Speaker A
Piękne jest to słowo, które dzisiaj nas wprowadza w niedzielę. Jedno chyba z najsłynniejszych słów Ewangelii, które słyszymy. Mianowicie słowo powołania: "Pójdź za mną".
Ks. Robert Skrzypczak mówi o powołaniu, wierze i zagrożeniach dla chrześcijaństwa w Europie, podkreślając osobistą więź z Chrystusem.
Key Takeaways
- Powołanie to przede wszystkim wezwanie do bycia uczniem Chrystusa, niekoniecznie do kapłaństwa czy życia zakonnego.
- Grzech ogranicza życie jak paraliż, a Jezus daje wolność i nowe możliwości.
- Osobista, intymna więź z Chrystusem jest kluczowa dla trwałej wiary i życia duchowego.
- Błędy duszpasterstwa i utożsamianie religii z wartościami społecznymi mogą prowadzić do upadku wiary.
- Życie w powołaniu to pełnienie woli Boga i szukanie głębszego sensu poza materializmem i konsumpcjonizmem.
Summary
- Ks. Robert Skrzypczak omawia znaczenie słowa powołania na przykładzie wezwania Jezusa do Mateusza.
- Podkreśla, że grzech jest jak paraliż ograniczający życie, a Jezus przynosi uwolnienie i nowe życie.
- Zwraca uwagę na nauczanie Jana Pawła II o życiu jako powołaniu i pełnieniu woli Boga.
- Opowiada o osobistych rozterkach związanych z wyborem drogi życiowej i znaczeniu bycia uczniem Chrystusa.
- Przytacza przykład Holandii jako kraju, gdzie brak osobistej więzi z Chrystusem doprowadził do upadku religijności.
- Wskazuje na błędy duszpasterstwa, które skupiło się na potrzebach społecznych zamiast na relacji z Chrystusem.
- Mówi o potrzebie odkrycia własnego powołania i osobistego spotkania z Chrystusem jako źródła życia i szczęścia.
- Przytacza przykład pisarza Michela Houellebecqa, który mimo dystansu do Kościoła zaczął szukać czegoś więcej.
- Zachęca do zaangażowania się w życie wspólnoty i działania na rzecz dobra wspólnego.
- Podkreśla, że wiara i ufność są ważniejsze niż formalne obrzędy religijne.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie i znaczenie słowa powołania
- 01:19Moc słowa Jezusa i uwolnienie od grzechu
- 02:37Historia Mateusza i wezwanie do naśladowania
- 03:54Nauczanie Jana Pawła II o powołaniu
- 04:53Osobiste rozterki i odkrycie powołania
- 07:05Znaczenie bycia uczniem Chrystusa
- 08:04Przykład Holandii i błędy duszpasterstwa
- 10:31Potrzeba osobistej więzi z Chrystusem
- 11:56Poszukiwanie sensu w życiu i krytyka konsumpcjonizmu
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej. Imieniem Mateusz rzekł do niego: "Pójdź za mną". On wstał i poszedł za nim.
Speaker A
Tak lakonicznie, tak króciutko. Ewangelia relacjonuje te zdarzenia, a za każdym kryje się coś ważnego dla naszego życia.
Speaker A
Najpierw to, że Jezus wychodzi z Kafarnaum. Co tam się działo w Kafarnaum? Tam Jezusowi przynieśli człowieka sparaliżowanego.
Speaker A
Jezus wtedy, widząc ich wiarę, powiedział do tego człowieka: "Odpuszczają ci się twoje grzechy". Wielu z tych, którzy to słyszeli, miało wątpliwości, ale za kogo on się ma? Ale przecież tylko Bóg może odpuszczać grzechy. I wtedy Jezus powiedział im,
Speaker A
żebyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma władzę odpuszczania grzechów. Powiedział do tego paralityka: "Ja to mówię: wstań, weź swoje łoże, idź do domu." Bardzo mnie to zawsze poruszało, że Jezus w grzechu nie widział jakiegoś przestępstwa, czy nieudanego życia, czy
Speaker A
złego człowieka, tylko w grzechu widział paraliż, czyli coś, co nas ogranicza, blokuje, co nam zawęża horyzont.
Speaker A
Powoduje, że żyjemy w pewnej ciasnocie życia, tak jakbyśmy nie mieli dostępu do wielu rzeczy cennych, wspaniałych w życiu.
Speaker A
Wystarczyło jedno słowo: "Odpuszczają ci się twoje grzechy. Wstań, weź swoje łoże, idź do domu" i to się stało.
Speaker A
Jezus dopiero co pokazał tam w Kafarnaum, jaką moc ma jego słowo. Wychodząc z tego miasteczka, zobaczył człowieka w ciasnej komorze, siedzącego ograniczonego w życiu tylko do interesów, do pieniędzy, do zajmowania się sobą samym.
Speaker A
Można żyć w takim życiu ciasnym. Wystarczyło jedno słowo: "Pójdź za mną". Ten człowiek, Mateusz, uwalnia się od tej swojej ciasnoty, od tych swoich przywiązań. Poszedł za Jezusem. Jedno słowo.
Speaker A
Piękne jest to słowo, jak działa powołanie. Do niedawna jeszcze się myślało, że jak ktoś ma powołanie, no to musi iść do seminarium albo do klasztoru.
Speaker A
My tu jesteśmy w tym miejscu szczególnym, związanym ze świętym Janem Pawłem II. On tu był obecny.
Speaker A
Ja bardzo się cieszę, że moje życie przypadło na ten czas, kiedy mieliśmy tego papieża, bo on mnie i można było powiedzieć moje pokolenie nauczył pewnego nowego sposobu patrzenia na siebie.
Speaker A
Uczył nas, że życie to jest coś więcej niż tylko warunki, w których się wzrastało, albo też ilość pieniędzy, które się ma w kieszeni albo w banku, że życie to coś więcej niż coś, co mi się udało osiągnąć, czy nie udało. Własne
Speaker A
plany, co z tego wychodzi. On nas uczył, że można na życie patrzeć w kluczu powołania.
Speaker A
To robiło na mnie zawsze ogromne wrażenie. Jan Paweł II, kiedy mówił: "Chcesz być szczęśliwy, pełnij wolę Boga".
Speaker A
Ja się bardzo zastanawiałem długo, co to znaczy pełnić wolę Boga. Kiedyś, kiedy mi przychodziło na myśl już, że być może Bóg chce, żebym poszedł do seminarium, myśl o kapłaństwie, a z drugiej strony także miałem dziewczynę.
Speaker A
Dobrze jakoś nam się układało. Wszystko szło w taką dobrą stronę. Ja w tym wszystkim czułem się taki rozdarty, taki nieszczęśliwy.
Speaker A
Nie wiem, co mam wybrać, nie wiem co mam zrobić. Dużo bym zapłacił, jakby ktoś wypisał mi receptę: rób to.
Speaker A
Odjął za mnie decyzję. I tak męczyłem się. Jednego razu mój znajomy poprosił mnie, żebym się zajął jego gościem z zagranicy. Ja wtedy uczyłem się języka francuskiego, tamten był Francuzem, więc cały dzień spędziliśmy
Speaker A
najpierw na opowiadaniu trochę o zabytkach, o historii Polski. Jak się tym zmęczyliśmy. On był księdzem, więc ośmieliłem się i zacząłem mu mówić właśnie o moim rozdarciu, o moich wątpliwościach, niepewnościach, co ja mam robić.
Speaker A
A on mi wtedy powiedział taką jedną rzecz, która mi bardzo wtedy pomogła i właściwie służy mi do dzisiaj.
Speaker A
On powiedział mi coś takiego: Robert, to czy ty będziesz księdzem, czy będziesz ojcem rodziny, założysz rodzinę, to jest drugorzędne, bo ty masz inne powołanie.
Speaker A
I wtedy padło to słowo powołanie. I on mi wtedy powiedział, bo Bóg cię woła do tego, żebyś stał się jego uczniem, uczniem Chrystusa.
Speaker A
I to we mnie wtedy zabrzmiało mocno, bo w ten sposób nikt do mnie nie mówił wcześniej.
Speaker A
Nie przychodziło mi nigdy do głowy. Wydawało mi się, że przecież jesteśmy w narodzie katolickim,
Speaker A
wzrastamy w rodzinach, w środowisku katolickim do tego stopnia, że wszystko przecież jest uświęcone. Nawet barszcz i pierogi na Boże Narodzenie i jajka malowane na Wielkanoc, no wszystko co chcecie jest katolickie. Człowiek się do tego przyzwyczaja, ale po raz pierwszy wtedy
Speaker A
to tak we mnie mocno zadziałało. Bóg ma wobec ciebie powołanie. On cię woła, żebyś stał się uczniem Jezusa.
Speaker A
To wtedy mi dało ogromną ulgę i właściwie do dzisiaj mi służy, dlatego że ja wiedziałem, że to jest to pierwsze, najważniejsze powołanie. Co z tego, że będę księdzem, jeśli nie będę czuł tego, że Bóg mnie woła do tego, żeby być jego
Speaker A
uczniem. Jezusa nazywali rabbi, nauczycielu. Jego uczniów nazywali talmidim. Uczeń robi wszystko, żeby się upodobnić do mistrza.
Speaker A
Chce się do niego upodobnić. Jest nim zafascynowany. Jest nim dotknięty, poruszony. Robi wszystko, żeby pogłębiać relacje z Chrystusem.
Speaker A
Pamiętam 2 lata temu, kiedy gościliśmy w Warszawie prymasa Holandii, kardynała Willema E. A Holandia kiedyś to był kraj bardzo katolicki.
Speaker A
Jeśli znacie taką książeczkę, czasami może sięgaliście po nią o naśladowaniu Chrystusa, to właśnie ona powstała tam.
Speaker A
Mieli pełne klasztory. Holandia dostarczała największą ilość misjonarzy na świecie i potem w przeciągu jednego pokolenia wszystko się zawaliło.
Speaker A
Nigdy nie zapomnę, jak kiedyś zabrali mnie znajomi do Rotterdamu i pokazali mi taki piękny neogotycki kościół. I ktoś mi wtedy powiedział: wiesz, ten kościół już został sprzedany, bo już tam nie było komu chodzić, nie było komu utrzymać tego, więc sprzedano ten
Speaker A
kościół i przeszedł w ręce kogoś, kto tam otworzył księgarnię. A potem przeszło to w ręce kogoś, kto otworzył tam hotel, a teraz jest w rękach kogoś innego, który tam otworzył lokal nocnych uciech. Go, go, go. Ścisnęło mi się serce. Wtedy pomyślałem sobie, to
Speaker A
są te znaki czasu. Holandia w przeciągu jednego pokolenia się załamała. Dzisiaj mało kto chodzi do kościoła. Choledrzy w większości są niewierzący,
Speaker A
religijni i wtedy wielu tutaj w Polsce, w Warszawie czy w Toruniu pytało prymasa Holandii, co się stało, dlaczego tak się im wydarzyło.
Speaker A
I on wtedy powiedział coś takiego: Popełniliśmy kilka błędów. Błędem było to, żeśmy związali katolicyzm z wartościami państwowymi.
Speaker A
Błędem było to, żeśmy duszpasterstwo sprowadzili do rozwiązywania potrzeb społecznych, socjalnych. Ale najważniejszym błędem, który żeśmy popełnili, to jest to, żeśmy nie wytworzyli pępowiny, osobistej, intymnej więzi katolików z Chrystusem.
Speaker A
Przyszły zmiany, społeczeństwo zaczęło się zmieniać, to wszystko zostało wzmocnione przez media. No i ludzie odpłynęli, poszli za obrazkiem, poszli za innymi złudzeniami, ideologiami, wygodnym życiem.
Speaker A
Zostawili wszystko, bo nie było tego, co ich łączyło z Chrystusem. Jakie to jest ważne, żeby móc odkryć. To jest łaska. To jest ogromne światło móc spojrzeć na siebie samego właśnie w kontekście powołania. Jesteś tu, bo Bóg cię woła. Posłużył się twoją rodziną,
Speaker A
posłużył się innymi ludźmi, być może przeprowadził cię przez różne zakręty życiowe. Być może ktoś z nas musiał się ocucić o chorobę, o stratę kogoś bądź czegoś, jakieś upokorzenie.
Speaker A
I w pewnym momencie nagle światło, nagle otwarły się oczy. Boże, ja ciebie potrzebuję, Chryste.
Speaker A
I zaczęło się jakieś pragnienie, jakieś dojmujące łaknienie czegoś więcej. Jest taki we Francji taki słynny pisarz Michel Houellebecq,
Speaker A
słynny, bo pisze powieści, ale raczej to są takie powieści, że ja nikomu bym ich nie doradzał, bo on opisuje, co się stało z człowiekiem na zachodzie.
Speaker A
Pustka, konsumpcjonizm, to skupienie się na swoich stanach emocjonalnych, na trawieniu, na diecie, seksie, przyjemności.
Speaker A
Dlatego te powieści jego są takie wulgarne, takie nie do doradzenia komuś. I w pewnym momencie z tym Houellebecqiem się zaczęło coś dziać i on zaczął...
Speaker A
domek sobie kupił. Mówi: "Jak to jest?" Tak. katolickie kraje w oczach się zmieniają, ludzie się zmieniają, tak spłycają swoją perspektywę, tak się ograniczają do takiej kapsułki tego, żeby tylko trochę zdrówka, trochę świętego spokoju, dobrego samopoczucia, jakiś mecz piłkarski, jakieś hobby,
Speaker A
pieniądze pieniądze i i i na tym się wszystko kończy i w pewnym momencie On od jakiegoś czasu sam zaczyna szukać, mimo że do tej pory miał do kościoła dystans i mówił, że po kościele się niczego nie spodziewał, bo mu się
Speaker A
wydawało, że to jest taka instytucja umierająca, a w pewnym momencie zaczął sam szukać. Mówi: "Chodzę od tego momentu albo na mitingi charyzmatyków, albo chodzę na mszę tradycjonalistów. No szuka wszędzie." I on coraz częściej przy różnych okazjach mówi, że dzisiaj już życie bez
Speaker A
Boga dla współczesnego Europejczyka staje się już czymś nie do zniesienia. Nie do zniesienia. To jest to, co mówią nieraz ludzie też w internecie. Mówią: "Musisz pożyć trochę na tej ziemi. Musisz trochę się poobijać.
Speaker A
Musisz trochę zobaczyć jaką wartość mają rzeczy, które bierzesz do rąk albo które, których za którymi tęsknisz, żeby zobaczyć, że tutaj w tym naszym kraju to albo Bóg, albo wódka, albo Bóg, albo pustka.
Speaker A
Nieraz rozmawiam z młodzieżą tam w parafii na Ursynowie, gdzie mieszkam. Ci młodzi ludzie, nastolatkowie, którzy zbliżają się do kościoła, mają fajnych duszpasterzy i czasami z nimi rozmawia, oni mówią, że w ich pokoleniu, tych właśnie licealistów, to teraz bierze górę takie przekonanie, żeby jak
Speaker A
najdalej się trzymać od polityki i jak najdalej od religii. Czasami z nimi rozmawiam, mówię: "No dobrze, ale jeśli wy się odetniecie od polityki, to znaczy także od tego, co co oznacza nasze dobro wspólne, działanie na rzecz wspólnoty lokalnej, innych ludzi i
Speaker A
odetniecie się także od religii czy od najważniejszych pytań dotyczących życia. Skąd się wziąłem? Dokąd zmierzam?
Speaker A
Co znaczy żyć wiecznie? No to co wam zostanie? Rzeczywiście tylko konsumowanie, taka ciasna kapsuła, której człowiek może na jakiś czas usnąć nieraz na całe życie, nie zadając sobie żadnych pytań.
Speaker A
A tu w Ewangelii przychodzi Jezus, zatrzymuje się, spojrzał na Mateusza i powiedział: "Pójdź za mną". I ten człowiek wręcz wyskoczył z tej swojej ciasnej komory, z tej kapsuły.
Speaker A
On już czuł, że jego życie zmierza donikąd. Jemu już się zrobiło tak ciasno i tak źle, że on czekał na ten moment. Nie wiedział w jakiej postaci, w jakim kształcie, kiedy, w jaki sposób przyjdzie.
Speaker A
być może miał nadzieję, że że ten moment kiedyś przyjdzie, a tu nagle sam Chrystus staje i mówi: "Pójdź za mną".
Speaker A
Ten człowiek potem urządził wspaniałe przyjęcie. Niedawno też słyszeliśmy w Ewangelii z którejś z poprzednich niedzieli słowo o Nikodemie.
Speaker A
Podobna historia z Nikodemem. Nikodem, pamiętacie, przychodził do Jezusa nocą, męczył go pytaniami. Są czasami tacy ludzie, albo też przechodzimy w taką fazę w życiu, że mamy mnóstwo pytań, ale żadnej odpowiedzi nie słuchamy, bo nie spodziewamy się, że ktoś nam odpowie.
Speaker A
same pytania, same nerwy, same wątpliwości i Nikodem też męczył Jezusa nocy tymi pytaniami. Jezus mu mówił: "Musisz się narodzić na nowo.
Speaker A
Jeśli się nie narodzisz z Ducha Świętego, nie ujrzy życia". Niektórzy bibliści, to mnie bardzo porusza, mówią, że Nikodem też pojawia się w innym fragmencie Ewangelii pod postacią bogatego człowieka. Wtedy on jeszcze nie był znany z imienia. Pamiętacie kiedyś
Speaker A
bogaty człowiek przyszedł do Jezusa i zapytał go: "Panie, co mam robić, żeby osiągnąć życie wieczne?" A Jezus mu powiedział: "Spełniaj przykazania".
Speaker A
I wtedy ten człowiek powiedział: "Ale ja spełniam wszystkie od młodości. Jestem bez zarzutu, nie mam sobie nic do wyrzucenia. I wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i powiedział: "Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, rozdaj ubogie, a potem przyjdź i
Speaker A
chodź za mną". I ten człowiek został zasmucony, bo sobie wtedy zdał sprawę dopiero jak bardzo jest przywiązany, jak się bardzo trzyma uporczywie rękami i nogami tego, co sobie wypracował, co ma.
Speaker A
Nie wyobrażał sobie, żeby tego zostawić, żeby to zamienić na coś więcej, na większe szczęście.
Speaker A
być może dlatego potem nocami przychodził do Jezusa i zamęczał go pytaniami. Aż wreszcie Ewangelia Łukasza powiada, że kiedy Jezusa ukrzyżowano, kiedy go ściągnięto z krzyża, to wtedy Nikodem wrócił i przyniósł 80 funtów drogocennych pachnideł, oleju cudownego, nardowego i innego,
Speaker A
które jest bardzo kosztowne. Nagle coś w nim pękło. Nagle się coś odmieniło. 80 funtów to jest 40 kg.
Speaker A
Nagle ten człowiek, jakby ktoś go wyciągnął, jakby ktoś mu pozwolił wyjść z tych przywiązań do pieniędzy, do siebie samych, do własnych hobby.
Speaker A
Całe życie nasze może przecież przebiegać tak jak w dzienniku Gąbrowicza. jest poniedziałek, ja, wtorek ja, środa, ja. Już się domy domyślacie co jest w czwartek i piątek.
Speaker A
Cały czas można, całe życie można przeżyć tylko skupionym na sobie samym, na swoim własnym pępku, na swoich własnych sprawach. Wszystko inne jest nieważne.
Speaker A
Pan Bóg czasami tylko, żeby mi pobłogosławi jakiś mój projekt albo żeby niczego nie stracić.
Speaker A
Aż musi przyjść taki moment jak w Mateuszu, kiedy czuję, że Chrystus swoim słowem dotarł do jego głębi, do jego serca i nagle się coś otwiera i nagle przeżywa swój eksodus i nagle jego życie zamienia się na wdzięczność hojność.
Speaker A
Miał potrzebę, żeby urządzić potężną, ogromną ucztę. Wyzwolony. Poznacie prawdę, a prawda was uczyni wolnymi. Mówi Jezus.
Speaker A
Faryzeusze nie rozumieli, dlaczego Jezus tam przebywał Mateusza z celnikami i grzesznikami. Oni nie rozumieli, co to znaczy życie uwolnione. Oni nie rozumieli, co to znaczy doświadczyć przebaczenia.
Speaker A
znaleźć ten cudowny antybiotyk Boga. Co to znaczy pragnąć Boga bardziej niż spełniać obrzędy religijne?
Speaker A
W pierwszym czytaniu słyszeliśmy to dzisiaj, kiedy Pan Bóg mówi: "Dołóżcie starań, aby poznać Pana".
Speaker A
A w drugim czytaniu też słyszeliśmy i w Ewangelii, że Bogu bardziej podoba się wiara, ufność. złożona w nim niż spełnianie obrzędów religijnych, składanie ofiar, pozyskiwanie sobie nieba dla swoich własnych spraw.
Speaker A
Zupełnie odwrotnie. To jedno pójdź za mną uczyniło Mateusza człowiekiem wolnym, hojnym szczęśliwym wdzięcznym tak jak Abrahama i Sarę.
Speaker A
Kiedy Bóg też zbliżył się kiedyś do tych małżonków i powiedział im: "Pójdźcie za mną". wezwał ich do tego, żeby zaufali jemu.
Speaker A
Nagle ich życie się zmieniło. Mówi dzisiaj święty Paweł, że wbrew nadziei uwierzyli nadziei. Mimo że Abraham miał już ciało stare i jego żona Sara była już po klimakterium, już po ludzku rzecz biorąc, można byłoby powiedzieć, już nie ma na co liczyć po
Speaker A
ptokach. uwierzyli, zaufali Bogu i widzieli, że Bóg jest wierny swojemu słowu. Nagle Sara stała się matką.
Speaker A
Abraham stał się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, posiadając syna, którego Bóg mu podarował, Izaaka. Izaak znaczy śmiech, radość. I święty Paweł mówi: "Taki jest w przypadku kogoś, kto wierzy, uwierzy, że Chrystus zmartwychwstał, że pokonał śmierć, pokonał w związku z tym także ludzki
Speaker A
grzech, że może pokonać moją chciwość, może pokonać moją lubżność, może pokonać może moje nadmierne przywiązanie do samego siebie, mój narcyzm, może pokonać mój materializm". taką religijność, także herlawą, byle jaką dotkniętą rutyną, która nic nie daje, że nagle pojawi się ogień, pojawi się wiara
Speaker A
i możesz nagle zobaczyć swoje życie w świetle powołania. Bóg jest miłością. Ostatnie słowo należy do niego. Panie, ty przyszedłeś, żeby pokonać we mnie strach, żebym się nie bał, nie bała, kochać, przebaczyć, wyjść z siebie, zaryzykować, podarować się.
Speaker A
Jakie piękne jest to słowo. Tylko się jego uchwycić, tylko go przyjąć i powiedzieć: "Panie, ufam tobie".
Speaker A
M
Topics:powołaniewiaraJezusMateuszJan Paweł IIchrześcijaństwoduszaHolandiaMichel Houellebecqrelacja z Bogiem
![ММs01ep10 Про жрецов 2012 HD [18+] — Transcript](https://i.ytimg.com/vi/RopvPNiPiT0/maxresdefault.jpg)
