หลังย้ายมาอยู่ญี่ปุ่น3ปี — Transcript

ว่างงานมา 4 เดือนแล้วนะคะ

ขอลาออกครับ

ซึ่งเราไปทำที่ Expo 2025 Osaka ที่ผ่านมานะคะ

ด้วยความที่เรามาจากต่างประเทศเนาะ เราก็ไม่อยากให้เขามองคนประเทศเราไม่ดีเนาะ ไปเที่ยวพาวิลเลียนประเทศไทยอะไรเงี้ยก็

ค่าครองชีพญี่ปุ่นแพงทุกอย่างจริงไหม

ประเทศญี่ปุ่นมาเที่ยวอ่ะดี แต่มาอยู่จริงไม่โอเค

สวัสดีทุกคนนะคะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ช่องของเราเอง ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีชื่อช่องนะคะ

ก็คือก่อนอื่นเลย สำหรับใครที่ยังไม่เคยเจอเรา หรือว่าไม่รู้จักเรามาก่อน ส่วนมากก็น่าจะทุกคนแหละตอนนี้ นะคะ

เราชื่อริเอะนะคะ เป็นลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น ที่ย้ายมาอยู่อโอซาก้าที่ญี่ปุ่นน่ะ มา 3 ปีแล้ว

แล้วตอนนี้ ว่างงานมา 4 เดือนแล้วนะคะ

ซึ่งตอนนี้มันเป็นช่วงที่เรามีเวลามากที่สุดละ เราก็เลยคิดว่าอยากมานั่งทำคลิปเล่าเรื่องประสบการณ์ที่มาอยู่ญี่ปุ่นนะคะ

ก็ อืม

เราอยากจะขออนุญาตเล่าเรื่องแบบคร่าวๆแล้วกันว่าเราเป็นใครมาจากไหนนะคะ

เป็นคนลำพูน เรียนที่ มช. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่นะคะ แล้วก็จบมา

ด้านออกแบบสถาปัตยกรรมเนาะ แล้วก็ไปทำงานที่กรุงเทพฯ เป็น

ตัดต่อวิดีโอช่อง YouTube ช่องนึงนะคะ

แล้วประมาณปีนึง

อืม เป็นพนักงานประจำปีนึงนะคะ แล้วก็

รู้สึกว่าอยาก challenge ตัวเองมากกว่านี้

ก็เลยลาออก

แล้วช่วงนั้นก็ไปเจอกับคนญี่ปุ่นที่ไปเป็น Digital Nomad ที่ประเทศไทยที่กรุงเทพฯเนาะ

แล้วก็ไปเจอกัน แล้วเขาก็รู้สึกว่าอยากจะให้เราอ่ะย้ายไปอยู่ญี่ปุ่น

ซึ่งเราก็พูดญี่ปุ่นได้มาตั้งแต่เด็ก แล้วก็ไปญี่ปุ่นหลายรอบ

แต่เราไม่เคยมีความคิดที่อยากจะย้ายไปญี่ปุ่นเลย จนกระทั่งเขาพูดขึ้นมานะคะ

เราก็ปิ๊งขึ้นมาได้ว่าเออ

พูดคนญี่ปุ่นนี่หว่า

แล้วก็ทำเรื่องภายใน 2 เดือนแล้วก็ย้ายมาเลยนะคะ

ปุ๊บ วันที่เราจะย้ายมา เราคิดว่าเราอยากจะเก็บเงินเพื่อไป Work Holiday ที่ออสเตรเลีย

ซึ่งตอนนั้นแบบความรู้เรื่องการงานเราไม่ค่อยมีเนาะ

เราคิดว่าแค่เราอยากออกไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ แล้วก็อยากใช้ภาษาอังกฤษอะไรอย่างงี้

ก็เลยคิดว่าจะทำงานเพื่อแบบ ทำงานที่ซาร่า เป็นพนักงานร้านเสื้อผ้า จะได้มีส่วนลดเสื้อผ้าสวยๆ

ไม่ก็ไปเป็นพนักงานบาริสต้าที่ Starbucks อะไรอย่างงี้

ตอนนั้นคิดแค่นั้นเลยจริงๆนะคะ

แล้วก็เงินเดือนมันก็เริ่มต้นอะไรอย่างงี้

แต่เริ่มแรกเราอ่ะ ก็ยังมีความแบบหลงใหลในการออกแบบสถาปัตยกรรมอยู่

เราก็เลยสมัครงานบอเต็กอ่ะไปเยอะมาก

แล้วก็ไปเจอบริษัทแรกที่เขารับสัมภาษณ์นะคะ

ก็ไปสัมภาษณ์ปุ๊บ เขาก็รับเลย

ซึ่งเราไม่ได้ถามคำถามอะไรเขาเลยนะคะ เป็นการสัมภาษณ์งานที่ญี่ปุ่นครั้งแรก

แล้วเขาก็รับเลย

ก็ดีใจมากๆ

แบบเย้ ได้งานแล้ว

แต่ตอนนั้นเราไม่ได้ถามเลยว่าเงินเดือนเท่าไหร่

เข้างานกี่โมง เลิกกี่โมง

มีประกันสังคมไหม

เป็นพนักงานแบบไหน พนักงานประจำ

เป็นไบค์หรืออะไร เราไม่ถามเลยเว้ย

คือเราแบบจริงหรอคะ เย้ โอเคค่ะ

แล้วก็ไปทำงานเลย

ซึ่งวันแรกก็คือแบบนรก

บอกเลยว่าเป็นบริษัทที่แย่ที่สุดตั้งแต่เราเคยเข้ามานะคะ

แต่ว่ามันก็ มันก็ผิดที่เราเนาะ ที่เราไม่รู้อะไรเลย

แล้วเราเข้าไปทำงานอะไรอย่างงี้

ซึ่งบริษัทแบบนี้เขาจะเรียกว่า Black Kigyou นะคะ

Black Kigyou ก็คือบริษัท Black หรือบ้านเราน่าจะเรียกว่าบริษัทแบบ

สีเทาป่ะ อะไรแบบนั้น

อืม แบบทำงานล่วงเวลาไม่ได้เงิน ทำงานข้ามวันข้ามคืนอะไรอย่างงี้

ซึ่งเราก็ทำงานไปแค่ 1 อาทิตย์ถ้วนนะคะ

แล้วก็

ขอลาออกครับ

ก็ลาออกเลยนะคะ

แล้วก็คิดว่าตัวเองยังต้องพัฒนาภาษาญี่ปุ่นอีกมาก

เราก็เลยไปสมัครงานที่โรงแรม

ซึ่งโรงแรมนี้ให้ประสบการณ์เราแบบเยอะมากในการทำงานบริการ

ในการคุยกับลูกค้า การดูแลคน การใช้ภาษาญี่ปุ่น

Business ในการรับโทรศัพท์อะไรอย่างงี้

เออ แล้วก็ได้ improve ตัวเองแบบภายในปีครึ่งเองมั้ง เยอะมากๆ

ซึ่งเราก็เป็น Front เนาะ ยืนแบบยืนหน้าคอม Check-in Check-out

บางทีก็ไปเตรียมอาหารเช้าบุฟเฟต์อะไรอย่างงี้

เออ ถ้าใครอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับงานแบบลึกๆ ไว้เราจะมาเล่าทีหลังนะคะ

ก็คือตอนนั้นอยากทำงานหน้าคอม อยากแบบนั่งกดซอฟต์แวร์

ออกแบบนั่นออกแบบนี่ อะไรอย่างงี้มากกว่า มันเป็นตัวของเรามากกว่านะคะ

ไม่ค่อยอยากคุยกับคนเท่าไหร่

ก็เลยลาออกก่อน

แล้วคิดว่าจะหางานอื่นแบบไปเป็นกราฟิกดีไซเนอร์แบบพนักงานประจำ

ที่นั่นที่นี่อะไรอย่างงี้ แต่ประจวบเหมาะกับเขามีการ Expo พอดีเนาะ

Expo 2025 Osaka ที่ผ่านมานะคะ

ซึ่งเราคิดว่าก็มีคนที่รู้จักไปกันเยอะมากๆ ซึ่งเราไปทำที่

พาวิลเลียนกาตาร์นะคะ

เราแทบจะไม่รู้จักประเทศเขาเลยแบบเคยได้ยินแค่ชื่อ

แต่ว่าเราอ่ะไปเจอได้เพราะว่าเราไถ Indeed อยู่

แล้วเงินเดือนมันแบบตกใจอ่ะ

เงินเดือนแพงมากนะคะ คือ 2 เท่าของงานก่อนหน้าที่เราทำเลยอะไรอย่างงี้

Expo มันมีแค่ครึ่งปีเนาะ

สมัครไปแล้วก็ได้นะคะ

ซึ่งทุกคนที่เรารู้จักกันตอนนั้นน่ะ ทุกคนแบบวัยเดียวกันใกล้ๆกัน

ทุกคนก็พูดแบบเสียงเดียวกันนะว่าสมัครงานมาเพราะว่า

เงินมันดีมากๆ

แค่นั้นเลย

แต่ว่าเราอ่ะมีแอดออนนิดนึง เงินมันก็ดีจริงแหละ

แต่เราก็เลือกประเทศนิดนึงเนาะ

ซึ่งเราก็ไปรีเสิร์ชว่าพาวิลเลียนกาตาร์เนี่ย

หน้าตาเป็นยังไง

แล้วก็ไปเจอว่าคนออกแบบเป็น Kuma Kengo

Kuma Kengo นะคะ เป็นสถาปนิกญี่ปุ่นชื่อดัง

อืม

หลงใหลในงานของเขามากๆ ในการใช้ไม้ในการออกแบบงานอะไรอย่างงี้

แล้วพาวิลเลียนนี้ก็ออกแบบมาได้สวยมากๆ เราก็เลย

แบบมีความชอบแอดออนไปจากเงินเดือนเข้าไปแล้วนะคะ

ระหว่างที่ทำงานที่ Expo เนี่ยก็ได้ประสบการณ์อะไรเยอะมาก

ได้เจอคนหลากหลายรูปแบบ

เหมือนตอนทำงานโรงแรมนั้นแหละ

ซึ่งเราก็เจอคำถามที่โดนถามบ่อยว่าแล้วทำไมไม่ทำงานที่พาวิลเลียนประเทศไทย

ซึ่งเอาจริงๆอ่ะ เราแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประเทศไทยจะ

มีพาวิลเลียนใน Expo ตอนนั้น

หลายๆคนที่เคยไปเนาะ ใน YouTube ที่แบบไปเที่ยวพาวิลเลียนประเทศไทยอะไรเงี้ยก็

อืม

ก็ค่อนข้างเยอะนะคะ

ซึ่งเรามีเรื่องของโลจิกในการมาจัสอะไรแบบนี้นะ เราไม่ได้แบบ

อคติอย่างเดียว

แต่ว่าเรารู้สึกว่าประเทศไทยนำเสนอความเป็นไทยแบบเดิมๆตลอดเวลา

Expo ก่อนๆเขาก็นำเสนอประเทศไทยในแบบรูปแบบนี้อีกแล้วอะไรเงี้ยนะคะ

ซึ่งเอาจริงๆ ถามว่ามันผิดไหม มันก็ไม่ได้ผิด

แต่แบบมันมีอะไรมากกว่านี้ที่เราอยากจะนำเสนอให้กับคนต่างประเทศได้เห็น

ในของเรื่องของประเทศไทยอะไรเงี้ยเนาะ

อืม ซึ่งถามว่าถ้าเราย้อนเวลากลับไปได้แล้วเราอยากจะสมัครงานที่พาวิลเลียนไทยไหม

แล้วก็คงไม่

อะไรอย่างงี้ แต่เราก็ไปมา 2 ครั้งเลยนะ

แบบพาคนญี่ปุ่นไปบ้าง ไปเองบ้างอะไรอย่างงี้

เราก็รู้สึกว่าพนักงานที่นั่นก็ Nice มากๆ

มีคนไทยแบบค่อนข้างเยอะ

ส่วนมากก็เป็นคนไทยเลยมั้ง

บางคนก็พูดภาษาญี่ปุ่นได้บ้างไม่ได้บ้างอะไรเงี้ย

คนประเทศอื่นก็เหมือนกัน

พาวิลเลียนอื่นก็พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลยนะทุกคน

เขาก็จะพูดภาษาอังกฤษใส่คนญี่ปุ่นอะไรเงี้ย

ซึ่งทั้งที่จัดอยู่ญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นก็แบบ

ทำไมไม่พยายามพูดภาษาญี่ปุ่นกันบ้างอะไรเงี้ย

ซึ่งพาวิลเลียนกาตาร์

มีแต่คนญี่ปุ่นหมดเลยนะคะ

เรื่องของ Expo เนี่ยก็มีอะไรที่แบบอยากจะเล่าอยากจะนำเสนอเยอะมากๆนะคะ

ซึ่งเราก็ได้รู้จักมี connection กับคนที่ออกแบบโลโก้ ออกแบบ

อันนี้ไม่ได้แบบส่วนตัวขนาดนั้น แต่ก็เออเคยเจอเขาอะไรเงี้ย

คนออกแบบเมียกึเมียกึ อะไรอย่างงี้

กับบริษัทที่ยังใช้ Expo ในการทำอีเวนต์ให้คนที่ชอบ Expo มากๆอ่ะ

มาสังสรรค์กัน มาจอยในอีเวนต์ที่เกี่ยวกับ Expo นะคะ

ตอนนี้ก็ยังมีอยู่เรื่อยๆนะคะ

เราคิดว่าหลังจากนี้เราก็น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับแก๊งนี้ไปอีกค่อนข้างเยอะนะคะ

ซึ่งเขาก็จะมีอีเวนต์ที่เป็น Thai Festival ของเขาเองนะคะ ชื่อ Very Thai

ไว้วันหลังถ้ามีโอกาสก็จะมาเล่าให้กับทุกคนฟังนะคะ เพราะว่าก็มีคนนำเสนอเราอ่ะให้ไปเป็นส่วนหนึ่งในของกลุ่มนี้

แล้วเขาก็โอเคมากๆที่จะให้เราไปแบบช่วยคิดเรื่องคอนเซ็ปต์เรื่องอะไรเกี่ยวกับ Festival นี้เนาะ

รอดูนะทุกคน

ว่าจะออกมาเป็นยังไงนะคะ

งาน Expo ก็คือล่าสุดจบที่เดือนตุลาคมนะคะ

พฤศจิกายน ธันวาคม มกราคม กุมภาพันธ์

ไม่มีงาน

ทำไมเราถึงอยู่ได้

เราอ่ะเป็น Contract มาตลอด

ซึ่งเราก็จ่ายพวกประกันสังคมอะไรเงี้ยปกติ

ซึ่งเราก็ใช้สิทธิ์ของคนว่างงาน เขาก็จะมีเงินซัพพอร์ตคนว่างงานอ่ะ 3 เดือน

สำหรับคนที่จ่ายประกันคนว่างงานแล้วนะคะ

ซึ่งเวลานี้เป็นเวลาที่เราได้คิดเยอะมากว่าเราอยากจะทำอะไร

เรามีแพลนอยากทำอันนั้นอันนี้อันนี้อันนี้ แต่ก็ผ่านมา 4 เดือนแล้ว

เราก็เพิ่งจะมานั่งอัดคลิปแบบนี้นะคะ

ประมาณนั้น

ถ้าใครไปดูคลิปก่อนๆนะจะเห็นว่าเราไม่ค่อยพูดนะคะ

เพราะว่าเวลาเราอยู่ข้างนอกอ่ะ เราเห็นกล้องไม่ได้เลยทุกคน

เราแบบ

แค่หยิบกล้องขึ้นมาเงี้ย

ไม่ถ่าย

แต่เราแบบหยิบกล้องมาจ่อหน้าเราเงี้ย

นี่กินข้าวเป็นไงบ้างอร่อยไหม

อร่อย

คือเราพูดไม่ได้ พูดต่อหน้ากล้องไม่ได้

แล้วก็แอคติ้งต่อหน้ากล้องไม่เป็นนะคะ

ตอนนี้เราก็พยายามไม่มองกล้องอยู่

เออ

อยากจะเล่าให้แบบพอเข้าใจว่าชีวิตเราผ่านมาเป็นยังไงบ้างนิดนึงนะคะ

แล้วก็เรื่องทุกอย่างที่เล่ามาเมื่อกี้ นะคะ เรามีแบบเนื้อหาที่มันลงลึกไปมากกว่านั้นเยอะมากๆ

ในชีวิตประจำวันว่ามันเป็นยังไง มีเรื่องไหนที่คนไทยไม่ค่อยรู้

คนต่างชาติไม่ค่อยเห็นอะไรอย่างงี้

เรามีเรื่องที่อยากจะแชร์อ่ะเยอะมาก

ในวันนี้เราก็จะมาตอบคำถามในเรื่องของสิ่งที่คนต่างชาติคิดว่าประเทศญี่ปุ่นเป็น

แล้วกันว่าจริงๆแล้วมันเป็นยังไง

นะคะ

ซึ่งคำถามอ่ะมันก็ไม่มีใครมาถามเราหรอกตอนนี้

เพราะว่าเราก็เพิ่งลงไปคลิปแรกเนาะ

ก็เลยไปค้นใน ChatGPT คำถามที่คนต่างชาติชอบคิดเกี่ยวกับญี่ปุ่น

อันดับแรกเนี่ย คนญี่ปุ่นน่ะตรงเวลาทุกอย่างจริงไหม

เราบอกเลยว่า

เหมือนคนไทยเลยนะคะ

คนที่ตรงเวลาก็คือส่วนมากคนที่ไปคุยงาน ไปทำงาน

ไปเจอคนที่แบบจริงจังอะไรเงี้ยเนาะ

มันก็ต้องตรงเวลาเป็นปกติอยู่แล้ว

ถ้าลองไปนัดกับคนที่แบบไปนัดกินข้าวกัน

ไปนัดดื่มกันตอนเย็นอะไรเงี้ย

ทุกคนก็เลทกันปกติมากๆนะคะ

แต่สำหรับตัวเรานะ

ตอนอยู่ไทยอ่ะเราก็ค่อนข้างจะเลท

แต่พอมาอยู่ญี่ปุ่นปุ๊บ เรารู้สึกว่า

เราต้องให้เกียรติคนมากกว่านี้อะไรอย่างงี้

ริเอะเป็นคนไทย คนไทยชอบเลทหรออะไรเงี้ย

เราก็ไม่อยากให้มีความคิดแบบตรงนั้น

ก็พยายามที่จะไปตรงเวลา หรือว่าไปก่อนเวลาตลอดนะคะ

แต่ว่าบางครั้งเราไปตรงไปก่อนเวลา

คนญี่ปุ่นก็เลทกันปกติอะไรอย่างงี้

ญี่ปุ่นปลอดภัยจนไม่ต้องระวังตัวจริงไหม

เราว่าอันนี้ก็ไม่ 100% นะคะ

เพราะว่า 3 วันก่อนที่นัมบะ ย่านแบบคนเยอะๆของโอซาก้าเนาะ

ก็มีคนแทงกัน มีคนเสียชีวิตไป 1 ราย

มันก็ไม่ได้ปลอดภัยอะไรขนาดนั้น

แต่ว่าญี่ปุ่นเนี่ยเขาก็จะแบ่งโซนที่พักอาศัย โซนท่องเที่ยว โซนช้อปปิ้งอะไรเงี้ย

เขาแบ่งกันแบบค่อนข้างจะชัดเจนนะคะ

เราว่ามันก็ปลอดภัยนะคะ

เราก็ไม่ได้คิดว่าเราจะต้องระวังตัวอะไรขนาดนั้น

เราจะระวังตัวเวลาที่เราไปเที่ยวที่นัมบะ หรือชินไซบาชิอะไรเงี้ย

เพราะว่ามันมีคนหลายประเทศ ไม่ว่าจะเป็นคนต่างประเทศบ้าง

เป็นแก๊งแบบนักเลงญี่ปุ่นบ้างอะไรเงี้ย

แต่ว่าเราไม่ค่อยเห็นคน Pickpocket เท่าไหร่

ไม่เคยเห็นเลยมั้ง

เราว่าเรื่องนั้นน่ะปลอดภัย เพราะว่าทำอะไรหายอ่ะ

เขาก็เก็บไปแจ้งตำรวจเนาะ

แต่เราไม่รับประกันกับแถวนัมบะ กับชินไซบาชินะทุกคน

ในเรื่องของการเดินตอนกลางคืนนะคะ มี

มีเรื่องที่เราอยากจะแชร์ก็คือ

ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงผู้ชายอ่ะ เราว่าเวลาไปคอมบินิเนาะ

หรือว่าร้านสะดวกซื้อแบบเซเว่นลอว์สันอะไรเงี้ย

เขาชอบพูดกันว่าห้ามซื้อไอศกรีมตอนดึก

ถ้าสมมุติเราซื้อไอศกรีมที่คอมบินินั้น

แล้วว่าบ้านเราอ่ะอยู่ไกล

เราจะไม่กลัวการที่

ไอติมมันจะละลาย

เขาก็จะรู้ว่าอ๋อ

ยายนี้อยู่แถวนี้อะไรอย่างงี้

ก็จะทำให้มีเกิดการแบบสต็อกเกิดขึ้น หรือว่ารู้ถึงที่อยู่ของที่อยู่ของเขาอะไรอย่างงี้นะคะ

แต่เอาจริงๆ เราก็ไม่ค่อยแคร์นะ เราก็ซื้อแบบเดินถงถังถงถังไปเลย

แบบซื้อไอติมบางทีก็เดินกินอะไรอย่างเงี้ย

เออ เราว่ามันอยู่ที่ Mindset นั่นแหละ

เราเป็นคนที่แบบถ้าสมมุติเจออะไรแล้วเราคิดว่าเราจะสู้ได้อะไรอย่างงี้

เออ เราก็เลยไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่นะคะ

ค่าครองชีพญี่ปุ่นแพงทุกอย่างจริงไหม

เราว่าก็แพงกว่าไทยนิดนึง

แต่ว่าถ้าเทียบกับเงินเดือนที่คนญี่ปุ่นได้อ่ะ

มันก็ไม่ต่างจากไทยเท่าไหร่

อืม ซึ่งมันก็อยู่ที่จะเลือกอีกแหละ

ว่าเราจะไปกินข้าวนอกบ้าน ถ้าเราไปกินสมมุติไปกินราเมง ราเมงถ้วยละ 1,000 เยน

เท่ากับตอนนี้ก็ 200 กว่าบาท

แต่ถ้าเราซื้อเซเว่น อ่า เราไปซุปเปอร์ เราไปเลือกผักเลือกหมูที่มันลดราคาเอง

มันก็จะไม่แพงไง

อะไรแบบนี้

โดยที่แน่ๆเลยเนี่ยคือผลไม้ของญี่ปุ่นน่ะ

คือโคตรแพง

พูดเกินไปป่าววะ

คือเราเป็นคนชอบไปตลาดเนาะ

แล้วก็ไปตลาดสดแล้วก็ไปซื้อผลไม้ ซื้อส้มกิโลนึงอะไรอย่างงี้

อยากกินแอปเปิ้ลก็ซื้อแบบ 3 ลูกเท่าไหร่คะ

อะไรอย่างงี้

ซึ่งพอมาญี่ปุ่นน่ะแทบจะซื้อผลไม้ก็ 200-300 บาทแล้วอะไรอย่างงี้

อืม ก็เลยทำให้ไม่ค่อยได้กินผลไม้เท่าไหร่

แต่ว่าถ้าพวกผักพวกหมูพวกเนื้อสัตว์อะไรอย่างงี้ มันก็ไม่ได้แพงมากขนาดนั้น

ซึ่งความอนามัยก็ดีมากๆ

คุณภาพผักก็ดี

พูดถึงค่าครองชีพเนี่ย

เราเห็นคนชอบรีวิวเซเว่นอะไรอย่างงี้เนาะ ไปเที่ยวก็ไปซื้อของที่ดองกี้

หาอะไรกินแบบตอนพักกลางวันก็ไปเซเว่นไป Family Mart ไปลอว์สันอะไรเงี้ย

จริงๆแล้วเราอยากแนะนำให้ทุกคนอ่ะไปซุปเปอร์มาร์เก็ตนะคะ

ซึ่งซุปเปอร์มาร์เก็ตบ้านเขามีหลากหลายมาก

ทุกซุปเปอร์อ่ะก็จะมีอาหารสำเร็จ ก็คือมีข้าวหน้าโน้นหน้านี้แบบเป็นเบนโตะ

มันถูกกว่าเซเว่นมากๆนะทุกคน

ด้วยความที่มันเป็นซุปเปอร์มาร์เก็ตมันก็จะใหญ่กว่า

ของที่มีให้เลือกก็จะมีมากกว่า

ขนมก็จะมีหลายชนิดมากกว่าเซเว่นอะไรเงี้ย

เราอ่ะเป็นคนนึงที่ชอบเวลาไปต่างประเทศแล้วชอบไปซุปเปอร์

เราจะเห็นว่ามาตรฐานในการใช้ชีวิตของเขาผ่านของที่เขาขาย

อาหารที่เขากินอะไรเงี้ยเนาะ

อืม คนญี่ปุ่นรักอนิเมะกับเกมทุกคนจริงไหม

อันนี้ก็จะเป็นภาพจำเนาะ

ว่าคนญี่ปุ่นเท่ากับโอตาคุอะไรเงี้ย

ในประเทศไทยอ่ะคนที่รักอนิเมะอ่ะ เราจะชอบเห็นบ่อยๆว่าเขาจะเป็นโอตาคุ

ที่แบบมีความคลั่งอนิเมะมากๆอะไรเงี้ยเนาะ

แต่ว่าที่ญี่ปุ่นน่ะแน่นอนว่ามันต้องมีคนที่เป็นโอตาคุอยู่แล้วล่ะ

ที่มันต่างจากประเทศไทยคือคนปกติลุงๆป้าๆคนที่ใช้ชีวิตปกติอ่ะ

เขาก็ดูอนิเมะกันนะทุกคน

เพราะว่าในสื่อของญี่ปุ่นน่ะทีวี

เขาก็ฉายการ์ตูนกันเป็นปกติเนาะ

โคนันอะไรอย่างเงี้ย

ผู้ใหญ่ก็ดูเด็กก็ดู

แล้วล่าสุดนะที่เราชอบมากๆก็คือดาบพิฆาตอสูร

ที่เพิ่งออกภาคภาคล่าสุดเนาะ

เราก็ไปดูในโรง เราซื้อบัตรตั้งแต่ 2 อาทิตย์

ก่อนที่หนังจะฉายเลย

ก็ไปดูวันแรก

เข้าไปปุ๊บ สิ่งที่เราตกใจมากก็คือ

เราจะติดภาพว่าอนิเมะก็จะมีคนวัยรุ่น แล้วก็เด็กเยอะมากๆใช่ไหม

แต่กลับกันคือมีผู้ใหญ่เยอะมาก ลุงๆป้าๆมากันเป็นครอบครัว

ลูกเด็กมากับคุณตาอะไรอย่างเงี้ยก็มีนะทุกคน

เราว่ามันเป็นอนิเมะแห่งชาติของญี่ปุ่นเลย

อืม

เราไปทำงานกลับจากที่ทำงานนั่งรถไฟฟ้า

ก็เห็นคนที่ใส่ชุดสูทปกติเนี่ยแอบดูโทรศัพท์เขา

จริงๆก็ไม่ควรนะทุกคน

แต่แบบมันเห็นอ่ะ

เออ

เขาก็ยืนดูอนิเมะไปอะไรอย่างงี้

ซึ่งเราคิดว่ามันก็เหมือนการดูสื่อรูปแบบนึงคือเป็นหนังที่คนวาด

ก็เลยอยากให้คนที่คิดว่าอนิเมะมันแบบสำหรับเด็ก

หรือว่าคนที่เป็นวัยรุ่น หรือว่าคนที่ติดการ์ตูนอะไรเงี้ย

เปลี่ยน Mindset นิดนึงว่าเราอ่านหนังสือแบบไม่มีภาพ

แต่พอหนังสือมันมีภาพขึ้นมาก็เป็นมังงะ

จากมังงะเคลื่อนไหวได้ ก็เป็นอนิเมะ อนิเมะคนที่เป็นแบบคนเขียน

ก็เป็นคนแสดงจริงขึ้นมาก็เป็นหนัง เป็นซีรีส์อะไรอย่างเงี้ย

มันก็คือสื่อ สื่อนึงอ่ะ

บางเรื่องก็ดีกว่าหนังที่ถ่ายทำอีกอะไรอย่างเงี้ย

อืม

ส่วนเกมอ่ะเราว่ามันเฉพาะกลุ่ม

เราว่าการเล่นเกมน่าจะ Common กว่าคนไทย

เราว่าญี่ปุ่นเมื่อก่อนก็มีแบบ Game Boy Advance อะไรเงี้ยเนาะ

มีจอยมีอะไรอย่างงี้

อันต่อมาต่างชาติหางานในญี่ปุ่นยากมากจริงไหม

คนที่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ มีการสอบว่าแบบผ่าน N3 N2 อะไรเงี้ย

เราว่ามันค่อนข้างง่าย เพราะว่ามันมีคนที่ซัพพอร์ตคนต่างประเทศโดยเฉพาะเป็นบริษัทหางานเพื่อคนต่างชาติ

แล้วเขาก็จะหาที่ที่สามารถซัพพอร์ตวีซ่าให้ได้อะไรเงี้ย

เราก็มีเพื่อนคนนึงที่อยู่โอซาก้า เขาก็เป็นคนไทย 100% แล้วเขาก็ย้ายมาทำงานที่ญี่ปุ่นน่ะนานกว่าที่เราย้ายมาอีก

ก็วันหลังถ้าใครอยากรู้เบื้องลึกเบื้องหลังนะคะ ก็เดี๋ยวจะชวนเพื่อนคนนั้นมาคุยด้วยเนาะ

แล้วก็ข้อสุดท้ายเลย เราอ่ะได้ยินบ่อยมากๆ แล้วเราก็ไม่รู้ว่าทำไมทุกคนถึงแบบ

เชื่อแบบนั้นกันไปแล้ว

ประเทศญี่ปุ่นมาเที่ยวแล้วดี แต่มาอยู่จริงไม่โอเค

ทุกคนน่าจะเคยได้ยินเนาะ แล้วทุกคนก็อาจจะคิดแบบนั้น

เราอ่ะย้ายมาอยู่ละ

มันดีมากทุกคน

เราว่าที่ทุกคนพูดถึงน่ะน่าจะเป็นการทำงานที่กดดัน

มีสังคมที่แบบ อืม

ไม่ชอบคนต่างชาติหรือเปล่าอะไรอย่างงี้

ทำงานที่มีความเครียดสูง แล้วก็มีเห็นสถิติของคนที่

สตาร์ทอะไรเงี้ย

คือมันเป็นสถิติเก่าแล้วนะทุกคน

แล้วการทำงานอ่ะคนเรามันเลือกได้เนาะ

ว่าเราอยากจะทำงานสายไหน

ทำงานแบบไหน

ซึ่งส่วนมากคนที่พูดแบบนั้นก็คือคนที่ทำงาน Full Time ที่ทำงานบริษัท

แล้วก็โดนกดขี่ เมื่อก่อนน่ะ Power Harassment

Sexual Harassment น่ะมันเยอะ

แต่ตอนเนี้ยมันพัฒนามากๆแล้วนะทุกคน

แล้วถ้าทุกคนไม่อยากที่จะอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้นน่ะก็ออก

แค่นั้นเอง

แล้วเราก็เลือกที่จะเข้าบริษัทที่มัน White

ที่อยู่แล้วก็ย่านที่อยู่เราก็เลือกเองได้

สังคมเราก็เลือกเองได้

เราอยากเจอคนแบบไหนแล้วก็ไปอยู่ในสังคมแบบนั้น

งานแบบไหนที่เราอยากทำแล้วก็ไปสมัครแบบนั้น

แค่นั้นเอง

แต่พอเลือกเยอะก็เนี่ยแหละ

ว่างงานมา 4 เดือนแล้ว

คนที่พยายามจะพูดว่ามาเที่ยวเฉยๆมาอยู่ไม่ค่อยดีอ่ะ

อาจจะอยู่ในประเทศที่มันดีกว่าญี่ปุ่นก็ได้

พอมาอยู่ญี่ปุ่น การขนส่งสาธารณะรถไฟฟ้าเข้าถึงในหลายพื้นที่มากๆ

แท็กซี่แพงแต่ว่าปลอดภัย

ทุกคนก็ใช้จักรยานกันนะคะ

เรื่องจักรยานเราอยากจะมาเล่ามากว่า

ทำไมถึงทุกคนถึงใช้จักรยานกันเยอะ

ใครอยากรู้ก็คอมเมนต์นะคะ

เพราะว่าเราเพิ่งซื้อจักรยานแบบก๊อกก๋อยไป

ซึ่งจักรยานออปชั่นมันเยอะมากๆ ทุกคนน่ะเหมือนจะต้องมีจักรยานกันหมดเลย

แล้วก็จะมีคุณแม่ที่มีลูกเล็กเด็กน้อย

เขาก็จะซื้อจักรยานที่เป็นระบบออโต้เนาะ

มีไฟฟ้าแบบปั่นนิดนึงมันก็วิ่งเหมือนมอเตอร์ไซค์แล้วอ่ะ

อะไรแบบนี้

ก็สำหรับใครที่อยากรู้อะไรเพิ่มเติมก็คอมเมนต์ได้นะ

เพราะว่าเราอ่ะมีเรื่องที่อยากจะเล่าเยอะมาก

แต่ว่ามันฟุ้งไปหมดเลย

เดี๋ยวนี้คนญี่ปุ่น YouTube เขาดูกันอะไร

เปิดทีวีตอนเช้า ทีวีข่าวญี่ปุ่นเขาเปิดอะไรกันบ้าง

วันธรรมดาคนญี่ปุ่นเขาไปเที่ยวไหนกัน

ถามมาได้หมดเลยนะคะ

แต่เราก็มีเรื่องคร่าวๆอยู่แล้วแหละว่าเราอยากจะเล่าเรื่องอะไร

เป็น Topic ที่แบบคนไทยไม่น่าจะเคยได้ยิน หรือว่าเคยรู้

นะคะ

ซึ่งเราอ่ะว้าว

เรื่องที่เราว้าวแล้วว่าทุกคนก็น่าจะว้าวเหมือนกัน

บ๊ายบาย

ระหว่างที่ว่างงานแล้วก็ได้ทำอะไรเยอะแยะมากมายนะคะ

เราเรียนเขียนโค้ดด้วย

แล้วเราก็ถักหมาตัวนี้ด้วย

แล้วเราก็ไปซื้อกาจาปองที่มีเมล็ดปลูกพืช

แล้วเราก็กำลังพยายามให้มันมีพืชงอกขึ้นมา

แล้วเราก็มานั่งทำเล็บเองที่บ้าน

ตอนนี้แกะออกหมดแล้ว