JULIANA DE DIOS — Transcript

Ano ang kayang hamakin ng pagmamahal mo?

Wala na sigurong hihigit pa sa pagmamahal na mayroon ako para sa aking ama.

Sa aking kasintahan at sa aking bayang sinilangan, sa bayan kung saan ako ninakawan ng puri at dangal.

Hindi ko na alam ang nararapat kong gawin.

Nauna si ama ang nawalay sa akin, sinakripisyo ko ang lahat upang tapusin lamang si ama sa mga tulisan na galit sa pera.

Nagpaalipin ako sa taong mababa ang tingin sa akin na tila ba ako ay isang lapastangan.

Ngayon, pati si Basilio ay nais ilayo sa akin ng tadhana.

Si Basilio, si Basilio na walang ibang nais kundi ang kabutihan ng bayang ito, ang aking Basilio.

Hindi na naman tayo nagkita, mahal ko, bibigyan kita ng masarap na para sa iyo.

Oh Diyos ko, kung tunay na kabutihan ang nais mo.

Bakit tila puro pagpapakasakit ang ipinararanas mo sa akin, ano ang iyong dahilan?

At ako'y iyong pinagkaitan ng kalayaan sa aking sariling bayan, ito ba ang iyong nais?

Ito ba ang makita akong unti-unting nawawalan ng lakas at tibay ng loob upang harapin ang bawat araw?

Ito ba ang iyong nais, oh Diyos ko, ang makita akong tila ba kandila na unti-unting nauupos?

Mataas ang tingin ko sa iyo at sa simbahan ngunit hindi ko inaakalang ikaw mismo ang sisira sa akin.

Hindi ko kayang harapin ang aking ama na may pinapasan ng pagkakautang, hindi ko kayang harapin ang aking kasintahan habang ramdam ang iyong palad sa aking katawan.

At mas lalong hindi ko kayang harapin ang aking bayan na may pag-aalinlangan sa aking kakayahang lumaban, mas mabuti pa na tapusin na ang paghihirap na ito ngayon mismo.

Ako si Juliana de Dios.

Huli kung tawagin ng nakararami.

Larawan ng isang Pilipina na kayang hamakin ang lahat para sa kanyang mga minamahal.

Kahit kapalit pa nito ay sarili, puri, at dangal.