โรงแรมของน้าหนู | เล่าเรื่องผี PODCAST EP.391 — Transcript

เฮ สวัสดีครับ ผมรู้สึกตื่นเต้นมากๆ ที่ได้มีโอกาสส่งเรื่องเล่าเข้ามา และคิดว่าประสบการณ์ที่ผมเจอนี้น่าจะเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายคน เพราะตัวผมเองก็เจอเรื่องแปลกๆ และเรื่องลี้ลับมาค่อนข้างเยอะแต่ผมจะเลือกเรื่องที่ผมคิดว่าน่ากลัวและแปลกที่สุดสำหรับผมนะครับ

ไม่ค่อยอยู่ในเวลากลางคืนด้วยเพราะผมได้ ออกมาเดินเล่น คุณลูกค้าต้องการอะไรหรือเปล่าครับ ระหว่างที่ผมกำลังเดินเล่นพนักงานคนหนึ่ง ของโรงแรมที่กำลังเดินสวนกับผมทักผมขึ้น มาแบบงงๆซึ่งผมเองก็ตอบออกไปว่ายังไม่มี อะไรที่ต้องการก่อนจะแยกกันเดินไปคนละทาง และผมก็เดินเล่นไปเรื่อยๆจนไปถึงบริเวณ สระว่ายน้ำและผมก็นั่งเล่นที่เก้าอี้ริม สระนอนเล่นไปมาจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่ รู้ตัวเลยครับคุณลูกค้าต้องการอะไรหรือ เปล่าครับเสียงทักแบบเดิมทำให้ผมสะดุ้ง ตื่นพนักงานคนเดิมยืนยิ้มให้ผมอยู่ข้างๆ เก้าอี้ที่ผมเผลอนอนหลับไปผมก็รีบบอกว่า ไม่มีอะไรลุกขึ้นแล้วเดินออกจากตรงนั้นไป เลยผมเดินกลับไปนอนที่ห้องของตัวเองแบบ มึนๆเพราะตื่นเช้ามาแน่นอนว่าผมมีตุ่มโดน ยุงกัดเล็กน้อยครับแต่ก็ไม่ได้เป็นอะไร มากและผมก็เริ่มทำตามแผนออกเดินทางไป เที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆก็คือไป เกือบทั้งวันและกลับเข้ามาที่ที่พักใน ช่วงบ่ายแล้วผมเลยคิดว่าจะเข้าไปนอนพัก สักเล็กน้อยและจะออกมาว่ายน้ำเล่นในช่วง บ่ายวันนั้นจากตอนแรกที่ผมรู้สึกว่าไม่ ค่อยมีคนมาพักตอนนี้ก็เห็นว่ามีคนมาพัก มากขึ้นสังเกตได้ที่สระว่ายน้ำครับผมตื่น มาอีกครั้งก็บ่ายแก่ๆเปลี่ยนชุดเตรียม เสื้อผ้าเพื่อจะไปที่สระว่ายน้ำผมเดินไป ที่สระว่ายน้ำที่ยังมีกลุ่มของคนที่มา เที่ยวคนอื่นๆกำลังเล่นน้ำอยู่ผมก็ลงว่าย น้ำตามปกติของผมจนคนอื่นๆเริ่มขึ้นจากสระ ผมก็ยังคงว่ายน้ำอยู่ ผมเล่นน้ำไปสักพักใหญ่ๆและขึ้นมานั่งพัก ที่เก้าอี้ริมสระไปจนถึงหัวค่ำและคิดว่า จะไปอาบน้ำหาอะไรกินที่ห้องอาหารและพอมอง ไปรอบๆตัวอีกครั้งก็เหลือผมแค่คนเดียว แล้วครับคุณลูกค้าต้องการอะไรหรือเปล่า ครับเสียงเดิมของคนเดิมแบบเมื่อวานยืน อยู่ข้างหลังผมผมเลยหันกลับไปมองมองและ เริ่มรู้สึกแปลกๆขึ้นมา

ปัจจุบันผมอายุเยอะมากแล้ว ซึ่งเรื่องนี้มันเกิดขึ้นเมื่อตอนที่ผมยังเป็นหนุ่มรุ่นอยู่เลย ผมชื่อสันตินะครับ เป็นคนที่ชอบไปเที่ยวมากๆ และทุกครั้งที่ได้ไปเที่ยวก็มักจะไปเที่ยวหลากหลายที่ ไม่ใช่แค่นอนเต็นท์กลางป่าหรืออุทยาน แต่ผมก็มีไปเที่ยวแบบสบายๆ บ้าง

วางสายจากน้าไปครับจะกินดีมั้วะเนี่ยผมบด คนพึมพำกับตัวเองหลายรอบมากๆเพราะผมไม่ แน่ใจว่าอาหารนี้จะกินได้จริงมยและผมสั่ง ไปจริงหรือเปล่าสุดท้ายผมก็ไม่กล้ากิน ครับและตัดสินใจโทรไปสั่งด้วยตัวเองอีก ครั้งแต่ครัวก็ปิดแล้วผมเลยยอมที่จะทนหิว เพราะยังไงในตอนเช้าก็จะมีอาหารเช้าตั้ง รอตั้งแต่ 18:00 น.อยู่แล้วคืนนั้นทั้ง คืนผมนอนไม่ค่อยหลับและมีคำถามอยู่ในหัว ตลอดเวลาว่าสิ่งที่ผมเจอคืออะไรเป็นผี จริงๆใช่มยแล้วเพราะอะไรทำไมผมถึงโดนผี หล่อ วันต่อมาผมนอนตื่นสายเพราะกว่าจะหลับสนิท ก็เกือบเช้าแล้วครับผมจึงลุกขึ้นอาบน้ำ แต่งตัวเพื่อจะออกไปกินข้าวเช้าแต่พอหัน ไปดูอาหารที่พนักงานเอามาเสิร์ฟเมื่อคืน ผมก็ต้องขนลุกอีกรอบเพราะมันมีร่องรอย เหมือนกับอาหารถูกตัดหายไปคำหนึ่ง ผมรีบคิดทบทวนทันทีว่าเป็นผมเองที่หิวจน หน้ามืดตาลายหรือเปล่าแต่ก็จำได้ว่าผมทน หิวจนเผลอหลับไปเปิดไฟในห้องไว้ทั้งคืน แล้วก็หลับๆตื่นจนหลับสนิทไปไม่ได้ลุกออก จากเตียงเลยจากที่คิดว่าแค่จะออกไปกิน ข้าวเช้า ผมก็ตัดสินใจที่จะไม่พักต่อแล้วครับรีบ เก็บเสื้อผ้าทั้งหมดที่เอาออกมาจาก กระเป๋าและออกจากห้องไปเลย ผมเอากระเป๋าไปฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ก่อนจะ ไปนั่งกินอาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์ที่ห้อง อาหาร เมื่อมีของกินตกถึงท้องผมก็เริ่มใช้ความ คิดได้ดีมากขึ้นจนนหนูเดินเข้ามาทักผมที่ ห้องอาหาร เป็นไงสบายดีมั้ย แล้วนี่จะกลับแล้วเหรอไหนบอกว่าจะมานอน 3 วันไงน้าหนูถามผมซึ่งผมเองก็ไม่รู้จะตอบ ว่ายังไงนอกจากบอกความจริงออกไปแบบกระซิบ

จนในตอนนั้นญาติของผมคนหนึ่งซึ่งจะขอเรียกว่าน้าหนูนะครับ แกได้เปิดโรงแรมใหม่ และมีกิจกรรมหลายอย่างให้ทำในโรงแรม รวมไปถึงการนำเที่ยวด้วย ความที่น้าเห็นว่าผมเป็นคนชอบเที่ยวมากๆ ก็เลยชวนให้ผมไปเที่ยวและไปพักที่โรงแรมของน้าพร้อมกับช่วยแสดงความคิดเห็น หรือที่สมัยนี้เรียกกันว่ารีวิวนั่นแหละครับ

และเข้าไปคุยธุระในห้องกับน้าหนูและตอน นี้ก็กำลังจะกลับแล้ว เอ่อเข้าใจค่ะแต่ว่าวันนี้ผู้จัดการยัง ไม่ได้เข้ามาเลยนะคะ ผมยืนอึ้งไปอีกรอบหันไปมองประตูที่ผม เพิ่งจะเปิดเดินออกมาและกำลังจะเปิดประตู เข้าไปอีกรอบก็ปรากฏว่าผมผลักประตูเข้าไป ไม่ได้แล้วเพราะมันล็อคอยู่ผมตกใจมากๆเลย ครับและยิ่งงงมากกว่าเดิมพยายามบอกกับ พนักงานว่าผมเข้าไปในห้องนี้พร้อมกับน้า หนูจริงๆพนักงานก็ดูจะมึนงกับผมเหมือนกัน จนถามผมออกมาว่าเมื่อคืนผมได้ดื่มหรือ เปล่าผมก็ยืนยันออกไปว่าไม่ได้ดื่มก่อนจะ แยกกันแล้วผมก็กลับมาที่เคาน์เตอร์เพื่อ บอกเช็คเ ตอนที่ผมยืนรอพนักงานตรวจสอบสภาพห้องให้ เรียบร้อยเด็กผู้ชายชายคนหนึ่งที่มาพร้อม กับแม่ก็มองหน้าผมแปลกๆเหมือนมีคำถามอะไร สักอย่างจนผมอดที่จะถามไม่ได้หนูมีอะไร หรือเปล่าเมื่อกี้ทำไมน้ายืนพูดคนเดียว คำถามของเด็กผู้ชายคนนั้นยิ่งตอกย้ำอีก ว่าก่อนหน้านี้ผมคงไม่ได้คุยกับน้าหนู จริงๆมีแค่ผมที่คิดไปเองคนเดียวครับ ผมรีบเดินมาขึ้นรถทันทีหลังจากจัดการอะไร เรียบร้อยแล้วรีบเอากระเป๋าขึ้นรถและอยาก จะออกไปจากโรงแรมนี้เร็วๆจนแม่ผมโทรเข้า มาซึ่งมันก็ทำผมรู้สึกอ่อนแรงขับรถต่อไม่ ได้เลยครับ น้าหนูเสียแล้วนะลูกแวะไปเจอแม่ที่โรง พยาบาลเลยนะ ไม่อยากจะบอกเลยครับว่าในตอนนั้นผมเจอ ทั้งขึ้นทั้งร่องเลยเรียกได้ว่าเปิด ประสบการณ์เห็นผีให้กับผมเป็นอย่างมากจน ทุกวันนี้ผมก็ยังสงสัยว่าที่ผมนั่งคุยคน เดียวและเข้าไปในห้องทำงานของน้าหนูซึ่ง มันล็อคอยู่ผมเข้าไปได้ยังไงและกลางวัน แสกๆแบบนั้นผมเห็นผีเต็มๆขนาดนั้นได้ยัง ไงจนผมคิดได้ว่าผมควรที่จะต้องไปดูกล้อง วงจรปิดแต่เพราะวุ่นเรื่องงานศพของน้าหนู และเรื่องที่ว่าน้าหนูเองกู้เงินมามาก

ซึ่งโรงแรมที่ว่าในตอนนี้ก็ไม่ได้เปิดแล้วนะครับ ที่นั่นเป็นโรงแรมที่อยู่ติดกับถนนใหญ่ ซึ่งเป็นเส้นทางผ่านสำหรับเดินทางไปยังจังหวัดต่างๆ ทำเลค่อนข้างดีสำหรับใครที่เดินทางในเวลากลางคืน หรือ ตั้งใจจะมาพักและเดินทางไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ก็เหมาะเหมือนกันครับ