Speaker A
Myślę, że jest mała grupa ludzi takich bliskich, którzy znają mnie tak naprawdę. To był bardzo trudny czas i myślę, że jeszcze 5 lat temu nie zdecydowałabym się na rozmowę o tym w ogóle.
Autentyczna rozmowa z Mają o trudnych doświadczeniach, autentyczności i radzeniu sobie z emocjami w życiu i mediach społecznościowych.
Key Takeaways
- Autentyczność i pokazywanie prawdziwych emocji jest kluczowe w budowaniu relacji i zrozumienia.
- Diagnoza ADHD u dorosłych może pomóc w lepszym zrozumieniu siebie i swoich reakcji.
- Wsparcie bliskich jest niezbędne w radzeniu sobie z kryzysami i trudnymi momentami.
- Rola społeczna, jaką pełnimy, może być maską, za którą kryje się potrzeba spokoju i regeneracji.
- Proces terapeutyczny uczy równowagi między dawaniem a braniem wsparcia od innych.
Summary
- Maja opowiada o trudnym okresie w swoim życiu i o tym, jak długo unikała rozmów na ten temat.
- Podkreśla znaczenie autentyczności i pokazywania swojej prawdziwej strony, także tej słabszej.
- Mówi o diagnozie ADHD i jak wpłynęła ona na jej samoświadomość i radzenie sobie z emocjami.
- Wspomina o roli wodzireja, którą pełniła od liceum, i o tym, jak to wpływało na jej życie i relacje.
- Porusza temat kryzysu tożsamości w okresie liceum i trudności z przynależnością społeczną.
- Podkreśla, jak ważne jest wsparcie bliskich i nieizolowanie się w trudnych momentach.
- Maja mówi o balansie między życiem publicznym w mediach społecznościowych a potrzebą spokoju i regeneracji.
- Rozważa, jak jej doświadczenia życiowe wpływają na pracę psychologa i seksuologa.
- Opowiada o procesie terapii i nauce brania wsparcia, a nie tylko dawania.
- Podkreśla, że mimo trudności jest dumna z siebie i swojej drogi życiowej.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie i trudne doświadczenia Majki
- 04:33Autentyczność i pokazywanie prawdziwych emocji
- 09:05Rola wodzireja i jej wpływ na życie Majki
- 13:45Kryzys tożsamości w liceum i izolacja społeczna
- 20:14Diagnoza ADHD i jej znaczenie dla samoświadomości
- 25:43Balans między życiem publicznym a potrzebą spokoju
- 34:24Proces terapii i nauka brania wsparcia
- 43:06Podsumowanie i refleksje na temat własnej drogi
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Więc no, to jest taka duża skala. No, miałam też taki czas, że ja w ogóle koło basenów nie przejeżdżałam, że rodzice robili trasy po prostu dookoła, bo było to ogromnie, ogromnie trudne. M i długo byłam w takim
Speaker A
poczuciu, że no straciłam siebie. Ja, jak to wspominam, jakim ja byłam pacjentem wtedy, no bo ja byłam też zła na świat, nie, że tak się stało, no to i pamiętam niektórych z nich, to myślę, że też mnie wspominają. Chicho możesz
Speaker A
porozmawiać o wszystkim bez oceniania, bez udawania i bez konieczności bycia silnym przez cały czas. Tworzymy przestrzeń do szczerych rozmów o życiu, emocjach, sukcesach, porażkach czy doświadczeniach. Jeśli podoba ci się to, co tworzymy, zostaw subskrypcję, komentarz lub łapkę w górę. Dzięki temu
Speaker A
będziemy mogli rozwijać ten projekt i zapraszać kolejnych inspirujących gości. W dzisiejszym odcinku gościem jest kobieta, którą wszyscy znają, głównie z social mediów. Niektórzy mówią o niej "Pani od seksu", niektórzy jako psycholog i seksuolog. Kobieta, która bardzo autentycznie, otwarcie mówi o relacjach,
Speaker A
emocjach, bliskości. Ale za tym człowiekiem też stoi historia. Historia dziewczyny, która kilka razy w życiu musiała odbudować się od nowa.
Speaker A
Poopowiadamy o tym, jak być sobą, kiedy świat mówi mi, kim mam być oraz o tym, jak czasem z trudnych sytuacji trzeba odnaleźć siebie. Maju, bardzo dziękuję za dzisiejsze spotkanie.
Speaker A
Hej, witam. Pięknie. Nie spodziewałam się takiego początku. Pięknie. Takiego wstępu. Weszłam w klimat. Maju, kim jesteś?
Speaker A
Wiesz co? Jakbym tak miała właśnie powiedzieć, kim jestem, to na pewno jestem kobietą, jestem partnerką, jestem psychologiem, seksuologiem, jestem dumna w ogóle z tych ról i z tego, z tego kim jestem.
Speaker A
Ale jestem no właśnie też takim człowiekiem, który swoje przeszedł, doświadczającym i takim, który chce się też dzielić tym, chociaż tego dopiero się uczę, bo do teraz gdzieś tam ta koncepcja była trochę inna, ale na pewno kwestia takiej autentyczności tego
Speaker A
człowieczeństwa jest mi najbliższa i chciałabym to utrzymać i w pracy, i w pracy social mediowej. Jeżeli chodzi o media, jesteś bardzo otwarta. Pokazujesz czasem nawet skrajne, ale i też codzienne emocje. Jednakże jaka jest Maja, jak nikt nie patrzy, jak odkładasz
Speaker A
ten telefon? Czasami dalej jest ta sama, która tam pokazywała coś, czy mówiła, czy nagrywała rolkę.
Speaker A
Ale jest druga część, która pokazuje mnie jako tę właśnie przebodźcowaną, no dosłownie przebodźcowaną, zmęczoną, taką, która na pewno potrzebuje więcej spokoju niż imprezowania, wiesz, taką, która jedzie na urlop, gdzie przeglądam wiesz nawet noclegi w
Speaker A
latarni morskiej, żeby było spokojnie. I myślę, że to jest taki kontrast, gdzieś być może ludzie też mnie widzą jako taką, która pewnie wiesz, w sam środek Rimini i po prostu wieczna impreza. To, to, to nie jest to. Więc
Speaker A
jest też ta część, gdzie słyszę czasami takie pytania, czy jest wszystko w porządku, takie wiesz zaskoczenie, że ja też mogę, że jestem spokojna, ale może wydaje się smutna, ale kiedy odłącza mi się bateria, kiedy jestem na przykład właśnie na
Speaker A
jakimś wydarzeniu albo dzieje się w ciągu dnia, jestem gdzieś w mieście na przykład z przyjaciółką, gdzieś chodzimy, tu jeszcze nagramy dwie rolki, to mi potem tak jakby wiesz akumulator tak padł, nie? I ja po prostu staram się trochę wtedy ładować. Mam takie odcinki
Speaker A
i zawieszenia i to jestem ja, która nieraz niepokoi nawet bliskie osoby, ale myślę, że zrobiłam sobie to też sama i to jest coś, z czym często też pracuję z innymi i spotykam się, że wiesz, że raczej byłam w takiej roli wodzireja
Speaker A
i to jest też coś, nad czym ja pracowałam we własnej terapii, że to ja pokazałam ludziom, że wszystko jest cały czas dobrze i nawet nie za bardzo zapraszałam do tego, żeby można było mnie zobaczyć z tej drugiej strony. No więc
Speaker A
była nauka brania też, a nie tylko dawania. I to też trochę o tym jest, jeżeli chodzi właśnie o to pokazywanie tej drugiej twarzy. Myślę, że jest mała grupa ludzi takich bliskich, którzy znają mnie tak naprawdę.
Speaker A
Co czujesz, gdy ktoś ci właśnie mówi: "Czy z tobą wszystko w porządku? Czy coś się nie stało?", a po prostu masz moment, gdzie potrzebujesz spokoju? Złości mnie to. Strasznie mnie to denerwuje. Po prostu wiesz, no jawnie też to nieraz okazuję,
Speaker A
że no ja też jestem czasami zmęczona, nie? I wiesz, ja się nieraz oburzam i tak dalej, ale no jest pewna taka wersja mnie, która, którą ja też jestem, którą ja pokazuję, którą ja też
Speaker A
byłam w czasie studenckim, którą później, no wiesz, cały czas gdzieś tam dużo m i też no tak jak mówię, mała mała grupa osób naprawdę wie, taka, której można zaufać, no z różnych też takich doświadczeń życiowych, no ale jednak jest mniejsza,
Speaker A
gdzie ja rzeczywiście mogłam pewnego rodzaju taką skorupę ściągnąć. No jest to nieraz ryzykowne. No niemniej jednak zabieranie sobie grupy wsparcia jest najgorszym pomysłem ever po prostu.
Speaker A
Nie, bo to jest coś, do czego będziemy odwoływać się w przypadku każdego kryzysu. Ja też tego chcę. Więc zdecydowanie mnie to złości. A z drugiej strony, no wiesz, jak popatrzeć na to, no to no też chcę tych ludzi nauczyć
Speaker A
tego, że mam też tę drugą stronę, no bo mam i taka jestem, nie? I nic się wtedy takiego nie dzieje. Ale rzeczywiście mogę wyglądać jak może to być niepokojące, myślę. Ale wiesz, ja też jeszcze ci powiem, że ja się dużo
Speaker A
też siebie uczę, bo ja jednak dopiero, no już trochę po 30 zdiagnozowałam się na ADHD. No i że teraz mamy no większą o wiele wiedzę o ADHD dorosłych i wiesz, i mi to bardzo pomogło, w ogóle sam proces diagnozy
Speaker A
pomógł mi poodkrywać pewne wątki w sobie i zobaczyć nie te zjazdy, właśnie te nie, nie te wiesz takie aktywności, bo to jest super, nie, mi to pasuje, ekstra napędza mnie, nie, ale co wtedy, kiedy ja im więcej zaczyna się dziać w moim życiu, tym
Speaker A
bardziej lecę w dół i to to mi bardzo pomogło i zaczęłam wiesz też bardziej rozumieć te kawałki u siebie. No jest też się tego uczę.
Speaker A
Na co dzień uczysz się, nie? Tak naprawdę przyglądając się sobie. Ja bardziej zastanawiam się też nad tym, kiedy pojawił się ten moment, kiedy ty uznałaś, że będziesz tym wodzirejem, że tych wszystkie osoby przyzwyczaisz do tego, że będziesz tą rozrywkową,
Speaker A
rozgadaną Mają. Myślę, że to będzie już czasy studiów. Liceum też myślę, ale to nie był dla mnie najlepszy czas
Speaker A
w życiu i raczej nie byłam wtedy jakąś bardzo duszą towarzystwa, chociaż czasami teraz właśnie jak zaczepiają mnie ludzie z
Speaker A
liceum i dostaję taki feedback od nich bardzo taki zaskakujący dla mnie, jeżeli chodzi o ich taki mój wizerunek w ich oczach. No niemniej jednak myślę, że ja zaczęłam, bo to z jednej strony jest rozkwit, bo to jest bardzo na plus, ale
Speaker A
ale też no jest mnie wtedy więcej. No a z drugiej strony ta część tego wodzirejstwa, którą warto by było jednak troszkę przystopować i się sobą zaopiekować, no to pamiętam, że czas liceum, po 18, no przed jeszcze 18 i
Speaker A
po i czas studiów to jest czas, gdzie ja na własnej terapii już nad tym pracuję wtedy i pamiętam bardzo dobrze dużo wątków na temat właśnie takiego odpuszczenia trochę. No bo ostatecznie, no ja też na tym cierpiałam. Mocno mnie to gdzieś
Speaker A
zawodziło. No bo jak ja odpuszczałam, no to nagle było echo. Była cisza, która bolała, tak? I nie było nikogo, kto by to przejął, nie? Później, żeby coś też kontynuować. A myślę, że ważnym czasem też jest właśnie taki czas w liceum,
Speaker A
gdzie podziały się tam różne rzeczy, jeżeli chodzi o moje pływanie i tam kryzys tożsamości. Na pewno to jest czas kryzysu tożsamości i to jest czas, gdzie ja nie mam towarzystwa, nie mam ludzi, bardzo lubię ludzi, no inspirują mnie i
Speaker A
w ogóle, no lubię otaczać się ludźmi. Ale ich wtedy nie ma i ja bardzo długo pamiętając to potem staram się zadowolić wszystkich, żeby oni jednak byli późn
Speaker A
Wykruszają się, ale ty też dojrzewasz. Tak. Jest to czas nastoletni, gdzie potrzeba bardzo duża jest uwagi, bycia przynależności, prawda, do jakiejś grupy.
Speaker A
Następnie później są czasy studenckie, a już w końcu zauważasz, czego ty naprawdę chcesz, czego potrzebujesz, ale też w jaką stronę może warto by było pójść, co jest dobre dla ciebie. Zatrzymamy się na tych czasach nastoletnich, bo to jest
Speaker A
ważny moment w twoim życiu, ale chciałabym chronologicznie, jaka była mała Maja? Wiesz co? To jest bardzo ciekawe pytanie, tym bardziej teraz, bo właśnie wróciłam z urlopu i na urlopie była para z dziewczynką, która nazywała się Maja.
Speaker A
Ona dwóch lat jeszcze nie skończyła. No jeszcze pół roku ma i to byłam ja, wiesz, to jest po prostu kiedy twoje wewnętrzne dziecko nagle jest na zewnątrz, nie? I i na tym urlopie i niezwykle blisko mi do niej było jeszcze
Speaker A
maja, no to już w ogóle wiesz, no los tak chciał. I i to jest taka to jest ja też znam siebie z filmów, bo moi rodzice dużo dużo kręcili i to jest fajne. W ogóle ich też podziwiam jako rodziców wtedy,
Speaker A
bo to jest miałam swoje swoje klimaty jak to dziecko. Oni byli bardzo dzielni i cierpliwi. I wiesz, ja jestem taka energiczna właśnie, taka ciekawa świata, też towarzyska, też wszędzie jestem, wszędzie jeżdżę.
Speaker A
Na pewno też jestem już gdzieś tam no też taka y, że tak powiem, no nie jest to najpiękniejsze słowo, ale jednak no przychodzi mi pierwsze, czyli taka ambitna, taka wiesz, żeby więcej.
Speaker A
No ale to fajny, fajny myślę był czas. To był fajny czas. Wyobraziłam sobie taką właśnie małą, kilkuletnią dziewczynkę, uśmiechniętą, chętną, próbującą nowych rzeczy.
Speaker A
Tak. No tak. Co najbardziej pamiętasz ze swojego dzieciństwa? Na pewno no wyjazdy i Grecję to jest coś, co po prostu wiesz to w czasach kiedy w ogóle wyjazd na za granicę był, no wtedy jeszcze, no wiadomo, to nie
Speaker A
było średniowiecza, no ale jednak wyjazd za granicę do Grecji, no to był było jakieś osiągnięcie. Pamiętam, pakowaliśmy jedzenie do tych koszyk, które każdy pewnie miał w domu, takie rozkładane i i jechaliśmy do Grecji na trzy, cztery tygodnie nieraz i wiesz i po prostu
Speaker A
wtedy pamiętam taką Grecję, która jest taką Grecją, Grecją i wtedy no kompletnie zakochałam się w tej Grecji i rodziców i skakanie po falach i dużo takiego no dużo dużo też spędzania czasu z moimi rodzicami. nie mam rodzeństwa, więc więc to też pamiętam. No i yyy i to
Speaker A
jest takie moje najfajniejsze tak naprawdę wspomnienie yyy gdzie no i zwierzęta zawsze zwierzęta to i zwierzęta, czyli zawsze psy, koty, chomik, który urodził porody, wiesz, to jakby to zdecydowanie było i to zawsze yyy to jest to jest bardzo fajne
Speaker A
wspomnienie i bardzo, bardzo, bardzo ważne dla mnie i to są rzeczy, które towarzyszą mi do teraz. Więc na pewno jak myślę tak pierwsze o tym dzieciństwie, to to jest właśnie ten czas. Jak się tak uśmiechasz, jak to wspominasz,
Speaker A
tak? Masz poczucie, że w dzieciństwie mogłaś być sobą? Tak, myślę, że Myślę, że mogłam być sobą.
Speaker A
Myślę, że wiesz też jak patrzę na te filmy, to wiem, że no byłam bardzo rodzicem, bardzo na mnie czekali i bardzo i bardzo chcieli i nigdy też nie usłyszałam, że że nie wiem, że czegoś nie mogli na przykład robić.
Speaker A
Wręcz przeciwnie. Y, do teraz jak gdzieś poruszam czasami jakiś temat, to słyszę, że oni nigdy nic nie stracili na tym, że mieli dziecko. Yyy, przyszedł taki czas, yyy, moja mama miała 30 lat, jak mnie urodziła, więc to, no wtedy to już jest
Speaker A
tak geriatrycznie, nie? Yyy, i yyy i przyszedł taki czas i po prostu oni byli, oni chcieli, byli na to gotowi i absolutnie nigdy nie pomyśleli, że czegoś, nie wiem, nie mogą robić czy coś, a raczej opiekowali się mną tak
Speaker A
samodzielnie. Czasami wiadomo, no dziadki gdzieś tam pomagali, ale nie tak, żebym była notorycznie jakoś regularnie. Gdzieś powiedziałaś, że byłaś dzieckiem też ambitnym, pojawiła się ta ambicja. To była taka zdrowa ambicja, chęć rozwoju, czy już szłaś w kierunku być może chęci
Speaker A
zadowolenia kogoś? Wiesz co, no teraz jak na to patrzę, to na pewno chciałam, żeby rodzice byli dumni. Później jak miałam trenera, którym z którym trenowałam pływanie, to chciałam, żeby on był dumny. To jest niesamowite zjawisko, o którym przeczytałam później u Michaela Felpsa w
Speaker A
książce. To to rzeczywiście to to jest, więc na pewno chciałam. No niemniej jednak mi na początku kiepsko szły pewne rzeczy jak na przykład nauka na zegarku. Bardzo, bardzo, bardzo ciężko mi to szło. Więc wiesz, dlatego tak się zastanawiam na
Speaker A
ile to, to też no było już takie w złości, że no nie umiem tego, a na ile po prostu pewne trudności, do których no bardziej musiałam się przyłożyć, to też się tutaj miesza. Myślisz, że po prostu te inne trudności, być może mniejsze
Speaker A
budowały ciebie w takiej zaciętości być może, która jest potrzebna w sporcie, żeby być lepszym?
Speaker A
No myślę, że też, chociaż no ja tutaj byłam bardzo zeroedynkowa, czyli wiesz, choby rzygać po prostu i nie było nic pomiędzy. Później tym bardziej w trenowaniu. Ja już no pewien poziom sportu, nawet pływania, na które idziemy wyprostować kręgosłup, no to na pewnym
Speaker A
poziomie już nie jest zdrowiem. No i a ja nie odpuszczałam, nie odpuszczałam i i mało było, znaczy na początku no nie było sytuacji, że nie wiem, coś tam mnie bolało czy coś, no to jedynie co to się denerwowałam,
Speaker A
szybko interweniowałam i czy rodzice mi pomagali interweniować, jak coś tam bolało mnie czy coś, ale no tutaj nie było, wiesz, to to było zacięcie i i nie odpuszczanie i to jest coś, czego się też uczyłam. bardzo bardzo długo i to
Speaker A
jest duża część też mojej terapii, żeby no odpuścić, że są rzeczy, które nie są ode mnie zależne, ale wtedy no to nie był ten etap, w którym to do mnie docierało w ogóle. M byłaś też nastolatką, więc no nie byłaś
Speaker A
na tyle świadoma jak teraz. To też trzeba zaznaczyć. Tak. Tak. Skąd decyzja o pływaniu? Kręgosłup.
Speaker A
Kręgosłup. Tak. Tak. Kręgosłup. Więc rodzice mnie zapisali. No i z czasem okazało się, że y po prostu yyy dobrze sobie radzę, nie trenując dużo, no bo to te trzy razy w tygodniu to takie dla zdrowotności, nie tylko raz w dziennie,
Speaker A
czy raz w tygodniu. M i yyy i zostałam no wysłana, czy mogłam jechać na pierwsze zawody pływackie i przed tymi zawodami okazało się, że ja nie mó skakać na główkę, czy ja nie umiem wystartować w ogóle, nie? I pamiętam, że
Speaker A
w niedzielę z tatą byłam wieczorem na basenie przed tymi zawodami i ja uczyłam się jakkolwiek w ogóle wlecieć do tej wody. No i wleciałam do tej wody ogólnie przepłynęłam, ale mi dobrze poszło i tak i taka pojawiła się
Speaker A
wtedy myśl i też u moich rodziców, bo ja byłam bardzo taka oporna na nowości.
Speaker A
Boże, jak ja nie lubiłam nowości. Straszne mi w ogóle kiedyś jak zaczęłam terapię właśnie własną to mi w teście jak którymś tam wyszło, że ja mam otwartość na doświadczenie wiesz poniżej jądra ziemi po prostu, co też nieraz szokuje, nie, że ja tak FIFA rafa, no
Speaker A
nie, to tak to nie. I po prostu zmiana trenera czy klubu, to Jezus to to siłą mnie po prostu przepisywali. No ostatecznie ja zawsze byłam zadowolona z tego, ale miałam tutaj taką mega sztywność. No a wtedy jak padło, że
Speaker A
jednak no może by bardziej tak nikt mnie nigdy nie pchał w ogóle też tak do tego, żeby rodzice dobra to ciśniemy, ale żeby po przynajmniej nie wiem lepszym klubie, gdzie są nie wiem starsze starsze dzieci, nie wiem, więcej
Speaker A
torów i tak dalej, nie? I tak się i tak się zaczęło, a potem ja to podłapałam, że to jest, że to jest tak naprawdę coś mojego, że to jestem ja w ogóle i to jest moja rola życiowa, czyli bycie
Speaker A
pływaczką. No i miałam ku temu naprawdę predyspozycję. Identyfikowałaś się z tym? Sprawiało ci to przyjemność? Właśnie do tego chciałam nawiązać. Czy właśnie były osoby z zewnątrz, które pchały ci żeby więcej i więcej? Czy miałaś to od środka, że ja chcę więcej?
Speaker A
Ja, ja chciałam i to ja no ja pchałam, żeby więcej, nie? Bo no też pływanie to taki sport, no który nie był jakoś super wspierany przynajmniej no na tym poziomie y tak nie kadry narodowej.
Speaker A
No więc więc trzeba było po prostu zapłacić za za te rzeczy przynajmniej dużo więcej na początku i no więc ja bardzo chciałam, a moi rodzice dali mi takie możliwości wtedy.
Speaker A
Lubiłaś to? M to były treningi nawet kilka razy dziennie. Zdarzało dwa razy dziennie. W pewnym momencie no druszkodząca diagnoza, musiałaś to przerwać. Co się stało? W pewnym momencie wieczorem pamiętam, no wieczorem już się kładę spać, a że no zawsze wiedziałam jak też
Speaker A
samo badanie robić piersi, no to wtedy postanowiłam sobie zrobić, ale wydaje mi się, że mnie już coś bolało, bo bo ostatecznie ten ten gust, który się pojawił, to on miał stan zapalny i ogólnie bolała mnie ta pierś, więc
Speaker A
dlatego też zaczęłam się tam bardziej dotykać. No i wtedy i wtedy no poszłam do rodziców, że coś jest nie tak. No i od razu no rozpoczęliśmy diagnostykę. W mojej rodzinie no gdzieś tam ta historia wotworów jest, więc no więc tam szybko
Speaker A
szybko wszystko podziałaliśmy. No i ostatecznie no wiązało się to z przerwą. No ale jeszcze miałam wystąpić i to były albo albo mistrzostwa Polski, albo Grand Prix, coś coś z tych większych zawodów.
Speaker A
Czy ja jeszcze w nich popłynę, już będę miała czasy i żeby na później? No ale przed tymi zawodami dostałam zapalenia płuc. jakoś tak wtedy to to pamiętam i no więc ani operacja, ani pływanie.
Speaker A
Yyy, ale też myślę teraz, że no tak miało widocznie być, bo ogólnie po tym antybiotyku zeszły zszedł mi trochę ten stan zapalny, więc ostatecznie lepiej nie dla, dlatego też zabiegu. No niemniej jednak y no wycięło mnie to na
Speaker A
długo. No dla mnie to to był totalny stres i złość i rozpacz. No bo ja no ja nic ja uważałam, że ja nie mam nic więcej. Kompletnie nic więcej nie mam i nic więcej y nie potrafię tak naprawdę
Speaker A
robić i nic więcej sobą nie prezentuję. No więc wtedy dla mnie y to był to była masakra i ale też był to czas, gdzie ja no dobra, no to trzeba to wszystko poogarniać i ja wracam.
Speaker A
No i i niestety nie wróciłam do końca, bo znaczy w ogóle wróciłam, ale uznałam, że ja się bardziej rozpływam, że wiem mocniej, że przecież co to dla mnie jakieś tam takie rozpływanie, jakie mi trener zaproponował. No i myślę, że to
Speaker A
też już był taki etap, że ten mój organizm no nie dawał rady też po tym wszystkim, co sobie serwowałam, no bo ja bardzo, bardzo dużo wysiłku dawałam, mniej spałam, jeszcze się uczyłam do tego, no bo to jeszcze szkoła była, no
Speaker A
więc y więc wróciłam tylko na chwilę. No i tak zaczęło się zdrowie mi sypać, takich no zwykłych rzeczy, ale tak zaczęło się sypać. No i już tak czułam, że wtedy, że już nie ma szans, że to to był bardzo
Speaker A
trudny czas i myślę, że jeszcze 5 lat temu nie zdecydowałabym się na rozmowę o tym w ogóle, więc no więc to jest taka taka duża skala. No potem miałam też taki czas, że ja w ogóle koło basenów nie
Speaker A
przejeżdżałam, że rodzice robili trasy po prostu dookoła, bo było to ogromnie, ogromnie trudne i długo byłam w takim poczuciu, że no straciłam siebie. No zdecydowanie. Ty się uważałaś za pływaczkę po diagnozie w trakcie leczenia.
Speaker A
Rozumiem tak jak powiedziałaś, że to była kwestia tego być może zadaniowego podejścia, że wyjdę z tej choroby i będę pływać. Czy to pływanie było dla ciebie motywacją, takim ratunkiem w tej diagnozie? Był cel do działania.
Speaker A
Muszę wyzdrowieć, mam do czego wracać. A później przeszłam już tak dużo, tyle się przemęczyłam, bo rozumiem, że była operacja i tak. Tak.
Speaker A
tym zakresie, rekonwalescencja dojścia do siebie i później próbuję, ale jednak to już nie jest to.
Speaker A
No to to już nie jest to. Ja nawet pomiędzy tym jeszcze gdzieś wystartowałam i oczywiście tam super, no ale ale po prostu już no to wszystko gdzieś tak opadło, tak ta energia i i to wszystko. A ja też no nie chciałam
Speaker A
odchodzić tak na zasadzie, że po prostu no padnę i mnie wyniosą. Tak tylko chciałam odejść na swoich warunkach. No jednak to poczucie kontroli było dla mnie ważne i jakąś decyzję chciałam sama y sama zadecydować. M No i wtedy
Speaker A
zadecydowałam, ale no tak jak mówię straciłam wtedy ja ja wtedy tak nawet mówiłam, że po prostu ja teraz jestem nikim, że nic nie mam, że po prostu ja nic nie mam, nic nie potrafię robić, że ja tylko potrafiam
Speaker A
pływać, nie? I to to było to było na na taką skalę. No i to też był czas, kiedy zaczynają się problemy.
Speaker A
W tych problemach, które też zauważyły inne osoby, rodzice, pokierowały cię w kierunku psychoterapii. Tak.
Speaker A
Być może też no byłaś nastolatką, więc dobrze, że byli czujni na te na te potrzeby.
Speaker A
Pojawiły się też zaburzenia odżywiania. Tak. Tak. Ja w ogóle szukałam wiesz różnych, znaczy z rodzicami różnych, różne różnych terapeutów, różne terapie, psychoterapie, nie jakieś tam takie naukowo jakby zostajemy w tym klimacie.
Speaker A
No niemniej jednak no jak to terapeuty, no trzeba sobie wybrać, żeby się dobrze czuć. No ja im serdecznie współczuję.
Speaker A
Yyy, ja jak to wspominam, jakim ja byłam pacjentem wtedy, no bo ja byłam też zła na świat, nie, że tak się stało, no to i pamiętam niektórych z nich, to myślę, że y też mnie wspominają.
Speaker A
No niemniej jednak koniec końców rzeczywiście mama znalazła mi psoterapeutkę, z którą do teraz mam kontakt, jeżeli potrzebuję i no i ale to też przeszłam, no wzroty i upadki przez ten czas były zdecydowanie, ale na pewno tak byli czujni i zawsze
Speaker A
ta, że ta psychoterapia i cokolwiek, co jest potrzebne żeby żebym wzdrowiała, no to jak najbardziej na tak. Więc to wiązało się z z labradorem, z zmianą pokoju w inne, bo ktoś wpadł na pomysł, że może to będzie też no tam był
Speaker A
szereg, masa rzeczy podjętych przez moich rodziców. Masa. Większość osób myśli, że zaburzenia odżywiania to jest często problem tylko z jedzeniem. No ale to jest przecież tak dużo rzeczy pod spodem. Bardzo to jest to ja miałam zaburzenia no takie bulimiczne
Speaker A
pod tym kątem i no i opcja znaczy jakby no w tym wypadku kiedy po wymiotach jest to poczucie ulgi tak i to u mnie to ja teraz to wiem że to było tak tak ogromne napięcie że no niestety znalazłam sobie wtedy
Speaker A
takie a nie inne rozwiązanie przy współtowarzyszącej no całej masie no załamania, tak? I bo to oczywiście, że wszystko idzie tutaj w tym w parze i to był no był to problem po prostu, żeby z tego wyjść. No był to problem
Speaker A
zdecydowanie, ale nie dotarłam jakby ja nie byłam na takim etapie, żebym była hospitalizowana, tak to nie było to. No ale byłam cały czas w psychoterapii. No tylko, że to też trzeba powiedzieć, a ja długo o tym nie powiedziałam absolutnie.
Speaker A
Ale miałaś zły obraz swojego ciała, czy bardziej walczyłaś z emocjami? Myślę, że bardziej walczyłam z emocjami.
Speaker A
No myślę, że bardziej walczyłam z emocjami. Z ciałem myślę było jak to tak sobie wyobrażam, że no jakieś wtedy różne te diety wchodziły czy coś, ale to nie był to nie było powód. Nie, to to nie to raczej zdecydowanie były te
Speaker A
emocje. Można byłoby się pokusić, że troszeczkę też tak psychosomatycznie, nie? Tak. Jasne. Ja, ja, ja miałam psomatykę na drugie. Ja miałam bóle głowy. Oj, pewnie. Ja lubiałam zmtomatyzować. No to było to.
Speaker A
Pracowałaś z terapeutą. Kiedy poczułaś, że powoli z tego wychodzisz? Wiesz co, wtedy kiedy zaczęłam jakoś tak, no tak w moim odczuciu, no w porównaniu do mojego funkcjonowania wtedy normalnie funkcjonować i spotykać się z ludźmi.
Speaker A
Nie wiem jak i skąd tak naprawdę. Jakoś tak przez kogoś tam pojawiło się towarzystwo.
Speaker A
To był taki czas też letni, jakieś ogniska, coś tam i zaczęli wiesz ludzie pojawiać się i tak zaczęłam po prostu wychodzić. y i no i to było takie cenne, nie widzieć też, że no że można też inaczej, że już wyszłam
Speaker A
z tego takiego zamknięcia się też, no bo bo w tej sytuacji wtedy, kiedy byłam w tym najbardziej kryzysowym momencie. No i no i wtedy poznaję chłopaka też i to wtedy było no dla mnie takie no bardzo motywujące, chociaż ja uważałam, że po
Speaker A
prostu no ja w tym swoim stanie, w tym, że ja jestem teraz nikim, no nic z sobą specjalnie go nie reprezentuję, tak już no to z niebios mi spadł po prostu. Nie, ale wtedy to to na pewno było potrzebne.
Speaker A
No i moim totalnym przebudzeniem i i wtedy też już kończą się problemy, znaczy już wygasają problemy moje z zaburzeniami odżywiania. Dalej tak dalej jestem w terapii. Wtedy przerywam też terapię. No przecież nie jest mi potrzebna, bo mam teraz miłość.
Speaker A
No. No wiesz, wróciłam, oczywiście wróciłam. yyy moja terapeutka yyy pamiętam, że na koniec spotkania, gdzie ja wiedziałam już, że ja nie przyjdę na kolejne, nie, że ja przerwę, że powiem dziękuję, że zakańczamy, tylko ja po prostu uznałam, że przecież nie przyjdę,
Speaker A
yyy to ona yyy mi wtedy powiedziała, że że to że nie jest, że jak będę chciała, to żeby to zrobić właśnie tak, jak należy, nie żeby nie tak ucinać siekierą, tylko w taki sposób. Więc ona już też wiedziała. M. No ale wtedy, no
Speaker A
wiesz, no to jest ten czas, że miłość, to wszystko mi wystarczało. No i później później wróciłam i już tak zgodnie ze sztuką wszystko dokończyć. I ja myślę, że to był taki ważny właśnie okres takiego, takiego dorastania też patrzenia na siebie,
Speaker A
na swoje potrzeby i być może był to też czas, którego wcześniej nie miałam jak trenowałam, no bo nie było choćby czasu na takie rzeczy. Tak jak ludzie nie wiem wychodzili gdzieś czy coś, no to ja o 5:00 jak byłam wstawałam na basen na
Speaker A
6:00, no to tak raczej nie wychodziłam za bardzo. Trzeba też zaznaczyć, że sport powiedzmy jeżeli chodzi o pływanie jest sportem indywidualnym, ale też są koledzy, koleżanki i rozumiem, że jak była choroba, to cię wybiło po prostu nawet z
Speaker A
rówieśnictwa. Tak. No a wiesz, ja nawet wtedy pamiętam miałam takiego bardzo bliskiego kolegę i ja sama z nim zerwałam kontakt, no bo uznaam, no ja nie jestem już nic nie mam, więc ten i on a on starał się tak
Speaker A
dobijać i właśnie spływania i więc ja tych ludzi odtrąciłam też, ale zdecydowanie no no wiesz, ja myślę, że wtedy było dla mnie ogromnie ciężkie, że oni trenują dalej, tak? Oni jadą, nie wiem, na trening, a ja a ja nie. Więc
Speaker A
dla mnie to było kompletnie nie do zniesienia i i odebrałam sobie wtedy też ich, nie? To zdecydowanie. No pojawił się nowy obiekt, nowa miłość, tak twoje relacje partnerskie się przebiegały. No bo jak w swoich filmikach, które pokazujesz aktualnie,
Speaker A
pokazujesz jak nie powinno się mówić, a jak powinniśmy do drugiej osoby się zwracać. No to wtedy to na tamtym etapie to ta komunikacja to myślę, że no była na takim etapie no nastoletnim w ogóle taki jakby poznawanie własnych potrzeb i tego
Speaker A
co ja rzeczywiście potrzebuję i czego ja chcę od tej osoby to na pewno to na pewno jest taki taki taki klimat był trudny ale na pewno poznaje poznaje w ogóle takie realia bycia właśnie w takim no w związku rzeczywiście To był taki
Speaker A
pierwszy mój poważny związek yyy bycia no w też w rodzinie tego partnera. Yyy to był to był fajny czas wtedy. Tym bardziej tym bardziej właśnie jego rodzina taka taka bardzo wspierająca, więc to różnie bywa. Tam naprawdę dobrze było, więc to wiem, że to jest jednak
Speaker A
różnie, więc to był taki dobry czas, no i poznawania siebie, nie? No niemniej jednak on też miał takie swoje problemy dosyć i no ale myślę to nie są problemy jakieś odbiegające od od reszty, ale po prostu to nie była
Speaker A
relacja, która miała być na całe życie, ale na pewno miała być tą pierwszą po prostu, która się pojawiła.
Speaker A
Kończy się liceum i wybierasz studia. Czy psychologia zawsze była twoim marzeniem? Jest tak, tak. Ja właśnie nie pamiętam, jak dostaję pytanie. Ja dalej nie wiem, kiedy mi przyszedł pierwszy, tak pierwszy raz do głowy, ale ja wiem, że ja w liceum
Speaker A
na pewno o tej psych, ja ja w ogóle wiedziałam, że ja nie pójdę na AWF i żeby dalej trenować, tylko ja będę chciała być może już zakończyć albo pogodzić to jakoś ze studiami psychologicznymi. Więc to był to był ten
Speaker A
strzał i mi bardzo bardzo zależało. A że byłam na historia polski, angielski, no to a ta historia to okazało się, że nie jest tylko starożytność i Grecja, no to nie za bardzo mi to szło. I wtedy pamiętam poszłam na korepetycję z z
Speaker A
kandydatami na studentów medycyny, żeby biologię rozszerzoną zdawać i mocno bardzo ryłam tą biologię i bardzo mi zależało na tej psychologii. Złożyłam tylko na psychologię. Nie widziałam w ogóle innej opcji do wszystkich miast chyba jakie były.
Speaker A
Jak się w tym odnajdywałaś? Bo mówi się, że psycholog jest jakiś, a jak ty w tym wszystkim na studiach.
Speaker A
Na studiach i później zderzenie z rzeczywistością. Y wiesz co, bo studia w ogóle przede wszystkim dla mnie na studiach to było tak przeprowadzenie się do Nowego miasta. Jestem z Bielska-Białej, więc do Katowic. Przeprowadzka, zamieszkanie.
Speaker A
Zamieszkałam sama w kawalerce. No bardzo byłam zadowolona. No niemniej jednak wiesz, dla mnie było najbardziej przerażające zorientowanie się w terenie. mapę miałam w ogóle taką papierową, miałam pewne rzeczy i i wiesz ten tramwaj, no bo jakoś tak mi to
Speaker A
dawało więcej bezpieczeństwa i to odnalezienie się w tym w ogóle to dorastanie. Ja studia wspominam bardzo dobrze. To był super czas. To był czas w ogóle czas, w którym zaczyna się właśnie zaczyna się na nowo wchodzenie w ogóle w dorosłość, takie naprawdę
Speaker A
poznawanie siebie, siebie w towarzystwie też. No bardzo, bardzo towarzystwo. Pamiętam jak płakałam północy, bo my na drugi dzień mieliśmy do przeczytania Arystotelesa na filozofia, a ja nie wiedziałam jak przekręcić książkę, żeby to w ogóle rozumieć co tam jest
Speaker A
napisane. I to bardzo dobrze pamiętam, że to był mój pierwszy strzał z tym. Ale bardzo dobrze. Im im im byłam starsza, jakby im wyżej rocznik, tym po prostu super. Ja też imprezowałam, uczyłam się, dużo się uczyłam, interesowało mnie to i
Speaker A
uczyłam się, ale ale imprezowałam też. Miałam super towarzystwo, super ludzi. To był świetny czas i ja wiesz bardzo dużo po studiach miałam taki problem, miałam naprawdę miałam taki kryzys, że że ja tęsknię, że gdzie ten czas, że jakbym mogła, tak by mi ktoś
Speaker A
zaproponował, żeby wrócić, to bym wróciła. Więc to zdecydowanie no widać też, nie, jak o tym mówię, że to jest po prostu inna energia. W ogóle to wchodzi inna energia. No i zaczynam wychodzę ze studiów. Okazuje się, że ludzie nie
Speaker A
czekają na ulicy, żeby żeby mnie przyjąć jako psychologa, tylko jako jakoś inne zawody, tak? Bo to bardziej. I pamiętam, że jeździłam z CV y papierowymi przecież oczywiście. Tak. I jeździłam po wszystkich miastach ościennych, Katowice i okolice, wszystkich szpitalach i powiedziałam, że
Speaker A
ja się przywiążę do kaloryfera gdzieś, ale nie wyjdę, jak mnie nie przyjmą. Yyy, nawet w jednym szpitalu już wyszła pani ordynator i powiedziała, że ona nie ma pieniędzy mnie przyjąć, więc wiesz, ja musiałam mieć desperację już na twarzy naprawdę. No i zaczynam wtedy
Speaker A
pracę w państwówce. Muszę się przyzwyczaić do tego, że jak ludzie pracują do 16:00, to nie idą później spać, tylko nie wiem, idą do sklepu, żyją, a ja wiesz, o 17:00 już leżałam w domu w łóżku. No więc taka była
Speaker A
rzeczywistość wtedy. No ale i tak bardzo, bardzo fajny czas. Bardzo. No kolejny moment, gdzie musiałaś odnaleźć siebie na nowo, zbudować siebie na nowo.
Speaker A
Bardzo, tak bardzo, Boże, bardzo zdecydowanie. No ja też zaczęłam wtedy seksuologię po studiach od razu, więc też po prostu idę przygotowana, no bo nie miałam jeszcze przecież pacjentów, no bo jak więc a chcę się dostać na tą seksuologę jak najszybciej, więc poszłam
Speaker A
z pracą magisterską, którą pisałam o pornografii ze wszystkim, żeby oni mnie przyjęli i też musiałam mieć bardzo desperację na twarzy, bo ja z tym wszystkim tam przylazłam i i mnie przyjęli. No albo siła taka wewnętrzna, nie tyle co
Speaker A
desperacja. Na pewno też. Na pewno też. Na pewno też. Bardzo mi zależało. No bardzo.
Speaker A
Skąd ta seksuologia? Wiesz co, no najbliższe mi jest jednak to, że dla mnie to był taki obszar nieodkryty, dodatkowy, no bo seksualność to jakaś część, więc nie pracuje się tylko na seksualności i i taki, o którym trzeba mieć odwagę
Speaker A
mówić, odzywać się, sprawdzać, wiesz, tak żeby żeby przekazywać no temat tabu, na który gdzieś tam się nie rozmawia, temat związany też z ciałem i i to mnie tak mega w tym pociągało, że jest tyle rzeczy jeszcze do zrobienia w tej
Speaker A
seksuologii. Nawet wiesz, nie sprawdzałam jak wygląda rynek jakoś, żebym sprawdzała, wiesz, czy ja się tam odnajdę, nie? Ja ja i to też już na studiach od początku wiedziałam, że to będzie to już sobie tak zaplanowałam.
Speaker A
Z tego co rozmawiałyśmy wcześniej jeszcze poszłaś na psychoterapię w międzyczasie na drugim roku seksuologii. No dlatego, że zamknęli rekrutację. No może dobrze dla mnie wiesz, że zamknęli tą rekrutację, bo już jakbym wszystko na raz zrobiła, to poszłam wtedy na Cebet.
Speaker A
Ostatecznie, ostatecznie jestem na integracyjnej, więc tam też, znaczy to nie do końca dla mnie, ale integruje Cebet również.
Speaker A
Dużo tych zajęć, gdzie czas dla ciebie? Nie, wtedy było dużo zajęć. Wtedy było dużo, dużo jeżdżenia, bardzo dużo szkoleń, warsztatów. Wiesz, to jest taki, jak patrzę teraz też na, na osoby, które zaczynają, to ja się im kompletnie nie dziwię, że oni tak biegną, robią
Speaker A
rzeczy. No dlatego, że też później, jeżeli chcesz gdzieś zaistnieć i gdzieś pracować, no to ci ludzie pytają o te papiery, tak jakbyśmy mieli mieć od razu, nie? Więc ja też przycisnęłam na początku, żeby się no więcej dowiedzieć, żeby móc
Speaker A
lepiej pracować, pewniej się czuć przede wszystkim w tej pracy. Więc wtedy byłam na tym skupiona. Kompletnie byłam na tym skupiona i i jakieś tam jasne, że jakiś wolny czas, no miałam, ale nie był to jakiś work life balance totalnie. Tylko
Speaker A
raczej work, no tutaj tak. No a potem wiesz, no już też obleciałam też wszystkie szkolenia, trochę się pokończyły też nie i trochę i trochę nabyłam też różnych miejsc pracy, różnego takiego doświadczenia i po prostu inaczej. Ale na początku też
Speaker A
więcej pracowałam zdecydowanie. Byłeś młodą osobą w zawodzie, no te doświadczenie trzeba zebrać. przechodziłaś też taki jeden kryzys tożsamościowy, ponieważ wyobrażałaś sobie psychologa jako taką formalną panią. Zmieniałaś też swój ubiór, zachowanie.
Speaker A
Co cię do tego skłoniło i kiedy uznałaś, że to nie twoja droga? No studia psychologiczne, na których na których wiesz no jak wiadomo, no jak takie jednolite, ogólne, no to tam muszą nadać wszystko, potem trzeba z tego wybrać. Tylko ten wybór to jest trudny
Speaker A
dokonać tego tego tego wyboru. Jeśli czujesz, że masz podobnie i potrzebujesz rozmowy, jesteśmy tu dla ciebie.
Speaker A
I ja zdecydowanie no uznałam, że kończy się życie, więc tak usunęłam Snapchata, y Instagram też wszystko, bo wywaliłam wszystko, wszystkich tam nieznajomych, że tak powiem, zablokowałam konto i yyy i także no to już już teraz to trzeba być poważną. Nie.
Speaker A
I no i kupiłam sobie ubrania. Pojechałam, pamiętam i bardzo dobrze pamiętam w jakim sklepie, jak w ogóle pamiętam siebie w tym sklepie i wybrałam sobie różne takie sweterki, takie stonowane, takie nie moje, nie? Bo bo to przede wszystkim nie moje. No ale to już
Speaker A
jest ten czas i byłam z tego dumna, wiesz, tej tej psychologii, ale jednocześnie, że tak trzeba ten. No i no i chwilę tylko wytrzymałam. Tak, no bo to no nie czułam się sobą. Po prostu nie czułam się sobą. Pamiętam, idę do tej
Speaker A
pracy cała ubrana na czarno i ja i ja muszę się skupić w domu, żeby tak się ubrać. Wiesz, to jest to jest dla mnie trudne, nie? To tak jakby ludzi, którzy lubią takie kolory, tak? Kazać im się ubrać na pomarańczowo. No musieliby
Speaker A
wysiłek tak dać, żeby znaleźć to i i i gdzieś tam rzeczywiście to założyć. No więc to to było to i tak był kryzys, żeby odnaleźć się w tym świecie, gdzie masz tak naprawdę gdzie ja uważałam od początku i też no niektórzy jednak
Speaker A
wykładowcy dawali też tak taki kawałek, który pokazywał, że no to też człowiek, psycholog też człowiek, no skądś to hasło też się wzięło.
Speaker A
I miałam coś takiego, że no przecież no dobra, no ale jak ja będę chodzić po mieście i będę szła w krótkich spodenkach w lecie, no no i i zobaczy mnie pacjent czy klient, no to i on ma po prostu zawału dostać na środku, szok,
Speaker A
że ja w ogóle nie wiem z gabinetu wychodzę, nie wiesz, no albo nie wiem, pójdę na imprezę, no przecież mogę iść na imprezę we własnym mieście albo w innych, albo pójdę, no nie wiem, na randkę czy do gdziekolwiek i zobaczę
Speaker A
mnie, no nie wiem, w innej pozycji. niż siedzącej, nie? No wiadomo, dali przyzwoitej, no ale innej niż siedzącej.
Speaker A
No to no to no tak jest, tak wygląda życie, nie? I więc to mi się bardzo gryzło z tym, tym bardziej, że wiesz, to czy jakąś zmianę dokonać, czy czy coś, no wiadomo, to potem z nurtem też jest
Speaker A
związane gdzieś tam, ale ciężko było, chaos był taki porządny w tym i w toku pierwszym roku mojej pracy już zawodowej ja już dochodzę do siebie, ale jeszcze nie jakoś tam tak social mediowo, że to tak wypada czy coś, to nie, ale już się
Speaker A
przynajmniej ubieram jak Ja. No. No. Jesteś takim kolorowym ptakiem, ja bym cię tak nazwała. A tutaj próbowałaś się troszeczkę zamknąć. Czy był może lęk przed oceną, że nie będziesz profesjonalna jak wyjdziesz w pomarańczowym swetrze, a nie w takim
Speaker A
stonowanym i formalnym? Ta. Wiesz co, tak, ale najbardziej ze strony towarzystwa, nie? Takiego psychologicznego, że tak powiem, nie? Że to no takie ludzi jakby z tego klimatu, a nie ze strony klientów. Tak o tym mówię po prostu innych specjalistów.
Speaker A
Tak, tak. Myślę, myślę, że tak to nie był jakiś wątek przewodni, ale pojawiał się też w tym, no że po prostu no taka taka mam być.
Speaker A
Czy psycholog może mieć gorszy dzień? No tak, może mieć. Może mieć. Myślę, że Myślę, że do tego psychologa patrząc na ludzi, którzy do mnie przychodzą, przychodzą do tego po to człowieczeństwo. Jednak oczywiście to jest sesja tego klienta i to jest my
Speaker A
służymy profesjonalną wiedzą. No niemniej jednak miło jest widzieć człowieka, a nie kogoś, kto kto po prostu no jest jak maszyna i w sumie to ja no nie wiem, czy tam ktoś mnie rozumie. Nie no, bo, no bo nie wiem, na
Speaker A
przykład nie reaguję, wiesz, nie wszystko smutno, ciepło, zimno i nic się nie dzieje. No jestem za tym jednak, żeby, żeby tak naturalnie.
Speaker A
Myślę, że to się zmienia i to jest na plus budowanie też tej relacji, takiej no autentyczności, o której już rozmawialiśmy. Kiedy pojawił się pomysł nagrywania rolek?
Speaker A
Pierwszym miejscem był TikTok i pierwsza rolka powstała jak na otwarcie Dickery w Katowicach, czyli tych gofrów w kształcie tych miejsc i ja poszłam na otwarcie i tam tak no poszło bardzo i w ogóle no wiesz, ja nowa w tym więc coś, że myślałam, że coś
Speaker A
zacięło w ogóle nie i tak myślałam, że będę będę właśnie pokazywać jakieś troszkę tak żyć, ale tak tak delikatnie, ale jednocześnie no trochę mnie do tego ciągnęło, żeby też tak kreatywnie, ale właśnie na ile na ile mogę, na ile to
Speaker A
będzie w porządku. I myślałam przede wszystkim o tym, że no mam też fajne fajną wiedzę. Ciekawią mnie te to, co robię mnie bardzo ciekawi. Jest to taką też no no kręci mnie to, nie?
Speaker A
I no myślę sobie, kurczę, no może fajnie by było właśnie tak też przekazać tą wiedzę, podzielić się tym z ludźmi. No a lubiłam to kiedyś też robić, więc i i jakoś tak kreatywnie, jeszcze wtedy nie było pomysłu na rolę, perłuki i tak
Speaker A
dalej, to nie, ale że że zrobię to w taki sposób i też tą swoją taką artystyczną część będę mogła dać w to, nie? No i tak się tak się gdzieś tam zaczęło to i na początku byłam tak, że
Speaker A
nie nie, że takie trzy rolki na tydzień to to będzie enough i też ludzie, którzy się na tym znali, no jednak doradzali mi, żeby jednak no jednak trochę więcej i tak dalej. Yyy, nie, nie, nie, nie.
Speaker A
Ale powstało to z potrzeby ludzi, no bo ludziom ludzie zaczęli na to reagować. Ludziom zaczęło się to podobać.
Speaker A
Zaczęli tak pozytywnie reagować na przede wszystkim na to. I no więc jak zaczęłam te role i ten kawałek komunikacyjny, który mnie bardzo bardzo fascynuje, no to no to tak poleciało jak lawina.
Speaker A
Tak naprawdę to jeszcze rok temu miałam 20 000 na Instagramie, a ja później zaczęłam z Instagramem i i pamiętam, że ta rolka na plaży zamiast tak zrób tak to był początek tej serii i ona wtedy no mega poszła. To taka wiesz zwykle to ustawiam
Speaker A
to tamto, a ta była taka nakręcimy i lecimy. Nie bardzo. I to powstało z tej potrzeby i z ludzi, którzy później podchodzą, zaczęli podchodzić i mówić, że że to im pomogło, nie? Albo że to jest super pisać do mnie w ogóle takie rzeczy,
Speaker A
wiesz? I wtedy zdajesz sobie sprawę, że ludziom to pomaga, nie? Że to jest coś, co choćby jedną osobę, wiesz, zatrzyma i tak o to może, może to dla mnie, nie, może to zrobię. I to niezwykle mnie zmotywowało do tego. I i później okazało
Speaker A
się, że tak naprawdę tak naprawdę na ostatniej konferencji seksuologicznej okazało się, że odbiór, jeżeli chodzi o to towarzystwo psychologiczno-seksuologiczne, psychoterapeutyczne ludzi, którzy tam byli jest bardzo pozytywny, czego już w ogóle się nie spodziewałam w ogóle i i również taki doceniający ten mój
Speaker A
wkład w to i to to też było dla mnie taki ważny kawałek. No niemniej jednak teraz ten rok yyy mija, teraz będzie mijał właśnie rok, gdzie on jest taki przełomowy w wejściu w te social media, gdzie gdzie teraz jest to już moja druga
Speaker A
praca i i muszę mieć na to czas, a nie tylko gdzieś tam po czymś.
Speaker A
Jak zmieniło się twoje życie tak rok do roku? No no na pewno tak, że y dzieje się więcej takich właśnie atrakcyjnych rzeczy, no ale też zaczęło się dziać więcej atrakcyjnych rzeczy. Ja w tym wszystkim na kolanach wracająca do domu,
Speaker A
nie? I jak wiesz, ludzie no są zmęczeni nieraz, tak ja byłam po prostu jakby wyssana ze wszystkich soków, nie? I i to się też zmieniło, że takie no dlatego mnie zaczęło to niepokoić też pod kątem pod kątem diagnozy i jakiejś takiej
Speaker A
pomocy sobie w te w tych sytuacjach, no bo ja ledwo potem się mogłam pozbierać, nie? i te właśnie pozytywne takie emocje, ten ten cały szał, to to mnie potem po prostu przyciskało do do ziemi, więc to się na pewno zmieniło.
Speaker A
Ale też właśnie dużo jest bardzo atrakcyjnych rzeczy, czy właśnie podcasty, ale też wystąpienia ludzi, których tam spotykam. Oni zadają pytania, które mnie bardzo inspirują do dalszej twórczości i działalności, nie?
Speaker A
E, więc więc na pewno pod tym kątem się to zmieniło i pod kątem takich, no, realizowania właśnie pewnych różnych rzeczy, które gdzieś tam no są w sferze moich marzeń, ale no też bez rozpoznawalności, no to no to wiesz, to
Speaker A
to nie to się nie wydarzy. Zatrzymajmy się troszeczkę na twoich uczuciach, no bo dużo z siebie dajesz, prawda?
Speaker A
pomagasz też innym, więc to to jest ogromna wartość, którą dajesz również w mediach dla osób, które no nie zawsze korzystają z konsultacji terapeutycznych czy seksuologicznych i tak dalej, i tak dalej, a jednak edukujesz ich, prawda?
Speaker A
Jest mnóstwo energii, mnóstwo spotkań i później przychodzisz bardzo, bardzo, ale to bardzo zmęczona. M zauważasz to, jesteś też specjalistą, więc dobrze, że masz tą samą świadomość.
Speaker A
I co teraz z tym robisz? Oprócz superwizji, znaczy superwizja to superwizją, ale ja mam superwizuje się dwóch osób i jedna z tych osób jest też taka właśnie pod tym kątem też mnie wspiera. Więc to jest jedno. Druga rzecz
Speaker A
to jest moja psychoterapeutka, z którą mam kontakt regularny, rzadszy niż ten, nie taki cotygodniowy, ale mam i tym bardziej w sytuacjach, kiedy coś mnie przytłacza i wolałabym zainterweniować z tym, no to jest ta osoba, to jest takie moje zabezpieczenie.
Speaker A
I teraz uczę się tego, żeby właśnie nie nawalić sobie w tym kalendarzu tego wszystkiego, chociaż jest to początek drogi, będąc jakby sukcesu, bo na razie no choćby po tym miesiącu, no chociaż jest innych rzeczy nie ma, no bo wakacje
Speaker A
są, więc nie ma studentów i tak, więc tego nie ma, ale ale myślę, że to to będzie na lepszej drodze u mnie więcej. właśnie takiego wolnego czasu całkiem odcięcia się wyjazdów.
Speaker A
Potrzebuję wyjazdów i do tego też dążę, żeby ich było po prostu więcej. I na pewno też to co zmieniłam, no to właśnie to, że ja przyjmuję od poniedziałku do środy i to jest czas na pacjentów, klientów w gabinecie. To nie
Speaker A
jest czas, nawet jeżeli mam mniej w tygodniu, to okej, ja może wtedy pójdę na śniadanie, na kawę czy coś, ale to nie jest czas, kiedy ja nagrywam rolki.
Speaker A
cokolwiek robię takiego angażującego, co nie jest takie na na teraz i i tak na już nie. Wtedy moja uwaga jest skupiona na tych ludziach, którzy do mnie przychodzą i i na niczym innym. No i na sobie potem, żeby dychnąć, to na pewno i
Speaker A
później czwartek, piątek, czwartek, piątek jest na to i to no i wiesz, układając sobie w taki sposób, no odnajduje się w tych w tych rzeczach. No były też pewne teraz przecież wydarzenia, no różnego rodzaju rzeczy, no których się nie odmawia po prostu,
Speaker A
nie takich no które no mogą się gdzieś tam raz wydarzyć albo nawet nie, no ale warto by było się pokazać, że że coś się sobą fajnego reprezentuje.
Speaker A
No więc wtedy to wiesz, zadarłam kiece i leciałam, więc są też takie rzeczy. Ale fajnie, bo teraz wszystko też co planuję, planuję z dużym wyprzedzeniem. M i to jest też no taki szacunek do mnie też z drugiej strony, że że organizacje czy ci ludzie
Speaker A
piszą wcześniej, żeby właśnie no zaplanować, no licząc się z tym, że no miesiąc ma ileś tam dni, ja też coś mam poplanowane i staram się też tak łączyć przyjemne z pożytecznym i no nie wiem, nie iść na wiesz jeden, na dwa podcasty w jednym
Speaker A
dniu, to już na drugim to już bym wiesz siedziała i patrzyła w jeden punkt, tylko właśnie dać sobie później taki czas, czyli na przykład zostać w tym miejscu sobie na weekend już później coś miłego porobić, więc tak łączę to,
Speaker A
łączę, ale to tego się jeszcze uczę. To jest takie wiesz improgres. To też jest proces, prawda?
Speaker A
Tym bardziej, że cały rok i wcześniejsze twoje życie to było ciągły bieg. Tak. I to nie łączy się teraz też troszeczkę z twoją chęcią zmiany kontentu, pokazania troszeczkę siebie bardziej, jeżeli chodzi o Maje.
Speaker A
Mhm. Tak. Myślę, że to jest właśnie taki przełomowy moment też dotyczący właśnie mojego życia, gdzie i i też taki czas, gdzie takie wyrównanie tego jest potrzebne.
Speaker A
Trochę takiej harmonii, ale też trochę mnie, no bo są y ludzie, którzy mnie wspierają, obserwują i tak dalej. są też no dla mnie tak no każdy z nas ogląda kogoś k nie tylko informacyjnie ale też jakby sposób mam
Speaker A
bycia i tak dalej dociera i i chcę też pokazać kawałek kawałek siebie bo myślę że też jest taka kolej rzeczy będąc tam gdzie ja jestem i to jest trudne na razie no to jest trudn gdzieś to jakoś ja nie ja też nie
Speaker A
umiem takich rzeczy jeszcze nagrywać ja umiem wiesz jakbyś mi powiedziała dwie sekundy. Dobra, nagrywamy taką rolkę. No to ja pach, pach, pach, pach, już lecimy, nie? A taką bardziej właśnie spokojniejszą, to dla mnie to nie jest naturalne, więc to to gdzieś dopiero
Speaker A
robię, ale ja ignorowałam też często te pytania. Znaczy one były i ja je oczywiście zostawiam, ja je mam zapisane nawet, wiesz, ale w mojej prokrastynacji nieraz one odchodziły na dalszy plan, a to jest też skoro one są, pojawiają się,
Speaker A
to znaczy, że jakaś taka potrzeba gdzieś tam jest, nie? I myślę, że no jednak jestem na etapie rozróżniania potrzeby gdzieś tam takiej, no która ma pod spodem jakieś no nie za bardzo fajne motywy, a takie, gdzie które myślę, że
Speaker A
mogą być fajne i mogą pomóc. A to nie jest też tak z tego kawałka poczucia kontroli tego, że ubierałaś jakieś maski, perłuki, pokazywałaś to, co chcesz, ale nie pokazywałaś siebie.
Speaker A
Tak, myślę, że też tak i z tego takiego wiesz kawałka od no pogodzenia pracy gabinetowej z no social mediami, co wiesz no nie jest uważam dla naszej grupy zawodowej, no innych nie znam tak ze środka, więc znam naszą, jest takie
Speaker A
wiesz w ogóle o co chodzi. Dlatego ja się nieraz czułam jak jak alien po prostu totalny, nie?
Speaker A
w mojej głowie. No bo ostatecznie to to nie miałam nigdy żadnych nieprzyjemności. Wręcz przeciwnie, ale w mojej głowie było, że tak no nie za bardzo.
Speaker A
Więc to to też jest ten klimat, nie? żeby to wyważyć i żeby to no coś robić, coś po coś, a nie tak po prostu coś gdzieś wywalić właśnie i żeby zażarło.
Speaker A
Jak pokażesz siebie troszeczkę bardziej obserwującym, jak myślisz, co ci to da? Myślę, patrzę na to jako na taką część pomocną.
Speaker A
Im im dłużej pracuję też w gabinecie, tym bardziej na początku w ogóle tego nie stosowałam. Teraz im dłużej trwa proces, tym bardziej potrafię stosować tą technikę tak zwą odsłonięcia się taką, że też byłam w jakimś takim miejscu.
Speaker A
No dalej profesjonalnie, no bo to nie chodzi o to, żeby wiadomo, no ale potrafię myślę stosować ją w taki sposób pomocny i to też może być pomocna teraz część. Yyy i ja dlaczego też mam takie przekonanie, bo pamiętam jak ja y
Speaker A
organizowałam taką imprezę swoją ważną y i yyy i mojej pschoterapeutce o tym opowiadałam parę lat temu i ona yyy wtedy to był to jej akurat pierwszy raz był a bardzo dobrze się tam jakby relacja terapeutyczna bardzo dobrze się czułam i
Speaker A
czuję i to nie było ale czasami się zastanawiałam nie czy ona czy ona męża.
Speaker A
A co ona tam ma? Jezu, wchodziłam nawet na jej Facebooka zobaczyć tam wiesz coś coś o niej. Nie no, chodzę do tej kobiety tyle czasu, nic o niej nie wiem.
Speaker A
Nie było to takie natrętne, żebym miała ewidentnie nigdy o to gdzieś nie zapytałam, więc ostatecznie jakoś musiało mnie aż tak to nie męczyć, ale gdzieś tam sprawdzałam i i ona powiedziała w pewnym momencie, że ona jak organizowała taką podobną imprezę,
Speaker A
to to miała to, więc to może wyjść, nie? I wiesz, ja dla mnie był taki wtedy szok, że to ona wychodzi z tego gabinetu w ogóle, nie? i że ona też ma podobne doświadczenie, że coś tam wiesz, starała
Speaker A
się coś załatwić i tego gdzieś tam nie było. I tak sobie pomyślałam, o tak, a to no wiesz, ona jest dla mnie też jakimś autorytetem i kimś bardzo ważnym też w moim życiu. No zostawia ważny ślad zdecydowanie. I so myśla, a no to w
Speaker A
sumie tak lżej mi się zrobiło, że tak, no jak tacy ludzie tak to spoko, nie? I to było mega pomocne. I to było wiesz takie strzały parę dosłownie, gdzie ja sobie myślę, no to jest ważne i to jest też, to jest też
Speaker A
ten kawałek, że skoro jestem już i pojawiają się różne pytania w tych okienkach pytaniowych, no to też no ja się nie dziwię, że ci ludzie chcą chcą też wiedzieć z kim mają do czynienia, nie? Bo no wiadomo, można różne mądre
Speaker A
rzeczy powiedzieć, one mogą być fajne, ale widzę, że no jednak tworzy się pewnego rodzaju relacja i ona jest też cenna. Ta relacja, relacja, doświadczenie, to, że też jesteś człowiekiem, tak?
Speaker A
To, że w jakiś sposób ktoś może mieć podobne trudności i być może pokierować go chociażby do sięgnięcia po pomoc.
Speaker A
Tak, tak, tak, zdecydowanie. Tak. No powiedziałaś jeszcze jedną bardzo ważną rzecz, jak rozmawiałyśmy wcześniej.
Speaker A
że bałaś się albo może nadal się boisz umrzeć w fotelu terapeuty. Tak to wiesz co? Tak, bo ja myślę, że gdybym nie miała tej części działalności, tej tej te wykłady i czy wystąpienia czy coś, to ja bym się
Speaker A
wypaliła. I to jest równowaga, której mi w życiu potrzeba, dlatego że to jest wiesz, że jest tak bardziej tak i tak nie jest ta dzieje się troszkę, nie? I to jest tak zdecydowanie tego potrzebuję i na pewno no nie chciałabym wiesz tak
Speaker A
jak ci powiedziałam zamknąć oczu i wiesz y i w taki sposób więc y tak i myślę że na przyszłość idę na pewno w kierunku przyjmowania mniej niż więcej to to na pewno, bo to to uważam, że u mnie to
Speaker A
jest zdrowe optimum te trzy dni. Myślę, że dwa dni to już super gdzieś na przyszłość. Tak, bo widzę też jaki to jest zawód. z czym to się wiąże, a ja y no dbam o jakość też, że tak powiem,
Speaker A
moich usług i o to, żeby jednak no z odpowiedzialnością tymi ludźmi się zaopiekować. Ym, no i w sytuacji, kiedy ja no będę przeciążona wypalona znudzona nie wiem, smutna i wiesz, no po prostu yyy jakby nie będę miała w tej pracy czegoś
Speaker A
jeszcze, no to nie będę mogła im tego dać, więc chciałabym, żeby to zostało na tym samym poziomie i dlatego no to dbanie o siebie i monitorowanie tego jest takie ważne. A to jest jednak praca no z godziny na godzinę. No nie mogę
Speaker A
zrobić w godzinę, nie wiem, przyjąć wszystkich na raz na przykład, nie? chyba, że grupową, ale to raczej nie ten klimat.
Speaker A
Też bywa po prostu czasem obciążające. No przecież osoby przychodzą z różnymi trudnościami i ten balans jest bardzo ważny. O czym marzysz?
Speaker A
Wiesz co, no na pewno marzę o tym, żeby częściej bywać w Grecji, żeby mieć tam takie swoje miejsce i dążę do tego, więc to jest in progress. bardzo aktywnie do tego dążę, żeby żeby częściej, żeby przyjmować też w formie online, w której
Speaker A
mam no sporo osób tak naprawdę, ale ale żeby częściej. Myślę, że no jakość mojej pracy też wtedy jest wyższa, no bo ja po prostu mogę dychnąć inaczej i to jest to jest na pewno moje marzenie, żeby to tak godzić. To tu, to
Speaker A
tu, to tu, to tu. I to jest coś takiego, co mi mocno chodzi po głowie i jest też jakimś takim celem, dla którego robię pewne rzeczy. to na pewno zdecydowanie to i w związku z tym, że też więc to
Speaker A
jest taki duży duży kawałek, o którym o którym zdecydowanie to jest takie moje marzenie i na pewno y jednym z takich moich marzeń, ale też taką pracą, no to jest jakby opiekowanie się i utrzymywanie relacji, w której jestem. No bo ja sama będąc w relacji,
Speaker A
no widzę, Boże, no do tych rolek to to moja relacja nieraz jest jedyną inspiracją.
Speaker A
Ale wiesz, widzę też, że to jest sztuka być w związku. Im dłużej on trwa, tym większa sztuka, więc a chciałabym no być w tej relacji jak najdłużej się da, no tak naprawdę do końca i po prostu no praca nad tym i to
Speaker A
zaangażowanie, no i to też gdzieś jest takie moje marzenie, no bo tak samo jak no prowadzę też taki kontent i te pary, praca z parami jest mi bardzo bliska, to tak samo no praca moja nad moją relacją yyy to jest też jakiś taki mój cel. i
Speaker A
priorytet życiowy tak naprawdę. Więc to jest też w sferze tych marzeń, że jednak zaangażowanie i z jednej i z drugiej strony będzie i i przede wszystkim zaangażowanie, no bo jak to jest, to już naprawdę jest duży sukces i praca nad tą
Speaker A
relacją, no bo relacja to praca, więc to jest na pewno to. To są takie większe marzenia. Mam jeszcze jedno mniejsze i to jest w związku z tym, że rozpoczęłam moją yyy partię jakby serię Psychowary.
Speaker A
Ja kocham szminki i kiedyś chciałabym wydać swoje kolory. To jest na pewno też moje marzenie. Bardzo, bardzo za to trzymam kciuki.
Speaker A
Ale chcę jeszcze wrócić do kwestii relacyjności. Super, że to wybrzmiało, bo to jest praca rzeczywiście i to jest bardzo ważne, żeby sobie to uświadomić, że chwile zauroczenia na początku są cudowne, ale żeby mieć taką prawdziwą, dojrzałą miłość, to to jest codzienny
Speaker A
wysiłek i łatwo uściec w pracę zawodową, później jest się zdziwionym, że relacja nie działa, jak nie pracujemy, prawda?
Speaker A
Jak się pomijamy, jak nie mamy dla siebie czasu. Rozpada się rozpada. Tak. zdecydowanie. Ale wiesz, że jedno to jest to jest uciec w pracę. To to tak bardzo ważny cas, nie zdajemy sobie sprawy, myślę z tego, że relacja to praca, że to nie jest tak, że
Speaker A
to na początku to później się puści i to samo będzie lecieć, nie będzie lecieć.
Speaker A
I na pewno wiesz, no z jednej strony praca, z drugiej strony też im więcej wiesz, ludzi jest wokół ciebie, tym więcej no innych osób się też pojawia, które wiesz coś ci chcą też zaoferować i to też fajnie i ci się pojawia fiu, jak
Speaker A
fajnie, nie? A już jestem w tej relacji, która trochę trwa i a relacja rozwija się na kryzysa tak jak człowiek. Te kryzysy są. Yyy i wiesz i to jest też takie trzymanie kciuków za to, że jak pojawia się ten kryzys, to jednak yyy
Speaker A
oczywiście mogą być kryzysy, które doprowadzą do rozstania i to będzie najlepsze rozwiązanie. I uważam, że nieraz jest to bardzo dobre rozwiązanie, nie? Ale w większości są kryzysy, które mają jakby dźwignąć tą tą tą relację level wyżej i i że wtedy nie pójdziesz w
Speaker A
jakąś łatwiznę, bo tam też się kiedyś później pojawi kryzys. Aha. A to też jest teraz tak, że no ja na pewno jestem bardziej zauważana, wiesz, tych ludzi się więcej otacza z różnymi intencjami, nie? I to nie jest to jakieś takie opukacie
Speaker A
niebezpieczne ale no no jest, nie? Więc można by było gdzieś tam sobie odlecieć. A no właśnie takie branie też odpowiedzialności za tą relację, w której no tutaj ja zdecydowanie biorę tą odpowiedzialność za relację. I ja na pewno jestem po tej
Speaker A
stronie, gdzie wiesz, praca nad relacją i do tego zachęcam, ale to co ja mówię w social mediach, to jest coś co ja wdrażam w swoje życie, nie? I coś co uważam, że działa, coś co mi się podoba zdecydowanie. Więc to też nie są jakieś
Speaker A
tam rzeczy takie, że inni, a ja sobie jakoś tam inaczej. No niemniej jednak trzeba zdawać sobie też z tego sprawę, że po prostu no początki no zawsze są takie inne, fajne, ciekawe, nie ekscytujące.
Speaker A
No pytałam ciebie już jaka byłaś kiedyś, czy ty wiesz już jaka jesteś teraz, jaka jest Maja? Znasz tą odpowiedź?
Speaker A
Tak, myślę, że wiesz, na pewno jestem bardzo zdecydowana i wiem czego chcę. Wiem czego chcę, do czego dążę.
Speaker A
Tutaj nie mam wiesz takich nie rozważam. Mam mam konkretne swoje rzeczy. Teraz na pewno jestem też nastawiona na elastyczność, czego nie było.
Speaker A
Jestem też nastawiona na to, że choćby nawet w relacji nie tylko druga strona wykonuje pracę, ale też ja, jak się okazuje nad sobą. To szok, ale też też coś muszę na siebie zerknąć, że też nie wszystko robię fajnie. Y i na pewno y
Speaker A
jest znowu taki taki etap, myślę, że teraz w tym czasie, gdzie y ja też się uspokajam, tak właśnie osadzam, ale to nie jest niepokojący spokój. Nie musi się cały czas dziać, żeby było bezpiecznie i to jest w porządku. Więc myślę, że to
Speaker A
jest taki teraz mój czas, że też yyy yyy rzeczy, które nie są zależne ode mnie yyy no nie przeskoczę i yyy i w porządku, naprawdę y w porządku. Fajne.
Speaker A
To jest bardzo fajne uczucie odpuścić. Bardzo, ale długo nad tym pracowałam, więc yyy to nie jest tak, że się z tym urodziłam albo tak przyszło. Ale myślę, że wiesz przez to też, że jedno sama długo nad tym pracowałam, to mam taką
Speaker A
wiarę, że można. Czego się boisz? No to jest trudne trudne pytanie, czego czego ja bym się bała, bo myślę, że no na pewno bałabym się, że pojawi się jakiś kryzys, który moją relację by zniszczył, nie?
Speaker A
Albo inaczej, że ta druga strona odpuści. Tego bardziej się boję. Jakoś nie jest to teraz się nie dzieje, ale czegoś takiego to mogłaby być moja obawa. Yyy, no i na pewno yyy trochę y teraz takich problemów zdrowotnych u
Speaker A
mnie w rodzinie się pojawia i to są moje obawy, jeżeli chodzi o takie zdrowie moich najbliższych osób, bo m wiesz yyy ja boję się tego, że że to yyy tak na swoich też reakcji, no bo to jest wejście w kryzys i i tego jak ja będę
Speaker A
reagować no już na etapie jakichkolwiek tak naprawdę problemów zdrowotnych najbliższych osób i tego y tego się boję, bo nie tylko nawet też o nich, ale też o siebie w tym wszystkim, jak ja pewne rzeczy udźwignę. No to są takie
Speaker A
rzeczy. To też jest ten kawałek, że wymieniłaś wszystkie rzeczy, na które nie masz jakiegokolwiek poczucia, kontroli.
Speaker A
Tak. Nie mam. Nic od ciebie nie zależy. Tak. Tak, bo resztę to się i resztę zrobię. Resztę zrobię, jakoś ogarnę coś gdzieś, wiesz, to nie jest problem, nie?
Speaker A
Ale no właśnie takie części są. Czyli jak na przykład właśnie zdrowie. Myślę, że to jest też coś takiego, co mi tata zawsze powtarzał, że on on mi mówił, że wiesz, że jak jest zdrowie, to resztę się ogarnie, nie? I to jest mi
Speaker A
bardzo bliskie, że to jest rzeczywiście to to tak jak czuję, że to resztę resztę ogarnę po prostu.
Speaker A
Jaką lekcję zabierasz ze swoich kryzysów? na pewno taką, że kryzysy są rozwojowe, że że to są że to są cenne doświadczenia patrzenia też na siebie, na to jaka ja byłam, jak ja się zachowywałam, co ja robiłam, co mogę dla siebie zrobić
Speaker A
bardziej, czego się nauczyłam. I wiesz, ja nie mam nie mam w głowie takiej rzeczy, której której nie wiem, co czas, żeby było inaczej na ten na teraz ten moment, nie?
Speaker A
Może w gdzieś we wcześniejszych relacjach na pewne rzeczy nie byłam gotowa. Może właśnie mogłam więcej o wsparcie poprosić i pokazać to, ale nie pokazywałam. To jest coś, co na pewno bym zmieniła, więcej tej sieci wsparcia zaangażowała, która po prostu o tym nie
Speaker A
wiedziała o pewnych rzeczach. Ale nie mam nie mam takich rzeczy, które bym cofnęła, mimo że były to trudne momenty, ale na pewno niezwykle rozwojowe, niezwykle i i takie, że też, że wiesz, nie zostawać samemu na pewno, na pewno
Speaker A
iść po pomoc, na pewno na pewno pozwolić się sobą zaopiekować i nauczyć się brać. I to myślę, że jest tak wielki worek i taki głęboki temat, który pozwoli potem odpalić pewne inne sfery, które pozwolą działać, bo myślę i
Speaker A
patrząc po sobie i po osobach, które przyjmuję, że najgorzej w kryzysie zostać samemu, nie? I nawet jeżeli ta sieć wsparcia zawiedzie, przyjaciele, no, no nie ma tych ludzi, tak? Rodzina, to iść gdzieś po wsparcie, nie? Bo, bo jest, jest taka możliwość i te
Speaker A
możliwości no są i szukać po prostu. Co powiedziałabyś tej kilkunastoletniej Mai, która właśnie przechodzi przez ten najgorszy kryzys w tamtym czasie z perspektywy czasu?
Speaker A
No na pewno doradziłabym jej, żeby jednak nie odtrącała ludzi, ale jak tak myślę, tak wiesz, zadajesz mi takie pytanie, to pierwsza rzecz, która mnie przychodzi to to, że na pewno jestem bardzo dumna. Na pewno jestem bardzo dumna z tej dziewczyny, z siebie teraz,
Speaker A
z tego jaką drogę przeszłam i i z tego, że no jednak wzięłam pewne rzeczy, a nie stałam w tym oporze do teraz, nie? i dałam sobie szansę, więc na pewno zachęciłabym się siebie do dania sobie tej tej szansy. To na pewno.
Speaker A
Jesteś teraz szczęśliwa? Tak, teraz jestem szczęśliwa. Mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa. Jeszcze jakbym we wrześniu pojechała do Grecji, to już bym była super szczęśliwa. To na pewno to są to są moje jakby problemy, nie? Ale jestem tak jestem jestem teraz szczęśliwa yyy
Speaker A
mimo tego, że żyję yyy tak żyję po prostu jak człowiek, który przechodzi kryzysy, który ma zmartwienia, martwi się o zdrowie yyy osób w rodzinie, które teraz trochę zawodzi.
Speaker A
No niemniej jednak jestem szczęśliwa, bo są możliwości, którym którym można zaradzić pewne pewnym rzeczom. Więc to daje mi takie takie poczucie szczęścia.
Speaker A
Aczkolwiek no w tym momencie na pewno jakiś kryzys związku właśnie z tymi chorobami jest, ale ja jeszcze jestem teraz na takim etapie nad taflą wody, że tak powiem. Trochę odcięcia, trochę takiego właśnie bardziej działania. To jeszcze nie jest
Speaker A
ten ten mój czas, chociaż widzę, że więcej regeneracji na pewno planuję i na pewno zmieniam na bieżąco choćby kalendarz w związku z sytuacją, która która się dzieje. Więc mimo mimo tego, że mogę powiedzieć, że jestem szczęśliwa, to nie znaczy, że zmartwień
Speaker A
nie ma i nie ma kryzysu. Chciałam ci bardzo podziękować za naszą dzisiejszą rozmowę, za twoje otwarcie.
Speaker A
Życzę ci tego troszeczkę balansu, nie tylko związanego z rzeczami od ciebie niezależnymi, jak chorobami osób bliskich, ale takiego samozaopiekowania siebie, takiej ciszy, tak dobrze mi się z tobą rozmawiało, chociaż jest ogromny kontrast, jak pokazujesz się czasem na rolkach. A myślę, że ten kawałek twojej
Speaker A
twojego spokoju też jest cudny, przepiękny i myślę, że twoi obserwatorzy taką też mam nadzieję, zobaczą w tym wartość pokazania siebie z drugiej strony, takiej trochę delikatniejszej, m może czasem zlęknionej, jeżeli chodzi o otwarcie, ale myślę, że dużo tej
Speaker A
odwagi mimo wszystko w tobie jest. I czego mogę ci jeszcze więcej życzyć? Spełniaj swoje marzenia, idź dalej do przodu. Piękne kroki robisz. Dziękuję ci.
Speaker A
Dziękuję ci bardzo. Jeśli czujesz, że potrzebujesz rozmowy, możesz skontaktować się z naszymi specjalistami. Do zobaczenia. M.
Topics:MajapsychologiaseksuologiaautentycznośćADHDterapiamedia społecznościoweemocjekryzys tożsamościwsparcie
