Matura Chemia – czerwiec 2013 – poziom rozszerzony – CKE — Transcript

Dobry wieczór. Witam was serdecznie, moi drodzy, na kolejnym streamie. Dajcie mi znać w międzyczasie na czacie, czy wszystko działa. Mam nadzieję, że obejdzie się bez jakichś problemów technicznych. Widzę z tego, co mam tutaj na YouTubie, że transmisja jest w porządku, także możemy pomału przechodzić do rozwiązywania tej matury. Oczywiście na koniec zajęć będzie do wygrania jedna książka. Mam kota na punkcie Hemi. Witam serdecznie wszystkich. Cześć Patrycja. Cześć Jarek.

Dobra, no to co? Bierzemy się do roboty w takim układzie. Nie ma co tracić czasu na zbędne formalności. Matura z czerwca 2013 roku. Witaj serdecznie, Czarek. Dobra, no to jest stara podstawa, jakby ktoś się pytał. Cześć Natalia. I tutaj będziecie mieli właśnie to, co na tej starej podstawie było. Na nowej nie ma, czyli między innymi promieniotwórczość. Ojej. Witam serdecznie. Nikola Mazio, Agata Joanna i Martyna. Trochę was dzisiaj jest, fajnie.

Cieszę się. Mam nadzieję, że uda mi się wam pomóc. Cześć Mikołaj. Zadanie pierwsze. Witaj Klaudia. W roku 1919 Ernest Rutherford dokonał pierwszej sztucznej przemiany jądrowej, w której cząstka alfa zderzała się z jądrem azotu 14. Uzupełnij schemat przemiany jądrowej zrealizowanej przez Rutherforda, wiedząc, że jednym z jej produktów jest proton. Witam w międzyczasie wszystkich. Też jest was tak dużo, że nie jestem w stanie na wszystkie pozdrowienia odpowiedzieć. W każdym razie zwróćcie uwagę na jedno.

Przemiana jądrowa sztuczna to jest, można powiedzieć, taka reakcja wymiany, czyli bierzemy sobie przynajmniej dwa elementy i z nich robimy również przynajmniej dwa. Jest to przeciwieństwo rozpadu promieniotwórczego, który jest naturalnym procesem, gdzie jakieś jądro atomowe z jednego rozpada się na dwa elementy względnie więcej. Yyy i w tym wypadku właśnie mamy do czynienia z przemianą sztuczną, czyli ten azot musimy czymś zbombardować. Jak to ogarnąć? Yyy, takie proste rzeczy sobie zapamiętajcie. Jak mamy przemianę jądrową, to strona lewa musi się równać

prawej, zarówno jeżeli chodzi o górne parametry, jak i o dolne. Na górze mamy bowiem wyrażone masy. W przypadku azotu jest to 14 i to jest suma protonów i neutronów, które on w swoim jądrze atomowym zawiera. Natomiast po stronie

prawej, znaczy na dole, będzie liczba protonów albo ogólnie ładunek, tak? Czyli jeżeli mamy tutaj azot, no to siódemkę mu dajemy, bo to jest jego liczba atomowa. Jeżeli byłby to elektron, to dajemy odpowiednio minus 1 i tak dalej. Witam w międzyczasie

wszystkich, którzy przyszli na lekcje. Dobra, no to patrzymy, co się dzieje po stronie prawej. Tutaj zasugerowano, że ponieważ produktem jest proton, no to dajemy 1 i symbol P albo może być ewentualnie H, wodór, bo chodzi o to, że proton waży

jeden, czyli góra to jest jeden w tym wypadku. No a ładunek też ma plus 1, więc na dole tak samo dajemy plus 1.

Teraz strona lewa. My bombardowaliśmy to cząstkami alfa. Cząstki alfa to inaczej są jądra atomu helu, więc dajemy tutaj alfę bądź ewentualnie He. No i masa 4, a liczba protonów jest 2. Ładunek jest 2 na plusie. Dobra. No i tak samo po

prawej stronie musi się nam to zgadzać. Więc skoro tutaj mamy 14 i 4, to po prawej stronie musi być również w sumie 18. Co za tym idzie, dajemy sobie 17, gdyż tutaj ten proton nam powstaje, więc 17 + 1 daje 18, tak samo jak po stronie

lewej dół, natomiast to jest 9. Tutaj mamy po lewej stronie, po prawej też ma być w sumie 9, więc jest 1 + 8. Czegoś takiego się spodziewam.

I są to oczywiście atomy tlenu, bo tlen ma liczbę atomową osiem. Oczywiście, jak coś, to sobie zawsze możecie to sprawdzić na układzie okresowym, co nie? To jest układ tlen ósemka, wszystko gra. Oczywiście jest to jeden z jego izotopów, ten, który nie

występuje w przyrodzie zbyt dużej ilości, ponieważ dominuje zdecydowanie tlen ważący 16. No ale spoko. Mam nadzieję, że to dla was jest jasne.

Witam w międzyczasie wszystkich, którzy się jeszcze pojawili. Zadanie numer dwa. Konfiguracja elektronowa atomów w stanie podstawowym dwóch pierwiastków chemicznych oznaczonych umownie literami X i Y jest następująca. Oceń prawdziwość poniższych zdań. Wpisz do tabeli literę P, jeżeli zdanie jest prawdziwe, lub F, jeżeli jest fałszywe. Moi drodzy, tu robimy tak. Musimy sobie zidentyfikować te pierwiastki, jak to zrobić najprościej. Mamy podane atomy w stanie podstawowym, czyli po prostu pierwiastki takie, jakie są, ich konfiguracje takie, jakie są. Wystarczy w tym momencie policzyć elektrony dla każdego z nich.

Witaj serdecznie Dorota. I tym sposobem możemy sobie ogarnąć, co to będzie za pierwiastek. Cześć. Chleb z kapustą. Dobra, wygląda to w ten sposób. Mamy sobie 2 4 + 6, daje mi 10 elektronów, plus 2 12, czyli będzie to pierwiastek mający liczbę atomową 12.

Jak coś, to zawsze macie układ, co nie? I tutaj sobie szukamy 12. To jest magnez. Oczywista sprawa, czyli Mg. Dobra. A po stronie prawej Y 2 4 elektron plus 3, czyli 7. To mieliśmy poprzednio. Jest to azot. Dobrze. Cześć Demorek. I teraz

oceń prawdziwość poniższych zdań. Mamy azot, mamy magnez. Wszystkim elektronom pod powłoki 1s i 2s w atomach pierwiastków X oraz Y odpowiadają te same wartości pobocznej liczby kwantowej.

Dobra, oczywiście zakręcili. Jak to zawsze, poboczna liczba kwantowa jest właściwa dla danej podpowłoki, co nie? Tutaj wymieniono podpowłoki następujące: 1s, 2s, znaczy 1s i 2s. Cześć Karolina i Kamil.

Witajcie. Wygląda to w ten sposób. Jeżeli mamy jakąkolwiek podpowłokę s, to jej poboczna liczba kwantowa równa się 0. Dla każdej p będzie to 1, dla każdej d będzie to 2, dla każdej f będzie to 3.

Cześć Gabriela. Co za tym idzie, należy przyjąć, że skoro jest to s k i tu, i tu, no to liczby kwantowe są takie same, więc czy to jest taki pierwiastek, czy inny, to nie ma generalnie znaczenia. Więc jak najbardziej należy

po prostu odpowiedzieć, że to jest prawda, ponieważ wszędzie tutaj mamy podpowłoki s, więc liczba poboczna będzie równa zero. Tyle tu nie widzę nic.

Nic innego sensownego. Drugie zdanie. W atomie pierwiastka X nie ma dwóch elektronów zajmujących poziomy orbitalne o tej samej wartości głównej liczby kwantowej. Co to znaczy? Główna liczba kwantowa to jest inaczej ta sama główna liczba kwantowa, to jest inaczej ta sama

powłoka. Pierwiastek X, czyli nasz magnez. Czy on nie ma dwóch elektronów na tej samej powłoce?

Oczywiście, że ma. Czyli atom pierwiastka X. No jak najbardziej są przynajmniej dwa elektrony znajdujące się na tej samej powłoce. Ta ósemka jest na tej samej powłoce, te dwa elektrony są na tej samej powłoce i te dwa są na

tej samej powłoce. Więc tutaj mamy trzy powłoki, na których są przynajmniej po dwa elektrony. No takie strasznie dziwne pytania, ale tutaj fałsz jak najbardziej dajemy. Trzecie zadanie. Elektrony obsadzające poziom orbitalne 2s atomów pierwiastków X i Y są sparowane. Dobra,

to oznacza, że odpowiadają im różne wartości pobocznej liczby kwantowej. H 2s na XY są sparowane. Oznacza to, że wyglądają w ten sposób. Czyli tutaj mamy coś takiego: 2s. Co za tym idzie? Dziwne to jest pytanie. No bo tak,

odpowiadają im owszem. A przepraszam, takie same wartości i liczby głównej będą i liczby pobocznej, bo to jest ta sama powłoka, podpowłoka. Co więcej, taka sama wartość tej liczby magnetycznej też będzie taka sama, ponieważ to samo okienko, tak? Czyli jedno okienko to

jest jedna magnetyczna, więc jeżeli już, to miałyby różne magnetyczne spinowe, na pewno nie będzie to prawda w tym momencie.

Strasznie dziwne te zdania. Jeszcze raz przeczytam, bo nabieram podejrzeń przy takich zakręconych, zakręconych zadaniach: elektrony obsadzające poziomy orbitalne 2s atomów pierwiastków są sparowane, co oznacza, że mają nie, no nie mają pobocznej różnej, mają poboczne liczby takie same. Więc ja bym tak zostawił to

zadanie, choć treść jest strasznie wyciągnięta na siłę. No ale dobra, mam nadzieję, że jest to dla was zrozumiałe.

Jeżeli macie jakiekolwiek wątpliwości, to też zasugerujcie na czacie. Postaram się do tego wrócić, jeżeli by coś tu było niejasnego. Przejdźmy dalej. Zadanie numer trzy. Na pod budowę przestrzenną cząst

odpowiadają im owszem. A przepraszam, takie same wartości i liczby głównej będą i liczby pobocznej, bo to jest ta sama powłok podpowłoka. Co więcej, taka sama wartość tej liczby magnetycznej też będzie taka sama, ponieważ to samo okienko, tak? Czyli jedno okienko to

jest jedna magnetyczna, więc jeżeli już to miałyby różne magnetyczne spinowe, na pewno nie będzie to prawda w tym momencie.

Strasznie dziwne te zdania. Jeszcze raz przeczytam, bo nabieram podejrzeń przy takich zakręconych zakręconych zadaniach elektrony obsadzające poziomy orbitalne 2s atomów pierwiastków są sparowane, co oznacza, że mają nie no nie mają pobocznej różnej, mają poboczne liczby takie same. Więc ja bym tak zostawił to

zadanie, choć treść jest strasznie wyciągnięta na siłę. No ale dobra, mam nadzieję, że jest to dla was zrozumiałe.

Jeżeli macie jakiekolwiek wątpliwości, to też zasugerujcie na czacie. Postaram się do tego wrócić, jeżeli by coś tu było niejasnego. Przejdźmy dalej. Zadanie numer trzy. Na pod budowę przestrzenną cząsteczek jonów ma wpływ liczba wiązań sigma tworzonych przez atom centralny drobiny oraz liczba

wolnych par elektronowych tego atomu. Poniżej przedstawiono wzory czterech drobin. Jeszcze Michał komentarz. Cześć witaj serdecznie. Mamy takie, a nie inne cząsteczki. Warto byłoby zanim w ogóle przystąpimy do twierdzenia ile jest wiązań sigma pi czegokolwiek innego wolnych part tudzież narysować to po

prostu. Więc od tego sobie zaczniemy. Mamy H3O plus. Co za tym idzie? Jak to będzie wyglądało? Zaczynamy sobie od tlenu. Robimy dwa normalne wiązania i teraz w głowie zawsze sobie liczcie.

Aha, teraz tlen już ma oktet, bo z każdym normalnym wiązaniem, z wodorem czy to z czymś innym dokłada sobie jeden elektron. Więc teraz już ma oktet.

Tlen swoich elektronów miał sześć, dwa zużył do wiązania, więc jeszcze mu zostały cztery jako dwie wolne pary elektronowe. I teraz co ja, dlaczego ja narysowałem wodę? Dlatego, że jak się tworzy H3O+ to właśnie 1 H+ bez elektronów w

ogóle, on dostaje w formie wiązania koordynacyjnego tę parę od wody, co nie? Bo tlen już nie chce robić wiązań, bo ma maksa, ale parą się podzieli. Masz, weź sobie, używajmy razem, jak będziesz chciał, to oddasz. Tak to działa mniej

więcej. Wiązanie koordynacyjne. Co za tym idzie, tego H+a można przyłączyć i tak wygląda właśnie H3O plus. Kuba, bardzo miło mi. Mam nadzieję, że dobrze napiszesz maturę. Dobra. I co tutaj jest ciekawego? Spośród drobin wybierz i napisz wzór, której atom centralny ma

wolną parę elektronową. Zaraz sobie do tego dojdziemy, choć już w sumie go narysowaliśmy. Dobra, bo tutaj wolna para jest widać ewidentnie. Poza tym zadanie z persony. Pamiętam o tyle. W każdym razie tak. BCL3 będzie, moi drodzy, wyglądało teraz w ten sposób.

Tutaj niestety Bor ma elektronów tylko trzy, co za tym idzie. jak zrobi trzy wiązania z chlorami, a chlor z racji tego, że ma siedem elektronów, to będzie chciał tylko jedno wiązanie zrobić i to mu starczy, to Bor już się

wyczerpał i on nie ma wolnej pary. NH4 plus z kolei wygląda tak, że mamy sobie azot. Azot ma pięć elektronów, więc jak zrobi trzy wiązania z wodorami, to już jest happy. Więc ten H+ znowu koordynacyjny weźmie, więc też nie ma

wolnej pary. No a CH4 to jest tak, że węgiel mając cztery elektrony walencyjne, robiąc cztery wiązania, jest też zapełniony, więc zostaje nam tylko tutaj H3O+ jako ten, który posiada wolną parę elektronową. Tak by to było. Miło miden. Spośród drobin,

których wzory przedstawione powyżej wybierz i napisz wzory wszystkich, których występuje wiązanie koordynacyjne. No to już ustaliliśmy, że będzie to ten i ten, bo one takiego H+a właśnie bez elektronów w ogóle biorą na swoją parę. Chodź tutaj, weź sobie yyy i

tyle, bo a że on chce mieć ten dublet elektronowy, to całkiem spoko dla niego jest. Yyy, koordy z koordynacyjnym też spotkamy się w sytuacjach yyy kiedy będzie, moi drodzy, tak, że tlen będzie doczepiony do jakiegoś yyy innego związku, gdzie tam są wolne pary. No i

za pomocą tych wolnych par, tlen, który ma sześć elektronów, dostanie jeszcze dwa i jest okej. On nie musi nic dawać w tym momencie. I tak jest na przykład w kwasie azotowym 5 HNO3. No ale wracając do zadania, tutaj koordynacyjne jest w

H3O+ie i w NH 4 plus. Zawsze jak są takie pytania o te sigmy pi tudzież wolne pary, lepiej to sobie narysować. Jeszcze pytanie od Natalii. Czy wiązanie koordynacyjne to wiązanie pi? Natalio, przyjęło się przyjęła się następująca klasyfikacja, że wiązanie koordynacyjne, jedno

wiązanie koordynacyjne jest to jedno wiązanie sigma i koniec i tam nie ma wiązania pi. Wiązania pi są wtedy, kiedy mamy nadmiarowe powyżej pojedynczego, czyli w podwójnym, potrójnym to jest jedno, znaczy to te wszystkie powyżej tego jednego są to wiązania pi i tylko

tyle. Koordynacyjne natomiast nie koordynacyjne to jest całkiem sigma i nic więcej. Zadanie 4 i 5. Próbkę mieszanin węglanu wapnia i tlenku wapnia o znanej masie poddano prażeniu. Po kilkunastu minutach ogrzewania stwierdzono, że masa produktu przestała się zmieniać i jest o

20,75% mniejsza od początkowej masy próbki. Zadanie czwarte. wyjaśni ubytek masy analizowanej mieszaniny w czasie jej ogrzewania, zapisując równanie zachodzącej reakcji. Bardzo fajnie tutaj możemy sobie wykazać jak ta masa zmieniła się, bo tlenek wapnia, umówmy się, że on jest na ogrzewanie odporny,

ponieważ musiałoby tutaj dojść do czegoś takiego, że wapń by został czysty metaliczny, no a tlen by się uwolnił.

Raczej na coś takiego nie byłoby opcji za bardzo, co nie? Natomiast węglan wapnia jak najbardziej, bo węglany lubią się rozkładać z wydzieleniem dwutlenku węgla i pozostawieniem tego tlenku po sobie jeszcze mar mar mar rozrysujesz hno 3 sekundkę już ci to

narysuję i zaraz przejdziemy do tego zadania, bo to one jest proste, więc nie zajmie nam to wszystko zbyt długo.

Popatrz, HNO3 wygląda tak. Bierzesz sobie azot i robisz jedno takie wiązanie, bo jest to Ho, więc tu musi być normalne. Azot już ma sześć. Teraz azot ma osiem. No i para mu została, bo on miał pięć swoich, zużył trzy dowiązań

i tę parę właśnie wykorzysta do koordynacyjnego. HNO3 tak wygląda jak coś. Dobra, to teraz w takim razie przechodzimy do tego zadania. Jeszcze sekundę.

Dobra. I to wygląda w ten sposób. Bierzemy sobie ten Cao3 węglan wapnia i podgrzewamy go. Możemy na strzałce napisać to te. W sumie to bardzo by się tutaj przydało. Lepiej to dać niż nie dać i żeby potem poleciały

punkty. Yyy, choć z drugiej strony napisali tutaj, że mamy ogrzewanie, więc powiedzmy nie będzie to jakiś taki warunek konieczny, że to musi być, ale umówmy się, że warto to w tym momencie, kiedy jesteśmy pewni tych warunków dać je jeszcze na strzałce, bo bynajmniej

nam to punktów nie zabierze. I co wtedy otrzymujemy? na pewno ulotni się dwutlenek węgla i zostanie tlenek, który właściwy byłby dla tego metalu, czyli po prostu cao wapń jest dwuwartościowy, tlen również. Także myślę, że tutaj wzór niczym nie w niczym nie przeszkadza.

Ważne jest co? To, że dwutlenek węgla w tym momencie jest substancją w stanie gazowym, co wiąże się z tym, że on po prostu ucieka z miejsca reakcji, no i już nie będzie wchodził w skład masy tej substancji stałej, czyli po prostu sobie

poleci. Więc mamy sobie węglan wapnia, który ma jakąś tam masę molową. Z kolei masa tlenku wapnia jest pomniejszona o ten dwutlenek. Co za tym idzie, będzie to wszystko lżejsze. Więc równanie reakcji mamy. Można jeszcze dopisać indeksy, że to jest ciało stałe, że to

jest gaz i że to jest ciało stałe. I teraz już mamy taki pełen dowód na to, że masa w trakcie reakcji musiała się zmniejszyć. Zadanie piąte. Oblicz zawartość węglanu wapnia w mieszaninie przed jej wyprażeniem. Wynik w podaj w

procentach masowych z dokładnością do liczb całkowitych. Dobra, to my sobie to ogarniemy na spokojnie. I teraz tak, wiem, że po reakcji stało się tak, jak się stało, czyli masa jest tyle mniejsza od początkowej masy próbki. No i też wiemy, że skoro

wcześniej w próbce znajdował się ten tlenek wapnia, to on po prostu sobie był i został i nic z nim się nie stało. Więc ja sugeruję zrobić to w ten sposób.

założymy sobie pewną ilość tego węglanu wapnia na samym początku, która będzie, co nie? No i przy założeniu, że te, że cała próbka będzie ten węglan wapnia stanowić, to zobaczymy ile o ile procent powinno się to zmniejszyć i później na końcu

porównamy do tej naszej próbki właściwej. Dobra, nie będę wam tego tłumaczył, bo to tak opisowo nie ma co.

Trzeba to po prostu narysować. Dobra, lecimy z danymi. Bardzo się cieszę, Szymikowa. Mam nadzieję, że dobrze się czyta.

Jeżeli tak piszesz, to jest mi niezwykle miło. Po maturach biorę się za pisanie kolejnej. Także, także cieszę się, że się podoba. Witam serdecznie, Tomek. Dobra, lecimy. To mamy zawartość, znaczy zmniejszenie masy, czyli możemy sobie takie delta m napisać czy cokolwiek. To

będzie 20 i 75%. o tyle mniejsza od początkowej masy próbki, to rysujemy reakcję jeszcze raz.

Cao3 to nam przechodzi w CO2 i do tego dostajemy CaO. Czy jest z góry określona masa?

Nie, próbka po prostu. Czyli nie wiemy ile tego było. Możemy sobie dowolną ilość założyć. Jeszcze pytanie od Michała. Czy się strzałki do góry w dół nie musicie rysować? To jest w kluczu, że nie musi tego być. Ani strzałką w

górę się nie przejmujesz, ani strzałką na dół. Nawet nie musisz pisać strzałki w dwie strony, kiedy reakcja jest odwracalna. Dobra, to bierzemy sobie układ okresowy. Liczymy masy molowe.

Pozwólcie, że to zrobię już poza ekranem szybko. Mamy sobie Cao3. Masa wapnia to jest 40 + 12 za węgiel + 48 za tleny. Równo stówka 100 g. I ja mam tak, że wpisuję dane wynikające z reakcji na górze i to mi

daje 44 g dwutlenku wapnia oraz proporcjonalnie 56 goo. I tutaj gołym okiem widać, że jeżeli byłaby to czysta mieszanina węglanu wapnia, to masa powinna się nam zmienić o no a 44% tak powinna zmalać.

Ona zmalała tylko o tyle. Jak do tego możemy dojść? Zakładam sobie, że na samym początku dysponowałem pewną ilością tego czystego CaO3, prawda?

Czyli będzie to mój X. No i z tego CCO3 zostało mi to można sobie fajnie proporcją przeliczyć ile CaO już to robimy. Po prostu zakładamy, że tutaj nic nie ma i liczymy z tym xem tak, żeby nam wyszło. Więc będzie to 56 podzi 100

0,56x. Tutaj jednostki można pominąć. Nie są one jakoś super obowiązkowe. Jeszcze marmar na przykład na organicznej na maturze trzeba pisać zawsze nad strzałką katalizator, temperaturę i tak dalej. Powiem ci w ten sposób. Jeżeli jesteś pewny katalizatora i warunków to po prostu to napisz.

Czasami jest tak, że w reakcji jest podane w zadaniu jest podane w treści te warunki, nie trzeba ich pisać.

Natomiast jeżeli na przykład podano, że reakcja odbywa się tam w podwyższonej temperaturze, no to jakby to powiedzieć, całość jest już zawarta w treści zadania, ale dla bezpieczeństwa można te katalizatory i warunki jak najbardziej wpisać. Tym bardziej, jeżeli w poleceniu

jest wyraźnie napisane: "Uwzględnij warunki" już 100%. Tak, ja to widzę w ten sposób. Pozwól, że się skupię teraz na tym zadaniu.

Dobra. No i widać tu ewidentnie zmianę masy suchej próbki tego węglanu wapnia. Jak to odnieść do tej informacji, którą dysponujemy? Załóżmy sobie, że na początku dysponujemy pewną ilością zarówno węglanu, jak i tego tlenku. No i umówmy się, że X to jest

CaCO3, a Y to jest ten tlenek wyjściowy w mieszaninie, czyli to będzie w tym momencie CAO. Dobra. No i teraz wiem jedno, że y ja do reakcji wziąłem XCACO3 na początku. Dobra, to sobie zrobimy tak.

Wziąłem XCaCO3 i YCaO. A po reakcji zostało mi, możemy to z proporcji zrobić tyle samo tego tlenku wyjściowego, a zamiast węglanu pojawiło się 0,56 x tlenku dodać ten Y. I w tym momencie mogę sobie zrobić to nawet procentami z

proporcji. Czy można pisać strzałkę? Katarzyna, można pisać strzałkę, chociaż ja bym dał indeks w ten dolny jednak, bo strzałki nie są wymagane, a indeks dolny bezpośrednio ci mówi, co się stało. Jak coś jest gazem, to logiczne jest, że się

ulatnia. Tak to widzę. Odsyłam zainteresowane osoby do klucza. Tam dokładnie jest rozpisane, co można, czego nie można. Ja tutaj staram się bardziej tłumaczyć niż skupiać na takich detalach. Macie na forum biolog.pl pl.

Arkusze, maturalne, chemia, klucze i arkusze do wszystkiego. Dobra, w każdym razie mamy taką proporcję pomiędzy nimi i to jest mój początek, czyli 100% masy wyjściowej substancji, prawda? Ja wiem, że ta masa zmniejszyła mi się o tyle, więc zostało zostało mi, moi drodzy 100% -

20,75% czyli 79,25%. Można to sobie fajnie wymnożyć na krzyż. I czego ja szukam? Zawartość węglanu wapnia w mieszaninie przed jej wypraem.

Ja poszukuję w tym momencie wartości takiego wyrażenia x przez x + y, co nie?

Czyli jaki jest ilość tego węglanu przed wyprazeniem w stosunku do masy całości. Dobranoc, Jarosław. Więc wymnożę sobie to, co tutaj mam na krzyż najlepiej albo albo albo jeszcze inaczej to zrobię.

X + Y. Dobra, będę myślał zaraz jak to ogarnąć. Tylko tutaj sobie wszystko doprecyzuję, bo się trochę rozpraszam rozmawiając. 100 x 0,56x + y to się równa 79, 25.

Oczywiście procenty można skrócić, czyli kasują się nam i tu i tu. X + Y. I otrzymuję teraz tak. 56x + 100y = 79 i, 25x + y tutaj sobie dodamy dodać 79 25y. Najważniejsze co ja mogę z tego

wyprowadzić to w sumie stosunek masowy pomiędzy tymi dwiema substancjami, a potem sobie z tego dojdę do stosunku węglanu wobec wobec całości. To nic trudnego nie będzie. Dobra. No i teraz tak. Xy na lewą stronę albo może Y na

lewą będzie 100 - 79, 25. Y. Pozwolę sobie to zmazać i to się równa.

będzie 50 79- 56x kalkulator 7925- 56 jak zrobię to wam wyjaśnię lepiej. Dobra, teraz poczekajcie tylko sobie skończę obliczenia. 23 i 25x po lewej stronie mi zostaje wtedy 20 i 75y = 20.

3, 25x. Interesuje mnie proporcja masowa, stosunek pomiędzy nimi, czyli ile było węglanu i tego wyjściowego tlenku wapnia, co nie? To będzie x do y równa się. Mam trochę mało miejsca, także wiecie, jak wam zadanie zaczyna się robić długie, można sobie

część zrobić w brudnopisie i potem przenieść. Więc ja tylko tutaj szybko to przeliczę i zaraz sobie omówimy, o co tutaj chodzi.

Dobra, czyli x do y to będzie jak 20 i 75 podzielić na 2325 to wychodzi 0 pr 89. Dajmy sobie na razie dwa miejsca po przecinku. Taki jest stosunek masowy pomiędzy X czystym węglanem wyjściowym do tlenku, co nie?

Co ja z tego mogę sobie zrobić? Może zróbmy, może zróbmy w ten sposób. No w sumie powiem wam tak, tutaj na intuicję można byłoby to zadanie, podejrzewam, fajnie zrobić, ale ja chciałbym to wszystko wyprowadzić. Yyy, czyli, czyli, czyli x to będzie równe

0,89y. Dobra, to jest to, czyli masa całości, można powiedzieć. Masa całości. Hm, to mi niewiele da w tym momencie.

Sekundę. Albo wiecie co, ja bym to w sumie inaczej zrobił. Teraz się tak zastanawiam. Przyznam się, że to zadanie trochę mnie zakręciło. Dobra, wiem jak to zrobić prościej. Upraszczamy sprawę. Sorry, że trochę tak zabrnąłem, ale czasami tak jest. Można to jeszcze prościej

załatwić, bo ja wiem, że masa mi się zmniejszyła o tyle. A już wiem jak to załatwię. Już wiem jak to załatwię.

Dobra, mam nieco inny sposób na to, chociaż będziemy bazować na tej wyjściowej metodzie. Dobra jeszcze raz, bo takie zadania, kiedy nam się masa czegoś zmniejsza, rośnie, można też robić w taki sposób, że mamy na przykład 100 g mieszaniny wejściowo, odejmujemy

ileś i zaraz wam do tego dojdę, bo w każdym razie z całej masy yyy Mamy tutaj ten x, prawda? Czyli 0,44x z tego węglanu my sobie odejmujemy jako dwutlenek, prawda? O, i tak zrobimy, wiecie, bo masa się nam

zmniejszyła o tyle. Czyli jeżeli my założymy, że mamy 100 g mieszaniny na początku, to dwutlenku węgla musiało nam powstać 20 i75 g CO2. Dobra, jesteśmy w domu, rozumiecie? Bo o tyle się nam masa zmniejszyła, czyli tyle tego dwutlenku

musiało powstać i tyle dwutlenku węgla musiało się uwolnić. Mamy ilość dwutlenku węgla, która nam się uwolniła i po tej ilości dwutlenku węgla elegancko sobie dojdziemy do ilości węglanu w wyjściowej mieszaninie.

Super. No i teraz ja z proporcji policzę X, czyli liczbę węglanu wapnia, która była w tej mieszaninie, ponieważ dwutlenku otrzymałem 20 i75 g, bo tyle ze 100 g mojej substancji ubyło, o tyle ubyło masy, prawda? Czyli tyle dwutlenku się pojawiło. Więc teraz

prosta proporcja. 100 x 20 i 75 podzielić na 44. Dodaje mi 47. No i 16 g sobie dajmy. Tyle było w mieszaninie węglanu wapnia, co nie? Czyli wzięliśmy sobie 100 g mieszaniny, więc węglan w niej stanowił około 48%

CACO3. Z tego co wcześniej wyliczyłem, jakoś dałoby się to ogarnąć, tylko strasznie się zakręciłem z tymi xami, yami. Zawsze jest tak, że jak się w chemii wprowadzi dwie niewiadome w tych proporcjach, to się potrafi bardzo bardzo zakręcić w tym momencie. A w

takich zadaniach, kiedy bo, bo gdzie tu jest pułapka? pułapka jest w tym miejscu w treści, że nie podano ile tej mieszaniny jest i to sporo komplikuje, bo wtedy próbujemy dać pewną mieszaninę, znaczy pewną ilość, czyli że na przykład jak x jest tej

wyjściowej substancji, no i potem jak do tego dojść i to mnie tak zakręciło. Kiedy natomiast sobie uprościmy i założymy, że na przykład mamy 100 g albo 1 dm s, to wtedy wszystko upraszcza się i tak należy to zrobić w tym momencie,

bo chemia jest proporcjonalna, czyli jeżeli policzycie pewną prawidłowość dla 100 g, to sprawdzi się ona i dla kilograma, i dla 10, i dla jednego. Więc mam nadzieję, że wszystko jest jasne.

Sorry, trochę mi się zakręciło na początku. Dobra, szóste zadanie. Już idziemy normalnie. Pewna reakcja chemiczna zachodzi w trzech następujących po sobie etapach. Etap pierwszy, drugi i trzeci.

Dobra, teraz pytanie jeszcze od Marmar. To można sobie przyjąć? Tak, jak najbardziej. No bo czemu można, czemu nie można tak założyć? Uważam, że jest to jak najbardziej właściwe, bo nic nam tego nie zabrania, co nie? Pewna ilość mieszaniny. No to ja sobie biorę dla 100

g, przeliczam i potem procenty i tak wyjdą. Przeanalizuj podany mechanizm i na jego podstawi napisz sumaryczne równanie przemiany w formie jonowej skróconej. To jest akurat proste. Robimy to w ten sposób.

Żeby ogarnąć jonowe skrócone, to należy dodać przede wszystkim do siebie stronami te elementy. I teraz tak, tutaj mamy jedno i o minus. Tu też ważne jest to, żeby produkty z prawej strony reakcji wyżej zgadzały się z substratami niżej po lewej stronie. Czyli jest jedno

i o minus, więc to jedno i o minus idzie tu. O, o to chodzi. Tak samo ten jeden i dwa co powstaje idzie tu. Więc wszystko się zgadza jeżeli chodzi o substraty i produkty. Także generalnie możemy to wszystko dodać

stronami. Teraz pytanie what of what. Czy w matematy czy w matematyce nie można się posługiwać konkretnymi przykładami? Czy uznają w ten sposób na maturze? To jest chemia, więc ja tutaj nie sądzę, żeby ktoś miał z tym pretensje. Mogę sprawdzić w kluczy teraz

sekundę. Zobaczymy to zadanie. poprzednie, bo ono faktycznie trochę namieszało. Założymy, że w prażeniu poddano 100 g mieszaniny i takie zadanie swobodnie y swobodnie nam przychodzi, więc tutaj żaden kłopot. 100 g zakładamy i tyle. I to 47.

Sorry, źle przybliżyłem. 48 jest, a powinno być 7, bo mamy 16. Także mój błąd przybliżenia, bo tutaj jest poniżej pięciu, więc jak najbardziej założenie 100 g wchodzi w grę i metoda jest szybka i sprawna i działa i nie ma problemu,

żeby to przeszło. W każdym razie w kluczu jest, że można jak coś dodajemy to stronami, czyli po prostu spisujemy to, co jest po lewej, po prawej stronie. Żeby to przyspieszyć, można skreślać rzeczy, które po obu stronach się zgadzają. Oczywiście nie

róbcie tego w arkuszu, tylko w brudnopisie, jak coś. I o minus się zgadza po obu stronach.

Zgadza się też po obu stronach i2 i tak samo po obu stronach tu mamy 2 razy i minus i tutaj też. Więc jak poskreślam wszystko, co po obu stronach się zgadza, zostaje mi równanie w formie jonowej skróconej, czyli będzie

tak H2O2 2H+ i 2 raz S2O32- po prawej stronie. Natomiast mam S4O62- + 2 H2O. Dobra, to będzie to równanie w formie jonowej skróconej.

Teraz co jest katalizatorem? Katalizator, moi drodzy, to jest coś, co na górze pojawia się po lewej stronie, a na dole po prawej. Tak sobie zapamiętajcie. I tym czymś no świetnie wpisują się w tę rolę i minusy, ponieważ na górze są po lewej, na dole po prawej.

Z kolei produkt przejściowy to jest coś, co pojawia się na górze po prawej, na dole po lewej i to jest to i minus oraz ten i 2 dwa katalizatory. Tak by to wyglądało. Siódme zadanie.

Rozkład tlenku azotu 4 zachodzi zgodnie z równaniem NO2 F przechodzi w NO, o2. W tabeli podano wartości stałej równowagi reakcji rozkładu tlenku azotu 4 w różnych temperaturach. Dobra, to będzie akurat w miarę do ogarnięcia. W tabeli podano wartości

stałej równowagi. Temperatura nam rośnie, czyli w tę stronę nam rośnie w prawo. I co się dzieje ze stałą? Stała też nam rośnie. A stała to jest moi drodzy tak. Po prawej stronie są produkty, więc idą na górę, a po lewej substraty. Więc

w ty mamy wzrost temperatury i wraz ze wzrostem temperatury produkty nam muszą rosnąć, czyli wydajność nam rośnie ze wzrostem temperatury, ponieważ wartość całej stałej się podnosi. Jeszcze grzybek nie zgadały się. Plusy i minusy w równaniu. 2 + 2

minus. Y tak, bo tutaj a nie, tu się zgadzają, proszę ciebie, bo tu masz 2h+, a tu jest 2 x 2 minus, więc będzie -4 + 2-2 i tu też jest -2 po prawej, więc jest spoko to równanie. W każdym razie mamy tutaj tak

wzrost temperatury, wzrost ilości produktów, wzrost wydajności, czyli jest to reakcja endoergetyczna. gdyż rośnie temperatura, rośnie wydajność.

Jak coś, pamiętajcie, czyli reakcja endo, bo jeszcze jakbyście mieli problemy ze zrozumieniem, to ciepło jest w tym momencie substratem w reakcji endoenergetycznej, więc ja dokładając ciepła wraz ze wzrostem temperatury rośnie nam wtedy wydajność reakcji. Tak można sobie to wyjaśnić.

Ósme zadanie. Wodorotlenek sodu reaguje z kwasem solnym zgodnie z równaniem. Dobrze. Co się tutaj dzieje?

Bierzemy sobie NaOH, HCl, NaCl i wodę. zobojętniono 20 cm s roztworów wodorotlenku sodu o stężeniu 0,1 mol na decymet s dodając do niego 20 cm s kwasu solnego o takim samym stężeniu. Dobra jak się zmieniło, wzrosło i zmalało zmalało ile razy w

stosunku do wartości początkowej stężenie jonów wodorotlenkowych po zobojętnieniu roztworu wodorotlenku kwasem solnym. I to teraz tak zobojętniamy to na takim samym stężeniu, więc musimy policzyć, moi drodzy na początku stężenie jonów OH- przed i a potem po. Dobra, na samym początku

będzie to wyglądało w ten sposób. OH minus z jedynką na dole, czy z tam z primem, czy z czymkolwiek to będzie tak. ilość moli na objętość, no to już mamy stężenie w zasadzie podane NaOH, czyli CaOH na początku to będzie

0,1 molowy roztwór, więc OH minusów jest takie same, ponieważ jest to mocny elektrolit, czyli wszystko dysocjuje, co nie?

Jak coś, więc tutaj dajemy sobie po prostu 0,1, czyli to jest 10 do min1, jak coś mol na decymet sny. Sprawa załatwiona. I teraz robimy zobojętnienie. I skoro wziąłem taką ilość kwasu i taką ilość wodorotlenku o takim samym stężeniu, no to liczba moli

tu i tu będzie równa, co daje mi zobojętnienie roztworu, prawda? Więc jakoś to trzeba zapisać, że roztwór jest obojętny, a w roztworze obojętnym stężenie H+ów równa się stężeniu OH minusów i równa się 10 do min 7, bo pH i

pH wynosi 7. Tak by to wyglądało. Co za tym idzie, jak się zmieniło? Więc stężenie OH minusów nam generalnie spadło po zobojętnieniu, prawda? To jest oczywiste, ponieważ no H+ przereagował z OH minusem, więc zmniejszyła się nam ich ilość. Ile razy?

Żeby policzyć ile razy, no to dzielimy większe przez mniejsze, czyli 10 na 10 do-1 przez 10 do-7 wychodzi nam teraz 10 do, bo -1 + 7 do s, czyli milion razy stężenie mamy zmniejszone. Tak to wygląda. Jeszcze widzę dyskusja na temat elektrolizy.

Teoretycznie na nowej podstawie już tego nie ma generalnie, więc tutaj elektroliza nie wchodzi w grę. Choć ja wam powiem tak, jak mam swoich uczniów, to uczę ich elektrochemii, przynajmniej w takim podstawowym zakresie, bo to się przydaje, żeby zrozumieć reda. Ale to

jest moje moje zdanie na ten temat. W każdym razie tutaj mamy milion razy mniejsze. Dobra, lecimy dalej. 9 11. Podaj inny schemat.

przedstawia ciąg przemian prowadzonych w roztworach wodnych z udziałem związków chromu. Dobra, po lewej mamy sobie chromian, przepraszam, siarczan 6 chromu 3. Potem robi się wodorotlenek chromu 3 stały i następnie tetrahydroksochromian sodu, chromian 3 sodu, więc będzie zasada mocna na pewno.

Po prawej jakiś utlenia, bo mamy w tym momencie zwykły promian 6 sodu. Dziewiąte zadanie. Wykonano doświadczenie, podczas którego przeprowadzono te reakcje. Każdemu opisowi przyporządkuj reakcję wpisując do tabeli numer 1 do trzy. Szaro-zielony osad roztwarza się i powstaje roztwór o barwie zielonej. Jest

to na pewno reakcja numer dwa, bo to jest osad. Żadna zmiana koloru taka sensowna, bo nie ma redoksu, więc na pewno dwójeczka będzie. Ten tetrahydrokromian zielony na żółtą.

Żółte są chromiany sześć, więc bankowo trójka osad, a roztwór odbarwia się, no to wiadomo, że jedynka, bo tutaj mamy nawet ciało stałe zasugerowane, że to miałoby być osadem. 10 zadanie. Napisz w formie jonowej skróconej równania reakcji oznaczonych numerami 1 i 2. Dobra.

Jedynka to jest wytrącanie tego osadu. Jest to proste, bo to mamy jako kationy CR3+ w roztworze, więc bierzemy je, dajemy imocha minusów, bo zasadę dodaliśmy i mamy COH trzy razy wzięte zgodnie z tabelą rozpuszczalności jako osad nierozpuszczalny. Wystarczy tutaj

dać 3. Wszystko zgadza się. Druga reakcja. No to bierzemy ten wodorotlenek COH. trzy razy wzięte. Pamiętajcie, że te sody, one nigdy nie będą w osadzie, więc to jest po prostu jak na plus w roztworze i one w jonowym skróconym się

skrócą. Co za tym idzie, do tego dokładamy tylko OH, oj, sorry, OH minujemy ten w nawiasie kwadratowym CROH cztery razy wzięte ładunek. No to liczycie tak, każdy chrom jest 3 plus 4 OH minusy, co nam daje -1.

Tak by to wyglądało. Dobra, 11. Proszę. Reakcję oznaczoną na schemacie numerem 3 można przeprowadzić stosując jako utleniacz nadtlenek wodoru w środowisku odczynie zasadowym. Napisz w formie jonowej z uwzględnieniem liczby pobranych lub oddanych elektronów zapis jonowo-elektronowy równania procesów redukcji i utleniania zachodzących

podczas tej przemiany. I tutaj pod spodem mamy ją ogarniętą już, więc wiecie, można robić od razu ten bilans jonowo-elektronowy, czyli taki, za który punktują na maturze. Albo zrobić tak, jak ja sugeruję uczniom, którzy mają z tym problemy, najpierw

zwykły bilans elektronowy, czyli ten starego typu prosty, a potem przerobić to sobie na ten najnowszy. Ja to robię tak.

Mamy sobie chromy i tutaj chrom jest po lewej stronie na trzecim stopniu utlenienia, więc utlenianie i to w brudnopisie, jak coś piszecie, czyli chrom na trzecim stopniu jest, a po prawej się nam zrobił na szóstym. Z kolei tlen w nadtlenkach jest

min1, a tu się po prawej zrobił jako normalny tlen w związku, czyli -2. Poza tym tlen od razu dam dwójkę przy nim, ponieważ tu jest jako H2O2, więc zawsze będzie parzysty. I teraz dysponuje elektronami. Elektronami muszę sobie ogarnąć ładunek po obu stronach

tych równań. Więc tu na górze, pamiętajcie, że stopień utlenienia to jest taki jakby ładunek, więc tutaj mam -4, tu mam tylko -2 po stronie lewej, więc tu muszę dorzucić dwa elektrony, żeby też było -4. Na dole natomiast daje

trzy elektrony. I teraz ładunki mi się zgadzają, ale muszę jeszcze zbilansować elektrony, żeby było tyle samo po lewej i po prawej. Najmniejsza wspólna wielokrotność góra razy 3, dół razy 2.

Zatem zostaje mi, wezmę kolor inny. Tutaj będzie 6, tutaj mamy w tym momencie też 6 i 6, a tutaj będzie 2, 2 oraz 6. I teraz tak. Pierwszy punkt już zarabiacie za wpisanie współczynników, nawet jeżeli to macie w brudnopisie. Nie

mogą wam tego nie uznać. Więc tutaj mamy tak dwa razy chrom i tak H2O2. No to musi być sześć tych tlenów, więc tu dajemy trójkę. Po prawej stronie tlen mamy w różnych miejscach. Pamiętajcie, że wody nigdy nie robicie z bilansu, tylko wodę na

końcu zawsze ogarniacie. Teraz ładunek. Dochodzę do ładunku po H- Cli prawej mam -4, jak coś.

Po lewej mam minus2 z tego, więc jeszcze muszę dać dwa ocha minusy, żeby mi też wyszło minus4. Co za tym idzie, jeszcze po prawej uzupełniam wodę. No to po wodorach dochodzę. Po lewej stronie mam 2 x 4 8 + 3 x 2 6 + 8 daje 14 + 2

jeszcze wodory z OH minusów 16, czyli 8 x H2O daje mi dopiero 16 wodorów.

Weryfikuję tlenami dla bezpieczeństwa. Po lewej stronie mam 2 x 4 8 + 6 to mi daje znowu no 8 + 6 14 + 2 16 a po prawej mam 2 x 8 czyli też 16. Bilans się zgadza, więc sprawa załatwiona. Co za tym idzie

możemy sobie zrobić teraz redukcję i utlenianie w ten sposób już punktowany. Y, czyli na czysto. I robimy to tak.

Tutaj pamiętajcie, że mamy sześć elektronów po stronie lewej. I teraz co ja mogę z tym zrobić? Albo zacznijmy od chromu. Może z chromem będzie lepiej. To jest tak po stronie lewej ten chrom na trzecim występuje jako 2 CRO4

CROH4 [Muzyka] przepraszam z minusem. Tutaj bez nawiasu kwadratowego dali to się nie będę wyrywać i tak samo zapiszę jak to.

I to mi daje chrom, który jest w tym chromianie na szóstym, czyli 2 x CR o 42- Odie zapisuję. Dobra. No i teraz tak. Sześć elektronów muszę dać po stronie prawej, czyli zamieniłem to równanie na takie z wykorzystaniem tego, co mam pod spodem.

Wykorzystałem to, wykorzystałem to. Teraz mamy środowisko zasadowe. Pamiętajcie, w środowisku zasadowym, jeżeli robicie redoxa jonowego, macie do dyspozycji OH minusy i w pierwszej kolejności te OH minusy wciskacie po jednej bądź po drugiej stronie, żeby wam zgadzały się ładunki. Po prawej mam 2 x

-2, -4, -6, -10 łącznie, więc po lewej, gdzie mam tylko dwa minusy, muszę dać 8 minusów. I te 8 OH minusów w tym momencie wyrównało mi ładunek.

Teraz po prawej stronie muszę to ogarnąć wodą, żeby zgadzały się wodory i tleny. Co za tym idzie, będzie to tak.

Mam osiem wodorów, więc cztery wody. Sprawdzam tleny. 4 plus hter plus to 8 sekundę. 2 x 4 8. Oj, więcej będzie. Ósemkę.

Dajemy ósemkę, bo mam 16 H+ 16 wodorów i teraz będzie się zgadzać, bo mam 16 tlenów mieć 2 x 4 + 8. Tak samo zgadza się. Lewa strona i prawa jest redoks jonowy załatwiony i górny musimy ogarnąć tak samo. Pamiętajmy oczywiście o

elektronach, które pojawią się po lewej stronie. Bierzemy to 3H2O2, którym było to po stronie lewej ten tlen. Po prawej on pojawił się w wodzie H2O.

ten na minus drugim i tutaj jeszcze sześć elektronów dalej dajemy po lewej, bo jest to proces redukcji i znowu możemy wykorzystać OH minusy, żeby wyrównać ładunki, więc musimy po prawej dać ich sześć. Zaraz środowiska tak zapisujemy. No i żeby to

wyrównać to po stronie jeszcze prawej muszę ogarnąć wodę, bo tu po lewej nie ma co wpisywać wody, dlatego że mamy ją po prawej stronie, ale wystarczy, że ja tutaj dam będzie tak 6 och minusów. Oj, sekundę. Nawet bez wody się obejdzie,

powiem wam. Wystarczy to sześcioch minus dać. Czasami tak jest, że po prostu nawet nie musimy tej wody uzupełniać. 6 minus. No i sprawa załatwiona w sumie.

Także mamy równanie połówkowe. Zrobione równanie redukcji, zrobione jedno i drugie. I zobaczcie, jak dodamy sobie stronami, to nam po prawej wyjdzie wyjdą dwa minusy, bo sześć po lewej, bo sześć jest po prawej, po lewej jest 8, więc no

zostanie tak, że netto dwa wyjdą po lewej. Dobra, mam nadzieję, że wszystko jest jasne. Idziemy sobie dalej. Zadanie 12 i 13. Iloczyn rozpuszczalności siarczanu 6 baru w temperaturze 25 stopni Celsjusza wynosi tyle. Siarczan baru praktycznie nie rozpuszcza się w kwasach i zasadach.

Wykonaj obliczenia i napisz. Czy po zmieszaniu równych objętości roztworów siarczanu 6 potasuj chlorku baru o takich stężeniach wytrąci się osad?

Dobra. No to jest fajne zadanie, bo jeloczynu nie ma. Co prawda na nowej podstawie, na starej jest. Jeżeli ktoś poprawia, to go to jak najbardziej może dotyczyć. Poza tym no warto sobie zawsze to jakoś przećwiczyć samemu dla siebie

nawet. Aczkolwiek zrobiłbym to w ten sposób. Pokażę wam jeden trik, bo tak naprawdę co nas interesuje? Nas interesują stężenia, prawda? Czyli stężenie ionów BA2+ i stężenie SO42-le te stężenia nas interesują po zmieszaniu tych roztworów. zmieszanie dwóch roztworów ze sobą to tak naprawdę

rozcieńczanie każdego z nich, czyli powiększanie objętości tudzież masy roztworu, zależy jak na to patrzymy, bo my tu patrzymy akurat molowo, więc na objętość przy niezmienionej ilości substancji. Co za tym idzie, te stężenia ionów będą inne niż w wyjściowych

roztworach. To wpłynie na całość wyrażenia. Potem te zmienione stężenia już podrasowane musimy wstawić do wzoru na iloczyn i wtedy nam dopiero całość wyjdzie. jest na to, są na to dwa sposoby tak naprawdę. Albo wyliczamy od razu liczbę moli jednego jonu i drugiego

jonu i dzielimy je przez nowe objętości otrzymując stężenia. Można wykorzystać sposób z rozcieńczaniem. Ja to robię tak. Mamy sobie roztwór pierwszy i tutaj bierzemy sobie równe objętości siarczanu 6 potasu czyli K2SO4 i on ma stężenie równe 2 x 10 do-3 molowy jest. A co za

tym idzie stężenie SO4 2- nas interesuje. Też będzie w tym momencie tyle wynosić, bo z jednego jonu, znaczy z jednego mola całego tego K2SO4 mamy 1 SO42- więc to też będzie 2 x 10 do-3, ale jest to stężenie na początku,

prawda? I teraz posłuchajcie. Zbierzemy sobie tak samo roztwór drugi, czyli mamy sobie florek baru, czyli BC2 o stężeniu takim samym, czyli 2 x 10 do-3 molowy roztwór.

Co za tym idzie baru 2 plus, który nam w jednym molu powstaje z jednego mola soli. Też będzie takie stężenie wyjściowe. Jak się one teraz zmienią? Ja wiem jedno, że objętość po zmieszaniu będzie równa podwójnej objętości dla każdego 2

razy v roztworu pierwszego. I tak samo będzie to dla dwukrotność tego roztworu drugiego. Chodzi o to, że objętość każdego roztworu względem tego wyjściowego zwiększy się dwukrotnie. I można to zapisać jakoś tak słownie. Ja tu pokazuję właśnie tę metodę

alternatywną. Czyli stężenie SO42- oraz, czyli to z primem, czyli po zmieszaniu oraz BA 2 plus też z primem będzie dwa razy mniejsze bo objętość dwa razy większa jest.

Jakkolwiek, no w każdym razie zwiększyła się nam dwa razy objętość, to stężenie musi molowe zmaleć dwa razy. Jeszcze Paweł Dominik ma prośbę, żebyś w tym zadaniu zwracał uwagę, zaznaczał, że to stara podstawa. Tak, jak najbardziej będę to mówić. Jeżeli

coś się pojawi w ten deseń, to postaram się postaram się zawsze taką uwagę zwrócić na to. No i dobra, czyli już wiemy, że nasze stężenia będą następujące.

Nowe stężenie siarczanu i nowe stężenie baru będzie 1 x 10 do-3. 1 x 10 do-3.

Czyli sprawdzamy nasz iloczyn będzie równy w tym momencie 10 do min3 razy to samo, czyli do kwadratu, czyli 10 do-6.

I ta wartość jest ewidentnie większa, czyli ten iloczyn jest większy od 10 do min. Co za tym idzie, mamy osad. I tyle. Teraz Natalia, potas jest mocy. Czemu tylko w tym drugim wypadku Beat ma takie stężenie? Nie rozumiem.

Natalio, jak rozumieć twoje pytanie? Tak się zastanawiam o co co masz na myśli, bo tu jest tak, zarówno jedna jak i druga sól na drodze dysocjacji daje nam z jednego mola soli po jednym molu jonów SO42- i druga analogicznie 1 mol

chlorku daje nam 1 mol ba+ i tutaj są zaznaczone ich stężenia zaznaczyłem też stężenia każdego z nich maleją dwukrotnie ponieważ dla każdego z nich objętość wynikowego roztworu rośnie dwukrotnie co za tym idzie stężenie Po zmieszaniu będą takie jak tutaj.

Pomnożyłem je przez siebie. Nie daje żadnej potęgi, no bo zresztą wzór mamy tu na górze. Wstawiam do niego i wychodzi mi taka, a nie inna wartość 10 do-10. Jest to większe od iloczynu rozpuszczalności, co świadczy o powstawaniu osadu.

Dobra idziemy dalej. 13 zadanie. Związki baru są trujące, a mimo to siarczan 6 baru jest stosowany w diagnostyce rentgenowskiej przewodu pokarmowego jako kontrast, który podaje się pacjentom doustnie.

Uzupełnij poniższe zdania, wybierając jedno określenie spośród podanych w każdym nawiasie. Wybrane odkreślenie podkreśl jeszcze. Natalia, cały K2SO4 ma stężenie 2 x 10 do-3 i SO4 ma takie same czy K+? Proszę ciebie, potas ma dwa razy większe wtedy, bo dwa mole ci powstają,

ale potas tu nie ma żadnego znaczenia. Jeszcze dla Natalii dysocjacja, proszę ciebie, to jest tak, że K2SO4 dysocjuje na 1 SO4 2- i 2 K plusy, czyli stężenie potasów względem soli będzie dwa razy większe. Ogólnie liczba moli. 13 zadanie. Dobra. Siarczan 6 baru

bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie i nie reaguje z kwasem zawartym w żołądku solnym. To jest z informacji wstępnej wyciągam ten wniosek. Węglan baru bardzo dobrze z kolei rozpuszcza się w Przepraszam, wróć, wróć, wróć węglan baru. No to tak. Węglan baru. Czy on się

rozpuszcza czy nie? To ja sobie patrzę do tablic. Pewnie nie, ale wolę się zabezpieczyć. To będzie tak. BA2+ i CO32- szukacie w tabeli rozpuszczalności. Co za tym idzie, rozpuszcza się? Nie, nie rozpuszcza się.

Nie ma sprawy. Natalia, czyli też bardzo słabo rozpuszcza się w wodzie, ale reaguje, bo węglany reagują z kwasem, bo tam wiecie jest słaby kwas węglowy, jest wypierany, dwutlenek węgla się pojawia, dlatego nie może być podany pacjentom, bo wtedy by się zatruli

barem. Tak by to wyglądało. 14. Zadanie. w celu wykrycia obecności ionów manganu 2 w roztworze analizowaną próbkę zakwasza się i dodaje do niej stały PBO4, a następnie ogrzewa.

Jeżeli w próbce były jony MN2 plus, roztwór po reakcji przyjmuje charakterystyczne fioletowe zabarwienie. Napisz wzór jonu, który uzyska za uzyskanie przez roztwór fioletowej barwy oraz odkreśl rolę, jaką pełni tlenek ołowiu 4 w opisanej metodzie wykrywania jonów manganu. 2. Moi drodzy jest to

oczywiście MNO4- czyli manganowy 7 anion. I to jest tak, że ten PBO4, znaczy PBO2 tleny kołowy 4 jest utleniaczem, ponieważ spowodował utlenienie się manganu. Wygląda to w ten sposób. To jest bardzo silny utleniacz, czarny proszek toksyczny. Poza tym można

go tam otrzymać z akumulatorów kwasowłowiowych, a jeszcze na drodze też innych reakcji. Generalnie y dobry też utleniacz. Tak, na czwartym stopniu jest całkiem konkretny, jeżeli o to chodzi.

15 zadanie. Poniżej przedstawiono wybrane właściwości chemiczne bizmutu. Bizmut z wodorem nie ma reakcji, ale z chlorem tak. Określ, czy potencjał standardowy układu Cl-mierzony względem standardowej elektrony wodorowej jest dodatni czy ujemny? Tutaj mogą pojawić się wątpliwości. Kurczę, przecież to na

nowej podstawie tego nie będzie, bo to ogniwa elektroliza. Niby tak, niby nie. Jak to się mówi. Wiecie, to wygląda w ten sposób. Tutaj nie ma formalnie reakcji z ogniwami i tak dalej, czyli jest sam potencjał. Więc to te zadanie

teoretycznie może pojawić się, tym bardziej, że potencjały standardowe w Redoxie jakieś role na pewno odgrywają, więc ja tutaj bym uważał z tym, że tego nie będzie na nowej. W każdym razie wiecie, Wodór ma potencjał zero, co nie?

I Wodór nie jest w stanie ogarnąć Bismutu, nie jest w stanie go utlenić, co wiąże się z tym, że Bismut ma na pewno potencjał większy, ale chlor ma od niego większy, bo sobie z nim poradził.

Natomiast ewidentnie potencjał yy tego chloru musi być dodatni, bo poradził sobie z czymś, z czym nie dał rady wodór, więc musi być na pewno większy od zera ten potencjał i to konkretnie. Tak by to wyglądało. 16 i 17. Przeprowadzono

doświadczenie, którego przebieg ilustruje schemat. W roztworze znajdującym się w każdej zlewce zanurzono na kilka minut zważone blaszki wykonane z różnych metali. Dobra. I mamy tak. Srebro, cynk, mieć. srebrocyn srebro miedź glin i odpowiednie roztwory. Jednym z produktów reakcji, która zaszła po zanurzeniu w

stężonym roztworze NaOH blaszki z gliny jest jon o roztworze o o wzorze AloH4 z minusem. Dobra, teraz 16. Pisz do tabeli numery blaszek, których masa zmalała, wzrosła oraz nie zmieniła się. Dobra, to jest fajnie. Fajne, moi drodzy. Można

sobie zrobić. Przede wszystkim najpierw ustalmy masy, których nie zmieniły się. Y, na pewno nie zmieniły się masy tam, gdzie nie doszło do reakcji. Proste i to będą te blaszki, w których y mamy coś takiego, że potencjał tego metalu to macie z tablic

CK. Ja nie będę ich otwierać, tak? Jeżeli macie pod ręką, to sobie wrzućcie, chyba że będzie coś trudniejszego. Potencjał metalu musi być wyższy od wodoru, to wtedy zwykły kwas, taki jak HCL, na przykład nie przereaguje i to będzie w czwórce

bankowo. Srebro z kwasem solnym, no nie ma opcji, co nie? Chyba, żebyśmy zostawili długo takie srebro w tym kwasie, to mógłby tam podziałać tlen z powietrza. Na pewno na miedź tak podziała miedź z kwasem solnym, bo nawet jeden mój uczeń takie doświadczenie

robił, roztwarzając monety na początku. Bo tam w stopach jest miedź, wiecie, miedź, cynk i molibden, z tego co pamiętam, w zależności od nominału. I tam było tak, że właśnie miedź się najpierw została, pod wpływem kwasu stelnego nie roztworzyła się, ale

potem wszedł w akcję tlen z powietrza, który spowodował to utlenianie. To jest taka ciekawostka. Ale dobra, my patrzymy na bieżąco, co nie? Czyli HCL stężony i srebro, i mi nie będzie reakcji, więc czwórkę dajemy od razu bez zmian. cztery

i gdzie jeszcze nie będzie reakcji albo będzie ona taka hm nie ten piątka moi drodzy miedź ma potencjał niższy od srebra więc mu nic a i przepraszam zrobią właśnie sobie tutaj co nieco, bo miedź mając potencjał niższy może wejść

w rolę reduktora, czyli utleni się, a srebro mając wyższy potencjał i będąc w roztworze jest w stanie zredukować się na srebro metaliczne i właśnie wyjść z roztworu, bo im metal bardziej szlachetny, tym bardziej nie lubi roztworów, lubię z nich wychodzić.

Czyli piątka, tutaj będzie reakcja, ale żeby ogarnąć czy masa się zmieniła czy zwiększyła, to musimy zapisać to w formie jonowej skróconej.

Najlepiej będzie to wyglądało tak, że miedź plus Ag+ daje nam Cu2 plus i AG.

Bilans będzie taki, że trzeba dwa srebra dać. Moi drodzy, z tego wynika jedno, że za to jest AG plus, jakby co, za każdą miedź, którą mieliśmy na blaszce i ona ważyła sobie tam 64 g, my otrzymujemy na blaszce dwa srebra,

które będą ważyć 216 g, bo srebro ma masę molową 1008 g. Co za tym idzie, masa tej płytki piątej będzie nam ewidentnie rosnąć, tak? Czyli masa wzrosła piątka. To to mamy z głowy. To mamy z głowy. Pamiętajcie, zawsze was takie

jonowe skrócone ratuje i wtedy widzicie co zrost co z blaszki odchodzi, jaka ilość danej substancji z blaszki ucieka, a ile się w zamian wydziela. No tutaj wychodzi więcej w porównaniu do tego co wrzuciliśmy, prawda? Dobra, teraz jedynka. Srebro właśnie z cyłu SO4. Z

kolei tutaj w drugą stronę reakcji nie ma, bo srebro jest za szlachetnym metalem. Co jej taka miedź będzie robiła? No nic. No i miedź sobie siedzi w roztworze, bo jest mniej szlachetna od srebra, a srebro na blaszce, bo ta miedź

mu nic nie zrobi, więc jedynka bez zmian. Dobrze. Co tutaj się dzieje ciekawego jeszcze? Właśnie Al plus ten naoh stężony, moi drodzy. No ewidentnie blaszka nam tutaj zmaleje. Dlaczego?

dlatego, że cały metal nam przechodzi do roztworu jako te i w zamian nie ma innego metalu, który miałby na tej blaszce osadzić się. Ja to równanie chyba będę musiał zapisać. Tak, to i tak potem wyjdzie, ale tu na pewno masa

blaszki zmniejszy się w szóstym, więc tu szóstkę dajemy spadek. Jeżeli chodzi o matmory, to nie moja domena. Nie jestem na bieżąco w matematyce, dlatego to zostawiam innym.

Ja się specjalizuję w biologii i w chemii. Dobra, teraz nam cynki. Miedź została w dwójce i trójce. Tu jest tak, cynk jest znowu metalem mniej szlachetnym od miedzi, więc on chętnie jej miejsce weźmie sobie w tym roztworze. I cynk plus Cu2+ z roztworu

da nam cynk 2 plus i cu. I teraz drobna różnica w masie, bo cynk waży każdy 65 g.

W zam dostaliśmy 64gą miedź, więc odrobinę, ale jednak masa maleje w dwójce, czyli masa zmalała tu i trójka właśnie miedź plus kwas azotowy pięć stężony. Pamiętajcie, tutaj mamy no coś takiego, że ten azotowy pięć jak jest stężony, on ogarnie mieć do

utleniania i srebro też zresztą, więc po prostu ta blaszka roztwarza się i mieć wchodzi do roztworu i tyle. Tutaj nic szczególnego nie wymyślimy, więc bankowo zmiana masy jest taka, że zmalała.

Ewidentnie zmalała w trzecim. Dobra, teraz 17. Właśnie blaszka z glinu w roztworze NaOH. To bierzemy, moi drodzy ten glin i my dajemy mu OH minusy. I tam jest tak na pewno jest ten Al OH cztery razy wzięte w nawiasie

kwadratowym z minusem, bo glin jest 3 plus, a każdy OH-1, więc musi wyjść tak, a nie inaczej. Dobra. I do tego, moi drodzy, co tutaj jeszcze jest? Na pewno powstanie wodór, nie H2, sorry, bo tam jest, tu jest redoks, tak? Czyli glin się

utlenia, coś się musi redukować właśnie tym, czym jest wodór redukując się na stopień zerowy. No to tak jak samo, jakbyśmy metal taki bardziej reaktywny jak sód czy coś wrzucili do wody, no to będzie wtedy będzie się wodór wydzielać.

Tak czy inaczej i tutaj do tego nam dochodzi jeszcze woda, bo po prawej stronie tak czy inaczej mamy więcej wodorów niż tlenów, więc ta proporcja musi być również po lewej dochowana.

OH minus po ładunku będzie minus1, ale tak za gliny pamiętajcie redoxa sobie w głowie można zawsze zrobić. Glin jest na zerowym stopniu, przechodzi na trzeci, to za tym idzie, że daje nam trzy elektrony. Więc tak, liczba nieparzysta.

Wodór z pierwszego na zerowy schodzi. Na każde H2 będą dwa elektrony, więc jak sobie glin podwoję, to teraz mam sześć jak coś elektronów.

Możecie też bilans elektronowy robić. I w związku z tym jak mam sześć, no to tych muszę mieć 3 x H2, bo to one mi dadzą łącznie łącznie właśnie też sześć elektronów. I teraz dopiero wyrównuję.

Tak po ładunku najpierw i na końcu woda. Można klasycznie bilans elektronowy do Rodoksu zrobić, żeby wyszło. Tak czy inaczej w ten sposób będzie spoko. Woda tam szóstka chyba wychodzi. D 6. Tak, wszystko zgadza się. Teraz pytania jeszcze. Jakie ma, czy ma znaczenie jaką

liczbę koordynacyjną weźmiemy, jeżeli nie podają od czego? Zależy od ilości wody. Wiesz co, anonimowy to jest tak. Lepiej wziąć taką liczbę koordynacyjną. Zapamiętaj. Wartościowość razy 2 nie więcej niż sześć, a dla glinu masz wyjątek, bierzesz cztery zamiast sześciu. Od czego? To zależy od

warunków. czy to od stężenia zasady, czy i od ilości wody, bo powstawanie kompleksu jest tak czy inaczej reakcją równowagową. Więc jeżeli my zmieniamy warunki, to zmienia się też położenie tego stanu równowagi. Wiesz, ja nie jestem fachowcem w kompleksach, tak żeby

mówić, który dokładnie kiedy będzie. Po prostu pod maturę pamiętajcie, żeby ta liczba koordynacyjna, no te najważniejsze myślę znacie jakoś i tu nie będzie stanowić to większego problemu. Glin 4, cynk 4, chrom 6, żelazo na trzecim też sześć będzie. To

są najważniejsze rzeczy i tyle. Jak sprawdzimy jaki będzie kompleks ładunku Sławek, no to słuchaj, masz ten Al Glin jest jako Kation 3 plus to masz 3 plus każdy OH jest minus to 3 plus -4 daje -1, więc całość też jest

-1. Teraz jeszcze nick, którego nie jestem w stanie przeczytać na K. Mógłbyś wyjaśnić jak to jest z tymi potencjałami, kiedy coś przereaguje, a kiedy nie. Posłuchaj to jest tak jak masz coś o wyższym potencjale i coś o niższym to o wyższym potencjale może być

utleniaczem, czyli może zredukować się, a coś o niższym potencjale może być reduktorem, czyli utlenić się. I jeżeli te substancje są na takich stopniach utlenienia, że możliwe są te zmiany, czyli masz na przykład Cu2+ i Cu i Ag+ i Cu wtedy może się utlenić

na Cu2+, Ag+ zredukować na Ag, no to jest reakcja dozwolona, bo srebro ma wyższy potencjał, czyli może się redukować, wejść w rolę utleniacza.

Jeżeli masz odwrotnie i masz Cu 2 plus i AG, to srebro nie zredukuje się, znaczy nie utleni się, bo nie jest reduktorem dla miedzi. O to chodzi. Tak by to wyglądało. Wiesz, to jest kwestia przećwiczenia. To nie jest

tak łatwo to wyjaśnić na raz. Trzeba trochę zadań z tymi potencjałami po prostu porobić i wtedy wszystko układa się. 18 i 19. Zbudowano zestaw doświadczalny. No tu stara podstawa jak nic. Ogniwo typowe. Mamy sobie dwa metale, przepraszam, jeden metal. Platynę, którą

nie traktujemy tak sensownie, bo ona tylko jest tu elektrodą, niczym więcej. I mamy elektrodę wodorową. Dobra, stwierdzono, że sem wynosi tyle.

Zidentyfikuj metal. Moi drodzy, jak mamy sobie elektronę wodorową, no to patrzymy na ten metal, który ma jakieś tam napięcie, czyli to całe sem i potem jak mamy tabelę z potencjałami standardowymi, dochodzimy do tego, ile coś ma, jakim jest metalem.

0,20 8. Szukamy teraz tak, czy na plusie, czy na minusie. Wodór wszedł w rolę elektrody dodatniej i tutaj tak dostarczamy sobie wodór, więc ten H2, co on tutaj robi? Ten wodór będzie, moi drodzy, ja się tu tylko zastanowię sekundę.

On nam przechodzi co na H plusy i dwa elektrony. To jest sensowne. Zastanówmy się, czy to jest w ogóle jakoś ułożone tutaj logicznie. No bo z tego wynika, że dostarczamy wodór. Wodór, który w przypadku tego ogniwa musiałby takiej reakcji

ulec, to wiąże się z tym, hm, że miałby tu po sobie jakieś elektrony zostawiać. A nie, nie, bo tu jeszcze jest H+. Mamy tutaj. Dobra, wiem o co chodzi. Dostarczono H+a tak samo, że jest to elektroda dodatnia. To moi

drodzy katoda inaczej w ogniwie. Na katodzie mamy redukcję. Też dochodzę do tego w ten sposób, że to ten H+ ono ściąga elektrony tej blaszki, przez co ona robi się bardziej dodatnia i robi nam H2. Zostało to dla zmyłki podane.

Tutaj mamy trap, pułapkę. I teraz tak dam sobie dwa i dwa. Więc na pewno to jest katoda, moi drodzy. To też na anodzie mamy utlenianie, więc ten metal nasz musi utleniać się, co nie?

Więc żeby utleniał się w połączeniu z wodorem, to ja zdecydowanie tutaj spodziewam się metalu o potencjale ujemnym, prawda? Dobra, szukamy sobie tego metalu. 0,28 na minusie.

To ja wejdę teraz na tablice maturalne. Tak, ja wziąłem nową podstawę, co prawda, ale na starej macie to samo. 0,28 będzie to kobalt jak nic. To znaczy tak, jakbyście nie wiedzieli o tym, to tylko 128 jest, więc tu w

dodatnich nic nie ma, tak na wszelki wypadek. Ale pamiętajcie, że właśnie ten wodór tam został podany dla zmyłki, jak coś.

Co za tym idzie. Wracamy już do tego. Co, symbol chemiczny, równanie reakcji elektrodowej, która zachodzi w po ogniwie pierwszym, czyli ten kobalt, on się nam utlenia i on tam jest 2 plus jak coś.

Czyli kobalt przechodzi w CO2 plus te dwa elektrony, które lecą potem tędy. O, elektron leci tu i nam cyk redukuje wodór, który potem wychodzi. Strasznie tutaj dla zmyłki to podano, prawda? Te bąbelki pochodzą z roztworu, z tego kwasu, a ten wodor on nic nie robi jak

coś. Jaka jest szansa, że będzie elektrochemia na nowej? No niby żadna, ale wiesz co, ja wolę nie wyrokować, bo w hazardzie jestem kiepski, więc raczej nie lubię obstawiać. No może, może się powstrzymam od opinii, co nie? Niby nie ma tego w

podstawie, ale gdzieś tam informacji wprowadzącej niby mogą dać i tak też twierdzi część nauczycieli. Nie siedzę w CK, nie jestem egzaminatorem, nawet nie chciałbym być, bo to taka w sumie trochę urzędnicza urzędnicza praca. Myślę jestem zdania, że pomimo uroków matury

można ją jakoś intelektualnie ogarnąć. No wiadomo, trochę szczęścia też trzeba mieć i y zresztą napisanie na 100 przy obecnych warunkach nowej podstawy to jest y graniczące z cudem i nikomu się chyba nie udało. Nie, nikt nie miał setki ani z biologii, ani z chemii. No

ale w każdym razie wiesz, wiecie, staram się to jakoś tak logicznie wszystko przeanalizować. No skoro nie ma tego w tej podstawie, to niby nie będzie, ale coś tam w informacji wprowadzącej może się pojawić. Kwestia tego, czy będą tak

złośliwi, że to dadzą, co nie? Nie chciałbym wyrokować jakoś w tym momencie. Dobra, to myślę, że ten kobal tutaj znacie. O, elektroliza. Proszę bardzo, znowu stała faradaja. Dobra, oblicz jak się zmieniła masa. To oczywiście jest tylko i wyłącznie stara podstawa, więc

tutaj z nowej na pewno nie macie się czym w ogóle przejmować. Tak bym to ujął. Dobra, więc robimy to tak. Ja mam tak awaryjnie zawsze w głowie takie mnemotechniki, które pozwalają mi odtworzyć sobie w pamięci pewne rzeczy i

w tym właśnie ten wzór tak samo zapamiętałem. Mit FMZ. A że zaczynam m pisać z przodu, no to wiadomo z litery wielkiej i to jest wzór, który sobie wbijam zawsze jak jest tylko prawo faradaja na elektrolizie, to mnie ratuje w tym

momencie. Wie co ja tutaj wiem? Z, moi drodzy, no to jest tak liczba molionów wodoru, więc muszę sobie zapisać równanie, gdzie h+ 2 elektrony, daje mi 2H+ 2 elektrony, H2. To tak było. Więc generalnie z to jest liczba tych

elektronów. To też z = 2. Dobra. I teraz tak ja sobie policzę, wiecie co? przejdę na liczbę moli.

Liczba moli to jest masa przez masę molową. Czyli wzór przekształcę tak, że mam masę zwykłą przez masę molową i tutaj będzie f x z, a tutaj jest i x t, czyli i x t = liczba moli fz. Tak by to

wyglądało. Jeszcze weu nikt nie napisał na 100%. w raporcie napisali, że 88 w tamtym roku miało 100% z 30 000. Wiesz co, zobacz sobie centyle. Na centylach nikt nie miał setki. Jak coś to pewnie Olimpijczycy, wiesz. Dobra, mamy sobie coś takiego. Ja

z tego jestem w stanie ogarnąć liczbę moli. Liczbę moli, ale w tym momencie tych czystych wodorów H2. Do tego sobie odejdziemy, czyli po prostu szukam nki tutaj. Liczba moli to będzie i t na fz. Dobra, mamy zresztą tutaj ładunek. A

zresztą sprawa uproszczona poniekąd bowiem bowiem bowiem bowiem ładunek, moi drodzy, tutaj z fizyki mamy, czyli przepływ prądu to jest ładunek na czas, czyli ładunek to jest prąd razy czas, czyli na górze sobie dajemy ładunek przez stała faradaja raz

z to 650. 0 pomijam jednostki 9 6 500 x 2, czyli wychodzi nam moi drodzy moi drodzy pół mola K2 ale mnie interesuje liczba molionów wodoru, czyli 1 mol K plusa i to mi zmaleje o tyle, tak by to wyglądało. Nie

macie tego na nowej podstawie, oczywiście to jest fizyka. Nawet nie wiem czy z fizyki ktoś to ma. Także nie przejmujcie się, bo tutaj nie byłoby jakiegoś większego problemu.

Nie, nie, nie sądzę, żeby wam ktokolwiek coś takiego dał. Wszystko jest spoko, możemy iść dalej. Kamil, ale ty pisałaś nową czy starą podstawę? To jest ważne pytanie.

Albo z tymi centylami coś było nie tak. I w którym roku? Informacja do zadania 2021. W czasie elektrolizy roztworów wodnych można dobierając materiał, z jakiego wykonane są elektrody wpłynąć na rodzajch zachodzących na nich procesów. Ma to szczególne znaczenie w przypadku elektrod

pełniących funkcję anody. Anody grafitowe nie ulegają zmianom w czasie elektrolizy. Natomiast anody wykonane z metali innych niż platyna, red, złoto i tantal ulegają utlenieniu.

Dobra, teraz oczywiście to jest też podstawa stara. Gdzie jest ta cienka granica pomiędzy fizyką a chemią?

Czarek no cóż, powiem tak, tak naprawdę nie ma granicy, ponieważ jedna i druga nauka za sobą się zazębia, ale dydaktycznie się je rozdziela, co nie? I w praktyce też wybiera się tylko pewną gałąź z tego. Tak to wygląda. Kamil mówis, że rok temu, ale

jaką podstawę? 20. Przeprowadzono elektrolizę wodnego roztworu siarczanu sześć cynku na elektrodach grafitowych oraz na cynkowych. Określ potencjał elektrody, na której w obu opisanych doświadczeniach zachodziła ta sama reakcja elektrodowa.

Dobra, co tutaj ciekawego zrobimy? Mamy sobie tak, mamy siarczan 6 cynku, elektrodizign na elektrodach grafitowych oraz elektrodach cynkowych. A dobra, okej, już wiem o co im chodzi. Robimy sobie tak, dwa elektrolizery. Taki schemat narysuję tutaj.

I mamy ten roztwór siarczanu szynku 2. I mamy tak elektrody grafitowe C i C oraz elektrody cynkowe. Tak to wygląda. I teraz co się dzieje na której z nich, moi drodzy? Ma to szczególne znaczenie.

Anody grafitowe. Generalnie jest tak, na katodach tak czy inaczej ten cynk będzie się wydzielał, a katoda w elektrolizerze ma przyciągać kationy, czyli katoda będzie ujemna, katoda z minusem i na katodzie z minusem będzie tu i tu to samo. Natomiast tutaj na anodzie nic się

nie dzieje. Anoda ma plusa w elektrolizie, a na anodzie będzie ten cynk się utleniał jak coś. Dobra, więc to samo będzie się działo na katodzie i tu i tu.

Natomiast skoro mamy minusa, to no potencjał elektrody będzie ujemny, bo katoda, na katodzie będzie i tu i tu się działo to samo. anodzie będzie w przypadku węgla dochodziło do utleniania. Tutaj tlen się wydzieli akurat, a tutaj w przypadku cynkowej

anoda się będzie ten cynk z anody się utlenia, czyli cynk przechodzi z jednej elektrony na drugą, a tutaj będzie w zamian za to wydzielał się tlen, pęcherzyki tlenu mamy. Dobra, napisz równania reakcji przebiegających w czasie elektrolizy roztworu siarczanu s cynku na grafitowej

i na anodzie cynkowej. Dobra, anoda grafitowa. Właśnie tutaj no mamy opcję tylko na utlenianie wody w tym roztworze. Jest to roztwór obojętny, więc bierzemy H2O, utleniamy, czyli spodziewamy się elektronów po prawej stronie. W wyniku utleniania z minus drugiego stopnia tlen przejdzie na

zerowy, otrzymamy O2. No a wodór zostanie na tym swoim pierwszym stopniu jako H+ dla wyrównania ładunku po tych elektronach. Skoro mam dwa tleny, to mogę dać swobodnie tutaj dwójkę, to wiąże się z łącznie czterema elektronami, czterema H+ami. Tak wygląda

to utlenianie w tym wypadku. Z kolei w przypadku cynkowej bierzemy sobie cynk i utleniamy go do Zn2 plus i dając do niego dwa elektrony.

Tyle. Idziemy dalej. B. Opisz zmianę, jaką można zaobserwować w przestrzeni anodowej w czasie elektrolizy wodnego roztworu siarczanu s cynku na elektrodach grafitowych. Dobra. W przestrzeni anodowej. No to co mamy?

Pęcherzyki gazu i podniesienie się pH. Tak by to było. Przepraszam, obniżenie. Obniżenie. Czyli gaz plus pH w dół. Ale w sumie obserwacja, no jak nie mamy pHmetru, to tylko ten gaz ogarniemy. Tak by to wyglądało. Dobra. No entalpia, czyli

znowu coś, czego nie będzie na podstawie programowej nowej. Standardowa molowa entalpia spalania etenu wynosi tyle, a spalania etynu wynosi tyle. Oceń w którym przypadku można uzyskać więcej energii wydzielonej na sposób ciepła podczas izobarycznego, czyli pod stałym ciśnieniem spalania całkowitego 20 g

etenu czy 20 g etynu. To lecimy z proporcji. Jest to bajka, moi drodzy. Robimy sobie tak.

C2H4 i co? Co nam waży? 24 g plus 4, czyli 28 g waży 1 jego mol. I to nam daje energii. Możemy olać znak nawet 1401,2 kJ. Z kolei ja wziąłem 20 g, co nie? No i teraz szybko biorę kalkulator i liczę

ile by to było. 20 x 141,2 podzi 28 to wychodzi mi 1008 kilula. A teraz sprawdzamy C2H2. On ma masę molową 20 6, bo jest 12 x 2, czyli 24 + 2 g i to 1301,1 kJ. A ja wziąłem 20 g. I teraz

ile będzie energii? 20 x 1301,1 podzielić na 26 wychodzi 10001 tam w zasadzie, czyli więcej energii otrzymamy podczas spalania etenu. Tak wychodzi.

Dobra, 23 zadanie. No to już jest organiczna. Benzen reaguje z chlorem, ulegając w zależności od warunków reakcji substytucji albo addycji zgodnie ze schematem. Od razu komentarz z mojej strony. Długo szukałem w internecie tych związków. Jeśli mam być szczery, nie

znalazłem, co nie? Więc tutaj może być wiecie nieprawidłowe to wszystko, jeżeli chodzi o tę reakcję.

Natomiast nie chcę się jakoś też wypowiadać, bo nie uważam się za jakiś wielki autorytet. Natomiast przeszukałem sporo na temat domniemanej addycji fluerowców i słabo z tym jest, ale wiecie, to tylko mo mój komentarz do sytuacji. Napisz równania przedstawionych na schemacie reakcji,

substytucji, adycji. Zastosuj wzory półstrukturalne. Rób uproszczone. Uproszczone jest po prostu z tym sześciokątem. Lecimy. Dobra. substytucje i to lepiej zaznaczać warunki zawsze reakcje. No to bierzemy sobie benzen i dajemy mu CL2.

Katalizatorem jest FeCl3. Na nową podstawę pamiętajcie, że jest to substytucja elektrofilowa. Jak coś, co za tym idzie, bo jest aromatyczny, będziemy mieli tak pierścień benzynowy Cl. Sprawa załatwiona. Proste z kolei addycja. No to bierzemy sobie benzen, dodajemy CL2, katalizator

UV i lecimy. Będzie tak już bez kółka w środku, bo to ma być normalnie cykloheksan zwykły. Dajmy mu po chlorze i do tego dorzucamy nic.

Bilansujemy chlor trójkę tutaj dajemy wszystko. Choć mówię, że to jest no raczej tego nie powinno być, ale dobra, nie będę się czepiał. Mechanizm to jest, moi drodzy adedycja też elektrofilowa.

To jest substytucja elektrofilowa. Pamiętajcie o mechanizmach, bo teraz się pytają dokładnie o typy. Typy tych mechanizmów. 24 27. Dane są cztery bromopochodne węglowodorów o następujących wzorach półstrukturalnych.

Dobra. I co oni tutaj od nas chcą? Spośród podanych wybierz tą, która tworzy izomery optyczne i enanomery.

Pamiętajcie, szukamy węgla asymetrycznego, czyli takiego węgla, który ma cztery różne elementy podstawione różne. No i tak ten warunek spełnia na pewno nie ten, bo on przy tym węglu ma dwa wodory, czyli dwa takie same.

Odpada. Ten też nie, bo dwa razy grupę metylową ma. Ten też odpada, bo ma tutaj metylo. Metylo też koniec. Ten jest spoko, bo ma wodor, brom, metylo i etylo. Więc ten dwa bromo, raz, dwa, trzy, c butan jest forobianciomery, więc

dajemy tak węgiel. No i dajmy mu na przykład tutaj brom na górę, brom na górę, wodór po tej stronie, a tu lustrzane odbicie ma być odwrotnie i metylową CH3 CH3 C2H5 C2 H5 i sprawa załatwiona. To są nasze enancjomery. Dwa

bromobutanu. Dobra, chyba wszystko. Mam nadzieję, że jest spoko. lustrane odbicia. Widzicie wokół tej ośki i to wszystko. Podaj numer, którym oznaczono wzór bromopochodnej węglowodoru zawierającej w cząsteczce atom węgla na dodatnim formalnym stopniu utlenienia.

Dobra to szukamy dodatni stopień utlenienia. Widzę już tego agenta. Pamiętajcie, stopnie utlenienia dla organicznych to bierzecie węgiel, zapominacie o innych węglach. Od razu mi się w oczy rzuciła czwórka. Dlaczego?

Już wam pokazuję. Kasuję ten węgiel. Kasuję ten i ten. Zostaje mi tylko ten węgiel. I teraz tak. Brom ma minus pierwszy stopień utlenienia, więc węgiel, żeby wyrównać to, musi mieć plus pierwszy. No bo stopień jest ładunkiem.

Ładunek tu mamy obojętny, więc skoro brom ma -1, to węgiel musi mieć plus 1, żeby razem wyszło zero. Więc czwórka to będzie ten cały związek. I teraz jeszcze pytanie.

Rzędowość alkoholi, Katarzyna, to bierzesz sobie alkohol, patrzysz gdzie jest grupa. OH. I teraz popatrz Kasia, jak masz węgiel grupę OH i jeden węgiel doczepiony do niego, oczywiście wodorów nie liczę, to jest to pierwszorzędowy alkohol. Jeżeli jest tak, że masz dwa

węgle drugorzędowe, a tak masz trzeciorzędowy. Cała filozofia tyle. Idźmy dalej. 26 zadanie. Alkeny można otrzymać w laboratorium w reakcjach eliminacji działając alkoholowym roztworem wodorotlenku potasu na bromopochodne węglowodorów.

Spośród podanych wzorów od 1 do 4 wybierz wzór tej bromopochodnej, z której w opisanej reakcji jako produkt główny powstaje alken zdolny do występowania w postaci izomerów geometrycznych, czyli cisów transów.

Napisz nazwę systematyczną tej bromopochodnej i uzupełnij poniższy schemat tak, aby przedstawiał budowę izomerów geometrycznych CIS i transalkenu. Dobra, spośród tych 14 musimy go znaleźć. Dobrze. I to będzie tak po eliminacji, żeby on nam wyszedł. No to robimy w ten sposób.

Ta eliminacja, pamiętajcie, zachodzi zgodnie z regułą zajcewa, czyli wodór odlatuje stamtąd, gdzie jest go mniej.

Więc jak sobie zrobimy eliminację tu, no to będzie tak. CH będzie wówczas H2. No niestety nie ma opcji na Cistans, bo w pionie są dwie te same części, dwa wodory. Odpada nam to.

Dwójka. Jak tu zrobię eliminację, to też będzie to wiązanie w tym miejscu. Nie, nie, nie. Z brzegu nie może być. Tutaj tak samo. Zresztą to dziwnie by ten czwarty wyglądał, bo jakbym tu zrobił, no to też będą dwie te same elementy,

dwa w pionie. A tu z kolei jak zrobię eliminację, to tu brom kasuje, a stąd kasuje wodór. Czyli tak, tu CC trans będą w boot 2ie. Nie ma sprawy.

Kasia, ja jeszcze marmar, jak już jesteś przy organicznej, to mam pytanie. Czy istnieje związek, który jest cyklobutanem z grupą CH2OH?

Szukałem w necie i dziwne wyniki. Proszę o odpowiedź. Na pewno jest, tylko wiesz, to jest kwestia przeszukania trochę. Ja polecam anglojęzyczne jak coś.

Podejrzewam, że chodzi ci o tak cyklobutan, czyli kwadrat i tak CH2OH coś takiego. Pewnie tak. Jak by to się nazywało? Hm. Spróbuj wpisać coś takiego.

Methyl. Nie, nie methyl. Czekaj, bo to będzie tak. Cyklobutyl. To jest grupa cyklobutylowa. Tak. możemy nazwać, a to od metanolu pochodzi. Taki jeden z wariantów tutaj mi pasuje czyli y cyklo butyloanol coś takiego. Tak, tak na szybko, wiesz, to

próbuję nazwać. Wiesz, jeżeli chodzi o nazewnictwo, jest wiele wariantów takich trudnych związków. Może nie skupiajmy się na tym, jak powinno się nazywać według JUPAC, bo to jest przerost formy nad treścią, ale w każdym razie na pewno istnieje taki związek, kwestia

poszukiwania. Od razu mówię wpisuj po angielsku, jak coś szukaj po angielsku, bo w polskim języku to mało znajdziesz.

Jest są takie strony jak na przykład Hem Spider, tam jest sporo związków z nazwami, ze wszystkim i to nie jest jedyna tego typu witryna. To jest tak, bo czemu metanol?

No bo zakładamy, że to jest nasz główny alkohol, to czyli CH2OH tu, że to był metanol, ale ma dołączoną grupę cyklo butylową. No to cyklo butylo metanol coś takiego. Tak bym to ogarniał. W każdym razie 26 alkeny można

otrzymać w laboratorium. To zrobione. Mieliśmy tutaj ten but 2 but 2N, czyli bromo pochodna. To jest ten dwa bromo butan. Bo z niego dopiero eliminację robiłem. Czyli tu wpis wpisujecie ten bromobutan, a dopiero potem tak to jest cisrany. No to lecimy. CIS,

pamiętajcie, on ma poziomo to samo, czyli CH3 tam wychodzi po tej eliminacji i po wodorze, a trans ma po skosie to samo czyli CH3, CH3 wodór wodur. Nie ma sprawy.

Mar i to wszystko jeszcze sarcix. A czy to, że wodór dodajemy tam, gdzie jest go więcej, to ta sama reguła zajcewa, czy już jakaś inna? To znaczy tak to wodór dodajesz, to jest markownikowa tam gdzie jest go więcej, a zabierasz stamtąd, gdzie jest

go mniej zajcew. Markowników i Zajcew. I to są y tak markowników dotyczy reakcji właśnie addycji elektrofilowej. Jeżeli byście się o mechanizm pytali, to jest to dokładnie addycja elektrofilowa.

Teraz trzeba to pisać, jakby chcieli. 27. W wyniku zasadowej hydrolizy bromopochodnych węglowodorów powstają alkohole. Napisz wzory półstrukturalne wszystkich alkoholi pierwszorzędowych, jakie można otrzymać w reakcjach zasadowej hydrolizy bromo pochodnych węglowodorów o wzorach podanych w informacji wprowadzającej.

Dobra, czyli z pierwszorzędowych, moi drodzy, ja się spodziewam tylko alkoholu z tego i z tego. To jest substytucja nukleofilowa, jakby ktoś się pytał. Czyli to będą takie dwa alkohole.

Dobra, lecimy z tematem. Czyli tak. CH3, CH2, CH2, CH2OH i CH3. Tam było CH, jak to szło?

Aha, tutaj od razu CH3 CH3 CH2OH i tyle. Wzory niech są na słu jeszcze pytanie o nazewnictwo. Na przykład etanoamid. A czemu nie można nazwać etyloamid? Dobre pytanie, proszę ciebie, Natalia. To jest tak, jeżeli chodzi o nomenklaturę, wiele rzeczy jest na

takiej zasadzie, że jedna pochodzi z drugiej. To jest tak coś takiego, że amid kwasu octowego albo po prostu acetamid, etanoamid, on powstał z kwasu octowego właśnie, czyli z kwasu etanowego albo octowego, więc jest etanoamidem, a nie etyloamidem, bo nawet

jeżeli mielibyśmy jakoś tak formalnie się starać to nazwać, to proszę ciebie grupa etylowa to jest C2H5 i dopiero potem moglibyśmy mieć CNH2, więc najpręd nazwałbym etyloamidem, jeżeli w ogóle mogłoby być to poprawne coś takiego, czyli propanoamid w tym momencie, bo tu mam

czystą grupę etylową, no i resztę z tego, tak? Poza tym te etylo, metylo i tak dalej, wszystkie tego typu przedrostki stosuje się w momencie, w którym zamiast NH2 masz na przykład NH i coś tam podłączone jeszcze do tego te

aminy drugo i trzeciorzędowe, bo pochodzi od kwasu etanowego, także tak bym to utrzymywał, wiesz?

Nie ma sprawy. Na luzie. Jeżeli chodzi o Natalię, o nazewnictwo, to ja nie jestem jakimś fanem nazywania związków organicznych, bo nie jest to potrzebne nikomu do niczego. No ale wiesz, teraz niech niech będzie, że to jest jakoś tam

ważne na zasadzie takiej, że po prostu przez podobieństwa starajcie się tego uczyć, bo zakuwać to jupak, jak się powinno nazywać, to jest bezsens.

Programy komputerowe lepiej sobie z tym radzą, jeżeli chodzi o nazwy nazwy systematyczne, więc naprawdę szkoda głowy na takie do przesady uczenie się tego. 28 i dąte zadanie w celu ustalania budowy węglowodoru o wzorze C5H10.

Poddano go przemianom, których przedstawiono schemat poniżej i to może być albo penten któryś tam, albo jego izomer, albo cyklopentan tudzież jego izomer. Dobra, czyli tak. Tu addycja elektrofilowa, czyli podwójne wiązanie mamy. Tutaj też addydycja elektrofilowa markowników jak coś. Dobrze. I mamy sobie ogarnąć, co to

było. Skoro tutaj mamy dwa metylobutan, to jest tak, że mamy sobie raz, dwa, trzy, cztery węgle. Ja to zawsze tak rozrysowuję i dwa metylota tu, czyli podwójne wiązanie pojawnikiem. No gdzieś było w tych miejscach, tylko nie wiem gdzie.

Zastanawiam się. Teraz dałem HCLA gdzieś chlor wskoczył i chlor został podstawiony. Zrobił się alkohol na kao highj wodzie i powstał miketon. Co za tym idzie chlor jedyna opcja gdzie mógł być to był w tym miejscu. Bowiem jeżeli chlor byłby z

brzegu to mielibyśmy alkohol potem pierwszorzędowy. Co za tym idzie aldehyd. Jeżeli chlor byłby tutaj przy tym węglu trzeciorzędowym, to w ogóle nie byłoby szansy na utlnianie potem tego alkoholu. Zatem ten C5H11CL to będzie tak.

CH3 C H CH3 CH2 CL CH3 coś takiego. A keton z kolei no to bierzemy sobie CH3 CH3 C i tutaj o karbonylowa CH3. Sprawa załatwiona. Czy umiem pisać na podstawie wzorów smiles?

To dla mnie są jeszcze bardziej dziwne, wiesz, są programy, gdzie wpisujesz sobie to i on ci rysuje. Wiesz co sobie wpisz? Proszę ciebie. Sir vectorable Mol view.

Okej, chyba tam jest org albo com. Ja na stronę darmowe korepycje na fejsie wrzucałem, wiesz? Tam zobacz.

Dobra, miło mi ser. Teraz tak, nazwy systematyczne związków. Co mamy? Tak, C5 H10. Yyy i to jest kwestia taka, gdzie on miał to podwójne. Próbuję dojść do tego dwa metylobutan, bo tutaj ewentualnie ewentualnie moglibyśmy mieć dwie opcje. Się zastanawiam nad

tym, bo to jest tak, on może mieć podwójne wiązanie i tu i tu. I się zastanawiam, czy by nam to coś zmieniało, bo addycja jakbym A dobra, dobra nie nie nie już już już poprawiam się, bo jakby on miał podwójne

w tym miejscu, to by po addycji chlor wskoczył na to, bo jest mniej tego, czyli na pewno musi mieć z brzegu podwójne. Więc nasz wyjściowy związek tutaj jeszcze na górze narysuję, to jest tak samymi węglami jak coś. O, cyk. I tu podwójne miał, bo jak

robimy sobie wtedy addycję, no to chlor wchodzi tutaj fajnie, a jakbyśmy dali dalej podwójne, to by chlor wskoczył w to miejsce, czyli źle. Także mamy raz, dwa, trzy, c trzy metylo but 1n, jak coś tyle. Czyli 3 metylo

but 1n. Mam nadzieję, że to widać. Po prostu liczymy od prawej strony, bo wiązanie podwójne nam dyktuje tutaj najwyższy numerek. Wszystko. Idziemy dalej. A nazwa systematyczna naszego alkoholu, no to tutaj zamiast chloru dajemy sobie, pozwolę sobie wykorzystać to, bo już to rozpisaliśmy.

OH. No i w tym momencie będzie to raz, dwa, trzy c i też mamy dyktat tej grupy OH, więc będzie 3 metylo butan 2 ol. Jak coś tutaj poprawię, żeby nikt potem się nie pomylił i tyle. Mam nadzieję, że jest jasne. 29.

Napisz stosując wzory półstrukturalne grupowe związków organicznych równanie reakcji chemicznych oznaczonych numerami 1 i 4. Dobra. Równanie pierwsze, równanie czwarte. Tu uwodornienie. No to bierzemy sobie tak pół strukturalny chcą od nas.

To bierzemy ten trzymetylut 1N, czyli tak. Tak. CH 3. Potem jest tak, po tym CH3. Mamy sobie CH.

CH3 jest z brzegu, potem jest CH2 podwójne, sorry, CH podwójne CH dwa. Dobra, tylko się upewniam, że to jest ten, co chciałem. Raz, dwa, trzy. Metylob 1N.

Tak, spoko będzie. I my dajemy mu wodór. I normalnie jest potem po addycji elektrofilowej katralizator platyna.

Dajmy, niech niech już ma ch3. Ch nawias, bo w bok skręca CH3 i potem CH2 3 4 CH3. Po prostu dołożyłem po wodorze do każdego z tych węgli, jak się rozwaliło to wiązanie i tyle. Kolei czwórka, to keton ma być. Dobra, to

bierzemy sobie alkohol nasz wyjściowy, czyli CH3 CH nawias, bo w bok skręca metylowa CH3 i potem jest C H znowu w bok OH, dlatego nawias 3, bo to już nie mam wiązania podwójnego, jak coś, prawda? Bo tam robię sobie keton, czyli cuo robię i to

będzie lustro miedziane jak coś, jakby ktoś miał wątpliwość. Czyli tak. CH3 CH nawias CH3 C O nawias, bo w bok 3 i do tego plus cu sorry mam mało miejsca, to dam na górze tyle i plus H2.

O teraz tak wszystko. Dobra, mam nadzieję, że jest to jasne. Nie, nie machnąłem się tutaj nigdzie. Raz, dwa, trzy, ci. Spoko, powinno być okej. Jakbyście coś zauważyli, to mi zwróćcie uwagę, bo tak już pod blisko drugiej godziny to

się trochę myślenie upośledza. Określ typ reakcji oraz mechanizm tej numerem D oznaczonej. No to moi drodzy, tak tutaj mamy przede wszystkim jest podwójne wiązanie i to jest addycja no i elektrofilowa, bo addycje do alkenów, alkinów są elektrofilowe, jak coś, prawda? Czyli

addycja elektrofilowa i tyle. Michał, to jest taki program, bo ja na Ubuntu jestem. nazywa się tak na Windowsa są jakieś podobne. Z tego co wiem są też jakieś komercyjne różne, ale ja sobie znalazłem taki darmowy i fajnie się po nim pisze, także

polecam. Jak masz u buntu Linuxa, no to to na Windowsa nie wiem czy jest. Na Windowsa jest zresztą więcej różnych tego typu, także tutaj no pozostawiam to do waszej dyspozycji. Na lapku tego używam.

Dobra, 30. Zadanie. Niektóre kwasy karboksylowe ulegają dekarboksylacji, która polega na rozerwaniu wiązania między grupą karboksylową oraz resztą cząsteczki wydzieleniu tlenku węgla 4.

Opisana reakcja ma duże znaczenie w przemianach związków organicznych w organizmach na przykład w wyniku dekarboksylacji aminokwasów powstają fizjologicznie biogenne aminy. Uzupełnij schemat. Jeszcze pytanie. Mógłbyś tak w skrócie wyjaśnić, kiedy jest elektrofilowy, a kiedy charakter nukleofilowy anonimowy?

Pamiętaj. Substytucja rodnikowa to jak masz tam fluorowce do alkanów, substytucja elektrofilowa, aromatyczne, substytucja nukleofilowa, wszelkie tam, jak robisz alkohole i aminy z tymi OH i NH2 i addycja elektrofilowa to jest każda addycja normalna i to sobie zapamiętaj do

matury. Dobra, dobrze. Nie ma sprawy. Michał teraz 30 dekarboksylacja histydyny pisze wzór półstrukturalny organicznego produktu przemiany bo to jest schemat czyli tu z techionie musi się zgadzać i co odpada nam CO2 czyli sobie kasujemy CO2 i zostaje nam tutaj grupa CH2 jak

coś czyli to wrzucamy. Ale żmudne. No dobra. NH C podwójne C H azot podwójne węgiel azot i tu jeszcze wodór. Dobrze, że wolnych par nie każą rysować.

CH2 CH2 NH2 to będzie histamina bodajże z tego co pamiętam, ale to nie jest ważne dla nas. Ważne jest, żeby dekarboksylację zrobić skutecznie.

Dobra, to 31. Znowu entalpia, znowu stara podstawa. W tabeli podano wartości standardowej molowej entalpii tworzenia etanolu oraz produktów jego całkowitego spalania. Oblicż wartość standardowej molowej entalpii spalania etanolu.

Dobra, z tworzeniem, moi drodzy, robimy sprawę w ten sposób. Zapisujecie sobie bazową reakcję, tak jak tutaj pominę indeksy, ale indeksy w termo trzeba pisać, jakbyście starą pisali jeszcze. Dlatego uczulam. Ja sobie tutaj daję spokój z racji czasu, ale was

uprzedzam, że musicie to zrobić. I teraz tak, tutaj nie znam tej entalpii, ale mam tworzenia. I robimy w ten sposób. talpie tworzenia wpis jak macie same tworzenia w tabelce to wpisujecie je pod spodem pod reagentami.

Pamiętajcie, że pierwiastki mają zero. No to tu daję mu zero, bo to tlen. Koniec. Teraz tak, etanol ma -287,0. Dwutlenek ma -393,5 kJ na mol, czyli jeszcze razy, a to zaraz sobie pomnożymy. Potem woda ma -2 8 5 i 8. I teraz pamiętajcie o

jednym. Jeżeli coś tworzymy, no to po której stronie równania musi to powstać? Oczywiście, że po stronie prawej.

Natomiast jeżeli jest po lewej, to tak jakby ulegało rozkładowi. Więc w termo jest to po prostu reakcja no przeciwna w drugą stronę. A co za tym idzie, po stronie lewej musimy zmienić znaki wszystkie. to zmieniam tylko to, bo

tylko to mi zostaje i wszystko. Natomiast jeszcze muszę powielić ilość w zależności od liczby moli, które tutaj podano. No dwójka jest przy dwutlenku, to dajemy 2 razy to i tak samo tutaj 3 to. I mamy sobie po prostu w tym

momencie działanie arytmetyczne. Między wszystkim daje plusy z zachowaniem rzecz jasna znaków i potem wszystko powinno mi bez problemu wyjść. To jest sposób, który się nadaje tylko wtedy, jak do każdego z reagentów, które użyliśmy w reakcji mamy entalpię tworzenia, to

tylko wtedy możemy to zastosować. Można też rozpisywać te reakcje, ale to strata czasu jest, więc ja tak bym to załatwił.

Dobra, biorę teraz kalkulator i wyjdzie mi entalpia spalania. Dobrze czyli 287 + 2 x minus 39 3,5. Sekundę. Wolę się upewnić co do kolejności wykonywania działań na kalkulatorze. Dobra, ogarniam. To teraz tak. Plus i to będzie tak. 3

x -285 i 8 wychodzi mi - 1357,4 kilż na mol etanolu. Wszystko jest spoko. Możemy iść dalej. I sprawdzam teraz w klucz jak to można zrobić właśnie tak jak rozwiązałem. Spokojnie, spokojnie przejdzie, bo to jest tam entalpia produktów minus entalpia substratów, jak

coś. Sumę tworzenia. Więc tak czy inaczej przejdzie ten sposób, tylko no kwestia zapisu to już jest drugorzędowa.

Teraz to co dalej robimy? Zadanie numer 32. A w tabeli podano wartości stałej dysocjacji KB amoniaku i wybranych amin w temperaturze 25 stopni Celjusza. Spośród wymienionych amin pierwszorzędowych wybierz i napisz wzór tej, która jest najsłabszą zasadą.

Najsłabsza zasada ma najniższą stałą dysocjacji zasadowej. Co za tym idzie gołym okiem widać będzie to anili na sekundę pierwszorzędowe. Tak to będzie spośród pierwszorzędowych ona. Ona, bo ma NH2. NH2 mają pierwszorzędowe, drugorzędowe mają NH, a trzecią sam N. Także dajemy z czystym sumieniem

C6H5 NH2. Podpunkt B. Przeanalizuj zależność między budową amin i wartościami ich stałej dysocjacji na podstawie dostrzeżonych relacji.

Oszacuj rząd. stałej dysocjacji zasadowej KBN dimetylo aniliny o wzorze takim. Dobra. I to jest moi drodzy sprawa wygląda tak. Jak mamy sobie aminę wyżej rzędową niż ta pierwotna. Na przykład zobaczcie sobie C2H5 i tutaj tak. O, proszę bardzo. Albo to z tym ze wzrostem

rzędowości rośnie nam automatycznie. rośnie nam automatycznie zasadowość aminy, prawda? Czyli znaczy drugorzędowe są bardziej zasadowe od amin pierwszorzędowych. Tak możemy śmiało śmiało przyjąć. Co za tym idzie, jak jest anilina i ona ma minus 10 tutaj, to może nam się ewentualnie nieco poprawić, więc

na pewno nie obniży się do -11. -9 bym dał, bo chodzi o to, że nieco się ta stała może podnieść. Co za tym idzie rząd minus. Trend y zauważony i wystarczy jakoś na tej podstawie wykluczyć tę odpowiedź. Uzupełnij zdania. A jak z

trzeciorzędowymi? Przyznam szczerze, y nie umiem twojego nicku przeczytać, przepraszam. Nie pamiętam jak to z trzeciorządowymi było. One chyba nie miały bardziej od drugorzędowych. Lekko lekko mi spadała ta zasadowość.

Musiałbym tutaj sprawdzić dokładnie, ale w każdym razie jest to efekt indukcyjny jak coś, czyli wpływ tych dołączonych elementów na wędrówkę elektronów wokół azotu, a co zatem idzie na zdolność wiązania przez niego protonu za pomocą wolnej pary elektronowej. Tu odsyłam do

źródeł. Uzupełnij poniższe zdania, wybierając jedno określenie spośród podanych w każdym nawiasie. Wybrane określenie podkreśl. W przypadku pochodnych amoniaków, których wartości stałej dysocjacji KB przedstawiono w tabeli, można stwierdzić, że im większa liczba atomów wodoru podstawiona jest grupami alkilowymi, tym

silniejsze właściwości zasadowe. Tak, bo im więcej dostawionych elementów, to tym większa zasadowość. Taki trend jawi się z tego bezpośrednio.

Grupy arylowe związane z atomem azotu. Aowe to jest aromatyczne, zmniejszają nam zasadowość. To jest też indukcyjny jak coś, bo ten benzyn w swój pierścień taki młynek elektronowy miesza te wolną parę. Za tym idzie ona traci zdolności do addycji, znaczy do przyłączenia

wiązaniem koordynacyjnym protonu. Jak coś nie ma sprawy. Z fair mos to jest tak lepiej na wiki sobie wziąć ileś tam amin i na tej podstawie spróbować ogarnąć tent, ewentualnie coś doczytać o efekcie indukcyjnym. Nie chcę mówić źle.

Wolę, żeby to właśnie było sprawdzone. Jakoś sam musiałbym teraz pogoogogooglować trochę. Na co dzień egzamin mało się robi, więc też jakoś tym nie siedzę na bieżąco, ale efekt indukcyjny się wam przyda ogólnie do zrozumienia chemii, nawet na poziomie liceum. To jest

całkiem spoko. Plus do tego rezonans chemiczny. Te dwie rzeczy. Informacja 33 i 4. Aminy RNH2 dysocjują zgodnie z równaniem. Oblicz pH roztworu aminy. Tu fajnie, bo macie na starej podstawie jak coś podawane KB i tym podobne. Na nowej trzeba sobie brać

z tablic CKE. Pamiętajcie o tym, bo dużo osób może wpaść w panikę. Kurczę, gdzie ta stała dysocjacji? Jak mam to policzyć? W tablicach jest. Teraz wam pokazuję, bo większość pewnie już nową pisze. Jeszcze za jakiś czas ta stara

będzie, ale no wiadomo, zmiany idą w takim, a nie a nie innym kierunku. Także moi drodzy proszę uprzejmie rzućcie okiem na to. O, gdzie to było? Zaraz znajdę. Proszę. Stałe dysocjacji. Stała dysocjacji. Stała dysocjacji. Jak coś to brać z tego. Od razu wam

mówię, pamiętajcie o tym. Dobra, mamy sobie aminę o takim stężeniu. Stała dysocjacji wynosi tyle.

To lecimy ostfaldem. To jest tak. Najpierw sprawdzamy sobie wzór pełny. Tak, tylko rozpiszę profora. Nie musicie tego pisać tutaj. To jest alfa kwadrat C to jest 1- alfa. A w przypadku tego my czy alfy potrzebujemy? No niestety trzeba alfę

zrobić. Nie ominie się tego. Nie ominie się tego, ale zaraz wam pokażę jak to można załatwić. Albo forma uproszczona, czyli k = alfa kw c. spód pomijamy, czyli alfa to byłby pierwiastek z K na C, ale musi być

spełniony jeden warunek. K na C musi być mniejsze lub równe od 1 na 400.

Sprawdzamy u nas K, czyli 10 do-4 na C, czyli na 1. To jest 1/ys spoko. Lecimy uproszczoną. Jak coś to kasuję to, kasuję pełną i robimy uproszczoną.

Liczymy alfę, czyli co? alfa = k, czyli 10 do-4 przez 1√er kwat to będzie 10 do-2, czyli 1%. I teraz tak jest to stała dyscjacji zasadowej, co za tym idzie, ja policzę sobie OH minusy, czyli alfa x C, stopień razy stężenie, to mi

daje ich ich ilość, znaczy stężenie OH minusów, czyli będzie 1 x 10 do-2, co mi daje y no 10 do-2, więc p logarytm z tego, czyli po prostu 2. Co za tym idzie pH to jest 14- czyli 2.

Skąd 1 na 400? Sławek to jest, proszę ciebie ta granica, przy której możesz użyć formy uproszczonej. Wzięła się ona stąd, że za barierę przyjmuje się 5% roztwór jako oddzielający słaby elektrolit od mocnego. Więc jeżeli alfa przyjmiemy jako k pierwiastek z kna c, no i

podniesiemy to do kwadratu, to 5% do kwadratu to jest właśnie 1 na 400, bo to jest 1/20. No 120 do drugiej potęgi to jest 1 na 400 jak coś. Tak, 12 pewnie. Ja tu zapomniałem wiecie nie dwa tylko 12

jedynki. No taki czeski błąd, ale pilnujcie tego, bo czasem się coś zapomni napisać i potem jest lipa, co nie? Dlatego zawsze róbcie tak szybko, żeby była szansa na drugie sprawdzenie egzaminu. Ja teraz rozwlekam się w czasie, ponieważ tłumaczę wszystko, ale

mimo mimo to pamiętajcie, zawsze dobrze wyćwiczyć się tak, żeby zrobić maturę raz i ją za drugim razem sprawdzić, bo wszystkie takie drobiazki wyjdą, wiecie, tak się robi na żywo, nie da się tego uniknąć. Nie ma sprawy. Sławek 34.

Napisz jak dodatek stałego wodorotlenku sodu do wodnego roztworu wpłynie na wartość stopnia dysocjacji. No z reguły przekory lecimy. Dodajemy wodorotlenek, czyli reakcja idzie w prawo, więc dysocjacja będzie gorsza. Stopień dysocjacji zmaleje. 35 kwas 2 aminopropanowy.

Alanina reaguje z kwasami jakiś z zasadami. Napisz w formie jonowej skróconej. Czy teraz tak? Czy może liczymy z pełnego asfalda? Nieuproszczony to jest ten proszę ciebie. Jeżeli warunek jest spełniony, ser, no to piszemy po prostu.

Liczymy z uproszczonego, jak coś. Tak, prowadzę wykład. Agnieszka, no to powiem tak, y na wykładzie, na miejscu. Zobaczymy jak to będzie wyglądać. Ja przygotowuję sobie wykład tak, żeby zmieścić się w planowanych czterech godzinach. Będzie to po prostu powtórka materiału

teoretyczna ze wszystkiego, z całej podstawy programowej, bo biorę pod uwagę też to, że często jej nie czytacie i wiele rzeczy może umknąć, szczególnie z biologi, jest to materiał obszerny.

Postaram się przez wszystkie punkty przejść i najważniejsze rzeczy szybko do każdego powiedzieć, tak żeby no żeby nie było możliwości, że jakiejś wiedzy teoretycznej wam braknie.

Tak to wygląda. 35 proszę. Faz 2 aminopropanowy alanina w formie jonowej skróconej z wodorotlenkiem sodu. To lecimy alaninę, czyli tak.

CH3 potem jest CH i NH2 COOH. Dobra. Raz, dwa, trzy. Kwas propanowy jest i dwa amino. Dajemy mu w jakiej formie chcą? Jonowej skróconej.

No dobra, tylko tak. Czy oni chcą jonobo inaczej? Pewnie tak. Więc tu dajemy minus, a tu dajemy NH3 plus. Jak coś, nie ma sprawy.

Agnieszka. No i teraz wodorotlenek potasu, czyli OH- i OH- zabierze nam ten wodór stąd.

CH3CH będzie NH2 COO- plus H2O. Tego się spodziewam. Wykład się zapisuje na kanale jak coś. Dawid Damian, przepraszam. Pośród podanych wzorów wybierz i podkreśl wzory wszystkich substancji, które podobnie jak alanina reagują zarówno z wodorotlenkiem, czyli i kwasem. Szukamy

amfoterycznych. Cześć Lidia. Dobra, to amfoteryczny jest wodorotlenek glinutlenek cynku i wszystko. I to wszystko. Nic więcej tutaj nie widzę amfoterycznego. Uzupełnij poniższe zdania, wybierając jedno określenie spośród podanych w każdym nawiasie wybrane. Podkreśl hydrolizę związków organicznych można prowadzić w

roztworach kwasów. Wtedy jony H+ pełnią funkcję na pewno katalizatora przyspieszacza. Podobnie jak jony H+ działają enzymy typu hydrol przyspieszając reakcję hydrolizy zachodzące w układach biologicznych w ślinie znajduje się zaliczana do hydrolas amylaza, która ułatwia rozszczepienie na pewno skrobinie celulozy na

maltozę o zbiologii 37 spalanie tworzew sztucznych prowadzi do emisji szkodliwych gazów substancji reakcje całkowitego spalania polichlorku winylu No chlorowodu. Oczywiste. Aby zidentyfikować produkty spalania polichlorku winylu, przeprowadzono doświadczenie. Dobra, to tu się spodziewamy HCLU AQ kwasu wodnego i to jest raz. Spośród

poniższych wybierz wzór odczynnika, który wprowadzony do wody w probówce spowoduje wytrącenie osadu świadczącego o obecności chlorowodoru. No to musi być z chlorem osad. Oczywiście srebro AgCl AgCl i tyle. Nie ma sprawy. John John witaj Karolina 38 proszę. W trakcie

doświadczenia zauważono, że na wacie umieszczonej w rurce gromadzi się sadza. Napisz równanie takiej reakcji spalania polichlorku winylu, której przebieg tłumaczy gromadzenie się sadzy na wacie umieszczonej w rurce. Dobra, no to chcą ten polichlorek winylu, żeby spalać. To bierzemy go.

Czyli robimy tak. CH C A2 tam było CHCL tak że rysuję dobrze nawias kwadratowy i ogonki wystające i ono bo inaczej Sak Sarkixi przepraszam nie wiem jak się czyta twój nick sorry mam małe litery na lapku sorry jak przekręciłem to jest tak

że masz aminokwas i on zamiast COH ma CO- a zamiast tej aminowej bezpośrednio przy tym ma NH3+ zamiast NH2 i to jest joboj inaczy i on występuje w roztworze wodnym przy określonym pH zgodnym z punktem izoelektrycznym. Wtedy dominuje

zdecydowanie. No to tak, ser, jak masz warunek niespełniony, trzeba lecieć z pełnego. To się zgadzam. Dobra, lecimy tlen i teraz tak, mamy węgiel i chlorowodór i wodę. Ja tak widzę to równanie.

Czyli co? Węgla mamy w tym momencie dwa. Teraz wodorów tutaj tak. HCL musi być jeden na jedną cząsteczkę.

H2O w tym momencie jest jedna woda. Czyli tak. Wodę podwoję sobie dam cztery węgle, dam tu dwójkę i HCLi też będę mieć dwa. I teraz wszystko mi się zgadza.

Czyli robimy spalanie do węgla niejako i wszystko. Sześć. No zgadza się. Jest spoko. Dwa tleny.

Dobra. No brudnopis. Wreszcie powiem wam, że taka męcząca znowu ta matura była. Te stare podstawy dają w kość, przyznam szczerze. Myślałem, że będzie łatwiej. Ale nic, dotarliśmy do samego końca egzaminu. To co, może zadam wam jakieś pytanie?

O, z chemii. Mam pomysł. Czy nie trzeba dawać? Jeszcze pytanie od tego. Wiesz co, z tym N. Tak, dobrze, dobrze, dobrze, że mnie poprawiacie. Mhm. Czyli tu nka będzie w tym miejscu i będzie też n tu i n tu i n

samo i na każdy ten 1/2 n. Tak by było, nie? Sorry. Dobra, to wiecie co? Ja to poprawię. Dobrze, dobrze, że o tym piszecie. To teraz tak, skoro tutaj mam to, no to wszędzie dam to n w takim

układzie, bo jeżeli tutaj będzie nka, to w tym momencie węgli mam też n razy więcej. Po prostu wszystko razy n mnożę. Czyli tu mam n 2n 2n i n tlenów. Tak będzie dobrze.

Spoko, już załatwione. Dzięki, że mi przypomnieliście, bo tak już pod koniec to trochę zmęczony jestem. Zapomnieć.

Lubię sobie o tym. No ale w każdym razie ta nka potem idzie wszędzie i no i sprawa załatwiona, więc teraz jest okej.

Sprawdzę, czy bez nki by uwzględnili. Chyba nie będzie w odpowiedzi dobrze. Tak, musi być NKA. Dobrze, że mi o tym przypomnieliście. Teraz sprawdzam, weryfikuję. Wszystko zgadza się. Jest okej. Dobra, nie ma sprawy. Sakrixi. No to co? Robimy sobie pytanie na koniec,

moi drodzy. Przy okazji taka ciekawostka. Mamy sobie teflon. Moi drodzy, teflon to jest taki polimer politrafuoroylen. On ma wzór następujący. Jest węgiel. Węgiel. cztery fluory. Proszę bardzo. Takie fajne tworzywo sztuczne. No i tu ma enkę oczywiście i bardzo podobny do niego jest etyleno

tetrafuoro etylen. Zachęcam do poczytania sobie o tym. Mamy w Polsce konstrukcję architektoniczną w Łodzi, która wykorzystuje tę folię jako po prostu pokrycie dachowe i jej wzór jest następujący. Połączenie polietylenu i teflonu bardzo o bardzo dobrych właściwościach. Zaraz wam powiem do

czego zmierzam. Tutaj mamy tego też N. I moi drodzy pytanie na ten temat brzmi następujące. To znaczy może być ten i etylen, co nie? Więc tutaj tak naprawdę te nazwy można stosować zamiennie. Posłuchajcie, moje pytanie brzmi następująco. Kto dobrze odpowie,

otrzyma książkę, dobrze odpowie jako pierwszy. Podczas termicznego rozkładu, którego z nich wydziela się szkodliwy gaz i jaki to będzie gaz. Czy umiecie mi powiedzieć? przez analogię do poprzedniego zadania, który polimer, jaki gaz. Czekam na odpowiedzi. Bardzo dobrze. Grzybek.

Dobrze odpowiedziałeś, że chodzi o chloro fluorowodór. Przepraszam, ale tylko w przypadku etyleno tetrafluoro tego etenu. I to jest moi drodzy tak, że jak mamy sobie teflon, to on nie może tego flow wodoru wydzielać, bo przecież smażymy na nim patelnię,

prawda? To zresztą nie ma tu wodoru, gdzie by on mógł się wydzielić. Dopiero w tym etylenu tetrafluo etylenie czy tam jakoś tam etenie mniejsza z tym wydziela się fluorowodór, co nie? Także zdecydowanie grzybek odpowiedziałeś poprawnie. Proszę o napisanie na moim fejsie darmowe

korepetycje wiadomości prywatnej. Podaj mi adres, proszę ciebie. Będę we wtorek wysyłać książki. Również wyślę do ciebie z dedykacją. Wam dziękuję bardzo za zajęcia. Dam znać kiedy dokładnie będą następne. No tymczasem życzę wam powodzenia w dalszej nauce i wytrwania w niej do samego egzaminu oraz

potem zdania go odpowiednio wysokość, dostania się na wymarzony kierunek. Jeszcze raz dziękuję wam za udział w zajęciach. No i do zobaczenia na kolejnych. Cześć. Yeah.