Speaker A
Święty Paweł nie byłby sobą, gdyby od pierwszego zdania nie wprowadzał człowieka w konfuzję pewnego rodzaju.
Rozmowa o roli chrztu i głoszenia Ewangelii według św. Pawła oraz o relacji człowieka z Bogiem ponad schematami mentalnymi.
Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.
Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.
Key Takeaways
- Misja św. Pawła to głoszenie Ewangelii, nie samo chrzczenie.
- Chrzest jest świadomą decyzją wynikającą z relacji z Jezusem.
- Mądrość Boża przewyższa ludzką i objawia się w krzyżu Chrystusa.
- Relacja z Bogiem jest ponad mentalnymi schematami i rytuałami.
- Doświadczenie Boga jest uniwersalne i dostępne w każdej kulturze.
What the video covers
- Św. Paweł podkreśla, że jego misją jest głoszenie Ewangelii, a nie samo chrzczenie.
- Analiza kontekstu biblijnego pokazuje różnice między pierwszym pokoleniem chrześcijan a kolejnymi w podejściu do chrztu.
- Chrześcijaństwo to przede wszystkim relacja z Jezusem, a chrzest jest decyzją wynikającą z tej relacji.
- Paweł krytykuje mądrość świata, wskazując na mądrość Bożą, która objawia się w głoszeniu krzyża.
- Różnice kulturowe (hebrajska chokma vs grecka sofia) wpływają na rozumienie mądrości i Boga.
- Bóg spotyka człowieka na płaszczyźnie relacji, a nie przez schematy czy rytuały.
- Ważne jest doświadczenie osobistego spotkania z Bogiem, które jest możliwe w każdej kulturze.
- Emocje i relacje są nieodłącznym elementem kontaktu z Bogiem.
- Dyskusja o napięciach między intelektualnym pojmowaniem wiary a jej duchowym wymiarem.
- Podkreślenie, że głoszenie Ewangelii jest mocą Bożą, a nie ludzką mądrością.
Chapters
- 00:00Wprowadzenie do tematu i kontekst biblijny
- 00:47Misja Pawła: głoszenie Ewangelii a chrzest
- 01:52Analiza kontekstu wcześniejszego tekstu biblijnego
- 03:13Decyzja o przyjęciu chrztu i relacja z Jezusem
- 05:08Pierwsze pokolenie chrześcijan a kolejne generacje
- 06:12Fragment Listu do Koryntian o mądrości i krzyżu
- 07:23Napięcia między mądrością ludzką a Bożą
- 08:29Różnice kulturowe w rozumieniu mądrości i Boga
- 09:49Relacja z Bogiem ponad schematami i emocje
- 10:51Podsumowanie i modlitwa
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Bo cóż to w ogóle ma znaczyć? Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię.
Speaker A
Witajcie, drodzy spiżarnianie, witaj Joanno. Witaj Przemo, takie są konsekwencje nieczytania kontekstu poprzedzającego, dlatego że wyżej nie wiem.
Speaker A
Kochana, ja tu mam tekst przed sobą, to jest czytanie, które wszyscy, którzy pójdą do kościoła, usłyszą.
Speaker A
Nie usłyszą żadnego kontekstu wyprzedzającego, usłyszą tylko dokładnie to. A mi się zaraz w głowie wyświetla obraz z historii tych wszystkich misjonarzy, którzy przez wieki do Afryki, do Ameryki płynęli i na kopy chrzcili wszystkich jak leci.
Speaker A
I to było głoszenie Ewangelii, to była właśnie misja chrześcijańska w tamtych rejonach. A Paweł mówi: o, o, o, nie, nie.
Speaker A
Ja jestem od głoszenia Ewangelii, a nie od chrzczenia. Paweł ma rację, ponieważ kiedy Jezus rozsyła uczniów, mówi: idźcie i...
Speaker A
Jakby zachęcajcie, czy tak fascynujcie ludzi, żeby chcieli być uczniami. I dopiero potem jest mowa o zanurzeniu w jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu, czyli o chrzcie.
Speaker A
To nie jest temat naszej dzisiejszej rozmowy, natomiast to aż się prosi, żeby zadać to pytanie, co się stało pomiędzy Pawłem, który właśnie pisze i robi to, co tutaj jest napisane, a Kościołem kolejnych wieków, który wszystko odwrócił.
Speaker A
W kolejności. I co się stało, kiedy patrzymy w kontekst? Co się stało odnośnie twojej wypowiedzi, tak?
Speaker A
Paweł, w tekście poprzedzającym dzisiejsze czytanie, i myślę, że to warto, zanim sobie postawicie takie pytanie, jakie Przemu ostawia przed chwilą nam wszystkim, żebyście sobie zerknęli do kontekstu poprzedzającego, a tam mamy...
Speaker A
Przez to upominam was, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście żyli w zgodzie i nie było wśród was rozłamów, abyście byli jednego ducha, jednej myśli. Doniesiono mi bowiem, że są spory i tak dalej, i tak dalej.
Speaker A
Jeden mówi: jestem od Pawła, ja od Apolosa, ja od Kefasa, ja Chrystusa. Czy w imię Pawła zostaliście ochrzczeni? Dziękuję Bogu, że oprócz Chrystusa i Gajusa, nikogo z was nie ochrzciłem. Nikt nie może przez to powiedzieć, że w imię moje został ochrzczony.
Speaker A
A, ochrzciłem dom Stefanasa, ale ponadto nie wiem, czy ochrzciłem jeszcze kogoś. I ciąg dalszy stanowi ten dzisiejszy fragment.
Speaker A
I teraz wszyscy wysyłamy pozdrowienia do świętej pamięci Stefana Langtona, który wymyślił ten podział na tłusty śródruki w tekście biblijnym, które sprawiają, że my właśnie nie znamy kontekstu i mówimy: ale dlaczego chrzczenie jest najistotniejsze, a nie jest najistotniejsze zapoznawanie z Bogiem, bo przecież chrzest jest decyzją, tak?
Speaker A
No to trzeba zostawić na to pole. Zatem odpowiedź brzmi: kontekst poprzedzający, bo wówczas widzimy, co się skąd wzięło.
Speaker A
Ale wiesz co, ten kontekst chyba nie ratuje do końca sytuacji, bo powieść, którą ty przeczytałaś, ona chyba też jeszcze wzmacnia ten przekaz Pawła.
Speaker A
Oczywiście nie ustawia aż tak radykalnie, że on w ogóle nie chrzci, ale pokazuje, że to nie jest w ogóle cel jego misji czy jego działania.
Speaker A
On ma głosić Ewangelię. To jest jego cel. Ponieważ dopiero w efekcie spotkania z Jezusem, który zbawia, który nas wzywa, w którym my rozpoznajemy Ojca, którego znamy, dopiero stajemy wobec prawd, faktów dotyczących osoby Pana Boga, Jego miłości do nas i wobec naszej decyzji,
Speaker A
czy ja chcę tę miłość przyjąć, czy ja chcę przyjąć fakt, że Bóg wszystkie moje nieprawości wyniósł już.
Speaker A
Czy ja to chcę przyjąć? Czy ja wolę te nieprawości u siebie trzymać i z nimi żyć?
Speaker A
I wtedy podejmuję decyzję, czy ja zamierzam być zanurzona w mękę, śmierć, zmartwychwstanie i zaznaczony i ochrzczony, czy nie.
Speaker A
I to jest analogicznie do sytuacji, kiedy Jezus tłumaczy uczniom, i to się dzieje w tym opisie ewangelicznym już w tej mowie niezależnej, że pierwsze w powołaniu uczniów jest, aby z nim byli.
Speaker A
Pierwsze nie jest, aby mógł ich wysyłać na głoszenie nauki. Pierwsze, aby z nim byli, bo jak nie są, to nie mogą przyjąć, bo nie wiedzą co.
Speaker A
Nie widzą w ogóle czegoś, co jest im podawane. A drugie, no to tego nie zaniosą, no bo nie mają co zanieść.
Speaker A
Wiesz, ale to chyba jest jednak pewien luksus pierwszego pokolenia chrześcijan, którzy byli w takim stanie idealnym, znaczy takim stanie, w którym świadomie przyjmowali naukę Jezusa, a potem decydowali o tym, że chcą być ochrzczeni i włączeni do Kościoła, tylko że w kolejnych pokoleniach już były dzieci, prawda, i teraz pojawiło się to pytanie, prawda,
Speaker A
no to chrzcić, nie chrzcić, kiedy chrzcić, a co jeżeli umrze bez chrztu, i tak dalej, i tak dalej.
Speaker A
To nie jest temat dzisiejszego spotkania. Także to, przepraszam, ja tak wypuszczam cię do tej rozmowy, ale to, żebyśmy nie rozwinęli się z czytaniem dzisiejszym.
Speaker A
Nie, dlatego myślę, że czytanie dzisiejsze jest świetną odpowiedzią na to, na wszystkie kwestie, które stawiasz, dlatego, że w dzisiejszym czytaniu, w dzisiejszym fragmencie listu, do pierwszego listu do Koryntian, Paweł przesuwa naszą uwagę na to, kto jest mądry.
Speaker A
I u kogo pytać. Więc myślę, chodźmy do tekstu i zobaczymy. Czytanie dzisiejsze to jest pierwszy list do Koryntian, rozdział pierwszy, wersety od 17 do 25.
Speaker A
Bracia, nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.
Speaker A
Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę. Gdzie jest mędrzec?
Speaker A
Gdzie uczony? Gdzie badacz tego świata? Czyż nie uczynił Bóg mądrości świata głupstwem? Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga, w mądrości Bożej spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawiać wierzących. Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości,
Speaker A
my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan. Dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą.
Speaker A
To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi. Amen.
Speaker A
No i Joanno, ja nie wiem, coraz lepiej chyba rozumiem to pewne napięcie w twojej relacji z Pawłem.
Speaker A
Bo ty tutaj mam wrażenie, reprezentujesz tych mądrych mędrców, którzy nauczają, a Paweł mówi: nie, nie, to w ogóle nie tak, bo świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej.
Speaker A
Spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawiać wierzących. Ja oczywiście żartuję, ale co to jest, bo to brzmi taki oksymoron, wiesz, głupstwo głoszenia słowa.
Speaker A
Już w samym głoszeniu słowa mi się wydaje, jeżeli jest głoszeniem słowa oczywiście, jest mądrość. No to jakie głupstwo głoszenia słowa?
Speaker A
Dlatego, że mamy tutaj powiedziane, że przez mądrość, czyli przez sofiję, a pamiętajmy, że Grecy czytają inaczej słowo sofia niż Hebrajczyk czyta słowo chokma.
Speaker A
Dlatego, że dla Hebrajczyka słowo chokma jest to, co mówiliśmy wcześniej, komunikowanie się Pana Boga z nami, czyli każda chokma przesuwa uwagę na Boga.
Speaker A
Natomiast sofia w mentalności greckiej, dlatego ten odbiorca jest tutaj istotny, czyli Koryntianie, przysuwa uwagę na refleksję, na rozpoznawanie intelektualne,
Speaker A
na wszystkie procesy, które zachodzą w głowie, skojarzeń, łączenia, wysuwania wniosków, budowania argumentacji, zaprzeczania itd., który w naszej, ten wewnętrzny dialog, który dzieje się w naszej głowie, przez nabywanie treści i przerabianie tych treści.
Speaker A
I teraz Paweł mówi, że skoro przez tę mądrość na tej drodze świat, w znaczeniu wszyscy, nie poznali Boga, no to co robi Bóg?
Speaker A
Bóg mówi: to ja podsuwam doświadczenie relacji, doświadczenie tego, że ja wybawiam was wszystkich. I to jest ten sam motyw, który Pan Bóg zastosował przy Izraelu.
Speaker A
Motyw najsilniej tkwiący w mentalności starożytnego Izraela. On nas wyzwolił. Byliśmy niewolnikami w Egipcie, Pan nas wyprowadził, Pan nas podniósł, uczynił nas swoim ludem.
Speaker A
I tu mamy identycznie. I teraz mamy słowo, które jest głoszone. I jakie słowo? To jest słowo, które jest przekazywane o...
Speaker A
Czyli o Bogu, który przyjmuje ciało i przyjmuje śmierć i schodzi na najniższy poziom. Żeby wszystko ogarnąć, co jest naszymi śmieciami.
Speaker A
I to jest ten aspekt relacji. Dlaczego Paweł nie akcentuje tutaj zmartwychwstania? Bo cel ma inny.
Speaker A
Mówi, w miłości, którą Bóg ma wobec ciebie, rozpoznajesz Jego osobę, bo nie zorientowałeś się, kto to jest, kiedy przeprowadziłeś wszystkie spekulacje intelektualne.
Speaker A
Nawet jeżeli byłeś w stanie zbudować sobie jakiś konstrukt, który odpowiada o sobie Pana Boga, to i tak nie byłeś w stanie uchwycić, relacyjności, która jest dla Niego właściwa. Wiedziałeś, że to jest jakaś idea.
Speaker A
Jakiś absolut może, jakaś siła, ale nie osoba, która jest w relacji i to w takiej relacji wobec Ciebie.
Speaker A
I Paweł mówi, no to mamy Boga, który robi wszystko, żebyśmy Go poznali. Wiesz, ale tutaj zobacz, to są te dwa jakby te dwa sposoby przyjmowania, czy odrzucania raczej nauki chrystusowej, żydowskiej i greckiej.
Speaker A
Ten grecki, o którym rozmawiamy, no polega na, właściwie sposób zbawiania, który wybrał u sobie Bóg, jest absurdem w tej.
Speaker A
Przyłożyć do filozofii greckiej. To jest skandal. Skandal. Tak na tym się wywalasz. A dla Żyda to jest po prostu coś również skandalicznego.
Speaker A
Z innego powodu. Dla Greka jest głupota. To jest głupie. Bo to jest niewarte. Godne pogardy. Słuchaj, potem mamy to echo później w Dziejach Apostolskich, jak Paweł zaczyna mówić o zmartwychwstaniu ciału.
Speaker A
Dobra, posłuchamy Cię innym razem. Oszalałeś. Dla mnie, wiesz, najbardziej fenomenalne w tych sposobach odniesienia do Pana Boga jest to, że po pierwsze Panu Bogu to kompletnie nie przeszkadza i Pan Bóg się nie zawiesza na tym, że ktoś nie rozumie, bo ma schemat, przez który nie rozumie.
Speaker A
Mamy Boga, który mówi, ja przychodzę bazując na człowieczeństwie, a nie na kulturze, w której masz określony schemat i poglądy.
Speaker A
I Pan Bóg mówi, że człowieczeństwo jest wcześniejsze, które dałem Tobie na swój obraz i podobieństwo.
Speaker A
To jest super, co mówisz, bo to jest, ja tego nigdy nie widziałem w taki sposób, że to jest jakby w ogóle wyjście poza ten klincz kulturowy, mentalny, w którym tkwimy jako różne kultury, jako ludzie różnych mentalności.
Speaker A
Że jest coś przed, co jest wspólne nam wszystkim. Super. Tak, dlatego bardzo często się mówi o tym przeczytaniu księgi Hioba.
Speaker A
Dlaczego Hiob zostaje wyekstrahowany ze społeczności żydowskiej z człowiekiem z kraju Uz? Dlatego, że Żydzi nie byliby w stanie przeczytać księgi Hioba.
Speaker A
Tych wszystkich. Refleksji Hioba, tego jego buntu, sprzeciwu, negowania, jako u Żyda. Natomiast on jest obok, więc nie musimy się za niego wstydzić.
Speaker A
Ale zaraz możemy skorzystać. I teraz ujawnia nam się w tym, że Bóg działa na poziomie człowieczeństwa, bo my ich oba spotykamy jako ludzie, a nie jako Żydzi.
Speaker A
I nie jako z jakiejś denominacji. Spotykamy go w człowieczeństwie, w cierpieniu, w doświadczeniu. Nikt się nie pyta, czy to ma znaczenie, że miał żonę, nie miał żony, tak, stary, młody, nie ma to znaczenia. Spotykamy go w przestrzeni człowieczeństwa.
Speaker A
I teraz mamy Pana Boga, który cały czas nam pokazuje, że wszystkie kultury są okej, że różnorodność jest fantastyczna, ale Bóg spotyka się z nami na bazie tego, co jest we nas podobne do Niego, czyli człowieczeństwa, na obraz i podobieństwo Boga.
Speaker A
A kultura daje różnorodność odpowiedzi. I teraz wszelkiego rodzaju ewangelizacja, potrzebuje być i jest dekodowana kulturowo, ale staje się efektywna, czyli prowadzi do spotkania z Bogiem, jeśli dzieje się na poziomie człowieczeństwa.
Speaker A
I teraz to nie chodzi tylko o to, zaspokójmy głód. To chodzi o to, jak Twoje człowieczeństwo odzwierciedla fakt, że rozpoznajesz je przed Bogiem.
Speaker A
Ale poczekaj, żebyśmy tutaj jedną rzecz sobie rozkodowali, bo ty mówisz na poziomie człowieczeństwa. Ale co to właściwie znaczy, że spotkanie z Bogiem na poziomie człowieczeństwa?
Speaker A
To znaczy, że wchodzisz z Bogiem w relację. Która będąc jakby naznaczona twoją kulturą, jednak pozwala ci spotkać Jego jako osobę.
Speaker A
I ty nie dekodujesz Boga obrządkiem, ani językiem, dekodujesz Boga relacją. A jak to mówimy w wszystkich naukach, które dotyczą zmysłów, że możemy w różny sposób narzyzywać zmysły, ale one są w wszystkich kulturach takie same.
Speaker A
Możemy różnie emocje wyrażać, ale emocje są wszystkie takie same. Radość w każdej kulturze jest radością i smutek w każdej kulturze jest smutkiem.
Speaker A
I chodzi o to, że my nie spotykamy Boga jako idei w książce, ale jako osobę, która w relację z nami wchodzi.
Speaker A
Rozpoznawanie Boga jako Ojca dzieje się przez klisze, którą mamy w głowie dotyczącą domu i ojcostwa ale jak spotykamy Jego bo to co ja mówię o Bogu to jest jedno, myślę sobie o Bogu to jest jedno ale jak Jego spotykam jako osobę to te wszystkie łuseczki,
Speaker A
przy spotkaniu osoby one odpadają, bo i tak patrzę o sobie w oczy. I tak osoba do mnie mówi.
Speaker A
To jest normalne. W każdej relacji. I tak są emocje, bo nie ma bez emocji relacji.
Speaker A
Bo nawet jeżeli kulturowo nie mam do nich prawa, to i tak moje całe człowieczeństwo jest ich spragnione.
Speaker A
Więc sposób ich wyrażania będzie inny, ale nastawienie wewnętrza będzie dokładnie takie samo. I teraz jak ktoś mówi, dobrze, bo ja wychodzę z takiej rodziny, mam taki skrzywiony obraz, ale obraz jest na a wewnątrz jesteś predysponowany, bo Pan Bóg wie, kogo stworzył.
Speaker A
I to jest jeszcze kolejna rzecz. My się spotykamy z Bogiem, od którego my pochodzimy.
Speaker A
Dlatego Paweł mówi, nie rozpoznali Go. Tak? Paweł mówi, wydawało im się to głupie, bo to jest od strony kultury.
Speaker A
Przykładam pewną ramkę kulturową do Pana Boga. Ramkę kulturową do praktyk, ramkę kulturową do tego, co o Nim wiem.
Speaker A
Dopóki Go nie spotkasz, w ogóle nie ma mowy o tym, że jesteś w stanie cokolwiek o Bogu powiedzieć.
Speaker A
Dlatego też my nie przyjmujemy de facto przekazów od ludzi, których czujemy, że On go nie spotkał.
Speaker A
Bo On nie mówi o osobie. On głosi teorię. Więc ja nie przyjmę tego. Czyli po spotkaniu z taką osobą nie mam w ogóle przekierowania na osobę Boga.
Speaker A
Bo ja mam przeczucie. Każdy z nas ma przeczucie Boga. Głębokie przeczucie osoby Boga. Osoby Boga. Nie tego, jaki jest Bóg.
Speaker A
To przeczucie osoby Boga, bo od Niego jesteśmy. Czyli ten kontakt jest przed wszystkimi kontaktami. To jest na tej zasadzie, jak dziecko wie, jaka jest matka.
Speaker A
Nawet jeżeli go zaraz po urodzeniu zostawiła. Ono wie, jaka jest matka. Dobry Boże, ja Ci dziękuję. Tak, chyba tak.
Speaker A
Chyba wyszliśmy poza tekst, ale ufam, że zostaliśmy w Bóg. Ale warto było. Boże, ja Ci dziękuję za to, że toksyczni rodzice to nie wyrok.
Speaker A
Że Ty w nas złożyłeś daleko głębiej niż nasze poranienia życiowe. Samego siebie. Że jesteś i możemy komunikować się z Tobą na poziomie serca.
Speaker A
Możemy komunikować się z Tobą niezależnie od pokładów. Złych doświadczeń, które nas w życiu spotkały.
Speaker A
Boże, ja Ci dziękuję za to, że spotykasz nas w relacji, że wszystko inne przychodzi później, ale pierwsze jest spotkanie, i ono jest możliwe w każdej kulturze, w każdej mentalności, w każdym narodzie. Boże, dzięki Ci za to.
Speaker A
Dziękuję Ci za to. Boże, czy to będzie sposób żydowski, grecki, rzymski, jakikolwiek, który deprecjonuje Ciebie, nie ceni Ciebie, nie rozumie Ciebie, to Ty przychodzisz do każdego, kto ma ten głód w sobie i ma odwagę przyznać, że tęskni za tą osobistą relacją. Boże, dzięki Ci za to.
Speaker A
Boże, który dzisiaj w słowach Pawła mówisz, że dla tych, którzy są powołani, Ty jesteś mocą i mądrością, to Boże, ja Cię błogosławię, bo przecież zawsze mówisz, że Ty wszystkich wołasz.
Speaker A
A powołani to są Ci, którzy odpowiadają. Tylko ten, który przyjmie Twoje zaproszenie, kosztuje tego, kim jesteś.
Speaker A
Boże, błogosławię Cię za każdą sekundę dzisiejszego dnia, kiedy ktoś przyjął Ciebie, kiedy zaskoczył, że Ty jesteś obok, kiedy zobaczył, że Ty siedzisz w Jego domu, że Ty robisz razem z Nim Jego pracę, że Ty jesteś zainteresowany Jego odczuciami,
Speaker A
że Ty mówisz do Niego, słyszałem Twoją modlitwę, widziałem Twoje łzy, działam już w Twojej sprawie.
Speaker A
Błogosławię Cię, Boże, który jesteś zaangażowany w nas. I dzięki Ci, Panie, że dzisiaj kolejny raz stawiasz nam to przed oczy. Chwała Ci, Panie. Amen.
Speaker A
Amen. Moi drodzy, w momencie, w którym słuchacie tego nagrania, ja już mam spakowany plecaczek i szykuję się do wylotu do Krakowa na spotkanie, z Wami, którzy tam się pojawicie.
Speaker A
Nie ogłaszamy już dzisiaj nic więcej, ponieważ miejsc na spotkanie we Wrocławiu już nie ma.
Speaker A
Ja bym Was chętnie zaprosił do Krakowa na teraz, ale tam też już jest, tak powiem, miejsc brak Informacje tylko dla tych, którzy pytacie, bo Joanna, ostatnio niefrasobliwie tu rzuciła informacje o wszystkich przyszłych spotkaniach, a wy pytacie, gdzie są formularze, gdzie są linki, informuję was uprzejmie,
Speaker A
że formularze i linki będą gotowe. Natychmiast je umieścimy i poinformujemy o tym, że już są dostępne.
Speaker A
Więc jak formularze są, wszystkie pojawiają się zawsze w opisie. Tak jest. Także wszystko, co jest aktualne, zawsze wisi w opisie, bez względu na to, czy nasze ogłaszanie się z tym styka, czy nie ogłaszamy. Tak.
Speaker A
W opisie wszystko wisi, jeśli jest, to wisi. Kochani, miejcie cudowny dzień. Wchodzimy już powoli w weekend.
Speaker A
Niech Pan Wam da cudowną pogodę. Kto jaką woli. Deszcz dla tych, co czekają na deszcz. Ja czekam w słońce i ciepło dla tych, którzy odżywiają się za pomocą fotosyntezy i wszystkiego, co jest dookoła.
Speaker A
Miejcie dobry czas z Bogiem i z tymi, którzy są wokół Was. A ja tylko dopowiem.
Speaker A
Wisi link do Siedlca dla Kobiet, ale linku do Łodzi na Boże Poruszenia we wrześniu, 19 września jeszcze nie ma.
Speaker A
Zawiśnie niedługo. Do jutra. Z Bogiem. Z Bogiem.
Topics:św. PawełEwangeliachrzestrelacja z Bogiemmądrość Bożamentalne schematychrześcijaństwoList do Koryntianwiaramodlitwa
