12 w temperaturze 25 stopni Celjusza wodny roztwór węglanu po tasło o stężeniu 0,51 mol na dcm s ma pH r = 12. Oblicz stałą dysocjacji zasadowej stałą równowagi reakcji hydrolizy anionu węglanowego. Uwzględnij fakt, że w wyrażeniu na stałą dysocjacji zasadowej
Speaker A
anionu pomija się stężenie wody. Dobra, to robimy w ten sposób. Będzie to wyglądało tak. Mamy CO32- plus H2O.
Speaker A
Oceń, bo A, bo to czy zwiększeniem, czy zmniejszeniem, przepraszam. Tutaj się poprawiam, bo ja yyy założyłem Dobra, dobra, sorry, tutaj sobie zaczytałem się w tym jony och przesunął równowagę w lewo, czyli będzie zwiększenie, bo ja sobie zrobiłem skrót myślowy, że
Speaker A
podwyższenie pH, podwyższenie tego, wiecie o co chodzi, takie niedoczytanie. Dlatego zawsze trzeba dwa razy sprawdzić, bo można się zakręcić, czyli zwiększenie, bo mamy więcej CO32- jest w prawo, no w lewo znaczy się równowaga.
Speaker A
Już by mi ucięli za to. Dzięki, że przypomnieliście o tym. Dobra, no to tak. Mamy to reakcję i OH- jest plus HCO3- i co by się z tym dalej działo?
Speaker A
Chwileczkę. I teraz wiem, że węglan potasu o stężeniu takim, czyli mamy stężenie tego CO3- 0, 51 mol na decymet.
Speaker A
Z kolei po prawej stronie pH = 12 oznacza, że mamy pooh równe 2, bo pH plus pH ma być 14, czyli stężenie OH minusów ma być równe w tym momencie 10 do-2, więc tutaj dajemy 0,01 mol na decymet s
Speaker A
i wodorowęglow planu też będzie tyle samo bo po prostu to 0,51 nam zdysocjowało i na ten OH minus i na to, czyli tu dajemy tyle samo 0,01 mol na decymet s tak bym to zrobił i stała. No to
Speaker A
bierzemy tak K nie bierzemy pod uwagę wody i dajemy OH- raz HCO3- przez CO32- i wpisuje 0,01 do potęgi drugiej przez 0,51.
Speaker A
Czy kalkulator da radę? Powinien. 0,01 x 0,01 podzieli 0,51, czyli 0 pra, zrobię sobie z kalkulatora notację wykładniczą, czyli to będzie tak. Raz. Sekunda, policzę przecinek. 1 2 3 4, czyli będzie 10 do-4 i 1, 96.
Speaker A
Tutaj dzięki za uwagę KB. Nie wiem, czy za to będą jakoś tutaj sprawdzać, ale no KB to jest tylko taka kosmetyka.
Speaker A
Aczkolwiek słuszna uwaga stała dysocjacji zasadowej. Fakt. Czyli B dajemy. No i w sumie po sprawie, czy 2 x 10 do-4 przejdzie. Myślę, że tak. Klaudia, to spokojnie, nie powinno yyy nie powinno być problemu.
Speaker A
113 robimy. Przeprowadzono doświadczenie, którego przebieg zilustrowano na schemacie. Dobra, mamy alkoholowy roztwór fenolowalejny. Już 13. Widzicie, całkiem szybko idzie.
Speaker A
i wodny roztwór oranżu metylowego. Mamy tutaj wodorosole. Tak by to było. Tylko jeszcze pytanie. Patrycja, można policzyć z K alfa? No dobra, Patrycja, ale jaką masz alfę w tym momencie?
Speaker A
Ja bym powiedział, że tak, czyli musisz odjąć zdysocjowane CO32- Mateusz, znaczy Oskar, czekaj. Dobra.
Speaker A
w takim układzie, bo to jest stężenie, ale to będzie bardzo, bardzo mało. Choć nie, tu racja, racja, dobrze mówisz. Już by mi ucięli za to faktycznie, bo to jest przed dysocjacją, czyli bo tak, bo całość jest 0,51 i 50 mi zostaje tu, a jeden idzie w to
Speaker A
miejsce. Dobrze, dobrze. Czyli byłoby jeden punkt mniej. To macie rację z tym dwa. Dwa będzie całkiem.
Speaker A
I teraz jest okej. Dobra, właśnie z tym odejmowaniem to zobaczymy jak będzie w kluczu, ale coś czuję, skoro dali jedynkę to chyba chcieli właśnie to odjęcie.
Speaker A
Zobaczymy. W każdym razie tak, podczas przeprowadzonego doświadczenia próbówka pierwsza, zabarwienie malinowe, w drugiej czerwone. Tutaj hydrolizy są, znaczy hydroliza w pierwszym jest. I chodzi o to, że to HPO4- będzie pod wpływem wody zamieniać się.
Speaker A
na OH minus, bo malinowa, czyli zasadowe i odtwarza się nam H ty tak HP42- tu musi być i mamy H2 PO4- jakoś tak powinno być.
Speaker A
Spoko. Tak by było dwójka. Tutaj z kolei mamy ten wodorosiarczan i on dyssocjuje nam aso- i mamy teraz co? SO42- i H3O plus, bo to jest brnsedem.
Speaker A
No i to w sumie tłumaczy nam zamiany zabarwienia tych wskaźników. 14. W temperaturze T przygotowano wodne roztwory sześciu elektrolitów. Na NH4NO3 HCL HCOOH NaClO NaCLO4 o jednakowym stężeniu molowym równym 0,1 tego porównaj pH tych roztworów.
Speaker A
Uzupełnij zdania wyrażeniami wybranymi spośród podanych poniżej. Dobra i teraz tak. PH wodnego roztworu NBR jest to jest obojętny jak coś, bo to jest mocny kwas, mocna zasada razem w soli.
Speaker A
A tutaj mamy słaby, słabą zasadę i mocny kwas, czyli to jest kwasowe. Tu jest pH mniejsze od 7, tu jest pH równe 7.
Speaker A
Marta, nie wiem czy wyzerują. Trudno mi powiedzieć w tym poprzednim zadaniu, ale no ja bym tutaj widział, bo to to niekoniecznie musi, ale bo jest jedno H2O, a tutaj trzeba byłoby dać dwójkę wtedy. Trudno mi powiedzieć.
Speaker A
W każdym razie to będzie wyższe. Teraz tak. PH wodnego roztworu HCL, bo to jest mocny kwas na pewno mocniejszy niż ten, czyli będzie niższe, bo bardziej kwasowe będzie pH wodnego roztworu NaClo. I to jest tak, tu jest mocny kwas, mocna zasada,
Speaker A
czyli będzie znowu około siedmiu powinno być, a tu jest słaby kwas mocna zasada, czyli będzie pH znacznie większe od siedmiu, czyli ten ma pH w ż Takm załatwił.
Speaker A
Jeszcze tylko sprawdzenie. To jest obojętne, a to kwasowe, czyli na BR jest wyższe. HCL jest bardziej kwasowe od mrówkowego.
Speaker A
Tak. No tak, tak, tak będzie dokładnie. Więc tutaj mamy niższe wodneostworena na clch, czyli chloranu 1 jest bardowa będzie hydroliza wyższe niż obojętne na CL4.
Speaker A
No i po sprawie. Idziemy sobie dalej. 15. Na próbkę stopu miedzi z cynkiem o maie 4 g podziałano 200 200 cm kwasu solnego o stężeniu takim. Wbiegła wtedy reakcja opisana równaniem. Dobra. No i robimy sobie to zadanie. Roztwór otrzymany
Speaker A
rozcieńczono wodą. Stężenie jonów było równe tyle oblicz, ile gramów miedzi znajdowało się w opisanej próbce 100. Po wynik końcowy zaokrągli do drugiego miejsca po przecinku.
Speaker A
Dobra, no to tak. Stężenie jonów wodorowych było równe tyle. Na próbkę stopu miedzi z cynkiem podziało kwasem solnym, czyli tam tylko cynk reaguje. Jak coś, roztwór otrzymany po reakcji rozcieńczono do objętości tyle.
Speaker A
Teraz jak to załatwić? Okej, czyli 2 200 cm. Zakładam, że objętość się nie zmienia.
Speaker A
Więc teraz tak. Roztwór rozcieńczono do tej objętości 250 [Muzyka] i stężenie jonów wodorowych w tym było równe tyle. Więc policzymy sobie ile było przed rozcieńczeniem.
Speaker A
Z tego wyjdzie mi ile moli jonów wodorowych przereagowało i stąd dojdę do tego ile jest cynku. Do dzieła. W takim razie mamy tak to można tym krzyżem stężeń robić. Ja szczerze mówiąc tego nie lubię za bardzo, więc zrobię to w ten sposób, że policzę
Speaker A
sobie od razu liczbę molionów wodorowych. Tak jakoś to spróbuję zrobić. Czyli tak. NH+ czy tam H3O+ to można powiedzieć prawie synonimy.
Speaker A
Liczba molionów wodorowych podzielona przez objętość 0 2 albo inaczej podzielona przez objętość sobie zrobimy 0,25 to daje nam stężenie 0,4 czyli liczba wodorowych to będzie równa 0,4.
Speaker A
razy 0,25 0,1 to jest w molach. Tyle mam moli wodorowych, tyle mi zostało i mogę sobie też w sumie to, żeby nawet nie bawić się w stężenia, możemy ogarnąć ile wodoru miałem. To jest tyle wodoru zostało.
Speaker A
A ile było? No to było 0,8 stężenie razy objętość, czyli 0,2 wyjściowa wodoru było wówczas 0,16 mola K plus, czyli 0,16- 0,1 daje 0,06 mol H+.
Speaker A
i to przereagowało. Dobra. No i w takim razie tyle jest tego wodoru, co uległo reakcji.
Speaker A
No i to, znaczy H+ów moli tyle uległo reakcji i to wstawiamy do tego wzoru z proporcji. Liczymy ile moli cynku ległoreakcji.
Speaker A
Dobra, no to teraz tak. na dwa mole H3 H3O+ tylko nie piszcie nigdy po tym co nie ja piszę tak bo tu jest wygodnie po prostu 1 mol re 1 mol metalu uległo wiadomo, że to będzie cynk co za tym idzie na 0,06
Speaker A
mola H+a metalu przereagowało 0,03 mola i tu mamy tak 0,03 mola Znzymy przez masę molową cynku, czyli 65 gram na mol.
Speaker A
To daje mi 1,95 g cynku. Tyle było cynku w tym, co za tym idzie.
Speaker A
Robimy sobie miedź, czyli 4 - 1,95 daje mi 2,05 g cu i tyle. Spoko. No to to załatwione. Myślę 16.
Speaker A
przeprowadzone doświadczenie, którego celem było porównanie aktywności trzech metali oznaczonych umownie literami Ax y Z. O płytki. Dobra. I teraz przebieg doświadczenia zilustrowano poniższym schematem.
Speaker A
Zmiany zaobserwowane podczas doświadczenia pozwoliły stwierdzić, że aktywność użytych metali rośnie w szeregu azx, czyli ten ma najwyższy potencjał. Na przykład tutaj będzie plus 1 tego Vta, tak? A tu -1 V. Wiecie, tak umownie piszę, żebyście to sobie ogarnęli, bo
Speaker A
aktywność rośnie wraz ze spadkiem potencjału. Dobra, co za tym idzie, tak? Spośród metali AXY a XZ najsilniejszym reduktorem jest metal X. To jest true, bo najsilniejszy reduktor to jest ten, który najłatwiej się utlenia, najbardziej aktywny metal, czyli to
Speaker A
będzie metal X o najniższym potencjale. Pośród jonów najsilniejszym utleniaczem będzie ten A. To też jest true, bo a ma najwyższy potencjał, czyli najłatwiej mu się zredukować. Najlepszym utleniaczem zatem jest. Kolei y trójka. Podczas przeprowadzania doświadczenia tylko w trzeciej próbowce nie zaobserwowano
Speaker A
objawów reakcji. To jest tak, a jest za szlachetny, żeby w ogóle podziałał, więc tu nie ma objawów reakcji. W trzeciej z Xem też nie podziała, bo X co najwyżej wyprze, prawda? Więc i w pierwszej i w trzeciej, czyli PPF, tak jak piszecie na czacie.
Speaker A
Dokładnie. Spoko, załatwione. Myślę tylko sprawdzę. No tak. A nie przereaguje, Z nie przereaguje. Zrobione.
Speaker A
17 i 9 i 19 zaczyna się organiczna. Poniżej przedstawiono ciąg przemian chemicznych. Alkan podpływem światła zamienia się w fluorowcopchodną.
Speaker A
Ona następnie ulega. To jest tak, substytucja rodnikowa. Tu będzie substytucja nukleofilowa i na końcu mamy utlenianie.
Speaker A
Dobra. I co tutaj ciekawego? Halogenowanie alkanów przebiega tymi etapami. O to kiedyś tłumaczyłem uczniom. Co jakiś czas ta reakcja się pojawia. Zresztą szybkość tworzenia zależy od szybkości, z jaką powstaje rodnik alkilowy. Rodnik alkilowy to jest ten, co nie?
Speaker A
O właśnie najwolniejszy etap. Kurczę, z tej kinetyki cisnął. Naprawdę aż tak? Hm. Najwol skoro szyb pamiętajcie jak macie kinetykę to szybkość zależy od tego, który jest najwolniejszy. Tak, najwolniejszy jest ten, więc on, bo, bo, bo szybkość tworzenie, tworzenie rodniku
Speaker A
alkilowego, no to jest po prostu reakcja druga. Dobra, 18. określł typ reakcji addycja, eliminacja, substytucja oraz mechanizm elektrofilowy nukleofilowy rodnikowy reakcji oznaczonych schemacie 1 i 2.
Speaker A
Dobra, czyli tak. Reakcja numer 1 to jest substytucja rodnikowa, a druga to substytucja nukleofilowa.
Speaker A
Nukleofilowa, bo tutaj czynnikiem atakującym jest ten OH-, czyli nukleofil, coś, co lubi jądro atomowe, czyli dodatnie ładunki.
Speaker A
Dobra. 19. Przeprowadzono doświadczenie, podczas którego przebiegła reakcja oznaczona na schemacie numerem trzy. Kiedy będzie live arkusza z matmy? Nie rozwiązuję matmy, bo to już nie moja, nie moja działka niestety.
Speaker A
Przeprowadzono doświadczenie, podczas którego przebiegła reakcja oznaczona schemacie numerem 3. Barwa przed i po. Trójeczka. I tu mamy co? Manganan 7 w siedowisku kwasowym.
Speaker A
On tak się z fioletowego na bez barwny. Pytacie dlaczego drugi etap. To jest tak jak macie ruch na autostradzie.
Speaker A
Ja wam może narysuję o czy tam jakaś droga. Tak fajnie A4 czy tam jakaś inna.
Speaker A
A tu nagle jeden pas się robi ruch wahadłowy. A potem znowu jest szeroka droga. I szybkość zależy od czego? od tego jak oni się poruszają właśnie w tym miejscu zwężenia jezdni, co nie, gdzie jest ten ruch wahadłowy. Co z tego, że z
Speaker A
przodu jest szeroko i z tyłu też, jak właśnie ten najwolniejszy etap naszej trasy ogranicza szybkość całej jazdy, ponieważ tutaj najwięcej się aut prciska pomału i tak dalej, najwolniejszy etap całej trasy i on nadaje szybkość.
Speaker A
Po reakcji Basia może być bladoróżowa, bo to jest cielisty ten MN2 plus. W zasadzie to jest takie wiecie bezbarwny, bo to jest albo albo uznawane, wiecie, to jest takie pół na pół, bo MN2 plus on nie jest bezbarwny, ale jest tak jasny,
Speaker A
że jest prawie bezbarwny i pisze się i tak, i tak. Powiem w ten sposób.
Speaker A
Pytacie o fizykę. Z fizyką też się na chwilę obecną nie zajmuję. Musiałbym trochę czasu poświęcić, żeby ten przedmiot przypomnieć sobie, bo kiedyś robiłem fizykę i uczyłem nawet. No ale z racji tego, że skupiłem się na biolchemię, to wolę już to robić jedną
Speaker A
rzecz dobrze, niż tak się rozdrabniać. Zależy od stężenia. Dokładnie Piotrek, jak zobaczysz, co nie? No jak jak masz słaby wzrok, faceci zobaczą bezbarwny, co nie? U pań to pewnie może być ten jednak bladoróżowy. Całkiem możliwe, że tak by było.
Speaker A
Więc w sumie należy przyjąć zgodnie z poprawnością polityczną, żeby była równość. No to może być i tak, i tak.
Speaker A
Mam nadzieję, że taki będzie klucz. Zobaczymy. Noże od wielu lat ten bezbarwny jest i blador-różowy równolegle, więc myślę, że przejdzie jedno i drugie.
Speaker A
Dobra. Ozon jako odczynnik utleniający ma zdolność rozczepiania wiązania podwójnego. W niskiej temperaturze. Ozon szybko przyłącza się do wiązań podwójnych. Daje cykliczne produkty pośrednie, które ulegają przegrupowaniu do ozonków. Ostatecznym efektem jest rozszczepienie wiązania podwójnego. W rezultacie dostajemy dwie karbonylowe
Speaker A
grupy. Podobne z utlenianiem było tego podwójnego, tylko z manganianem. I tak się identyfikowało produkty rozpadu tego. Oj. No i dobra. Czyli co? Po prostu wycinamy końcówki i dajemy potlenie do tych końcówek, co nie?
Speaker A
Tak. Kasia, proszę o kontakt na PR. Odpiszę w wolnej chwili, bo mam jeszcze trochę wiadomości do ogarnięcia. Podaj nazwy systematycznie końcowych produktów reakcji. To tak. Raz, dwa, trzy, c butan dwa. On spotkałem się z tym, żeby do butanu raz
Speaker A
dawać numer, raz nie. I przyznam szczerze tutaj trochę jestem w kropce, bo są różne wersje. Niektórzy butanon po prostu dają, a niektórzy dodają dwójkę.
Speaker A
Natomiast jak popatrzymy sobie na to, bo to będzie aldehyd, bo tu jest cecha. O, z tej strony.
Speaker A
Tylko tak czy do kwasu karboksylowego? Nie, nie idzie, bo tu nie pisze mi, że dalej się utlenia.
Speaker A
W każdym razie to będzie tak. Raz, dwa, trzy, cy, pientan all. Właśnie Butanon czy Butan 2. On tam wiecie są dwa dwie wersje tak naprawdę czasami dają ten numer, czasami nie.
Speaker A
Powiem tak, Propanon to na pewno tam Propanon i tyle. No tam się nie daje numeru, ale w Butanonie kurczę to właśnie powiem wam, że różnie widziałem.
Speaker A
Dobra. 21. Pewien związek organiczny ma następujący wzór półstrukturalny grupowy. Dobra, aldehyd podwójny jakiś dial.
Speaker A
Pośród podanych węglowodorów uwzględnij ten, który w ozonolizie utworzył tylko jeden produkt przedstawiony powyższym wzorem. Podaj numer, którym oznaczono.
Speaker A
No to tak. On musi go, to będzie na pewno trójka, bo on się rozetnie tu i będzie dwa razy aldehyd i raz, dwa, trzy, ci, 6. Heksanodial to jest inaczej chyba tak. Tak by było heksanodial, jak dobrze liczę. Raz, dwa, trzy, ci. 5,
Speaker A
6. Dokładnie tak. Co za tym i bo jakbyśmy dali tu, to by to ta metylowa wystaje, co nie? A tutaj w ogóle będzie jeszcze coś dodatkowo, prawda, z tej z tego brzegu.
Speaker A
Więc numer związku trzy, wzór węglowodoru, który poddany utworzył etanal jako jedyny produkt. Hm, sekundę.
Speaker A
Etanal jako jedyny produkt. A, bo to ja mam wymyśleć. Tak. Napisz wzór półstrukturalny węglowodoru, który poddany ozonolizie utworzył tylko produkt końcowy o nazwie etanal, czyli aldehydetylowy.
Speaker A
To dajemy tak podwójne. Dobra. I tutaj jedno i drugie, czyli but 2n będzie c. A dobra, dobra. Aha. I tutaj macie przykład, że można pisać CH3, a nie H3C.
Speaker A
Tak na marginesie. Skoro oni piszą tak, to nie musimy się tym spinać. CH3 CH 3 wzór węglowodoru może być półstrukturalny może być to byłoby spoko.
Speaker A
22. Pośród izomerycznych alkenów o wzorze strukturalnym C6H12 tylko alkeny A i B utworzyły w reakcji z HCL jako główny produkt główny halogenek alkilowy o takim wzorze. O tych alkenach wiadomo, że alken A występuje w postaci zomerów geometrycznych Crans, a alken B nie.
Speaker A
Dobra, to wiem o co chodzi mniej więcej. Okej, to mamy coś takiego w tym temacie, że na pewno gdzieś będzie podwójne wiązanie, tylko kwestia tego, w którym miejscu.
Speaker A
Ja wam powiem, że albo będzie tu, bo wtedy wodor wskakuje w to miejsce, a tutaj chlor wodór zawsze do wodoru ciągnie i tu jest CH2. On nie tworzy cistransów. ten to sobie go to zrob najpierw zrobimy ten alken, który nie
Speaker A
tworzy c transów to po prostu przerysuję to co mamy tutaj wyciągając hc 3 i robię podwójne ch2 sprawa załatwiona a drugi wariant to robimy mu podwójne tu będzie CH32 C podwójne CH3 z boku CH2 CH3 Dobra spoko. No i w sumie w sumie tyle co nie
Speaker A
stransy robi ten. A no bo on ma tutaj też sekunda, sekunda, niech ja się tylko namyślę. Przepraszam, cecha. Błąd, błąd, błąd. Już poprawiam i teraz będzie spoko. Raz, dwa. Tak, trzeba pilnować tych wodorów, bo czasem mogą się po prostu może za dużo być. I
Speaker A
teraz mamy napisać y pytanie tutaj odnośnie tych cisów, transów. O, dobry komentarz Sylwester, co nie? Że butano Dion 23, ale z kolei to jest Dion. No ale to wiecie, te rekomendacje jupak to no wiadomo, że są rekomendowane, ale i tak wszyscy uczą,
Speaker A
każdy po swojemu. Jeśli wpisałem wzór w postaci cis alkanua, to zaliczą, bo tu nawet nie musimy cis transuwać do a tylko po prostu dajemy, żeby to podwójne było w odpowiednim miejscu.
Speaker A
Wyjaśnić, dlaczego alken B nie występuje w postaci izomerów geometrycznych Crans. w ten B dlatego, że przy jednym z węgli są dwa takie same podstawniki, czyli wodory, coś takiego. Dwa takie identyczne atomy wodorów, co co nie wpływa na przestrzenne ułożenie przy ich
Speaker A
zamianie. Coś takiego. Wiązanie podwójne w A da. To możesz z drugiej strony też dać, ale żeby w linii prostej było, bo scenariusz będzie ten sam.
Speaker A
Dobra 23. Tak będzie biola jak najbardziej. Tylko nie dzisiaj już. Dzisiaj jedna chemia, jutro jedna biologia. Tak to rozłożę.
Speaker A
Okej. 120 3. W takim razie alkiny o wzorze ogólnym, tak zwane alkiny terminalne reagują z amidgiem z amidkiem sodu, w wyniku czego tworzą acetylenki sodu. Zgodnie z równaniem.
Speaker A
Fajnie, pięknie. Jeden z izomerycznych alkinów o wzorze sumaryczym C4H6, który umownie nazwano związkiem 1, reaguje z amitkiem. Drugi z izomerycznych alkinów, który umownie nazwiano związkiem drugim, tej reakcji nie ulega.
Speaker A
Czyli tak, mamy alkin numer 1 reagujący, więc skoro ma C4 to będzie but 1 in.
Speaker A
Więc ten wzór ogranicznego produktu reakcji związku 1 z amitkiem sodu będzie ten acetylenek sodu. Czyli tak. Chżę jeszcze CH3, bo ma być długi na 4. CH2 C potrójne C i od razu to musi być minus na plus, jak
Speaker A
coś. I to jest nasz acetylenek sodu. Znaczy nie acetylenek w sensie, no w sumie acetylenek, bo to taka nazwa, tylko że on ma tu jest jak z butanu, z butynu pochodzi to wszystko.
Speaker A
A wzór związku drugiego, który nie będzie dawał tego, to dajemy nieterminalny, czyli do środka. 2n3 potrójne wiązanie CCH CH3 tak by był no i myślę że spoko.
Speaker A
Dobra, idziemy dalej. 24 do 25 jak jest bez plus minus ja bym white tu za wiesz no może by poszło może nie i to jest taka loteria co nie lepiej pisać z ładunkiem jak jest w zadaniu z ładunkiem
Speaker A
to lepiej dawać co nie tak jak jest w zadaniu tak samo jak macie te chlorowodorki amin nie wiem szczerze mówiąc Czy wam za to zaliczą? Trudno mi powiedzieć. To się już przekonamy w praniu. Wysokiej temperaturze może zachodzić rozkład
Speaker A
metanu na węgiel i wodór. Dobra, fajnie. Miarą wydajności tej reakcji jest równowagowy stopień przemiany metanu X, który wyraża się wzorem. Kurczę, trochę kombo, no ale dobra, ogarniemy to sobie.
Speaker A
Okej, no to tak. Do wzoru najwyżej się wstawi, g N0 oznacza początkową liczbę moli metanu, a NCH3 ter liczbę moli tego gazu powstałego po ustaleniu się stanu równowagi. Poniżej przedstawiono zależność równowagowego stopnia przemiany metanu X od temperatury dla
Speaker A
trzech wartości ciśnienia. Dobra. I trzeba będzie pewnie z wykresu czytać. Zaraz sobie wykombinujemy, a nawet nie.
Speaker A
Określ, czy delta H jest większa czy mniejsza od zera i odpowiedź uzasadnij. Dobra, kombinujemy.
Speaker A
Ze wzrostem temperatury dochodzi do wzrostu stopnia przemiany. Oznacza to, że skoro nam to rośnie, to góra będzie większa od dołu, bo n0 to są stałe wartości. Od razu ustalmy.
Speaker A
To za tym idzie na góra będzie większa w momencie, w którym metanu będzie więcej. Jak metanu będzie więcej to znaczy, że reakcja nam coraz gorzej zachodzi, bo coraz gorzej to się rozkłada.
Speaker A
Czyli wychodziłoby na to, że wraz sekundę ze wzrostem temperatury jednak ta wydajność spada. Tak by to było.
Speaker A
To jest to jest dziwne, powiem wam, ale ja sobie to zaraz jeszcze przemyślę. No tak, bo to jest musi nam całość wzrosnąć, czyli mniej tego. A nie, przepraszam, dobra, bo ja bym się tu wkopał. rośnie nam całość ten, czyli hm
Speaker A
bemoli którego pozostałego. Dobra, to jest końcówka. Okej, końcówka. W tym momencie tutaj już na przykład nie ma tej końcówki nic, czyli cały metan się rozłożył, więc wraz ze wzrostem temperatury, no w sumie to tak na logikę jest to reakcja
Speaker A
endoenergetyczna, przepraszam, bo tak delta H będzie większe od zera jest endo, bo jak oczywiście to tam trzeba ładnie pisać jak ja teraz temperatura idzie do góry, to coraz więcej metanu ulega rozłożeniu, bo jest mniejsza ilość tej końcówki. No
Speaker A
albo inaczej, no bo jak temperatura rośnie do góry, to stopień przemiany idzie do góry, wiadomo, czyli rośnie, mówiąc po ludzku.
Speaker A
Dobra, a co za tym idzie? Co za tym idzie, stopień przemiany metanu jest większy, a co za tym idzie, większa część metanu ulega tej reakcji, czyli równowaga przesuwa się w prawo, tak? Co co świadczy raz wzrostem temperatury? Co
Speaker A
świadczy z reakcją endoenergetyczną? Jakoś to trzeba wykombinować. 25. Wyjaśnij, dlaczego wydajność opisanej reakcji maleje ze wzrostem ciśnienia. To już prościej po molach gazów dojdziemy, bo tutaj tak mamy 1 mol gazu do dwóch, tak? Ze wzrostem ciśnienia.
Speaker A
wydajność pójdzie w stronę mniejszej objętości reagentów, czyli w stronę lewą. Więc ogólnie wydajność maleje, prawda? Bo równowaga przesuwa się wtedy w lewo.
Speaker A
Dobra, idziemy sobie dalej. 26. Podczas ogrzewania próbki monochloropochodnej pewnego nasyconego węglowodoru o budowie łańcuchowej z nadmiarem wodnego roztworu wodorotlenku sodu przebiegła reakcja zilustrowana równaniem. Do otrzymanej mieszaniny po reakcyjnie dodano najpierw wodny roztwór kwasu azotowego 5 cel zobojętnienia następnie nadmiar wodnego roztwora
Speaker A
azotanu 5 srebra. W wyniku reakcji opisanej równaniem wytrącił się osad, który odsączono i wysuszono. Masa próbki monochloropochodnej była równa 0,314 g, a w wyniku opisanych przemian otrzymano 0,574 g stałego chlorku srebra. Wykonaj obliczenia i zaproponuj jeden wzór półstrukturalny chlorowsopchodnej tego
Speaker A
węglowodoru. Dobra. No to byłoby spoko. Znaczy gazy trzeba dać marmar, wiesz? Tak bym powiedział.
Speaker A
H trochę tutaj zonk jest z tym, ale ogarniemy. Czyli mamy monochlorowcopchodną i my ten chlor z niej wyciągamy. Potem bierzemy NaCl i ten NaCl będzie się nam wytrącał jako chlorek srebra.
Speaker A
Dobra, dojdziemy do tego. Dojdziemy do tego w taki sposób, że florek srebra normalnie będzie ważyć 0,574.
Speaker A
To jest znaczy normalnie w sensie 1 mol. 108 za srebro dodać 35,5 daje mi 143,5 gje 1 mol tego chloru, chociaż lepiej w sumie na masę 35,5 tego samego chlorku, a ja mam tutaj chlorku srebra 0,574.
Speaker A
to będę pisał na tym, wiecie, żeby było po prostu, no, bo dla mnie jest wygodniej nie pisać tych reakcji. W każdym razie 35,5 to x 0,574 podzielić na 143,5, czyli 0,142 g.
Speaker A
To wpisujemy. Tyle chloru miałem anionów samych. Albo wiecie, na mole będzie prościej. Na mole, bo ja tu do tego cząsteczkowego pójdę. To jeszcze raz policzę.
Speaker A
Tu mam 1 mol, czyli molowo będzie 0,574 podzielić na 143,5. 0,004 i to wpisuję tutaj pod spód, bo tyle moli chloru z NaCLU jest.
Speaker A
I teraz tak monow monochlorowcopochodna ważyła 0 pr 314. Więc na górze jak tutaj mamy, bo to jest mol, a to jest gram.
Speaker A
Jak tu mamy 1 mol, to tu będziemy mieć masę 1 mola, czyli 12x d + 35,5.
Speaker A
I co ja z tego będę miał? Bo to jest węglowodor o budowie łańcuchowej z nadmiarem wodnego roztworu nasycony.
Speaker A
Czyli on ma wzór ogól zaraz sobie ogarniemy, ale najpierw ja chcę wyprowadzić to równanie i robimy z tego proporcje. Na przykład na krzyż to mnożymy, czyli 0,004 x 12x + y + 35,5, a na krzyż z drugiej strony będzie
Speaker A
0,314. A podzielmy to sobie wszystko na 0,004. Czyli tu mam 12x + y + 35,5.
Speaker A
To się równa po z tej stronie. To będzie tak 0,314 podziel 0,004 78,5. To jest tak naprawdę masa tego węglowodu, no masa tego tej fluorowco-pochodnej, więc sam węglowodór, bo jemu jemu brakuje jednego wodoru, co nie? Czyli węglowodór będzie ważył
Speaker A
78,5 odjąć chlor, ale dodać mu w zamian wodór. Czyli on będzie miał 78,5 - 35,5 plus 1, czyli 44.
Speaker A
I to 44 właśnie tak. I tutaj 12x + y. Znaczy może w sumie to niedobrze tego używać tutaj, ale to jest tak, ja wiem, że to jest łańcuchowy, czyli to jest ten alkan cykloalkan i cykloalkany mają CNH2N ogólny wzór, czyli za węgiel mamy 12n +
Speaker A
2n za wodory masy i to ma mi ważyć 44 g, więc 14n daje 44 g.
Speaker A
Zaraz sprawdzę, czy jest wszystko okej, bo może być błąd. Sekundę. Właśnie coś jest nie tak.
Speaker A
Chwileczkę, bo to jest a łańcuchowy, przepraszam. A ja sobie cyklicz. Nie wiem, czemu ja to przestawiłem w głowie. Sorry. Dobra, to już się poprawiam, bo tu mi brakuje w każdym razie, bo to ma być ten plus D jeszcze za
Speaker A
wodór, czyli tu daję po lewej plus 2. Teraz wyjdzie. Bo tu będzie 42 na 14 3. Pięknie. n = 3. Właśnie poprawiam się, bo mi się cykl łańcuchowy mi pomyliło. Dobra, jestem w domu. Trój węglowy, jeden wzór grupowy
Speaker A
chlorowcopochodnej tego węglowodoru. To ja bym dał dwa chloro propan, czyli CH3 CH Cl. No i tyle.
Speaker A
Tak bym to zrobił. Albo możemy dać jeden chloro i CH3 CH2 CH2Cl. Dobra, myślę, że spoko.
Speaker A
Możemy iść śmiało dalej. 27 28 Fenol. Oznaczanie zawartości fenolu. W ściekach przemysłowych może przebiegać. Możne.
Speaker A
Lol. Znalazłem błąd w maturze. Szkoda, że językowy, ale okej. Przebiegać w kilku etapach opisanych poniżej. Pisali na szybko. Otrzymywanie bromu, bromowanie fenolu, wydzielanie jodu, miareczkowanie jodu.
Speaker A
27 1. Oznaczanie zawartości fenolu. Zachodzi reakcja jonów bromkowych z jonami bromianowymi. W roztworze odczynie kwasowym.
Speaker A
produktami są bromi, woda. Dobra, to trzeba to ogarnąć. Brom i woda, czyli bromki się nam utleniają. Będzie BR minus.
Speaker A
chodzi na razie w BR 2, a bromian będzie się redukował BR bromian 53- BR2 stworzę odczynie kwasowym czyli na pewno tutaj trzeba dać H2O bankowo, a tutaj H+a jest to jeszcze reakcja będzie to reakcja reakcja reakcja reakcja redukcji, więc ja muszę dorzucić
Speaker A
elektrony po lewej. Jak tu mam dwa bromy, to tutaj dwójkę, tu też dwójkę zresztą, ale to proste, bo tu plus dwa elektrony i tyle. Natomiast na górze, bo to z piątego mi schodzi na zero, czyli 10 będzie łącznie, więc 10
Speaker A
elektronów kolorowo, bo ciasno się zrobiło. To z H+em. Hm. Więc potlenie sześć mamy tych, a wiem jak to zrobić.
Speaker A
Tu dajemy 6 po tlenie i wtedy daje 12 H plusów, przez co no jeszcze ten ładunek minus jest wyrównany, bo mamy minus 12 ładunek. No i sprawa załatwiona.
Speaker A
Jest redox załatwiony 27 i 2. Gdy to za i chcą coś więcej, czy bilansować to jakoś czy nie?
Speaker A
uwzględnić środowisko reakcji. No nie, nie. To jeszcze tak czy właśnie czy dobromu uwzględniać środowisko? Kurczę, to jest takie tak się zastanawiam czy tu środowisko uwzględniać czy nie.
Speaker A
Dla bezpieczeństwa można byłoby w sumie dać, wiecie jak A plusa, ale nie no to bez sensu. Tu nic nie ten nic nam z tego mądrego nie wyjdzie.
Speaker A
Nie, nie, nie. To tu się poskraca wszystko, więc ja bym po prostu tak zostawił, bo tak powinno być.
Speaker A
Gdy do zakwaszonego roztworu fenolu zawierającego nadmiar jonów bromkowych, wyprowadzi się bromian sześć potasów w nadmiarze stosunku do fenolu. Wytworzony bron w ilości równoważnej bromianu potasu reaguje z fenolem zgodnie z równaniem.
Speaker A
Dobra, następnie do powstałej mieszaniny dodaje się jodek potasu. Brom, który zostaje nie został zużyty w reakcji bromowania powoduje wydzielenie równoważnej ilości jodu. Podczas kolejnego etapu miareczkuje się wodnym roztworem cicho siarczanu sześć sodu, co można zilustrować rowaniem. Zaraz do
Speaker A
wszystkiego dojdziemy. O co tutaj chodzi? Tylko czy trzeba pomnożyć pięć na dole? Miłosz. Jeszcze tylko na pytanie Miłosza odpowiem, bo równanie reakcji i równanie redukcji, bo to jest tak, zastanawiam się.
Speaker A
Uwzględnij środowisko z uwzględnieniem liczby oddawanych lub pobieranych elektronów. Równanie reakcji, równanie redakcji. Kurczę, to jest podchwytliwe.
Speaker A
Można byłoby w sumie pomnożyć dół razy 5, ale nie wiem czy to, bo tu, bo tu jest zapis, a nie bilans. Jest tu słowo bilans, nie tylko zapis, więc nie musimy mnożyć.
Speaker A
Tu nie trzeba, bo jakby był bilans, to trzeba byłoby, a tu jest tylko zapis, więc ja bym zostawił tak.
Speaker A
Dobra, to teraz zbierzemy się za to miareczkowanie. Dobra, to trzeba robić tak, bo tam strasznie gmatwają tym tekstem.
Speaker A
Wpisujemy to co mamy i to najlepiej od końca jakoś zacząć. I teraz teraz teraz tak zamiarczkowanie jodru zużyto. Teraz sobie możemy tak szybciutko w głowie przeliczyć ile tiosiarczanu zużyliśmy.
Speaker A
0,1 to jest jego może tak słownie będę zapisywał ile siarczanu to będzie 0,1 x 0,014, bo to na decymetry zamieniamy, czyli 0,0014 mola.
Speaker A
To wrzucam tu. Tak to najlepiej robić, myślę. Letosiarczanu, czyli tu damy sobie 0,0014. Dobra, tak wstępnie.
Speaker A
Molowe pfenolu. Dobra, no to idziemy od tego etapu. Odtąd zacząłem i chodzi o to, że ja z tym i2 coś robię na razie tak wstępnie.
Speaker A
Moment, moment, moment, moment, bo to ja trochę one jest strasznie zakręcone, czyli wychodzi mi ten J miareczkuje się wodnym, to ten J, który mi tutaj wyszedł, bo to jest 2 do1 molowo, będzie 0,007 tyle jodu, więc on będzie tutaj 0,00 007.
Speaker A
Wiecie, jakbyście robili tak na serio to zadanie, to po prostu trzeba to wpisać po prostu te równania. Ja bym przepisał wszystkie i popisałbym po kolei. Teraz, żeby szybko to załatwić, to tak wspinam się teraz, czyli mam tyle jodu i chodzi o brom.
Speaker A
Bromu nie został użyty do reakcji bromowania, czyli 0,007. Tyle zostało bromu. Zostało moli bromu.
Speaker A
Pamiętajcie, żeby nigdy tak nie rozwiązywać jak ja teraz chodzi o technikę. Nie pisać po tej maturze, wiadomo, ale ja to te tutaj robię, bo widać ten tekst. To nie jest tak, że jak na kartce sobie zobaczycie całą kartkę.
Speaker A
Tu widać tylko fragment na ekranie, więc ja wolę rozpisać tutaj, bo od razu klarownie wiadomo o co chodzi. I tyle tego bromu zostało. I wracając do początku zadania, taka podpowiedź z mojej strony. Język polski to jest coś dziwnego. Ogólnie rzecz
Speaker A
biorąc piękne, ale dziwne zarazem. Mam to do siebie, że najważniejsze rzeczy są na końcu. Takie trochę absurdalne, ale w sumie w naszym kraju wiele rzeczy jest absurdalnych. Co za tym idzie, większość zadań tekstowych takich złożonych najlepiej zacząć je robić od końca i
Speaker A
okazuje się, że jak zaczniecie robić od końca, to one się robią proste. W końcu zadanie za dwa punkty, co nie?
Speaker A
Jakbyśmy męczyli tutaj od początku, to jakaś jazda jest po prostu. A jak zacząłem robić od końca, to nagle zrobiło się prostsze.
Speaker A
Dobra, w każdym razie tyle bromu zostało i teraz do zakwaszonego fenolu dodaje się nadmiaronów bromkowych. Zadaje się bromian potasu. To wytworzony brom reaguje z fenolem. O Jezu, sekundę.
Speaker A
Zaraz tutaj się muszę połapać w tym, bo to jest właśnie ten i następnie do powstałej mieszaniny dodaje się brom, który nie został zużyty w reakcji bromowania, czyli ile w turnie wcześniej było tego bromu trzeba dojść, ale to zaraz dojdziemy po tym tekście. W
Speaker A
pierwszym etapie powstało 0,2 256 g bromu. Okej, to już chyba mogę to zrobić. To jest etap pierwszy jeszcze tutaj, czyli otrzymywanie bromu wejściowo.
Speaker A
Aha, dobra. Czyli 0 pr przeliczę sobie mole bromu, które były w ogóle na samym początku. Sorry, że tak kręcę, ale to zadanie jest takie dosyć wymagające skupienia. 0,256 g bromu to dzielimy na masę molową BR2, czyli na 160 g na mol. Wychodzi mi
Speaker A
0,0016. Dobra, jestem w domu. Tyle było tak 0,0016 [Muzyka] moli BR2 i tyle bromu mam na początku, co nie?
Speaker A
Teraz tak, część poszła tu, a część została i to jest to, co zostało, co nie? Więc w tym momencie tutaj użyłem proporcjonalnie, znaczy nie proporcjonalnie, różnica po prostu od tego, bo łącznie mam 0,016.
Speaker A
Z tego zostało mi 0,007, czyli tutaj użyłem 0,009. 0,009. No co za tym idzie, bo oni co chcą stężenie fenolu. Tak, stężenie molowe fenolu w ściekach.
Speaker A
Dobra, co za tym idzie, fenolum molowo było tutaj 0,003 razy mniej po prostu, bo to jest 1 do 3 mola. Dobra, czyli tyle mam moli fenolu.
Speaker A
I to jest w jakiej próbce? 100 cm³, czyli mam 0 pr Dobra, udało mi się chyba. 0,003 003 podzieli na 0,1 czyli stężenie molowe 0,003 mol na decymet s. dwa punkty co prawda, ale roboty pełno.
Speaker A
Jest sprawa załatwiona. Nie wiem ile wam wyszło, ale myślę, że tyle powinno być. Choć nie ukrywam, że to zadanie wymaga kupienia i takiej więks grubszej analizy, ale widzicie robi się od końca i wtedy wychodzi dobrze.
Speaker A
Taka mała sugestia. Są gdzieś te normy w ściekach, czy nie ma w tekście? A nie ma, bo by można było z normami porównać. Dobra, myślę, że spoko to zadanie i i to byłoby to byłoby okej.
Speaker A
To co 28. Uwolnijmy się od tego fenolu. Uzupełnij poniższe zdania. Wybierz i zaznacz jedno określenie spośród podanych w każdym nawiasie. Fenol, który jest pochodną benzynu zawierający grupą grupę hydroksylową związaną z pierścieniem, ulega podczas drugiego oznaczania etapu oznaczania reakcji substytucji.
Speaker A
Dobra, jak macie substytucję do pierścienia, jest to zawsze substytucja elektrofilowa. Romowanie benzenu wymaga użycia katalizatora, natomiast fenolu nie trzeba. Można więc wnioskować, że grupa hydroksylowa w pierścieniu benzynowym ułatwia podstawienie atomów bromu, znaczy atomów wodoru atomami bromu, ale kręcą tym językiem.
Speaker A
Y, to jest ten efekt indukcyjny, ale na maturę niby tego nie ma, więc w sumie O, dobra, to zrobione.
Speaker A
Idziemy dalej. 29. Etery są związkami o wzorze takim, przy czym te grupy mogą być alkilowe bądź arylowe. W tabeli zestawiono temperatury wrzenia, wybranych alkoholi oraz wybranych heterów o nierozgędzionych cząsteczkach. Spoko. No i co tutaj ma być ciekawego? Czy alkohole i etery o
Speaker A
tej samej liczbie atomów węgla w cząsteczce są izomerami? Uzasadnij swoją odpowiedź. odnieść się do związków, których wzory wymieniono w tabeli.
Speaker A
Alkohole i etery są izomerami? Będą, ponieważ składają się z takiej samej liczby atomów węgla, wodoru i tlenu.
Speaker A
Raz, dwa, trzy, dwa węgle. Dwa węgle, 6, s, tak, izomery. Izomery są, nie? Więc to byłoby w sumie spoko.
Speaker A
To co, idziemy dalej. 92. Pośród związków o wzorach podanych w tabeli wybierz substancję najmniej lotną i najbardziej dobra najmniej lotne jest to, co ma największą temperaturę wzenia, czyli jest to substancja numer 5, najmniej lotna, a najbardziej lotne jest to, co ma
Speaker A
najniższą temperaturę, czyli szóstka. Dobrze. Teraz jeszcze pytanie. Trzeba się, a nie trzeba odnieść się do konkretnych związków podając nazwy, bo tu tak numer związku takiego, numer związku takiego. Jeszcze tutaj do poprzedniego uzasadnij, odnieś się do związków, których wzory wymieniono w
Speaker A
tabeli. No to wybieramy na przykład sobie jedynkę i tutaj liczymy, że no, że dla każdego z tych związków, bo to odnieść się, ale nazwy nie trzeba dawać z tego co widzę.
Speaker A
Ale czekaj, bo wymieniony w tabeli. Zapisując których zory są izomerami? Alkohole jetery. Nie piszą nic o nazwie. Ja źle czytam.
Speaker A
Tak widzę, że tutaj w sumie z tą nazwą nic ten nic nie chcieli, więc więc myślę, że wystarczy numery dać, co nie?
Speaker A
że dla każdego alkoholu odpowiadającym mu western ma taką samą liczbę wszystkich atomów, czyli jest izomer. To wiadomo, jakoś ładnie bym to tam rozwinął, żeby nie miał problemu ten co czyta.
Speaker A
To tutaj mamy tak napisz w Sorry, odnieś się do budowy cząsteczek. Dlaczego etery są bardziej lotne niż alkohole o tej samej maści cząsteczkowej? wiązanie wodorowe. Pamiętajcie, etery nie tworzą wiązania wodorowego między swoimi cząsteczkami dlatego, że atom tlenu w
Speaker A
ich cząsteczce jest połączony z atomami węgla. Natomiast w alkoholach atom tlenu jest połączony z at z atomem wodoru, co sprawia, że ten wodór może tworzyć właśnie wiązania wodorowe z następnym tlenem z innej cząsteczki.
Speaker A
Tak by to było. Więc w sumie no to o wodorowe chodzi i wodorowe podnosi bardzo temperaturę wrzenia i obniża lotność. Poza tym idzie to w takim układzie 30.
Speaker A
Poniżej przedstawiono wzory cykloheksanonu, cykloheksanolu i kwasu adypinowego. Określ formalne stopnie utlenienia oraz typ hybrydyzacji atomów węgla.
Speaker A
Dopiero teraz hybrydyzacja. Co tak późno? Oznaczonych w podanych wzorach literami A B i C. Cykloheksanon atom A.
Speaker A
Dobra, to wycinacie go od innych węgli zawsze. I teraz tak, tlen ma minus2, więc on musi mieć 2. Typ hybrydyza liczycie dookoła wiązania sigma raz d 3 sigma dookoła, czyli SP2. To tłumaczyłem jakiś czas temu.
Speaker A
Cykloheksanol atom B. Wycinamy go od innych węgli. -2 1 czyli wychodzi na 0 stopień 0.
Speaker A
Hybrydyzacja. O, będzie raz, dwa, trzy c, bo jeszcze tu jest do tego wodoru co nie czwarte ma, czyli SP3 pasie. A tym a coś tam to tak będzie -2 -2 i 1, czyli -4 + 1, czyli -3 + 3.
Speaker A
Chwileczkę, niech się tylko zastanowię. Dobra, -4 + 1 + 3. Dobra. I hybrydyzacja tego węgla. On ma CO o K. I tutaj jedno wiązanie, czyli tak samo SP2, bo trzy sigmy są.
Speaker A
Dobra, 31 ten kwas adpinowy. Żmudna ta matura, nie powiem, ale też trochę schodzi mi na tłumaczenie, dlatego tak to w czasie rozciąga się.
Speaker A
Pasa pinowy na skalę techniczną otrzymuje się go przez utlenianie mieszalni inny cykloheksanolu oraz cykloheksanolu.
Speaker A
Dobra, to sobie je utleniamy azotowym pięć i są tlenki azotu. Woda i te kwasy.
Speaker A
Podaj liczbę moli elektronów oddawanych przez 1 mol cykloheksanonu i 1 mol cykloheksanolu podczas opisywanych przemian. Dobra, to trzeba nam stopni utlenienia.
Speaker A
Co za tym idzie i to dlatego węgla osobno i dlatego, bo tutaj każdy ten CO H to będzie z trójką tutaj też.
Speaker A
I tak to samo wycinam ten, wycinam ten, wycinam ten i wpisuję stopnie minus 2 w heksanonie, a w heksanoru zero. Tu jest 0, tu min2 i jeszcze ten normal, przepraszam, plus 2 plus plus. Cofam, cofam.
Speaker A
I tak samo tutaj będzie min2 z kolei na tym węglu, bo ma dwa na plusie. I teraz tak tutaj i tutaj tak samo min2 stopień. Z drugiego na trzeci to on oddaje tutaj jeden elektron minus drugiego na plus tr będzie
Speaker A
elektronów pięć. Ewentualnie można po azotowym pięć też dojść będzie prościej. Piątego na drugi leci.
Speaker A
To musi być na 1 mol tego. Czyli tak w tym momencie, jeżeli mamy piąty na drugi to mamy różnicy trzy elektrony, więc sześć. Zgadza się. Tak czy inaczej szóstka 6 moli elektronów.
Speaker A
I tu możemy tak też z azotowego przejść, czyli z 5 na 2 różnica 3 8 x 3 to jest 24. Ale to musimy podzielić na 3, bo tu są 3 mole tego, czyli będzie 8 moli elektronów. A z tego też wyjdzie tak, bo
Speaker A
zero na 3 będzie 3, a z -2 na 3 będzie 5, czyli 3 + 5 8. Tak samo nie licząc nawet, że są trzy mole. 6 8 tyle dalej.
Speaker A
Dobra, kolejne doświadczenie. Przeprowadzono doświadczenie, którego przebieg przedstawiono na poniższym schemacie. Wodny roztwór kwasu mrówkowego stężony kmno4 z H2SO4. Dobra, chcą właściwości redukujące tego całego naszego kwasu mrówkowego.
Speaker A
Po delikatnym ogrzaniu kolby z mieszaniną reakcyjną zaobserwowano odbarwienie się osadu w kolbie. Powstanie białego osadu, czyli dwutlenku węgla. Szukamy. Uzupełnij poniższy zapis, aby w formie jonowej skusami przedstawiał reakcj równanie reakcji, która zaszła w kolbie. Dobra. Olwiek kwas mrówkowy z matganianem dał w końcu
Speaker A
dwutlenek węgla i dał jeszcze MNO, znaczy MN2 plus, jakby to było. I woda jeszcze, bo z wodorami trzeba coś zrobić.
Speaker A
Dobra, ocena wraz z uzasadnieniem, bo to z nowej podstawy jest, że tam ma właściwości redukujące i to się powtarza. Tylko chwila się rozejrzę.
Speaker A
Zaraz coś zrobię z tym. Okej, dobra. To teraz co? Chcą bilans pewnie, żeby zrobić to takiego reda na szybko sobie zrobimy. Siódemka w dwójkę pić elektronów będzie tak. -2 -2 -4 + 2-2, czyli ten z dwójki się utlenia na
Speaker A
czwórkę, czyli tu dwa, więc tu dajemy po pięć, a tu damy 2 do 10 elektronów. To już w głowie tego reda robię. Teraz ładunek po lewej minus2, a tu 4 plus, czyli dam 6.
Speaker A
I co? I trzy wody. Tak pójdzie. Zobaczymy. Ten 10 plus 3 13 będzie. Oj, źle. Wróć, wróć, wróć.
Speaker A
Cztery chyba tak, bo jeszcze dwa wodory stamtąd. Teraz dobrze, bo tak tutaj hm wystarczy to równanie reakcji. No to w sumie można bilans elektronowy zrobić, ale w formie jonowej skróconej. Ale czy tak chcą od nas? Yyy, nie chcą od nas tego bilansu,
Speaker A
choć warto go zapisać. Ile tu jest punktów za to? Dwa. to jeden za równanie, za zapis po prostu równania reakcji bez bilansu.
Speaker A
Ocena z uzasadnieniem, no to wiecie, tu nie chcą bilansu od nas, więc generalnie zrobili miejsce, żeby go sobie tam narysować. Powiedzmy tutaj warto coś wpisać, bo jeszcze zbilansuję do końca.
Speaker A
Sprawdzę, czy zgadza się. 14. 14. Tak, jest dobra. Jest dobra ocena wraz z uzasadnieniem.
Speaker A
Oceń, czy gdyby do opisanego użytu etanowego zamiast metanowego również zaobserwowanoby odbarwienie w kolbie oraz powstanie osado w probówce. W przypadku użycia kwasu etanowego nie zaobserwowanoby odbarwienia, ponieważ kwas etanowy nie może utlenić się w taki sposób do dwutlenku węgla. Co za tym
Speaker A
idzie, nie powstałby on. A co za tym idzie, ten dwutlenek węgla nie da nam osadu węglanu wapnia w probówce. Tak, czyli nie będzie tego i tego.
Speaker A
Dobra, teraz tylko tak sprawdzam wodory. Sekundę. M. Dobrze. Mówicie, że wodory się nie zgadzają. Racja, ja to już poprawiam, bo teraz tak spojrzałem.
Speaker A
Czyli co? 5 H2O dajemy. Nie, nie, nie, nie nie bo ja się zagapiłem na to. Czyli tu mamy 10, tu mamy 6 16, czyli 10, to jednak trzy będzie dobrze.
Speaker A
Chwilę, bo mi coś tutaj nie gra. Jeszcze teraz sobie raz muszę zanalizować. A okej, dobra, wiem o.
Speaker A
10 i tutaj sześć wodorów 16. A czekajcie, czekajcie. Przepraszam za te wodory, ale nie wiem czemu ja to tak liczę teraz. Chyba dlatego, że bardzo późno już jest.
Speaker A
Tu jak dam osiem, to teraz będzie w końcu dobrze. Teraz sprawdzam tleny. 10 10. No teraz jest okej. Przepraszam, już poprawiłem.
Speaker A
Powinno być okej. Sorry, wodę skopałem. Teraz już powinno być spoko. 33 i 34. Poniżej przedstawiono wzór kwasu winowego.
Speaker A
Z dikkarboksylowy jeszcze dwa hydroksy. No ja wam mówiłem, że zawsze mam problemy z liczeniem w pamięci, więc najlepiej żebym wszystko w kalkulator wbijał.
Speaker A
Dziękuję, że mnie upomnieliście, bo to tak głupio błąd zostawić. Dobra, zróbmy ten winowy. Bierzemy sobie tak, mamy dwie karboksylowe dwa razy hydroksy.
Speaker A
Analizuj budowę cząsteczki kwasu winowego ze względu na możliwość wystąpienia stereoizometrii i steroizomerii. Odpowiedz na poniższe pytanie.
Speaker A
Pis tak lub nie do tabeli. Tu będzie nie nie będzie czterech, ponieważ on tworzy formę mezo.
Speaker A
Czyli tak, przez środek cząsteczki kwasu przechodzi płaszczyzna symetrii, w związku z czym istnieje forma mezo.
Speaker A
Dlatego liczba stereoizomerów zostanie ograniczona tylko do trzech. Będzie ten kwas mezowinowy 32 dwie dwa stereoizomery kwasu winowego będącymi diastereo, czyli nie enciomerami, nie lustrzanymi odbiciami.
Speaker A
To co dajemy mu na przykład OH tutaj, czyli ten mezowinowy. A tutaj któryś z tych wariantów z OH.
Speaker A
Proszę bardzo. Nie są enanjomerami, tylko diasteroizomerami. 34. Wzór strukturalny organicznego produktu reakcji kwasu winowego z metanolem użytym w nadmiarze w środowisku stężonego siarkowego. 6. Dobra, to będzie estryfikacja z dwóch stron z metanolem, czyli będzie tak.
Speaker A
CH2OH środek CH2 OHOH sorry nie CH2OH O tutaj choh i mamy COO CH3 dwa razy tutaj grupę metylową wciskamy.
Speaker A
Tak by tu było. Dobra, sprawa załatwiona, myślę, bo to wzór półstrukturalny grupy są podane, więc w porządku powinno być.
Speaker A
No dwa razy estryfikujemy, to się jeszcze upewnię. Dwa razy metylową dajemy. Tak, powinno być w porządku.
Speaker A
35 sekundę do tamtego zadania, bo widzę tutaj pytania. Czy właśnie mogłam napisać dwie takie same związki w drugim przykładzie, czy musiała być forma meo? No trzeba dać mezo, bo to tak jakbyśmy dali dwa te góra dół, co mają różnie o H grupę, to
Speaker A
wtedy one będą enanjomerami, a to żeby nie były lustrzanymi odbiciami, jednocześnie diasteroizomery. Tak by to było.
Speaker A
35. Wykonano doświadczenie z tym kwasem. Do probówki pierwszej wprowadzono roztwór winianu disodu, a do drugiej etanianu etylu, znaczy etanianu sodu. W warunkach doświadczenia obydwa wodne roztwory były bezbarwnymi cieczami.
Speaker A
Okej, dzięki za uwagę. Mech 27 płaszczyzna, nie oś. Dobrze, dobrze, masz rację. Uzupełnij schemat doświadczenia. Podaj nazwę od czynnika, który po oddaniu do niego roztworów opisanych związków i wymieszaniu zawartości umożliwi zaobserwowanie różnic przebiegu doświadczenia z udziałem winianu disodu
Speaker A
i odstanu sodu. A dobra, świeżo strącony wodorotlenek miedzi 2. Wiecie o co chodzi? Chodzi o to, że to jest alkohol dihydroksylowy jednocześnie i tu będzie szafirowy klarowny roztwór.
Speaker A
Czyli to byłoby tak, bo na potwierdzenie, że do pierwszej wprowadzono Winian, czyli tak. Tutaj będzie po prostu przy użyciu tego odczynika będzie szafirowy klarowny roztwór. Czyli piszemy, że ten osad wodorotlenku miedzi 2 będzie po prostu zamieniał się w
Speaker A
klarowny szafirowy roztwór. Lazurowy chyba to jest ten sam kolor. Ja się tam nie znam na kolorach, więc pewnie to pewnie będzie okej. A w drugiej probówce brak zmian, czyli pozostanie ten osad wodorotlenku miedzi 2 i osad będzie roztwarzał się dlatego, że
Speaker A
tu mamy środowisko zasadowe tak naprawdę, ale w każdym razie brak zmiany koloru to taki bezpieczniej bym powiedział.
Speaker A
Dobra, czarny osad, ale nie podgrzewamy. Klaudysiak, więc czarny osad nie jest tu potrzebny. Dobra, teraz tak. No już blisko końca jesteśmy. W trzech próbówkach znajdowały się młocznik, chlorekamonu i acetamid. W celu identyfikacji przeprowadzono serię doświadczeń.
Speaker A
W pierwszej serii do każdej probówki zanurzono żółty papierek. W drugiej dodano wodny roztwór wodorotlenku i ogrzano zawartość.
Speaker A
i tak dalej. Spoko. No to od razu pamiętajcie, że mocznik i amidy ogólnie są obojętne. W tym momencie w tym momencie jedyne co to odczyn wyjdzie na chlorku amonu i to będzie hydroliza tutaj w kierunku substancji kwasowej.
Speaker A
Chlorek amonu trójka od razu chlorek amonu 1 i dwa to teraz tak pojawienie się białego osadu. Dobra i to jest azotan pi mocznika. Osad azotanu 5 młocznika czyli jedynka to jest młocznik tak.
Speaker A
A tutaj będzie acetamid drugiej. 36 i2. Określ odczyn roztworu znajdującego się w trzeciej. Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, które potwierdzi wskazany odczyn i to będzie tak. NH4, no odwrotnie tutaj to na dole NH4 plus H2O daje
Speaker A
NH3. dodać H3O+, tak? I odczyn kwasowy. Charakterystyczny był zapach w formie jonowej. To jest ten zapach kwasu octowego, bo jak wziąłem albo sekundę albo kwasu octowego, albo amoniaku. Moment.
Speaker A
Amoniak, bo hydroliza zasadowa będzie mocna, a zasada wybierała słabą. Tak by to wyglądało. A dobra, azotan.
Speaker A
O, sekunda, sekunda, bo mogłem tutaj skopać, ale nie azotan mocz, bo ja już azotan mocznika. Azotan mocznika z barem. Dobra, no to w każdym razie i tak dwutlenek węgla się wydzieli i będzie ten osad.
Speaker A
Osadem będzie BAC3. Dobrze, dobrze, dobrze, bo ja baru nie zobaczyłem. Bartek. Tak robię szybciutko.
Speaker A
Spoko. No ale w każdym razie i tak mamy sprawę załatwioną, więc młocznik tutaj będzie się namadzał tam azotan pięć młocznika to będzie z mocnym kwasem azotowym pięć.
Speaker A
Strzałka w obie strony nie trzeba. To poizomeraza, więc ten wypierany amoniak będzie wyglądał wzór substancji, której charakterystyczny zapach był wykrywany w probówce 1 i 2 NH3.
Speaker A
I ten to będzie tak w próbówce pierwszej biały osad to właśnie B2 plus CO32- daje nam B CO3 i nie trzeba strzałki w dół dawać NH4+ OH- plus H+ wiesz co szczerze mówiąc cery ja bym dał po prostu NH4 Plus
Speaker A
najlepiej najlepiej wzory, nazwy. Okej, czyli tu spoko. To co myślę, alanina, biuret. Co my mamy tutaj ciekawego? Tyrozyna, glicyna, biuret alanina. Wyprowadzone doświadczenie.
Speaker A
Wykonam dwie próby na szkiełkach niewielkiej ilości substancji. O, azotowy pięć, biuretowa. Y, czyli tak, ksatoproteinowa, biuretowa.
Speaker A
Wynik próby pozwolił na identyfikację jednej substancji. Kwas azotowy 5 podziałał na aminokwas aromatyczny, czyli na tyrozynę. Pierwsza próba tyrozyna, nitrowanie.
Speaker A
pierścienia aromatycznego na żółto. Tak, skrót myślowy tutaj mówię, żebyście wiedzieli tylko o co chodzi.
Speaker A
A w drugiej wodorotlenek midzi dwa i to będzie biuret kompleks z cuoh dwa razy wzięte barwy fioletowej rakja biuretowa.
Speaker A
No i sprawa załatwiona. Nie trzeba dawać strzałki w dół. Adam sekunda. Tutaj widzę parę wątpliwości odnośnie równań. Nie, to dobra, to sprawa. Okej. I jeszcze 38. Dobra, chyba ostatnia strona. Starej dzisiaj już nie zrobię, co nie? Także sorry. To od jutra
Speaker A
dalsze matury do zakwaszonego roztworu alaniny. Dobra, punkt izolektryczny. Mamy co? Objętość roztworu NaOH. Aminokwasy istnieją głównie w formie jonów. W roztworze o niskim pH cząsteczka jest protonowana, czyli dostaje H+a, a w wysokim zabierany jest H+.
Speaker A
wiązanie peptydowe mitasior. No w sumie dobrze byłoby o nim napisać, choć ja bym się tam z tym, że to jest akurat peptydowe się kłócił, prędzej amidowe, ale to wiecie, to jest kwestia nomenklatury.
Speaker A
Dobrze mi Tasior, że w sumie o tym wspominasz. No to to byłoby spoko z tym peptydowym jakoś. Może by, może by i przeszło teraz. Kasiu, to znaczy tak, nitrowanie może inaczej, bo to jest mieszanina nitrująca, a nitrowanie to dwie różne
Speaker A
sprawy. Można nitrować bez mieszaniny nitrującej. Tak bym powiedział. Swoją drogą napisz równania reakcji oznaczonych 1 i dastu. I teraz protonowana forma alaniny. No to co mamy alaninę, czyli to jest ta trójwęglowa będzie miała H+y dołożone gdzie się da,
Speaker A
czyli H3+ CH3 COOH i ona, bo to jest tak równania muszę dać, co nie? Czyli podpłem OH minusa, bo my dodajemy tego OH minusa, czyli miareczkujemy. On zabierze H+ z tego, będzie H2N CH3 COO.
Speaker A
I teraz właśnie jakby to było? A to będzie jon oboinaczy, przepraszam. Czyli tu będzie plus. Chwila, niech ja się zastanowię.
Speaker A
Niech ja się zastanowię jakby to można było zrobić. H3+ CO- Dobra, chodzi o to, że ten OH- zabierze wodór z grupy karboksylowej na razie, bo to jest mocna zasada, tak się umówmy, albo pochodzi od mocnych zasad, będzie wybierał najsłabsze zasady, czyli
Speaker A
najmocniejsze kwasy, więc najpierw COh wyjdzie, więc tu będzie CO- plus woda. O i tyle.
Speaker A
I teraz jakiej yyy zostają sobie wzory półstruktalne równania reakcji? forma laniny w sumie tak czy tu nie piszą czy cząsteczkowe czy jowe, więc ja bym napisał tak równania reakcji. No równanie. A teraz przejście dalej.
Speaker A
H plus TH CH3O minus plus OH- i tu będzie deprotonowana, czyli będzie H2N CH3O minus dodać H2O. Dobra.
Speaker A
Okej było. No to co? Zadanie 39. Wodny roztwór pewnego cukru zmieszany w środowisku wodorowęglanu z wodą bromową nie powoduje jej odbarwienia, ale da. No to fruktoza oczywiście od razu. Klasyk.
Speaker A
No to co, brudnopis mamy. Dziękuję wam bardzo za udział w rozwiązaniu. Przepraszam za błędy z niedopatrzenia wynikające często i szybkości rozwiązywania egzaminu, ale dziękuję też za parę cennych uwag z waszej strony.
Speaker A
Mam nadzieję, że tutaj ostatecznej formy jakichś błędów nie ma. No i w takim razie co? Widzimy się jutro. Postaram się zrobić streama z rozwiązaniem biologii nowej podstawy, bo jesteśmy już po takim stresującym okresie z maturami związanymi związanym.
Speaker A
Co za tym idzie, będziemy mogli sobie na to pozwolić, żeby już na luzie rozwiązać maturę biologii.
Speaker A
Dobra, to ja bardzo wam dziękuję za za udział w zajęciach i widzimy się jutro.
Speaker A
Dobra, to do zobaczenia. Cześć.
Topics:matura chemiaukład okresowykonfiguracja elektronowaenergia jonizacjiwiązania chemicznechlorek arsenureakcje chemicznehydrolizapromocja elektronowazadania maturalne
