Chemia Na Żywo #04 Amfoteryczność

Wyjaśnienie amfoteryczności substancji chemicznych na przykładzie wodorotlenków i kwasów, z omówieniem wiązań i elektroujemności.

Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.

Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.

Key Takeaways

Amfoteryczność to zdolność substancji do działania jako kwas lub zasada.
Elektroujemność i rodzaj wiązań chemicznych decydują o charakterze substancji.
Wodorotlenek glinu jest klasycznym przykładem substancji amfoterycznej.
W roztworach wodnych kwasy i zasady dysocjują na jony H3O+ i OH-.
Zrozumienie amfoteryczności jest kluczowe dla nauki chemii i egzaminów.

What the video covers

Amfoteryczność to zdolność substancji do zachowywania się zarówno jak kwas, jak i zasada w zależności od warunków.
Substancje zasadowe w roztworze wodnym dają jony OH-, a kwasowe protony H+ (lub H3O+).
Wodorotlenki zasadowe mają strukturę jonową z kationem metalu i grupą OH-, natomiast kwasy mają wiązania kowalencyjne.
Elektroujemność atomów wpływa na charakter chemiczny substancji i ich zdolność do dysocjacji jonów.
Przykładem amfoterycznej substancji jest wodorotlenek glinu Al(OH)3, który może zachowywać się zarówno jak kwas, jak i zasada.
Omówiono różnice w budowie i właściwościach wiązań kowalencyjnych i jonowych w związkach kwasowych i zasadowych.
Przedstawiono mechanizm powstawania kationu hydroniowego H3O+ w roztworze wodnym.
Pokazano, jak zmienia się forma chemiczna wodorotlenków amfoterycznych w zależności od środowiska.
Wyjaśniono, że amfoteryczność jest często omawiana w kontekście egzaminów maturalnych i praktycznych zastosowań chemicznych.
Podano przykłady innych amfoterycznych związków i ich zachowań w roztworach zasadowych i kwasowych.

Chapters

Czym jest amfoteryczność w chemii?

Amfoteryczność to właściwość substancji, która pozwala jej zachowywać się zarówno jak kwas, jak i zasada, w zależności od warunków środowiska.

Jakie są przykłady substancji amfoterycznych?

Przykładem substancji amfoterycznej jest wodorotlenek glinu Al(OH)3, który może reagować zarówno z kwasami, jak i z zasadami.

Jak elektroujemność wpływa na charakter chemiczny substancji?

Elektroujemność decyduje o tym, jak silnie atomy przyciągają elektrony w wiązaniu, co wpływa na polarność wiązań i zdolność substancji do dysocjacji jonowej.

Full Transcript — Download SRT & Markdown

Speaker A

Stąd proszę bardzo, żebyście się z tego tematu trochę przygotowali. No jest to generalnie coś takiego, że wiele, wiele osób spośród was amfoteryczność wielu spośród was osobom kojarzy się na pewno czymś trudnym, skomplikowanym, a to wcale tak nie jest.

Speaker A

Amfoteryczność jest bardzo prosta i myślę, że no postaram się wyjaśnić wam, na czym tak naprawdę tak naprawdę polega.

Speaker A

Teraz tak, od razu zaczniemy sobie konkretnie. Dzisiejsza lekcja jest no też improwizowana, tak jak większość generalnie, więc po prostu będę wam na

Speaker A

bieżąco wszystko tłumaczyć. Jeżeli też macie jakieś pytania, bardzo proszę o ich zadawanie za pomocą komentarzy na Facebooku. To teraz tak, jak macie sobie substancję, która jest zasadowa, to co się dzieje? No generalnie w roztworze wodnym taka substancja daje

Speaker A

nam aniony OH minus w stopniu przeważającym nad H plusami. No i to z teorii kwasów i zasad nie jako sobie możemy wywnioskować. Natomiast kiedy substancja dysponuje charakterem kwasowym, to w tym roztworze z kolei należy spodziewać się protonów, prawda? No

Speaker A

i to jest takie dwa bieguny, jeżeli chodzi o roztwór wodny: z jednej strony aniony OH minus, z drugiej strony kationy wodorowe, prawda? Kwasowość i zasadowość pomiędzy nimi jest stan równowagi jednego jonu i drugiego, czyli roztwór obojętny. No a

Speaker A

właśnie na czym polega amfoteryczność? To jest moi drodzy coś takiego, że jeżeli substancja jest amfoteryczna, to może w pewnych warunkach zachowywać się jak zasada, czyli jak gdyby zwiększać przynajmniej w teorii ilość tych jonów OH minus, a w innej sytuacji zachowuje

Speaker A

się jak coś kwasowego. I to tak naprawdę zależy od kontekstu. Teraz spójrzmy sobie zaraz, to rozwinę oczywiście. Spójrzmy sobie pod kątem wiązań chemicznych, jak to wygląda w przypadku substancji, które są zasadowe. To takim najważniejszym przykładem są wodorotlenki, wodorotlenki

Speaker A

zasadowe, no choćby taki wodorotlenek sodu. On ma następującą strukturę: jest moi drodzy kation sodowy na plus i do tego dochodzi jeszcze atom tlenu i atom wodoru. One razem są połączone wiązaniem kowalencyjnym, natomiast całość zyskuje ładunek ujemny. No i tym sposobem mamy

Speaker A

pomiędzy sodem a tlenem wiązanie jonowe, co należy odczytywać jako taki skrót myślowy, że substancje zasadowe często są jonowe, choć nie jest to do końca prawda, ale na tym etapie możemy sobie przyjąć taki skrót. Teraz jak spojrzymy sobie na

Speaker A

związki kwasowe, taki typowy kwas chociażby azotowy 5, no to wygląda on w ten sposób: mamy sobie azot i trzy tleny, z czego jeden tlen jest połączony wiązaniem kowalencyjnym z wodorem i z azotem po jednym wiązaniu, jeden tlen jest połączony podwójnym kowalencyjnym, a

Speaker A

jeden tlen przyłączony wiązaniem koordynacyjnym kowalencyjnym. W każdym razie, jeżeli przyjrzymy się charakterowi wiązania w tym związku, to ono będzie na wskroś kowalencyjne, tak. No i tutaj mamy, widzicie, drugi biegun: z jednej strony zasadowe substancje, które są dodatkowo

Speaker A

jonowe, z drugiej strony kowalencyjne substancje, które są kwasowe. No i zobaczcie jedną ważną rzecz: tutaj rzadko się o tym wspomina, o tym pisałem swojej książce na temat grupy OH, która pojawia się w związkach. No ponieważ na takie w dużej

Speaker A

mierze patrzymy pod kątem substancji zasadowych i kwasowych, czyli z jednej strony wodorotlenki mające po prostu resztę OH, no i kwasy, które co prawda się tak nie zapisuje, jakoby miały mieć grupę OH, ale fizycznie ona występuje, prawda, jest średnio połączona z wodorem.

Speaker A

I teraz pytanie, o co tutaj chodzi? Spójrzcie sobie na elektroujemności tlenu, azotu oraz wodoru. Z tlenem jest tak, że on ma 3,5 elektroujemności, wodór ma 2,1, sód ma 0,9, do tego jeszcze nam dochodzi azot, on miał bodajże 3, tlen 3,5. No i znowu tutaj jest tlen

Speaker A

3,5 i wodór 2,1. Ść dla przypomnienia to jest taka miara przyciągania elektronów i generalnie im coś większą ma elektroujemność, tym bardziej te elektrony będzie do siebie przyciągać, im coś ma elektroujemność mniejszą, to te elektrony z kolei będzie odpychać. Prosta

Speaker A

reguła i popatrzcie sobie na substancję zasadową taką jaką jest wodorotlenek sodu. W tym wypadku tlen z racji bardzo dużej, skrajnie dużej w porównaniu do innych elektroujemności, będzie te elektrony wokół siebie w zdecydowany sposób gromadzić, tak, w zdecydowanym stopniu. Wodór powiedzmy też nieco

Speaker A

dzierżył ich wokół siebie. Natomiast sód z racji bardzo małej elektroujemności musiałby się pozbywać, no i w związku z tym cała pula elektronowa jest można powiedzieć skupiona wokół tej właśnie grupy OH minus, dlatego też ona stanowi odrębną całość. No i występuje w tym

Speaker A

momencie predyspozycja do tego, żeby ona po prostu odpadała, dysocjować. Prawą stronę, tam gdzie mamy typową substancję kwasową, jaką jest kwas azotowy 5, to te różnice elektroujemności są bardzo małe, tu jest duża kowalencyjność wiązań i stosunkowo mała jego polaryzacja, czyli przesunięcie tej puli

Speaker A

elektronowej w którąś ze stron. Choć trzeba przyznać, że jak gdyby ten tlen ogniskuje niejako wokół siebie, co nie, tlen ogniskuje je wokół siebie, azot też w sumie jest dosyć, dosyć okej i dodatkowo jeszcze tlen będący po bokach przy azocie mają taką

Speaker A

właściwość, że po prostu ściągają elektrony. No i to ściąganie elektronów przez dużą ilość tlenów, przez stosunkowo elektroujemny atom azotu w środku, sprawia, że one jednak od tego wodoru nam będą odchodzić, prawda, i przesuwają się na prawo. Wodór pozbawiony elektronów

Speaker A

jeszcze jak mu pomoże, pomoże tlen w wodzie, będzie od dysocjować jako H plus, a tak naprawdę H3O plus, bo on łączy się ten wodór z wodą w taki sposób, że ja tutaj zmażę ten boczny fragment i przyjrzycie się: przychodzi

Speaker A

woda, jest wodór, wodór, tlen. No i tlen tak naprawdę swoją wolną parą koordynacyjną przyłącza ten wodór. On zostawia po sobie ładunek ujemny, no a sam bierze ładunek dodatni i tak powstaje ów kation hydroniowy, jon hydroniowy, czyli mówią H3O plus, taka

Speaker A

prawdziwsza forma kationu wodorowego. No i w rezultacie dzięki właśnie zani zabraniu elektronów przez tleny i przez elektroujemny, stosunkowo atom azotu możliwe jest oddzielenie samego protonu, prawda? No i tu macie pokazane,

Speaker A

dlaczego substancje kwasowe się tak zachowują. Kiedy dla porównania weźmiemy sobie

Speaker A

substancję różną w elektroujemności, tak się układają, że to jest trochę wiązanie kowalencyjne, trochę jonowe, tak możemy powiedzieć, w związku z czym będzie to wyglądać tak, że raz się ta substancja zachowa tak, a raz inaczej. W każdym razie jest ta

Speaker A

elektroujemność pomiędzy bardzo niską i bardzo wysoką, jeżeli chodzi o ten centralny atom. I teraz jedną rzecz wam pokażę, moi drodzy, taką trochę nietypową. Jak to można byłoby na to popatrzeć? To wygląda to tak: weźmiemy sobie właśnie wodorotlenek jakiś

Speaker A

amfoteryczny, wodorotlenek glinu Al(OH)3 razy wzięte, co nie jest to substancja amfoteryczna, to już większość z was na pewno wie. On noten powstał z tlenku glinu, czyli Al2O3, w taki sposób, że ów tlenek może nie przereagował z

Speaker A

wodą, ale jak gdyby jej nabrał, można powiedzieć. Tu nie ma reakcji bezpośredniej, ale ta woda w pośredni nawet sposób wchodzi w tę cząsteczkę, w zasadzie nie cząsteczkę, bo to jest związek jonowy, ale w ten tlenek glinu i powstaje nam co? Wodorotlenek. Ale czy

Speaker A

stoi coś na przeszkodzie, żebym ja ten wodorotlenek zapisał sobie w takiej formie? No właśnie nie. I tutaj macie pokazane to, jak się zmienia jedna forma w drugą, coś co jest wodorotlenkiem, czyli kojarzy się substancją mniej lub bardziej zasadową, a tutaj na dole coś co

Speaker A

jest kwasem i tylko kwestia zapisu. Widzicie, jakbym miał przestrzennie rozrysować tę substancję, zakładając, że ona jest kowalencyjna, takie założenie robocze sobie poczynię, no to wyglądałoby to tak, że mamy AlOH, prawda, coś takiego by to było, czyli mamy zarówno można na to

Speaker A

popatrzeć jako na grupę OH minus w wodorotlenku, jak i tę resztę OH przy kwasie, kwestia interpretacji. No w każdym razie ów wodorotlenek może przyjąć nam taką postać albo taką, w zależności od sytuacji. No i z jednej strony miałby to

Speaker A

być, miałby to być wodorotlenek, czyli on oddaje OH minusy, kiedy on te OH minusy odda? Kiedy się to dzieje w sytuacji, kiedy dodamy do niego kwasu, tak? I ten kwas swoimi H plusami, to musi być mocny kwas, żeby ta reakcja zaszła, na

Speaker A

przykład HCl doprowadzi do tego, że OH minus odpadnie jako w połączeniu z H.

Speaker A

minus zabiera nam h plusy No i teraz ta substancja czyli wodorotlenek glinu albo kwas glinowy jak kto woli zachował się jak no jak kwas tak Czyli zabrane mu zostały protony przez Oh minusy No i powstał nam anion może też być taka

Speaker A

sytuacja że ten H3 alo3 dla już bardziej wtajemniczonych podpowiem że to się nazywa jest nazywane przez niektórych kwasem Orto glowym Orto bo zawiera dużo wody może stracić tej wody nieco Czyli po prostu odejmujemy sobie z tego H2O i zostaje nam coś

Speaker A

takiego i następnie ta substancja również może przereagować z Oh minusem powstanie woda tej reakcji i anion alo2 minus i to jest coś z czym możecie się spotkać w starszych wersjach podręczników jeżeli chodzi o amfoteryczność czyli kationy glinowe al3

Speaker A

plus No i aniony gliniane ten byłby nazywał się anionem or glinianym a ten metag glinianym Dlaczego meta dlatego że meta oznacza jeżeli chodzi o kwasy mało wody w kwasie No a ten kwas Hal alo2 faktycznie byłby zawierającym takim

Speaker A

najmniej z możliwej ilości wody kwasem glinowy Ten natomiast H3 alo3 zawiera jej najwięcej dlatego nazywa się kwasem ortowe No i raz mówiąc tak by to wyglądało Jeszcze jedna ważna rzecz kiedy macie już nowsze podręczniki i w zasadzie taką wersję jaka obowiązuje na

Speaker A

maturze to te aniony trzeba dodatkowo uzupełnić o wodę Powiem w ten sposób no jak mamy alo3 3 min to my do niego powinniśmy dodać jeszcze tyle ile ma tlen wody 3 H2O po takim zabiegu zostaje nam coś takiego możecie sobie policzyć tutaj

Speaker A

wszystko się zgadza Generalnie więc jeżeli chodzi o ilość poszczególnych atomów to nic się nie zmienia oczywiści Jadzi wpj częściej w takich uwodnionych formach jak ta poniżej jest to anion Heksa bo 6 hydroko bo grupa Oh gliniany dla ciekawskich natomiast ten

Speaker A

alo2 minus jeżeli dostanie wody w liczbie dwóch tyle co tleny to nam zostaje aloh razy wzięte nawias kwadratowy i minus jest to anion tetra hydrokso gliniany Tetra bo 4y grupy OH nam zostają i to jest coś co powinniście

Speaker A

zapamiętać do egzaminu maturalnego gdyż glin jeżeli popatrzymy na niego właśnie pod kątem amfoteryczności to w roztworach zasadowych właśnie występuje w takiej formie i ona jest najczęściej punktowana jako Poprawna na egzaminie względnie Jeszcze możecie się spotkać z tym Heksa hydroko glinianem choć go nie

Speaker A

polecam bo w przypadku glinu właśnie dominuje nam ta postać tetr hydroko glinianu No i tutaj mam nadzieję widzicie dokładnie jak jak jak ten charakter amfoteryczny się manifestuje czyli z jednej strony mamy reakcję z kwasem z drugiej strony reakcję z zasadą to jest w zasadzie

Speaker A

esencja jeżeli chodzi o całość Pozwólcie że sprawdzę tylko czy nie ma do mnie pytań dobrze pytań brak Także ja przejdę przejdę Moi drodzy dalej do rozstrzygnięcia które substancje są amfoteryczne tak pokrótce naprawdę żeby nie zajmować dużo czasu Wygląda to tak narysujemy sobie

Speaker A

poglądowo układ okresowy będzie to taki odręczny szkic nie mający większego znaczenia jeżeli chodzi o estetykę bo tutaj nie jest to najważniejsze zrozumienie tematu teraz tak jak się przyjrzymy dokładnie temu rysunkowi No to możemy sobie ustalić gdzie bę przyjąć tutaj znalazłby się z kolei

Speaker A

fluor ja go często wymieniam jako taki skrajny biegun kwasowości Natomiast tutaj na dole będzie moi drodzy France tutaj Astat umówmy się że może nie na tym poziomie Astat jest nieco wyżej ale to wiecie nie ma jakiegoś większego znaczenia chodzi tylko o to

Speaker A

żebyście widzieli tutaj okład okresowy jeżeli to widzicie to jest okej No i teraz tak Co ja mogę z tym zrobić o co mi chodzi Kiedy popatrzy sobie na różne substan szz do nich No Analog wodorotlenki będące ich pochodnymi bo do nich się przede

Speaker A

wszystkim odwołuje jak się znajdujemy blisko francu to charakter jest na wskroś zasadowy kiedy natomiast Zbliżamy się do fluoru w przypadku tlenków charakter jest kwasowy wyjątkiem są wodorki które taki biegun kwasowości mają ustawiony na Astat ASR jako najbardziej kwasowy w

Speaker A

teorii najbardziej kwasowy wodorek tak natomiast do tlenków to wszystko zmierza do fluoru dlaczego się tak dzieje dlatego że jak mamy tlenek bądź wodorotlenek to no im bliżej francu Jesteśmy tym elektroujemność jest mniejsza mniejsza elektroujemność oznacza bardziej jonowe wiązanie Czyli

Speaker A

mamy bardziej zasadowy charakter kiedy Zbliżamy się do fluoru to wygląda to tak że nasze wiązanie Robi się coraz bardziej kowalencyjne a co za tym idzie charakter jest coraz bardziej kwasowy co z substancjami amfoterycznymi no one w pierwszym takim wiecie intuicyjnym

Speaker A

pojęciu powinny znajdować się jakoś pomiędzy pomiędzy tymi dwoma skrajnymi biegunami No i częściowo się to pokrywa ponieważ substancją amfoterycznego bądź drugiej grupy są tlenki i wodorotlenki berylu to jest taki jeden z często poruszanych właśnie przykładów substancji amfoteryczne też trzeba zapamiętać że

Speaker A

Moi drodzy na skraju bloku D po jego prawej stronie przede wszystkim cynk i srebro w tlenkach oraz w bloku p będzie to przede wszystkim Moi drodzy moi drodzy będzie to Glin Al tak to są takie najważniejsze Metale które Przepraszam

Speaker A

jeszcze miedź została nam które w tlenkach i wodorotlenkach dadzą nam substancje amfoteryczne oczywiście kwestia jeszcze stopni utlenienia ale to za chwilę dodatkowo ze środka bloku D wymieniane amfoteryczne substancje to będą tlenki wodorotlenki żelaza chomu i jeszcze manganu wygląda

Speaker A

to moi drodzy tak że mangan jest amfoteryczny kiedy jest na czwartym stopni utlenienia czyli na przykład tworzy tlenek manganu C bądź jego odpowiedni wodorotlenek mnoh C razy wzięte Chrom na trzecim stopniu utlenienia Czyli cr2 o3 jako trójtlenek dich chromu albo po prostu tlenek chromu

Speaker A

jego wodorotlenek chromu czy analogicznie żelazo zarówno na drugim stopniu utlenienia jak i na trzecim będzie tworzyć substancje amfoteryczne natomiast miedź jako CuO i Cu2O tak samo będzie amfoteryczna srebro jako ag2o i cynk jako zno oraz glin al2 o3 i to jest

Speaker A

ważna rzecz Po pierwsze taki środek układu okresowego jeżeli chodzi o te substan fyne to z lokalizacji Możecie wykoncypować po drugie pośrednia wartościowość nie jest ona ni skrajnie niska no może poza wodorotlenkiem miedzi jeden i srebra jed natomiast tak to powiedzmy d TR C ale

Speaker A

też nie jest skrajnie wysoka bo Pamiętajcie im wyższa wartościowość tym wyższa kwasowość im niższa tym wyższa zasadowość No a w przypadku właśnie takiego manganu czy chromu to jest tak że tlenek manganu 2 i 3 jest zasadowy ale C już amfoteryczny natomiast s

Speaker A

kwasowy Podobnie jest z chromem Chrom na drugim stopniu utlenienia jest zasadowy na trzecim już amfoteryczny na czwartym kwasowy No i myślę że jednoznacznie tutaj widać czym ta amfoteryczność w praktyce jest czyli taki pośredni charakter pomiędzy kwasowym a zasadowym

Speaker A

lokalizacja pośrodku układu okresowego tych substancji No i to myślę byłaby taka esencja jeżeli macie do mnie jakieś pytania Bardzo proszę zadajcie je teraz pytań brak także pozwolę sobie przejść do dalszej części wykładu Moi drodzy Jak wykazać że dana substancja jest

Speaker A

amfoteryczna w jaki sposób można to zrobić to jest ważna rzecz załóżmy sobie mam chlorek glinu jako wejściową substancję chlorkiem glinu oraz jeszcze weźmy sobie wodorotlenek sodu i kwas solny muszę udowodnić amfoteryczność wodorotlenku glinu Najpierw ja ten wodorotlenek muszę

Speaker A

otrzymać w tym celu mieszam chlorek glinu z wodorotlenkiem sodu i otrzymuję Tym sposobem aloh trzy razy wzięte Oczywiście jeszcze bilans z tej reakcji jest mi potrzebny No i produkt jako na rzecz jasna bilansuje to robię tutaj TR przed sodem tutaj tak samo TR

Speaker A

No i wszystko zgadza się W tym momencie aloh3 razy wzięte wodorotlenek glinu 3 jest osadem więc po prostu go zostawiam Jeżeli miałbym rozpisać jonowo tę reakcję wyglądałoby to tak że mamy al3 plus D 3cl min d 3 sody 3na plus 3oh min daje

Speaker A

mi to aloh razy wzięte dodać TR sody jako kationy i TR chlory na minusie jako aniony po skróceniu powtarzających się fragmentów czyli CL otrzymuję takie równanie jonowe skrócone al3 plus + 3oh min daje mi aloh3 razy wzięte jako osad

Speaker A

i mam teraz wodorotlenek glinu co ja muszę zrobić żeby udowodnić jego amfoteryczność Musicie zawsze przeprowadzić reakcję z mocnym kwasem i mocną zasadą w praktyce najlepiej z kwasu używać HCL bądź względnie jeszcze możemy użyć H2 SO4 choć nie polecam bo w

Speaker A

większości przypadków zupełnie ten HCL wystarczy Natomiast drugą reakcją będzie reakcja z mocną zasadą No i właśnie dysponujemy tutaj NaOH które wraz z k jest równie dobrym odczynnikiem No to najpierw zrobimy cli przeprowadzimy ją z mocnym kwasem bierzemy aloh TR razy wzięte i to mieszam z

Speaker A

HCL otrzymuję wtedy al Oh znaczy nie 3 i do tego dodajecie Proszę was wodę bo to to jest jakby to był normalny wodorotlenek taki zasadowy czyli c wzi i tak DJ No i jescze przed wodą daje teraz jest

Speaker A

wszystko OKE Natomiast jeżeli miałbym przeprowadzić reakcj z zasadą to sobie zrobię obok będzie to wyglądało tak bierzemy aloh TR raz wzięte do tego dodaję na No i teraz pamiętacie to co wam mówiłem do glinu takim najczęściej występującym anionem roztworze to trze w

Speaker A

głowie powied wś alo2 tylko Jego forma uwodniona aloh 4 razy wzięte minus dla osób niewtajemniczonych jest to związek kompleksowy tak zwany czyli tu nie ma takiego typowego wiązania ale po prostu C Oh minusy łączą się z glinem No i to

Speaker A

wychodzi nam coś takiego akurat dlaczego to jest minus można inaczej na to patrzeć dlatego że glin jest 3 plus A macie 4 Oh minusy No to jest jako us4 prawda No to 3 min 4 daje mi1 No i ten

Speaker A

anion trzeba kem A jedyny do dyspozycji sensowny to jest właśnie sodowy żeby wyrównać wystarczy jeden więc dajecie jeden sód naw kwadratowy aloh cztery razy wzięte no i po sprawie w zasadzie bilansów nawet nie trzeba bo wszystko się zgadza No i tyle teraz

Speaker A

Rozpisz sobie to jonowo to będzie to wyglądało tak wodorotlenek glinu jest osadem więc go nie ruszacie piszecie jak leci to rozbijamy na jony mamy 3H Plus i 3cl min Natomiast po prawej mamy alcl3 który dysocjuje na jony bo jest rozpuszczalne

Speaker A

zgodnie z tabelą rozpuszczalności jako al3 plus i 3cl min a wodę zostawiamy jak leci po skróceniu otrzymuje aloh razy wzięte dodać 3H plus daje mi al 3+ + 3 H2O Natomiast po stronie prawej kiedy mamy reakcję z zasadą No to wodorotlenek jako

Speaker A

osad trzeba przepisać bez zmian Do tego dodajemy NaOH w formie zdysocjowane jako na plus D Oh min No a to również będziemy rozbijać na jony to przeniosę nieco niżej z racji braku miejsca mamy n plus D aloh raz wzię cało

Speaker A

tak jeszcze to Oddziel jedno od drugiego po skróceniu tych samych elementów czyli tutaj akurat C się nam skraca zostaje nam aloh 3 razy wzięte dodać oh minus daje nam al Oh 4 razy wzięte z minusem teraz jeszcze no i oczywiście

Speaker A

mamy udowodnioną amfoteryczność jak to wygląda makroskopowo To jest tak w tej reakcji dochodzi nam do wytrącenia się osadu Czyli po prostu Bierzemy sobie roztwór jeden i drugi mieszamy robi się osad Natomiast w następnych reakcjach zarówno w tej jak i w tej ten zaznaczony osad

Speaker A

wodorotlenku glinu będzie się roztwarza i to jest typowa oznaka amfoteryczności teraz Jeżeli podejdziemy sobie do tego w inny sposób No to trzeba zadać pytanie dlaczego akurat tutaj jest to aloh4 razy wzięte albo inaczej kiedy weźmiemy inne substancje amfoteryczne na

Speaker A

przykład wodorotlenek cynku 2 bądź znaczy wodorotlenek cynku nie trzeba podawać w ogóle amfoteryczności albo cokolwiek innego czy tam wodorotlenek żelaza d czy TR to jaka wtedy forma będzie się pojawiać no i tutaj nam wchodzi pojęcie liczby koordynacyjnej Czyli tak naprawdę liczby tych Oh

Speaker A

minusów które są dołączone do do kationu metalu No i wygląda to w ten sposób że jak macie sobie wartościowość oznaczmy wielkim symbolem wielkiej litery w to ta wartościowość pomnożona przez 2 poza wyjątkiem takim jakim jest glin który dla

Speaker A

wartościowości 3 przyjmuje tę liczbę koordynacyjnego 3 plus a każdy Oh jest minus to to będzie 3 min 6 czyli 3 na minusie No i tak ogólnie trzeba robić te wzory związków kompleksowych poza wyjątkiem jakim jest glin No i

Speaker A

oczywiście nie Przekraczając liczby 6 dlatego na przykład cyna 4 sn4 plus będzie tworzyć też tę formę snoh 6 razy wzię choć zaznaczam że to tak naprawdę w roztworze wodnym mogą być różne i na przykład tak samo z glinem jest glin i4

Speaker A

może mieć liczbę koordynacyjnego s na dobrą sprawę natomiast powiem tak trzeba spojrzeć na to co no najczęściej by się pojawiało Jeżeli chodzi właśnie o liczbę koordynacyjnego dostarcza No i myślę że to byłoby w zasadzie wszystko z takiej esencji

Speaker A

jeżeli chodzi o amfoteryczność teraz czas dla was na pytania z waszej strony co wy o tym są Co myślicie na ten temat co dalej budzi wasze wątpliwości dobrze moi drodzy nie widzę na razie pytań od was Także dziękuję wam za

Speaker A

udział w tych krótkich zajęciach odnośnie amfoteryczności Dajcie mi chwilę myślę kwadrans będzie okej i Przygotuję zajęcia z biologii dotyczące przemian związków azotowych oraz lipidów w organizmie człowieka oczywiście pod kątem matury taka pigułka wiedzy pigułka informacji Dziękuję wam za zajęcia i do

Speaker A

zobaczenia i

Topics:amfoterycznośćwodorotlenkikwasyzasadywiązania chemiczneelektroujemnośćwodorotlenek glinudysocjacja jonowachemia maturalnajon hydroniowy

Get More with the SozAI App

Transcribe recordings, audio files, and YouTube videos — with AI summaries, speaker detection, and unlimited transcriptions.

App Store Google Play

Or transcribe another YouTube video here →

AI medical transcription for your own lectures & recordings →

Free tools: TXT to SRT · SRT Validator · Merge SRT · Subtitle to Text · All tools