12 Mart İstiklal Marşının Kabulü Oratoryosu

Kaybettik Medine'yi, Yemen'i, Balkan'ı. Kaybettim beyimi, oğlumu, ocağımı. Korkuyorum, kaybetmeyelim vatanı.

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak. Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak. O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Ey Türk evladı, duy sesimi. Ben Türk bayrağı. Atalarım taşımış sırtında cihana sancağı. Layık olamadın atana, layık olamadın vatana. Bu senede o güzelim kanı, uyan artık. Rüzgar dalgalandırmıyor bayrağı.

Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal. Kahraman ırkıma bir gül, ne bu şiddet bu celal? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal. Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.

Ben düşman askeriyim. İngiliz, Yunan ya da Ermeni. İsimsizim. Yendim sonunda sizi. Dolamışken boynunuza kiri, görün artık nefretimi, kinimi.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım. Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner aşarım. Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Ben Avrupa, yani Batı. Medeniyetin efendisiyim. Sınırlarımda çelikten duvarlar, topum, tüfeğim, param var. Ve ezerim dünyayı paramın sesiyle.

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar. Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma. Nasıl böyle bir imanı boğar? Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar.

Siz cahil Türk milleti. Geçirmişim artık kalbinize pençemi. Şu dünyadan silmeden adınızı, dininizi, atamazsınız bu topraklardan beni.

Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın. Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. Doğacaktır sana vaat ettiği günler Hakk'ın. Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Ben Mehmet, Hasan, Ali veya Veli. Her Türk kadını bir yeri. Can verdi bu toprağa, kan verdi. Ve hiç olmadı kefeni. Siz gençler tanıyor musunuz beni? Ben bir şehit Türk askeriyim.

Bastığın yerleri toprak diyerek geçme, tanı. Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı. Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı. Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.

Yaşım yoktu 17. Savaş öyle zalim ki, öksüz, yetim demedi. Binlerce genci yedi. Dalgalansın diye bayrak, vatan olsun diye toprak, uğruna can verdi.

Kim bu cennet vatan uğruna olmaz ki feda? Şüheda fışkıracak toprağı sıksan şüheda. Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda. Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Düşman küfre sevdalı, namus belası, korkak, hain, öfkeli. Ve onlar bu ülkeye geleli, buruktu ezan sesi.

O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım. Ruhumun senden ilahi, şudur ancak emeli. Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli. Şu ezanlar ki şahadetleri dinin temeli, ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli.

Kalk Türk anası. Gör ey şehit. Unutma Türk milleti. O Avrupa denen serserinin bugün nerede hani?

Kabul etmedik biz, etmeyiz esareti. Namus bildik bayrağı, önder seçtik atayı, kurduk cumhuriyeti. Gelemediler ve gelemezler buraya.

O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım. Her cerihamdan ilahi, boşanıp kanlı yaşım, fışkırır ruh-i mücerret gibi yerden naaşım. O zaman yükselerek arşa değer belki başım. Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal. Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal. Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet. Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.