Nie chcesz miłości. Chcesz atencji i lajka na story. — Transcript

Film analizuje różnicę między prawdziwą miłością a potrzebą atencji i potwierdzenia własnej wartości w relacjach.

Key Takeaways

Prawdziwa miłość to poczucie bezpieczeństwa i akceptacji bez konieczności udowadniania swojej wartości.
Potrzeba atencji i potwierdzenia wartości często wynika z nieprzepracowanych wzorców z dzieciństwa.
Toksyczne i emocjonalnie niedostępne osoby mogą być pociągające, ale nie oferują prawdziwej miłości.
W relacjach warto dążyć do spokoju i autentyczności, a nie do dramatów i walki o uwagę.
Zrozumienie własnej wartości jest kluczem do zdrowych i satysfakcjonujących relacji.

Summary

Nie potrzebujemy prawdziwej miłości, lecz potwierdzenia swojej wartości przez innych.
Ludzie często wpadają w obsesję na punkcie bycia zauważonym i wybranym, co nie jest miłością, lecz potrzebą uwagi.
Wzorce z dzieciństwa, takie jak brak bezwarunkowej akceptacji, wpływają na nasze dorosłe relacje i sposób szukania miłości.
Często staramy się udowodnić swoją wartość, zamiast po prostu być sobą w relacji.
Przypodobywanie się innym i tworzenie 'performance' to mechanizmy obronne wynikające z braku poczucia własnej wartości.
Osoby emocjonalnie niedostępne i toksyczne bywają pociągające, ponieważ dają złudzenie wyjątkowości i potwierdzenia wartości.
Prawdziwa miłość powinna być spokojna, bezpieczna i dawać poczucie bycia sobą bez konieczności udowadniania czegokolwiek.
W relacjach często towarzyszy napięcie i dramat, co jest mylnie utożsamiane z prawdziwą miłością.
Potrzeba bycia wybranym i zauważonym przypomina casting, gdzie walczymy o uwagę, a nie o prawdziwą bliskość.
Prawdziwa miłość to dom, do którego wracamy bez obawy o ocenę i bez konieczności zabiegania o akceptację.

Full Transcript — Download SRT & Markdown

Speaker A

Nie potrzebujesz miłości. Chcesz tylko, żeby ktoś cię wybrał, żeby poczuć się wartościową osobą, żeby ta osoba ci powiedziała, że jesteś wartościową osobą, żeby ten ktoś dał ci poczucie bycia ważnym. I czasami jest to nieistotne, kto to będzie. Dlatego tak

Speaker A

łatwo jest popaść w obsesję i w taką miłość, w której chcesz kogoś mieć za wszelką cenę. Ty nawet nie chcesz mieć tej osoby. Ty potrzebujesz być z tym kimś, bo tutaj już nie chodzi o chęć, tylko o potrzebę, bo wydaje się, że ta

Speaker A

osoba będzie twoim całym światem, bo da ci chociaż odrobinę uwagi i wtedy czujesz się dostrzeżoną osobą, może wręcz nawet kochaną, chociaż przez tę jedną chwilę, ten moment, w którym myślisz: "Wow, ktoś na mnie spojrzał, ktoś mnie odpisuje, ktoś jest mną

Speaker A

chociaż przez chwilę zainteresowany." Od razu rodzi się coś takiego w brzuchu, poczucie okej, nie mogę tego stracić tej osoby. Ona jest dla mnie istotna. I nawet jeżeli dała tylko koniuszek paluszka, to myślisz sobie: "Chcę więcej". Ale ten paluszek, mały

Speaker A

koniuszek już jest i tak dużo, bo na przykład wcześniej niczego wielkiego nie udało ci się otrzymać. I wiemy, tu można sobie dyskutować, że to mogą być wzorce z rodziny, że będąc dzieckiem nie czuło się dowartościowanym i takim wartościowym, czy to przez rodziców,

Speaker A

przez szkołę, przez opiekunów, przez różne te formy, które są od nas starsze, kiedy jesteśmy dziećmi i mają nad nami pewien rodzaj władzy, a my im ufamy bezgranicznie.

Speaker A

To może być takie wrażenie, w którym będąc dzieckiem nie dostawało się miłości albo jakiejś takiej akceptacji w momencie, w którym było się gorszym, coś nie wyszło, przyniosło się słabszą ocenę albo takie inne rzeczy, które frustrują, kiedy jest się młodym. Jak się jest

Speaker A

dorosłym, też frustrują paradoksalnie, jeżeli jest to nieprzepracowane. A dostawało się miłość tylko w tych momentach, w których opiekun, rodzic, ktokolwiek mógł być dumny, że przyniosło się dobrą ocenę, było się grzecznym, super się zachowywało. Ojejku, jaki ty piękny jesteś, jak ty się grzecznie

Speaker A

zachowujesz. A często grzecznie utożsamiamy z tym, że posłusznie, czyli spełniamy jakieś oczekiwania, które są narzucone tam przez kogoś. Nie każdy to pewnie gdzieś doświadczył w mniejszym bądź większym stopniu, a jak nie, no to piękna sprawa, podejrzewam. I potem

Speaker A

rodzi się taka chęć, żeby zdobyć tę miłość jakimś swoim zachowaniem. Nie zdobyć miłość, po prostu w niej być takim, jakim się jest, tylko udowadniać swoją wartość w tej miłości, żeby ktoś dawał choć ten palec i spojrzał na nas,

Speaker A

bo coś się zakodowało w umyśle, że trzeba być kimś, trzeba być wartościową osobą, taką ponad siebie, żeby tę miłość otrzymywać, czyli na nią zasługiwać.

Speaker A

Czyli to, co na początku mówiłem, nie chcesz miłości, tylko chcesz być wybrany przez kogoś, żeby ta osoba potwierdziła twoją wartość. Ale wartości nie odkrywa się samej w sobie, więc o ja to znam.

Speaker A

Palec pod budkę możemy tutaj znowu wkładać i powiedzieć sobie tak: "Okej, to jeżeli ja będąc tym, kim jestem, nie zasługuję na miłość, to muszę zrobić jakąś wersję siebie, wejść w jakiś performance, nie artystyczny, choć można by to tak uznać." I z dystansu fajnie

Speaker A

jest popatrzeć na siebie jako performance artystyczny, szczególnie tam, gdzie się czuję, że kurde troszeczkę się zbłaźniłem, troszeczkę mi nie wyszło, troszeczkę to było głupie i teraz już bym tak nie zrobił, bo czemu tego by żałować? Raczej zrobić z tego

Speaker A

piękną otoczkę dla siebie, żeby z dystansem patrzeć. I właśnie w tej chwili można bardzo łatwo wpaść w to, że zaczyna się przypodobywać tej osobie, zabiegać o jej względy poprzez wymyślanie bycia bardziej zabawnym, byciem bardziej cool, byciem bardziej po

Speaker A

prostu utrendi, jakkolwiek dla kogo co to znaczy, byciem taką osobą, która może być fascynująca poprzez to, jak się zachowuje, wie, jakie ma poglądy, czyli w konsekwencji przypodobać się tamtej osobie, bo wydaje się, że będąc tym, kim się jest, nie jest się wartościową

Speaker A

osobą. No to ktoś nam nawmawiał niezłe rzeczy, nie można by sobie powiedzieć. I co zabawne, w takiej sytuacji bardzo często to pociągają osoby emocjonalnie niedostępne, osoby chaotyczne, osoby, które wydają się być lepsze, niedostępne, takie, które często nawet potrafią być toksyczne, mogą nawet

Speaker A

pogardliwie czasami na nas patrzeć, ale to daje takie wrażenie, że jeżeli ta osoba choć trochę się mną zainteresuje, to jest coś wielkiego, bo to jest ktoś taki, hm, to jest trochę jak z niektórymi artystami, że oni jakby się zastanowić

Speaker A

po ich wywiadach, po ich tekstach, po tym, o czym opowiadają, są bardzo toksycznymi osobami, które zdradzają, które nadużywają jakiś używek, które ciągle śpiewają o depresji, o jakichś rzeczach, które są, no, niefajnie byłoby je przeżywać i mieć w swoim życiu, choć

Speaker A

wielu z nas też może tak funkcjonować, nie? I to często jawi się w pewnych momentach życia jako bardzo pociągające, że wow, ta osoba żyje pod prąd, jest coś w niej takiego niebezpiecznego. Bo właśnie czując się niedocenionym i takim

Speaker A

głęboko rozbrojonym z miłości, aż wręcz głodnym. Czemu ja tak zaciągnąłem te głodnym, głodnym miłości?

Speaker A

No to faktycznie takie osoby niebezpieczne, chaotyczne, to one są pociągające, bo wydaje się czymś obcym dla umysłu to, że relacja z drugim człowiekiem, szczególnie romantyczna, może być spokojna, może być otuleniem, bezpieczeństwem, tym domem, w którym czujesz, że możesz być sobą. Nawet jak

Speaker A

jesteś w dresach i one są czasem poplamione, to jak jesteś w miejscu, w którym czujesz się jak dom, to nie ma to znaczenia, że coś się rozlało, że trochę bluza jest brudna i teraz ci to nie przeszkadza, bo czujesz się jak u

Speaker A

siebie, że możesz sobie zacząć śpiewać. Parozostatkiem piękny reacejs, statkiem na parę piękny reacej stop. Dobra, zatrzymajmy się. I tak sobie śpiewasz, nie?

Speaker A

Ale w takim stanie wydaje się, że taka miłość być nie może, że ona być wręcz powinna burzliwa, taka, w której to ty zabiegasz o względy tej drugiej osoby i że ona nie odpisuje, że jest jakiś dramat, że może musisz zmienić tę osobę,

Speaker A

może musisz zmienić siebie, że ciągle tam występuje napięcie, bo napięcie kojarzy się z emocjami i z tym, co znane. I wtedy jeżeli pojawia się w jakiejś relacji choć odrobina spokoju, odrobina takiej przyjemnej, bezpiecznej przestrzeni, ciepła tego, to jest coś

Speaker A

niepokojącego. Pomysł nie jest przyzwyczajony do tego, że miłość szczególnie może być po prostu, że tu nie trzeba tak walczyć ze sobą, udowadniać sobie nawzajem, nie czekać, aż ta osoba spojrzy na ciebie i da choć odrobinę uwagi, że ona tak jakby cię

Speaker A

wybierze i powie: "Ty teraz". To jest trochę tak, jak wiecie, bycie na castingu. Prężysz się, nie wiem, czy ktoś z was był na castingu, ja nigdy nie byłem, no ale tak sobie to wyobrażam. Prężysz się i ktoś wybiera ciebie.

Speaker A

Robisz wszystko, żeby zdobyć uwagę tej osoby i ona cię wybiera, bo potem się okazuje, że przecież to nawet nie jest miłość, to jest takie egoistyczne poszukiwanie tego, żeby być z drugim człowiekiem, a tak naprawdę nie być z nim, tylko żeby

Speaker A

on był z nami po to, żeby przekonać nas samych, że jest w nas jakaś wartość. I w momencie, kiedy ta osoba nas odtrąca, odchodzi, to zdajemy sobie znowu sprawę, czyli potwierdza się to, że nie jesteśmy wartościowi. Wala cała taka spirala się

Speaker A

nakręca, bo tak naprawdę na koniec w takim stanie mi zawsze podświadomie zależało na tym, żeby ta osoba udowodniła mi, że jestem jaki wszyscy razem bezwartościowy.

Speaker A

To głupio zabrzmiało, bo jakby będziemy to powtarzać. Nie cofnijmy, nie powtarzamy tego. Ale tak właśnie to było. Przecież miłość może być spokojna, może być, a nawet taka prawdziwa jest domem, do którego jak coś nie idzie, to wracasz i wiesz, że tam nie spotka cię

Speaker A

ocena, ale przede wszystkim nie będziesz musieć zabiegać o to, tak jak taki pies, który wiecie, chce teraz wyjść na spacer i merda ogonem i tak szarpie cię za nogawkę, bo on tak bardzo chce gdzieś wyjść i on tak chce, bo bo bo on chce po

Speaker A

prostu. Nie, bo taka miłość wydaje się pociągająca, a paradoksalnie nawet taka, w której ten ktoś wręcz nie chce zaakceptować twoich potrzeb, bo to staje się jeszcze bardziej paradoksalnie szlachetne, bo chce.

Speaker A

udowodnić jej swoją wartość, posuwając się często do kłamstw manipulacji kombinowania i przedstawiania swojej nieprawdziwej wersji siebie, czyli tworzenia pewnego performanceu. Więc nawet to nie jest może miłość, tylko performance artystyczny po raz kolejny.

Speaker A

takie miejsce, w którym właśnie okej, zakładam coś i staram się rozszyfrować, co tamta osoba będzie chciała ode mnie, żeby po raz kolejny zwróciła uwagę, bo najgorszy jest ten moment, w którym ta osoba na przykład dzisiaj nie odpisuje. Ty coś piszesz, czekasz na tę

Speaker A

wiadomość, ale że jesteś w jakiejś obsesji bardzo często w tym wypadku, to czekasz i po trzech minutach już masz problem. Po pięciu, 10, a ona nie odpisuje, jest czymś zajęta. Nieważne, może nawet celowo to robi. Niektórzy są manipulatorami i faktycznie celowo nie

Speaker A

odpisują, bo przeczytali, że to wzbudza. Co wzbudza? To wzbudza po prostu właśnie zaciekawienie w drugiej osobie. W skrócie. Przez to, że ta nie odpisuje osoba, zaczynasz obwiniać siebie. Może to głupie było, co napisałem, coś źle robię. Pewnie jest na

Speaker A

mnie obrażona. I wtedy myślisz, jak jest obrażona, muszę być kimś lepszym, żeby się na mnie nie obrażała. Więc zaczynasz coś w sobie zmieniać, nie? Ale tylko na potrzeby tej konwersacji, po prostu relacji z tą osobą, żeby zostać dostrzeżonym. I tutaj można właśnie w

Speaker A

ogóle wpaść na przykład w pajacowanie, że zaczyna się pajacować, po prostu strugać pawiana po to, żeby ta osoba zwróciła uwagę. Ja pamiętam, że na przykład potrafiłem, nie wiem, no robić jakieś głupie zdjęcia sobie, żeby ta osoba pomyślała: "O, zabawne

Speaker A

jest, ma do siebie dystans". I wysyłałem tej dziewczynie, nie takie zdjęcia. Bardzo łatwo jest wręcz stracić logiczne myślenie i w pewien sposób niedorzecznie myśleć, bo to jest pociągające, taka niedostępna miłość. I zawsze jak taka dziewczyna na mnie zwróciła uwagę i

Speaker A

finalnie odpisała, to ja czułem się dostrzeżony. Czułem się ważniejszy niż sam mogłem o sobie pomyśleć o swojej ważności i zasługiwaniu na miłość. Bo tu często zaczyna się ten problem, czy ja w ogóle zasługuję na miłość, czy ja w ogóle mogę ją mieć i

Speaker A

czy w ogóle miłość może być czymś spokojnym, czymś bezpiecznym, czymś, w czym każdego dnia nie trzeba o to zabiegać i walczyć o uwagę drugiej osoby. No bo jednak jeżeli trzeba walczyć o uwagę drugiej osoby każdego dnia, to cały świat staje się polem

Speaker A

takim walki i w pracy, i w szkole, i nawet w domu. nagle okazuje się, że trzeba zabiegać o te wszystkie uznania, poklaski, nie? Bardzo jest to rozbrajające uczucie i takie, w którym no faktycznie trudno trudno jest coś dobrego zbudować, kurde. I to jest

Speaker A

taki paradoks, w którym że wydaje się, że chce się miłości, że ona jest tym substytutem, a to jest tak naprawdę jakaś gra. Tworzy się z tego gra, w której jedynym wyjściem jest tak naprawdę zaprzestanie tego performanceu, co jest

Speaker A

bardzo trudne, bo bez drugiej osoby człowiekowi wtedy wydaje się, że wydaje ci się, że możesz być właśnie nikim. Nie istniejesz wręcz, bo nikt cię nie dostrzega.

Speaker A

I zobacz, że paradoksalnie trudno będzie ci możliwe, może to dostrzegasz, bo ja tak miałem, że trudno będzie ci być docenić dostrzeżenie przez osobę tak zwaną nudną, taką tak zwaną nudną, która nie jest jakaś chaotyczna, nie jest rozedrgana czasami

Speaker A

emocjonalnie, jest bardziej taka stabilna, może nawet cicha, spokojna, jakaś taka Nie chcę powiedzieć normalna, bo to nie o to chodzi, bo kto jest normalny? Nikt nie jest tutaj normalny w tym pomieszczeniu.

Speaker A

Przynajmniej sednem łatwym do powiedzenia jest to tak, pokochaj siebie. Nie tylko jak to właściwie zrobić? Bardzo dobre pytanie i bardzo trudne, w którym odpowiedź jest trudna.

Speaker A

I tu się zaczynają schody, w których ty możesz wiedzieć, że miłość powinna być spokojna, że miłości nie trzeba nic udowadniać, nie? Ale w praktyce to bardzo często trudne bywa, bo jednak trzeba byłoby zacząć od tej podstawy, że a może ja wcale w tym momencie nie

Speaker A

potrzebuję miłości, tylko właśnie dostrzeżenia przez drugą osobę i zdania sobie sprawy, czy ja siebie dostrzegam, czy ty siebie dostrzegasz, to kim jesteś, czy w ogóle dajesz dla siebie przestrzeń bycia zauważonym w ogóle u siebie, dla siebie.

Speaker A

Czy raczej w pierwszej kolejności czekasz, aż ktoś cię zauważy. Jeżeli ktoś cię zauważy, to jesteś w stanie porzucić wszystko dla tej osoby.

Speaker A

Porzucić siebie, porzucić swoje zainteresowania pasje opinie poglądy nawet własne zdanie, tylko żeby tamta osoba zwróciła i zatrzymała na jak najdłużej uwagę na tobie.

Speaker A

Bo jeżeli odpuszcza się uwagę z siebie, no to ciężko, żeby inni ludzie chcieli mieć na nas uwagę. I czasami inni ludzie przecież no nie mają czasu, żeby być na nas ciągle skupionym, bo mają siebie i jeszcze inne sprawy, nawet jak nas

Speaker A

bardzo kochają, są czymś zajęci, nie? Jeżeli sami nie potrafimy sobie tego dać i nie próbujemy, oj, no to właśnie chyba jest to trudne, ale nie to, żeby się teraz obwieniać, że ja nie potrafię tego właśnie zrobić, więc jeżeli ja tego nie

Speaker A

potrafię zrobić, to coś jest ze mną nie tak? No nie. Ile ludzi to potrafi zrobić, gdyby tak policzyć na palcach, nie?

Speaker A

To by było bardzo pewnie niska liczba, żeby umieć dostrzec siebie po prostu to, że się jest i nie szukać tego w drugiej osobie potwierdzenia, bo ktoś może nam to dać, ale jak pewnie zauważyłeś, zauważyłaś, jeżeli jesteś w takich sytuacjach, że to

Speaker A

działa bardzo krótko, jeżeli ktoś zwróci na ciebie uwagę, ale szczególnie ten ktoś kto co ty chcesz, żeby zwrócił uwagę, to bardzo szybko przestaje to działać w sensie, bo wystarczy, że odwróci wzrok i już zaczynasz tworzyć fantazje, jakieś wyobrażenia, że pewnie może mnie

Speaker A

zdradza, a może ta osoba myśli o kimś innym i nie jestem dla niej najważniejszy, może mnie właściwie nie lubi ta osoba i tworzy się tutaj naprawdę duża sytuacja, w której No, no, zresztą wiesz co się wtedy tworzy, co tutaj

Speaker A

dużo dużo mówić. I to jest ten moment, w którym naprawdę bardzo łatwo jest pozostać bezradnym i wręcz zgubionym w tych swoich kołowrotach myśli, myśląc, że tak już zawsze będzie, że będzie bez miłości, że będzie bez zasługiwania na tę miłość, że

Speaker A

a to jest najboleśniejsze jak dla mnie, że nikt cię nigdy po prostu nie kocha, bo nie da się u ciebie kochać, nie? A kto ci to powiedział? Kto to udowodnił? Jak można to udowodnić, że kogoś nie da się kochać? Bo często mam

Speaker A

wrażenie, że po prostu te serca mamy zabite deskami, tak jakby zalane cementem i nie chcemy nikogo do nich dopuścić, więc żyjemy jakimiś złudzeniami opowieściami historiami które sobie wmawiamy do głowy, tylko po to, żeby nigdy tej miłości tak naprawdę

Speaker A

nie doświadczyć, ponieważ właśnie te serce jest zakute, zabite, zalane tym betonem i trudno jest go rozkruszyć jak ktoś miałby rozkruszyć i dojść do tego serca, do wnętrza, ten drugi partner, skoro to jest zabite deskami i paradoksalnie w momencie, w

Speaker A

którym czuję się, że ja chcę, żeby ktoś mnie dostrzegł, żeby pokazał mi moją wartość i to, że jestem wartościową osobą, to wybiera się takie osoby, które nawet nie chcą tego zrobi. robić.

Speaker A

wybiera się właśnie te osoby, które mogą przeżyć, mogą tylko chwilę nas wziąć, w jakiś sposób się zabawić i zostawić, bo one są na przykład takim typem osób odwrotnym, które też w ten sposób szukają właśnie potwierdzenia swojej wartości, że jeżeli

Speaker A

ty zwrócisz uwagę na nich, to dla nich daje wartość, ale jeżeli za bardzo zwracasz uwagę Czyli już się zbliżasz do nich, to oni się tego boją i po prostu też uciekają, bo lubią żyć tylko w chaosie, w którym

Speaker A

ciągle coś się zmienia, coś jest w napięciu, coś jest niepogodzonego w tym wszystkim się to rozpada. Najlepiej, żeby się rozpadało. Ciągła rozpacz, rozpadanie się. Nie no, są takie osoby, które nie potrafią w stabilny sposób funkcjonować, bo może właśnie no

Speaker A

faktycznie mają taką przeszłość, w której w domu nie było stabilności emocjonalnej i potem to jest bardzo trudne, żeby zachować ją, bo właściwym wzorcem znanym jest ten paradoks rozerwanej rodziny, rozdrganej, nie?

Speaker A

Wiem, że to wiele osób może dotykać i być takie, że okej, no ja tak mam, nie?

Speaker A

Tak, no różne są losy i historie. I na koniec no to nie znaczy, że trzeba się naprawiać w znaczeniu. Moje życie to ciągła naprawa.

Speaker A

No nie tylko chyba dobrze jest pewne rzeczy nie tyle racjonalnie rozumieć mi się wydaje jak dla mnie, bo samo racjonalne myślenie to gdzie tam ono nas zaprowadza. No my o większości rzeczy wiemy, że coś jest złe. To tak jak z

Speaker A

paleniem szlugów, nie? To każdy wie, że one szkodzą. Alkohol chyba każdy wie, że szkodzi, a wiemy jak sytuacja z takimi rzeczami wygląda. Nie tylko tego faktyczne poczucie, pozwolenie sobie na poczucie takich rzeczy, że u w tej ciszy, w ciszy jeszcze bardziej

Speaker A

się tęskni i jeszcze bardziej często w obsesji się tworzy fantazję na temat tej osoby. A w ciszy z kolei można się zatrzymać i przestać tworzyć te fantazje, bo skupić się na czymś innym, bo umysł się wyciszy. Takie dotknięcie tej wnętrza

Speaker A

swojego i pomyślenie: "Okej, przecież ja się mogę zatrzymać. Tak jak teraz ja się zatrzymałem. Nie, tu się nie będę długo żegnał. Trzymajcie się i love. Nie, nie wiem kogo miałbym to może. Dobra, nieważne. Pa, pa.

Topics:miłośćatencjawartość osobistarelacjetoksyczne związkiemocjonalna niedostępnośćwzorce z dzieciństwaakceptacjabezpieczeństwo w związkupsychologia relacji

Frequently Asked Questions

Dlaczego ludzie często mylą potrzebę atencji z miłością?

Ludzie często mylą potrzebę atencji z miłością, ponieważ szukają potwierdzenia swojej wartości i bycia zauważonym, co może wynikać z braku bezwarunkowej akceptacji w dzieciństwie.

Jak wzorce z dzieciństwa wpływają na dorosłe relacje?

Wzorce z dzieciństwa, takie jak otrzymywanie miłości tylko za spełnianie oczekiwań, uczą nas, że trzeba udowadniać swoją wartość, co przekłada się na trudności w budowaniu autentycznych relacji w dorosłości.

Czym charakteryzuje się prawdziwa miłość według tego filmu?

Prawdziwa miłość jest spokojna, bezpieczna i daje poczucie bycia sobą bez konieczności zabiegania o uwagę czy udowadniania swojej wartości.

Get More with the Söz AI App

Transcribe recordings, audio files, and YouTube videos — with AI summaries, speaker detection, and unlimited transcriptions.

App Store Google Play

Or transcribe another YouTube video here →