Piotr Metz o vintage audio z „ludzką twarzą” „

Piotrze, przede wszystkim bardzo chciałem ci podziękować, że znalazłeś dla nas czas i możemy chwilę porozmawiać o vintage audio z ludzką twarzą. W moim domu rodzinnym bardzo dużo się słuchało muzyki i ja tę muzykę jakby chłonąłem od dziecka. Moi rodzice słuchali i u mnie to przyszło jakoś naturalnie. Chciałem zapytać, jakie były twoje początki, ponieważ było to trochę wcześniej, w latach 60. A moja rodzina nie była specjalnie dobrze sytuowana. Początki były charakterystyczne dla tamtej epoki, bo pamiętam zakup pierwszej pocztówki dźwiękowej, czyli polskiego wkładu w światową fonografię, z którego się możemy teraz trochę podśmiechiwać, ale to była rzecz, która moim zdaniem socjologicznie miała ogromne znaczenie, bo byliśmy jedynym krajem po tej stronie muru berlińskiego, w którym każde nowe nagranie, w jakości strasznej, ale jednak, było dostępne prawie natychmiast.

Więc w jaki sposób byliśmy na bieżąco? Pamiętam tę pocztówkę dźwiękową, którą kupiłem natychmiast po wyjściu z kina, do którego mnie zaciągnął mój wujek, na film z Beatlesami. To było "Help!" Beatlesów, kosztowała 4,50. Miałem wtedy dokładnie 8 lat. Mieliśmy w domu, z uwagi na to, że mój wujek był wokalistą bigbitowego zespołu, gramofon Bambino i to było moje pierwsze zetknięcie z... Skracając opowieść o tamtych trudnych początkach, czasy były takie, że pierwsza moja prawdziwa płyta winylowa z Beatlesami miała wyrwę na przestrzeni dwóch pierwszych utworów na każdej stronie, ponieważ komuś spadła i dlatego się jej chętnie pozbył. Ja się wymieniłem za piłkę futbolową, zdaje się, ale takie były czasy. Ona była bezcenna. Ja bardzo długo, co dziś się wydaje jakimś okrutnym żartem, słuchałem tej płyty i tych pierwszych dwóch utworów, podnosząc przy każdym gramofonie palcem igłę, żeby cokolwiek tam usłyszeć, prawda? Potem pamiętam na początku lat 70. moje radio tranzystorowe, które ojciec przywiózł ze wschodniej granicy. Pierwszy mój gramofon lepszej klasy niż Bambino to był Mis Hit, który będę zawsze pamiętał. To była chyba licencja Telefunkena, ale też udało mi się metodą jakichś strasznych wymian zdobyć magnetofon szpulowy Akai i to już była pierwsza rzecz, która do dziś mogłaby mi służyć, gdyby nie to, że gdzieś w mrokach historii zaginęła. Miałem w 7. czy 8. roku nawet wzmacniacz kwadrofoniczny, bo uparłem się, że chcę posłuchać, jak "Ciemna strona księżyca" i coś tam jeszcze brzmi z tych czterech kanałów. Wzmacniacz był zawodowy, a głośniki były, jak na te czasy, całkiem niezłe, polskiej firmy Ton. Natomiast mój ten pierwszy okres docierania do sprzętu audio, tych gazet gdzieś w antykwariatach, nie było przecież internetu. Trzeba było jakoś sobie radzić. Przypadał na przełom lat 70. i 80., powiedzmy, są to lata 72-73 gdzieś do 85. To jest okres, który najbardziej kocham, to jest okres, który najbardziej mnie zawsze pasjonował i wiem, że jest wiele opinii, że to był złoty okres audio, że to był okres przed przerzuceniem w wielu przypadkach produkcji na Daleki Wschód. To był sprzęt robiony trochę jak samochód na całe życie, doład. To była przepiękna, jak współzależność unikatowego podejścia brytyjskiego do audio, zupełnie innego japońskiego, potem okres trudnego przejścia z analogu na cyfrę. Myślę, że okres rzeczywiście fascynujący, szalenie ważny. Czy to był złoty wiek audio z mojego punktu widzenia? Tak. Czy to jest uniwersalne stwierdzenie tego? Jakby nie wiem, ale od tej strony czuję się szczęściarzem, czuję się, że zacząłem się tym interesować i żyłem w bardzo ważnych czasach. No i oczywiście to jest, jeżeli chodzi o zbieranie, w dalszym ciągu mój chyba najważniejszy okres. Dla mnie muzeum Audio Vintage Polska, które próbuję stworzyć, które tworzę, to nie tylko urządzenia, nie tylko sprzęt audio, ale też wiele wspomnień wiążących się z tymi urządzeniami. Mam tu kilka przedmiotów, będę je po kolei pokazywał i chciałbym, żebyś mówił, co pierwsze ci przychodzi na myśl, widząc ten przedmiot, jakie wspomnienie budzi w tobie, jeżeli takie skojarzenia będą. Jeżeli takie skojarzenia będą, okej.

Kaseta magnetofonowa. Przyznam się bez bicia, nigdy nie kochałem tego nośnika. Nie kochałem z uwagi na jego zawodność, nie kochałem z uwagi na to, że był zawsze ubogim krewnym płyty winylowej. On się ma dla mnie do winyla troszkę tak, jak płyta DVD do mojego ukochanego laserdiska. Jest to produkt bardzo wygodny, bardzo i trochę mnie zawsze [muzyka] śmieszyło, było możliwe, bo mieliśmy i naici i różne inne urządzenia, natomiast wydawało mi się, że nie można zbierać kaset, że to nie jest kolekcja, że to nie jest. Chyba w podobny sposób traktuję płyty kompaktowe, o dziwo, że to jest tylko jakiś przejściowy etap, to jest nośnik, który pomaga, a nie kolekcja, choć zdarza mi się zbierać na kasetach jakieś takie przedziwne programy BBC, rzeczy, które tylko na tym nośniku istniały. Natomiast to się nigdy nie zmieniło, to nie była moja wąska. Okej.

Czyli rozumiem, że nie chodzisz na spacery, na przykład nie chodziłeś sam sobie zaprzeczę za chwilę z takim urządzeniem? Sam sobie zaprzeczę, nie chodziłem z takim urządzeniem, natomiast z pierwszego wyjazdu na zachód, do Szwecji w 81 roku, przywiozłem pierwszego klasycznego metalicznego, niebieskiego Walkmana Sony. Także od tej strony jak najbardziej tak, ale to jest bardziej kwestia wtedy, to był pierwszy wyjazd na zachód, zakup czegoś, na co teoretycznie nie było mnie stać. A kupiłem, wiadomo, że nie byłoby mnie stać na normalny zestaw audio, ale przenosząc to na czasy współczesne, ja używałem wszystkich możliwych wariantów, na przykład iPoda, ale do celów praktycznych. Zawodowo zajmuję się muzyką, muszę bardzo dużo słuchać, muszę poznawać nowości, to jest bardzo wygodne, ale to jest słuchanie służbowe, a nie prywatne, dla przyjemności. I dla mnie czymś takim był przenośny Walkman, choć mówię, zostawiam sobie pole do jakiejś tam słabości sentymentalnej do pierwszego Walkmana, bo to była wówczas ogromna przygoda, ale niestety te urządzenia cierpią z powodu mojego stosunku do kasety jako nośnika.

Rozumiem, okej. No o tym już wspomniałeś, ale z tego co rozumiem, nie jest to twój ulubiony nośnik. To oczywiście była na początku magia tej rewolucji, która się miała dokonać i ponieważ miałem chyba pierwszy w Krakowie odtwarzacz kompaktowy Philipsa CD 100, tak, bez płyty wtedy żadnej kompaktowej, miałem wcześniej odtwarzacz niż płytę. Pamiętam, że znajomi przychodzili, nabożnie oglądali, jak to urządzenie wygląda i jak się włącza, natomiast nie mogliśmy słuchać muzyki. Potem ktoś się zlitował i przywiózł kompakt. Natomiast powiem szczerze, to dość szybko też nie okazało się, nie, nie podbiło mojego serca, rozum tak, uszy częściowo serca nigdy i do dziś uważam, że to jest nośnik, który, przepraszam za wyrażenie, nie jest sexy. Od samego początku były kłopoty z... Moim zdaniem jednym z najbardziej skandalicznych projektów ergonomicznie, jeżeli chodzi o masową produkcję, PR tego było miliard albo parę miliardów na świecie wyprodukowanych pudełek, których się nie da otworzyć, które się natychmiast niszczy i łamie. No i zabicie całej dziedziny sztuki plastycznej, czyli okładki, bo ten format to nie jest prawda. Okładka, doceniając jakby progres, który zrobiła płyta kompaktowa w ogóle dla wielu rzeczy, już teraz wiemy, że ona nie przeżyje, prawda? Że winyl na pewno przeżyje płytę kompaktową, bo pewnie będą jakieś odpowiedniki, już jest Blu-ray HD, już jest parę innych historii, natomiast kompakt, no jednak nie.

Okej, czyli rozumiem, że jednak twoim ulubionym nośnikiem jest po prostu czarny krążek. Tak.

I buntuję się przeciwko temu, że jest to okładka. Jeszcze chyba bardziej zależy, jak się uważa, to się nie niszczy. Nietrwałość to jest zupełnie inna rzecz, bo jeżeli chodzi o nietrwałość, to wygrywa kaseta, prawda, która nawet jeżeli ch przechowywanie taśmy, ona może być zamknięta na PR, sama z siebie się kiedyś rozpadnie. Natomiast zawsze się buntuję przeciwko stwierdzeniu, że miłość dla winyla to jest tak albo hipsterstwo, albo bycie bardzo takim trendy, albo bycie takim niby buntownikiem, albo po prostu wspomnienia z młodości i coś, czego już nie ma, bo po pierwsze, przez pewien, o ile rozumiem przypadek, płyta długo grająca, bo o nie, przez chwilę porozmawiajmy, miała na obydwu stronach długość. Doskonale zgadzając się.

pamiętał To była chyba licencja telefunkena ale też udało mi się metodą jakiś strasznych wymian zdobyć magnetofon szpulowy Akai i to już było pierwsza pierwsza rzecz która do dziś mogłaby mi służyć gdyby nie to że gdzieś w mrokach historii

zaginęła miałem w 7 c myślę roku nawet wzmacniacz kwadrofoniczny bo uparłem się że Chcę posłuchać jak ta ciemna strona księżyca i coś tam jeszcze brzmi z tych czterech kanałów wzmacniacz był zawodowy a głośniki były jak nae czasy całkiem

niezłe polskiej firmy ton natomiast mój ten pierwszy okres docierania do sprzętu audio tych gazet gdzieś w antykwariatach nie było przecież internetu Trzeba było jakoś sobie radzić przypadł na przełom lat 70 80 powiedzmy są to lata 72 73 gdzieś

do 85 to jest okres który najbardziej kocham to jest okres który najbardziej mnie zawsze pasjonował i wiem że jest wiele opinii że to był złoty okres audio że to był okres przed przerzuceniem w wielu przypadkach produkcji na daleki

wschód To był sprzęt robiony trochę jak samochód na całe życie doład To była przepiękna Jak współzależność unikatowego podejścia brytyjskiego do audio zupełnie innego japońskiego potem okres trudnego przejścia z analogu na cyfrę Myślę że okres rzeczywiście fascynujący szalenie ważny czy to był

Złoty wiek audio z mojego punktu widzenia tak czy to jest uniwersalne stwierdzenie tego jakby nie wiem ale od tej strony czuję się szczęściarzem czuję się że że zacząłem się tym interesować i żyłem w bardzo ważnych czasach No i

oczywiście to jest jeżeli chodzi o zbieranie w dalszym ciągu mój chyba najważniejszy okres dla mnie muzeum audio vintage Polska które próbuję stworzyć które tworzę to nie tylko urządzenia nie tylko sprzęt audio ale też wiele wspomnień wiążących się z tymi

urządzeniami mam tu kilka przedmiotów będę je po kolei pokazywał I chciałbym żebyś mówił co pierwsze ci przychodzi na myśl widząc ten przedmiot jakie wspomnienie budzi w tobie jeżeli takie skojarzenia będą jeżeli takie skojarzenia będą OKE kaseta magnetofonowa przyznam się bez bicia

Nigdy nie kochałem tego nośnika nie kochałem z uwagi na jego zawodność nie kochałem z uwagi na to że był zawsze ubogim krewnym płyty winylowej on się ma dla mnie do winyla troszkę tak jak płyta DVD do mojego ukochanego laser

diska Jest to produkt bardzo wygodny bardzo i trochę mnie zawsze [Muzyka] śmieszyło było możliwe bo mieliśmy i naici i różne inne urządzenia natomiast Wydawało mi się że nie można zbierać kaset że to nie jest kolekcja że to nie jest chyba w

podobny sposób traktuje płyty kompaktowe o dziwo że to jest tylko jakiś przejściowy etap to jest nośnik który pomaga a nie a nie kolekcja choć zdarza mi się zbierać na kasetach jakieś takie przedziwne programy BBC rzeczy które tylko na tym nośniku

istniały natomiast to się nigdy nie zmieniło to nie była moja wajka OKE Czyli rozumiem że nie chodzisz na spacery na przykład nie chodziłeś sam sobie zaprzeczę za chwilę z takim urządzeniem nał sam sobie zaprzeczę nie chodziłem z takim

urządzeniem natomiast z pierwszego wyjazdu na zachód do do Szwecji w 81 roku przywiozłem pierwszego klasycznego metalicznego niebieskiego Walkmana Sony także od tej strony jak najbardziej tak ale to jest bardziej kwestia wtedy to był pierwszy wyjazd na zachód zakup

czegoś na co teoretycznie nie było mnie stać A kupiłem wiadomo że nie byłoby mnie stać na normalny zestaw audio ale przenosząc to na czasy współczesne ja używałem wszystkich możliwych wariantów na przykład iPoda ale do celów praktycznych Zawodowo zajmuję się muzyką muszę bardzo dużo

słuchać muszę poznawać nowości to jest bardzo wygodne Ale to jest słuchanie służbowe a nie prywatne dla przyjemności i dla mnie czymś takim był przenośny Walkman choć mówię zostawiam sobie pole do jakieś tam słabości sentymentalnej do pierwszego Walkmana bo

to była wówczas ogromna przygoda ale niestety te urządzenia cierpią z powodu mojego stosunku do kasety jako nośnika Rozumiem okej No o tym już wspomniałeś ale z tego co rozumiem Nie jest to twój ulubiony nośnik to oczywiście była na początku

magia tej rewolucji która się miała dokonać i ponieważ miałem chyba pierwszy w Krakowie odtwarzacz kompaktowy Philipsa CD 100 tak bez płyty wtedy żadnej kompaktowej miałem wcześniej odtwarzać niż płytę pamiętam że znajomi przychodzili nabożnie oglądali jak to urządzenie wygląda i jak się włącza

natomiast nie mogliśmy słuchać muzyki potem ktoś się zlitował i przywiózł kompakt natomiast powiem szczerze to dość szybko też nie okazało się nie nie podbiło mojego serca rozum tak uszy częściowo serca nigdy i do dziś uważam że to jest nośnik który

przepraszam za wyrażenie nie jest sexy od samego początku były kłopoty z Moim zdaniem jednym z najbardziej skandalicznych projektów ergonomicznie jeżeli chodzi o masową produkcję PR tego było miliard albo parę miliardów na świecie wyprodukowanych Pudełko którego się nie da otworzyć które się

natychmiast niszczy i łamie No i zabicie całej dziedziny sztuki plastycznej czyli okładki bo ten format to nie jest prawda okładka doceniając jakby Progres który zrobiła płyta kompaktowa w ogóle dla wielu rzeczy Już teraz wiemy że ona nie przeżyje

prawda że VIN na pewno przeżyje płytę kompaktową bo pewnie będą jakieś odpowiedniki już jest blu-ray HD już jest parę innych historii natomiast kompakt No jednak nie okej czyli rozumiem że jednak twoim ulubionym nośnikiem jest po prostu czarny krążek tak

i buntuje się przeciwko temu że jest to okładka jeszcze chyba bardziej Zależy jak się uważa to się nie niszczy nietrwałość To jest zupełnie inna rzecz bo jeżeli chodzi nietrwałość to wygrywa kaseta prawda która nawet jeżeli ch przechowywanie taśmy ona może

być zamknięta na PR sama z siebie się się kiedyś rozpadnie natomiast zawsze się buntuje przeciwko stwierdzeniu że miłość dla Wila to jest tak albo hipsterstwo albo bycie bardzo takim trendy albo bycie takim niby buntownikiem albo po prostu wspomnienia

z młodości i coś czego już nie ma bo po pierwsze przez pewien o ile rozumiem przypadek płyta długo grająca bo o nie przez chwilę porozmawiajmy miała na obydwu stronach długość doskonale zgadzając się z taką normalną percepcją człowieka przy jednym podejściu czyli

około 20 minut to gdzieś tam stwierdzono że że to jest attention SP taki człowieka który powoduje że że dłużej nie krócej nie Więc ona się w strzeliła doskonale Nie wchodząc rejony mistyczne atencja którą trzeba okazać płycie żeby ją uruchomić powoduje że my się

wyłączamy i koncentrujemy się tylko na tym mamy teraz czasy multitaskingu kiedy robimy równocześnie wszystko prawda przeglądamy internet smsuj i coś tam jeszcze i przy okazji słuchamy muzyki przy płycie nie bardzo jest to możliwe musimy naprawdę się na tym jednym

zadaniu skoncentrować Co powoduje zupełnie inny odbiór No i to o czym już mówiliśmy czyli czyli to że to było dzieło kompletne płyta wilowa miała okładkę miała o czym się rzadko mówi dwie strony czyli artysta Musiał zakpił kiedy kompakt nie tylko zwiększył

o prawie połowę pojemność ale też teoretycznie jak wprowadzono system szafu nie miał nie miał w ogóle to był zbiór piosenek są artyści którzy oczywiście buntują i nawet na kompakcie zaznaczają strony bardziej mówię o tym że płyta winylowa w swojej oryginalnej

formie była znakomicie trafionym nośnikiem od strony artystycznej także i myślę że nic jej do tej pory nie przebiło bo nie możemy dziś powiedzieć że winyl to jest modny trend to jest zbyt duża w tej chwili już zbyt duży

segment rynku troszkę luksusowy ale jednak żeby to lekceważyć bo Nie opłacałoby się uruchamiać tłoczni płytowych na to żeby były to kaprysy paru Panów po 50 nie nie to to jest są nie chcę wchodzić w szczegóły techniczne nie chcę wchodzić w to że jak mi kiedyś

powiedział facet w studiu nagraniowym w Los Angeles który naprawdę słyszy i naprawdę się zna można pokazywać tysiące wykresów ale sprawa jest prosta w zapisie analogowym jest wszystko w zapisie cyfrowym nie ma wszystkiego żebyśmy próbkowaniem z częstotliwością niezauważalnie inną

całość powiedział też że są dwie szkoły perfekcja dźwiękowa i przyjemność dźwiękowa i on że to są szkoły które się nigdy nie pogodzą ponieważ jedni będą twierdzić że trzeba pokazać z absolutną kliniczną bezwzględną dokładnością co się dzieje ale są tacy którzy uważają że muzyka

jest rzeczą która ma nam sprawiać przyjemność i być może nie do końca prawdziwe ale Ciepłe brzmienie któ sposów chyba nie powinno przegrywać z czymś co jest tak okrutne dźwięk też można wygładzić ocieplić uczynić przyjemniejszym to jest taka sama sztuka

jak każda inna malarze też przecież nie oddają rzeczywistości jeen do jeen bo od tego jest fotografia dokładnie to jest zdjęcie które od ciebie dostałem potworny bałagan w domu bardziej się skupiłem na tym co jest tam do słuchania czy też na

urządzeniach niż na bałaganie No powiem ci że jest tutaj parę perełek chociażby ten szpulowiec Akai Jeśli dobrze widzę pioniera i technika i technika tak i technika nie ukrywam że szpula była dla mnie zawsze magicznym urządzeniem No właśnie bo nic nie powiedziałeś jeszcze

o szpuli szpula była dla mnie magicznym urządzeniem Po pierwsze dlatego że nas przybliżał i to są tęsknoty znów dużych chłopców do studia nagraniowego bo w owych czasach wiadomo że wszystko rejestrowano na taśmie nic z całego sprzętu audio nie ma

podobnego uroku jak kręcące się szpule nawet płyta gramofonowa nawet płyta gramofonowa to jest jeszcze jakby wyższy stopień mówi o rzeczach kompletnie surrealistycznych w tej chwili takich bardziej emocjonalnych niż merytorycznych ale też miałem przygodę w ostatnich kilku latach przygodę która

zmieniła na zawsze Moje myślenie o tym ponieważ mówiąc krótko udało mi się namówić dobrego znajomego na zakup taśmy produkcyjnej do windy sergeant Pepper czyli pierwszą kopię tej matki przechowywanej w aby Road i taśma mająca pół wieku zdobyła nagrodę na audio Show za najlepszy

dźwięk bo graliśmy to z zawodowego szudera są oczywiście ku temu powody technologiczne które pewnie są mało interesujące bo przecież ma przed produkcją winyla nie ma żadnych kompresji żadnych ograniczeń które muszą być zrobione dla płyty winylowej żeby nie wyskoczyła po prostu z rka tam jest

nagrane naprawdę to co muzycy zrobili w studio No i to jest jakby taki psikus pokazujący że tamta technologia miała różne powody technologiczne dla których to wszystko brzmiało lepiej to jest podobnie jak z nagrywaniem muzyki postęp technologii spowodował że teraz się wysyła pliki

przez Atlantyk ale nie ma jednego nie ma pięciu Ludzi grających w jednym pomieszczeniu czujących się patrzących na siebie wzajemnie na siebie oddziaływujących a to już moim zdaniem nie jest żaden romantyzm to są czyste suche fakty które w końcowym efekcie

słychać albo na tak albo na nie wierzę że to o czym rozmawiamy to nie tylko sentyment dwóch Psychofan tylko że za tym wszystkim się coś kryje że to jest trochę inaczej niż Ach nie będę porównywał innych dziedzin kolekcjonerstwa bo się jeszcze ktoś na

mnie na mnie obrazi tu jest bardzo dużo rzeczywiście wspomnień na tym zdjęciu Bo jest tutaj tuner taki sam jak miał ser gbur to jest dla mnie wystarczający powód żeby się tym zająć i jest dodatkowo zestaw z tymi głośnikami prz

dziwnymi po prawej stronie o którym się o którym się nie podejmuję opowiedzieć bo to jest na zupełnie osobną rozmowę ale to jest też rzecz która zmieniła Moje myślenie o sprzęcie ponieważ człowiek który to wyprodukował pram że ci przerwę bo to przypomina rurę

kanalizacyjną bo to jest dokładnie wzorzec Wprawdzie odlany tutaj z żeliwa w profesjonalnej fabryce ale to jest konstrukcyjnie wzorzec rury z jednego powodu Człowiek który za tym stoi który jest naprawdę bohaterem na osobną opowieść Po pierwsze postanowił walczyć z takim przemysłem audio potwornie

drogich rzeczy udowadniając że do normalnego miesz mies nie jest to Studio odsłuchowe trzeba zupełnie do tego inaczej podejść i poza tym zrobił uniwersalne rozwiązanie które można sobie samemu skonstruować jeżeli ma się do tego smykałkę na całym świecie biorąc właśnie

wzorzec który na całym świecie obowiązuje czyli rury kanalizacyjnej jestem absolutnym fanem i tego faceta i tego co mu się udało bo to nie jest gadżet to jest znakomicie grający sprzęt mam na to dowody bo słuchali na tym swoich płyt ZN muzycy

mnie w domu I każdy był zszokowany ale tak jak mówię to jest temat dość współczesny niebiosa mi pomogły bo udało mi się to kupić bardzo okazyjnie i bardzo się bałem na co wydałem pieniądze i teraz jestem zachwycony twoja

definicja audiofila Ja mam bardzo złośliwą definicję audiofila i myślę że się nie oprę temu żeby powiedzieć aud to jest facet który ma sprzęt za 500 000 zł i 10 płyt Mało tego mogę te płyty wymienić wymieniaj pierwszy Żar Vangelis Dark

Side of the Moon in Arms No a pozostałe to już można pokombinować czyli słucha sprzętu nie muzyki w pewnym sensie słucha sprzętu nie muzyki ewentualnie kupuje nowe mutacje tych swoich ulubionych płyt żeby porównywać jak to teraz brzmi Wydaje mi się że słuch sprzętu a

nie muzyki jest mimo wszystko trochę uproszczeniem dlatego że zawsze słuchamy muzyki a raczej słuchamy jak ta muzyka brzmi na kolejnym sprzęcie Oczywiście że moglibyśmy się teraz wpuścić w dyskusję o ludziach którzy słuchają kabli i dają się pokroić za to że te

kable rzeczywiście inaczej grają ja bardziej bym się tutaj koncentrował na tym że to chyba chodzi o pewną filozofię to nie chodzi czy te grają lepiej czy gorzej bo prawdopodobnie różnica soniczna może być z tysiąca powodów ale po pierwsze złą wiadomością

dla wszystkich audiofili jest rzecz którą podczas 10 dniowej sesji w studio w Los Angeles Opowiedział mi i to była taka nauczka czy wykład na całe życie dla mnie człowiek który zajmuje się tam techniką i który naprawdę wie on powiedział

tak w tym Studio powstają płyty o budżecie kilku milionów dolarów my sobie nie możemy pozwolić na żadną wpadkę po drodze my musimy mieć wszystko najlepsze w związku z czym kupujemy to w specjalistycznym sklepie który zaopatruje Studio i tam na przykład

można kupić Kable głośnikowe z takiej wielkiej szpuli Gdzie jest ich kilometr to się odcina po prostu tyle ile potrzeba te same kable zapakowane w pudełko z różanego drewna kosztują potem 40 razy więcej w jakimś sklepie dla audiofili sprzęt Studyjny generalnie

profes według niego jest sprzętem zawsze najwyższej klasy w dodatku ma jeszcze jedną zaletę No ekonomicznie dość ważną jest tak wyprodukowany żeby dużo wytrzymał W związku z czym nie psuje się po roku nie jest odporny na bardzo wiele czynników trochę biegam z tym audiofilem

dookoła ale myślę że Punktem wyjścia jest rzeczywiście Człowiek który słucha sprzętu a nie muzyki i bardziej się koncentruje na didaskaliach a nie na treści Itum Czy można połączyć audiofil stwo ze słuchaniem muzyki absolutnie można Myślę że podejściem audiofilski

jest to że ja mam Nie pamiętam już ile kilkanaście kolejnych wersji płyty sierżant pieprz Szukając tego najlepszego brzmienia Szukam w sposób audiofilski ale generalnie chodzi mi o muzykę chcę usłyszeć co tam naprawdę czterech Panów nagrało w aby Road chc

wychwycić każdy element i myślę że dopóki Jest narzędziem do tego to jest okej jeżeli technologia przestaje być narzędziem i na przykład główną płytą słuch W domu audiofile jest płyta testowa to myślę że tam zaczyna się trochę przekraczanie przekraczanie cienkiej czerwonej linii

ale to jest rzecz o którą można by się było kłócić pewnie miesiącami Czy twoim zdaniem wraca audio vintage Czy twoim zdaniem jest powstaje pewnego rodzaju moda na audio vintage dzisiaj jeżeli nawet jest to moda spowodowana myślę kilkoma elementami Myślę że jednym z

ważniejszych elementów jest dostępność tego która kiedyś była poza jakby znaczy jestem pewien że zarówno my jak i masę osób spełnia swoje marzenia z oglądania prospektów przed 30 laty prawda kiedy mogliśmy sobie pooglądać kolorowe obrazki No że jest to coś

takiego że chcemy tego dotknąć Przynajmniej ja tak mam i myślę że to jest dość dość powszechne zjawisko myślę że jest to tęsknota za rzeczami z duszą jest to próba wymuszenia żeby muzyka miała otoczenie to o którym mówiliśmy w sensie gramofonu żebyśmy

przechodzili trochę do świątyni słuchania a nie słuchali przy okazji prawda I wydaje mi się że nawet jeżeli to jest moda Trend to zrobi bardzo dużo dobrego bo pamiętam jak mocno namieszało w głowie na audio Show stworzenie tej legendarnej

taśmy z anego studera ludziom którzy bardziej byli wpatrzeni na to żeby grać teraz wyłącznie z Tetra bajtow komputera i wyrzucić tych owców do kosza Myślę że są to rzeczy które oprócz technologii mają jeszcze Wiele elementów których się nie da zmierzyć centymetrem

po prostu Na tym to polega Czy uważasz że takie muzeum audio vintage Polska dzisiaj jest potrzebne wydaje mi się że jest potrzebne Po pierwsze z tego powodu że chciałbym tam pójść po drugie dlatego że być może w pewien

sposób udałoby się przy nim zebrać świat który Moim zdaniem gdzieś tam bulgocze pod powierzchnią istnieje tylko nie można go skodyfikować nie można się spotkać nigdy nie wiadomo jakie niespodziewane efekty by to przyniosło jeżeli uzgodniliśmy już że audio to jest

narzędzie to jest to historia poznawania przez nas muzyki niedostępnej przywożone przez stewardesy w samolocie i tak dalej i tak dalej to jest to znowu powinna być wystawa audio z ludzką twarzą czyli pokazująca też nie wiem wszelkie konotacje wokół

prawda to wszystko o czym tak nieskładnie Trochę mówię jest po prostu historią znacznie wybiegając poza technologię to jest historia socjologiczna kulturalna i jakaś tam jeszcze ten sprzęt jest narzędziem narzędziem który służył do na przykład tego żeby trochę zakopać to że jesteśmy

tu gdzie jesteśmy i żebyśmy na niej mogli posłuchać tej płyty która przyjechała Chociażby z za kanału La Man Bardzo dziękuję ci za rozmowę dzięki dzięki