ถ่ายทอดสดคืนวันเสาร์ที่ 26 กรกฎาคม 2569

อ มานี่มานี่มานี่ หน้าเล่นอะไรเพื่อนๆ ยายเยมาตรงนี้ เนี่ย ยึดมั้ยอ่ายึด โอเค ยึดเจ้าบ่ย่านได้ลื่น นอนอย่าไปกวนหมู่เพิ่นเด้อ เทวดาพวกอยากฟังว่าเทวดารักษาศีลได้ไหมอ่ะ แม้แต่เลนยังรักษาได้เนาะ เลนรักษาศีลได้เด้น เคยเป็นมนุษย์ ละอย่าไปกวนหมู่เพิ่นเด้อลูกหมู่เพิ่น ย่านเด้อ หมู่เพิ่นย่านนั่นเดี๋ยวไปกวนหมู่เพิ่นเด้อ นอนซะ หมู่เพิ่นเฮ็ดบุญดีใจนำหมู่เพิ่นเด้ออยากได้บุญบ่ ไม่ลุกไม่ลุก ธรรมราช ธรรมราชอย่าไป ธรรมราช เขาคุ้นเคยกับใครเหรอคะ เขารู้จักใครอ่ะ ออรู้จักคนนี้หรอ ลูก หึรู้จักคนนู้นหรือเปล่าลนี้มา มาลูกมาอย่าไปกวนเพื่อนตัวเปื้อนๆ มานี่มา นี่ ไปเอายาดมหอซิ มีวัดอยู่ มาอย่าไปทั่วมานี่ มานี่มานี่ ธรรมราชมานี่นู่นแม่ไปนอกแล้วไป แล้วก็อยู่นะถ้าจะอยู่ไป ถ้าไม่ไปก็อยู่นี่มาอยู่นี่เลยมั้ มา เนี่ยมาอยู่กับปู่นี้มั้ มาอย่าไปเลาะ นะ

นอนบ่ฟังเทศน์มั้ย เทวดารักษาศีลก็มันอานิสงส์ไม่เท่ามนุษย์ ก็จริง แต่เทวดารักษาศีลก็ได้บุญ มนุษย์รักษาศีลได้ 91 ถ้าเป็นคนวัดได้ก้าวละ 14 โกฏเป็นอย่างน้อย 140 ล้าน แล้วแต่จะก้าวไปทำไม เช่นก้าวไปกวาดกวาดไป ก้าวไป บุญกวาด 1 ในการก้าวไป 1 จะได้บุญ มีคนหรือสัตว์หรือเทพหรือมนุษย์ช่วยทำความสะอาดบ้านเรือน 14 โกฏครั้ง กวาด 1 ครั้งจะมีผู้กวาดให้ 14 โกฏครั้ง ต่อ 1 ครั้ง ถ้าก้าวเดินไปหิ้วหม้อเพื่อไปวางไว้ทำประโยชน์ในวัดอย่างใดอย่างหนึ่ง 19 ก็จะมีคนหรือสัตว์หรือเทพหรือพรหมช่วยหิ้วของหนัก เทียบเท่ากับ ถ้าเทียบเท่าน้ำหนักก็เท่ากับน้ำหนัก 14 โกฏครั้ง

เทียบเท่ากับครั้ง ก็เป็น 14 โกฏครั้ง โดยไม่ต้องเทียบน้ำหนัก แต่ถ้าเทียบน้ำหนักคือรวมกันเท่ากับ 14 โกฏค้างไปรวมกัน กองอยู่คอยเป็นผลประโยชน์ให้แก่ผู้ที่ทำการเป็นคนวัด เป็นคนวัดไม่ใช่แต่พัฒนาในวัด เป็นคนวัดถ้าหากว่ามีงานที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับวัดไปพัฒนาที่ไหนก็ตามเมื่อเห็นสมควรว่าตรงนั้นวัดควรควรไปพัฒนา คนวัดไปพัฒนา ยังอยู่ในหน้าที่คนวัดอานิสงส์ได้จากตน ไม่ใช่ได้จากกลุ่มชนที่เราไปช่วย ได้จากตนเองได้จากศีลของคนวัดได้จากอานุภาพของคนวัดไม่ใช่ได้จากกลุ่มชนที่เราไปช่วยไม่รับอานิสงส์อันนั้นรับอานิสงส์จากอานุภาพที่เกิดจากตนเองของคนวัดได้เยอะ เยอะมากมายมากนับไม่แล้ว ก้าวเดียวก็มากแล้ว [เสียงสูดหายใจ] ก้าวเดียวก็ 14 โกฏ 16 โกฏ 18 โกฏไปงั้นแล้วแต่งานแล้วแต่ตอนนั้น ระลึกอะไร ถ้าระลึกจดจ่ออยู่กับภาวะการกุศล ไม่ได้เครียดแค้นไม่ได้ระวังตัวเกี่ยวกับผู้คนจะมาทำร้ายเกี่ยวกับสัตว์ร้ายจะมาทำร้าย

ถ้าคาระวังตัวอยู่เกี่ยวกับกลัวเขาอยู่กับความกลัวอานุภาพได้น้อยลง แต่ถ้าอะไรเกิดขึ้นก็ตามไม่ได้กลัวทำไปเรื่อยๆ ตายก็ไม่เป็นไรเกิดก็ไม่เป็นไร หากเกิดอีกก็จะเกิดเป็นคนวัด หากตายก็ขอตายอยู่กับระบบคนวัด 1 ตายของเขา เขาจะได้ความรู้เทียบเท่ากับคนทั่วๆ ไปตาย 140 ล้านคน คือได้ความรู้ในการที่คนภายนอกเรียนการเกิดตายเนี่ย แล้วเมื่อเขาตายเขาจะสำนึก เขาตายแล้วสำนึกเขาตายแล้วสำนึกเขาจะเพิ่มความรู้ขึ้น แต่คนวัดสำนึกในการตาย 1 ครั้งเท่ากับคนข้างนอกตาย 140 ล้านครั้ง หรือ 140 ล้านคนเทียบเท่ากับความรู้ที่เกิดกับการพิจารณาอาการตายของคนวัด 1 คน มากแบบนี้แหละ ฉะนั้นผู้ใดก็ได้รักษาศีลมันได้อยู่แล้ว แม้จะหาร 16 สมมุติว่า 100 ล้าน หาร 16 ก็ได้ไม่น้อย แต่จอนี้มันรับเลข 100 ล้านไม่พอมั้งพอมั้ยพออยู่นะ พอนะ

อ้าได้เว้ 100 ล้านได้อยู่แล้ว ได้ 6 ล้าน 250,000 กัป ถึงแม้จะไม่ได้เท่า 16 โกฏ 16 กัปเอ้ย 16 โกฏ อันนี้ก็ได้ 6 ล้าน 250,000 โกฏ เอ้ย 250,000 50,000 ล้านไม่ใช่โกธ 6,250,000 ล้าน แต่ถ้าเป็นคนในวัดธรรม ได้ 100 40 ล้านขึ้น 150 160 170 180 ล้าน มากกว่ากันเป็นแบบนี้ แต่ 6,250,000 ล้านก็ไม่น้อย คือชาวทิพย์มาทำความเพียรในโลกมนุษย์ [เสียงสูดหายใจ]

หรือทำความเพียรในที่ตนอยู่อาศัยที่ไหนในแดนสวรรค์หรือแดนเทพใดๆ แดนธรรมชาติมันถูกหารในตัวเลยแล้วใครตั้งให้ มันหารไม่รู้แต่ธรรมชาตินี้เป็นอย่างนี้ ไม่มีใครรับรู้ได้หรอกว่าใครตั้งกฎและธรรมเนียมของจักรวาลทั้งหลายมันเป็นแบบนี้ อานิสงส์ของชาวทิพย์ทำบุญกับมนุษย์ ก็ต้องหารเขาทำบุญด้วยกันมันไม่ได้หารแต่ มันออกมาเท่านั้นเลยแต่ทำบุญกับมนุษย์ อานิสงส์ถ้าเขาคิดว่าขอให้บุญมนุษย์เป็นของเราไม่ใช่เราให้ทานแล้วบุญเราจงปรากฏเถิด ถ้าเขาให้ทานเทพบอกว่าบุญเราจงปรากฏเถิด อานิสงส์จะได้เท่าเขาเท่าอานุภาพเขาคือถ้าจะได้ 100 ล้านต้องหารออก 16 ครั้งก่อนได้ 6 ล้าน 250,000 ล้าน ไม่ได้เป็น 150 60 ล้าน ได้ 6 ล้านกว่า 6,250,000 ล้าน แต่ถ้าคนวัดทำโดยตรงมันกุศล 56 อย่าง เจริญอย่างละ 160 140 ล้านขึ้น

อย่างละนะ อย่างละ อย่างละ 100 เอา 100 ล้านเอาอย่างละ 100 ล้าน 100 ล้าน คูณ 56,600 ล้าน เพิ่มแบบเนี้ย แต่ถ้าเป็นชาวทิพย์ธรรมหาร 16 หารออกก่อน เมื่อหารออกมันก็ไม่ได้น้อย ฉะนั้นชาวทิพย์ก็ไม่น่าเสียใจว่าไม่ได้เกิดเป็นมนุษย์ อานุภาพมันน้อยไม่ต้องเสียใจหรอก มันดีก็ไม่ได้ทำเยอะแยะเลยฟังแล้วเข้าใจมั้ย ไม่ต้องกลัวบำเพ็ญเถอะมันได้แน่ๆ ถ้าไปคิดว่าโอ้ยอยากเกิดเป็นคนเด้ฆ่าตัวตายมันก็ไปมหาตาปนรก แม้ไม่ได้ไปอเวจีผีฆ่าตัวตายเท่ากับอบัดทุนรัจไปมหาตาปะ หรือถ้าไต่ตองอยู่นานแล้วจึงฆ่าตัวตายผี หรือเทพฆ่าตัวตายไปอเวจี 1 ใน 3 ของกัป อยากไปก็ฆ่าตัวตายไม่ได้มาเป็นมนุษย์ง่ายหรอกถ้าเป็นแบบนั้น โง่นัก แต่ถ้าเทวดามาเป็นคนวัดที อานุภาพเอา 56 คูณ 600

เอ่อคูณ 6,250,000 [เสียงกระแอม] คูณ 6,250,000 ล้าน แต่หารด้วย 16 ก่อนแต่ละอันถ้า 100 ล้าน หารด้วย 16 ได้ 6 ล้าน 250,000 ล้าน แล้วเอา 56 เข้าไปคูณมันก็ไม่ได้น้อย ฉะนั้นชาวทิพย์ก็ไม่ต้องคิดโง่ๆ งี่เง่า อยากจะเป็นแต่มนุษย์โง่เกินไปมนุษย์เดี๋ยวนี้น่าไว้ใจที่ที่ไหนวะ เกิดที่ไหนลำบากทั้งนั้นน่ะเดี๋ยวนี้ ได้ไม่น้อยได้ไม่น้อย 600 เออ 6 ล้าน 250,000 ล้าน 6,200,000 50,000 ล้าน 6,250,000 ล้าน คูณ 56 350 ล้าน

ไม่น้อยอ่ะฟังอยู่ใช่มั้ย เออฟังอยู่โอเค มัน 600 25 ล้าน ออไม่ใช่ไม่ใช่อันนี้ 6 6 ล้าน 250,000 ล้านคูณ 65 ทำไมคนชาวพุทธ เมื่อเรียนเมื่อก้าวไปสร้างบุญกุศล 56 ไม่ได้เกิดแต่กับคนวัด กุศล 56 เพียงแค่อานุภาพมากน้อยต่างกัน แต่ 56 เท่ากันเกิด 56 เหมือนกัน เพียงแค่จำนวนมันน้อยกว่ากัน เช่นกุศล 56 เกิดกับคนวัด 10 โกฏคือ 100 ล้าน มันไปเกิดกับชาวบ้าน 6 ล้าน เออไม่ใช่มันไปเกิดกับชาวบ้านทั่วไปอาจจะไม่ถึง 100 ล้านอาจจะถึงสัก 50 ล้าน 60 ล้านแต่มันไม่ได้เกิดน้อยแล้วบุญ

นี้จะรอตอบสนองเราตอนเราไปเกิดในแดนเทพ แล้วเราจะอยู่เสวยผลสิ้นอายุแล้วสิ้นอายุอีกเหมือนพระเจ้าดาวดึง บางองค์เพิ่นอยู่ที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อตายแล้วเกิดที่เดิมตายแล้วเกิดที่เดิมเนี่ย อยู่เป็น 100 ครั้งก็มี 100 ครั้งคูณ 900 คูณ 9 ล้านปีเป็น 900 ล้านปี หมด 900 ล้านปีจึงหมดบุญในสวรรค์จึงได้มาเกิดในแดนมนุษย์ เมื่อมาเกิดในแดนมนุษย์ก็เกิดเป็นลูกเจ้าฟ้ามหากษัตริย์ ผู้มั่งคั่งไม่ใช่เจ้าฟ้ามหากษัตริย์ยากจน กษัตริย์ยากจนมีมั้ย มีกษัตริย์มั่งคั่งมีมั้ย มี ฉะนั้นในแดนเทพหรือแดนมนุษย์เมื่อทำการรักษาศีลในพระรัตนตรัยได้บุญเยอะแต่จะเทียบเท่าผู้เสียสละตัวออกจากสมบัติตนเข้าสู่การเป็นคนวัดหรือบวช บวชเป็นสามเณรอันนี้ได้เยอะ หรือบวชเป็นภิกษุก็ยิ่งได้เยอะแต่ถ้าทำผิดได้บาปเยอะ ทีนี้บาปเยอะกว่าโยม ฉะนั้นที่เขาพูดว่าน้อยๆ เช่นเทวดาทำความเพียรก็ได้บุญน้อยกว่าโยมที่เป็นคนวัดที่เป็นชาวบ้าน ก็ใช่พูดถูกแต่มันไม่ใช่น้อยแบบได้น้อยๆ แบบ 5 แบบ 10 มัน 6 ล้าน 250,000 ล้านไม่

น้อยแต่มันน้อยกว่าคน น้อยกว่าคน 16 เท่าใน 16 นั้น 1 เท่าเป็นของชาวทิพย์ แต่มันก็เป็น 600 เออมันก็เป็น 6,250,000 ล้าน มันไม่ใช่น้องน้อยเท่าไหร่หรอกพูดคำว่า น้อย พูดพูดน้อยไปอย่างนั้นเพียงแค่น้อยกว่ากันมันไม่น้อยในจำนวน ถ้าอยู่เฉยๆได้มั้ยไม่ได้ เทวดารอรับบุญจากผู้อื่นได้เท่ากับ 600 ล้านมั้ย ได้ก็เท่ากับ 6 ล้านมั้ย เช่นมีคนเขาให้ปลากระป๋องแก่กันแล้วอุทิศบุญไปมันจะออกเป็นปลากระป๋องเป็นล้านได้มั้ย ไม่ได้ถ้าผู้ให้ไม่มีศีล หรือถ้าผู้รับไม่มีศีล หรือเทวดาผู้รับบุญไม่มีศีล ถ้าเทวดาผู้รับบุญมีศีลเทวดาก็ได้เยอะ ผี หรือที่ว่าชื่อไทยว่าผีชื่อบาลีว่า ถ้ามีศีลรับบุญก็ได้บุญเยอะ นี่คือหลักการของธรรมชาติในจักรวาลทุกๆ จักรวาลเป็นแบบเดียวกัน ใครไปตั้งให้มันเป็นไม่รู้แต่ มันเป็นแบบนี้ทุกจักรวาล พระพุทธเจ้าก็ไม่ได้ตั้ง อินพรหมโยมยักษ์ที่ไหนก็ไม่ได้ตั้งมันเป็นอย่างนี้มันเป็น เพราะอะไรเป็นด้วยกรรมของสัตว์สัตว์ตกแต่งมาในระยะที่หมุนเวียนกันในยุคที่มีการสร้างบุญสร้างกุศลจะมีการเทียบออกกัน

ได้เท่านี้ก็ไม่น่าจะเสียใจและน้อยใจอะไรในการเป็นเทพหรือเป็นสร้างบุญตัวเขาเลยผ้าคงไม่เป็นไรนะ เขาเคยไอเคยจามกลางคืนมั้ย [เสียงสูดหายใจ] สัตว์เดรัจฉาน อย่างหมา ถ้าอยู่โดยปกติติไม่ได้ล่า หมาจะมีบุญเกิดทุกวัน เพราะเมื่อเจอสัตว์ที่ควรจะล่าก็ไม่ล่า หยุดเพราะนิสัยเก่าต้องการสร้างบุญ ถ้าอยู่ในที่การสร้างบุญโดยตรงไม่ใช่นิสัยหมาเป็นมาแล้วไปอยู่กับชาวบ้านผู้เป็นนักล่า วิ่งไล่ไปกับเขาอยู่แต่เมื่อใกล้แล้วก็ไม่กัด ทำนองนี้คือหมารักษาตัวก็มีอานิสงส์แต่ไม่เท่าหมาอยู่วัดเนี่ยต่างกันอย่างนี้นะ หมาก่อน ตัวเลขแม้จะออกเป็นรแต่ถ้าหมาอยู่วัดมันออก 900 90 แม้จะเป็นออก 100 แต่ถ้าทำนั่นทำนี่เช่นบอกมานี่ถ้าลูกก็มาทำตามคำสั่งได้อานุภาพของเขาก็จะได้อันที่เขาทำตามคำสั่งได้ไป ออก 990 1 ครั้ง แล้วก็นับไปเรื่อยๆ ทำตามคำสั่งได้เท่านั้นเท่านี้ก็คูณ 990 ไปเรื่อยๆ ก็มาก สำหรับสัตว์เดรัจฉานถ้าเป็นช้างม้าบัว ควายรากเกวียนขนฟืนขนอาหารทำงานให้ขุดให้ไถให้รากดินรากน้ำขนอิฐขนหินปูนทรายก่อสร้าง

โดยไม่ได้บังคับ ช้างที่เราเห็นเขาลากไม้โดยไม่ได้บังคับแต่ก็ บังคับด้วยวาจาแต่ไม่ได้ไปตีไม่ได้ไปขี่ คอตขอศัพท์อะไรช้าง

เนื่อง 1 วันเขาจะมีอานิสงส์ ตอบสนองเขา 990 วัน เนี่ยมันเป็นอย่างนี้อานิสงส์ ฉะนั้นอานิสงส์ของสัตว์เดรัจฉานออกไม่ถึง 1000 ออกอยู่ในระดับร้อยถ้าเป็นพวกม้า ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวเวลามันไปสร้างคุณ งามความดีมันก็อาจจะออกสัก 100 200 คือหมาชั่วปนดี ช้างชั่วปนดีควายชั่วปนดี สัตว์อะไรก็ตามถ้าชั่วปนดีทำก็จะได้ 100 200 300 400 เท่าแต่ถ้าเขามีการรักษาศีลในตัวเขาผลของ เขาจะออก 990 995 ไปนู่นก็มี อานิสงส์เป็นแบบนี้ทำไมสัตว์ จึงอานิสงส์ไม่มากถ้าเป็นโพธิสัตว์ โพธิสัตว์สร้างบุญจะได้บุญมากไม่อาจนับ แล้วทำไมเขาเป็นโพธิสัตว์อ้าโพธิสัตว์ เป็นปุถุชนอยู่ไม่ใช่เหรอเป็นปุถุชนแต่ เป็นปุถุชนในระดับโพธิสัตว์ ไม่ใช่ปุถุชนแบบถูไปเลยเป็นปุถุชนที่มี ความรู้ไม่ได้เรียกว่าปุถุชนด้วยซ้ำเรียก ว่าโพธิสัตว์ จะเป็นนกก็ตามเป็นกวางก็ตามเป็นหมาก็ตาม เป็นลิงเป็นข้างเป็นบ่างเป็นชนีเป็น กระรอกกระแตเป็นกบเป็นเขียดเป็นอึ่งเป็น อะไรก็ตามเป็นนกเป็นกาก็ตาม เขาคือโพธิสัตว์จะเรียกเรียกเขาไอ้ปุถุชน

คนหนาไม่ได้เขาไม่ใช่ปุถุชนคนหนาเขาเป็น โพธิสัตว์ เมื่อเขาเป็นโพธิสัตว์เขาทำอะไรเขาจะได้ อานุภาพในรูปแบบของโพธิสัตว์ อานิสงส์ออกเยอะเมื่อทำความดี ออกเท่าไหร่ ไม่สามารถนับแล้วเพราะอานิสงส์ออกในระดับ โพธิสัตว์ เขายึดมั่นอยู่ในพระรัตนตรัยไม่ว่ายุค นั้นมีพระรัตนตรัยปรากฏหรือไม่ แต่ในหัวใจเขามีอยู่แล้วแม้จะเอ่ยวาจาออก ให้คนฟังไม่เข้าใจหรือไม่รู้เรื่องก็ตาม แต่โพธิสัตว์ย่อมรู้อยู่ในฐานะว่าเป็นลูก ศิษย์พระตถาคตและเป็นผู้สร้างเอา ภูมิพุทธะ เป็นผู้จะเป็นพระสัพัญญุตญาณ รู้โดยฉับพลัน ฉะนั้น ผู้ที่เป็นโพธิสัตว์ กว่าจะสร้างมาได้เป็นโพธิสัตว์มันก็นาน เกือบ 20 อสงไขย แล้วเมื่อเป็นโพธิสัตว์อานุภาพเขาจึงเยอะ เมื่อทำบุญสร้างกุศลออกเยอะจนไม่สามารถ นับแล้วแต่ผลบุญทั้งหลายไม่ได้ตอบสนองใน ปัจจุบันส่วนมากจะไปตอบสนองในชาติต่อๆไป ซึ่งโพธิสัตว์ก็รู้ว่าเป็นแบบนี้แล้วพอใจ สร้าง ไม่เหมือนคนทั่วไปหลายคนทำไปแล้วโอ้ย เปลืองกูไม่น่าทำไปเลยเสียใจตามภายหลังก็ เลยเกิดแต่อกุศลเวลาเจ็บป่วยมาก็กูไม่น่า มาป่วยตอนนี้เลยลูกกูยังเล็กครอบครัวกู ยังไม่เจริญก็อ้าบ่นมีแต่บ่นบ่นถึงบาปบาป ก็เลยเข้ารวมรวม กลุ่มมาเลยว่างั้นนั้นเถอะถ้าพูดเป็น กลุ่ม คือคนที่บ่นอยู่ในกระแสบาปบาปจะเข้าถึง ง่าย และไม่มีตัวป้องกันไม่คิดถึงที่พึ่งไม่

คิดถึงพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์หรืออานุภาพ พุทธธรรมสงฆ์นี่แหละเป็นที่พึ่งไม่คิดเลย บ่นอย่างเดียวว่าตนเองทำไมเป็นอย่างนี้คน อื่นทำไมไม่โดนทำไมมาโดนแต่เราบาปก็หลั่ง ไหลเข้าหลั่งไหลเข้ายิ่งพูดยิ่งคิดยิ่ง เครียดเครียดมากขึ้นก็ซึมเศร้าซึมเศร้า มากขึ้นก็คิดอยากจบชีวิตเมื่อวานก็ยิงตัว ตายไปคนหนึ่งทหารยศร้อยเอก ทำไมก็ซึมเศร้า กินยาอยู่เป็นประจำทำไมจึงยิง ซึมเศร้าถ้าหากกินแต่ยา ไม่รู้จักเรียนรู้ว่าที่พึ่งเราควรจะเป็น ยังไงที่พึ่งเราที่ดีคืออะไรไม่หาเมื่อ ไม่หาเขาก็ไม่รู้ทางออกเขาจะฆ่าตัวตาย เค้าเข้าใจว่าจบแต่นามนามกายของเขาถูก ดิ่งลงไปสู่อเวจีโดยไม่มีใครจับคือบาปมัน หนักเกินที่เจ้าหน้าที่จะมาจับมันดิ่งไป เลยจ๋มโน่นเลยจมอเวจี เรียกว่าไฟลุกร้อยโยชน์นู่นตนเองก็จมอยู่ ตรงลาวาข้างล่างไม่มีโอกาสได้ไปเจอที่ไหน แต่ไม่ตายรู้ตัวดีว่าโอ๊ยกูไม่น่าทำเลยกู ไม่น่าทำเลยแล้วไปอยู่ที่นั่นส่วนมากจะ คิดว่ากูไม่น่าทำเลยแต่พระเทวทัตเพิ่นไม่ คิดแบบนั้นพระเทวทัตเพิ่นถูกตึงอยู่แบบ เนี้ยมันมีราวเหล็กแหลมๆใหญ่ๆเข้านี่ทะลุ ทะลุไปตึงใส่ฝาไว้แล้วก็มีเหล็กแท่งใหญ่ๆ เสียบตรงนี้ทะลุเข้าลำคอทะลุ แยกเป็น 2 ลงไปทางขา 2 ข้างยืนตึงไว้ที่ พื้นข้างบนตึงไว้ที่ราวเหล็กข้างบนพระ เทวทัตถูกตึงอยู่แบบว่านี้ไฟเผาลุกท่วม จมอยู่ในถ่านลาวาเพลิงที่ร้อนจัดแล้วพระ เทวทัตไม่ได้คิดว่ากูไม่น่าทำกูไม่น่ามา ตกอยู่นี่พระเทวทัตบอกตัวเองว่าเราควร พึ่งพระพุทธพุทธเจ้าเราต้องพึ่งพระ พุทธเจ้าพึ่งพระธรรมพึ่งพระสงฆ์พึ่งความ รู้ของพุทธะพึ่งอานุภาพพระธรรมพึ่ง

อานุภาพพระสงฆ์เราต้องมีพุทธธรรมสงฆ์เป็น ที่พึ่งไม่ใช่เราไม่มีบัดนี้เรามีแม้เรา จะอยู่ในอเวจีเราก็มีพระพุทธพระธรรมพระ สงฆ์เป็นที่พึ่งบาปพระเทวทัตที่จะต่อยาว ไปจนเป็นอนันตรริยกัป มันจะหดยัดย่นเข้าย่นเข้าย่นเข้าย่นเข้า เมื่อพระเทวทัตทำอยู่อย่างนี้บ่อยๆ บาปที่เพิ่นเหลืออยู่จะเหลือเพียง 1 กัป ในอเวจี เมื่อพ้น 1 กัปเพิ่นก็เกิดขึ้นมาเป็นผู้ สร้างบุญแล้วจากการสร้างบุญในกาลนั้นต่อ ไปคือตก 1 กัปนี้เสร็จก่อน สร้างอีกแสนกัปเพิ่นจะหลุดพ้นเป็นพระ ปัจเจกพุทธะ ฉะนั้นเพิเพิ่นรู้เปเพื่อนรู้เป้าหมาย แล้วเพื่อนไม่ได้เสียใจอย่างเดียวเพื่อน คิดถึงที่พึ่งการย่นนรกด้วยการคิดถึงที่ พึ่ง จึงเป็นผลให้พระเทวทัตตกนรกเพียง 1 กัป เมื่อเทียบกับอนันตริยก ตก 1 กัปเป็นนิดเดียวของอนันตรการ [เสียงกระแอม] นี่แหละอานุภาพพุทธะ แล้วถ้าเรามีบาปน้อยเราพึ่งพระพุทธพระ ธรรมพระสงฆ์ก็เปรียบเสมือนเราขี่เรือใหญ่ ๆ มีสัตว์เล็กสัตว์น้อยสัตว์อันตรายในน้ำ เยอะแยะแต่เรือเราใหญ่ ได้แค่มองสัตว์เหล่านั้นก็ทำอันตรายเรา ไม่ได้

หนีรอดหมายความว่าอย่างี้แต่ถ้าบาปมัน เยอะจำต้องไปแต่ก็เรียกที่พึ่งคือพุทธ ธรรมสงฆ์ไว้ก็จะสิ้นกรรมได้ไวกว่าผู้ไม่ เรียกหาที่พึ่งเนี่ยแหมตกนรกนะนี่ หลายคนอธิบายว่าสัตว์ในนรก มีแต่ร้องทุรนทุรายไม่จริงก็เหมือนกับคน ในโลกนี้นะคนที่มีความรู้เาจะไม่ร้องทุรน ทุราย เค้าจะอยู่แบบสงบแม้จะเกิดเจ็บป่วยหรือ ใกล้จะตายหรือตายก็ไม่ทุรนทุลายพวกทุรน ทุลายคือไม่ยอมรับความจริงโอ๋เจ็บปวดมา ถึงกูแล้วใช่เลยเราทำไว้แน่ๆไม่คิดไปคิด ว่าโหทำไมเจ็บจังเจ็บจังโว้ยเจ็บจังช่วย ด้วยมีแต่เจ็บอย่างงั้นมีแต่หนักขึ้น ตะพฤดตะพือ คิดถึงบุญไว้มีพุทธธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่ง ปลอดภัยกว่าแม้จะมีบาปถลุงเข้าถึงแต่ก็ แก้ได้บาปพระศาสดาที่ทำให้ชาวเมืองบาง ครั้งเพิ่นก็เป็นนักรบบางครั้งเพิก็เป็น ราชามหากษัตริย์ บาปที่ทำให้เกิดความชิบหายแก่ผู้อื่นไว้ ที่เพิ่นจะต้องเผชิญเป็นล้านๆปีเพื่อนได้ เผชิญอยู่ที่เมืองเวรัญชาเพียง 3 เดือน เพื่อเป็นตัวอย่างให้แก่ผู้คนว่าบาปไม่ยก เว้นแม้แต่พระพุทธเจ้า แต่มันก็ไม่ใช่ว่ามันจะตามบีบคั้นได้จน เต็มที่เพราะพระพุทธเจ้ามีทางออกฉะนั้น เพิ่นสอนไว้แล้วทางออกคือถือพระพุทธพระ ธรรมพระสงฆ์เป็นที่พึ่งไม่ใช่รูปไม่ใช่ เหรียญไม่ใช่เครื่องรางของขังพระพุทธคือ ความรู้ของพระองค์พระธรรมคือพระธรรมที่ พระองค์สอนไว้เป็นอานุภาพโดยพิเศษตาม ธรรมชาติ พระสงฆ์คืออานุภาพสงฆ์ทั้งปวงที่หลุดพ้น หรือนับแต่พระโสดาบันขึ้นไปอานุภาพท่าน เหล่านี้ไม่เกี่ยวกับท่านทั้งหลายเหล่า นั้นอานุภาพอันที่ว่ามาเนี้ยไม่เกี่ยวกับ ตัวพระอริยะเหล่านั้น

แต่ออกมาจากพระอริยะเหล่านั้นแต่พระอริยะ เหล่านั้นก็ไม่ได้ไม่ได้สอนให้ไปพึ่งตัว ของท่านเองพึ่งอานุภาพอันว่านี้แหละ จากร้อยองค์พันองค์หมื่นองค์แสนองค์ล้าน องค์รวมเป็นอันเดียวกันกับพระธรรมพระสงฆ์ พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์อยู่ในแบบเดียวกัน อยู่ในที่อันเป็นเหมือนอันเดียวกันแต่ไม่ มีที่สำหรับอยู่จุดนั้นอยู่จุดนี้วัดโน้น มีพลังเยอะวัดนี้มีพลังเยอะไม่ใช่มีทุก ที่มีแม้แต่ในส้วมในห้องน้ำห้องขี้ห้อง เยี่ยวมีทุกที่มีแม้แต่ในห้องเขายบริการ มีหมดนอนกอดสาวบริการอยู่ก็คิดถึงพุทธ ธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่งได้บอกไว้อย่างนี้ไม่ มีข้อห้ามอยู่กับลูกกับเมียก็คิดถึงเป็น ที่พึ่งได้ขี้เยี่ยวไม่คิดถึงไม่ได้ถ้า ไม่คิดถึงเกิดโรคภัยไข้เจ็บเกิดขึ้นใน เวลาขี้เวลาเยี่ยวจะแก้ไขได้ยากฉะนั้นจง มีที่พึ่งไว้ตลอดเวลาเนี่ยบอกไว้อย่างนี้ นะ เมื่อบาปเข้าถึงก็จะแก้ได้ง่าย พอพอแล้วมั้งวันนี้มีใครถามมามั้ย ขอโอกาสครับปู่ครับปู่ครับ ความมา ในส่วนของ พวกนะครับที่ยังมาเกิดเป็นมนุษย์นี่ ถ้าเกิดว่าเขาอยากฆ่าตัวตายเขาจะฆ่าจาก วิธีไหนครับถึงจะได้ เหตฆ่าตัวตายก็มีหลายอย่าง ไปหาผู้ที่เป็นด้วยกันให้ฆ่า ถ้าพากเพียรในการฆ่าฆ่าตายได้บาปทั้ง 2 ต้องโทษในระดับถ้าเป็น เทียบกับพระก็คือระดับทุนลใจก็จะตกนรก อเวจี 1 ใน 3 ของกัป ถ้านั้นหาวิธีฆ่าตัวตายด้วยตัวเอง เช่น

เรียนรู้วิธีมาจากชาติก่อนๆว่า เด็ดหัวตัวเองออกแล้วทำให้ตัวเองตายได้ก็ ทำการเด็ดหัวตัวเองหรือ เอาตัวเองโดดเข้าไปในกองไฟก็หาฟืนหาไฟมา ก่ออธิษฐานให้เกิดแล้วก็เผาตัวเองโดยให้ ไฟนั้นเกิดความร้อนโดยเป็นร้อนของทิพย์ เผาตัวเอง เมื่อตนเองตายแทนที่จะได้มาปฏิบัติธรรม ได้มาเกิดก็ไม่ได้มาเกิดและบางตนก็อด อาหารอดอาหารตั้งใจเพื่อให้ตาย แต่ถ้าอดอาหารตั้งใจเพื่อไปเกิดเป็น มนุษย์นั้นจะไม่ได้บาปในลักษณะการฆ่า จะเป็นผู้ได้ไปเกิดเป็นมนุษย์โดยแท้เพราะ ไม่ได้ยินดีในการตายไม่ได้คิดว่ากูจะฆ่า ตัวตายเพื่อไปเกิดเป็นมนุษย์ แต่คิดว่าจะไปเกิดเป็นมนุษย์ เท่านั้นแล้วก็อดอาหารแล้วก็ตั้งใจอยู่ ว่าจะไปเกิดเป็นมนุษย์เท่านั้นเพียงเคล็ด เล็กๆแค่นี้ทำให้ไปนรกได้และทำให้ไม่ ไปนรกได้มาเกิดเป็นมนุษย์ได้ แต่เมื่อมาเกิดแล้วโทษที่เกิดเป็นยัง อยู่จะรอดมั้ยถ้าทำตัวถูกต้องในภพมนุษย์ รอดแน่ไม่ต้องไปเป็นอีกเลย การที่ฆ่าตัวตัวตายแบบเนี้ยบาปที่จะต้อง สวยในการเป็นเนี่ยก็คือยังไม่หมดไป เหมือนเดิมใช่มั้ยครับยังไม่หมดยังไม่หมด ยังไม่หมดก็เหมือนเราเนี่ยจะต้องไปตก อเวจีถ้าเป็นโทษทั่วไปต้องตกอเวจีแต่ไม่ ได้ไปเพราะในฐานะโพธิสัตว์แต่ก็ต้องตกพวก ตไอ้พวกโลุวะพวกพวกสังฆาตกาลสุตตะ ตกในชั้นที่มีความรู้ สามารถปฏิบัติตัวหลีกเลี่ยงความชั่วร้าย ได้แต่ถ้าทำดีกว่านั้นนรกนั้นก็ไม่ต้องไป อันนี้ถ้าเราไปอยู่ในนรกเราจะอยู่ต่อ เนื่องไม่รู้กี่แสน ถ้านับเป็นกัปก็ไม่รู้กี่แสนกัปแต่ไม่ ต้องไปเพราะเรามีพุทธธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่ง เมื่ออยู่ในเรือลำใหญ่ของพุทธธรรมสงฆ์ก็ ไม่ต้องไปแต่ถ้าไม่อยู่เมื่อใดมีสิทธิ์ ที่จะแวบลงไปแต่โพธิสัตว์ทั้งหลายจิตใจ

มั่นอยู่กับพระรัตนตรัยการที่จะไปแบบนั้น ก็ยากแม้ไปถึงนรกแล้วก็แทนที่จะปล่อยให้ เข้าไปประตูลงทันเขาก็จะเห็นลักษณะของ โพธิสัตว์ปรากฏเพราะในแดนทิพย์มันปรากฏปฏ ง่ายจนตนเองไม่รู้ตัวว่ามันปรากฏแก่เขา แล้วเขาเห็นเขาก็เรียกเราไป ท่านโพธิสัตว์กรุณามาทางนี้ขอรับตัวเราก็ ลอยไปเลยตามคำสั่งเขาโดยตั้งใจว่าให้ไป ลอยไปหาเขาไปลงใกล้ๆเขาก็ถามว่าทำไมท่าน ต้องมาที่นี่ ก็ไม่รู้จำได้แต่ว่าลงไปอาบน้ำแล้วเอาน้ำ ล้างมดออกจากสะพานที่อาบน้ำมดก็ตกลงไปใน น้ำมีปลากินบ้างตายเองบ้างเพราะจมน้ำ เมื่อไปหลับไปนอนก็คิดถึงอันนี้เหมือนมี มดมากัดแล้วก็คิดถึงว่าเอ้าเราไปฆ่ามด แล้วก็ตายแล้วก็ได้ไปนรกแต่ยังไม่ทันได้ ไปเข้าห้องสืบเขาเห็นก่อนลักษณะโพธิสัตว์ มันปรากฏขึ้นเส้นขนของเราที่หน้าผากตรง เอ้ยที่กลางคิ้วนี่ มันจะโผล่ออกมาแล้วเป็นแสงเรืองๆวนๆมีหาง งอนขึ้นเขาเห็นอันนี้ของเราเขาก็เลยเรียก ว่าโพธิสัตว์เจ้าข้าอยากให้มาทางนี้ขอรับ ก็ไปเขาก็ถามท่านคิดถึงบุญออกมั้ยโหก็ออก เลยเยอะแยะก็คิดถึงว่าได้ทำบุญถวายมะขาม ป้อมให้พระศาสดาทำบุญถวายสิ่งของแก่พระ กัสสปะทำบุญถวายสิ่งของถวายกุฏิทำกุฏิให้ พระกกุสันทะทำที่หลับที่นอนเข้าไปถวายให้ พระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าอะไรล่ะคืออัน เดียวก็พอแล้วบุญพอเราคิดถึงบุญก็จะเริ่ม ลงมาจากสวรรค์มารับเราแล้วเมื่อเขาเห็น บุญเขาก็ว่ามาแล้วบุญท่านมาแล้วเราก็ก้าว ขึ้นไปบนพานพักเตรียมจะก้าวขึ้นบันไดเขา บอกว่าขอท่านหยุดก่อนขอร้องให้แสดงธรรม สักกันเราก็แสดงธรรมให้คนในที่กำลังจะสืบ สวนอยู่ ให้ฟังก็แสดงการรักษาศีลแสดงการพิจารณา ปล่อยวางแสดงการเกิดแก่เจ็บตายเป็นผีเป็น ตกนรกหมกไหม้มีอยู่แล้วตามความเป็น จริงทุกคนเห็นแล้วแบบนี้ตื่นกลัวกันมั้ย ถ้ากลัวบาปรักษาศีลหน้าก็สอนเขาหลายคนก็

สมาทานศีลขึ้นแล้วพิจารณาการเกิดแก่เจ็บ ตายพิจารณาการที่มาตกนรกหมกไหม้หลายคนหาย ไปจากนรกเลย จากแถวยาวๆมีหลายพันหลายหมื่นเหลืออยู่ ไม่กี่รายเหลือพวกโง่ๆพวกฉลาดไปหมดเลย ส่วนเราพอแสดงธรรมเสร็จยมบาลเพิ่นกล่าว อำลายมทูตกล่าวอำลาพยายมกล่าวอำลาเราก็ ก้าวเหยียบบันไดโดยไม่ได้ก้าวขั้นที่ 2 ด้วยซ้ำ ทุกขั้นก็รวมกันวูด เข้าดุสิตธานีเลย ถ้าฉลาดไปนรกก็รอดนี่ไง ไม่ว่ามนุษย์หรือหรือเทพถ้าฉลาดแม้ไป ถึงนรกก็ยังรอด เหตุการณ์นี้ก็คืออยู่หลังช่วงพุทธกาลมา นี้ใช่มั้ยครับอันที่เราไปนรกที่เขาเจอ ว่าเป็นโพธิสัตว์เนี่ย หลังมานี่แต่ก่อนหน้านั้นก็เคยไป แล้วก็มีผู้เตือน แล้วก็ได้ออกมา ไปบ่อยไม่ใช่ไปไม่บ่อยนะเราก็แต่มันไม่ ได้ตกพอพอเขาเตือนว่าท่านมีที่พึ่งมั้ ท่านคิดถึงอะไรเป็นที่พึ่งโอพูดธรรมสงฆ ทันทีเลยโป้งเลยใสจ้าเลยจากเศร้าหมองน่ะ แล้วในนั้นก็คิดถึงพุทธธรรมสงฆ์เป็นที่ พึ่งด้วยกันอีกเยอะแยะบางพวกเค้าก็ถือ ศาสนาเขาเบอกว่าศาสนาเค้าดีเค้าก็ถือ ศาสนาเขาเขาก็ยังอยู่นะแม้จะถูกจับว่าคดี ลงไปถูกกักกันในเขตต่างๆเขายังไม่ออกจาก ศาสนาที่เขายึดถือ เขาก็ยกมือไหว้ไปที่ที่ศาสนาเขาศาสดาเขา ทั้งๆที่ศาสดาเขาก็ไม่ได้ช่วยให้เขารอด แต่พระพุทธเจ้าใครถือแล้วประกาศตนอยู่ตรง ทางเดินเข้าไปที่ห้องพิจารณาคดีเนี่ย ประกาศตนอยู่นั่นก็ได้แล้วทุกคนก็เบาเลย รอดเลยคิดถึงบุญบุญมารับก็ขึ้นบุญขึ้นสู่ สัญญาเอขึ้นสู่ญานบุญญาณบุญก็พาไปง่ายๆ บางคนก็ระลึกถึงบุญขอให้ดับวูบจากนี่ไปหา บุญด้วยเถิดก็ดับตามนั้นเขาคงไปหาบุญเ

มั้งไอ้เราก็ไม่ได้ตามไป สอนแล้วก็แล้วว่างั้นเถอะ ครับพอปู่ไปอยู่ที่ดุสิตนี่ก็คือไปพัก อยู่ไม่นานแล้วก็มาเกิดที่โลกมนุษย์นี่ เวลามาเกิดนะครับปู่ โอ้ย 2 วัน 3 วันมั้ง 2 วันครึ่งประมาณนั้นน่ะก็ดูถูกไล่ให้มา เกิดอีกแล้ว ตอนมานี่ครับปู่ก็คือพอนึกว่าจะมาเกิดก็ คือมาเลยใช่มั้ยไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่นึกว่า จะมาเกิดแล้วมาเลยนึกว่าจะไปในแดนมนุษย์ แล้วจะไปเกิดแล้วเป็นผู้คนที่เป็นมนุษย์ แล้วจะได้ทำประโยชน์แก่พระศาสนาและสร้าง ภูมิพุทธะให้มากขึ้นก็ตั้งใจข้าพเจ้าจะไป เกิดในแดนมนุษย์ ณบัดนี้ตั้งใจดิ่งดิ้งเลยทะลุดุทะลุแผ่น ดินดุสิตทะลุแผ่นดินยามทะลุแผ่นแผ่นดิน ดาวดึงส์ทะลุแผ่นดินจาตูมทะลุแผ่นดิน อุตรกุรุษทวีปล่องลอยสู่บรรยากาศโลกเลย ครับแล้วการระลึกแบบนี้นี่เทวดาอื่นๆก็ คือระลึกเหมือนกันได้ใช่มั้ครับหรือว่า ไม่ได้ไม่ได้เขาไม่เชื่อมั่นหุย ไปมันจะเกิดได้เหรอทันทีเลยหุ้ยจะเป็นจะ ตายกูก็อยู่นี่ก่อนแหละวะทันทีเลยพวกที่ กล้าเดินทางตามเราตั้งแบบเราก็ยังหลังจาก เราโอหลายชั่วโมงอยู่นะ อ้ามีคำถามจากนายอนุชิตโพเกษมต้น เรียนถามอาจารย์ปู่ครับภิกษุเป็นต้น บัญญัติหรือผู้กระทำกรรมผิดเป็นรูปแรกใน เรื่องนั้นๆก่อนที่พุทธเจ้าก่อนที่พระ พุทธเจ้าจะทรงบัญญัติสิกขาบทภิกษุรูปแรก นั้นถือว่าต้องอาบัติหรือเปล่าครับ การต้องอาบัติน่ะมีโทษเกิดขึ้นจริงแต่ เมื่อเป็นต้นบัญญัติพุทธะเล็งเห็นแล้วว่า ผู้นี้ต้องอาบัติเพื่อจะได้บัญญัติ

ตามดูโทษแล้วโทษไม่เกิดขึ้นเพื่อนก็เลย ไม่ปรับโทษอะไรไม่ใช่เพื่อนไม่ปรับแล้ว มันเลยไม่เกิดโทษนะเพื่อน คำนวณปึ๊บ โทษเขาเกิดมั้ยเพราะเขาเป็นต้นบัญญัติเรา จะบัญญัติเนี่ยโทษเขาเกิดแล้วแต่ว่าเขาจะ ไม่ได้ไปถูกลงโทษที่ไหนเมื่อบัญญัติพระ วินัยรองรับขึ้นแต่ถ้าไปทำผิดโดยไม่รู้ เรื่องไม่บอกพระพุทธเจ้าโทษก็ตกนรกเหมือน เดิมแต่อันเนี้ยที่เป็นต้นบัญญัติเพราะ ได้บัญญัติพระธรรมวินัยโทษเลยถูกล้างด้วย การบัญญัติพระธรรมวินัยไม่ใช่พระพุทธเจ้า ล้างเด้พระพุทธเจ้าแค่บัญญัติพระวินัย ส่วนอานุภาพธรรมชาติล้างของเขาเองฉะนั้น ผู้ต้นบัญญัติไม่ปรากฏโทษขึ้นจึงไม่ บัญญัติให้มีโทษ เป็นอย่างนี้ มันเป็นได้เพราะอะไรก็บำเพ็ญเป็นพุทธะถึง วันนั้นจะรู้จบ ยังไม่ทันเป็นพุทธะหรอกมันจะรู้ไว้ก่อน ด้วยซ้ำ แต่ปู่ครับอยากทราบความหมายของนรก กาลสุตตะนรกครับปู่ที่เเขียนว่าถูกตีเส้น ดำแล้วลงโทษตามเส้นดำเส้นดำนี้คือแบบไหน ครับปู่ เคยเห็นคนเ้าเลื่อยมั้ย เขาจะเลื่อยไม้เขาเอาเส้นดำๆนาบไม้แล้ว ดีดเติ๊บ ดีดเติบครับ เออ 1 นิ้วหรือนิ้วครึ่งึหรืออะไร ฉะนั้นพวกเนี้ยเอามาเรียงเป็นแถว ดีดเติบ เลื่อยปาดตามนั้น หรือมีดปาดตามนั้น ชำแหละตามนั้นตีเส้นรายนี้ก็ชำแหละรายนี้ ถ้าตีเส้นรายนี้ก็ชำแหละรายนี้ แม้จะไม่ตายง่ายแต่ก็ได้ตายนานตายแล้วก็ เกิดที่เดิมนั่นแหละแต่จะต่างจาก

สัญชีวนรก สัญชีวนรกทำคล้ายกันแต่ตายแล้วเกิดทันที ไม่ได้ไม่ได้ไม่ได้เกิดช้า แต่ในสังฆาตกาลสุตตะไปเกิดฉ้ากว่าแต่ระบบ การเกิดและทุกข์ทรมานก็ไม่ต่างกันหรอกแต่ มันไม่ได้เกิดรับโทษเร็วเหมือนกันกับ สัญชีวนรก อันสัญชีวะคือเกิดแล้วตายตายแล้วเกิดลง โทษอยู่อย่างนั้นเลยเรียกว่าสันชีพ สันชีพคือเกิดวัย หลุมอื่นก็นับแต่โลรุวะไปก็ไฟท่วมโน่นเลย ทีนี้ขอบเหล็ก สูงไฟลูกท่วมจมฟอดๆอยู่ในนั่น หลายครั้งนะที่เราไปอยู่ที่กาลสุตตะ ร้อน ร้อนมากไปเองโดยที่ไม่ได้ผ่านการวินิจฉัย เอ๊ะ ร้อนแบบนี้กูต้องตาย เฮ้ยกูไม่ตายนั่นโพธิสัตว์คิดออกกูไม่ตาย กูอยู่นรกแน่ๆเลยยืนยันเลยทีนี้ รีบแหวกแตกว่ายขึ้นขๆๆเพื่อโผล่ขึ้นไป ข้างบนเห็นโยมบาลก็ถามนี่มันชั้นโลลรุวะ หรือเปล่าหรือชั้นไหน เขาตอบว่าสังฆาตนรก ออ หรือบางทีก็ถูกตอบว่ากาลสุตตะ เอ้า โพธิสัตว์มาตรงนั้นได้ยังไงไม่รู้มันมา แล้วก็อธิษฐานถึงบุญอยู่ตรงนั้นเลยทั้ง โยม รอบขอบบ่อก็สาธุอนุโมทนากล่าววาจาพร้อม กับเราเรากล่าวถึงพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ เป็นที่พึ่งกล่าวถึงอานุภาพบุญที่ตนเอง เคยทำให้มาพาให้รอดออกจากตรงนี้ด้วยเถิด แล้วเราก็กล่าวอยู่อย่างงั้นดวงกายเราก็ เล็กเข้าเล็กเข้าเล็กเข้าเล็กเข้าเล็ก เข้าเหลือแต่กระแสที่คิดอยู่อีกหน่อยก็ ดับปุ๊บไปดูสิอีกโดยไม่ได้ลอยไปดับจากนรก ตรงนั้นก็ไปเกิดที่ดุสิตแล้วก็จำพวกที่ อยู่ตรงนั้นได้อีกกรรมการก็บอกว่ารอไม่

ได้ขอรับ รีบกลับไปเพราะยังมีโอกาสที่จะต้องสร้าง บุญอีกยังไม่ทันนั่งก้าวเข้าประตูพวกนั่ง อยู่ในนั้นบอกไม่ต้องรอขอรับไปต่อเลย ก็มาเลยเด๊ฉะนั้นกระแสความรู้ของ โพธิสัตว์จึงไม่เหมือนคนทั่วไปไง เมื่อสร้างไปจนถึงภาวะรู้แบบนี้จะไม่ตื่น กลัวจะไม่โลภจะไม่หวงจะไม่มีอะไรคิดว่า มันเป็นของตนแต่ก็รับผิดชอบตามหน้าที่ไม่ ใช่รับไม่ใช่ไม่รับผิดชอบเลยแต่ก็ไม่รับ ผิดชอบแบบจะเอารับผิดชอบแบบจะให้รอดเท่า นั้นเองไม่เอาใครไว้เป็นลูกศิษย์หรอกบาง คนเบอกว่าอุ๊ยอาจารย์เกษมมีมนต์ดำจะใส่ เราไปเป็นลูกศิษย์ดูหน้ามันแล้วกูจะอยาก ได้มาทำอะไรวะเนี่ยเข้าใจมั้ย เ้าสมมุติว่าไอ้ขี้เหล้า มาขอของแล้วแจกของไปแล้วมันไปเกิดอาการ บางสิ่งบางอย่างแล้วมันก็ไปเชิญหมอดูเจ้า บ้านกระจ้ำบ้านของมันมาดูบอกว่าต้องมนตดำ อาจารย์เกษมแล้วแล้วกูจะเอามันมาทำไมวะ เ้าเ้าจะเอาลูกศิษย์แบบนั้นมาทำไมเ้า จะอยากได้มั้เ้าอยากได้มั้เ้าอยากได้ อ้าถ้าเป็นพวกท่านพวกท่านอยากได้มั้ยขี้ เมาตบเมียทุกวันอ่ะอยากได้มั้ย อ่ะอยากได้มั้ยหนุ่มอยากได้มั้ยไอ้เราจะ ไปอยากได้เหรอเราก็เลยถามที่ว่ากูมีมนต์ ดำน่ะกูจะอยากได้พวกมึงอ่ะมาให้กูเป็น อะไรอ่ะกูจะเอามาทำไมมีไอ้คนหนึ่งพูดขึ้น โอ๊ยปู่เพิ่นสิมาอยากได้อีหยังซ่ำพวกเฮา นี่เป็นประโยชน์อีหยังเดี๋ยวนี้มีแต่ที่ มาให้รำคาญเพิ่นเพิ่นสิเอามาหยังมีคนพูด มีแต่สิมาวุ่นวายให้เพิ่นหานั่นหานี้ให้ เปลืองเพิ่นวุ่นวายเพิ่นเพิ่นสิเอามาหยัง เพิ่นสิมาใส่เอาเฮาไปหยังมีคนพูด เ้าขออภัยมั้ยเขาก็ว่าขอ แล้วอ้าจะขออะไรก็ขอมาทีนี้เขาก็ขอน้ำขอ ท่อขอก๊อกขออะไร ขออากาศครับครูมีผู้ศึกษาใหม่มาลงตาอ เมีข้อสว่า พอพอมาแล้วตาบวมเป่งเลยครับ

ะ พอมาแล้วตาบวมเป่งกันหนองไหลด้วยเพิ่งมา เป็น ไม่จริงเป็นมานานแล้ว แต่มันยังไม่แสดงอาการออกมาให้เห็น บาปไม่ยกเว้นใคร ตามถึงถ้าไม่มีการป้องกันถลุงแน่บาปถ้า เราไม่อยากให้มันถลุงเราต้องป้องกัน พระพุทธเจ้าไม่ได้บอกให้พึ่งท่านบอกให้ พึ่งอานุภาพของท่านถ้าพึ่งเป็นรอดถ้าพึ่ง ไม่เป็นเผชิญต่อไป ก็ขออำนาจพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ให้แก่ เชื้อโลกอย่างี้ใช่มั้ครับตามที่เคย ให้นายเวร ให้นายเวรให้นำเชื้อโรคนี้ออกไปและให้ บรรดาเทพรักษาให้บำบัดโรคภัยไข้เจ็บพวก นี้ออกไปและให้บุญแก่สัตว์ทั้งหลายและ สั่งตนบุญให้ปรากฏบุญให้ปรากฏเป็นตนบุญ แล้วมาเก็บเชื้อโรคออกแล้วให้บุญแก่เชื้อ โรคนี้ตามไปจริงผมเป็นหลายอย่างผมนอนไม่ หลับมาหลายปีแล้ว ไม่ให้ไม่ให้บาปมัน เล่นงานเราได้อย่างเดียวต้องมีการปัดกวาด จริงผมเป็นหลายอย่างผมนอนไม่หลับมาหลายปี แล้วนอนยากทำงานมันจะทำให้ทำงานยากอันนี้ ก็เป็นไปหาหมออะไรก็ไม่หาย โอ๊ยเอ้ยเรารู้จักหลายคนที่เป็นลูกที่ เป็นลูกศิษย์ที่เป็นหลานที่เป็น เป็นคนรู้จักนี่แหละ แก้ด้วยพระรัตนตรัย แก้ด้วยอานุภาพพิเศษนี้ ยาก็กินบางคนก็ไม่ได้กินยา แก้หายด้วยพระปริตก็มียาก็กองไว้แล้วก็ เอายาคืนไปให้หมอดูหมอหมอก็เช็คระบบเอ้า มันหายแล้ว ก็เอายาให้หมอดูว่าไม่ได้กินยา แต่บางคนกินทั้งยาเพราะกรรมมันเกี่ยวต้อง กินยา ก็ต้องกินตามนั้น ฉะนั้น

ธรรมดาคนผู้มีพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ว่า เป็นที่พึ่งแต่ไปพึ่งอย่างอื่นมั่วไปหมด โกหกพุทธะ บาปก็เล่นงานง่าย บาปตัวโกหกพุทธะ ก็มีบาปในตัวเล่นถลุงอยู่แล้วไปไม่เป็น อยู่แล้วคิดไปไม่เป็นหาทางแก้ไม่เป็นยอม รับบาปหาบกรรมก็ไม่เป็นแก้บาปแก้กรรมก็ ไม่เป็น ฉะนั้นคนแก้กรรมคือก็ถ้าเคยทำชั่วก็เลิก ซาอาศัยเอาความดีเข้าบำบัดโรคภัยไข้เจ็บ และอาศัยอานุภาพพุทธธรรมสงฆสงฆ์เป็นตัว หนุนนำให้บุญเราช่วยงานเรา คงไม่หนักเท่าเราเป็นมะเร็งเหลือแต่ก้าง หรอกมั้ง มันชอบจุกจิกเเรียกว่าจุกจิกกวนก่อกวน อันนี้มันแค่จุกจิกอันเราคือจะต้องใกล้จะ ตายแล้ว เข้าใจเข้าใจ เตรียมตัวตัดฟืน อื ชี้ที่ตัดฟืนชี้กองฟืนชี้ที่จะก่อเตาเผา ตนเองเรียบร้อยแล้วแต่แต่เมื่อเขาบอกว่า ท่านไม่ต้องตัดฟืนท่านไม่ต้องก่อเตาเพราะ มีหมอจะรักษาท่านให้ดีคืนได้แต่ท่านต้อง ทำตามหมอหน่อยนะส่วนพวกเราขอทวงแค่นี้ไม่ ทวงต่อไปแต่ก่อนไปก็ขอบุญจากท่านบางรายก็ ขออยู่ทำงานร่วมเราก็ว่าได้ท่านโกรธแค้น พวกเรามั้ยก็บอกว่าไม่โกรธถ้าทำอันตราย แก่พวกเราได้ท่านอยากทำแบบไหนไม่ทำ ท่านเข้าใจว่าพวกข้าน้อยต้อยต่ำกว่าท่าน มากใช่มั้ยใช่เพราะตามจองเวรกันจึงเป็น ผู้ต้อยต่ำมากแต่เราไม่จองเวรคืนเราจึง ถือว่าเราดีกว่าผู้จองเวรฉะนั้นเราไม่จอง เวรแล้วไม่ทำอันตรายคืนกับพวกเจ้าขอให้ พวกเจ้ารับบุญแล้วไปตามทางที่ปลอดภัยเด้อ สอนให้มีพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เป็นที่ พึ่ง แล้วเขาก็คิดถึงอานุภาพพุทธธรรมสงฆ์เป็น ที่พึ่งเขาก็มีความปลอดภัยรับบุญจากเรา

ขึ้นนั่งบนปราสาทหลังสูงเป็น 100 กิโล 1000 กิโลขี่กลับบ้านไปที่อยู่ของเขาตาม แดนต่างๆแดนบ้างแดนยักษ์บ้าง แดนคนทันกุมพันธ์แดนนาคแล้วแต่มันหลาย กลุ่ม แล้วพอเราไปทำตามที่เขาพูด มะเร็งข้ามคืนเท่านั้นน่ะแล้วดีขึ้นเลย ก็คือขอนายเวรให้เอาเชื้อโรคนี้ออกไปจะ เป็นโรคอะไรก็ตามใช่มั้ยครับ ใช่เขาทำการได้เมื่อเ้าทำการได้เราก็ไป กินยาอันที่มันทำให้ไอ้ที่เป็นเครือเป็น เถาอยู่ละลายออก ในปอดมันเคลือบอยู่เต็มไปหมดเวลาเรากินยา นั้นเข้าไปแล้วไอนี่มันมันจะเหมือนเคืองๆ เืองๆขึ้นมาแล้วก็ไอไอแล้วก็หลุดออกมา หลุดออกมาเป็นแผ่นเหมือนกระดาษนี่เป็น แว่นๆเป็นเหมือนกระดาษฉีกต่อๆกันเยอะแยะ มาก ออกมากๆต้องไปนั่งอยู่ในริมกุฏิอ่ะ เอา แบบไอออกใส่ถังใหญ่ๆเลยสะบัดตัวอย่างแรง เลยตอนไอเอาออก แล้วมีคำถามอีกคำนัถามนึงครับถ้าสมมุติ เราอยากเจริญในสัมมาีพของเราเนี่ยอาชีพ อะไรก็แล้วแต่เนี่ยเราจะอธิษฐานบุญยังไง เอาก็ ขออำนาจพุทธสงฆ์ บุญก็ให้อำนาจพุทธธรรมสงฆ์นี่แหละหนุนนำ ให้เราเกิดภาวะรับรู้ว่าเราต้องดำเนิน ชีวิตแบบไหน อ่าฮะคือให้ใครอย่างเงี้ยต้องต้องให้ใคร จอดลงเทวดาประจำตัวหรือว่า ไม่ก็ให้พวกญาติพวกเทพที่รักษาให้นายเวร ให้เชื้อโรคอยู่ตัวปกติ นายเวรนี่ก็ต้องให้ตลอด ไม่ว่าจะ อ้าอยากป่วยมั้ล่ะ

อยากถูกบีบคั้นต่อมั้ยล่ะ อ้าโอเคเข้าใจแล้ว อื นี่คือหัวใจหลัก อ๋อ แล้วก็เอ่ยวาจาขึ้นจ้างเค้าด้วยตัวเทวดา ใดช่วยข้าให้หายได้ข้าจะจ้างวันละ 10 บาท โดยเป็นมูลค่าของมนุษย์เนี่ย แล้วจะไปทำบุญกับคนนั้นคนนี้ให้อย่าง เนี้ยแล้ว เขาอยากได้บุญเขาก็จะทำงานโดยการรับจ้าง ไม่เกี่ยวกับเราเลยคือไม่เกี่ยวว่ามีโทษ มีอะไรกันอยากมารับจ้างเฉยๆเนี่ย พวกมารับจ้างเฉยๆนี่สั่งทำงานอะไรจะง่าย กว่านายเวรนายเวรสั่งให้ถอยไม่ถอยง่ายๆ เด้ ให้บุญเท่าไหร่ก็ไม่ถอยง่ายๆเด้ เราเป็นมะเร็งนี่ให้บุญอยู่เป็นปีไม่ถอย เด้ เราก็ยังให้บุญอยู่ตลอดเด้ทีนี้นาย ยุติธรรมก็ต้องจัดการทีนี้อ้าวเให้บุญ อยู่เป็นปีแล้วมันเกิดโทษแก่ตนเองแล้วนะ เขาก็พากันไปดูนู่นนรกที่เขาใส่ให้เรา เป็นมะเร็งแล้วไม่ยอมถอยนรกเกิดขึ้นกับ เขารอไว้แล้วทีนี้อ้าวกลัวจะได้ไปนรกก็มา ขออภัยมาถอนการจองเวรแล้วมาถามเราว่าทำ ให้เจ็บปวดขนาดนี้จองเวรกับพวกข้าน้อย มั้ยเราก็ว่าไม่จอง่ะให้บุญไป แล้วถ้าว่าไม่จองจริงๆขออยู่ด้วยได้มั้ย ถ้าใครตั้งใจว่าจะถือตามที่เราสอนจะอยู่ ด้วยกันในวัดก็ได้ทำงานช่วยกันไปไหนมาไหน ก็ไปด้วยกันอยู่ทุกวันนี้ ฉะนั้นคนเลี้ยงผีไว้มากที่สุดในโลกนี้คือ มีเรานี้มั้ง แล้วถ้าคนอื่นไม่เลี้ยงผีคนนั้นจะอยู่ใน ภพภูมิที่มอซมากๆเมื่อนายเวรเข้าถึงตัวก็ ไม่รู้ว่าอันนี้คืออะไร แต่เราน่ะเขาเตือนเลยเอท่านครับมีกองทัพ

พวกชุดแดงๆพวกผ้าสีเหลืองมุ่งมาทางนี้ขอ รับแล้วบอกว่าคนชื่อเขมะต้องเจอกับกองทัพ เราเป็นท่านหรือเปล่าครับเราก็ลุกขึ้นเรา ก็คำนวณอธิษฐานให้อานุภาพพุทธธรรมสงฆ์ เปิดทางให้เรารู้ไม่นานเราก็รู้เห็นขึ้น แล้วเราก็ส่องดูว่าเขาจะไปไหนเขาจะมารบ กับเราจริงจริงทีนี้เราก็นั่งเฉยอยู่ให้ บุญแก่เขาให้บุญเรื่อยๆจนเขายกทัพมาถึง อาวุธของเขาที่เขาถือมา ยกอันไหนขึ้นอันนั้นจะหลุดมือกองเป็นดอก ไม้กองเป็นแป้งกองเป็นจุนทอง เค้าก็หอบขึ้นมาอ้าทำไมสวยจังเอาแล้วก็ นายสั่งมาให้ลุยลุยสิมันก็บอกกันลุยลุยก็ ง้างท่าธนูจะยิงเราอีกหน่อยก็เป็นผุยผงลง กองที่พื้นอาวุธทั้งหมดของเขาใช้การไม่ ได้แต่ก็ไม่ใช่ไม่สามารถอานุภาพเราไม่ สามารถที่จะหยุดเขาทั้งกองทัพได้หยุดได้ ทีละรายทีละชุดที่เขากำลังจะทำอันตรายเรา เอ่อมีคำถามอีก 1 คำถามครับถ้าสมมุติใน กรณีที่ว่าเราจะให้บุญคนอื่นน่ะเป็นบุคคล ที่ยังมีชีวิตอยู่เราให้เจาะจงตัวเค้า หรือว่าเทวดาประจำตัว ให้ตรงให้ตรงตัวเขาถ้าเขารู้ถ้าเขารับ อ แต่ถ้าเขาเกลียดขี้หน้าเราเขาไม่รับก็ให้ เทวดาประจำเขา อ๋อ ให้ญาติเขาให้นายเวรของเขา เข้าใจ แต่ถ้าเขารับบุญเฮ้ยไปวัดมาอยากได้บุญ ด้วยเว้ยเอ้ยให้ๆหรือว่าไปวัดมาเด้อเอา บุญมั้ยจะให้บุญถ้าเขาว่าเอาก็ให้บุญเด้อ สมมุติในกรณีที่เาไม่รู้ตัวครับเราแค่นึก ถึงอะไรเงี้ เอ้าถ้าเขาไม่รู้ตัวเราก็ให้ชาวทิพย์เขา ตัว อ่าโอเค เราจะไปให้เขาโดยตรงเขาก็ไม่รู้ตัวเด้

อ่าใช่ครับ เข้าใจ ถ้าอยากช่วยเค้าให้เค้าง่ายขึ้นก็ให้บุญ รักษาเค้าโดยที่เขาไม่รู้ตัวว่าเราให้ รักษา อานุภาพพระรัตนตรัยมีอานุภาพพิเศษมากๆ สามารถสั่งบุญเราให้ทำนั่นทำนี่ช่วยคน นั้นช่วยคนนี้ให้เบาขึ้นให้ดีขึ้นให้ง่าย ขึ้นจากมันจะไปไม่ไหวแล้วในชีวิตมันก็เบา ขึ้น [เสียงกระแอม] แล้วมันก็แก้ได้โอหลายอย่างมากๆเลยพิเศษ มากๆเป็นอานุภาพพิเศษโดยไม่ต้องไปตามหา พระองค์เลยเข้าใจมั้ย สมมุติว่าพระพุทธเจ้าประทับอยู่เนี่ยหน้า วัดเนี่ยพระองค์บอกว่าอย่ามากวนเราตถาคต นะพึ่งเอาอำนาจพึ่งพึ่งอานุภาพพุทธธรรม สงฆ์ไปอย่ามายุ่งเรานะถ้าขืนไปท่านจะดุ เอาเข้าใจมั้ยเราต้องระลึกพึ่งพุทธธรรม สงฆ์อันที่ท่านบอกว่าให้พึ่งไม่ใช่ตัว ท่านเด้พุทธธรรมสงฆ์ไม่ใช่ตัวท่านยืนยัน เด็ดขาดเลยไม่ใช่ตัวพระพุทธเจ้า ท่านบอกว่าเราตายมันยังอยู่นะเราอยู่หรือ ตายไม่สำคัญอันนั้นยังอยู่เพิ่นบอก แล้วจะพึ่งท่านไม่ได้เพิ่นว่าเราจะตาย อยู่ไม่ไม่นานนี้จะตายแล้วเพิ่นบอก ไม่ใช่จะอยู่ให้ใครพึ่งไปยาวนานได้แต่ พุทธะอันเป็นอานุภาพน่ะจะอยู่ให้คนพึ่งไป ยาวนานแสนนานกี่กัปกี่โกรธกี่กือ ไม่มีวันสิ้นสุดสั่งไว้อย่างนี้นะพระวัด อื่นก็เรียนสูตรเดียวกับเรานะแต่ไม่กล้า ยืนยันแบบนี้กลัวไม่รวยเข้าใจเพราะยืนยัน แบบนี้จะไม่อยู่ในฐานะรวยได้เด้แต่จะไม่ อดตายจะมีพออยู่พอกินไปเรื่อยๆไม่รวย เราไม่เคยรวยแต่มีกินทุกวันเท่านั้นเอง เป็นชีวิตที่อยู่ง่ายไม่รวยถ้ารวยมันจะ เกิดปัญหาเข้าใจมันจะยุ่งอุ้ยยุ่งหลายๆ อย่างเลยเดี๋ยวพวกค้าขายไม่ขึ้นจะมายืม ตังค์เข้าใจยืมแล้วก็ไม่มีคืนเข้าใจไปทวง ก็ไม่ได้ผิดหลักการอีกเข้าใจอื

ก็เลยอยู่แบบนี้มันก็เลยง่ายกว่ากันเยอะ บุญก็เกิดทุกวันจ่ายบุญไปทุกที่ นอนหลับๆจ่ายบุญหลับตื่นปั๊บด้วยอานุภาพ พุทธธรรมสงฆ์จงบันดาลบุญค่าให้แก่นายใหม่ เจษดาอังสุโชติเพราะเขาเป็นคนเลี้ยงดูเรา ระยะนี้อย่างเงี้ย และบุญทั้งหลายถ้าสัตว์อื่นต้องการ อนุโมทนาตามนี้จะได้บุญตามที่ตนเองตั้งใจ อนุโมทนาหรือน้อมด้วยกายหรือเอ่ยวาจา อนุโมทนาด้วยยินดีรับในการบุญการกุศลที่ เกิดขึ้นเหล่านี้จะได้บุญด้วยตื่นขึ้นก็ เอ่ยให้แล้วสอนเลย เพราะผู้เรียนก็มีประจำผู้ต้องการบุญก็มี ประจำผู้ให้บุญก็มีประจำบุญใดที่มีผู้ให้ ข้าพเจ้ายินดีรับบุญนั้นเนี่ยลุกไปก็เดิน ไปให้บุญไปเได้เข้าใจปวดขี้ก็เออกำลังจะ ไปให้อาหารสัตว์ในส้วมขี้ออกไปก็อ่ะสัตว์ ใดบริโภคอันนี้ได้จงบริโภคเด้อมีความสุข กันเด้อบุญทั้งหลายที่ได้นี้ก็ให้นาย เจษดาอังสุโชติเข้าใจเติมเข้าไป ไม่ว่าบุญขี้บุญเยี่ยวบุญขาดเสลดถุยน้ำ ลายอะไรมันเกิดบุญทั้งหมดนะแต่ถ้าทิ้งไม่ ได้บุญแต่ถ้าขากมองซ้ายมองขวาเฮ้ยแถวมด อยู่นี่ขากถุ้ยไปใกล้ๆหมดนั่นน่ะหมดเอย นั่นเด้ออาหารแล้วก็จ่ายบุญ บุญเล็กบุญน้อยสำหรับมนุษย์ธรรมแต่มัน เป็นอานุภาพใหญ่ในแดนทิพย์เด้ เมื่อใหญ่ในแดนทิพย์บรรดาชาวทิพย์ผู้เห็น การกุศลของกันและกันก็จะหลั่งไหลรวมมาหา วิธีการจะทำยังไงให้ได้เรียนให้ได้รู้ ฉะนั้นเราจะสอนทั้งผีทั้งทั้งเทพทั้ง สัตว์เดรฉานสอนทุกกลุ่มอย่างนี้ก็ต้องสอน นั่งพูดกับหมาเป็นหลายๆชั่วโมงอย่างเงี้ย พูดแบบให้เขาแล้วสังเกตเขาว่าเขารับหรือ ไม่รับ ต้องมองเขาต้องดูเค้าเคียดแบบไหนเขาพอใจ หรือไม่พอใจเค้าคาเรื่องอะไรอยู่ต้องแก้ เขาให้เขาเกิดภาวะสงบขึ้นเพราะนี้ป่วย เป็นโรคซึมเศร้าเด้นี่รายเนี้ยป่วยเป็น โรคซึมเศร้า

ไม่ใช่เล่นเดนี่นอนไม่ได้เดนี่ แต่แต่ไอ้โลกนี้ถ้านอนได้นี่มันหายนะครับ ผมว่ามันหายดีขึ้นเยอะ ใช่แต่ต่อมานี่ก็หมอให้ยามากินอ้าก็ให้ ที่เค้าเคารพว่าแม่ก็ให้อยู่กับแม่พอฝาก ว่าให้อยู่กับแม่ตอนเล็กๆ่ะไปไหนก็ไม่ได้ ไปก็แอ๊ๆๆๆๆตามแอๆๆแล้วแล้วไม่ใช่เดินตาม เด้อแงๆๆๆนั่งอยู่กับที่เดเข้าใจให้กลับ ไปอุ้มพอวางไว้ตรงนี้แม่จะทำงานอ้าร้อง อีกแล้วต้องหากระเป๋ามาสะพายแล้วเอาใส่ กระเป๋าสะพายไว้ทำอาหารการกินก็สะพายหมา แล้วก็ให้ยากินค่อยๆดีขึ้นดีขึ้นแล้วจะ ไม่กวนใจในระยะนั้นแต่ต่อมาก็โดนดุอยู่ บ้างแต่ดุไม่นานหรอกก็ไปปลอบเพราะว่าถ้า ดุค้างไว้นานๆน่ะ เค้าจะไม่อยากมองเราเค้าจะนั่งแบบคอตกๆ มองเราแว๊บแล้วก็คอตกๆมันดูสารรูปแล้วมัน มันไม่น่าดูก็เข้าไปปอบหาอะไรให้ถูกอกถูก ใจบางทีก็ขัดแย้งกับที่เขาเคารพว่าแม่ แล้วเค้าก็ไปไหนก็ไม่รู้เราก็ต้องเอาพวก ผู้ใหญ่ที่เป็นพี่ชายพี่สาวเขาตามหาเดที นี้หาให้เจอแล้วก็เอาตัวมาแล้วก็ต้องมา ปลอบมาประโลมมาพูดมาคุยให้เข้าใจว่าป่วย แบบเนี้ยมันต้องรักษาตัวแบบนี้แบบนี้แบบ นี้ต้องอยู่ใกล้คนที่ตนเองรักไม่ใช่ เครียดแล้วหนีมันจะไม่หาย อ้าสุดท้ายเขาก็ตามไปอยู่ ก็เป็นแบบนี้นะมาแล้วตอนนี้ดีขึ้นเนี่ย นอนหลับนะเนี่ยเดี๋ยวเนี้ยเมื่อก่อนเค้า จะหลับลงแว๊บนึงแล้วเจะเงยขึ้นมองซ้ายมอง ขวาหลับลงแว๊บนึงแล้วเจะเงยไม่ขึ้นมอง ซ้ายมองขวา จะเป็นอยู่งั้นคือเป็นหมาเหมือนบ้าเลยนะ แต่เขาก็ไม่บ้าแบบกัดใคร เบ้าแบบถ้าไม่เห็นตองเขาจะรู้สึกไม่ดีเลย แต่วิ่งลนลานเลยวิ่งมาหาเราโอ้แอโอแอ๊ก็ ถามว่าแม่ไปไหนแม่ไปไหนแม่ทำไมไม่ชวนแม่ ทำไมไม่เอาหนูไปด้วยวุ่นวายอต้องโทรศัพท์ เดี๋ยวก่อนเดี๋ก่อนกำโทรศัพท์โทรหานี่ๆ แม่อยู่ในนี่คุยๆคุยนี่ก็ให้พูดให้ตองพูด

มาใส่โทรศัพท์ให้เขาฟังว่ากำลังจะเข้าไป ถึงแล้วตอนนี้ขี่จักรยานขี่ 3 ล้ออะไร อยู่แถวเนี้ยจะไปหาแล้วแม่ขออภัยนะที่แม่ ไปไม่บอกเพราะตอนนั้นหนูไม่อยู่กับแม่หนู นอนหลับหรือว่าไม่เห็นหนูอยู่ด้วยต้อง อธิบายพูดจนเข้าใจแล้วเขาจะอ่อนลงแล้วก็ นั่งรออยู่พอตองมาถึงเก็จะปีนขึ้นไปหาบน รถแล้วเก็จะบ่นอะไรภาษาของเขาเนี่ยโอว ตองตองก็เอาอธิบายโอบอุ้มเอา แต่ตอนนี้เค้าง่าย อันนี้เค้าหลับก็เลยพูดได้ถ้าเขาไม่หลับ พูดแบบเนี้ยเขาจะร้องไห้ เนี่ยร้องไห้แบบเหมือนจะเหมือนจะตายเด เข้าใจมั้ยเคยเห็นหมาร้องไห้มั้อ่ะ เคยเห็นมันมันมัน ห่วยอ่ะตามันก็ฟึมๆอ่ะ ไม่แล้วอันนี้ เอย่างงี้เลย อย่าหาว่าขายหน้านะโว้ย แต่เรารักเค้าอ่ะเราต้อง ทั้งให้กินยาทั้งรักษาทั้งโอ๋ทั้ง เ้าจะนอนอยู่ในที่นอนเดียวกันก็ต้องนอน นอนด้วยกันนะอ้าวข้างนี้ก็พ่อข้างนี้ก็ แม่นี้ก็ลูกเข้าใจ ต้องอย่างนั้นเลยนะเนี่ยมันจึงคืนไม่งั้น จะไม่คืนมาให้มาห้าวมาอะไรแบบนี้หรอกไป นั่งอยู่ตรงไหนกัน หูก็เป็นหูแบ ไม่เคยสดชื่นอ้าพอรักษาได้แล้วก็สอนว่า หนูเป็นโพธิสัตว์หนูต้องรักษาตัวให้อยู่ ในฐานะโพธิสัตว์ จะทำแบบหมาทั่วไปไม่ได้ไปล่าไปอะไรแบบไล่ สัตว์ทั้งหลายไม่ได้ก็ทั้งหมดเนี่ยถูกสอน แบบเดียวกันหมด แต่เด็กพวกผู้หญิงน่ะไปไล่ชาวบ้านเขาไป กัดเสื้อกันฝนเขาขาดไปเสียตังค์ให้เขาดี ใจ1ันเมื่อวาน เขาไม่เอาแต่ว่าอยากให้เขาดีใจไว้บ้างว่า

มีการรับผิดชอบ แต่รายนี้ไม่ได้ไป ฉะนั้นเศษจากความเป็นคนเดนี่ เศษจากการเป็นคนไปกวนบ้านกวนเมืองไปเป็น นักรบระหว่างเมืองกับเมืองก็ยกทัพรบกัน ล้อมกันไว้นั่นแหละอานิสงส์มันก็มาเกิด ต่อเนื่องมาต่อเนื่องมาตนเองก็มาเกิดมา แล้วแม่ไม่เลี้ยงใช่มั้ย แม่รักเแต่แม่ไม่เลี้ยง อ๋อแม่เลี้ยงแต่เค้าแล้วแม่ไม่เลี้ยงตัว ด้วยกันนั่น อื แม่เค้าเนี่ยเลี้ยงเอาแต่เค้าเนี่ยแล้ว ไม่เลี้ยงเอาตัวที่เป็นตัวเมียคู่กันท้อง เดียวกันปล่อยให้ปล่อยให้ตัวนั้นโทม เลี้ยงเอาแต่ตัวนี้พอเขาเอาตัวนี้จากแม่ ไปไว้อีกที่หนึ่งตัวนี้ก็เริ่มโรม แล้วก็ติดเชื้อเลือดมีปสิทธิใช่มั้ย อืมีพระญาติกินเม็ดเลือดเด้นี่หมอเ้าให้ ยามากินเพื่อขับพระญาติก็สุดท้ายก็ค่อยๆ ดีขึ้นเนี่ยเศษจากการที่เป็นมนุษย์ทำบาป ไว้มันไม่ยกเว้นว่าเป็นสัตว์เดรัจฉานแล้ว จะไม่ให้เกิดบาปไอ้เด็กน้อยตัวหนึ่งชื่อ ว่าคาโดนแม่งับปั๊บเจาะเข้าเบ้าตาตาหลุด เด้นั่นน่ะตาหลุดไปหาหมอหมอบอกว่าคงเอา ไว้ไม่ได้แล้วครับเคยเอาไว้แล้วมันก็ได้ มาดึงออกไม่ได้ตัดออกเหมือนเดิมก็อยากให้ เอาออกเลยทีเดียวแล้วจะตัดปิดท่อน้ำตา ต่างๆตัดปิดทางเลือดทางอะไรให้หมดแล้วก็ ปิดตาเอาไว้เย็บปิดเลยมันก็จะมีการไหล เวียนตามปกติโดยที่ไม่ต้องให้ซึมออก เขาก็ทำมาให้อ้าตอนนี้วิ่งเล่นได้อีกแล้ว ตาก็ยังปิดอยู่นั่นแหละยังมีพัตเตอร์ยัง มีอะไรติดอยู่ แล้วเท่าที่หมากัดกันนี่จะแม่นไป เขี้ยวจะไปเกาะเอาลูกตาหลุดออกมานี่มันก็ ไม่ได้แม่นได้ง่ายๆดิเนี่ยกรรมกรรมมัน แม่นกรรมกรรมนี้ไม่เหมือนอย่างอื่นนะบุญ กรรมก็แน่บาปกรรมก็แน่กรรมฝ่ายบาปนี่ก็ ถ้าได้เกิดกับใครก็โอ้โหไม่ใช่เล่น

จะว่าตนเองทำดีขนาดไหนก็ตามอ้าวตรวจสอบ ให้ตนเองทำดีพอที่จะเว้นบาปได้หรือยังอืม ก็จำเป็น เผชิญไปเรื่อยๆ ดีเพื่อเว้นบาปมันเว้นได้เยอะมากๆนะมี 100 นี่มันเว้นได้ 99 นู่นนะเผชิญแค่ 1 อย่าง เงี้ยไอ้เผชิญ 1 ก็ไม่เต็มอีกด้วยเผชิญใน เปอร์เซ็นต์สัก 10% 90% ไม่ต้องเผชิญ เงี้ยในบาปเรื่องเดียวนั้นเนี่ย ดีมากๆอานุภาพพุทธธรรมสงฆ์ดีมากๆไม่ต้อง ไปเกี่ยวกับพระรูปไหนเลยอานุภาพนี้ให้ใช้ โดยอิสระเสรี แล้วเพิ่นก็บอกไว้ด้วยเด้ข้อวัดปฏิบัติ ตัวเองเพื่อให้ตัวเองหนีรอดจากบาปได้มี ทานเป็นเบื้องต้นมีศีลเป็นตัวควบคุมมี สมาธิเป็นตัวเบิกทางบุกตะลุยด้วยสมาธิเด้ ฉะนั้นถ้าไม่มีความตั้งมั่นอยู่กับพระ รัตนตรัยทำอะไรก็พอปั้นล่ะลุ่มดอน คิดว่าอันนี้จะดีทำไปก็เจ๊งคิดว่าอันนั้น จะดีทำไปก็เจ๊ง คือง่ายๆคือทุกสิ่งทุกอย่างนี่นึกถึงแต่ พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เท่านั้นจบจบทุก อย่างใช่มั้ครับ ก็ไม่จบทุกอย่างเราต้องเราต้องพึ่งพระ พุทธพระธรรมพระสงฆ์แล้วการงานเราต้องทำ ด้วยความบักบั่นด้วย อ่าๆโอเคโอเค เออไม่ใช่ไม่ใช่ไม่ใช่เราพึ่งอย่างเดียว ดูความเป็นจริง เราต้องพึ่งเพื่อให้เราปลอดภัยเราต้องบาก

บั่นในการทำงานเพื่อให้เรามีโภคะมีความ รุ่งโรจน เราแก่เท่านี้เราก็ไม่ได้หยุด เค้าเรียกว่าไงเหตุปัจจัยต้องพร้อม ใช่ อยากรวยไม่หาทำการทำงานหรือไม่หาค้าไม่หา ไม่หาทำกสิกรรมพาณิชยกรรมอะไรเลยไม่ขึ้น อย่างน้อยต้องรู้จักรับจ้างเป็น พระรัตนตรัย พึ่งอย่างเต็มที่ในใจไว้เรียบร้อยแล้วเรา จะคิดอย่างอื่นทำการอื่นมันจะง่ายไปหมด แต่ถ้าเราพึ่งไม่แน่นอนคิดอะไรก็ยากไปหมด คำว่าพึ่งรัตนตรัยไม่แน่นอนนี่มันมันมี ความหมายยังไงบ้างครับโดยที่เห็นภาพเป็น ภาพ แล้วก็พึ่งอานุภาพเราไม่ได้พึ่งตัว อานุภาพนี่เป็นเหมือนแสงไฟอย่างเงี้ยแต่ ดับดับไฟแล้วแสงยังอยู่เหมือนกับดวง อาทิตย์ดวงอาทิตย์ดับไปแต่แสงอาทิตย์ยัง อยู่อานุภาพของพุทธะก็คือตัวท่านตายไปแต่ อานุภาพยังอยู่ แล้วอย่างประเภทแบบบอกเพิ่งพระพุทธพระ ธรรมส่งบางวันก็ไปกราบพระพุทธรูปอะไร อย่างเงี้ยอันนี้ไม่ใช่ใช่มั้ฮ ตัวพระพุทธเจ้าเพิ่นยังไม่ให้พึ่งเพิ่น อ๋อ เข้าใจยัง เข้าใจเข้าใจครับ เออ อันนั้นอันนั้นเทวรูป จะไปกราบรูปเทวดารูปผีก็ยิ่งไปกันใหญ่ แล้ว ผีหรือเทวดายังวิ่งหาที่พึ่งอยู่อ่ะ เราต้องใช้อานุภาพอันไม่วิ่งหาใคร ฉะนั้นรูปปั้นที่ไหนก็ต้องการดูแลแต่ อำนาจพุทธะไม่ต้องการใครดูแลเข้าใจ อานุภาพอย่างเดียว เออพิเศษก็่ะ พิเศษเดความสะอาดเด้พระพอพุทธรูปต้องไป เช็ดไปถูเดเข้าใจถ้ามันแน่จริงมันทำไมไม่

เช็ดตัวมันเอง พุทธะสะอาดเข้าใจตัวพระพุทธเจ้าบอกว่า พุทธะสะอาดตัวพุทธะไม่สะอาดในตัวร่างกาย นี่เพื่อนบอกว่าเป็นของเปื่อยเน่าเป็นของ อันคนพานนิยมชมชอบแต่บัณฑิตเขาปฏิเสธ เนี่ยเข้าใจ ฉะนั้นเราจะจัดตัวเราเข้าบัณฑิตมั้ยเราจะ ปฏิเสธรูปร่างอันเน่าเปื่อยของพระองค์แต่ ยึดถือคำพระองค์ที่บอกว่าให้ถืออานุภาพ เราเป็นที่พึ่ง อานุภาพที่ชื่อว่าพุทธะนี่แหละเป็นที่ พึ่งอย่ามาคิดถึงเราเป็นที่พึ่งนั้นบอก ชัดเลยนะแล้วใครจะคิดเป็นน่ะเอ้าไม่คิด ถึงพระองค์แล้วคิดถึงอะไรคิดถึงอานุภาพ รู้ของเรานั่นท่านบอกแล้วมันเป็นตัวยังไง มันไม่มีตัวก็ไม่มีตัวสิจึงบริสุทธิ์นั่น ถ้าเป็นตัวอยู่จะบริสุทธิ์ได้ยังไงนั่น ฉะนั้นตัวเราตถาคตไม่บริสุทธิ์เต็มไปด้วย ของเน่าเปื่อยเปื่อยเน่าเตรียมตัวจะตาย ฉะนั้นเราจะปรินิพพานโดยจิตตสังขารดับหมด ส่วนร่างกายนี้มันจะตายตามเรื่องของมัน แต่พุทธะยังอยู่นะเราตายไปกี่แสนกี่ล้าน ปีกี่หมื่นล้านปีมันยังอยู่นะนั่นบอกไว้ อย่างงั้นเลย เให้ยึดถือเป็นศาสดาเลยไอ้พุทธะเนี่ยพุทธ พุทธะไม่ใช่ศาสดาพระธรรมวินัยเป็นศาสดา อ่าธรรมวินัยใช่ เออพระธรรมวินัยเป็นศาสดาส่วนพุทธะเป็น เพียงอานุภาพเพื่อให้เราอาศัยเกาะติดแล้ว พึ่งอานุภาพนี้อยู่ทุกกาลทุกสมัยอานุภาพ นี้จะดีอยู่ตลอดแต่เพราะฉะนั้นต้องพึ่ง จริงถ้ากราบพึ่งอำนาจพุทธะอยู่แล้วแต่ไป กราบรูปปั้นเสื่อมแล้วเข้าใจจมแล้วเข้าใจ ติดหนักแล้วไปกราบรูปเทวรูปเทวเทพอะไรไป กราบรูปพระเจ้าเวทสุวรรณถ้าคิดถึงพระเจ้า เวสสุวรรณก็คิดถึงพระเจ้าเวสสุวรรณโน่น เลย จาตูมนู่นเลย อท่านอยู่ชั้นจาตูม ก็สถิตอยู่ที่ตาจาตูมเป็นพระเจ้าแผ่นดิน

เมืองอุดรธานีของจาตูม เข้าใจเลยครับ ถ้าคิดถึงพระเจ้าทัตตรถะก็คิดถึงพระเจ้า บูรพา ของจาตูม คือให้คิดถึงตรงไปเลยอย่าไปผ่านรูปปั้น อ้าคิดถึงตรงตัว ใช่เข้าใจครับเข้าใจ อย่างเช่นเราคิดถึงพ่ออยู่หัวถวายบุญที่ เราสร้างเป็นพระราชกุศลเราไม่ได้มากราบ รูปปั้นเดก็รู้อยู่ว่าเพิ่นอยู่กรุงเทพฯ อ่า ส่งบุญไปโน่นเลยเข้าได้ ไปทูลก้าวถวายโดยการเป็นบุญเป็นกุศลไปเลย มาคาเอารูปปั้นมาตั้งก็คิดถึงรูปนมันก็ ไม่ถึงต ถึงรูปถึงแต่รูปปั้นใช่มั้ เออมันก็ถึงรูปตฉะนั้นเพิ่นบอกชัดเจนใคร ยึดถือเป็นที่พึ่งผู้นั้นถูกกั้นกางไว้ ด้วยหมู่มารแล้วเนี่ย ตนเองเข้าบ่วงมารไปแล้วนะเข้าพวกของมารไป แล้วไม่สามารถเดินทางได้ด้วยอิสระตนนะ สวดกันเด้พระสับบังรูปังเนตังมะมะ เนโสมัสมินะเมโสอัตตาติรูปทั้งหลายไม่ใช่ ตัวไม่ใช่ตนแต่ก็เอารูปทั้งหลายน่ะมาแจก คนสอนให้ปล่อยวางตอนเขาจะกลับบ้านเอาอัน นี้ไปเกาะห้อยไว้ที่คอยึดเหนี่ยวจิตใจ เอ้ามึงจะให้กูปล่อยหรือมึงจะให้กูยึด เหนี่ยวถ้าเป็นเราเราจะถามเข้าใจเราก็ ประกาศถามอย่างเงี้ยไอ้พระแจกของแจก เหรียญน่ะมึงจะให้วางหรือมึงจะให้ยึดหื เราไม่มีมีคนถามอยากได้เราก็ไม่มี โหยมีอานุภาพพิเศษวันนี้พึ่งมั้ยจะไปพึ่ง ตัวคนทำไมเช่นเทพบางตนพึ่งแล้วนะตายแล้ว มาอยู่กับเราหือกูจะไปอยู่เป็นขี้ฆ่ามึง สิพระพุทธเจ้าสอนให้เป็นอิทระเข้าใจทำตาม เราแบบอิสระไม่ต้องมาเป็นขี้ฆ่าเราเด้ เพิ่นบอก ชัดเจนครับเข้าใจ แต่ทำให้ถูกนะทำถูกแล้วเธอดีเองท่านว่า

ไม่ต้องเราพาดีนั่น เนี่ยเราจะสอนให้สอนให้สอนให้เพิ่นสอนให้ สอนให้ไปทำตามนี้นะเธอจะดีเองเด้ไม่ต้อง มาดีกับเรานั่นจะดีเองเลยทำตามเราบอก เนี่ย ฉะนั้นเราทำตามอันที่ท่านบอกแล้วเราก็ดี เองแล้วก็รู้ว่าตนเองดีรู้ว่ากูปลอดภัย แน่เลยเดี๋เข้าใจมั้ย เข้าใจหลับตาตรวจสอบว่ากูจะไปไหนรู้เลย ว่ากูไปสวรรค์เอาบาปกูตั้งเยอะแต่กูไป สวรรค์ได้ด้วยพระรัตนตรัยนะเข้าใจบ่ ก็นึกถึงแต่พระพุทธธรรมพระสงฆ์ต่อชีวิต อะไรก็นึกถึงไปโดยธรรมชาติของมัน เออตื่นขึ้นมานี่ถึงเลยก่อนหลับก่อนนอนไป ไหนเดินไหนขี่รถ ทุกอย่างอื ไม่ใช่ขี่รถไปก็ขับไป เหยียบคันเร่งคเร่งปืนปืนหนึ่งในดวงใจคือ เธอรักเธออยู่แหวะใจดูอย่างได้ร้องเพลง ได้คิดถึงพุทธธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่ง ไม่คิดน่ะเข้าใจมั้ยใ มนุษย์พูดมาเครียดอยากจะหลังมือฟาดเอาฟาด เอาน่ะเข้าใจแต่กลัวเจ็บหลังมือ ไม่ได้กลัวเขาตาย ขี่รถเถียงกับเมียโทรศัพท์อ่ะได้ขี่รถ ร้องเพลงได้ขี่รถบ่นเครียดได้ขี่รถคิดไป ทั่วได้แต่ไม่คิดพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์ เป็นที่พึ่งไม่มีเลยปีศาจมันก็เตะก้อนหิน ใส่บ้างเตะต้นไม้ใส่บ้างเตะทางมาขวางทาง บ้างเอาสัตว์ขวางบ้างเอานั่นเอานี้ขวาง เตะมอเตอร์ไซค์เข้าใส่บ้างเยอะแยะ บาปเด้ ไม่ยกเว้นใครมันไม่ยกเว้นแม้แต่พระ พุทธเจ้า เพิ่นเสวยผลเพียงเล็กน้อยแล้วก็จ่ายบุญ เมื่อความยุติธรรมเกิดแล้วเขาไม่ทำตามนาย ยุติธรรมจะจับพวกนั้นเอาไปลงโทษเพราะทำ เกินกว่าเหตุ ฉะนั้นนายยุติธรรมมีอยู่แล้วนายยุติธรรม ทางยมโลกก็คือพระยา

ผู้รับใช้นายยุติธรรมก็คือยมบาลยมทูต ส่วนทางสวรรค์ก็พระเจ้าอุตราุรุษทวีปเป็น นายยุติธรรมคนหนึ่งพระเจ้าแผ่นดินใน ประเทศไทยเป็นนายยุติธรรมอีกคนหนึ่งถ้า ไม่ยุติธรรมเป็นพระเจ้าแผ่นดินไม่ได้ พระเจ้าแผ่นดินในสวรรค์ จาตูมก็มี 4 นายยุติธรรมแล้วก็มีบริวารมี บริวารวันหลายร้อยพันหลายพันหลายหมื่น หลายแสนหลายล้านที่เป็นผู้ตั้งความ ยุติธรรมทำงานเหมือนกัน นายยุติธรรมที่ดาวดึงส์ก็คือพระเจ้า สักกเทวราชพระเจ้าแผ่นดินดาวดึงส์ มันเป็นผืนแผ่นดินเหมือนเรานี่เด้ถ้าไป อยู่นั่นจะเข้าใจว่ามันเป็นชั้นๆแล้วไต่ ขึ้นไปไม่ใช่เด้มันเป็นเหมือนแผ่นดินเรา นี่แหละแล้วคนใจกล้าเขาจะกล้าแทรกแผ่นดิน เดทะลุเด๊ะแผ่นดินเนี้ย จะมาเกิดในแดนมนุษย์เนี่ย เปิดแผ่นดินนี่ทะลุลงเลยเด้ กล้ายังไงก้าคนใจกล้าเกล้า คนไม่กล้าก็ไม่กล้า ฉะนั้นอานุภาพพระรัตนตรัย พิเศษมากหินกี่ตันกี่หมื่นกี่แสนตันก็ตาม ล่วงหล่นจะทับเราเราอธิษฐานเอาพระอานุภาพ พุทธธรรมสงฆ์เป็นที่พึ่ง ให้บันดาลบุญเราน่ะขับดันก้อนหินใหญ่ออก ก้อนหินใหญ่จะออกโดยที่เราไม่ได้ออกแรง พิเศษมากๆ หยุดช้างก็ได้หยุดสายฟ้าก็ได้ แต่ถ้าต้องตรวจสอบตนเองนะว่าแน่หรือเปล่า มันคนเมื่อเริ่ม ติดต่อกับพระรัตนตรัยมากขึ้นมากขึ้นความ แน่มันจะมากขึ้นความกล้ามันจะมากขึ้นกล้า ที่จะทำความดีกล้าที่จะดำเนินชีวิตแบบหา กำไรตลอดเวลากำไรบุญกำไรชีวิต มันจะไม่หยุดมันจะไม่อ้างเหนื่อยเราไม่ เคยอ้างว่าเหนื่อยแล้วจะพักซะก่อนไม่มีไป จนสุดกำลังรู้ว่าสุดชัดเจนละก็ไปพักบางที

พักยังไม่ทันได้ยังไม่ถอดรองเท้ายังไม่ ถอดกางเกงพอคำว่าพักเกิดขึ้นที่หัว กระแสง่วงซึมต่างๆจะไหลเข้ามาหมดเลยเดิน เข้าถึงที่พักหลมตัวลงเอาหมอนใส่หัวนอน เลยหมาก็นอนนี่หมาน้อยหมาใหญ่นอนอ้าวเรา นอนตื่นขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุด อื่นเข้าไปทำต่อเลย มันหักมีงานจะดูต้นไม้หรือ ปลูกเมล็ดไม้หรือแต่งกิ่งไม้หรือย้ายต้น ไม้จากกระถางนี้ไปใส่ตรงโน้นจากตรงนั้นไป ใส่ตรงนั้นตรงนี้มันจะมีงานทำอยู่เรื่อยๆ ส่วนนี้จะเอาไปปลูกที่ส่วนรวมตรงโน้นตำบล โน้นอำเภอโน้นอย่างเงี้ย มันจะมีปรากฏขึ้นให้รู้แล้วเอาไปทำ ไม่ได้คิดว่ากูจะพยายามนอนให้หลับเด้ไม่ มีเด้เดี๋ยวใจเย็นๆ กูกูให้หลับแน่เด้ กูรู้ว่ามึงสู้กูไม่ได้หรอกกายเอ๊ยเด้ แต่มึงต้องสู้อ่ะกูสั่งให้สู้สู้กับกูไป ก่อนช้างมา 2:00 น.ต้องตามไล่ช้างไล่จน พ้นเขตเข้าใจ กว่าจะเดินผ่าน 3,000 กว่าไร่ไม่รู้มันจะ เป็นซอกไหนเป็นซอกไหนเข้าใจเสียงมันไปทาง ไหนก็ตามไปป่ารกรุงรังไม่สนบุกเข้าใจ ช้างได้ยินเสียงเราไปช้างก็ไปเรื่อยๆหนี เรื่อยๆร้องวิ่งจูงลูกจูงหลานไปตะพฤด ตะพือแตกฝูงกันไปคนละทิศละทาง จะไปกลัวว่าเ้ยไปไม่ได้ช้างเหยียบเราตาย เ้าไปกับพระรัตนตรัยเหยียบอะไรอ่ะ เหยียบก็เหยียบสิ สุดท้ายช้างก็ไปเป็นปีหลายปีไม่มาก็ไม่ กล้าเข้าใกล้เมื่อวัน 2 วันก็น่ะโผล่อยู่ บ้านปาคานะบ้านที่เราไปดูเด็กที่หมาไล่ งับเนี่ย

มานี่แหละปู่นี่มาใกล้ๆนี่มาโผล่ออกมาตรง นี้พวกข้าน้อยก็ย่านก็จักสิว่าจได๋ก็แล่น เข้าบ้านแล้วย่านนี่เขากลัวนะแต่เราเห็น ช้างเราบอกให้มาทำไมล่ะเดวิ่งหนีช้างเด้ ถิ่นมนุษย์ก็ให้มนุษย์อยู่บ้างถิ่นพวกมึง ก็พวกมึงอยู่กันคนละถิ่นคนละที่อุทยานมี ตั้งกว้างไกลไปอยู่ในป่าที่เป็นที่เหมาะ สมกับช้างออกมาอย่างนี้อันตรายพระ พุทธเจ้าตรัสไว้ว่าปาริเลยกะในแดนมนุษย์ ไม่เหมาะสมกับเธอฉะนั้นพญาช้างปาริเลยกะ ยังไม่เข้าหมู่บ้านหรือพวกเจ้ามาเข้าหมู่ บ้านมันจะเกินเจ้าพ่อแล้วมั้งว่าอบรมไป เพราะบนช้างมีผีมีเทวดา ช้างนิสัยต่ำที่สุดก็มีผีดูแลนิสัยดีก็มี เทพดูแลไม่ดีเสมอไปนะช้างตัวอันธพาก็ถือ ว่ากวนประสาทกวนตีนเหมือนกันเถอะตัวนิสัย ดีก็ถือว่าเออเขาเป็นผู้มีบุญมีคุณ เตรียมตัวเจ้าของให้พร้อมในการที่จะฝึก ตัวไปตามพระรัตนตรัย แล้วบรรดาเทพผู้อุปถัมภ์พระรัตนตรัยอยู่ จะดีใจว่ามีคนเรียนเราต้องช่วยเขา เด็กน้อยที่เข้าเมืองไม่ทันน่ะใครจำ เรื่องได้เด็กน้อยที่เข้าเมืองไม่ทันกับ พ่อไม่ใช่พ่อเข้า พ่อเข้าไปหาอะไรสักอย่างในป่าข้างๆนั้น แล้วเข้าเมืองไม่ทันพ่อไปซื้อของในเมือง ออกมาหาลูกไม่ทันเพื่อจะกลับบ้านที่ไกลๆ แล้วไม่เอาลูกเข้าไปในเมืองอะไรนะเรื่อง นั้นนะแล้วยักษ์เดินทางมาแล้วจำได้ว่าเฮ้ ไอ้นี่มันเคยกินกูในชาติโน้นนะเข้าไปก็ จับ จับขาเด็กะ ตัดฟืนครับผม หา ตัดฟืนครับผม อะไรนะ ไปหาฟืนครับฟืน ออไปตัดฟืน ครับ แล้วพ่อยังไม่มาจากที่ตัดฟืนใช่มั้ยประตู

เมืองปิดก่อนครับพ่อเข้าไปแล้ว เอาแล้วไปหาฟืนข้างนอกหรือหาในเมืองกันบ่ นอกเมือง แล้วพ่อเข้าเมืองแล้วทำไมปล่อยลูกไว้ข้าง นอกวัวก็วัวเดินเดินเข้าเมืองก่อน อ๋อไปตัวมาใส่เกวียน แล้วออกมาไม่ได้ ยักษ์มาเห็นก็กำขาเด็กดึงเด็กมองเห็น ยักษ์ก็คิดถึงพุทธธรรมสงฆ์นอบน้อมพุทธ ธรรมสงฆ์นอบน้อมนอบน้อมแด่พระพุทธเจ้าคิด อันเดียวไม่คิดพระธรรมพระสงฆ์นอบน้อมแด่ พระพุทธเจ้ายักได้ยินเฮ้ยเขามีพระ พุทธเจ้าเป็นที่พึ่งวางก่อนอ้าวดึงมือกัน ออกโอ้มันเคยกินกูเคยกินก็ตามเขาเป็นคนดี วางแผนฆ่าเขาบาปยักษ์เถียงกันเด็กมันนอน ฟังอยู่ยื่นมือไปกรรมใหม่มันก็ว่านอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์เอ้นอบน้อมพุทธะคือก้มหัวให้ พุทธะ ยักษ์ตนหนึ่งก็เฮ้ยถ้ากินกูไม่ร่วมด้วยนะ เราจะแยกทางกันก็ตอนนี้แหละเป็นเพื่อนกัน ต่อไปไม่ได้ถ้ากินเด็กนี่ ถ้างั้นจะทำยังไงเค้าเห็นเราแล้วเห็นเรา ก็ตามเราต้องแก้ ก็เลยจะแก้แบบไหนเพื่อให้เด็กนี้ปลอดภัย ได้ก็เลยไปรักถาดพระเจ้าแผ่นดินเอาอาหาร พระเจ้าแผ่นดินในครัวใส่ถาดมาให้เด็กกิน แปลงเป็นพ่อแม่เด็กเลี้ยงเด็กสมบูรณ์ เรียบร้อยคืนร่างเป็นตัวยักษ์เหมือนเดิม เด็กรู้แล้วก็ จะทำยังไงก็ไม่รู้ถือถาดไว้นะลูกนะเดี๋ยว จะมีคนมาช่วยก็ถือถาดไว้แต่เจ้าหน้าที่ ออกมาเห็นถาดพระกยาหารพระราชาเข้าใจว่า เด็กขโมยก็จับล็อคโซ่ใส่ตวนล็อกคคอตึงออะ เค้าเรียกอะไรอ่ะล็อกคอ่ะล็อคโบราณน่ะ ล็อคคอล็อกคแขนน่ะให้อยู่แบบเนี้ยเอาไปใน เมือง เมื่อเอาถาดที่เด็กเนี่ยถืออยู่เข้าไปยัก เขียนหนังสือไว้แต่ให้เห็นอ่านได้แค่พระ ราชาขอให้ช่วยเด็กนี้ด้วยพวกเราเป็นยักษ์ ชื่อนี้ชื่อนี้ผ่านมาเห็นเด็กนี้ว่าจะกิน

แต่เมื่อเด็กนอบน้อมพุทธธรรมสงฆ์พวกเรา จึงไม่กล้าที่จะกินขอให้ช่วยเด็กนี้ให้ พ้นจากอันตรายให้อยู่สบายก็พระราชาอ่าน แล้วก็บอกแก้เด็กออกเพราะเด็กไม่มีความ ผิดก็แก้เด็กออกก็รับพ่อรับเด็กแล้วก็ถาม ว่าจะเอาจะเอาอะไรจะทำมาหากินยังไงทีนี้ พระราชาก็เลยจัด เครื่องดำรงชีพให้แก่เขาคนในครอบครัวนี้ ก็เลยปลอดภัยด้วยยักษ์ 2 ตนนั้นเป็นผู้ ช่วย แล้วพวกเราประพฤติตัวเหมือนกับจะให้ยักษ์ ช่วยมีหรือยังทีนี้มันต้องถามตัวเองตรง นี้ส่วนเราเราไปไหนเราไปกับพวกชาวทิพย์ มากกว่ามนุษย์ เราเราจะทำยังไงให้เค้าไปกับเราเยอะๆครับ หาะจะทำยังไงให้เค้าไปกับเราเยอะๆพวกชาว ทิพย์อ่ะครับทำ งั้นทำเหมือนเรา เชิญบอกเค้าเลยครับบอกเ้าไปด้วยกัน ไม่ทำตัวเหมือนเรา ทำให้ดีหลายๆอย่างมีศีลด้วยเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ด้วยช่วยคนที่ลำบากเมื่อเจอถ้าทำ ได้ถ้าทำไม่ได้อย่าขืนเอาเท่าที่ได้กะว่า ไปได้ฝืดเคืองก็ไปได้ เอาให้แน่แต่ถ้าไม่แน่แน่เทวดาเขาไม่มารอ หรอกว่าเค้าแน่หรือเปล่าไม่แน่เรู้แต่แรก แล้วเขาไม่ร่วม นี่ก็หลับ 2 รอบนะขี่รถมาวันเนี้ย เราก็บอกอ้าวบรรดาเทวะผู้คุ้มครองรถและ เราขับรถเองนะโชเฟอร์หลับ ก็ตั้งเขาให้เป็นผู้ควบคุมส่วนตองก็หลับ บ้างตื่นอื่นบ้าง แล้วก็มาจนถึง ไม่ไกล 35 ก.แต่มีสิทธิ์หลับได้

บางทีก็ไปหลับ แล้วก็ดันพวงมาลัยให้รถเข้าทางแล้วก็บอก เทพให้ประคองรถ เราไม่ได้ขี่รถไปแต่เราเด้ เราต้องไปกับพวกเทพ เยอะมากๆบางวันเค้าก็ขอเอาเด็กไปด้วย เพราะเด็กอยากไปเราก็ว่าเด็กก็ได้ไม่ว่า อะไรเคลียร์ทางหน่อยนะบางทีก็เจอช้างก็ ให้เอาช้างหลีกทางบางทีช้างมันไม่ค่อย หลีก แต่เราก็ไม่ได้กลัวช้าง เราก็ร้องบอกมันเลยคนเดินทางรถยนต์ยาน พาหนะวิ่งไวชนได้หลีกหลีกให้ปลอดภัย หลีกไปแล้วก็หัวมุดป่าไว้ก้นก็ยังโผล่โป้ โล่อยู่เราก็ลงไปตบก้นบักอันนี้บ่ว่าเอ๊ ถ้าตบก็กลัวว่ามันโดดแรงแล้วมันจะตกไป เจ็บข้างล่างพ่อแม่มันอยู่นู่นตาเรื่อมแบ อยู่ข้างล่างลูกขึ้นมาเล่นกับหมาหมาเห่า ก็มาแก่งงวงใส่หมาฟิ้วๆ พอเราบอกให้หลบก็หลบหลบแค่เอาหัวมุดป่า เข้าไปก้นก็เพ้อเวอร์อยู่ตัวไม่ใหญ่อ่ะ สูงประมาณเนี่ยไม่ใหญ่แต่ก็ไม่ตบมันหรอก เพราะว่า กลัวมันโดดแรง ไปใกล้ๆก็เลยเดินให้มันได้ยินขกๆแขกไป ข้างตัวมันมันก็วิ่งปู๊ดๆๆไปแล้วไปยืน อยู่มันก็ร้องหาพ่อแม่ไอ้เราก็ร้องเอิ้น พ่อแม่มันมาเอาลูกมึงเด้อเนี่ยมาเล่นกับ หมาขวางทางรถ ไม่มีอะไรที่น่ากลัวสำหรับเรา ถ้ากวนก็ไล่ให้บุญเค้าด้วยไม่ว่าไล่สัตว์ ไหนให้บุญด้วยเลย แนะนำให้รู้จักเอาบุญแค่เห็นปู่มานะลูกนะ ดีใจว่าปู่มาแล้วดีใจขอให้บุญปู่เป็นของ เราด้วยหนูก็ได้บุญนะลูกเนี่ยบอก แค่คิดถึงเราแล้วอธิษฐานให้บุญเราเป็นของ เขาเนี่ยเขาได้ทันทีมันเป็นอย่างี้นะมัน ง่ายนะเข้าใจมั้ยมันไม่ต้องขอเจ้าตัวเลย เข้า ไม่ใช่ขโมยนะอันเนี้ยมันเป็นธรรมดาอัน

หนึ่งที่ต้องได้ โดยเราไม่ต้องเอ่ยวาจาแบ่งเค้าได้เลย 2357 เอ้ามีคำถามอีกมั้ยว่า ไม่มีแล้วอืมแสดงว่าง่ายแล้วเหลือแต่จะ ลุยใช่มั้ย เหลือแต่ลุย รู้มีแล้ว จะลุยไปตามรู้ ตามที่รู้ขึ้นแล้วลุย ทำตามพุทธะสั่งชีวิตดีขึ้นแน่ ถ้าตายทนทุกข์ตายในชาตินี้ก็มีนะเค้าทน ทุกข์จนตายเพราะบาปกรรมมันไล่บี้เขาหลัง จากตายเขาก็เกิดในสวรรค์ซึ่งบาปมันตามไม่ ค่อยถึงแล้ว เขาก็อยู่ง่าย กลับมาเกิดแดนมนุษย์ก็ง่ายเพราะบาปตามไม่ ถึงเพราะเขามีพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เป็น ที่พึ่งเมื่อมีอานุภาพพุทธธรรมสงฆ์เป็น ที่พึ่งแล้วเปรียบเสมือนเรือลำใหญ่มากๆ ไม่มีอะไรจะลุกล้ำเข้าไปในกาบเรือได้ง่าย ๆว่างั้นเถอะใหญ่มากมีที่พักที่อาศัยมี หมู่บ้านอยู่ในนั้นเป็นจังหวัดเป็นอำเภอ เป็นตำบลเป็นหมู่บ้านเป็นคุ้ม เป็นละแวกเต็มใหญ่มาก ฉะนั้นเป็นที่พึ่งที่อาศัยได้อย่างปลอด ภัยอานุภาพพุทธสงฆส่งแม้แต่เราก็ใช้ อานุภาพนั้นใครพึ่งเราไม่รอดต้องพึ่ง อานุภาพพุทธธรรมสงฆ์อานุภาพนี้เราพยายาม อธิบายให้เข้าใจว่าอานุภาพไม่ใช่ตัวท่าน ไม่ใช่ตัวพระสงฆ์ไม่ใช่ตัวอักษรที่บันทึก พระธรรมไม่ใช่กงธรรมจักรที่ตั้งขึ้นว่า นี่เป็นตัวแทนพระธรรมเป็นไปไม่ได้ไม่มี อะไรเป็นตัวแทนพระธรรมได้แทนพระธรรมไม่ ได้พระพระธรรมคือพระธรรมพระวินัยคือพระ วินัยเมื่อเป็นอย่างนี้พระธรรมวินัยเป็น สิ่งที่เราต้องเรียนให้รู้ว่าเราจะทำตัว เรายังไง พระพุทธเป็นสิ่งที่เราระลึกพึ่ง อานุภาพพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์เนี่ยเป็น

สิ่งที่เราระลึกพึ่งส่วนพระธรรมที่สอนไว้ เป็นคำๆเป็นสูตรเป็นสิ่งที่เราต้องเรียน เรียนให้รู้และเข้าใจจะได้ยอมรับได้ว่า เรามีบาปแบบไหนต่อแบบไหนมันเกิดกับเราแบบ ไหนจะยอมรับได้แล้วหาทางแก้ไขแล้วเมื่อหา ทางแก้ไขก็แก้ได้ง่ายกว่าไม่เรียน คนไม่เรียนไม่มีทางออกคนไม่เรียนไม่มีทาง รู้คนไม่เรียนไม่รู้จักประตูที่จะดำเนิน ชีวิตด้วยซ้ำฉะนั้นถ้าเรียนจะรู้ เมื่อรู้ดำเนินตามชีวิตจะปลอดภัยไม่ใช่ ปลอดภัยชาติเดียวด้วยปลอดภัยเป็นแสนๆกัป เป็นล้านธาตุ แล้วถ้าไปเสื่อมอีกตรงไหนก็จะคิดออกว่า อุ้ยเราต้องสร้างบุญอีกมันจะคิดออก แล้วก็สร้างบุญเพื่อแผ่ไปแก่สัตว์ทั้งปวง ด้วยเมื่อสัตว์ทั้งปวงได้บุญเขาจะอนุกรรม ปิโตโปโชคกับเราคือเขาจะทำงานร่วมกับเรา อนุกรรมคือการงานที่ทำช่วยเรา อนุกรรมแม้เทวดาก็จะช่วยทำงานอย่างนี้เลย นะ เดวตานุกัมปิโต โพโสนี่คือเทวดา แม้เทวดาทั้งปวงก็จะต้องร่วมมือทำงานไม่ ทำไม่ได้เด้ผิดกติกาของจักรวาลเด้ ฉะนั้นเราทำแบบไหนเพื่อจะให้เทวดาร่วมกับ เราได้ดีต้องมีอะไรบ้างก็ต้องเรียน ต้องมีทานมีศีลมีสมาธิมีปัญญา มีรู้จักเรียนรู้จักรู้ รู้จักสร้างบุญรู้จักปล่อยวางในอันที่ควร จะปล่อย รู้จักยึดอันที่ควรจะยึดเช่นยึดพุทธธรรม สงฆ์เป็นที่พึ่งไว้ตลอดกาลยึดไม่ใช่วัตถุ เราจะยึดยังไงยึดไว้ด้วยพลังคิด เอาความคิดเป็นตัวดึงพุทธังสะระณังชามิ พุทธังคืออานุภาพพุทธะ สระณังคิดไว้ในหัวเราคัจฉาดึงอานุภาพนั้น มาหาตนมิคือตัวข้าพเจ้าเนี่ยดึงอานุภาพ พุทธธรรมสงฆ์ใส่ตัวข้าพเจ้าไว้ แล้วก็อยู่อย่างนั้นชีวิตปลอดภัยขึ้นทุก ภพทุกชาติเริ่มจะปลอดภัยตั้งแต่เริ่มคิด

เนี่ย ถ้าของเก่าเรามีเยอะในความดีความดีทั้ง หลายที่อยู่เก่าจะเริ่มเข้าอุปถัมภ์ค่ำ จุนถ้ามีแต่บาปเยอะความดีก็เริ่มสร้างเอา ตอนนี้บาปก็เข้าใกล้ไม่ได้เพราะมีพลัง อานุภาพพุทธธรรมสงฆ์เนี่ยเบื้องต้นพึ่ง อันนี้เลยอย่าไปคิดไปหาพึ่งรูปเหรียญ เครื่องรังของขังไม่ใช่ว่าวัดนั้น ศักดิ์สิทธิ์วัดโน้นศักดิ์สิทธิ์พระ พุทธเจ้าจะไปศักดิ์สิทธิ์แม่อันอยู่วัด นั้นวัดนี้ได้ยังไงศักดิ์สิทธิ์ทั่วหมด ทั้งจักรวาลนี้เลยศักดิ์สิทธิ์ทั่วนอกจัก จักรวาลหมื่นจักรวาลศักดิ์สิทธิ์หมดเลย ไม่มีที่ไหนพุทธะไม่ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์แม้ในนรกศักดิ์สิทธิ์แม้ใน หลุมส้วมทำไมลงไปตักส้วมตักน้ำส้วมขึ้น ตักขึ้นตักขึ้นต้องคิดพึ่งพุทธธรรมสงฆ์ขอ ให้ตักส้วมได้ง่ายตักสะดวกสบายไม่เป็นลม ไม่วิงเวียนไม่หน้ามืดตาลายขอข้าพเจ้าจง ปลอดภัยด้วยอานุภาพพุทธธรรมสงฆ์จงบันดาล บุญค่าคุ้มครองข้าพเจ้า ใช้ได้แม้แต่ในการลงในหลุหลุมส้วมตักขี้ เข้าใจเอ้าพอแล้ว เอาบุญใหม่ ครับผมมีคำถามอีกคำถามครับปู่ครับ ว่ามา ครับก็อ่าคำอธิบายนี้ปู่เคยอธิบายไว้ช่วง เป็นพระก็นานหลายครั้งครับเรื่องการจ่าย บุญแม้แต่แรกๆปู่บอกว่าถ้าไม่ขออำนาจพุทธ ธรรมสงฆ์เนี่ยก็คือบุญมันไม่ออกสำหรับคน ที่ศึกษาใหม่เรียนใหม่แต่สำหรับตัวปู่เอง นี่คือบุญนี้ให้เลยก็ออก ออก แต่ปัจจุบันเนี้ยครับที่ปู่พูดผ่านไป เมื่อกี้เหมือนเรามีพุทธธรรมสงฆ์อยู่แล้ว ก็คือมีบุญอยู่กับตัวแล้วถ้าฉุกเฉิน ต้องการที่จะจ่ายเร็วก็คือไม่ต้องขออำนาจ พุทธรสงฆ์ก็ได้ใช่มั้ครับปู่ก็ขอไม่ไม่ขอ จ่ายเลยบุญเราจงช่วยคนลำบากนั้นด้วยอย่า เงี้ยเขากำลังหามกันก็ใจใกลจะตายอะไรหาย

ใจอยู่รถคว่ำลงถนนอย่างเงี้ยส่งไปแก้ก่อน เลยส่งให้ฟื้นก่อนเลยพอส่งเค้าฟื้นแล้วก็ อธิษฐานอย่างดีทีนี้พนมมืออย่างดีประกาศ วาจาดร่วมด้วยเลยให้บุญรักษาเค้าเงี้ย อ๋อครับฉุกเฉินก็คือจ่ายได้เลยถ้าคนมี อยู่แล้ว ฉุกเฉินไม่ต้องไม่ต้องไม่ต้องอธิบายเด้ ปืนพกไว้แล้วสมมุติอย่างี้นะฉุกเฉินดึง ออกยิงเลยเไม่ใช่ว่าดึงปืนออกขึ้นลำ เหนียวไกลไม่ต้องพูดแล้วปึ้งเลยทันทีเข้า ใจมั้ย ครับผม อืม ครับก็ แต่พอมันผ่านฉุกเฉินไปแล้วจะเอาเป้าหมาย ก็เล็งอย่างดีทีนี้เล็งอย่างดีเล็งโป้ง แม่นเข้าใจแต่ตอนแรกนี่รีบด่วนเลยหยุดไว้ ก่อนเลยกำลังรุมลำรุมลำกันจะเสียหายอยู่ ดึงออกเลยโป้งๆอย่างี้เลยเข้า ครับปู่ครับ อื เพราะว่ามีลูกศิษย์วัดแยกกับลูกศิษย์ปู่ ก็ยังมีความคุมเครือตรงนี้อยู่ครับ คุมเครือถ้าใครคุมใครอยากคุมกับเครือก็ คุมไปซะเครือเยอะวัดนี้ก็เยอะ ครับปู่เพราะว่าปู่เคยสอนไว้ถ้าเป็นบุญสด ก็คือมีของทำบุญแล้วมันดักอุทิศได้เลยบุญ นี้ให้เงี้ยไม่มีบุญเราต้องเบิกออกมาครับ ผม อันนี้ใช่อันนี้ก็ต้องอย่างนี้ครับ อธิษฐานเบิกคำว่าเบิกก็เหมือนกับเบิกเงิน ในธนาคาร จะอยากได้เงินแต่สั่งให้เงินมาเลยโดยไม่ กดตัวเลขเบิกไม่ได้มันไม่มา อันนี้ก็รหัสลับเอ้ยรหัสเบิกก็คืออานุภาพ พุทธธรรมสงฆ์ จงบันดาลบุญข้าให้ไปตรงโน้นไปตรงนี้ไป ช่วยนั่นช่วยนี่ทำแบบนี้จงมาช่วยข้าพเจ้า อย่างเนี้ยสั่งบุญ อ่าครับตรงนี้เข้าใจแล้วครับปู่ตรงที่ว่า

จ่ายบุญเลยนี่แหละก็คือยังมีความ 50 50 กันอยู่ว่าบุญนี้ให้เอ๊ะแ สั่งจ่ายเลยมันก็ไปถ้าผู้ใดถือพระ รัตนตรัยไม่มีสิ่งอื่นน่ะจ่ายเลยไปอยู่ แล้ว ครับ ก็ตรงนี้แล้วครับปู่ครับบุญครับ อ ป่ะเอาบุญใหม่ ข้าพเจ้านอบน้อมอานุภาพพุทธธรรมสงฆ์ผมจง บันดาลบุญบารมีที่ข้าพเจ้าเคยสร้างให้แก่ นายเจษดาเจสดาอังสุโชติ หรือว่าใหม่รับบุญเด้อใช้บ่อยๆทั้ง อานุภาพพุทธธรรมสงฆ์และบุญพาเจริญแน่ ไปพ่อเฒ่า พ่อเฒ่าเอ้ยลูกเขยมาแล้วเร็วลุกๆ ฝนตกแซะๆแซะๆไม่พอจะเป็นหน้าเป็นหลังเลย ฝนนี่ แต่เมื่อวานตกแรงเนาะครับ [เสียงถอนหายใจ] อ้า อื้อหืออ้า ม่นเข้ามนเข้าสิลูก มาหาพ่อ หนาวเฮ็ดหยังขนหมาทั้งหลายเนาะหึ ออไม่ หืไม่หนาวหูอุ่นอยู่ ตื่นมั้ยลูก ตื่นมั้ครับปู่ให้บุญนะครับ ปู่ทำบุญแล้วให้บุญนะครับ ให้บุญหลายๆเด้อเออ [เสียงสูดหายใจ] ไปด้วยมั้ย ไปกับปู่หรือไปกับ ปึ อจะเป็นตรง พ่อประตูน้ำ ตื่นมั้อ่ะบ่ตื่น

ก็ตื่นหลับอยู่ กับดีแท้ ไปแล้วเด้อไปม เฮ้ย ตา อือันนี้ ไป ไปปูไปแล้วไป ไปหาครับ