KASIA FINAŁ

Rozmowa z Katarzyną Rzeszot o sukcesie, wyzwaniach i emocjach w prowadzeniu szkoły językowej English R podczas pandemii.

Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.

Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.

Key Takeaways

Sukces zawodowy nie zawsze przekłada się na pełne szczęście i spełnienie.
Pandemia była katalizatorem szybkiego rozwoju działalności online.
Budowanie lojalnego zespołu i dobra atmosfera w pracy są kluczowe dla trwałości firmy.
Wsparcie emocjonalne i terapia są ważne w radzeniu sobie z presją i emocjami.
Szczere rozmowy i otwartość pomagają w lepszym zrozumieniu siebie i innych.

What the video covers

Katarzyna Rzeszot opowiada o początkach swojej firmy English R i szybkim sukcesie, który przyniosła pandemia.
Opisuje trudności związane z zarządzaniem lawiną wiadomości i presją pracy od rana do wieczora.
Mówi o zatrudnianiu pierwszych pracowników i budowaniu lojalnego zespołu lektorów.
Podkreśla, że sukces nie zawsze daje pełne szczęście i spełnienie osobiste.
Wspomina o wsparciu uczniów i influencerów oraz o rozwoju działalności online.
Porusza temat relacji rodzinnych, szczególnie z matką, oraz wpływu słów matki na jej życie.
Opowiada o swoich emocjach, przebodźcowaniu i potrzebie terapii.
Wspomina o pasji do motoryzacji jako formie rozładowania napięcia i adrenaliny.
Podkreśla znaczenie szczerych rozmów i tworzenia przestrzeni bez oceniania.
Zaprasza do subskrypcji i dalszego śledzenia projektu Rozmowy, które mają znaczenie.

Chapters

Jak pandemia wpłynęła na rozwój firmy Katarzyny Rzeszot?

Pandemia zmusiła Katarzynę do przeniesienia zajęć do trybu online, co pozwoliło na szybki rozwój firmy English R i zwiększenie liczby kursantów.

Dlaczego Katarzyna nie czuje się w pełni szczęśliwa mimo sukcesu?

Mówi, że sukces przyszedł bardzo szybko, co mogło wpłynąć na brak pełnego poczucia spełnienia i szczęścia, a także podkreśla znaczenie emocjonalnych wyzwań.

Jak Katarzyna radzi sobie z presją i emocjami?

Katarzyna korzysta z terapii od trzech lat, a także znajduje ukojenie w pasji do motoryzacji i szczerych rozmowach bez oceniania.

Full Transcript — Download SRT & Markdown

Speaker A

Bardzo często nie jestem w stanie sobie z tym poradzić. Bardzo często. Ale ja na przykład bardzo kocham motoryzację, kocham samochody. To jest tragedia, jakieś powiadomienia dostawać. Wszystko to wyciszyłam. Pracownicy są za to odpowiedzialni, żeby tam odpisywać na wiadomości, ale pamiętam, że miałam

Speaker A

takie lawiny wiadomości w powiadomieniach. Mówiłam: "Jezus Maria, dajcie [muzyka] leave me alone, dajcie jej spokój". No bo wciąż mimo wszystko jej słowa są dla mnie najważniejsze. Mimo wszystko, mimo tego, co powiedziałam dzisiaj, jej słowa są dla mnie i zawsze będą najważniejsze.

Speaker A

Cicho, możesz porozmawiać o wszystkim bez oceniania, bez udawania i bez konieczności bycia silnym przez cały czas. Tworzymy przestrzeń do szczerych rozmów o życiu, emocjach, sukcesach, porażkach czy doświadczeniach. Jeśli podoba ci się to, co tworzymy, zostaw subskrypcję, komentarz lub łapkę w górę.

Speaker A

Dzięki temu będziemy mogli rozwijać ten projekt i zapraszać kolejnych inspirujących gości. W dzisiejszym naszym odcinku gościem będzie osoba, którą większość zna jako twórcę English R, jedną z największych szkół języka angielskiego w Polsce. To jest kobieta, która współpracuje z największymi

Speaker A

influencerami, kobieta sukcesu, która również zbudowała bardzo dochodową markę, ale jednocześnie sprawiła, że ma poczucie niezależności.

Speaker A

Myślę, że można by było rzec, że kwestia definicji sukcesu została spełniona, ale nie zawsze jest w pełni szczęśliwa.

Speaker A

Powiedziałaś mi na początku naszej wcześniejszej rozmowy, o czym będziemy rozmawiać. Przecież to wszystko przyszło tak łatwo.

Speaker A

Myślę, że ta nasza dzisiejsza rozmowa nie będzie o biznesie, o Instagramie, ale o tym, że sukces nie zawsze daje w pełni szczęście.

Speaker A

Dziękuję ci przede wszystkim za to, że chcesz podzielić się tą częścią siebie. Katarzyna Rzeszot. Witam cię, Kasiu.

Speaker A

Cześć. Co u ciebie aktualnie? Czuję spokój. Myślę, że mam wiele kwestii prywatnych ułożonych w życiu.

Speaker A

Natomiast wciąż nie czuję się w pełni szczęśliwa. Nie czuję się spełniona, pomimo tego, że tak jak ludzie mówią, tak jak ty mówisz, osiągnęłam sukces. Nie czuję tego spełnienia.

Speaker A

Powiedziałaś też, że być może jest to przez to, że to przyszło tak szybko. Możliwe, ponieważ ja w wieku 24, 25 lat już założyłam swoją firmę i już to bardzo szybko wystartowało ze względu na pandemię. Z racji tego, że

Speaker A

wcześniej prowadziłam zajęcia stacjonarnie i pamiętam, był moment, wróciłyśmy z mamą z Australii i ja się tak zastanawiałam, co ja mam teraz ze sobą zrobić?

Speaker A

Nie mogę się już spotkać z tymi ludźmi stacjonarnie. My tam nawet byłyśmy zamknięte wtedy, ponieważ ja oryginalnie jestem z Paczkowa. Byłyśmy w tym Paczkowie zamknięte przez trzy tygodnie,

Speaker A

jakoś tak bardzo długo ta kwarantanna trwała. A i przez te trzy tygodnie pamiętam, dziennie siedziałam i martwiłam się, zastanawiałam, czy ja będę właściwie w stanie opłacić czynsze, jak wrócę do tych Gliwic. Czy ja będę miała zapłacić za mieszkanie,

Speaker A

za internet, za tego typu sprawy, takie drobne, dosłownie drobne, ponieważ przed wyjazdem do Australii ja już bardzo dużo zarobiłam, bardzo dużo.

Speaker A

Natomiast ja wszystko na bieżąco wydawałam i to na po prostu to, co chciałam mieć w aktualnej chwili, czy nawet na wyjazd do Australii, czy na jakieś tam właśnie zakupy związane z ubraniami, z torebkami. Od zawsze gdzieś tam bardzo dużo torebek kupowałam.

Speaker A

Myślę, że znam się na torebkach, bardzo znam się na torebkach. Generalnie to właśnie siedząc w tym Paczkowie mówię: "Co ja ze sobą zrobię?" I słuchajcie, a w pewnym momencie zadzwoniła do mnie uczennica i zapytała, czy byłabym zainteresowana połączeniem

Speaker A

się na Skypie, bo ona tak bardzo lubi mieć te zajęcia ze mną. Ona sobie nie wyobraża innego nauczyciela ściągać, bo nawet mogłaby stacjonarnie, ktoś mógłby przyjechać, złamać te zakazy i ona chciałaby się połączyć na Skypie. Mówię: "Jezu, no świetny pomysł, połączymy się

Speaker A

na Skypie". No i zaproponowałam całej reszcie uczniów, których do tej pory prowadziłam i wszyscy się zgodzili na tego Skype'a i tak właśnie się zaczęło.

Speaker A

Ale powiedz tak, zarabiałaś dużo, ale byłaś sama w tej firmie, to znaczy robiłaś indywidualne konsultacje języka angielskiego, tak? Natomiast ja pracowałam od godziny 8:00 do godziny 20:00, 21:00 bez przerwy dziennie.

Speaker A

Wiadomo, tam poza studiami, a sprawami studenckimi bardzo, bardzo, bardzo dużo poświęcałam czasu pracy i później nastąpiła pandemia, to co przed chwilą powiedziałaś, że pojawiła się taka żaróweczka, ej, mogę to prowadzić przez internet. No i zaczęłaś prowadzić

Speaker A

te konsultacje, nadal jeszcze indywidualne, ze swoimi uczniami w formie online. Kiedy przyszedł moment na to, że zdecydowałaś się być może zatrudnić innych współpracowników?

Speaker A

Wiesz co, to było tak, była influencerka, która pamiętam była rok w Monarze i ona wróciła z tego Monaru, wróciła do łask. Dziewczyny ją zaczęły śledzić jeszcze chyba, wydaje mi się, bardziej intensywnie. Były ciekawe, jak ona tam sobie poradzi. I ona chyba

Speaker A

pisała maturę. Ja do niej napisałam, bo wcześniej gdzieś tam umawiałyśmy się nawet na imprezę. Ja do niej napisałam: "Słuchaj, nie mogę powiedzieć imienia, zapisz się do mnie na angielski i w zamian za to po prostu za reklamowanie ja cię nauczę do tej

Speaker A

matury, ja cię przygotuję". I później drogą pantoflową poszło dalej. A z racji tego, że wszyscy byli zamknięci, była ta pandemia, ludzie nie wychodzili z domu, ja już nie pamiętam ile to czasu trwało, pandemia cała 2 lata.

Speaker A

Ile byliśmy pozamykani? Mniej więcej 2 lata. Tak. To później to wystrzeliło. Zaczęły się te wyjazdy, firmy zaczęły zabierać influencerów do różnych krajów, influencerzy zaczęli podróżować, co dla mnie było takie nie do końca, dla mnie było to dziwne, bo nagle wszyscy byli

Speaker A

wszędzie, a to ja zawsze byłam wszędzie. Ja zawsze podróżowałam bardzo dużo i dla mnie to było takie: o kurde, wiem jak się zachować na wakacjach, wiem jak rozmawiać z obcokrajowcem. Ja to wykorzystam. I pisałam do

Speaker A

influencerów, proponowałam współpracę. No i właśnie tak to się zrodziło. Coraz więcej tych kursantów też pamiętam zaczęło się zapisywać. I właśnie pamiętam też, zadzwoniłam do księgowej i mówię: "Słuchaj, ja nie wiem co mam zrobić, bo ja już nie mogę przyjmować

Speaker A

tych ludzi, tych influencerów. Ja już też nie do końca mam gdzie wpisywać kolejnego, zapiszę, to będzie znowu kolejne grono gdzieś tam odbiorców, kolejne zapisy". No i ona mówi: "No to zatrudnimy pierwszą osobę." Z umowami nam się tam po prostu wszystko skleiło w

Speaker A

pewnym momencie, żeby też gdzieś tam wychodzić na czysto. Znalazłyśmy na to patent, no i zaczęłyśmy zatrudniać tych ludzi. No i na początku studentów, wiadomo, do 26 roku życia, nie będę owijała w bawełnę, bo po prostu tak się opłaca.

Speaker A

Ale potem ci studenci z nami zostawali. Ja mam nawet pracowników od sześciu lat takich lojalnych, którzy cały czas są u mnie w firmie, cały czas wybierają English Rules i nawet nie przechodzą na swoją własną działalność. Zresztą nie

Speaker A

mają w umowach zapisu, że gdzieś tam nie mogą swoich działalności otwierać. Broń Boże, tak nie robię. Natomiast są po prostu lojalni,

Speaker A

cały czas są z nami, ponieważ zapewniamy bardzo fajne warunki i też mamy fajną atmosferę przede

Speaker A

wszystkim w firmie między sobą, nie? Takie naprawdę fajne grono ludzi, którzy są zrzeszeni. Mam też wspólne grupy messengerowe, rozmawiamy z tymi lektorami cały czas, cały czas mamy kontakt, dzielimy się materiałami. Myślę, że w przyszłości chciałabym,

Speaker A

ponieważ lektorzy są z całej Polski, właściwie do całego świata, ale jeżeli kiedyś się uda, fajnie byłoby zrobić taką integrację, ich wszystkich zaprosić w jedno miejsce, poznać, no bo to też tak online to wiadomo, że troszeczkę inaczej, prawda? To jest bardzo ciekawe

Speaker A

co mówisz, bo pojawia się uśmiech na twojej twarzy, pojawia się szkliste troszeczkę oko, ale takie zadowolenia i bardzo dużo pracowałaś. No popatrz, no pracować codziennie od 8:00 do 20:00, 21:00 z jakimiś małutkimi przerwami na studia czy może na jedzenie chociażby w

Speaker A

ciągu dnia. To nie jest tak, że t

Speaker A

Później przerwa na siłownię, ewentualnie jakieś obowiązki domowe. No chociaż to mi się nie zdarza. yyy [śmiech] to mi się nie zdarza, nie gotuję, nie sprzątam. Natomiast no wiadomo, coś tam trzeba ogarnąć, są jakieś tam inne rzeczy do zrobienia dziennie i zaraz po

Speaker A

tym znów zaczynam zajęcia 18:1 dziennie. Nawet dzisiaj skończymy o 19:00 podcast, o 20:00 mam a zajęcia. Natomiast ja prowadzę zajęcia z samymi celebrytami, influencerami. Nie przyjmuję. Mam, okej, mam kilku uczniów. Dobra, mam kilku uczniów takich swoich stałych, którzy

Speaker A

jeszcze nawet nie mają umów podpisanych. Nigdy nawet nie kazałam, nie prosiłam o podpisanie umowy, mimo tego, że każdy kursant w naszej szkole taką ma.

Speaker A

No wiesz, że są, nie? Ty jesteś tak, to jest taka też umowa ustna właściwie i i też no to już są takie stałe współprace, na przykład chłopca 6 lat uczę, 6 lat.

Speaker A

Ja nawiązuję do tego, że powiedziałaś, że to z taką łatwością przyszło, a to jednak był ogrom twojej pracy. Nie widzisz tego?

Speaker A

Nie widzę tego, bo lubię się łączyć, uczyć. A czy to nie jest tak, że po prostu ty to lubisz i nie nazywasz pracą?

Speaker A

Praca. Dla mnie to chyba nie jest praca i może stąd to wynika. Oczywiście czuję wypalenie zawodowe po tylu latach, ponieważ ja uczę od 18, 19 roku życia, to jest 12 lat, więc dziennie prowadzić zajęcia od rana do wie to jest bardzo

Speaker A

dużo i i po prostu te pomysły znikają, tematy nawet to nad czym możemy pracować, bo czasami już na przykład cała gramatyka jest przerobiona z uczniem, tak jak mówię tutaj 6 lat uczę chłopca. No i na przykład my prowadzimy

Speaker A

głównie teraz konwersację, wracamy sobie do tej gramatyki, jeszcze powtarzamy niektóre struktury, ale no nie ma nie ma aż takiej potrzeby, więc y głównie konwersacje. No i te tematy się kończą, wiadomo, rozmawiamy o tym, co się dzieje na co dzień u nas, natomiast no to się

Speaker A

wszystko też kończy, nie? I przychodzi też moment, w którym ja często nie wiem o czym z tymi uczniami rozmawiać.

Speaker A

Jak sobie z tym radzisz? Ja ci powiem tak, ja generalnie też uważam, że ja troszeczkę pełnię rolę psychologa podczas zajęć i to jest dla mnie bardzo męczące. Czuję przebodźcowanie, ponieważ ja też często nie jestem w stanie, ja nie wiem co odpowiedzieć. Ja ja

Speaker A

często słyszę o takich rzeczach, słuchaj, podczas zajęć, jakiś romansach, aferach. Ja nie mogę tego oczywiście powtórzyć dalej, ale no ja nie wiem co odpowiedzieć. Ja nie wiem jak się zachować w danej sytuacji, bo wydaje mi się, że ja żyję chyba inaczej. O wiele

Speaker A

inaczej niż influencerzy. O wiele inaczej. Jestem inna. Ale jesteś też zmęczona, bo to są różne historie. Osoby się z tobą dzielą tym, a ty nie masz przestrzeni, żeby to wszystko pomieścić. Bywały momenty, w których zapominałam, kto co mi

Speaker A

powiedział [śmiech] i bywały momenty, że łapałam się na tym, że nawet sama słyszałam po drugiej stronie yyy ekranu, że ktoś po prostu czuje, że ja nie wiem o czym ja mówię. To już po prostu działało jak katerynka. No nawijałam po

Speaker A

prostu. Ale to też nie jest ze zmęczenia. Wydaje mi się, że to jest kwestia zmęczenia. Tak.

Speaker A

No pracujesz bardzo dużo, codziennie starasz się zachować ten work life balance. Chociaż może na siłownię, ale to też jest męczące.

Speaker A

Wiesz co, ja się złapałam na tym. Mam takiego ucznia o 21:30 dziennie od poniedziałku do niedzieli. Złapałam się na tym. Pojechałam do Monaco, byłam na wycieczce takiej samochodowej.

Speaker A

Jeździliśmy sobie w po Monaco, po Francji, po no tam po tych regionach. I generalnie się złapałam na tym, że się od tej 21:30 z tym uczniem łączyłam.

Speaker A

Siedzieli wszyscy znajomi na kolacji, celebrowali wyjazd, a ja siedziałam przed monitorem i rozmawiałam na teraz Steamsie, z moim uczniem i pytałam się, co słychać. Się upewniłam, czy wszystko jest w porządku.

Speaker A

Czemu to robisz? Czemu nie dajesz sobie przestrzeni chociażby na urlop? Wydaje mi się, że to z sympatii do drugiego człowieka, braku asertywności też.

Speaker A

Nie mam serca. Nie mam serca bardzo często odmawiać zajęć, proponować zastępstw. Mam z tym problem, bo uważam, że ja to zrobię najlepiej. Też nie uważam, że moi lektorzy są gorsi, jeżeli chodzi o nauczanie, ale też kwestia przeprowadzenia tego marketingowo.

Speaker A

Myślę, że takie zachowanie granicy, nie? Tak, między jednym a czyli naszym kursantem, a też naszymi potrzebami. Przecież oni też wyjeżdżają na wakacje. Chciałam też pokazać, że też są ludźmi.

Speaker A

Bardzo często też zajęcia odwołują. Mam potężny z tym problem, ponieważ ja się dowiaduję 5, 10 minut przed zajęciami, że te zajęcia się często nie odbędą. No i ja wtedy te pół godziny, no muszę sobie jakoś zagospodarować. Ja mam

Speaker A

bardzo ciężko z tym, żeby sobie zaplanować, zorganizować dzień. Bardzo często, bo tak mówię, że 8, 12:00, 13:00 zaczynam. No ale często tak 8:30 na przykład, nie wiem, 10:00 te zajęcia są odwołane, nie? I tam jest luka pół godziny przerwy i na przykład muszę to

Speaker A

potem przełożyć na 13:00, 14:00, kiedy ja sobie zaplanuję siłownię. Ja często muszę coś odwoływać, co jest na przykład y co mogłabym zrobić dla siebie, nie?

Speaker A

Jakąś taką czynność typu siłownia, typu jakieś zakupy. No bo ty jesteś ciągle dla nich.

Speaker A

Tak. Nie wstawiasz tej granicy, że byliśmy umówieni. W takim razie widzimy się jutro o 8:30. Ale ja wiem, że mi to przepadnie, jak ja czegoś nie złapię w danej chwili, w danym momencie, to mi to przepadnie. Ja mam chyba FOMO to się

Speaker A

nazywa of, ale też lęk też. Lęk też na pewno. Lęk też tak przed odpuszczeniem.

Speaker A

Tak, tak. Coś, coś mnie ominie przed tym, że ta jedna konsultacja, tak to mogę powiedzieć, no spotkanie, nauka.

Speaker A

E, jeżeli by się nie odbyła, to by coś, coś straciła, tak? Coś, coś mogło mi się stać, coś mogłabym stracić. No takie takie takie poczucie straty. Zgadza się.

Speaker A

Co czujesz? Co z tym robisz? Jak pojawia się to poczucie straty, to są takie wewnętrzne potężne napady gniewu.

Speaker A

Czuję niepokój, stres. Bardzo często nie jestem w stanie sobie z tym poradzić. bardzo często, ale yyy ja na przykład bardzo kocham motoryzację, kocham samochody i co pozwala mi troszeczkę się wyluzować, no to właśnie prowadzenie samochodu bez celu. Często wsiadam do samochodu i

Speaker A

jeżdżę po Katowicach, a po bliskich miastach, robię sobie takie road tripy yyy krótkie, po prostu znikam i ja wtedy telefon odkładam na dwie czy trzy godziny i nikt nie ma ze mną kontaktu.

Speaker A

To jest jedyny moment, kiedy włączam tryb nie przeszkadzać. Super. To jest coś, czego można się złapać. y c kwestia tej tego relaksu tego jaka jest Kasia bez telefonu.

Speaker A

Ale czy to nie jest tak, że to nie jest czas wyznaczony na relaksację tylko moment, żeby tak naprawdę zagłuszyć ten gniew czy inne trudności, które się pojawiają, żeby w jakiś sposób troszeczkę popuścić z ciała.

Speaker A

Moim marzeniem jest odłożenie telefonu chociaż raz w życiu na jeden dzień. To musiałaby być jakaś choroba, to musiałaby być jakaś operacja.

Speaker A

Dosłownie byłam po kilku operacjach plastycznych, więc to nie jest nic poważnego z mojego własnego wyboru. I ten telefon faktycznie po tej narkozie był odłożony przez kilka godzin i oczywiście stres był lęk, natomiast no byłam odłużona lekami, więc jeszcze nie

Speaker A

było poczucia straty czegoś, no bo cały czas to FOMO, prawda? Natomiast chciałabym odłożyć telefon na cały dzień kiedyś będąc gdzieś na przykład za granicą. na wakacjach nie stresować się tym, że moi pracownicy na przykład mnie potrzebują, bo ja też

Speaker A

mam struktury w firmie, nie tylko zatrudniam lektorów, ale mamy całe biuro koordynatorów, pracowników biurowych, y osoby zatrudniamy oczywiście do a marketingu, do dzwonienia, do oddzwaniania, przepraszam, na na te wszystkie zapisy. Więc to jest to są potężne struktury. My obecnie

Speaker A

zatrudniamy prawie 150 osób i dla mnie to jest niemal niemożliwe, aby ten telefon odłożyć. Spróbujmy zrobić taki challenge. Wyobraź sobie, że jutro nie dotykasz tego telefonu. Jak by wyglądał twój dzień? Próbowałabym się czymś zająć.

Speaker A

Może zaczęłabym od zrobienia śniadania. Usiadłabym na kanapie i zaczęłabym krzyczeć. Myślałam, że powiesz płakać. Oddajcie mój telefon.

Speaker A

krzyczeć jest bardziej w moim stylu. Wiesz, takie zmiany nie przychodzą z dnia na dzień, więc ja jestem świadoma, że jutro tego nie zrobisz, ale być może nie trzeba od razu spełniać takiego marzenia w całości, że to musi być cały

Speaker A

dzień, ale zacząć od godziny, pół godziny dziennie. Bardzo mi się to przyda. Bardzo mi się to przyda i naprawdę od dłuższego czasu nawet mamy taki temat, bo teraz mamy własne materiały i tam właśnie mamy różne tematy w zależności od poziomu od

Speaker A

A1 do C1. Pamiętam właśnie ostatnio znalazłam wśród tych materiałów, bo to moi pracownicy tworzą temat, który mnie bardzo zainteresował i to był po prostu temat telefon komórkowy. Bardzo dużo pytań odnośnie właśnie różnych urządzeń, bla bla bla bla. No i

Speaker A

tam było takie pytanie, było napisane, czy jesteś w stanie sobie zrobić taki day od telefonu. No i z ten w ogóle cały temat mi się spodobał. yyy rozmawiałam z jednym uczniem, z drugim, z trzecim i wszyscy mówią, że nie, że nie ma takiej

Speaker A

opcji. Ja mówię, że no, no nie ma takiej opcji. Nie odłożyłabym telefonu komórkowego nawet na godzinę. Jak ja sobie sprawdzę na przykład w moim urządzeniu, ile godzin dziennie spędzam na telefonie, to to jest 10 11. Często też prowadzę zajęcia z telefonu, więc to

Speaker A

jest mam miniusprawiedliwienie, natomiast nawet na siłowni nie jestem w stanie go do szafki odłożyć na chwilę.

Speaker A

Muszę cały czas być obecna. I tutaj no nie tylko yyy kwestia gdzieś tam znajomych, którzy do mnie nap, ja muszę być cały czas w firmie, cały czas muszę być y dostępna, gdyby coś się wydarzyło.

Speaker A

Oczywiście mamy też osobę zatrudnioną od hru-u, natomiast gdyby gdybym była, nie wiem, gdybym musiała na przykład jakiś przelew zrobić, umowę na przykład odesłać podpisaną, tego typu kwestie.

Speaker A

I tu dotykamy twojego poczucia kontroli, tego nie odpuszczania, nie dawania sobie przestrzeni na to, że przecież mam inne wykwalifikowane osoby na stanowisku, które powinny za to odpowiadać i uważam, że każdy jest na na odpowiednim stanowisku. Ufam wszystkim swoim pracownikom, natomiast

Speaker A

nikt nie zrobi tego lepiej niż ja sama. Niczego nikt nie zrobi lepiej niż ja sama.

Speaker A

Najbardziej ufam sobie. To ważne co mówisz. No bo tak naprawdę za siebie możemy być powiedzmy najbardziej pewni. Możemy ufać sobie, swoim rodzicom, mamie i księgowej. To jest tyle.

Speaker A

Ale jeżeli chodzi o pracowników, no to też oni są po coś, nie? I mam wrażenie, że przy takiej dużej ilości osób to jesteś po prostu przemęczona.

Speaker A

Bardzo, bardzo, bo to nie jest tylko angielski. Mamy też niemiecki, hiszpański, francuski, włoski. Teraz założyliśmy korepetycje z przedmiotów ścisłych. Mamy English Rules Matura, English Rules Kids, które rusza od września. Tak więc no myślę, że zaczyna być tego za dużo. Żałuję, że nie

Speaker A

zrobiłam tego jako jednej firmy, tylko podzieliłam to na takie filie, więc nawet mamy gdzieś tam profile na Instagramie chyba tam siedem czy osiem. To jest tragedia jakieś powiadomienia dostawać.

Speaker A

Wszystko to wyciszyłam. Pracownicy są za to odpowiedzialni, żeby tam odpisywać na wiadomości, ale pamiętam, że no miałam takie lawiny wiadomości. Powiadam, mówię: "Jezus Maria, dajcie leave me alone, dajcie mi spokój". No jest, jest tego dużo. My też piszemy podręczniki,

Speaker A

ebooki i podręczniki drukujemy też w wersji papierowej są dostępne. Do tego teraz dla klas 13 w szkołach podstawowych wymyśliłam książki książeczki.

Speaker A

Mega fajny projekt w ogóle z jam jamnikami graficznie w środku. M bardzo się cieszę, bo kocham jamniki. Sama mam dwa. Yyy, ale naprawdę jest tak przeurocze. No i te książeczki będziemy właśnie od września sprzedawać. Ja też szukam teraz handlowców. Jestem na

Speaker A

etapie rozwijania jeszcze czegoś innego, bo to w ogóle nie ma związku z nauczaniem, prawda? To jest to jest jakby sprzedaż produktu tym razem, bo my sprzedajemy usługę, a to jest produkt, to jest jeszcze coś innego. No te podręczniki już były w tle, ale to jest

Speaker A

jeszcze coś innego. Wideoksy, robimy, aplikację swoją tworzę. Bardzo dużo tego jest. Dużo mam z pół głowy.

Speaker A

Bardzo dużo. Natomiast to wszystko ktoś robi za mnie. Ktoś jest za to odpowiedzi. I inaczej inaczej ja jestem za to wszystko odpowiedzialna, ale z racji tego, że ktoś na przykład dostaje zlecenie ode mnie, to wydaje mi się z

Speaker A

tyłu głowy, że to po prostu wyjdzie, no po prostu pójdzie, nie? że że ja nie muszę nic z tym robić, więc ale potem ja też jestem odpowiedzialna za marketing, za sprzedaż tego wszystkiego. No marketingiem się do tej pory też w firmie zajmuje. Mamy też

Speaker A

pracownicę Olę, która no Jezus Ola jest Ola jest naprawdę genialna. Natomiast no cały czas gdzieś tam jesteśmy na łączach. My dziennie rozmawiamy, dziennie rozmawiamy, omawiamy różne strategie.

Speaker A

Dlaczego umniejszasz swoim osiągnięciom? umniejszam bardzo. Nie lubię rozmawiać o sobie i jak rozmawiałyśmy właśnie przed podcastem przez chwilę, no ja sobie myślę, ale kim ja jestem? Czemu czemu ja jestem zaproszona do do rozmowy, do wywiadu? Co ja mogę ciekawego powiedzieć? Moim

Speaker A

zdaniem mnóstwo ciekawych wątków dotyknęłaś. Jesteś młodą kobietą, która osiągnęła już bardzo dużo. Zobacz, ile robisz w tej firmie.

Speaker A

Chociaż mam wrażenie, że jak to mówię, to nie wiem, czy to do ciebie dotrze, czy jakby poczujesz to tak wewnętrznie w sobie, bo mam wrażenie, że jesteś troszeczkę na takim wyparciu, że nie chcesz zauważyć, że stworzyłaś coś naprawdę pięknego, codziennie pracujesz.

Speaker A

To nie jest tak, że ty leżysz, pachniesz i patrzysz w sufit. Ja wciąż tego nie widzę jako pracy.

Speaker A

Dziękuję pięknie za te słowa, natomiast wciąż tego nie widzę. E, nie, nie uważam, że to jest praca. Może to jest tak już naturalne wszystko. Te wszystkie dni, każdy dzień wygląda tak samo, nawet podczas wyjazdu, że że to wszystko

Speaker A

weszło mi. Ja mam wrażenie, że ty jesteś ciągle w pracy, którą lubisz, ale czy praca zawsze musi być ciężką pracą na kopalni? Coś co cię tak gdzie idziesz z niechęcią?

Speaker A

Nie, nie zawsze musi. I stworzyłam sobie bardzo fajne środowisko pracy, ale nie jestem w stanie stanąć z boku i na to wszystko spojrzeć i się docenić.

Speaker A

Nie widzę tego i mnóstwo osób dziennie powtarza mi, że osiągnęłam sukces, chce ze mną rozmawiać, pyta się mnie o rady biznesowe, ja oczywiście je udzielam, natomiast nie czuję się wciąż jakby odpowiedzialna do tego, żeby takie rzeczy robić i nie czuję się pewna, a

Speaker A

nie czujemy się pewni, kiedy wiedzy nie mamy. Tak mi zawsze mama powtarza. Wystarczającej wiedzy. No tak jest w szkole i wszędzie, więc może ja czuję jakiś brak, nie, jeżeli chodzi o prowadzenie firmy, jeżeli chodzi o ogólne masz ogromną wiedzę tak naprawdę z

Speaker A

każdego aspektu. Na naszej wcześniejszej rozmowie troszeczkę wprowadźy. Powiedziałaś, że masz e różne osoby od różnych rzeczy i nie musisz się tym zajmować, ale ty codziennie z każdym chyba działem jesteś na łączach.

Speaker A

Jestem na łączach dziennie. Tak. Tak. koordynuję sprawdzam. Można tak powiedzieć, ale łapie się na tym, że yyy często proszę innych już o podjęcie jakieś decyzji. Może to są jakieś mniejsze decyzje, bo wiadomo, że za te główne ja odpowiadam, ale łapie

Speaker A

się na tym, że chcę zlecać podjęcie decyzji innym i bardzo się wtedy czuję spokojna, wolna.

Speaker A

Super, co mówisz, bo to jest jakby kolejny etap. troszeczkę delegowania obowiązków, co nie jest łatwe przy dużym poczuciu kontroli.

Speaker A

Nie jest to łatwe. Z racji tego, że ja nigdy nie domyślałam się, że to wszystko będzie tak duże, że firma się tak rozwinie, wciąż czuję właśnie ten brak wiedzy, bo ja robię wszystko, ja się wszystkiego uczę sama, wszystko na od nowa. No ale masz

Speaker A

wewnętrzną taką intuicję, w którą stronę pójść. Zgadza się. Natomiast jeżeli yyy no nawet znajomi z wielkimi firmami to wszystko jest dziedziczone po kimś.

Speaker A

Rzadko kiedy zdarza się, żeby ktoś musiał coś od nowa budować. Ja mam 30 lat, jestem młoda i nigdy się jeszcze nie wyszalałam. Nigdy mam wrażenie, że nie miałam nie od sześciu lat ja nie mam fajnego życia towarzyskiego. [śmiech]

Speaker A

Od kiedy firma powstała, od kiedy powiedzmy tak się rozrosła. Był też covid, więc nie można było wiadomo tak do ludzi wychodzić, ale no brakuje mi tego. Uważam, że bardzo mało zrobiłam rzeczy, które robią osoby w moim wieku. bardzo mało. Wiesz, pod

Speaker A

względem pracy, takiej kwestii finansowej jesteś na takim levelu, gdzie rzadko 30latek jest w stanie takie coś osiągnąć. Tym bardziej, że tego nie dziedziczyłaś, stworzyłaś wszystko od początku sama, ale to było kosztem też czegoś, kosztem życia towarzyskiego, kosztem odpoczynku. Wiesz co, ja w wieku 24 lat

Speaker A

już dom zbudowałam, także musiałam bardzo szybko dorosł, chociaż ja wiem, czy ja musiałam szybko dorosnąć. To to była kwestia tego, że że pamiętam 25 lat miałam, przepraszam, jak dom zbudowałam, 25 lat to była kwestia tego, a że ja zawsze byłam inna

Speaker A

i ja nie chciałam mieszkania. Wszyscy dążyli do tego, żeby mieć mieszkanie wtedy w wieku 20, 25 lat, a ja chciałam od razu dom. Ja musiałam mieć najwięcej, najlepiej i ja wtedy naprawdę harowałam jak w.

Speaker A

Skąd te przekonanie, że muszę mieć najlepiej najwięcej? Wiesz co, wydaje mi się, że m to jest kwestia tego, że moja mama nigdy w życiu nie powiedziała mi, że jest ze mnie dumna. Nigdy. I ja zawsze chciałam być lepsza. Zawsze chciałam jej udowodnić,

Speaker A

pokazać, że mogę dużo, że dużo osiągnęłam, bo ona też jest biznes woman. Właściwie to też była tam dyrektorem handlu i marketingu w bardzo dużej firmie. A i jako kobieta no 20, 30 lat temu będąc dyrektorem osiągnęła sporo, bo nigdy kobiet nie dopuszczali

Speaker A

na takie wysokie stanowiska. No i wiedząc to, mając to z tyłu głowy, wydaje mi się, że no też chciałam dojść do czegoś i też chciałam z czegoś zasłynąć, coś pokazać, udowodnić mojej mamie przede wszystkim, ponieważ ojciec mnie zawsze wspierał i co by nie było,

Speaker A

zawsze zawsze, ale to zawsze mogłam na niego liczyć i nigdy nie usłyszałam, że robię coś źle. A zómej mamy bardzo często to słowo padło. Dlatego ja do tej pory się niektórych rzeczy nie tykam, nie sprzątam i nie gotuję, bo mama

Speaker A

zawsze mówiła, że robię coś niedokładnie i tego nie robię. Twoja mama w jakiś sposób też troszeczkę cię do tego nie dopuszczała.

Speaker A

Trochę czujesz do tego awersję, no bo jeżeli ktoś zawsze ci mówi, że robisz coś źle nie tak, to w końcu nie chcesz tego robić.

Speaker A

Zgadza się. natomiast myślę, że też ciągnęła mnie tym, y, no nie, nie chciała, abym w ogóle się takimi rzeczami zajmowała, tak mi się wydaje. I też zawsze powtarzała, że nigdy nie mogę być zależna od mężczyzny. Nigdy. Zawsze muszę sobie na wszystko sama zapracować.

Speaker A

Ja muszę mieć swoje. Moja mama, e, jest ciężkim człowiekiem. Bardzo ją kocham, sporo mi przekazała w życiu. Natomiast no też wydaje mi się, że bardzo mocno mnie skrzywdziła właśnie słowami, które pamiętam do dziś. My nie mamy takiego dziennego kontaktu. Moja mama mieszka w

Speaker A

województwieopolskim, ja tutaj na Śląsku i nie rozmawiamy dziennie, bo ja w którymś momencie oczywiście jeździmy na wyjazdy, podróżujemy, jeździmy w jakieś tam egzotyczne kraje, bo to jest nasza pasja. Moja mama też, ona już ze 100 krajów na pewno zwiedziła już sobie może

Speaker A

ona już ten licznik tam niedługo zamknie. Ja też sporo i jak podróżujemy, to podróżujemy razem.

Speaker A

No bo też umówmy się, ja nie mam znajomych, których po prostu stać na tego typu już później podróże, ale na tych podróżach to się kończy. Czasami sobie coś miłego napiszemy, ale raczej się unikamy i ona unika mnie i ja unikam

Speaker A

kontaktu z nią. Tak było zawsze? Nie myślę, że od dwóch lat, kiedy zrozumiałam, że nie ma to znaczenia, że jest moją matką, tylko po prostu źle nam nie działa. Jesteśmy toksyczna wobec siebie i trzeba to zdystansować. Brzydko to

Speaker A

zabrzmi. Kocham moją mamę. Bardzo dużo jej zawdzięczam. Bardzo dużo. Natomiast nie czuję, aby kiedykolwiek potraktowała mnie poważnie.

Speaker A

Kim ona chciała, żebyś była? Lekarką bądź prawniczką. Ona mnie wysłała wieku 15 lat. Rodzice mnie wysłali właściwie na wymianę zagraniczną. Rok w wieku 15 lat mieszkałam w Stanach. Tam nawet była taka umowa, że ja nie mogłam do domu

Speaker A

wrócić, nie mogłam w ogóle się z rodzicami zobaczyć. I ja przez pierwsze trzy miesiące tęskniłam, pamiętam po trzech miesiącach ja nie chciałam wracać. [śmiech] Nie chciałam wracać do tego domu. No przypomniałam. Miałam bardzo fajnych rodziców goszczących. Ta pierwsza

Speaker A

rodzina taka była nieudana, bo tam był wojskowy. Zabrali mi paszport, nie pozwolili kontaktu z rodzicami. Ja 15 lat w tych stanach sama. Mówię: "Jezus kochany, co następne". No ale tam koordynatorka zmieniła mi tę rodzinę na takich bardzo fajnych ludzi, Kie i i Pola. Bardzo do

Speaker A

tej pory mamy super. To jest mój drugi tato. To jest naprawdę ekstra. Super. Mamy stosunki a nawet się odwiedzamy też do tych stanów do nich lata. Oni też odwiedzili mnie. Naprawdę ekstra.

Speaker A

Ale no w wieku 15 lat pojedź sobie sama za granicę i sobie rok mieszkaj z obcymi ludźmi. Więc moja mama zawsze gdzieś tam do przodu starała się mnie wybijać, pokazywać świat. Robiłam klasę z maturą międzynarodową. Też sobie bardzo średnio

Speaker A

radziłam, bo w Stanach co dodawałam ułamki na matematyce, a tutaj pochodne całki, człowiek się musi cofnąć. Ja też ciężkie przedmioty wybrałam. biologię, chemię, na rozszerzeniu, fizykę. Tam siedem przedmiotów się wybierało w klasie z maturą międzynarodową. Bardzo ciężka klasa. Zostałam wrzucona naprawdę na

Speaker A

głęboką wodę. E i całe życie właśnie miałam taką presję. Całe życie miałam presję ze strony mojej mamy. Ja musiałam jak najlepsza szkoł, jak najlepszą szkołę zrobić. Tutaj te stany też pływałam. No to jest takie wszystko bardzo obciążające psychicznie. A

Speaker A

później już studia to skończyłam filologię angielską, magisterkę zrobiłam z filologii angielskiej. Natomiast ja wybrałam to, co będzie najlżejsze, to, co znam.

Speaker A

Czułaś się w tym bezpiecznie? Tak, tak. Wiedziałam, że co by nie było, ja ja zawsze jakby przebrnę, zawsze zdam, że, że to jest w ogóle naprawdę bardzo proste do zrobienia. I stąd też właśnie później założenie firmy.

Speaker A

Co twoja mama powiedziała, albo być może nie powiedziała, jak się zachowywała, kiedy nie poszłaś tą drogą, którą ona sobie wymarzyła? Wydaje mi się. Nie, nie skomentowała tego. Nie skomentowała tego, ale może miała takie poczucie, poczucie żalu do mnie.

Speaker A

Ciężko, ciężko mi powiedzieć. Nigdy, nigdy nie zapytałam. Nigdy nie zapytałam. Powiedziałaś, że nigdy nie powiedziała ci, że jest z ciebie dumna, ale czasem osoby nie mówią. Czy masz poczucie, że być może gdzieś wewnątrz ona nie potrafi tego powiedzieć?

Speaker A

Tak, ona też żyła w innych czasach. Zgadza się. Ona też tego wszystkiego nie rozumie do końca. social mediów, influencerów, tego co ja robię, tego, że muszę być obecna nawet na swoim profilu, na Instagramie dziennie. Wydaje mi się, że ona nie wie czym jest. Chociaż

Speaker A

ostatnio mi wysłała jakąś rolkę z Instagrama. Coś, coś było. No ale nie wiem, może gdzieś tam [śmiech] potajemnie coś tam sobie zjechaczem zaryka. No ale to też nie jest takie poczucie być może właśnie i to mi się troszeczkę nasuwa, że ty się bawisz, a

Speaker A

nie a nie pracujesz, bo to jest coś takiego niby fajnego. Możliwe. Ona tak to widzi, tak, że że po prostu te pieniądze gdzieś tam na prawo i lewo rozdaje.

Speaker A

No generalnie bardzo mocno mnie ciśnie. Mam ten swój dom, ale bardzo mocno mnie ciśnie, żebym kupiła sobie mieszkanie.

Speaker A

No ja generalnie tego mieszkania nie kupuję, no bo nie wiem gdzie będę mieszkała, za rok, za dwa, czy czy to miejsce jest moim miejscem. No i moja mama gdzieś tam ma takie wiecie jak kiedyś było, wydaje mi się poczucie

Speaker A

bezpieczeństwa z tym. Ona ona myśli, że że to jest zapewnienie bezpieczeństwa. Sorry, inaczej. A a dla mnie ja musiała mieć z 30 mieszkań, nawet mieszkając w tym domu, żeby odczuć w ogóle zarobek na tym jakikolwiek, bo gdzieś tam pod wynajem mówi, że że trzeba się z

Speaker A

mów co mi po 4000 miesięcznie. Chcę cię jakoś zabezpieczyć. Ja to rozumiem, ale to nie jest dla mnie żadne zabezpieczenie.

Speaker A

Znaczy inwestujesz zupełnie co innego. Gdybym zaczęła inwestycje w mieszkania, w tego ja musiała mieć po prostu kilkanaście, aby to odczuć. A nie chce mi się aż tak chorować. Jasne. Na co dzień dużo pracujesz.

Speaker A

Starasz się, a być albo czasem chociaż znajdujesz czas na relaks, czy pojeżdżenie właśnie po okolicy, troszeczkę odetchnięcie.

Speaker A

Kiedy poczułaś, że coś jest nie tak, że ta droga cię męczy. Wydaje mi się właśnie podpisując umowy z kolejnymi pracownikami, co za dużo już się tego wszystkiego zrobiło, plus kolejne filie, plus teraz właśnie ten angielski dla dzieci, dla

Speaker A

maturzystów. nie jestem w stanie sama już w głowie połapać w którym kierunku to idzie, czym się w obecnej chwili zająć. No to jest jest to takie po prostu wydaje mi się, że to takie wypalenie zawodowe mini.

Speaker A

Nawet nie powiedziałabym, że mini, tylko takie dość mocne. Uczyć lubię, natomiast prowadzić firmy nie.

Speaker A

A nie chciałabyś po prostu tego w jakiś sposób masz osoby, które są za to odpowiedzialne, ale popracować nad tym, żeby troszeczkę tą kontrolę.

Speaker A

Oczywiście szef dobrze jakby zawsze sprawdzał, no mimo wszystko, ale nie każde kroki. Mam taką główną też dyrektorkę, menadżerkę, która koordynuje większość obowiązków innych, sprawuje piecze nad wszystkimi, więc jest taka osoba w firmie, ale wciąż wydaje mi się, że to

Speaker A

to zawsze będzie gdzieś tam tego się nie nie da się tego odłączyć. Pracujesz nad tym albo pracowałaś kiedyś?

Speaker A

Staram się, staram się, ale to jest po prostu kwestia myśli. Ja mam overing taki takie no naprawdę dość mocne, intensywne.

Speaker A

Skąd te poczucie kontroli? Wiesz co, wydaje mi się, że to jest po prostu to jest to się wzięło po mojej mamie. To się wzięło po prostu po mojej mamie i powielam jej niektóre zachowania w życiu codziennym. No zauważysz to

Speaker A

bardzo mocno. Bardzo mocno w tonie głosu, we wszystkim. I co wtedy czujesz? Złość. Złościsz się na siebie, na nią? Moja mama bardzo często mi się przypomina, gdy na przykład wypowiem jakieś słowo, jakiś cytat, pouczam kogoś.

Speaker A

No ja się bardzo szybko łapię na tym, że gdzieś tam, no to jest to jest to jest zachowanie mojej mamy, to nie jestem ja.

Speaker A

Co wtedy? Właściwie nigdy nad tym nie pracowałam. To są bardzo mocne emocje. Chciałabym mieć więcej po ojcu. [śmiech] Mój ojciec był naprawdę wspaniałym człowiekiem. 7 lat temu odszedł. Bardzo mocno to przeżyłam. Tam były potężne pady paniki. Potężne. Nawet do tej pory.

Speaker A

Czasami czasami to jeszcze powraca. Też farmakologicznie się musiałam leczyć, bo ojciec był dla mnie taką ostoją, spokojem, zawsze był dla mnie miły. Podchodził do mnie z szacunkiem. mówił do mnie grzecznie, serdecznie. To płynęło z jego serca.

Speaker A

To była nagła śmierć, nie? Ojciec zachorował na raka. Pojechał do szpitala, zrobili mu gastroskopie, pamiętam.

Speaker A

No i wyszła wyszła bakteria. No i zachorował na sepsę przy tym wszystkim. No i wiadomo, że Sepsa już się przyczyniła do Gronkowiec wyszedł już do do szybszej do szybszego rozwoju nowotworu, do przerzutów.

Speaker A

Zmarł. Miałeś 22 lata. 22 lata? Tak, zgadza się. O czym myślałaś? A generalnie to kończyłam wtedy studia i bardzo, bardzo ciężko przychodziło mi w ogóle pojawianie się wśród ludzi.

Speaker A

przebywanie z kimkolwiek z racji tych moich ataków paniki. Ja się wtedy bardzo mocno izolowałam. Pamiętam, że dwa tygodnie po śmierci ojca, my mieliśmy już z moim byłym partnerem wykupione wakacje na Dominikanie. Ja wtedy już też tak bardzo mocno prowadziłam zajęcia.

Speaker A

Już było mnie stać na takie fajne wakacje, takie naprawdę o inclusji full wypas. Pamiętam, że 20 parę tysięcy zapłaciłam, 23 lata miałam i za siebie i za wtedy byłego partnera. A i na te domnikanę polecieliśmy bardzo mocno za

Speaker A

tym byli, abym odpoczęła i a wyluzowała się, zajęła głowę czymś innym. Poleciałam na te domnikanę i ja pamiętam, że nie wychodziłam w ogóle z pokoju.

Speaker A

Nie wychodziłam z pokoju. Siedziałam dziennie, a i się i się po prostu izolowałam od ludzi i szukałam chłodu na przykład. Wiadom jak to jest przy napadach. Nie, nie mogłam w ogóle do gorąca wejść. Tam takie zmiany były w

Speaker A

mojej głowie. Już, już była taka [parsknięcie] rozp, no wiadomo, rozpacz, tak, no ale taki no toż szok, to dopiero dwa tygodnie. Jak ja mam się teraz bawić na na plażę, iść do baru, powiedzmy, czy na dyskotekę, jak jeden z

Speaker A

najważniejszych osób w naszym życiu. E, no nie ma już go. Mhm. Ja pamiętam, że nawet googlowałam pobliskie szpitale na wypadek, gdyby mi się coś przytrafiło złego, bo wiadomo jak to jest przy napadach paniki, wyobrażasz sobie, że że zaraz dostaniesz

Speaker A

zawał, zaraz umrzesz, coś się podzieje no z twoim ciałem, organizmem i wydarzy się tragedia.

Speaker A

Czy ty sobie zawsze sama z tym wszystkim radziłaś? Sama. Ja dopiero chodzę na terapię od trzech lat.

Speaker A

Od trzech lat współpracuję z panią Asią, która mnie bardzo wyprowadziła, bardzo mnie wyprowadziła na prostą.

Speaker A

Od dwóch lat, przepraszam, od dwóch lat. Miałaś taką potrzebę, że sama zgłosiłaś się po pomoc?

Speaker A

Tak, zgadza się. To tam też taką drogą pantoflową koleżanka chodziła na terapię i właśnie w ten sposób dotarłam do do tej mojej pani Asi.

Speaker A

Co robisz, gdy coś nie idzie zgodnie z planem? Musi wszystko iść zawsze zgodnie z planem. Zawsze musi iść wszystko zgodnie z planem i jak nie drzwiami, to oknami.

Speaker A

Czyli zawsze znajdziesz rozwiązanie. Zawsze od dziecka. Dziecka tak mam. Czy przy jakiejś klasówce, nie znam odpowiedzi, czy podczas jakiegoś spotkania. zawsze to rozwiązanie w mojej głowie szybko się pojawiało. Natomiast ja też mam ADHD, więc yyy trochę inaczej yyy mój mózg

Speaker A

funkcjonuje. Yyy jestem inna i bardzo często mi to ludzie wytykali. Natomiast po wydaje mi się, że tak od dwóch lub trzech lat ja uważam, że to jest fajne, że jestem inna i ja to nazywam po prostu jestem inna, ale

Speaker A

jestem wyjątkowa. Pięknie to na niezła, wyjątkowa, nie beznadziejna i nie jestem dziwakiem. Jestem po prostu wyjątkowa.

Speaker A

A kiedyś słyszałaś te gorsze epitety wobec ciebie? Zgadza się. W szkole. W szkole tak.

Speaker A

Dzieciaki mi dość mocno dokuczały. Myślałam od zawsze nietuzinkowo. Zajmowałam się innymi rzeczami też niż niż dzieci.

Speaker A

Dokczało cię przez to, że potrafiłeś sobie w każdej sytuacji poradzić? Wiesz co, wydaje mi się, że to tam była kwestia zazdrości też bardzo mocnej. Ja nie pochodzę z bardzo zamożnej rodziny, natomiast moja mama wszelkie wszystkie pieniądze, które zarabiała wydawała albo

Speaker A

no inwestowała we mnie, w moją edukację, albo podróżowaliśmy po świecie. I to dla tych dzieci było takie dość mocno nietypowe, no bo ja miałam już tam kilka, chyba nawet nie kilkanaście lat, już byłam na Kubie, już już zwiedzałam takie egzotyczne

Speaker A

kraje. Jeśli czujesz, że masz podobnie i potrzebujesz rozmowy, jesteśmy tu dla ciebie. Przez to później miałam ciężej, bo wiadomo, w domach się o tym rozmawiało, jak żyjemy, co robimy, ale to naprawdę była każda złotówka po prostu odłożona.

Speaker A

Moja mama nigdy nie wydawała na głupoty. Żadnych remontów w domu nie robiła. Oszczędzaliśmy na jedzeniu nawet chociażby. Nigdy nie jadaliśmy w restauracjach. Wszystko szło na podróżę albo na moją edukację.

Speaker A

Doceniasz to teraz? Bardzo ja potrafię mojej mamie podziękować i powiedzieć, że wykonała super robotę jako mama pomimo wszystko. [śmiech] Ale są też takie gorsze chwile.

Speaker A

Są też takie gorsze chwile. No teraz już wiadomo, kiedy jestem na inne na innym poziomie dojrzałości emocjonalnej, rozumiem po prostu jej niektóre zachowania. Myślę, że też to co zrobiłaś te d lata temu, postawiłaś troszeczkę granicę, no nie ucięłaś w 100% kontaktu,

Speaker A

ale jakoś go ograniczyłaś, żeby chronić siebie. Być może też troszeczkę nią. Wiesz co, tak mi się wydaje.

Speaker A

No generalnie nasze rozmowy teraz wyglądają tak, że wysyłamy sobie pieski, a albo a wysyłamy sobie zdjęcia z podróży, ze spacerów i to jest tyle. Ona się nie pyta, co tam u mnie, ja się nie pytam, co tam u niej. Ja nie chcę

Speaker A

wiedzieć i ona też nie chce wiedzieć, żeby mieć spokój. Słyszysz czasem głos swojej mamy?

Speaker A

Tak. I to jest przerażające. Boję się tego głosu. Ja się bardzo boję mojej mamy. Jeżeli yyy mogłabym wybrać jedną osobę na świecie, której się boję, to jest to moja mama. Nikogo innego się nie boję. Tylko się boję mojej mamy.

Speaker A

Dlaczego się jej boisz? Bo wiem, że zawsze ma rację i jest bardzo inteligentna i ja się tej inteligencji boję.

Speaker A

A ty sądzisz, że jesteś głupia? Nie uważam, że jestem inteligentna, bo osoby inteligentne nie mówią o sobie jako o osobach inteligentnych. Natomiast nie wiem, ciężko mi, nie wiem, ciężko mi stwierdzić. To może ktoś ocenić, to może ocenić psycholog na przykład z testem.

Speaker A

Możesz mieć takie poczucie wewnętrzne w jedną albo w drugą stronę, ale być może nie tyle co głupia, co w jakiś sposób gorsza od swojej mamy. Czujesz się? Nie, nie czuję się gorsza od niej. Uważam, że obie, gdybyśmy miały taką szczerą

Speaker A

rozmowę, mogłybyśmy naprawdę bardzo fajnie się zaprzyjaźnić i zrobić dużo. Miałaś taką przestrzeń albo chęć powiedzenia jej tego, że porozmawiajmy szczerze, wyrzućmy z siebie to, co to, co nas boli, nie? Ponieważ moja mama ze mną tylko nie potrafi rozmawiać, potrafi tylko

Speaker A

krzyczeć. A ja już mam takie lęki po różnych sytuacjach, że boję się nawet przy jakiejś głupocie czy przy jakieś maj rzeczy jej jej jej jej jej jej jej krzyku, nie jej wrzasku, jej podniesienia głosu.

Speaker A

Chronisz siebie. Tak mi się wydaje, że tak jest. Ale przez tą pracę, którą wykonujesz nad sobą, która nie jest zerojedynkowa. To nie jest tak, że nasz świat zmienia się dosłownie po, nie wiem, jednej sesji z terapeutą. To wymaga czasu, to wymaga

Speaker A

siły. Robisz dobre rzeczy dla siebie, które w końcu, mam nadzieję, też tego ci życzę, przyniosą zamierzony efekt.

Speaker A

Ale czym jest ten efekt? Poczucia spełnienia. Okej. poczucia tego, że się nie boję, że jestem warta. O tym zaczęłyśmy na początku rozmawiać, że właśnie tego spełnienia nie ma tak tego zadowolenia z siebie.

Speaker A

Chciałabym w końcu stanąć przed lustrem, powiedzieć: "Jestem z siebie dumna, wszystko jest super, nie masz się czym martwić, nie masz się czym stresować, zrobiłaś dobrą robotę. Chciałabym bardzo dzisiaj nie mogę sobie tego powiedzieć".

Speaker A

Jak myślisz, dlaczego? Wydaje mi się, że po prostu jest to kwestia jeszcze nieprzepracowanych rzeczy z przeszłości, poukładania sobie.

Speaker A

Tak, cały czas muszę pracować nad sobą, cały czas muszę się o sobie więcej, wydaje mi się, dowiadywać, to analizować i i potem nad tym pracować, przemyśleć, przepracować, zastanowić się nad tym.

Speaker A

Super, że idziesz w tym kierunku i myślę, że to w końcu przyniesie też efekt. Jesteś też osobą, myślę, że widzę bardzo zadaniową, że jak coś czegoś dotkniesz i czujesz, ach to się wzięło od mojej mamy. Zawsze jak coś zaczynasz, to musisz kończyć. To

Speaker A

są słowa, które jako pierwsze nawet mogłabym wypowiedzieć po mojej mamie. Pierwsze co mi przychodzi do głowy, wszystko co zaczynasz to kończ. Zawsze tak robisz.

Speaker A

Tak. Ale chcę ci też powiedzieć, że kilka razy jednak nie zrobiłaś. Jak poczułaś, że to nie jest dobry wybór, na przykład z jakąś inwestycją, to potrafiłaś powiedzieć nie.

Speaker A

To jest fakt. Miałam tak z aplikacją na przykład. Natomiast no po prostu bałam się, że tego nie sprzedam i później przeanalizowałam rynek i wiedziałam, że że to nie pójdzie, że już tego jest za dużo na rynku.

Speaker A

Podjęłaś decyzję, a jednocześnie wyszłaś ze schematu. Tak, ale teraz znowu do tematu aplikacji wróciłam. [śmiech] Znowu mamy rozmowy.

Speaker A

No mamy programistę teraz, z którym już uzgadniamy, co będzie w niej. No i tak nie chcę się z tym poddać. Muszę się po prostu nauczyć marketingu, jeżeli chodzi o tego typu kwestie, bo aplikacj jest bardzo, bardzo ciężko sprzedać. To jest, to jest ciężki

Speaker A

case. Ale ja się tego nauczę, to ogarnę. Myślę, że bez problemu to ogarniesz, tylko czy ty będziesz miała czas dla siebie?

Speaker A

Wydaje mi się, że dla mnie czasem dla siebie to jest praca. [śmiech] No już tak weszłam w nawyk, że nie, no nawet podróżując, robiąc jakieś fajne rzeczy z przyjaciółmi, no cokolwiek, ja nie będę czuła tego odpoczynku.

Speaker A

Zawsze będę myślami w pracy. Zawsze. Czy ty tak chcesz żyć? Nie chcę żyć bez pracy. No ale to jest super, bo wiesz, żyjmy sobie tak jak chcemy, tak jak lubimy. Dlaczego to by miało być złe? Chyba, że czujesz

Speaker A

wypalenie, chyba że jesteś zmęczona i że nie chcesz iść tą drogą. No to jest fajne, że jestem niezależna, mogę sobie na wiele rzeczy pozwolić.

Speaker A

Super to jest. Nie wyobrażam sobie innego życia. Bardzo wygodne życie sobie stworzyłam. Bardzo. Natomiast no to jest wszystko kosztem, kosztem tej pracy i czasu myśli nawet włożonych w to wszystko myśli, bo to nawet nie jest kwestia pracy, ale moich myśli.

Speaker A

A czy ty czasem masz taki moment ciszy? Ciszy dla siebie? Nie, nie, nie mam czegoś takiego.

Speaker A

Nie, nie chcesz czy się jej boisz? Nie wiem jak dojść do takiej ciszy. Nie wiem jak to stworzyć. Mam tysiące myśli na minutę w głowie.

Speaker A

Próbowałaś takiego położenia się, wyciszenia, zastanowienia się nad tylko jedną rzeczą. Starałam się, chodziłam na jogę i medytację, ale mnie to śmieszyło. Nie jestem w stanie się w ten sposób wyluzować. A i nie uspokaja mnie to, a wręcz denerwuje.

Speaker A

To może nie być dla ciebie. To też jest jakby normalne. Leżę po minucie. Myślę, że chcę już wstać. Chcę stąd zniknąć.

Speaker A

Chcę zacząć coś robić. Jest za cicho. Dobrze, ale pójdźmy delikatnie w to dalej. To jest przez to, że już chcę coś robić i coś mnie ekscytuje, czy przez to, że pojawia się cisza i ja nie wiem co ze sobą zrobić? Pojawia się cisza i

Speaker A

nie wiem co ze sobą zrobić. Plus u mnie cały czas musi się coś dziać. Ja potrzebuję też mieć adrenalinę non stop.

Speaker A

Jestem uzależniona od adrenaliny, wydaje mi się. Staram się to rozładowywać na przykład jazdą samochodem, ścigam się. Tego typu kwestie, które się wiążą z ryzykiem. Natomiast no jest cały czas coś muszę robić. Cały czas coś musi się dziać, cały czas coś

Speaker A

nowego musi wchodzić, coś się kręcić. Nawet jak ci powiedziałam o tej aplikacji, ale ja to zrobię z takim uśmiechem. Ja sama poczułam ekscytację.

Speaker A

Ja właśnie to widzę, bo to co powiedziałam ci wcześniej, że jak opowiadasz o pracy, to jest uśmiech, to są oczy pełne ekscytacji.

Speaker A

Źle to brzmi. [śmiech] Dlaczego? Możesz lubić swoją pracę, a nie pracują ci, co lubią swoją pracę.

Speaker A

To jest akurat super. Tylko z tego co mówisz, no to brakuje tej przestrzeni na uf dla siebie. Jestem Kasia. Chcę sobie dzisiaj, nie wiem, zobaczyć serial, a nie być ciągle dla kogoś. I nie ukrywajmy, bądźmy ze sobą szczere. E,

Speaker A

firma nie zamknęłaby się przez to, jeżeli godzinę dziennie poświęciłabyś dla siebie. To jest fakt.

Speaker A

Ja cię nie namawiam do tego, żebyś rzucała firmę, zamykała i teraz nie się dzieje wola Boga.

Speaker A

[śmiech] Bo jeżeli się w tym spełniasz, jesteś super szefową, masz 150 pracowników, powiedzmy około, nowe projekty, nowa ekscytacja. Świetnie.

Speaker A

Ale gdzie jest czas dla ciebie, dla relacji jakie tworzysz? Powiedziałaś, że trochę brakuje ci takiego życia, takiej wolności, że tego nie miałaś w czasie studenckim?

Speaker A

Nie, nigdy. Gdzieś tam w wieku 20, 23 lat chodziłam na jakieś imprezy. Yyy, [parsknięcie] faktycznie chodziłam do klubu, ale potem w ogóle przestałam, przestałam.

Speaker A

Pamiętam, że w pewnym momencie dla mnie szokiem było wyjścia na domówkę. Wiesz co, ludzie tak sobie chodzą, tak ten tak piją piwo i tak. Takie to było dla mnie y nieeleganckie, ale to też przez to, że sobie wyrobiłam po prostu jakiś tam inny

Speaker A

inne życie. A jak twoje relacje aktualnie z przyjaciółkami? Masz jakąś taką swoją bliską przyjaciółkę, której możesz powiedzieć wszystko?

Speaker A

Mam jednego bliskiego przyjaciela. znamy się bardzo długo i wydaje mi się, że to jest taka jedyna osoba, której mogę w pełni zaufać i zawsze poprosić o pomoc o każdej godzinie. Mam sporo koleżanek bardzo bliskich, natomiast ja nikogo nie nazywam przyjacielem

Speaker A

przyjaciół. Staram się tego nie robić, nie ufam ludziom. Ludzie bardzo w przeszłości znajomi, przyjaciele wykorzystywali. czy to finansowo, czy czy moją dobroć. Dlatego ja tak bardzo zdystansowałam się od wielu znajomości.

Speaker A

Boję się tego. Boję się, że ktoś mnie wykorzysta i ktoś mnie skrzywdzi znowu. Wiesz, bywają momenty, kiedy ja na przykład swojej przyjaciółki, powiedzmy przysłowiowo, zabierałam do Paryża.

Speaker A

Koleżankę zabrałam do Nepalu, do Indii, bo byłam samotna. Byłam samotna. Wzięłam też wtedy mojego byłego partnera i moją mamę.

Speaker A

I generalnie potrzebowałam, wydaje mi się, po prostu, żeby ktoś był blisko. Zapłaciłam komuś, żeby ktoś ze mną pojechał.

Speaker A

No były takie sytuacje. To już jest to, co są stare dzieje, to jakby nie ma znaczenia czy tam zapłaciłam, czy nie, bo jakby pieniądze zawsze można zarobić i ja nigdy nie będę stratna, bo spędziłam fajnie czas. A, ale no powiem ci, że jak to wszystko

Speaker A

sobie gdzieś tam później przeanalizowałam też podczas terapii z moją panią Asią, to a do naprawdę dużych wniosków doszłam, że co co ja właściwie co ja robiłam, nie?

Speaker A

Co ja robiłam? Teraz mam ludzi przy sobie, którzy są dla mnie, a nie ze względu na to, że mam pieniądze. Są po prostu dla mnie, bo chcą być przy mnie i mam ludzi, którzy mi dają tyle samo, ile dostają ode mnie.

Speaker A

Bardzo na to zwracam uwagę. Chciałam o to zapytać, czy właśnie ten sukces nie utrudnia nam relacji?

Speaker A

Wydaje mi się, że dość mocno. A właśnie jednokrotnie, tak jak mówiłam, rady dostaje od ludzi. zapytanie o rady biznesowe. No i ci ludzie bardzo często gdzieś tam chcą się do mnie przybliżyć, spotkać, zapraszają na obiad, ale tak po

Speaker A

co jakby czujesz, że chcą po prostu z tego jakoś korzyść? No mogłabym takie konsultacje prowadzić i pracę do to pieniądz tak naprawdę.

Speaker A

No tak. No dla mnie to już jest po prostu nudne, nie? No za każdym razem na takim spotkaniu czy z jakąś koleżanką, czy z kimkolwiek, no to rozmawiamy o tym samym. Jak do tego doszłaś, co zrobić, jak zrobić, nie wiem, webinar, jak

Speaker A

zacząć sprzedaż, jak jak na Instagramie sobie poradzić. To jest męczące. Zawsze mówię: "Nie wiem, moi pracownicy to robią". [śmiech] Dobra odpowiedź.

Speaker A

Zajmuje, wiesz? No. A relacje partnerskie, poczucie właśnie takiej bliskości, takiego oparcia. Myślę, że mam ten temat na chwilę obecną ustabilizowany również. Myślę, że że tutaj też mam stabilność.

Speaker A

Wiem, że chciałaś dotknąć tego pytania, dlatego też powiem wprost. Jak twoje stosunki, podejście do macierzyństwa?

Speaker A

Ja uważam, że nie jestem jeszcze wystarczająco dojrzała emocjonalnie, aby mieć dzieci. Nie chcę. Mam swoje psie dziecka, moje dwa jamniki.

Speaker A

Natomiast ja uważam, że to jest też nie wiem czy mi się odmieni w przyszłości czy nie, ale nie każdy powinien mieć dzieci i jestem świadoma tego i to jest moja świadoma decyzja odpowiedź, że na chwilę obecną nie powinnam mieć. Po

Speaker A

prostu nie byłabym odpowiedzialna albo potraktowałabym to dziecko tak jak moja mama mnie, bo mama mi mówiła od najmłodszych lat, że gdyby nie ja, chodziłaby po górach. Gdyby nie ja, to coś tam byłaby tu i tam. I i to tak

Speaker A

bardzo na mnie chyba negatywnie wpłynęło, że że gdzieś tam wydaje mi się, że muszę naprawdę to poczuć, żeby żeby żeby mieć mieć dziecko i się na to zdecydować.

Speaker A

Nie chciałabyś, żeby twoja córka takie coś odczuwała? Nie chciałabym, aby moja córka w życiu w ogóle coś takiego usłyszała. Natomiast no nie wiem, czy to nie są jakieś wyrywki, no bo byłam dzieckiem, że które po prostu chciałam usłyszeć i

Speaker A

zapamiętałam. Więc to jest też to jakby no też były dobre momenty, też wiadomo podróżowałyśmy po świecie, fajnie spędzałyśmy czas, ale moja mama urodziła mnie w wieku 37 lat, 36. No na tamte czasy to było dość późno.

Speaker A

I zawsze się w ogóle tego wstydziłam, że moi rodzice są starsi. Nawet w szkole dzieciaki się ze mnie śmiały, że mój ojciec jest fryzjerem, a że już jest taki, że że wygląda staro, bo ojciec miał 45 lat. No i z racji tego, że że

Speaker A

właśnie ten mój tato to tak się szybko starzał, to bardzo dzieciaki miał słuchajcie, miałam taką sytuację, byliśmy w Karpaczu i nawet pierwsza y dama yyy bo akurat była wizyta prezydencka w Karpaczu, pierwsza dama na jakimś tam spotkaniu, gdzieś tam

Speaker A

podeszliśmy po zdjęcie zapytała się mojego ojca, czy nie jest dziadkowi za ciężko wnusie na baranach trzymać.

Speaker A

No i i po prostu to mi tak trochę zapadło w pamięci. I dzieciaki w szkole też się wyśmiewały, a i z racji zaw z wielu z wielu rzeczy.

Speaker A

Natomiast mój ojciec takich starszych panów tylko tą szczygnie miał taki mały kameralny zakładzik fryzjerski.

Speaker A

Jakbyście zobaczyły w ogóle zdjęcie na Google Maps jak to dalej wygląda. Jezu, taki tak perel, masakra. Ale no tato jest najlepszą osobą, jaką w ogóle poznałam w życiu, jaka była obok mnie i bardzo, bardzo za nim tęsknię. No

Speaker A

a chciałabyś być taką małą, jak on był tatą? Myślę, że tak. Myślę, że tak. On się potrafił cieszyć ze szczęścia drugiego człowieka, a rzadko kiedy się to zdarza i to widać po oczach, że ktoś się cieszy z twojego sukcesu, że ktoś się cieszy na

Speaker A

przykład z tego, że nie wiem gdzieś podróżujesz, nie po świecie, coś, coś ci wychodzi, ojciec był taką osobą. Nie mówię, że moja mama nie. Moja mama też nie nie jest nie była zazdrosna ani nie jest o innych ludzi. Yyy, natomiast no u ojca to było

Speaker A

takie szczere, tak wypływało właśnie z serduszka, jak powiedziałam. Gdybyś kiedyś mimo wszystko co zdecydowała się na zostanie mamą, co chciałabyś, aby twoje przyszłe dziecko usłyszało od ciebie?

Speaker A

Jestem z ciebie dumna. Ty do dnia dzisiejszego jeszcze tego nie usłyszałaś? Nie, nie usłyszałam tego nigdy. Nawet udzielałam się, miałam wywiad dla Forbsa. Napisałam, że wszystko zawdzięcza mojej mamie, bo to jest prawda. No jakby w tę moją edukację

Speaker A

bardzo mocno inwestowała. Natomiast y no brakuje mi, brakuje mi tego słowa, tego tego zdania. Brakuje mi tego. Bardzo chciałabym to usłyszeć znienacka. Nie dlatego, że jej każę to powiedzieć, bo mogłabym tak zrobić, zadzwonić do niej, powiedzieć: "No powiedz, że jesteś ze

Speaker A

mnie dumna. Jezu, co ty odwalasz? No mów to teraz. Mógłabym tak zrobić. By to powiedziała, ale co ty, Katarzyna, chcesz? Ja jestem z ciebie dumna. No powtórzyłaby to, co bym chciała usłyszeć. Ale to nie o to chodzi. To

Speaker A

musi płynąć z serca. Wyobrażasz sobie, że jakbyś to usłyszała, to coś by się zmieniło? Myślę, że tak. Myślę, że zupełnie inaczej podchodziłabym do tej relacji. Zupełnie inaczej i chyba zaczęłabym więcej czasu z nią spędzać wtedy.

Speaker A

Ale też się zastanawiam, czy w tobie by się coś zmieniło, czy ty wtedy dałabyś sobie przyzwolenie na powiedzenie: "Jestem z siebie dumna". Myślę, że tak.

Speaker A

Myślę, że tego mi brakuje w życiu. Myślę, że to byłoby spełnieniem. Okej, jesteśmy dosyć blisko. Dlaczego nie możesz poczuć siebie dumna, nawet jeżeli mama nie potrafi tego powiedzieć?

Speaker A

Bo wciąż mimo wszystko jej słowa są dla mnie najważniejsze. Mimo wszystko, mimo tego co powiedziałam dzisiaj, jej słowa są dla mnie i zawsze będą najważniejsze.

Speaker A

P jest taki bardzo fajny y TikTok rolka, tak to można powiedzieć, gdzie siedzi mama z dzieckiem z zakrytym przedmiotem i mówi do tego dziecka, że zaraz pokażę ci coś, co jest najważniejsze w życiu.

Speaker A

coś o co zawsze powinieneś walczyć, z czym powinieneś mieć najlepszą relację, że na to właśnie powinieneś zwracać największą uwagę. Wiesz co to jest?

Speaker A

Nie. Odwraca, pokazuje lustro. Okej. Widzisz w nim siebie. Ta osoba jest dla ciebie najważniejsza.

Speaker A

Niestety, ale nie masz możliwości yyy decydowania za twoją mamę. Bardzo mocna jest ta rozmowa. Momentami nawet zastanawiam się czy nie pójść na wspólną terapię z moją mamą, ale ona takie ona w ogóle takich rzeczy nie rozumie. Pamiętam, że w szkole gdzieś

Speaker A

tam w podstawówce, nie pamiętam, był potrzebny dla mnie psycholog i pani pani wychowawczyni zasugerowała to mojej mamie. Ja pamiętam jaka była oburzona, że w ogóle się ludziom płaci za rozmowę, za za to. No moja mama takich rzeczy nie rozumie.

Speaker A

Jest starsza. Tu bym wzięła troszeczkę w obronę. Tak. Wydaje mi się, że to y tego to też, że jak zaproponowała pani w szkole podstawowej, to to też było 20 lat temu.

Speaker A

No tak, zgadza się. I było zupełnie inne podejście do psychologów. Ja tutaj niczego nie narzucam, to jest zawsze wasza decyzja. Marcin, chcę ci pokazać, że m No patrz, ja dalej nie odpuszczam tej mojej mamy. Zdystansowałam się, ale jej

Speaker A

nie odpuszczam. jej nie odpuszczę nigdy. Ty ją kochasz bardzo. I wiesz, że dzieci, bo tutaj nie mówimy o jakiejś ogromnej patologii bicia, braku na jedzenie i takiego, że że nie jesteś w stanie po prostu y funkcjonować tak jako dziecko. Ale nawet

Speaker A

w takich sytuacjach w tym momencie jakieś trudności psychologicznych, braków emocjonalnych dziecko zawsze lgnie do mamy. Nie jak jest problem, to ja do tej mamy faktycznie dzwonię. No wiadomo, teraz ojca nie ma 7 lat. Natomiast jak dzieje się coś takiego już naprawdę dużego w

Speaker A

moim życiu, ja pierwsze co, no to dzwonię do mojej mamy i ją informuję o tym i pytam się o radę, ale i moja mama odpowie mi jak sobie poradzić w danej sytuacji, ale wciąż nie jest mamą.

Speaker A

Czujesz się jej pracownikiem? Może trochę. Okej, może trochę. Jest tak, musisz wykonać zadania i musi to być dobrze zrobione, bo jak nie to co?

Speaker A

Jak nie to co, no to mama powie, że źle coś zrobiłam, że jestem niewystarczająco dobra. Może tego nie powiem. Mama mi nigdy nie powiedziała, że jestem niewystarczająco dobra, ale zasugeruje po prostu słownie. No wie, jak dobrać słowa, żeby żeby żeby dotknęło, żeby

Speaker A

zabolało. Mhm. Czy niewerbalnie? No pewnie też wzrokiem czy czy gestem. Tak. Ja już ja już mam te wszystkie jej wyrazy twarzy z tyłu głowy i wiem jak w danej sytuacji się zachowa, co mi odpowie. Jest też przeze mnie już

Speaker A

wyrobione właśnie i wiem jak zareagować w chwili obecnej, żeby się nie pokłócić, żeby nie było ostrzej i wiem też co powie, ale to też jest takie trochę przerażające, bo bardzo często mam takie poczucie, wydaje mi się, że mam podobne

Speaker A

umysły z mamą, tak? I to mnie przeraża. Przeraża cię to, że mogłabyś być taka jak ona?

Speaker A

Często jak o sobie myślę, to myślę o sobie jak o dyktatorce. Tak siebie sobie wyobrażasz często wobec innych.

Speaker A

Tak. A wobec siebie? Wobec siebie jestem bardzo surowa. Siebie nie widzę o sobie. Nie myślę.

Speaker A

Ja o siebie nie dbam. Staram się, bo teraz też właśnie tak jak wspominałam mam te terapię, która trwa już 2 lata. Bardzo dużo przepracowałam, ale to jest to jest to jest i tak ziarenko.

Speaker A

Czego ty potrzebujesz? Właśnie tej ciszy, o której rozmawiałyśmy. Uwolnienia się trochę od obowiązków. Z pewnością.

Speaker A

A i mamy przytulenia. Nie robimy takich rzeczy. Nigdy się tego nie robiło w domu. Z ojcem owszem.

Speaker A

Natomiast z moją mamą nie zawsze była chłodna wobec mnie. Jako dziecko y ja tak bardzo potrzebowałam dotyku, przytulenia się, że ja się z nimi kładłam spać do któregoś tam roku życia i się przytulałam do mamy. No wiem, że

Speaker A

bardzo, bardzo gdzieś tam to było dla niej wykańczające. Zwyczajnie się nie wysypiała, ale przychodziłam w nocy. No i i w nocy to była taka jedyna opcja.

Speaker A

A czy ty byś chciała przytulić tą małą Gasię? Bardzo, bardzo. Ona dalej w tobie jest i zawsze będzie.

Speaker A

A da się ją tak codziennie przytulić takie pomyśleć o niej? Chciałabym bardzo. Spróbowałabyś? Na pewno spróbuję.

Speaker A

Trzymam za to kciuki. Tak już powoli zbliżając się do końca. Jakie są twoje plany?

Speaker A

czymś, co się ekscytujesz, ale też takie plany, które byłyby dla ciebie wyzwaniem. A wiesz co? Myślałyśmy z mamą, aby zdobyć ostatni kontynent, Antarktydę, może się uda w październiku, więc tym na pewno bardzo mocno. Jeszcze się tymi ekspedycjami nie zajmowałam, bo tam jest

Speaker A

koszt, słuchaj, nie 90 000 za osobę. To chyba jest tylko rejso, pięciodniowy, chyba nawet tylko dwa zejścia na ląd, ale to to nie ma znaczenia. Wydaje mi się, że że tym najbardziej już w zeszłym roku, 2 lata temu też było to w planach

Speaker A

i mam nadzieję, że w tym roku tego nie odłożę na później i po prostu uda nam się popłynąć.

Speaker A

No i właściwie to chyba tym głównie cała reszta no to przyjdzie, jeżeli chodzi o jakieś tam kwestie czy finansowe, czy czy jeżeli chodzi o firmy, o jakieś projekty, to to sobie po prostu przyjdzie, tak sobie przychodzi non stop, coś nowego wymyślę.

Speaker A

Tak, tak. No przez to, że że jakby i myślisz i patrzysz na rynek, ale co mnie akurat zaciekawiło to to, że powiedziałaś o czymś przyjemnym. Na Antarkty chyba nie ma internetu, ale są pingwinki. [śmiech] A myślę, że coś się znajdzie. Myślę, że

Speaker A

za 90 000 na statku będzie. [śmiech] No niby tak. Bardziej sobie wyobraziłam ciebie wychodzącą z tego statku do tych misi i Ale to wiesz co, to trwa naprawdę maksymalnie 10 minut. To jest tak zimno, że [śmiech] No dobra, zaczniemy od 10 minut bez

Speaker A

telefonu chciałabym. [śmiech] A teraz rozmawiamy ile rozmawiamy? Godzinę. Godzinę udało się. Nawet o tym nie pomyślałam.

Speaker A

Nie, nie pomyślałam o sprawdzeniu powiadomień. Więc bardzo dziękuję. Bardzo się cieszę, chociaż ja pomyślałam gdzieś pół godziny temu, że o jak o tym rozmawiamy, fajnie, że tutaj na backstageu ten telefon jest daleko od ciebie. Tak, coś tam się nie pojawia.

Speaker A

[śmiech] [wciągnięcie powietrza] Okej, tego ci życzę. Dużo takiego uśmiechu, tego też, że jesteś osobą zadaniową i myślę, że jak kiedyś poczujesz na to przestrzeń i czas, to ty poradzisz sobie z tym, żeby dać tą chwilę dla siebie, żeby odnaleźć taki spokój, takie

Speaker A

spełnienie. Nie jesteśmy odpowiedzialni za relacje naszych innych osób, naszych bliskich. No i tego ci obiecać nie mogę, jak to się potoczy dalej, ale zaopiekuj się, spróbuj zaopiekować się sobą. Myślę takiego dużego poczucia miłości. Tego ci życzę. Jesteś piękną kobietą z sukcesami

Speaker A

i wiem, że to jest trudne, ale w tej chwili dla siebie. Dziękuję ci. Jeśli czujesz, że potrzebujesz rozmowy, możesz skontaktować się z naszymi specjalistami. Do zobaczenia. M.

Topics:Katarzyna RzeszotEnglish Rsukcespandemianauka angielskiegobiznes onlinemotoryzacjaterapiainfluencerzypraca zdalna

Get More with the SozAI App

Transcribe recordings, audio files, and YouTube videos — with AI summaries, speaker detection, and unlimited transcriptions.

App Store Google Play

Or transcribe another YouTube video here →

Free tools: TXT to SRT · SRT Validator · Merge SRT · Subtitle to Text · All tools