อาจารย์ยอด : ผีบรรพบุรุษ [ผี]

โน้ท โน้ท โน้ท [เพลง] และท่านผู้ฟังวันนี้เราจะคุยกันต่อถึงเรื่องของผีค่ะ วันนี้คุยเรื่องผีบรรพบุรุษครับ เพราะว่าเป็นผีที่มีขอบเขตกว้างขวางมาก เพราะว่าทุกคนก็มีบรรพบุรุษของตัวเองทั้งนั้นแหละ ก็ได้แก่พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย มีลักษณะของผีบรรพบุรุษในที่นี้หมายถึงว่าเฉพาะที่ท่านเหล่านั้นเสียชีวิตไปตามธรรมชาติ คือคนไทยเราในย่อมนับถือบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว จะเห็นได้จากการทำบุญแผ่ส่วนกุศลไปให้เป็นประเพณีประจำปี คือคนส่วนมากเลยเชื่อว่าผีบรรพบุรุษนี้ยังคอยปกป้องดูแลรักษาลูกหลานที่ยังมีชีวิตอยู่ให้มีความสุข ปราศจากทุกข์ภัยนานาประการ เพราะฉะนั้นผีบรรพบุรุษเหล่านี้จึงเกี่ยวข้องกับสวัสดิภาพ ความปลอดภัย รวมไปถึงสุขภาพจิตของคนรุ่นหลังได้อยู่เสมอ แต่ด้วยความเชื่อถือศรัทธาเป็นทุนเดิม ก็เกิดมีคติบูชาผีบรรพบุรุษกันในดินแดนสยามประเทศของเราเนี่ยมาช้านานแล้ว เมื่อ ลูกหลานมีทุกข์ร้อน มีข้อขัดแย้งกันในวงศาคณาญาติ ผีบรรพบุรุษก็มักจะมีบทบาทตามมาเสมอ คือมักจะมาเข้าสิงร่างคนหนึ่งคนใดในครอบครัวนั้น หรือว่ามาเข้าลูกหลานที่มีข้อพิพาทระหว่างกันโดยตรงเลยก็ได้ มีการมาเข้าสิงร่างของผีบรรพบุรุษนี้เกิดจากสาเหตุได้ 2 ประการด้วยกัน คือ 1 มาโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อมีเหตุการณ์ต่างๆ ก็จะมา ข้อ 2 ต้องใช้วิธีเซ่นสรวงเชิญมา มาเข้าร่างแล้วก็บอกเรื่องราวต่างๆ หรือว่าบอกวิธีแก้ไขคลี่คลายปัญหา ด้วยความสำคัญของผีบรรพบุรุษนี้ก็ขอยกตัวอย่างในทางภาคใต้ ภาคเหนือของไทยเราก็มีนะครับ เช่นพิธีเซ่นผีตายายสำหรับชาวปักษ์ใต้ ส่วนถ้าทางภาคเหนือก็เรียกผีปู่ย่า ส่วนชาวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคอีสานนี่ก็เรียกผีปู่ตา ชาวปักษ์ใต้มีพิธีเซ่นสรวงผีตายาย การมีคตินับถือบิดาผีบรรพบุรุษ เช่นที่กล่าวเนี่ยนะครับ เชื่อกันว่ามันพระบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว วิญญาณท่านเหล่านั้นยังไม่ได้ไปไหน ยังคงเป็นผีประจำบ้านเรือน แล้วก็คอยปกป้องดูแลมารดาลูกหลานให้มีแต่ความสุขความเจริญ [เพลง] และในบางครอบครัวที่มีความนับถือไม่เสื่อมคลาย ก็จัดที่สำหรับผีเรือน โดยจัดที่นอนแล้วก็ให้มีสถานที่ตั้งบูชาเคารพกราบไหว้ พิธีอย่างนี้ล่ะว่าต้องมีมะโนรามาเล่นแสดง แล้วก็ยังมีการร้องรำทำเพลงเชื้อเชิญวิญญาณ สำหรับงานนี้ก็จะมีคนส่ง ซึ่งต้องเป็นคนในวงศ์ตระกูล โดยมากก็มักจะเป็นผู้อาวุโส หรือว่าผู้หลักผู้ใหญ่ บรรดาญาติมีจะปลูกโรงมโนราห์ขึ้น แล้วก็จัดปูอาสนะและที่ตั้งเครื่องบูชาในห้องพิธีเอาไว้พร้อม เมื่อถึงวันพิธีจะจัดตั้งบายศรีและเครื่องเซ่น มีอาหารคาวหวาน เหล้ายา หมากรู้ไว้พร้อม มีส่วนผู้ที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นคนทรงในระหว่างวงศ์ญาติก็จะต้องอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาด แต่งตัวด้วยผ้าสีขาว เรียกว่านุ่งขาวห่มขาว แล้วก็ไปเข้าไปนั่งในที่เขาจัดไว้ มโนราห์ก็จะทำเพลงเชิญครู แล้วก็ขับลำนำเชิญวิญญาณมาเข้าทรง ผู้เชื้อเชิญซ้ำซ้ำๆ อยู่ตลอดเวลา พวกมโนราห์ก็ทำการขับร้องเพลงไปเรื่อยๆ จนกว่าวิญญาณจะมาเข้าร่าง ขนส่งอาจจะเป็น 2-3 วันก็ได้ หรืออาจจะเป็นเดี๋ยวเดียวก็ได้ แต่ว่าแล้วแต่คนส่งจะเกิดมีภวังค์ขึ้นมา ซึ่งก็มีลักษณะเหมือนผีเจ้าดูว่าเจ้าเข้านั่นแหละ และเมื่อแน่ใจว่าวิญญาณบรรพบุรุษที่เชื้อเชิญมานี่เข้าประทับร่างคนส่งเรียบร้อยแล้ว บรรดาลูกหลานก็จะไปถามมันว่าเป็นใคร ชื่ออะไร ขณะนี้อยู่ที่ไหน การจัดงานนี้ถูกต้องหรือเปล่า ถามถึงความเจ็บไข้ได้ป่วยของลูกหลานญาติในตระกูล ว่าจะแนะนำให้ทำยังไงบ้าง วิญญาณที่เชิญมาในร่างคนส่งก็จะบอกแล้วก็ตอบคำถามตามที่ลูกหลานอยากจะรู้ทั้งหมด ต่อจากนั้นร่างคนส่งก็จะลุกขึ้นกลางแขน ก้าวเดินออกมาได้รำ แล้วก็ชักชวนลูกหลานพากันมาได้รำด้วยกัน เธอก็มีเหมือนกัน บางครั้งวิญญาณที่เชื้อเชิญมาเข้าประทับร่างขนส่งอาจจะไม่ชอบการร่ายรำมโนราห์ อาจจะชอบพูดคุยกับลูกหลังอย่างสนุกสนาน บางทีก็จะชอบทำน้ำมนต์ให้ลูกหลานเอาแวะอาบไว้ ดื่มกินเพื่อรักษาโรคภัยไข้เจ็บให้เกิดความเป็นสิริมงคลต่างๆ แต่เมื่อถึงเวลาอันสมควรแล้ว คนส่งก็จะเข้านั่งบนอาสนะอีกครั้งหนึ่ง แล้วลูกหลานก็จะถามว่าเมื่อไหร่จะให้ทำพิธีแบบนี้อีก วิญญาณบรรพบุรุษในร่างคนส่งก็บอกว่าจะให้กำหนดงานนี้ในอีก 3 ปีข้างหน้า หรือว่าสุดแล้วแต่เร็วแต่เช้า ไม่แน่นอนตายตัว ต่อจากนั้นวิญญาณก็จะให้ศีลให้พร แล้วก็อำลาออกจากร่างคนส่งไป ส่วนทั้งภาคเหนือก็มีการสังเวยผีบรรพบุรุษปู่ย่าตายายเช่นเดียวกับทางภาคใต้ แล้วทางเหนือเขานิยมเรียกกันว่าการฟ้อนผีมด ฟ้อนผีเม็ง จะมีการจัดขึ้นราวเดือนพฤษภาคม มิถุนายนของทุกๆ ปี พวกที่ฟ้อนนี้จะต้องเป็นคนที่มาจากตระกูลเดียวกันของผู้ที่นับถือตามลัทธิธรรมเนียมเหล่านี้ โดยที่จะจัดให้มีงานที่ว่านี้ทุกๆ 3 ปีครั้ง หรือปีละครั้งก็ได้ แล้วแต่ฐานะของครอบครัว หรือบางทีก็จัดให้มีการฟ้อนรำขึ้นเมื่อคนในครอบครัวเกิดเจ็บป่วยไม่สบาย หรือบางที่อาจจะมีการบนบานแก้บน ก็ต่างวิธีการ ก็คือมีการจัดสถานที่เช่นเดียวกับทางปักษ์ใต้ มีเครื่องเซ่นสังเวย แต่ว่ามีพิเศษอีกหน่อยก็คือทำศาลเพียงตาสูงประมาณสัก 1 เมตร จะมีราวผ้าอยู่ถัดไปสำหรับพาดผ้าโสร่งใหม่สำหรับผู้ที่จะฟ้อนรำ เริ่มต้นหัวหน้าอาวุโสผู้สูงวัยในวงศ์ตระกูล โดยมากจะเป็นผู้หญิง จะเป็นประธานพิธีนำลูกหลานๆ เข้าไปทำพิธีสักการะบูชาผีบรรพบุรุษที่อยู่ในหอ คือจะมีหอผีซึ่งเขาเรียกว่าหอผีเรือน หรือว่าสารที่ตั้งอยู่ภายในบ้านพักเนี่ย เมื่อทำพิธีสักการะบูชาแล้ว ก็บอกเราแล้วก็จะเชิญผี หรือว่าเจ้าพ่อเนี่ยไปยังปรำพิธี เพื่อให้ท่านได้เข้าประทับร่างขนส่งที่นั่งบนอาสนะในท่าพนมมือ หลับตานั่งขัดสมาธิ เมื่อวิญญาณมาเข้าประทับร่างขนส่งแล้ว ก็จะตายถามถึงเรื่องราวต่างๆ ได้ตามความประสงค์ เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็จะเชิญผีออกจากตัวขนส่ง แล้วต่อจากนั้นถึงจะมีการค่ะ ก็นอนรำ ถือว่าเป็นการสังเวยไปในตัว พวกผู้หญิงจะเป็นญาติพี่น้อง ก็มักจะเป็นผู้ฟ้อนนำขึ้นมาก่อน การฟ้อนนำนี้ใช้เสียงกลองต่างทิ้งเป็นเครื่องประโคมประกอบจังหวะ พร้อมทิ้งนี้จะมีลักษณะเป็นกลองสองหน้าขนาดกลาง ใบนึงแล้วกรองขัดจังหวะใบนึง ระนาดฆ้องปี แล้วก็จริง คนฟ้อนรำนี้จะผลัดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ในวงศ์ญาติด้วยกัน ไม่ได้เวลาพอสมควรจึงหยุด ตัวอย่างที่ผมพูดมานี่ก็เพื่อจะชี้ให้เห็นว่าตามมาวิธีที่จะติดต่อกับผีบรรพบุรุษได้ โดยมีพิธีอันสืบสานต่อเนื่องกันนมนานจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีมาจนกระทั่งทุกวันนี้ แต่ว่าอันนี้เป็นเรื่องเฉพาะของผีบรรพบุรุษประจำหมู่บ้าน ส่วนผีบรรพบุรุษที่มาเข้าลูกหลาน ส่วนมากลูกหลานมากจะได้รับความทุกข์ บางทีก็มีข้อขัดแย้งกันเกิดขึ้นในครอบครัว อ้างจากประสบอาการของนายแพทย์สั่งอันได้พบอยู่บ่อยๆ ซึ่งออกมาในรูปของผีเข้าแล้วไม่ยอมออก ไม่ออกจากร่างคนป่วยก็ต้องส่งโรงพยาบาลทั้งจิต ดูหนังกริ่ง อายุ 37 [เพลง] ปี มีครอบครัวอยู่กับสามี นับถือศาสนาพุทธ อาชีพค้าขาย บ้านเดิมอยู่ที่จังหวัดชัยนาท มีอาการป่วยคืนนอนไม่หลับ ส่งเสียงเอะอะ ชอบรำละครแสดงว่ามีอาการผีเข้าสิง อาการนี้เป็นมาประมาณ 1 สัปดาห์ เริ่มด้วยการปวดหัว แล้วก็มีอาการเหมือนกับผีเข้าอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง เป็นผีของแม่ผัวที่ตายไปแล้ว พูดว่าตัวเองเป็นแม่ผัว พูดเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับอ่า แม่สามีของนางกิ่งเนี่ย ได้ถูกต้องชัดเจนแล้วก็ยังสั่งสอนลูกชาย คือสามีนางกิ่งเนี่ย แต่ถ้าจะทุกครั้ง

ค่ะ เมื่อนางกิ่งรู้สึกตัวก็บอกว่าคล้ายฝันไป ต่อมาอีก 2 วันก็มีอาการแบบนี้เกิดอีก แล้วก็หายไปในวันรุ่งขึ้น นั่งกินขอตามสามีเข้ากรุงเทพเลย อ้างว่าจะมาเยี่ยมพี่ชาย ระหว่างนั่งมาในรถไฟก็แสดงอาการแปลกๆ แล้วก็นั่งนิ่งเฉยไม่ยอมพูดกับใคร เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ ก็ได้ไปเยี่ยมพี่ชายที่บวชเป็นพระ พระที่ชายก็เล่าเรื่องน้องชายอีกคนไว้ได้ ยักยอกเงินหลวงเอาไปใช้เป็นเงินส่วนตัวแสนบาทแล้วหลบหนีไป พอปรายพี่ชายเล่าเสร็จ นั่งกิ่งก็เกิดความปิติวิตกขึ้นอย่างรุนแรง เล่าเรื่องเก่าๆ ให้พระพี่ชายฟัง เช่นว่าเรื่องคนข้างบ้านถูกยิงตาย หาแม่เลี้ยงตาย เอาล่ะว่าไม่ถูกก็คนขายของด้วยกัน อ่ะ 3 แล้วซ้ำเล่าอย่างนั้น จากนั้นก็กลับบ้าน แล้วอยู่ๆ ตกลงกลางคืนก็นอนไม่หลับ ผู้จะเลิกเถ้อะ รุ่งขึ้นสามีก็พานั่งกิ่งไปโรงพยาบาล ก็ส่งเสียง aiy แถมยังทำท่ารำละครในรถยนต์ แล้วก็นั่งกิ่งยังทำท่าเหมือนกับแม่เลี้ยงในตอนที่ใกล้จะตาย คือเอามือจับบริเวณลำคอ เมื่อได้รับการรักษาจนฟื้นคืนสติดีแล้ว นางกิ่งก็เราว่าตัวเองเป็นบุตรคนที่ 3 มีพี่น้องอีก 4 คน พ่อในยังมีชีวิตอยู่ แม่ตายแล้วเมื่อ 18 ปีที่แล้ว หลวงพ่อในก็มีแม่เลี้ยง แม่เลี้ยงเราเพิ่งจะถึงแก่ชีวิตไปเมื่อประมาณปีหนึ่งผ่านมา แต่สมัยเป็นเด็กขี้อ้อนเดียวค่ะ เรียนจบครู ก็หนีตามสามีเมื่ออายุ 20 ปี เพราะว่าพ่อจะบังคับให้แต่งงานกับคนอื่น ตัวเองไม่รักไม่ชอบ แล้วก็ให้สามีไปหางานทำที่ต่างจังหวัดประมาณ 1 เดือน ก็กลับมาบ้านครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นแบบนี้มาประมาณ 15 ปีแล้ว มีลูกด้วยกัน 3 คน ระยะหลังๆ สามีชอบกินเหล้าเที่ยวทะเล เหตุอย่างการแยกกันอยู่กับสามีก็มักจะเอาเรื่องการเงินขึ้นมาอ้างว่าจำเป็นจะต้องหาเงินช่วยกันเพื่ออนาคตลูก มานั่งกินเคยมีอาการผีเข้ามาแล้ว 4-5 ครั้งในระยะ 15 ปี เป็นครั้งละครึ่งชั่วโมง จะมีอาการลืมตัวคิดว่าคนที่ตายไปแล้วเข้ามาสิง แต่ว่าครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อน ก่อนมักจะมีผีของแม่ผัวที่ล่วงลับไปแล้วมาเข้าสิงในร่างกายอยู่บ่อยๆ เวลาผีมาเข้าสิงก็มักจะให้สามีในกราบไหว้ แล้วก็สั่งให้เชื่อฟัง ไม่กินเหล้าไม่เที่ยวกลางคืน สั่งให้รักแล้วก็ห่วงนั้นกิ่งให้มาก ปัญหาสำหรับเรื่องนี้เป็นลักษณะของแม่ผัวเป็นผีมาเข้าถึงร่าง เพราะว่าสามีมีความขัดแย้งกับนางกิ่ง ก่อนที่นั่งกิ่งกลับถึงบ้านจะได้เ****เรื่องปัญหาที่ขัดแย้งกับสามี แล้วก็บุคลิกภาพของนางกิ่งเองที่หวั่นไหวง่าย แล้วควรที่จะควบคุมสติให้ดี เมื่อมีปัญหาอะไรก็คุณจะได้ระบายออกให้คนสนิทหวังบ้าง [เพลง] และยังมีอีกรายหนึ่งที่ผีบรรพบุรุษมาเข้าสิง เป็นราษฎรชาวจังหวัดมหาสารคาม ชื่อนางคมขำ น้ำคมขำเนี่ย อายุ 44 ปี สามีกับนางคมขำนี้มีอาชีพทำนา อาการผีเข้าเป็นมาประมาณ 10 วัน เริ่มแรกก็เป็นผีฟ้ามาเข้าต่อมาเขาเป็นผีนาปีหน้านี้หม

แต่กลายเป็นผีแม่ของนางคมขำเองที่มาเข้าและมีอาการฟ้อนรำในตอนต้นแล้วต่อมาก็มีอาการซึมนิ่งแล้วก็โกรธเคืองเวลาที่ผีของแม่ผัวมาเข้านี่นางคมขำจะไม่รู้ตัวจะรู้ก็ต่อเมื่อสามีเล่าให้ฟังสามีเล่าว่าเวลาผีแม่มาเข้าสิงร่างนางคมขำนั้นจะพูดเรื่องราวต่างๆอยู่ประมาณสัก 20 30 นาทีส่วนมากกว่ามักจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับที่ว่าไม่มีใครทำบุญแผ่ส่วนกุศลไปให้แล้วก็มีความโกรธอ่าที่ลูกชายอีกคนนึงไปแต่งงานแล้วก็ไม่บอกไม่เล่าแล้วเมื่อผีออกไปแล้วจะจำอะไรไม่ได้และมีสภาพเหมือนคนปกติดีทั่วไปวันหนึ่งวันหนึ่งผีแม่มาเข้า 2 3 ครั้งสามีก็นำนางคมขำไปรักษาที่จังหวัดขอนแก่นกับหมอพระแต่ว่าหมอพระท่านรักษาให้ไม่ได้เพียงแต่ให้ด้ายสายสิญจน์มาปลูกที่ข้อมือแค่นั้นผู้ อย่าส่งเสียงเอะอะโวยวายอาละวาดมากขึ้นต้องพาตัวมารักษาที่กรุงเทพฯนั่งขำได้รับการบำบัดรักษาตามวิธีการของจิตเวชอาการดีขึ้นอย่างรวดเร็วตามลำดับแล้วก็กลับบ้านได้ปัญหาของนางคมขำนั้นมีอยู่มากเกี่ยวกับลูกคนที่ 3 ซึ่งเป็นคนที่ค่อนข้างฉลาดและบวชเป็นเณรมาตั้งแต่เด็กๆต่อมาเข้ามาอยู่กรุงเทพเรียนจบชั้นม 2 5 แล้วก็สุกกะมาหางานทำแล้วก็เรียนสูงเข้าไปอีกพ่อแม่หวังว่าจะเพิ่งลูกคนนี้แล้วเขาก็ยังเป็นหลานรักของยายที่ถึงแก่กรรมไปนานแล้วด้วย แต่หลังจากที่หลานคนนี้สึกออกมาได้ไม่นานก็แต่งงานไปกับผู้หญิงฝั่งธนโดยที่ไม่ได้บอกให้ทางบ้านรู้ทางบ้านก็ผิดหวังมากแม้ว่าลูกชายจะพาภรรยากลับไปเยี่ยมบ้านแล้วก็ตามสองเดือนต่อมาก็มีผีแม่เนี่ยมาเข้าสิงในเพศนานได้สอบถามลูกชายของนางคมขำว่าได้ทำอะไรไปบ้างนอกเหนือจากการรักษานี้ก็บอกว่าทำทุกอย่างที่ยายต้องการให้ถูกต้องตามประเพณี อิอิ แต่ที่นี่นอกจากผีบรรพบุรุษแล้วเนี่ยนะครับมาพูดถึงผีอีกประเภทหนึ่งคือผีที่เกิดจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากวรรณคดีจากคนที่มีชื่อเสียงความสามารถทางไสยศาสตร์เป็นผีหรือว่าเจ้าพ่อเจ้าแม่ที่มีขอบเขตกว้างขวางมากกว่าผีบรรพบุรุษรวมถึงผีที่คุ้มครองสถานที่ต่างๆตามบ้านเรือนป่าเขาไร่นาหมู่บ้าน [เพลง] ว่าเจ้าพ่อเจ้าแม่อันนี้ก็เป็นสีเหมือนกันแต่เป็นผีที่มีความกรุณาปราณีแล้วก็เป็นผีที่ดีก็ไม่นิยมเรียกกันว่าผีอาจจะเรียกเจ้าพ่อเจ้าแม่ แต่ความจริงแล้วก็มาจากคนที่ตายไปแล้วนั่นเองที่ได้ประกอบคุณงามความดีเอาไว้มากสมัยไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็เป็นที่ยกย่องเคารพของคนทั่วไปนะหรือไม่ก็ไม่มีตัวมีตนได้สมมติขึ้นมาจากในวรรณคดีบ้างจากอ่า [เพลง] คือเรื่องของในทางไสยศาสตร์บ้างเจ้าพ่อเจ้าแม่เนี่ยต้องอาศัยขนส่งมันสื่อกลางที่ค่อยติดต่อกันโดยผ่านขนส่งด้วยวิธีการเข้าส่ง มีคนส่งนี้เรียบตามสำเนียงภาษาอีสานว่าที่นั่งหรือว่าเทียมในภาคเหนือภาคใต้ส่วนใหญ่ก็เรียกขนส่งแบบเดียวกับภาคกลาง เหมาะสำหรับการเข้าทรงนี้เป็นความเชื่อแต่ดั้งเดิมของมนุษย์ที่เกิดขึ้นและมีอยู่ตามส่วนต่างๆทั่วโลกบางแห่งก็ได้รับความเชื่อถือก็มากบ้างน้อยบ้างสุดแท้แต่ความนิยมของประชาชนในกลุ่มนั้นคนส่งก็เหมือนกุญแจที่จะไขไปสู่ความดีรับในเรื่องของเจ้าพ่อแต่ละองค์ที่คนส่งกำลังทำหน้าที่รับใช้อยู่เพราะว่าคนส่งคนนึงจะส่งเฉพาะเจ้าพ่อหรือว่าเจ้าแม่องค์เดียวเท่านั้นขนส่งได้รับความไว้วางใจจากผู้คนที่ไปติดต่อดูว่าขอพบด้วยมีธุระแล้วก็มีทุกข์ร้อนสำคัญเพราะฉะนั้นการติดต่อด้วยวิธีการอย่างนี้ผู้มาติดต่อต้องมีความเลื่อมใสเชื่อถือศรัทธาเป็นทุนเดิมมาก่อน [เพลง] แต่ก่อนเริ่มพิธีขนส่งหรือว่าร่างทรงในจุดธูปเทียนสวดมนต์อัญเชิญวิญญาณเจ้าพ่อเจ้าแม่มาเข้าประทับในร่างตัวเองเมื่อวิญญาณเข้าแล้วคนส่งก็จะตกอยู่ในภาวะภวังค์แล้วจากนั้นผู้ที่ไปติดต่อเขาจะตายถามถึงเรื่องราวที่ตัวเองต้องการจะทราบว่าขอความช่วยเหลือเรื่องอะไรเช่นว่าการพยากรณ์การรักษาโรคพร้อมทั้งทางขนส่งจะแนะนำสิ่งที่เป็นประโยชน์ที่ผู้ไปหาไปติดต่อจะได้รับโดยต่างกับเรื่องราวที่พูดมาอ่าข้างต้นนี้ซึ่งเป็นผีเข้าแบบที่ผู้ถูกเค้าจะไม่มีความปรารถนาจะให้ผีเหล่านั้นเข้ามาจะต้องขับไล่ออกไปอำนาจของไสยศาสตร์หรือว่าธรรมะเพื่อความอยู่รอดของคนนั้นอย่างเช่นผีปอบแต่ว่าผีจะพอจะแม่นี่ไม่ใช่คนละอย่าง คือเรื่องของความสมัครใจแล้วก็ออกไปได้เอง อยู่ในเมืองไทยของเรานี่มีคนส่งกระจัดกระจายอยู่ตามชุมชนต่างๆเป็นจำนวนมากเลยกันแม้แต่ในกรุงเทพฯก็มีอยู่ไม่ใช่น้อยแล้วก็ได้พบว่ามีประชาชนไปขอรับการรักษาแล้วก็ปรึกษาหารือกันมากมายในทางจิตเวชชุมชนได้เพียงเร่งไปในเรื่องนี้มากพอดูโดยพยายามส่งเสริมให้มีการศึกษาในแง่สุขภาพจิตด้วยในแพทย์สั่งอันได้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเรื่องขนส่งอยู่ด้วยเหมือนกันเพราะว่าในชีวิตประจำวันนี้ต้องตรวจแล้วก็รักษาผู้ป่วยทางจิตประเภทหนี้หลายรายญาติผู้ป่วยมักจะนำผู้ป่วยไปรักษาที่ขนส่งมาก่อนเป็นส่วนมากก็มีประสบการณ์ในเรื่องนี้ตามสมควรในเพศซะงั้นก็สรุปเป็นรายงานของคนไข้ที่พบในลักษณะเกี่ยวข้องกับอาการของการเข้าทรงรายที่ 1 ชื่อนางแก้วอายุ 48 ปีฐานะปานกลางแต่งงานแล้วมีลูก 11 คนอาชีพค้าขายนับถือศาสนาพุทธอยู่ที่จังหวัดกาญจนบุรี [เพลง] อยู่ในแพทย์สระนั้นได้สัมภาษณ์นางแก้วขณะที่มานอนเป็นเพื่อนญาติที่ป่วยอยู่ในโรงพยาบาลนางแก้วเป็นคนแข็งแรงหน้าตาดียิ้มแย้มแจ่มใสมองดูหน้าตาอ่อนวายุจริงแล้วก็ยินดีที่จะเล่าเรื่องราวต่างๆให้ฟังด้วยความเต็มใจประวัติตอนที่จะเป็นคนส่งนางแก้วนี้มีอาการปวดหัวมาปีหนึ่งแต่ว่าตัวไม่ร้อนไม่มีไข้ไม่อยากกินอาหารได้ไปตรวจรักษาผู้รักษาก็บอกไม่เป็นอะไรมากให้ยาระงับประสาทมากินแต่อาการก็ไม่ทุเลาต่อมาก็มีอาการแทรกซ้อนจนมาอีกคือตกเลือดได้ไปตรวจรักษาที่โรงพยาบาลหมอก็บอกว่าไม่พบสิ่งผิดปกติมาให้ยามากินแต่พอมาถึงบ้านก็ตกเลือดอีกก็กลับไปใหม่พักรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล 7 วันพอหายตกเลือดแล้วกลับไปอยู่บ้านก็เลยไปหาคนส่งซึ่งเป็นผู้หญิงเขาเป็นร่างทรงเจ้าพ่อหลักเมือง ว่าเจ้าพ่อก็บอกว่าจะเอานางแก้วนี้ไปเป็นคนส่งแต่ว่านั่งแก้วกำลังเลแล้วก็ตกลงปลงใจไม่ได้เพราะกฏว่าตกเลือดอีกต้องกลับไปหาหมอเราก็ได้รับการรักษาใหม่ในตอนนี้หมอจะฉีดยาเข้าเส้นให้ก็ลำบากมากเพราะว่าเส้นตีบญาติก็เลยไปหาคนส่งอีกครั้งแล้วก็ไปยืนยันไปรับปากว่าจะเป็นคนส่งนั่งแก้วเล่าว่าเมื่อรับจะเป็นคนทรงปรากฏว่าไอ้ที่ตกเลือดเนี่ยหยุดก็มีความเริ่มสายตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีอาการตกเลือดอีกเลยจนกระทั่งทุกวันนี้ในที่สุดนางแก้วก็ต้องมาเข้าพิธีครอบทรงโดยมีดอกไม้ 1 กรัมธูป 1 แหนบเทียน 1 เล่มผ้านุ่ง 1

ผืนเสื้อ 1 ตัวทำพิธีครอบอยู่ราว 2 ชั่วโมงโดยที่ร่างทรงเจ้าพ่อหลักเมืองเนี่ยเป็นผู้ทำพิธีครอบให้สำหรับวิญญาณที่เข้ามาประทับร่างของนางแก้วชื่อเจ้าพ่อไก่ชน และตั้งแต่นั้นนางแก้วก็เป็นคนส่งของเจ้าพ่อไก่ชนซึ่งระยะนั้นก็เป็นระยะที่เริ่มต้นเท่านั้นคือนัดแต่เป็นคนส่งมาก็ได้ประมาณปีนึงก็มีแขกมาหาไม่มากแต่ก็มีมาอยู่ด้วยเรื่อยๆถ้าทุกวันส่วนมากจะมาให้เจ้าพ่อทำน้ำมนต์สะเดาะเคราะห์ให้ยังไม่เคยรักษาโรคจิตแล้วก็ยังไม่เคยรักษาคนที่ถูกผีเข้าส่วนมากเป็นการปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องโรคมากกว่าอย่างอื่น มีการเข้าส่งของนางแก้วต้องมีพี่เลี้ยงอย่างขนส่งทั่วไปแล้วก็ที่บ้านมีสารของเจ้าพ่อคือเจ้าพ่อไก่ชนนะปลูกอยู่ด้วยพี่เลี้ยงจะจุดธูป 5 ดอกหรือว่าเจ็บดอกแล้วเชิญวิญญาณเจ้าพ่อมาเข้าทรงหนังแก้วด้วยนั่งแก้วจะนั่งพนมมือนิ่งต่อมาก็รู้สึกใจหวิวหวิวเห็นเป็นดวงไฟว่าว่าปลอยมาแล้วก็รู้สึกขนลุกเกรียวพอดวงว่าว่าที่ลอยเข้ามาใกล้ก็จะเข้าหัวใจและมีอาการสั่นเทิ้มขึ้นมาทันทีบางครั้งก็รู้สึกตัวเมื่อเข้าประทับทรงบางครั้งก็ไม่รู้สึกตัวเหมือนกับเผลอไปน่ะจากนั้นก็แล้วแต่จะถามถึงจำอะไรก็ไม่ค่อยได้นั่งแก้วไม่เคยถูกผีเข้ามาก่อนส่วนพี่เลี้ยงของนั่งแก้วก็คือสามีนางแก้วนั่นแหละค่ายกครูก็คิดแค่ 6 บาทถ้าจะลดน้ำมนต์ด้วยก็คิดค่ายกครู 12 บาทพร้อมทั้งมีดอกไม้ธูปเทียนแล้วก็บุหรี่ด้วยอ่ะ อารายที่สองชื่อนางภาอายุ 38 ปีมีลูก 2 คนอาชีพทำนาฐานะปานกลางอยู่ที่อำเภอปากพลีจังหวัดนครนายกเป็นคนส่งมาประมาณ 5 ปีเหตุที่เป็นคนส่งก็เนื่องจากเมื่อ 5 ปีก่อนนางพามีอาการเหนื่อยง่ายหัวใจสั่นชอบกินหมากกินครูแล้วของเพื่อเปรี้ยวๆเดินไปไหนไม่ได้ได้แต่นอนจนร่างกายผ่ายผอมลงทุกวันญาติก็เลยพาไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลรักษาตัวอยู่ประมาณครึ่งเดือนอาการก็ทุเลาแค่จ่อหนูอยากให้กลับบ้านเพราะกลับไปอยู่บ้านได้เพียง 1 สัปดาห์ก็มีอาการกำเริบขึ้นมาอีกแล้วก็ต้องกลับไปรักษาตัวด้วยอาการอย่างนี้อยู่ 2 3 ครั้งครั้งหลังนี้แพทย์ก็แนะนำให้มารักษาทางจิตเวชโดยบอกว่าอาจจะเป็นโรคประสาทเพราะว่าในระยะนั้นก็มีอาการคุ้มคลั่งแต่ว่าไม่รุนแรงก็มีอาการเดินไม่ได้รักษาอยู่ที่โรงพยาบาลเพียง 2 วันก็เดินได้รักษาตัวอยู่ 9 วันอาการก็ดีขึ้นตามลำดับและการคุ้มข้างก็หายไปก็กลับบ้าน ผมเมื่อกลับไปถึงบ้านโดย 4-5 วันก็มีอาการขึ้นมาอีกสลับกันๆอย่างนี้เรื่อยๆนางพาก็เลยปรึกษากับสามีกับญาติว่าคนจะเปลี่ยนกันรักษาซึ่งต่างก็เห็นพ้องต้องกันก็เลยไปเชิญคนส่งมาทำการรักษาเป็นคนส่งผู้หญิงซึ่งมีอาชีพทางเข้าส่งโดยตรงมีสำนักอยู่แถวน้ำตกนางรองเขาส่งเจ้าพ่อสีทนเมื่อเข้าทรงแล้วย่านางพาก็ถามว่าถ้านั่งพารับเป็นคนส่งแล้วจะหายไหมเจ้าพ่อก็ตอบว่าถ้าเป็นคนส่งแล้วอาการจะหายจะถ้าไม่รับเป็นคนส่งแล้วก็จะต้องถึงตายนางพาก็เลยตกปากรับคำว่าจะเป็นคนส่งสำหรับการรักษาของคนส่งรายนี้ได้รักษานั่งพาเป็นเวลาติดต่อกันไปในขณะที่ทำการเข้าทรงหลังจากที่เจ้าพ่อสีทนออกจากร่างคนทรงนังคาก็เริ่มรู้สึกสบายขึ้นต่อมารูปร่างหน้าตาอ้วนท้วนสดใสขึ้นมากจากคำบอกเล่าของนางพาเองเธอก็ยืนยันว่าไม่มีอาการคุ้มคลั่งอีกเลยจะกลับมีอาการทางร่างกายเข้ามาแทรกอีกคือปวดท้อง และในที่สุดแพทย์ก็ตรวจพบว่าเป็นโรคไส้ติ่งอักเสบแพทย์ก็ทำการผ่าตัดให้แล้วก็พักประมาณหนึ่งปียังได้ไปทำพิธีครอบเป็นคนส่งตามที่นางพาได้ให้คำมั่นสัญญาว่าจะเป็นร่างทรงนางพาเล่าต่อไปว่าเวลาจะเข้าส่งขนส่งอย่างต้องห่มผ้าสไบเฉียงสีขาวแล้วนั่งขัดสมาธิพนมมือสักครู่หนึ่งเจ้าพ่อก็จะมาเข้าร่างประทับทรงเวลาเจ้าพ่อมาเข้าในจะรู้สึกมึนชาซู่ซ่าแล้วก็สั่นไปทั้งตัวจากนั้นก็จะไม่รู้สึกตัวแล้วก่อนเจ้าพ่อจะออกจากร่างนางพาจะก้มลงกราบที่หน้าพระบูชาแล้วก็มือปัดที่เปลวเทียนให้ดับและท่าหงายหลังลงไปนอนกับพื้นจนนางพารู้สึกตัวต่อจากนั้นก็ไม่มีอาการอะไรไม่เพลียเหมือนกับผีเข้าโดยทั่วไปการเข้าทรงของนางคานี้ค่อนข้างแปลกคือเมื่อเชิญเจ้าพ่อมาเข้าร่างทรงบางทีก็ไม่มาเข้าแต่จะมีวิญญาณลูกศิษย์ของเจ้าพ่อมาเข้าแทนซึ่งมีอยู่ [ปรบมือ] พี่ตาล 32 วงด้วยกันเจ้าพ่อสีทนนี้มีร่างทรงอยู่หลายแห่งวิธีการรักษาของนางพาจะคล้ายคลึงกับหมอลำผีฟ้าจากทางภาคเหนืออีสานโดยจะต้องมีดอกไม้ธูป 22 ชุดมีส่วย 20

อันส่วยนี่คือทำด้วยใบตองพันไหมลูกรวยสวยอันนึงก็จะปักธูป 1 ดอกอ่ะส่วนอันที่ 19 กับวันที่ 20 จะปักธูปอันละ 2 ดอกเทียน 4 เล่มปรับไว้รอบๆสีมีไข่สองฟองขันน้ำมนต์แป้งหวีกระจกน้ำมันใส่ผมภาพและดำหรือว่าเขียวผืนหนึ่งใส่ไว้ในค่าบูชาเขาเรียกว่าคลายแล้วก็ขนมใส่ไว้ในถ้วยแก้วอีกอ่าในถ้วยอีก 4 ลูกขณะที่ทำการรักษาผู้ป่วยต้องมีหมอแคนคอยเป่าแคนไปด้วยเรื่อยๆขนส่งและผู้รับการรักษาก็ต้องรำไปรอบๆใบสีแล้วก็ ll ก็คือร้องทำเร่งสำเร็จอีสานคล้ายๆหมอลำเนี่ยจะมีคนคอยซักถามคนทรงเกี่ยวกับผู้ที่มารับการรักษา [เพลง] แต่เมื่อถามคนส่งก็จะหยุดแถวแล้วก็จะพูดแทนบางครั้งไม่ต้องเดินรำแต่นั่งรำก็ได้ส่วนค่าตอบแทนนั้นก็แล้วแต่คนที่มารับการรักษาจะให้สมนาคุณเอาเองคือบางคนก็ให้สี่ห้าบาทบางคนไหว้ 50 บางคนให้ร้อยนึงระยะเวลาของการรักษาประเภทผีฟ้านี่ส่วนมากจะเริ่มต้นตั้งแต่เช้า ตั้งการตั้งส่งแต่เช้าเพราะเวลาเพลซัก 11:00 นก็เป็นอันเลิกพิธีรักษานั่นก็คือเรื่องของอ่าร่างทรงครับอ่ะ และมาถึงเรื่องของหลวงปู่สามาอัดจุดโตวัดป่าอัมพวันตำบลน้ำหมานอำเภอเมืองจังหวัดเลยครับเมื่อตอนท่านเข้าไปบิณฑบาตจากญาติโยม [เพลง] อยู่ในเขตป่าดงของจังหวัดเพชรบูรณ์มาตอนที่ท่านออกเดินธุดงค์ตอนนั้นเมื่อฉันเช้าแล้วท่านก็เทศน์โปรดญาติโยมให้เจริญอยู่ในธรรมมีผู้ชายคนนึงกระซิบก็หลวงปู่สมาบอกว่าหลวงพ่อครับที่มาถวายภัตตาหารหัดอาหารกับท่านเนี่ยเป็นชาวบ้านส่วนน้อยส่วนใหญ่เข้าไปไหว้ผีครับมีอาหารการดินดีๆอะไรก็เอาไปไหว้ผีหมดไม่ยอมทำบุญกลัวผีกันหัวหดแล้วครับผีอะไรกันเลยโยมจะมาดีกว่าพระเจ้าที่มีศีลผีนางมโนราห์ครับพระคุณเจ้าชาวบ้านกลัวมากไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรร้ายดีต้องไปพึ่งผีนางมโนราห์กันหมดอ่ะแล้วอยู่ที่ไหนล่ะผีนางมโนราห์เนี่ยอย่านะพระคุณท่านมีพระธุดงค์ผ่านมาหลายองค์แล้วเป็นกันอีวอนกระจายเลยอ่ะเอาเถอะนาบอกที่มาในอัตตะมาจะไปปักกลด [ปรบมือ] ที่โน่นนะครับพระคุณท่านที่ศาลนำมโนราห์ทางท้ายบ้านโน้นสารสีสวยๆแล้วก็ใหญ่กว่าสารอื่นนั่นแหละครับหลวงปู่สามาถอนกดไปปากในเขตพื้นที่ตั้งศาลนางมโนราห์ชาวบ้านที่นับถือผีนางมโนราห์ส่งตัวแทนมานมัสการหลวงปู่ซามาทันทีขอให้ท่านถอนกรดออกจากบริเวณศาลโดยเร็วนะครับหากนางมโนราห์เกิดอาระวาดขึ้นมาชาวบ้านไอ้จะเดือดร้อนกันไปทั่วท่านอย่ามารบกับผีเลยไม่มีทางชนะเราท่านพอตกเย็นนั่งเกรียนร่างทรงที่ชาวบ้านนับถือก็เดินอาจอาจมาที่ดีหลวงปู่สามาปักกลดมีชาวบ้านที่นับถือผีตามมาเป็นพรวนพอมาถึงก็ชี้หน้าหลวงปู่สามาพระก็อยู่ส่วนพระผีก็อยู่ส่วนผีนี่เป็นที่ของผีโดยชอบธรรมถอนกดออกไปซะดีๆนะอย่าให้ต้องออกเหงื่อกันเลยนะอ้าว หมอผีมีดีตรงไหนกันละโยมก่อนตายก็เป็นมนุษย์ที่แม้แต่ศีล 5 ก็ไม่ก็ดีหูมีลูกมีผัวตายแล้วก็ยังเต็มไปด้วยกิเลสส่วนรไม่มีลูกไม่มีเมียเป็นผู้ประพฤติพรหมจรรย์เมื่อมรณภาพแล้วก็เลือกไปอยู่ในที่ที่เหมาะสมกับภูมิทำได้ไม่ต้องมาเป็นผีเที่ยวได้หลอกยิงเรื่องเส้นครับถ้าไม่ไปนะชาวบ้านจะต้องตายวัวควายก็จะมีโรคระบาดข้าไม่ต้องไล่แต่บริวารที่นับถือค่าในจะไล่เองจะไล่พระออกไปเองเสียงชาวบ้านที่เป็นบริวารน้องผีนางมโนราห์หัวร้องก่อนที่ร่างของนางเกรียนที่มีวิญญาณนางมโนราห์เข้าสิงจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในหมู่บ้านพอตกเย็นสามีของนางเกรียนก็มัดมือนางเกรียนมาหาหลวงปู่สามาปีนางเนี่ยงานการมันไม่ทำนะบ้าแต่ทรงเจ้าเข้าผีไปวันๆหลวงปู่โดยเฉพาะปีนางมโนราห์ด้วยแล้วไป [เพลง] คุณยายเลยผมเลยมัดมันมาให้หลวงพ่อช่วยลดน้ำมนต์ในด้วยครับจะเป็นไรไปแล้วเอาบาทนี้ไปตักน้ำมาให้เกือบเต็มนะเดี๋ยวจะทำน้ำมนต์รดให้นางเกรียนหมวดฤทธิ์นั่งซึมจนที่สุดหลวงปู่ซามาก็ได้ทำน้ำมนต์รดลงไปบนตัวนักเรียนเท่านั้นและนางเกรียนก็ร้องโหยหวนผีกี่ตัวกี่ตัวที่เคยอาศัยร่างอังเกรียนก็ร้องโหยหวนบอกไปแล้วไปแล้วจะไปหาที่อยู่ใหม่รายสุดท้ายผีนางมโนราห์ก็เปิดนะเหมือนกัน พอรุ่งเช้าชาวบ้านกว่ากระจายข่าวออกไปว่าผีนางมโนราห์ถูกน้ำมนต์พระธุดงค์เตลิดเปิดเปิงไปแล้วสามีนางเกรียนเป็นคนมัดเบื่อนังเกรียนไปให้พระรดน้ำมนต์สารนางมโนราห์กับสารอื่นๆในตู้ผีถูกชาวบ้านช่วยกันรื้อทิ้งเหลือแต่เศษไม้นอกจากนั้นต่างก็รับเอาพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งเลิกนับถือผีตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาถ้าอาจารย์สามาเดินไปลงอุโบสถที่วัดศรีสุทธาวาสท่านลื่นล้มลงเอาศีรษะฟาดเสาอุโบสถจนสลบเมื่อได้รับการแก้ไขจนฟื้นคืนสติแล้วหลวงปู่ซามาก็กล่าวกับพระที่มาพยาบาลว่ะเจ้ากรรมนายเวรเขาตามมาทวงหนี้สังขารไม่ใช่ของเราจะไปยึดมั่นถือมั่นยังไงไม่มีแก่นสารทั้งนั้นอ่ะ แต่หลังจากรักษาตัวจากอาการอาพาธคราวนั้นท่านต้องเข้าเข้าออกโรงพยาบาลหลายหนจะหลวงปู่สามะก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรให้ปรากฏว่าอพาร์ทหนักหลังจากนั้นมาไม่กี่ปีขณะที่หลวงปู่ซามาปรับจากกิจนิมนต์ท่านจอดชดใช้กรรมให้กับเจ้ากรรมนายเวรเป็นครั้งที่ 2 เมื่อรถเก๋งที่ท่านโดยสารมาหักหลบรถที่ยางแตกวิ่งสวนเข้ามาจนรถตกถนนหลวงปู่สามาเจ็บหนักกว่าองค์อื่นแต่ท่านก็บอกว่าเจ้ากรรมนายเวรเขาตามมาล้างเราเป็นครั้งที่สองมันเป็นกฎแห่งกรรมเมื่อเราทำกรรมไว้เจ้ากรรมนายเวรเขาก็มาทวงเรา เหรียญหลวงปู่สมาท่านมีอภิญญาญาณสามารถล่วงรู้อดีตชาติและเวรกรรมตามประสบอุบัติเหตุคราวนี้ทำให้กระดูกส่วนต่างๆของท่านเคลื่อนหมดแขนข้างหนึ่งหมดความรู้สึกไปโดยถาวรเจ้ากรรมนายเวรก็ยังไม่พอใจตามมาราวีท่านอีกแม้ท่านจะรู้แต่ท่านก็ไม่ขัดขวางทั้งนี้ก็เพื่อใช้หนี้กรรมที่ทำมาแต่อดีตชาติมีผู้อาสาจะนำหลวงปู่สามาไปรักษากับหมอกระดูกพื้นบ้านพอไปถึงทานที่หมอจะลงมือทำเองกลับเรียกลูกชายมาเป็นคนทำปรากฏว่าลูกชายหมอดึงกระดูกแขนข้างที่พิการอย่างรุนแรงทำให้กระดูกว่าไหล่หลุดจากกันหลวงปู่ซามาได้รับความเวทนาแสนสาหัสแต่ท่านก็ไม่แสดงอาการเจ็บปวดให้เห็นคงปรารภแต่ว่าเจ้ากรรมนายเวรมาทวงหนี้คืนเป็นหนที่ 3 พ่อแม่ในบั้นปลายอายุหลวงปู่ซามาจะเดินไม่ได้ต้องให้พระอุปฐากอุ้มไปมาท่านก็ยังคงทำกิจของสงฆ์ไม่ได้ขาดแม้แต่การลงอุโบสถ ติดต่อมาวันที่ 10 พฤษภาคม

2523 หลวงปู่ซามาอพาทย์หนักตอนใกล้รุ่งหลวงปู่ถามพระที่อุปฐากว่าพรุ่งนี้เป็นวันอะไรนะ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคมขอรับหลวงปู่ครับเป็นวันคล้ายวันเกิดหลวงปู่ด้วยครับทุกปีเคยมีงานมันเกิดแต่ว่าปีนี้หลวงปู่อาพาธหนักก็เลยงดจัดคือวันนี้เพลียมากกว่าทุกวันมันถึงคราวจะต้องทดลองตายจริงๆซะแล้วละมั้งอย่าพูดอย่างนั้นดิครับหลวงปู่พรุ่งนี้เป็นวันมงคลนะครับรุ่งขึ้นวันที่ 11 พฤษภาคม 2523 หลวงปู่ซามาก็ส่งสติระงับเวทนาจนถึงที่สุดแล้วก็มรณภาพไปด้วยอาการอันสงบในวันคล้ายวันเกิดของท่านเป็นอัศจรรย์สมกับคำพูดที่ท่านได้พูดไว้ก่อนหน้านี้ว่าวันนี้เพลียมากกว่าทุกวันมันถึงคราวจะต้องทดลองตายจริงๆซะแล้วละมั้ง [เพลง] มีเวลาหมดแล้วท่านผู้ฟังที่เขารอบขอได้รับความขอบคุณจากผมอาจารย์ยอดพบกันใหม่วันต่อไปครับสวัสดีครับ