Speaker A
Czy myślałeś kiedyś, dlaczego tak często sami utrudniamy sobie życie? Zauważ, jak często powtarza się ten sam schemat.
Film wyjaśnia, jak jungowski cień wpływa na nasze życie, autosabotaż i jak zrozumienie cienia pomaga lepiej funkcjonować.
Key Takeaways
- Cień to amoralna, nieświadoma część psychiki, która wpływa na nasze decyzje i emocje.
- Wyparcie cech jest mechanizmem adaptacyjnym, nie defektem osobowości.
- Silna persona wymaga tłumienia wielu naturalnych impulsów, co prowadzi do wewnętrznego napięcia.
- Konfrontacja z cieniem zmniejsza autosabotaż i poprawia jakość życia.
- Zrozumienie cienia pomaga zdjąć poczucie winy za nielogiczne zachowania.
What the video covers
- Cień Junga to zbiór cech, pragnień i impulsów wyparte z naszej świadomości, które wpływają na nasze zachowanie.
- Posiadanie cienia to naturalny mechanizm psychologiczny, nie oznacza słabości czy problemów.
- Proces formowania tożsamości w dzieciństwie prowadzi do wyparcia cech nieakceptowanych przez otoczenie.
- Persona to maska społeczna, którą zakładamy, aby funkcjonować i zdobywać akceptację.
- Im silniejsza persona, tym bardziej napięty i naładowany emocjonalnie jest cień.
- Hamowanie impulsów z cienia pochłania dużo energii i może prowadzić do autosabotażu.
- Zrozumienie i konfrontacja z cieniem zmniejsza autosabotaż i poprawia samopoczucie.
- Całkowite pozbycie się cienia jest niemożliwe i niepotrzebne; celem jest integracja i zrozumienie.
- Proces socjalizacji i wychowania decyduje o tym, które cechy trafiają do persony, a które do cienia.
- Aktywna wyobraźnia to technika dialogu ze swoim cieniem, która pomaga w integracji wypartej części psychiki.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie i problem autosabotażu
- 01:09Psychologiczne wyjaśnienie autosabotażu
- 02:32Definicja i natura cienia Junga
- 03:38Znaczenie zrozumienia cienia i poczucie winy
- 05:00Formowanie tożsamości i rola dzieciństwa
- 06:16Proces socjalizacji i powstawanie persony
- 07:25Konsekwencje wyparcia cech i napięcie wewnętrzne
- 09:23Energetyczne koszty hamowania impulsów
- 14:29Mechanizm autosabotażu i reakcja stresowa
- 16:55Technika aktywnej wyobraźni i integracja cienia
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Powiedzmy, że masz dobry dzień, wszystko się układa. W pracy osiągasz to, co chciałeś i nagle, zupełnie z obłego powodu, z niej gruchy nietruchy wywołujesz kłótnie, psujesz to wszystko albo pracujesz nad ważnym projektem, jesteś na samym końcu i nagle tracisz
Speaker A
motywację. Odkładasz to na później i ostatecznie zawalasz wszystko i jesteś w czarnej czekoladce. Też inny przykład, żebyś poczuł się bardziej spersonalizowany.
Speaker A
Na przykład poznajesz nową osobę i ona od razu cię niesamowicie wkurza, niesamowicie cię irytuje, chociaż nic nie zrobiła. Tym bardziej, że zło zamysłu nie jest czymś złym. Zazwyczaj tłumaczy się to w prosty sposób.
Speaker A
Zrzucasz to na zmęczenie, przewlekły stres, gorszy dzień albo zakładamy po prostu jako ludzie, że po prostu mamy taki charakter.
Speaker A
No i krzyż ci na drogę. Jednak psychologia głębiej proponuje inne wyjaśnienie, bardziej sensowne.
Speaker A
Badania i obserwacje kliniczne sugerują, że te zachowania, nagłe wybuchy w złości i w ogóle, wiesz, psucie własnych sukcesów czy niewytłumaczalna niechęć do innych, to nie są głupie przypadki.
Speaker A
Przypuszcza się, że precyzyjne działania, które wynikają z ukrytej części twojej psychiki, to właśnie te rzeczy, które wypierasz. Na co dzień utożsamiamy się tylko z naszą świadomością. Zakładamy, że w pełni kontrolujemy swoje decyzje i wiemy, dlaczego robimy to siamto, bla bla bla.
Speaker A
Szwajcarski psychiatra Karl Gustafiungch, którego na pewno znacie i na polskim YouTubie widziałem najwięcej AI tylko na ten temat, a przychodzę ja, żeby to wytłumaczyć. W jego ujęciu pod naszą świadomością funkcjonuje struktura, która w ogromnym stopniu wpływa na nasze zachowanie poza naszą
Speaker A
bezpośrednią kontrolą. Jung nazwał tę strukturę cieniem. Należy od razu sprecyzować jedną rzecz. Słowo cień często kojarzy się ze złem lub czymś mrocznym, co siedzi w nas. W psychologii analitycznej zakłada się, że takie myślenie to błąd, który blokuje zrozumienie własnych reakcji. Po części
Speaker A
prawda, ale jungowski, jungowski, co ja gadam, jungowski cień nie jest obiektywnym złem. Jest amoralny. To zbiór wszystkich cech, pragnień i impulsów, które na przestrzeni lat zostały wyparte z twojej świadomości.
Speaker A
Ty ich świadomie nie rejestrujesz, ale one nadal w tobie funkcjonują i bezpośrednio wpływają na to, jak reagujesz na stres. Sukces, sukcesz. No jestem porażoną małpą i właśnie mój cień próbuje zatrzymać nagrywanie tego filmu.
Speaker A
To właśnie stąd biorą się decyzje, których później żałujesz. Właśnie z cienia. Z czego wynika obecność cienia?
Speaker A
Psychologia tłumaczy, że to nie jest defekt. To nie znaczy, że jesteś słaby albo masz ze sobą problem. Posiadanie cienia to naturalny mechanizm biologiczny i psychologiczny.
Speaker A
Przypuszcza się, że każdy człowiek go posiada. Niezależnie od poziomu inteligencji czy opanowania. Obecność świadomości implikuje również posiadanie części nieświadomej.
Speaker A
Zrozumienie tego faktu to podstawa, żebyś zrozumiał dalszą część filmu. Zdejmuje to poczucie winy za nielogiczne zachowania. Nie musisz się obwiniać za to, że czasami działasz, działasz wbrew własnym celom. Wskazuje to po prostu na działanie procesów, których jeszcze nie
Speaker A
zrozumiałeś i nie zintegrowałeś. Przecież jesteśmy tylko ludźmi. W psychologii zakłada się, że całkowite pozbycie się cienia jest niemożliwe i w sumie nawet niepotrzebne. I chcę ci to wytłumaczyć. Próba zniszczenia go albo wyparcia zazwyczaj pogarsza sytuację. A celem jest tutaj analiza i zrozumienie
Speaker A
tego mechanizmu, żeby żyło ci się lepiej. Więc nie ma sensu na starcie, ci powiem, go usuwać, bo jak powiedziałem, jest to niemożliwe.
Speaker A
Terapia wskazuje, że kiedy człowiek przestaje ignorować wyparte treści i zaczyna konfrontować się z własnymi mechanizmami, zjawisko autosabotażu drastycznie spada. Zmniejsza się również wydatek energetyczny organizmu, który do tej pory był tracony na ciągłe tłumienie niewygodnych impulsów. Ale aby zrozumieć
Speaker A
jak ten mechanizm powstał i ukształtował się w twojej głowie, musimy przyjrzeć się procesom zachodzącym w okresie dorastania. Jak wiesz, dzieciństwo jest ważne, pewnie nie tylko ode mnie, tylko ogólny fakt, który potęguje twój, twój paraliż.
Speaker A
Aby zrozumieć, dlaczego pewne zachowania lądują poza naszą świadomością i później sabotują nasze życie, musimy przeanalizować proces formowania się tożsamości.
Speaker A
Ten proces zaczyna się we wczesnym dzieciństwie i opiera się na podstawowej biologicznej zasadzie akceptacji i adaptacji do środowiska w celu przetrwania.
Speaker A
Z punktu widzenia psychologii twoja tożsamość dzieli się na konkretne struktury. W centrum znajduje się ego, czyli po prostu twoje codzienne poczucie ja. Oprócz ego człowiek wykształca personę. Słowo to wywodzi się z łaciny i oznaczało maskę aktora. Tak. W ujęciu
Speaker A
psychologicznym persona to twój interfejs społeczny, to, co zakładasz, czyli zbiór zachowań, postaw i cech, które prezentujesz światu, aby funkcjonować w grupie, zdobyć pracę, utrzymać relacje i unikać konfliktów. Jednak problem polega na tym, jakim kosztem ten system powstaje.
Speaker A
Dziecko od pierwszych lat życia jest poddawane procesowi socjalizacji. Jego układ nerwowy nieustannie skanuje otoczenie i analizuje, co wywołuje aprobatę rodziców, a co spotyka się z karą, odrzuceniem lub wyśmianiem.
Speaker A
Dziecko szybko orientuje się, że aby przetrwać i zapewnić sobie bezpieczeństwo, musi dostosować swoje zachowanie do wymagań dorosłych.
Speaker A
Rozpoczyna się wtedy proces psychicznego rozszczepienia. Cechy, które są nagradzane przez środowisko, zostają wzmocnione i stają się fundamentem persony. Jeśli w twoim domu nagradzano posłuszeństwo i ugodowość, te cechy stały się twoją oficjalną, powiedzmy, tożsamością, tą, która jest na samym szczycie. Zaczynasz
Speaker A
myśleć o sobie: "Jestem osobą bezkonfliktową". A co się dzieje z cechami, które spotykały się z krytyką?
Speaker A
One oczywiście nie zniknęły. Twój mózg, aby uniknąć bólu odrzucenia, blokuje do nich świadomy dostęp. Proces ten w psychologii nazywa się wyparciem, a wyparte cechy są spychane poza świadomość i to właśnie z nich formuje się cień, który zawiera te nieświadome
Speaker A
części, które wcale nie zniknęły. To tłumaczy fundamentalną zasadę, że zawartość cienia jest inna dla każdego człowieka i zależy wyłącznie od tego, w jakim środowisku dorastałeś.
Speaker A
Bo jeśli wychowywałeś się w domu, gdzie wyrażanie złości było surowo karane, twoja naturalna asertywność i zdolność do stawiania granic zostały wyparte, stały się częścią twojego cienia. A jeśli dorastałeś w środowisku, które wyśmiewało okazywanie słabości, do cienia trafiła twoja naturalna
Speaker A
wrażliwość. Jeśli karano cię za zadawanie zbyt wielu pytań lub bycie zbyt głośnym chłopaczkiem, dziewczyneczką, twoja witalność i ciekawość również zostaną stłumione, a raczej zostały i są w tym czymś. Z tego powodu błędne jest zakładanie, że cień składa się wyłącznie
Speaker A
z mrocznych albo jakichś patologicznych elementów. No to prawda, znajduje się tam wyparte popędy, agresja czy egoizm, ale każdy jest inny i obok nich znajduje się tam ogromna ilość pozytywnych instynktów i naturalnej energii, która po prostu nie pasowała do oczekiwań
Speaker A
twoich rodziców, nauczycieli czy rówieśników, z którymi przybyłeś tą drogę, zanim tutaj trafiłeś. Z biegiem lat człowiek zaczyna utożsamiać się wyłącznie ze swoją personą, czyli z tym, co zakłada na co dzień. Zaczyna wierzyć, że jest tylko tym uprzejmym, racjonalnym i spokojnym
Speaker A
człowiekiem i sobie to przypisuje. Wynika z tego prosta zależność. Im bardziej idealny wizerunek próbujesz utrzymać na co dzień, tym więcej naturalnych impulsów musisz wyprzeć. Im jaśniejsza jest twoja maska społeczna, tym gęstszy i bardziej naładowany emocjonalnie staje się twój cień. To
Speaker A
nagromadzenie stłumionych cech tworzy ogromne wewnętrzne napięcie. Kora przedczołowa w twoim mózgu musi nieustannie hamować te impulsy, by nie wydostały się na zewnątrz. Ten proces pochłania ogromne zasoby energii biologicznej. Gdy te zasoby się wyczerpują, na przykład na skutek stresu
Speaker A
lub twojego zmęczenia, system, system hamowania słabnie. Wtedy
Speaker A
podejmujesz decyzje, których chwilę później nie potrafisz logicznie wytłumaczyć. I teraz chcę to powiedzieć, bo to nie tylko, że tam robisz jakieś głupoty, mówisz przykre rzeczy, to z ciebie wychodzi, ale jak zrozumiesz to, zrozumiesz wszystko.
Speaker A
W psychologii często zakłada się, że procesowi wyparcia ulegają wyłącznie cechy społecznie niepożądane, tak jak właśnie agresja, jakieś patologiczne zachowania zawiść.
Speaker A
Badania i praktyka kliniczna pokazują jednak, że to właśnie nie jest pełny obraz i to jest złoty cień. Oznacza to, że człowiek potrafi wyprzeć ze świadomości również swoje te największe talenty, wysoką inteligencję, wrażliwość czy zdolności, które mogą się bardzo
Speaker A
przydać w życiu codziennym. I teraz zadasz pytanie, dlaczego ludzka psychika miałaby sobie sama kłody pod nogi i podstawiać, blokować dostęp do własnego potencjału i sukcesu? Po jaki pieron?
Speaker A
Wyjaśnienia dostarcza psychologia ewolucyjna. Z perspektywy przetrwania gatunku przynależność do grupy była warunkiem koniecznym do życia.
Speaker A
Wyróżnianie się z tłumu, nawet poprzez ponadprzeciętne zdolności czy wybitny sukces mogło nieść ze sobą ryzyko wywołania zawiści u innych członków plemienia. Tak dalej istnieje niezrozumienie, ale to z kolei mogło prowadzić do ostratyzmu i wykluczenia.
Speaker A
Albo dawniej ktoś mógł cię zjeść. Teraz po prostu mówią, że jesteś inny. Ale dzisiaj nie o tym. Twój układ nerwowy wyewoluował tak, aby unikać tego ryzyka za wszelką cen. Dlatego u wielu osób nieświadomość interpretuje bycie zbyt dobrym, na przykład zbyt widocznym lub
Speaker A
zbyt szczęśliwym jako bezpośrednie zagrożenie. Wyparcie własnego potencjału do złotego cienia to po prostu mechanizm obronny.
Speaker A
Jakże inaczej? ma zapewnić ci bezpieczeństwo i akceptację otoczenia, byś mógł żyć. Ma jednak to swoją fizyczną cenę.
Speaker A
Utrzymywanie jakichkolwiek treści w cieniu nie jest procesem pasywnym, tylko wymaga ciągłej pracy układu nerwowego.
Speaker A
Badania z użyciem funkcjonalnego rezonansu magnetycznego FMRI sugerują, że proces tłumienia emocji i wspomnień mocno angażuje korę przedczołową.
Speaker A
A właśnie ta część, która odpowiada za logiczne myślenie i kontrolę impulsów, to właśnie to, aby utrzymać cień w ukryciu, kora przedczułowa musi nieustannie wysyłać sygnały hamujące do ciała migdałowatego, czyli ośrodka w mózgu odpowiedzialnego za generowanie silnych emocji. Cień mówię, rozumiesz?
Speaker A
Tak ogólnie wprowadzam tua w określenia bardzo naukowe. Dlatego miej miej dystans i rozum. Czaj przekaz człowieku.
Speaker A
Tak z fizjologicznego punktu widzenia to ciągłe hamowanie zużywa duże ilości glukozy i tlenu. No pomyśl. Cały czas tracisz ogromną ilość energii na blokowanie własnych reakcji. Żyjesz tak jakby na drugim torze. Nie myślisz tak.
Speaker A
Robisz to co chcesz. Wiem, że czasami tak nie można, ale musisz hamować się świadomie. albo niekoniecznie świadomie tak bardzo, ale jednak musisz uważać na to co mówisz i pomyśl jak to się kumuluje i jak to właśnie może wpływać
Speaker A
negatywnie na twoje całe życie. Przypuszcza się, że to właśnie ten proces jest jedną z głównych przyczyn przewlekłego zmęczenia, stanu wypalenia oraz obniżonego nastroju u osób, które funkcjonują za bardzo sztywną maską społeczną. nie mogą być sobą w takim bardzo stanie, nie są na tyle ogarnięte.
Speaker A
Tak. Kiedy twój organizm jest wyczerpany, zestresowany lub chory, kora przedczułowa traci swoją wydajność. System przestaje działać, system hamowania oczywiście. I właśnie w takich momentach te wyparte emocje gwałtownie mogą się przedostać do świadomości i mogą przejąć kontrolę nad twoim
Speaker A
zachowaniem. Zjawisko to tłumaczy, dlaczego ludzie pod wpływem silnego stresu lub powiedzmy alkoholu, który również osłabia korę przed czułową, zachowują się w sposób całkowicie sprzeczny, powiedzmy, ze swoim codziennym wizerunkiem, jakim ludzie inni mogą zaobserwować u kogoś.
Speaker A
Dlatego teraz warto właśnie zatrzymać się przy mechanizmie autosabotażu. Dlaczego niszczymy to, na czym nam może zależeć?
Speaker A
zależeć. Zazwyczaj uważa się, że autosabotaż wynika z niskiej samooceny lub ukrytej nienawiści do samego siebie.
Speaker A
Neurobiologia w tym przypadku proponuje jednak inne wytłumaczenie. Twój układ nerwowy dąży do stanu równowagi zwanego homeostazą.
Speaker A
Posiada on zapisane, wyuczone progi tolerancji dla różnych stanów, w tym również dla poziomu sukcesu, bliskości w relacji czy poczucia szczęścia. Kiedy nagle osiągasz coś, co wykracza poza ten wyuczony próg, na przykład dostajesz awans, zaczynasz zarabiać więcej pieniędzy albo wchodzisz w stabilny
Speaker A
zdrowy związek, twój autonomiczny układ nerwowy rejestruje tę zmianę. Zamiast odczuwać radość, ciało migdałowate skanuje to nowe nieznane terytorium i klasyfikuje je jako anomali, a co za tym idzie jako też zagrożenie.
Speaker A
W tym momencie włącza się reakcja stresowa. Twój organizm próbuje za wszelką cenę wrócić do stanu, który zna, ponieważ to, co znane, jest dla mózgu synonimem bezpieczeństwa. Nawet jeśli obiektywnie, dla ciebie może to być szkodliwe.
Speaker A
Aby zredukować ten wewnętrzny niepokój, twoja nieświadomość inicjuje zachowania sabotażowe. Zapominasz o ważnym spotkaniu, prowokujesz konflikt z partnerem, zaczynasz prokrastynować.
Speaker A
Kiedy w efekcie tracisz to, co zyskałeś, odczuwasz rozczarowanie, ale twój układ nerwowy paradoksalnie się uspokaja.
Speaker A
Wróciłeś do wyuczonej normy. Zrozumienie tego faktu właśnie jest kluczowe. Twój cień nie niszczy twojego sukcesu dlatego, że cię nienawidzi. No przecież jest częścią ciebie, a nie czymś zewnętrznym. robi to, ponieważ na poziomie biologicznym błędnie to wszystko interpretuje.
Speaker A
Interpretuje sukces jako zagrożenie dla twojego przetrwania. I skoro jednak ten mechanizm działa całkowicie poza naszą świadomością, czyli można powiedzieć nieś jest w nieświadomości, w jaki sposób możemy go w ogóle zauważyć?
Speaker A
Aktywna wyobraźnia to nie jest zwykła wizualizacja czy relaksacja, tylko proces, w którym twoja świadomość wchodzi w bezpośredni dialog z wypartymi treściami.
Speaker A
Psycholog Robert A. Johnson podzielił tę metodę na cztery konkretne kroki. Krok pierwszy to wyciszenie bodźców i zaproszenie konkretnej emocji do świadomości.
Speaker A
Załóżmy, kiedy czujesz silny gniew lub lęk, nie będziesz go tłumił, ale zadasz sobie pytanie, która część mnie w tym momencie generuje to uczucie? Krok drugi polega na nadaniu tej emocji formy. Twój mózg potrafi uosobić ten impuls, nadając mu postać lub określony głos. W tym
Speaker A
momencie twoje świadome ja, czyli ego zaczyna dyskutować z tym impulsem. I to nie jest poddanie się emocji, to są tylko negocjacje.
Speaker A
Zapytaj ten impuls, dlaczego się pojawił, przed czym próbuje cię chronić i czego dokładnie nie potrzebuje. Musisz stanąć prosto w twarz z tym na pierwszy rzut oka jakimś syfem.
Speaker A
Krok trzeci jest kluczowy, żebyś zrozumiał wszystko i odróżnia tę technikę od zwykłych po prostu fantazji.
Speaker A
Twoje ego musi wprowadzić tu czynnik. etyczny. Oznacza to, że obiektywnie uznajesz istnienie tego impulsu, na przykład agresji, ale świadomie decydujesz, w jaki sposób go ukierunkujesz, aby nie zachować się destrukcyjnie wobec siebie lub innych ludzi wokół.
Speaker A
Krok czwarty to konkretyzacja, czyli wynik tych negocjacji musisz fizycznie przenieść do rzeczywistości, bo gadanie nic ci nie da. Więc zapisuj wnioski, rysuj to, rysuj to, co zobaczyłeś albo wykonuj symboliczny gest. To daje twojej nieświadomości.
Speaker A
What the? Co mi się zg Coń. To był cień. Muszę go powstrzymać i napić się wody.
Speaker A
Wracając, to daje twojej nieświadomości jasny sygnał, że proces został zakończony, a informacja odebrana. W tym miejscu musimy jednak wprowadzić bardzo wyraźne ostrzeżenie. Praca z cieniem to nie jest żadna relaksacja, jakaś forma właśnie relaksu, coś co sprawia ci przyjemność. Raczej nie. Pomyśl. Wyparte
Speaker A
treści posiadają ogromny ładunek emocjonalny. Mam, no raczej wiem, że powinieneś być świadomy tego, jeśli dalej tu jesteś i oglądasz ten film.
Speaker A
Kiedy przestajesz je blokować, twój układ nerwowy musi ten ładunek przetworzyć. Z punktu widzenia psychologii klinicznej, jeśli twoja struktura ego nie jest odpowiednio stabilna, to otwarcie dostępu do tych emocji może doprowadzić do nagłych stanów lękowych, poczucia odrealnienia lub gwałtownego
Speaker A
nawrotu stłumionej traumy. Podstawowa zasada w psychologii głębi brzmi, że musisz mieć silne ukształtowane ego, by móc w ogóle zacząć je dekonstruować. To nie znaczy, że musisz być egoistą. Tak pomyślisz tego ego. Musisz umieć panować nad sobą interpretacją przepływu.
Speaker A
Osoby, które zmagają się z nieprzepracowaną traumą, aktywnym uzależnieniem lub ogólną niestabilnością psychiczną, absolutnie nie powinny podejmować tych prób samodzielnie. Taki proces wymaga zewnętrznego wsparcia klinicznego. Co więcej, uwolnione z represji emocje silnie reagują na poziomie fizjologicznym. Dlatego często konieczne jest łączenie tej pracy z
Speaker A
terapią jakąś somatyczną, które pomagają ciału uregulować to napięcie. Jeśli podejmiesz się tego procesu bez odpowiedniej gotowości, ryzykujesz zjawiskiem, które analitycy nazywają inflacją.
Speaker A
Twoje ego zamiast zintegrować nowe treści może poczuć się wszechmocny. Zaczynasz wtedy całkowicie odgrywać się odgrywać coś, co nie powinieneś. i odrywać się od rzeczywistości, co ostatecznie pogarsza twoje funkcjonowanie w społeczeństwie.
Speaker A
I już zbliżając się do końca, cień nie zniknie tylko dlatego, że będziesz ignorować jego istnienie.
Speaker A
Jeśli nie dopuścisz go do świadomości, nadal będzie funkcjonował w tle, będzie w nieświadomości, będzie wpływał na twoje decyzje, zmuszał cię do niszczenia własnych sukcesów i projektował twoje własne braki na innych ludziach.
Speaker A
Zintegrowanie tej części psychiki nie polega na walce czy niszczeniu jakiejś formy zła. To czysto mechaniczny proces odzyskiwania zablokowanej energii i własnego stłumionego potencjału.
Speaker A
W psychologii nazywa się to procesem indywiduacji, czyli stawaniem się całościowym, spójnym człowiekiem, którego działania pokrywają się z intencjami.
Speaker A
Na koniec mogę zacytować Karla Gustawa Junga, dzięki któremu ten film powstał. Dzięki. Stwierdził on, że nie stajemy się świadomi poprzez wyobrażanie sobie światła, lecz poprzez czynienie ciemności świadomo.
Speaker A
Decyzja, czy zaczniesz analizować własne reakcje i wyciągać z nich wnioski należy już wyłącznie do ciebie. A to już nie powiedział Karl Gustafiung, tylko trip.
Speaker A
Pozdrawiam i dbajcie o swoje cienie. Żartowałem. Nie, no nie żartowałem.
Topics:cień Jungapsychologia analitycznaautosabotażpersonatożsamośćwyparcieświadomośćKarl Gustav Jungpsychikaemocje
