Czym jest Vinyasa Krama Mandiram? – Krystian Mesjasz i … — Transcript

Dojrzał do tego, że praktyki asztangowe, sekwencje asztangi są zbyt ograniczające, mają taką zamkniętą strukturę i to jest niekorzystne pod względem fizycznym i psychicznym dla jego uczniów. Przede wszystkim zaczął po prostu eksperymentować. Nie powiedziałbym, że środowisko ma jakiś, yyy, jakieś stanowisko. Są osoby, które czują praktykę asztangi, świetnie im służy, dobrze się w niej czują i świetnie, niech ją praktykują, niech się świetnie bawią.

Ale wiem, że jest część osób, które poczuły, że asztanga stanowi dla nich takie m... spotykają się z takim ograniczeniem, problemem. Praktyka jest zbyt intensywna, zbyt wymagające pozycje. Ja niczego złego na szali nie doświadczyłem. Uczyłem się u Szarata, byłem u niego dziewięć razy i to był

wspaniały czas, wspaniały człowiek, niestety odszedł już i ja się czułem dobrze na szali. To co się działo wcześniej, te 20, 30 lat temu, no trudno mi się wypowiadać na temat.

Tak, tak. Są tylko takie pogłoski i różne gdzieś tam opinie. I Mefi miał właśnie takie doświadczenie, że widział nadużycia i nie chciałby jakby być częścią czegoś takiego.

To jest fantastyczne, że przypomniał ci o tym. W podstawowym trójkącie można robić go, takie pozycje podstawowe można robić naprawdę z taką wnikliwą samoobserwacją, z czuciem ciała, z eksperymentowaniem też. Po prostu nie trzeba robić zaawansowanych pozycji, żeby praktykować jogę. Winiasa

Sakrama jest dla każdego, ale nie wykonywana nie w ten sam sposób. Po prostu inaczej praktykę trzeba dobrać dla osoby starszej, inaczej dla osoby po kontuzjach, inaczej dla młodych, rześkich, gibkich, które mają duże możliwości zakresy.

[muzyka] Cześć, witam cię w podcaście Portal Jogi o jodze, medytacji i zdrowym stylu życia. Mam na imię Marzena i wraz z Kacprem, [muzyka], który prowadzi ze mną ten projekt, będziemy twoimi przewodnikami w tej podróży. Podcast Portal Jogi to przede [muzyka] wszystkim

rozmowy z inspirującymi osobami, ciekawostki ze świata jogicznego i nie tylko, [muzyka], a także praktyczne porady. Zapraszam cię serdecznie do kolejnego odcinka.

Sponsorem odcinka jest Joga Bazar, sklep z matami i akcesoriami do jogi. Krystian Mesjasz dzisiaj z nami. No właśnie, będzie o asztandze. Troszeczkę musi być, prawda?

Na pewno temat się przewinie. I powiedz mi, jak się nazywa Winiasa Krama Mandira? Co to znaczy?

Mandira Winiasa Krama Mandira. Winiasa to dość popularna nazwa, styl, prawda? Odnosi się do płynnych ruchów połączonych z oddechem. Koordynacja tak, żeby praktyka miała płynne, ładny flow i żeby ten oddech wychodził jakby na pierwszy plan praktyki. Krama oznacza według ustalonych schematów krok po

kroku i to tyczy się generalnie dobrze ułożonych asan w określonych segmentach, sekwencjach. Mandira natomiast w sanskrycie oznacza świątynię, duchowy dom i to jest taki odnośnik do naszego, naszej wewnętrznej jaźni, takiego naszego duchowego domu, można powiedzieć.

I powiedz mi, i to jest metoda wymyślona, stworzona, wymyślona, ona powstała bardzo naturalnie moim zdaniem, ale do tego pewnie jeszcze dojdziemy.

Okej. Okej. Matthew Sine jest Snie, Snie, Sini. Tak się wymawia. Wszyscy tak mówią. Ch już [śmiech], tak się utarło.

Dobrze, ale powiedz mi tak, o już mam tutaj tyle pytań, że już nie wiem, które mam zadać, ale pierw powiem, pierw zróbmy takie krótkie pięć pytań.

Mhm. E, na rozgrzewkę, a potem mam, no zacznę od jednego mocnego pytania, ale dobra.

Od razu na dzień dobry. Nie, pierw idzie pięć, pięć krótkich. Krystian, zatem Winiasa Flow czy Winiasa Krama?

W mojej praktyce, w moim uczeniu Winiasa. Zdecydowanie już od wielu lat. Mhm. Wolność czy struktura?

Musi być przestrzeń na to i na to. Okej. Ten styl się troszeczkę wyłamuje z tego wszystkiego.

Tradycja czy ewolucja? Ewolucja. Ewolucja. E dwusetka kurs nauczycielski czy 10 lat praktyki? O 10 lat praktyki. To największy mit o jodze jaki znasz?

O rzekom, że praktyka jest dla kobiet przede wszystkim [śmiech], taki mit, że jest dla kobiet. Tak, wydaje mi się, że to jest taki stereotyp bardzo utarty gdzieś tam, chociaż ja znowu słyszę, wywodzi się od mężczyzn.

No wywodzi się od mężczyzn. No taką mieliśmy kulturę patriarchalną w Indiach, ale teraz więcej kobiet praktykuje i to bardzo, to jest świetne, to jest dobre, ale jednak ten mit, że joga nie jest dla mężczyzn, jest chyba takim górującym

wśród mężczyzn, chyba mi się wydaje. Może tak, wśród mężczyzn. Tak. Tak, że wydaje mi się, że góruje i jest negatywnym takim mitem, stereotypem. Słuchaj, ja miałam okazję być na warsztacie Matthew Swinnie, Swinnie, Swinnie w zeszłym roku bodajże czy d

lata temu, tak, d lata temu. Mi się to bardzo podobało. Ja też jestem, mówię, że praktykuję asztangę, no bo tak staram się praktykować asztangę, ale jak już rozmawialiśmy wcześniej, mam z nią takie [westchnienie] miłość i hejt relacje, walentn, tak. Czasem mi czegoś brakuje, czasem mi

złości to, że tam nie ma trochę tego ruchu gdzieś, czasem mi się to podoba, że nie ma. No myślę, że, myślę, że, bo też spotkaliśmy się w związku z książką, którą wydałeś.

Myślę, że te sekwencje, które są tutaj, bardzo mi się podobają. Ja sobie przejrzałam na przykład tę sekwencję lwiątka na taki, myślę, że dzień, którym nie mam za dużo siły, spokojniejszy i to, że właśnie jest jakiś taki

większy wybór. Ale powiedz mi, czy ty się pogniewałeś na asztangę? Totalnie nie. Po prostu mam wrażenie, że jako i praktykant, i nauczyciel po prostu ewoluowałem. To co pytałaś wcześniej, ewolucja czy tradycja, wydaje mi się, że forma jest inna, ale esencja praktyki

jest ta sama po prostu. No bo też jak ja zajrzałam, to jednak trzon wywodzi się z asztangi. To nie da się ukryć tych wszystkich sekwencji, nie? Mefio praktykował asztangę przez 30 lat i jednak to w nim głęboko, głęboko

zostało, ale jednak dojrzał do tego, że praktyki, sekwencje asztangi są zbyt ograniczające, mają taką zamkniętą strukturę i to jest niekorzystne pod względem fizycznym i psychicznym dla jego uczniów przede wszystkim. Zaczął po prostu eksperymentować, kombinować, dodawać i tak zaczęły powstawać alternatywne

sekwencje, które są zawarte w tej książce. Okej. Czyli on to, jakbyśmy chwilę do niego wrócili, bo rozumiem też, że się znacie, jesteś jego uczniem, więc się regularnie.

Okej, więc masz jakiś przekaz. Rozumiem. Też powiedz mi, czyli to wynikało nie z jego, znaczy czy to wynikało ta zmiana z jego praktyki i dołożenia bądź poszerzenia tego pod jego praktykę, czy z tego co obserwował wśród uczniów?

Bardziej wśród uczniów. To miało wyjść naprzeciw potrzebom i oczekiwaniom jego uczniów. I z tych wszystkich praktyk taką pierwszą była właśnie sekwencja księżycowa. Mefio ucząc asztangi stwierdził, że to jest zbyt intensywna praktyka na co dzień. Jeżeli praktyka jogi ma nam towarzyszyć przez nie d tr

lata, ale przez 5, 10, 15 i więcej, potrzebujemy jakiejś alternatywnej praktyki, która będzie delikatniejsza, spokojniejsza, łagodniejsza, ta która nas zrelaksuje i pozwoli nam się zregenerować. I stwierdził, że trzeba dodać po prostu do systemu coś delikatniejszego. No Mefio też wychodzi

z założenia, że ciało lubi różne wzorce ruchowe i zamykanie się w jednej praktyce pozwala przepracować jakby zakresy w ciele, ale też może być przeciążające pod wieloma względami. Dlatego ta księżycowa była takim dodatkiem, alternatywą, on to nazywa taką praktyką

wspierającą, wspomagającą praktykę. Okej. Ej, a co są na takie głosy, bo też słyszę je, że raz, że przecież możesz sobie inny rodzaj ruchu zapewnić w innym sporcie czy w innym ruchu, prawda? No jeżeli będziemy traktować jakby tutaj ten rodzaj ruchu jako jakiś

sport, no to że możesz sobie, nie wiem, robić to, tamto, pilates i tam zapewnić ten inny ruch, bo to jest niewątpliwie bardzo słuszne i ja też słyszę od nauczycieli, którzy dłużej praktykują z uczniami, to czasami nie ma tej

jakby, nie są tak długo w praktyce, że ten sam schemat ruchu powtarzany latami, no to nie da się, żeby wyszło na dobre, nie? No może przyciążyć po prostu jakieś struktury w naszym ciele. No równie dobrze możemy stać w

tej praktyce i jedna.

tej praktacyangi i jednak innym ruchem sobie zapewnić tą zmienność, ale też mam takie głosy. Zresztą ja też sama m czasami jak praktykuję w metodzie asztangi, no to robisz kawałek z tej serii, robisz ją w spokojniejszy sposób, więc możesz nią

sobie tak ułożyć, nie? Czy właśnie takie pytanie. O nazaj coś tradycyjna asztanga ma zamkniętą strukturę i nie ma tam jakby możliwości przestrzeni na eksperymentowanie, zamienianie, rozbudowanie jakiś określonych fragmentów. Po prostu praktyka jest linearna. Dodaje się pozycja po pozycji,

tak się rozwijamy w tej praktyce. Okej. Natomiast Mefi ma takie bardzo niedogmatyczne podejście. Naprawdę wyzwodził [odchrząknięcie] się z takiego z takiego fanatycznego czy dogmatycznego myślenia.

I y mówi, że każdy rodzaj ruchu jest świetny. Po prostu jeżeli chcesz poznać jego sekwencje, sekwencje lwa, słońca czy księżyca, rób sobie ją dwa, trzy, może cztery razy w tygodniu, jak potrzebujesz pójść pobiegać, wyjść na rower, popływać. Super. To jest

alternatywna forma ruchu. Jeżeli jesteś takim jogowym krejzolem, prawda, to możesz sobie robić praktykę asztangi i swoją praktykę asztangi uzupełniać sekwencją lwa czy każdą inną kramą prawda?

Czyli dokładać sobie dokładać jako praktykę taką. Ja zawsze mówię moim uczniom, że to jest zrób sobie romans z lwem. Po prostu zrób tą praktykę przez kilka miesięcy. Poczuj jak ona wpływa na praktykę asztangi. Jak się z asztangą czujesz, jeżeli

uzupełnisz tą praktykę czymś innym, innymi właśnie wzorcami ruchowymi. Czy to znaczy, że ty, bo ty praktykowałeś pierwszą i drugą serię pewnie tak czy okej. Czy ty już całkowicie jesteś teraz tutaj w praktyce tutaj tej wienia sakramy, czy jednak nadal jesteś w

praktyce asztangi swojej pierwszej, drugiej serii plus dokładasz tutaj? Wiesz co, asztanga jest moją taką bazową praktyką, bo wykonywałem ją przez 12 lat, ale już jej nie wykonuję. Po prostu pracując Mefi przez 5 lat, pi lat już pracujesz?

L tak regularnie praktykuję i dostrzegłem, że te sekwencje mają bardzo dużo do zaoferowania i tak jak mówiłem wcześniej, wiesz, zmieniła się forma wykonywania sekwencji, a nie sama esencja praktyki. Więc dalej tam jest sam sama obserwacja, skupienie, to co praktyka fizyczna nam daje. Więc

zmieniły się tylko układy pozycji i wydaje mi się, że to jest świetne. Po prostu odkrywam coś trochę więcej dostosowania do ciebie też do nas wszystkich, prawda? No bo masz trochę większy wachlarz.

Wachlarz, tak, bo jest wiele tych sekwencji i można [odchrząknięcie] podejść do praktyki na wiele różnych sposobów.

przede wszystkim yyy te sekwencje się skaluje. Okej. Mamy sekwencję lwa, można ją zeskalować w dół, czyli uprościć ją, po prostu wyrzucić z sekwencji takie takie takie pozycje które sprawiają dyskomfort, są trudne do wykonania, nie ma do nich się

predyspozycji po prostu. Prawda? To jest sekwencja lwiątka, zgadza się. Tak się nazywa. Sekwencja lwiątka powstała troszeczkę inaczej. [odchrząknięcie] Wiesz, dużo by opowiadać, bo sekwencja Lwa przede wszystkim powstała dla osób, które Mefi ucząc sztangi widział, że część osób ma problemy z wykonywaniem drugiej

serii, więc sekwencja lwa tak fizycznie po prostu ma ma trudności z opanowaniem tej tej serii, więc stworzył sekwencję lwa jako taką alternatywę dla nich, żeby przepracowały wygięcia do tyłu, ale zarazem, żeby nie zawierała tyle trudnych, intensywnych pozycji. też

sekwencja lwa jest dobra dla osób, które są hipermobilne, bo tam uczymy się dużo pracować nad stabilizacją naszego ciała, nadżęć też do tyłu, tak?

Też, też, ale takie, które mają nam troszeczkę rozluźnić dolne plecy, bo powiedz mi, bo w ogóle wszystkich m wszystkich sekwencji jest 16 jakby w tym systemie tak?

Tak. Asao jest bardzo rozbudowane, ale właśnie o to chodzi, żeby każdy z uczniów miał mógł dobrać sobie taką sekwencję, jaką potrzebuje. Jeżeli ktoś przychodzi do mnie na zajęcia i ma dużo napięcia w ciele, jest bardzo zamknięty, sekwencja księżycowa dla rozluźnienia,

dla odprężenia. No dobrze, ale czy to jest taki system jak sztandzy, że jakby jesteś gotowy na drugą serię, jesteś gotowy na trzecią i tak dalej, czyli od 1 do 16 mam być gotowa? Czy tu nie ma presji w ogóle? To nie jest

tak, że musisz opanować wszystkie sekwencje. Możesz sobie wybrać te, które czujesz. Jeżeli poczujesz zew lwa, możesz nauczyć się lwiątka, lwa.

Oczywiście te sekwencje też się progresuje, czyli rozwija do trudniejszych sekwencji. L na poziomie drugim i trzecim. Aha, czyli nie, że 116 to jest od zera do 16, tylko wewnętrznie jeszcze mają.

One się przecinają, krzyżują między sobą. Każda każda sekwencja ma inny klimat, inną energię i skupia się troszeczkę na innej pracy z ciała, bo Mefia też wychodzi z założenia, że nie może być jednej sekwencji, która jest na wszystko prawda?

Mhm. Muszą być sekwencje takie, które pomagają nam otworzyć górną część tłowia. Są takie, które mają nam pomóc przepracować wygięcia do tyłu, czy bardziej otworzyć biodra, czy nas właśnie wzmocnił, ustabilizować. Więc każdy musi znaleźć taką, poczuć taką, no nauczyciel najlepiej dobierze po prostu

te sekwencje, ale dopasować do tego, co potrzebuje w tej chwili jego uczeń. A powiedz mi, czy spotykasz się, no bo wywodzisz się za sztangi, więc jesteś w tym środowisku, jeździsz do Majsor, jeździłeś też do Majsor, do szarata?

Tak, byłem wiele razy. No właśnie i tak dalej. Wspaniały czas. Więc jak jak środowisko reaguje na to?

No bo zakładam, że to jest jakaś ewolucja, która zawsze się boimy czegoś nowego, zawsze się boimy zmiany, zawsze uważamy, że to co znane jest lepsze. No i teraz myślę, że musisz czasem stawić czoło temu, że wiesz co, ja z nikim nie chcę walczyć,

niczego forsować. Ja po prostu chcę inspirować do praktyki, tworzyć przestrzeń. I wiem, że wiele osób wywodzących się z Aktangi jest ciekawych, co to takiego jest. Chcę spróbować.

Właśnie spotykasz się z tą ciekawością, czy spotykasz się z takim murem, że nie, to jest tradycja, tradycja jest najważniejsza.

Zależy indywidualnie od ludzi. Dlatego nie powiedziałbym, że środowisko ma jakiś jakieś stanowisko. Są osoby, które czują praktykę asztangi, świetnie im służy, dobrze się w niej czują i świetnie niech ją praktykują, niech się świetnie bawią. Ale wiem, że jest część

osób, które poczuły, że asztanga stanowi dla nich takie spotykają się z takim ograniczeniem, problemy. Praktyka jest zbyt intensywna, zbyt wymagające pozycje.

Utkwią w jakimś miejscu na jakiś czas i i mają problem z przepracowaniem niektórych elementów i no szukają wtedy alternatywy, odnajdują, być może odnajdą w którejś takiej alternatywnej sekwencji coś dla siebie właśnie.

Okej. I ty prowadzisz zajęcia? regularnie prowadzę zajęcia, warsztaty, retreaty. Po prostu ten system mnie porwał, bo jest naprawdę mądrze skonstruowany. Więc tutaj naprawdę jako nauczyciel mam duży wachlarz do pracy z uczniami.

Bo ty jak rozumiem jesteś już nauczycielem właśnie Wieniasa Krama Manidra. Tak, już jesteś mandiram, jesteś już nauczycielem też tej metody.

No tak, dostałem blessing od od Mehew. Okej. A czy to jest, no bo mówimy o skali trochę światowej, prawda? No bo Mew naucza jakby różnych nauczycieli też z całego świata. Czy widzisz, że to już jest taki mocniejszy trend? Czy nadal

jakaś mała grupa ludzi? Jakby No na pewno coś obserwujesz przez te lata, nie? Jakby zastanawia mnie jak to jak to wygląda tak globalnie, nie? Bo ja próbowałam [odchrząknięcie] wiesz wygooglować sobie, wygooglować sobie w ogóle jak i nic nie dokładnie,

wiesz i nic nie znalazłam. jakiś bardzo małe jakby znalazłam jakiś twój wywiad w Boso na macie właśnie odnośnie właśnie odnośnie tutaj tej książki, ale tak naprawdę niewiele znalazłam. jakby próbowałam znaleźć jakąś właśnie tą sekwencję gdzieś na YouTubie czy gdzieś

nie za bardzo. [śmiech] W związku z powyższym pytanie takie specyfika make wiesz co on ma takie założenie nie wiem znajdziesz go na Instagramie na Facebooku yyy on twierdzi że te osoby które poczują zew energię po prostu znajdą się

u niego na zajęciach i on nie ma czegoś takiego, że chce forsować na siłę żeby super promować winia sakram żeby stała się praktyką znaną na cały świat on też wychodzi z założenia że woli mieć 50 80 stałych regularnych uczniów niż setki na

swojej szali po prostu jest mu dobrze tak jak jest. Nie ma takiego oparcia, że musi to promować. Też wydaje mi się, że ma takie przekonanie, że to jego podejście broni się samo. [parsknięcie] Super.

A może przez to, że postaną tacy nauczyciele jak ja, którzy zarażą się tym i po prostu będą chcieli to ten styl promow.

Stąd właśnie moje pytanie jak jak widzisz to właśnie w środowisku czy jakkolwiek wśród takiego globalnego wiesz podejścia, bo jak rozumiem właśnie jeździsz do Mefiu, jakby uczysz się od niego i tak dalej i tak dalej. Jak jak to wygląda ten proces? Bo mnie to trochę

zdziwiło i sobie myślę kurczę ja już o tym słyszałam dawno. Wiesz o co chodzi?

Bo 2 lata temu jak byłam na znaczy dawno, no 2 lata temu przynajmniej ja usłyszałam pierwszy raz y i my sobie naprawdę niewiele jest w sieci. Nie, niewiele jest w sieci. To są to jest taka, to nie jest tajemna wiedza. Po

prostu jeżeli chcesz się czegoś nauczyć musisz spotkać się z nauczycielem. To jest takie podejście do Mefiu, żywy przekaz od nauczyciela do ucznia, prawda? taka, okej, wiesz, jest relacja, jest przekaz, jest doświadczenie i wtedy można najwięcej wyciągnąć. Więc podejrzewam, y te sekwencje są

inspirujące, ale nauczyciel uczący bezpośrednio da większe zrozumienie całej struktury tych sekwencji. Ja tylko zdradzę, że to taką część, nie pełne chyba sekwencje, ale część znajdziemy w studio portali. Będziemy będą na portalu powitania księżyca, lwa słońca, więc fajne zajawki. Bę

pełne powitania. Pełne powitania księżyca, lwa okej okej i słońca. I to będzie fajne takie taka zajawka do praktyki i można to potraktować jako rozgrzewkę do każdej sekwencji jogi tak naprawdę.

Czyli to będzie coś na zasadzie powitań słońca, że tak tylko spróbuję porównać, nie? Mhm.

Czyli tak jak jest sekwencja powitania słońca, tylko że to będzie powitanie księżyca powitanie każdy troszeczkę skupia się na czymś innym. Są łagodniejsze, bardziej wzmacniające. No trzeba będzie wejść na portal, żeby sobie przepraktykować, zobaczyć. My już będzie ten odcinek, to

już to już sesje będą. Ale powiedz mi, czy w całych sekwencjach, no bo rozumiemy, że bazują na asanach, bazują na bardzo mocno też na praktyce sztangi, no z tego się gdzieś tam wywodzą. Nie wiem czy można tak to nazwać, że ta metoda się wywodzi

jakby z doświadczenia me zakorzenione w tradycji sztangi. Ale czy powstały jakieś nowe asany? Wiesz co, cały czas chyba wiozę powstają nowe asany. Dobrze wiemy, że w tych tradycyjnych pismach Hata Pradipika czy coś to jest po 50 asan, a tak naprawdę

współcześnie powstaje bardzo, bardzo dużo, dużo nowych pozycji. I Mefi wiesz co? jest takim nowatorem, że nie boi się wprowadzać różnych dodatkowych elementów, na przykład pracę z gumami oporowymi, bo po prostu ten sposób zjątku występują takie elementy, jeżeli mamy pracować nad mobilnością naszych

barków i nawet elementy z Pilatesu spotkałem i to jest dla mnie takie bardzo innowacyjne podejście, że nie boi się wykraczać wiesz poza tradycyjną praktykę jogi, tylko włączać te elementy, które są po prostu zdrowe i dobre dla naszego ciała. Więc wiesz,

Kryna Maczaria, twórca nowożytnej jogi, też był takim nowatorem, bo są różne, znaczy doniesienia, badania, które mówią, że zaczerwą wiele elementów z muszt tryby brytyjskiej, zapasów indyjskich, włączył je do praktyki jogi jako nieodłącznego elementu. Same powitania słońca nie są tradycj

tradycyjną praktyką, tylko to był element rozgrzewki w zapasach indyjskich. włączył je do praktyki jogi, był bardzo dużym innowatorem na swoje czasy i teraz stały się tradycyjnym elementem praktyki jogi, prawda?

Tradycją, której jakby część mówi, że nie należy zmieniać, prawda? Więc gdzie jakby dla mnie to tradycja to nie muzeum, to jest żywy przekaz i tradycja musi się zmieniać, ewoluować, bo no rozumienie ciała zmienia się. Współczesna nauka jest naprawdę bogata i daje dużo więcej

wglądu niż takie tradycyjne. Chodzi mi o to, żeby tradycja nie prowadziła, że jesteś do tego, że jesteśmy jakby skostniali, zamykamy się w jakimś schemacie.

Jesteśmy więźniem po prostu tej tradycji prawda? Joga ma nam dawać wolność wewnętrzną, prawda? I chyba w praktyce asan to powinno się jakoś odzwierciedlać również.

Ale czy twoim zdaniem na przykład każdy może to możem e no ale twoje zdanie jakie jest? Każdy może sobie stworzyć własną metodę i jakby ją gdzieś tam szerzyć, nauczać?

Każdy może, ale czy to się sprawdzi, to jest całkowicie inna bajka, prawda? Wydaje mi się, że współcześnie no powstają różne odmiany, nurty, [odchrząknięcie] winiasa, flow, power, rocket i tak dalej.

Tak jak mówiłem wcześniej, zamysłem mehe nie było stworzenie nowego alternatywnego systemu. On po prostu stworzył sekwencję księżycową jako taką alternatywę albo taki dodatek do praktyki asztangi.

[odchrząknięcie] Sekwencja lwa też powstała z takim z tą myślą że niektóre osoby potrzebują innej praktyki niż druga seria, żeby była dla nich po prostu fizycznie bezpieczniejsza. Ale z czasem zaczęło się to rozbudowywać o kolejne sekwencje, o kolejne sekwencje i

tak tak ta te kramy zaczęły się po prostu rozwijać i można powiedzieć, że [westchnienie] powstał z tego nowy styl, odmienny styl, ale nie chciałbym tego do końca nazywać stylem, bo to jest dla mnie sposób rozumienia praktyki ASAN i też nie chciałbym właśnie w ogóle

ograniczyć tego do tego, że to jest tylko praktyka Asam, ponieważ w centrum winia Sakramenty.

No właśnie, zaraz chciałam do tego dalej dojść, ale mów, mów, mów. Dobrze. W centrum sakram jest tak naprawdę pranajama, ćwiczenia oddechowe i to jest taki punkt środkowy, od którego wychodzi praktyka asan i praktyka medytacji.

Ćwiczenia oddechowe, bo ten system też jest bardzo rozbudowany u niego jest wiele, wiele praktyk oddechowych i ale czy w tej książce też o tym znajdziemy, czy tutaj tak tak jest rozpiska, rozpiska, wytłączenie wszystkich podstawowych ćwiczeń pranajam jakby sama writ pranajama, wilaya,

pranajama 10. Ja mam ją dzisiaj, ale jeszcze właśnie ją otrzymałam. Yyy, jeszcze nie czytałam, więc spojrzałam tylko, że widzę, że to też może tak nie wiem czy będzie widać, ale pokażemy, że są całe sekwencje.

Są wszystkie sekwencje. Sześć podstawowych sekwencji. Sześć podstawowych. W środku znajdziesz opis praktyki pranajamy. Na co zwracać uwagę, żeby praktyki oddechowe były bezpieczne? Ale chciałbym wrócić do tego jednego wątku.

Dobrze wykonywane ćwiczenia oddechowe ułatwiają nam wykonywanie praktyki asan. Po prostu budujemy w ciele mniej napięcia, później oddychamy. Yyy, lepiej kontrolujemy ten oddech, a zawsze się mówi o tym, że joga to praktyka oddechowa. Tak naprawdę to kontrola oddechu to większa świadomość w ciele

oddechu ruchu. Dokładnie. Tak więc więc praktyka pranajamy zwiększa nam możliwości w praktyce asa. Jest po prostu lżej, płynniej, mniej napięcia w ciele, ale jednocześnie praktyki oddechowe wprowadzają nas w głębsze praktyki medytacyjne i to jest jakby trzon systemu, praktyka pranajamy, a sany są

jakby, czyli, czyli rozumiem, że tam to metoda jakby jako główne możemy wskazać pranajamę, medytację, no i asanę. Tak powiedziałbym, że pranajama jest dużo ważniejsza i można ją wykonywać bez pr bez wykonywania asan. [parsknięcie] No są takie osoby w Indiach często się

uczy także są nauczyciele, którzy nigdy nie wykonywali asan. Uczą pranajamy, medytacji i to też A gdzie w tej A gdzie w tej metodzie powiedz mi jest duchowość?

Duchowość jest wszędzie. Mhm. W w tobie czy ona tobie? [odchrząknięcie] Duchowość jest na musimy ją po prostu odkryć. Pracujemy z ciałem, żeby zrozumieć swoje ograniczenia. blokady, możliwości, mocne, słabe strony.

Praktyki oddechowe uczą nas wyciszyć, uspokoić umysł, tak żebyśmy mogli wejść w głębiej w umiejętność samoobserwacji różnych takich procesów samoświadomościowych, tak bym to nazwał.

Więc, więc y to jest praktyka duchowa, umiejętność samoobserwacji, samych siebie, tak żeby y zaglądnąć siebie głębiej po prostu.

A czy jest tutaj też jakieś odcięcie takie m od asztangi i od wszelkich różnych kontrowersji wokół niej gdzieś tam w ostatnim czasie wypływających?

Masz na myśli mitu i różne afer myśli mitu? Mam na myśli różne afery? Tak. Czy jakby czy trochę czy trochę [odchrząknięcie] może gdzieś poniekąd jakimś takim może nie celem, że było, ale żeby jednak stworzyć coś nowego, świeżego czystszego

bez tej całej wiesz utrzymanego ogona, rozumie, [odchrząknięcie] takiego zaplecza, który gdzieś tam powstał. Tak, tak. Mefi robi swoje po prostu, ponieważ uczy sekwencji, które są yyy zdrowsze i lepiej po prostu zaprojektowane. Są bardzo, bardzo wnikliwie y zawierają różne takie

kwestie, jeżeli chodzi o biomechanikę naszego ciała, prawda? Nie wiem czy znaczy odciął się troszeczkę od Asztangi, bo był taki momentu. Też powiem ci dlaczego, że ja znaczy nie wiem czy to, nie wiem czy ja dobrze nie pomylę, ale wydaje mi się, że

gdzieś kiedyś czytałam, że on dość ostro się wyraził na temat nadużyć Patabiego Joycea, gdzie szarat jakby zupełnie się do tego chyba nie odnosił za bardzo. Mam takie, nie wiem czy dobrze tak kojarzę. Z jednych z rozmów Mehew to mówił, że

odciął się od środowiska asztangowego, bo jeździł do majsor regularnie przez prawie chyba 20 lat.

Pozostając przy nim, no to że on faktycznie dał taki swój dość jasny komunikat odcięcia się i jakby potępienia działań, potępienia działań P. Tabiego Joycea. Stąd moje pytanie czy mówił, że widział nadużycia na szali.

Okej. Jeżeli chodzi o korekty czy czy jakieś takie niestosowne on był uczniem, to trzeba powiedzieć, nie? Okej. zabolało go to, że jest środowisko, które mil temat i nie chciał być częścią częścią środowiska, które jakby wypiera, zaprzecza, albo nie chce tego głośno

powiedzieć i po prostu poszedł swoją drogą. Okej. Okej. Czyli gdzieś jest w tym ten moment taki, że po prostu jakby te sytuacje, które widział jakby gdzieś na jego praktykę też miały wpływ tej asztangi, prawda?

Na pewno tak. po prostu chciał pójść swoją drogą, nadal praktykował ażangę, ale nie chciał nie chciał być jakby częścią tego community, prawda? Więc więc szedł swoją po prostu dalej drogą ucząc asztangi, aż w końcu tak jak mówiliśmy wcześniej zaczęło to ewolu

pyta się ciebie, bo dla mnie na przykład to też jest bardzo istotny wątek i ja czasem przy praktyce sobie o tym myślę, znaczy myślę sobie na ile każdy jest tylko człowiekiem i w każdym środowisku są błędy i i osoby takie i takie, wiesz?

I ja sobie myślę, że okej, to jest jakiś człowiek, to jest jakaś postać, która jakby zachowywała się źle, bardzo źle i nie można całej metody wiesz jakby podważyć przez jakąś osobę.

Jest doskonałym narzędziem. A sztanga jest doskonałym narzędziem, bo tam naprawdę możemy wiele wiele wynieść do tego, żeby z drugiej strony to jest ważna postać, która rzutuje i Dokładnie, nie? Dokładnie. Więc więc gdzieś mnie to tak zawsze trochę mnie to

skrobało, nie? No rozumiem, wiele osób miało takie zagwozdki pewnie i yyy wiesz, ja niczego złego na szali nie doświadczyłem. Uczyłem się u Szarata, byłem u niego choć dziewięć razy i to był wspaniały czas, wspaniały człowiek, niestety odszedł już

i ja się czułem dobrze na szali. To co się działo wcześniej te 20, 30 lat temu, no trudno mi się wypowiadać na temat.

Tak, tak. Są tylko takie pogłoski i i różne gdzieś tam opinie. I Mefi miał właśnie takie doświadczenie, że widział nadużycia i nie chciałby jakby częścią czegoś takiego po prostu.

Rozumiem. A właśnie jak już jesteśmy przy, bo myślę, że ja trochę tak pogrzebię w tej asztance, wiesz, bo też wydaje mi się, że to jest też taki moment teraz, że no właśnie czy ta asztanga gdzieś stoi pod znakiem zapytania, bo odszedł szarat

w zeszłym roku. Mhm. Yyy, więc wiem, że teraz nadal się jeździ jeszcze do szali, ale nie wiem kto teraz uczy.

Wiesz co? No szala tętni życiem cały czas. Sezon jest otwarty, ludzie przyjeżdżają, zostawi tam.

Ale jest jakaś jedna osoba, która prowadzi, żona, córka, czy jest, czy nie wiesz jak wygląda ta sytuacja?

W tamtym roku pierwszy sezon po po śmierci Szarata wyglądał tak, że szala była po prostu otwarta. Okej.

Studenci przyjechali i robili swoją praktykę, nie licząc na wiesz autoryzacje, nowe pozycje, cokolwiek po prostu robili, bo, bo to jest taka pielgrzymka dla wielu asztangistów pojechać tam i zatopić się w praktyce na miesiąc czasu czy czy więcej.

Wiem, że jego żona była po prostu na szali obecna jako takie wsparcie dla swoich uczniów i no wiesz, bardziej mi chodzi o to, że był też jakiś system autoryzacji, nie? I czy to nadal to będzie się musiało dopiero

wykształtować? Wydaje mi się, że to jest taka świeża sprawa, że jeszcze nikt nie ma takiego zamysłu, jakby to miało wyglądać. No ale jest świetne grono autoryzowanych nauczycieli na pierwszym, drugim stopniu czy na trzecim, którzy zaopiekują się szalą, mam nadzieję i

będą to i dalej mogą autoryzować nauczycieli w jakiś sposób teraz jakby dedykowany do tego, żeby dawać dlatego pytam czy trochę jest tak, że gdzieś tam to stoi pod takim wcześniej wszystko było bardziej ułożone, skoncentrowane wokół jednego człowieka, który był przekazicielem

tradycji. teraz niestety gdy odszedł to wydaje mi się, że ten instytut y musi nabrać więcej formalności, prawda? Więc wydaje mi się, że że trzeba nauczyć się funkcjonować z tym.

Ale do Majsor mówiłeś, że jedziesz za dwa tygodnie. Jadę z wycieczką. Zabieram już od kilku lat moją grupę i w Majsor czuję się świetnie. Spędziłem tam tak sumerycznie prawie trzy lata i i to jest wspaniałe miejsce i zabieram grupę, bo chcę się

podzielić tą energią, żeby pokazać jak można sobie pożyć w Indiach. Pożyć w Indiach praktykując jogę i eksplorując ten niezwykły zakątek świata.

Można fajnie bardzo. Ja właśnie wróciłam dwa tygodnie temu, więc jestem świeża. Indzie mają swój urok wielki. Dobrze. A jakbyś mi powiedział m, no bo ja rozumiem, że ty teraz też swoich uczniów nauczasz według tej metody.

Tak, skupiam się tylko na uczeniu KRAM, ale okej, wiesz co, w Inniasa Kramie podstawą nauki jest praktyka własna. Sekwencje prowadzone są tylko na temat tego, jak może wyglądać dana sekwencja i nigdy podczas prowadzonej sekwencji nie będzie wyglądała w ten jedyny sposób, bo zawsze

jakiś segment można zmienić, rozbudować, urozmaicić. Natomiast podstawą jest praktyka własna, więc nawet jak na moich zajęciach pojawiają się uczniowie, to mogą robić aangę. Ja nie jestem obrażony na aangę. Robią pierwszą, drugą serię. Ja staram się takich przeprowadzić przez praktykę, żeby była

dla n dla nich korzystna i bezpieczna. Dobrze, ale bardziej mi chodzi o to, jak wyglądają zajęcia, bo teraz tak odnoszę się do tej asztanki, no bo jakby muszę mieć jakiś punkt zaczepienia, tak jakby jak idę na jakąkolwiek inną

praktykę, jakiś winiasty, no to nauczyciel prowadzi, tak? Czyli to jest prowadzona jakaś winiasa flow, cokolwiek. Tak, nie wiem, skoncowana na kręgosłupie, na rozciąganiu. Tutaj jak idę na asztangę, no to albo mam prowadzoną pierwszą serię, czyli dokładnie wiem co się wydarzy i

nauczyciel mi pokazuje, albo robię majsor praktykę, czyli robię ją sama pod okiem twoim nauczyciela w swoim tempie i tak dalej. I teraz jak wygląda ta lekcja m [odchrząknięcie] tutaj winiasek grama, czy ja więc podstawą jest praktyka własna.

Każdy uczeń wykonuje taką sekwencję, jaką sobie wybrał. Ale już ogólnie na sali, czyli ja mogę robić lwiątka, a ktoś może robić sekwencje słońca, ktoś księżycową, ktoś lwa. Ja jestem po to, żeby się zaopiekować tymi uczniami i pokazać im,

co mogą zmienić, poprawić, co rozbudować. I to jest świetny format i w ogóle w Asztandze to uwielbiam, ponieważ każdy uczy się praktyki samodzielnie i potrafi ją wykonywać. Ja w żadnym stylu jogi nie znam tyle osób, które samodzielnie potrafią wykonywać praktykę

jak w asztance. Asztangista Asztangista rozkłada matę i leci z pierwszą czy tam z drugą serią, wie co robić i poniekąd mamy to tutaj uczymy się sekwencji. Tylko w praktyce własnej jest na tyle tyle przestrzeni na to, żeby każdą sekwencję dopasować też

indywidualnie, bo to nie jest skostniała, sztywna struktura. Każdy set można zmienić, przebudować. Wspomniałem wcześniej o skalowaniu. Skalowanie w dół, skalowanie na boki, skalowanie w górę polegają na tym, żeby tą praktykę albo progresować, czyli rozwijać, rozbudowywać. Skal na boki to jest

podmienianie po prostu pozycji. Jeżeli jakaś pozycja sprawia dyskomfort, jest trudna, to można wykonywać coś alternatywnego, co nie wiem, otwiera biodra, al nie jest tak trudne. Ty Krystian, wskazujesz to na przykład, że m, bo myślę sobie, że gdzieś tam

w praktyce majsor, no to nauczyciel jest mnie w stanie, znaczy jest mi w stanie też mówi mi, że jakby okej, spróbuj zrobić następną asanę, nie, że jakby idź trochę dalej i czy tutaj jest tak, że ty całkowicie ja mam jakąś

taką dowolność i sobie sama dobieram, czy jednak ty wskazujesz trochę, że jakby idź sobie dalej albo zobacz tutaj, albo nauczyciela pozwala po prostu wiesz, rzucę okiem, wiem, że potrzebujesz spędzić więcej czasu na otwieraniu bioder, albo masz duże możliwości, możesz utrudnić sobie,

znaczy utrudnić praktykę, wiesz, progresowanie takie wskazuje w którą stronę może tą praktykę rozwinąć, tak żeby sprawdzała po prostu więcej fanów, więcej przyjemności.

Jeżeli widzę, że coś jest dla kogoś trudne, mówię omiń to, nie rób, zrób coś alternatywnego, a na to jest przecież jesteś tym drogowskazem też. To, że ja robię, to, że ja wybieram, którą praktykę chcę zrobić, to jest jakby, że tak powiem, mój wybór,

ale ty nadal w tym moim wyborze mnie wspierasz. Staram się wiesz co, nie wkładać ucznia w daną sekwencję, tylko tą sekwencję dopasować do ucznia, żeby miał swoją własną wersję. I zazwyczaj tak to wygląda, że wiesz, nie ma jednej

sekwencji lwa, tylko są różne oblicza i warianty i zależy kto czego potrzebuje. Taki obszar praktyki, takie poszczególne segmenty czy sety możemy zmienić, przebudować, rozwinąć i wydaje mi się, że to jest takie wychodzenie naprzeciw oczekiwaniom, potrzebom czy możliwościom uczniów i to jest świetne. Zajęcia

prowadzone też są. Aha. Tak, tak, oczywiście. Prowadzone lew czy prowadzone słońce. A tak jak mówiłem, bardziej pokazuje wtedy jak dana sekwencja może wyglądać, a nie jak ktoś powinien ją wykonywać, bo czasami są pozycje, które ktoś nie powinien wykonywać i w praktyce własnej ma wtedy

zakaz. A podczas praktyki prowadzonej najlepiej, żeby sobie odpoczął po prostu w tym momencie. Okej. Mhm.

A powiedz mi takie twoje, no doświadczenie wieloletnie z praktyką, to co co jakby jakbyś miał znaleźć taki jeden, nie wiem czy to był jakiś dzień, czy to był jakiś moment, no przyszedł ten czas, kiedy poczułeś, że jakaś zmiana będzie, nie, że nie wiem czy

poznałeś Mefił, czy poznałeś jego metodę, czy co to się wydarzyło, że ty poczułeś takie, nie wiem czy zwątpienie do asztangi, czy masz na zwątpieniem, czy takim jakby szukaniem czegoś szerzej. Nie, ale no bo sam mówisz, że jeździłeś do Majsor, byłeś pod

praktykowałeś pod okiem szarata, jakby byłeś bardzo oddany aż tandze. No i przyszedł ten moment, że zacząłeś szukać.

Wszystko się zmieniło. Nagle wszystko się zmieniło. No właśnie. Co to co to wyszło totalnie naturalnie.

Pamiętam Mefi był znany w Polsce ze swojej pierwszej książki Asztanga joga bez tajemnic. Chyba to jest taka książka, którą każdy asztangista gdzieś tam miał. Pamiętam nawet, znaczy wiem, że na różnych kursach nauczycielskich to było gdzieś tam jak to się mówi w w polecanych

lekturach i no dorwałem kiedyś jego książkę pięć unikatowych sekwencji, prawda? I myślałem sobie: "Wow, co on tutaj poświrował, prawda? Są takie inne sekwencje, które w ogóle nie przypominają aangi, ale są fajnie poukładanymi praktykami. Jak się pojawiła okazja, żeby zacząć z nim

praktykować, to po prostu pojechałeś. Pojechałem. Nie, na początek były zajęcia onlineowe, wiesz, to był taki okres, okres tej najstraszli choroby na świecie i Mefiw otworzył się na zajęcia onlineowe, gdzie kiedyś w ogóle mu nie przyszło do głowy chyba większości osób.

Tak. No i tak po roku praktyki po prostu pojechałem na Bali do niego raz. Drugi byliśmy w Fishy Ceshu ostatni razem na Bali stacjonuje. Tak.

Tak. Ubó ma swoją szalę bardzo piękną. Tak. Tak. Z widokiem na dżunglę. Jest po prostu bajeczna wiesz jest taki panoramiczny widok na dżunglę, która rano paruje, małpki skaczą i ale jest, czujesz się tak daleko od miasta, od wszystkiego.

I to był ten moment, tak? ta książka, te pięć sekwencji i później tak inspiracja nim po prostu jako nauczycielem jak zacząłem chodzić do niego po prostu na zajęcia, na wykłady z filozofii, na pranajamy, zobaczyłem, że że to jest bardzo spójny

system, który ma wszystko to, co powinna mieć każdy jogiczny styl, czy jogiczny system po prostu praktykę pranajamy, asan i medytację jest bardzo komplementarnam. Mhm.

I tak zostało to z tobą już. Tak to zostało i eksploruję, bawię się dalej po prostu tą praktyką.

Jeżeli byśmy chcieli, no bo teraz tak myślę sobie, że to jest bardzo w ogóle inspirująca rozmowa też dla osób. No gdzieś tam jednak gdzieś tam jednak myślę, że w środowisku a tangi, no bo wtedy mam poczucie, że wtedy się troszkę

bardziej rozumie z czego to się wywodzi, dlaczego są te zmiany, dlaczego jakby tutaj mówimy, że czasem wydaje się, że a sztanga ogranicza, dlaczego poszukujemy i tak dalej i tak dalej. Do mnie to przemawia bardzo, powiem ci szczerze, bo

tak jak wspomnieliśmy na początku, że ja mówiłam ci, że mam takie no jakoś tak mam mam czasem jakąś taką trudność w tej praktyce i i ta trudność się przekłada na moją motywację i ta motywacja się potem no jakby prawda to

gdzieś tam ciągnie się za sobą. Jest to coś dla mnie nowego i i myślę sobie, że chcę sobie popróbować. Jest jest to dla mnie bardzo, bardzo ciekawe też jak ty opowiadasz o tym. Yyy, natomiast yyy, jeżeli ktoś nas słucha i też ma ochotę

gdzieś się z tą praktyką bliżej poznać, no to rozumiem, że y będą jakieś zajęcia w studio, portal jogi, będzie można sobie zobaczyć. Jest książka, można sobie przejrzeć i poeksperymentować.

Poeksperymentować, próbować samemu. Można jechać do ciebie na warsztat. Rozumiem. Do ciebie na zajęcia. Nauczycieli, którzy uczą winia sakramy.

Więc ale właśnie jak znaleźć tych jakby, skoro w tym internecie nic nie ma. Krystian tam jest pusto. [śmiech] Na stronie Mehew jest zakładka z nauczycielami, którzy też uczą [odchrząknięcie] w Polsce. Nie jest ich dużo, bo jest na razie pięć osób, ale w

tym roku wiem, że kilka osób dodatkowych się zgłosiło, które chcą, które chcą wziąć udział w kursie nauczycielskim nawet, no jest kurs nauczycielski, rozumiem, przez Mefi organiz, który trwa rok czasu i każdy podczas tego kursu uczy się uczyć jednej sekwencji określonej. Po

prostu nie jest tak, że to jest kurs od wszystkiego, tylko jakby to tak autoryzacja na każdą sekwencję trwa rok czasu. Uczysz się, po prostu uczysz się sekwencji, uczysz się jak ją uczyć i dopiero później zaczynasz jej uczyć.

I yyy czy tak nieskromnie może zabrzmi, ale Mefi też mi pozwolił robić kursy nauczycielskie w jego imieniu i w tym roku będę startował w październiku z sekwencją księżycową.

Czyli ty teraz możesz jakby autoryzować sekwencji księżycowych. blessing po prostu Krystian ucz im więcej osób będzie uczyło winakramy tym będzie większa korzyść po prostu dla większej grupy liczby joginów w Polsce i to jest super i chcę po prostu nauczyć ludzi

żeby dzielili się tą praktyką z innymi i taki króstwa rok też tak zaplanowałem rok czasu bo trzeba kogoś nauczyć sekwencji żeby potrafił ją wykonywać żeby zrozumiał jej energię bo sekwencja księżycowa jest o tyle specyficzna że w niej nie chcemy

iść dalej głębiej chcemy być z tym, co jest w naszym ciele. Mieć, wiesz, nie myśleć o kolejnych pozycjach, żeby wykonać je głębiej, trudniej, dalej, tylko po prostu zaakceptować dane ułożenie i oddychać. Czy to jest kurs dla, może to będzie ważne dla niektórych

osób, czy to jest kurs już dla osób, którzy są nauczycielami jogi, czy to moż jest też jest kurs dla osób, które jeszcze nie są nauczycielami jogi, ale są w swojej własnej praktyce jakiejś.

Wiesz co, na pewno dla osób, które już praktykują, bo nie wyobrażam sobie uczyć nauczycieli, którzy nigdy nie mieli własnej praktyki. Więc jeżeli ktoś ma d trzy lata praktyki, troszeczkę wie, czym joga jest i czuje jakie zmiany zrobiła w

jego życiu i chcę dzielić się tym dalej, to jak najbardziej w porządku. Znaczy ja jestem w ogóle fanką takich kursów długich, tak jak ty mówisz, rocznych.

Jest czas na zintegrowanie wiedzy po prostu w swoim ciele i w swoim umyśle i to jest jakby podstawa.

Tak. I osobiście mam nadzieję, że certyfikowanie przez dwusetki godzin online, które trwają trzy tygodnie i dostajemy, to jest absurd czasami, ja ten rynek jogowy wtedy w tym kontekście różny totalny wysyp takich nauczycieli po dwusetkach z własną praktyką trzymiesięczną lub żadną i myślę, że to

jest okej, ale ale bardzo trudno potem się kogoś takiego uczyć, tak? No bo to wiele osób robi kurs nauczycielski dla siebie po prostu, żeby samemu zgłębić praktykę. Ale wydaje mi się, że całym kurs trudno zgłębić praktykę w trzy

tygodnie online. Bardzo trudno. Na to potrzeba wiele lat, bo, bo nasze podejście się zmienia do ciała, do rozumienia jogi, rozumienia.

Tak więc ja jestem fanką tych kursów nauczycielskich jednak takich bardzo długich, które nauczają faktycznie.

Dobrze, ale powiedz mi teraz tak. Dobrze, no to to nauczyciele wiemy. Super. Cieszy mnie to bardzo. Ale co z takimi osobami, które chcą spróbować po prostu i zobaczyć jakby czy ty prowadzisz na przykład stałe zajęcia online albo prowadzę regularne zajęcia online już od

trzech, czterech lat i ktokolwiek gdzieś tam mnie znajdzie, wygoogluje, dowie się o mnie, to po prostu piszę maile i zapraszam na zajęcia, bo jakoś nie prowadzę studia własnego.

właśnie w covidzie i zostałem przy zajęciach onlineowych. To jest dla mnie i warsztatowych. Rozumiem takich pojazdowo warsztatów prowadzę.

W tamtym roku chyba 40 warsztatów przez cały rok, więc takie co drugiej dużo, dużo, dużo, ale dzielę się winakramą. Po prostu ją czuję, wierzę, że ta praktyka jest naprawdę genialna i staram się po prostu zarażać jak najwięce, jak największą liczbę osób.

Czasami te osoby wpadają do mnie na zajęcia onlineowe, czasami widzimy się regularnie na różnych gdzieś tam wyjazdach i i to jest fajne, ale wydaje mi się, że udało mi się zaszczepić to w wielu osobach i czują, że te praktyki są

dla nich fenomenalne. Tak, ja nawet spotkałam jedną dziewczy jedną tutaj myślę, że mogę wymienić. Rozumiem ostatnio z Karo, bo byłam u niej na masażu i też właśnie mówiła, że bardzo się podoba to, co to co robisz, nie? I i i i też u ciebie

chyba jeździ właśnie na warsztaty i na online gdzieś tam się buduje. A też wywodzi się za sztangi przecież bardzo mocno.

Tak, ale poczuła, że lew ma moc. Tak, że lew ma moc. Tak. Poczuła, że ta praktyka jest super skonstruowana pod nią. No dobrze, to powiedz mi teraz co w tobie i dla ciebie ta zmiana jakby zmieniła w twojej

praktyce, w twoim w ogóle podejściu do do praktyki jogi? Ta zmiana z aż tangi na winias. Mam takie wrażenie, że przestałem ćwiczyć, żeby coś osiągnąć wodze, a zacząłem praktykować, żeby lepiej rozumieć siebie i ciało. I wydaje mi się, że Winia Sakrama

zrzuciła ze mnie to napięcie, że muszę iść dalej iść dalej w sekwencjach w tej pierwszej, drugiej czy trzeciej serii, tylko bawić się tym, co jest, bo nawet odkryłem praktykując Mefią przymusił mnie do robienia podstawowych rzeczy, tak jak i to było świetne, bo w podstawach jest

fundament i baza i to jest fantastyczne, że przypomniał ci o tym w podstawowym trójkącie Można robić go, takie pozycje podstawowe można robić naprawdę z taką wnikliwą samoobserwacją, z czuciem ciała, z eksperymentowaniem też. Po prostu nie trzeba robić zaawansowanych pozycji, żeby praktykować

jogę. I to też, no bo w tej takiej drodze nawet nie mówię tutaj o Asztandze, ale generalnie z tych takich pogłębiania pozycji coraz mocniejszych, coraz coraz jakby głębszych, tam jest dużo ego?

Być może jest, może nie jest. To to jest chyba indywidualna kwestia. Na pewno ja uważam, że rozwijanie praktyki powinno być powinno odbywać się w sposób naturalny. troszeczkę Krama o tym mówi, bo to jest krok po kroku, prawda? I

ciało też musimy przygotować krok po kroku do trudniejszych asan, ale tak naprawdę wiele zmian w ciele ma być naturalnych. To nie jest tak, że musimy osiągnąć jakiś poziom mistrzostwa w praktyce fizycznej, tylko to progresowanie w górę troszeczkę nam daje

więcej motywacji, może więcej fanów w praktyce jogi. To jest jakby jakby kluczowe kluczowa rzecz, ale czy rozwijaniem właśnie co jest pod hasłem rozwijanie praktyki?

Bo czy rozwijaniem praktyki będą właśnie yy te mocniejsze pozycje, większe wygięcia, czy rozwinianiem praktyki będzie to zrozumienie praktyczne?

Czucświadomość. To jest jakby kluczowe, bo naprawdę można świadomie oddychać w podstawowych pozycjach. Może to chciałem powiedzieć na początek i to jest kluczowe. Być bliżej siebie, bliżej tego wewnętrznego świata wrażeń, odczuć, które pojawiają się w praktyce asan. I to jest chyba jakby to,

czyli wcale nie chodzi o to, wcale nie chodzi o to, że musimy zrobić te pozycje yyy bardzo zaawansowane, żeby to świadczyło o rozwoju naszej praktyki.

Nie, nie ma co ukrywać, że nawet zaawansowane pozycje w jakimś kontekście nie są zdrowe. My jako jogini wychodzimy poza takie naturalne, fizjologiczne zakresy i Me zawsze to podkreśla na przykładzie zakładania nogi za głowę. Nie ma żadnego powodu, żeby zakładać nogi za głowę.

jest tylko jeden. Komuś może sprawiać to fan i przyjemność. Można cyknąć sobie fajne zdjęcie na Insta, ale można otwierać biodra na wiele innych sposobów. To będzie dużo zdrowsze niż takie ekstremalne po prostu zakres. To jest dobre i ciekawe co mówisz. Wiesz,

bo też większość z nas, przynajmniej takich uczniów, Mhm. No to jest to pozycja ekstremalna, tak naprawdę w Piotrze, więc więc nie zawsze to będzie zdrowe, a w przestrzeni 15, 20 lat wiadomo, ciało się zużywa i można też po prostu

przemęczyć nasze stawy biodrowe w taki sposób. Więc on uczy tak, żeby praktyka była przede wszystkim prozdrowotna i dobra dla naszego ciała. I nawet podkreśla, że żeby mieć zdrowe, funkcjonalne ciało, wystarczy sekwencja księżycowa i sekwencja lwiątka. Coś dla rozluźnienie, odpuszczenie i lwiątko na

budowanie mobilności, na budowanie stabilności w naszym ciele. I niczego nie trzeba więcej robić, żeby cieszyć się praktyką jogi przez długie, długie lata. A reszta, reszta to jest troszeczkę zabawa, ale tak jak mówiłem, motywuje nas do tego, żeby stawać na

matę regularnie. Jest taka zajawka, któ jeszcze czy m czy tam do Mefiw do jego szali może też pojechać każdy?

Każdy. Okej. Czyli to jest szala otwarta, nie tylko dla nauczycieli? Nie, nie, totalnie są. Mfia teraz prowadzi w tym roku [westchnienie][wciągnięcie powietrza] od stycznia do marca są zajęcia trzy miesiące z rzędu i można przejechać na dwa tygodnie na miesiąc,

a później marzec dalej nie jakby nie ma otwartej szali. Tak. Później sobie robi przerwę, później wraca na zajęcia onlineowe, później robi turnee po Europie i pewnie zajęcia na szali będą gdzieś przyszłym roku dopiero. Więc tak, zazwyczaj otwierał szale na dwa, trzy

miesiące w roku, gdzie gdzie po prostu był jego jegowy retreat i totalnie jest otwarte po prostu dla wszystkich.

A czy ty Krystian powiedz mi jeszcze, bo tak jak rozumiem, że troszeczkę poszuki, znaczy poszukiwałeś, nie wiem czy poszukiwałeś czy samo przyszło, bo to tak prawda trudno powiedzieć pojawiło się traktuję.

Bo też z tego co kojarzę dobrze, ale popraw mnie, jeżeli wiesz i masz lepszą wiedzę, to Eddie Stern bodajże też uczeń Patabiego Joycea i też gdzieś zmodyfikował tą metodę asztangi pod, nie wiem czy pod siebie czy pod swoich uczniów.

Nie byłem nigdy u Diego na warsztatach. Znam moich uczniów, którzy byli z ciekawości i mówią, że odszedł całkowicie od asztangi, tak że jego sekwencje w ogóle nie przypominają sekwencji asztangi, że skupia się też bardziej na na jamie i

jego sekwencje są mniej wyczynowe, bardziej terapeutyczne i i to jest okej. U Mefiu też znajdziemy też jakby podobny klucz, tak mi się wydaje, że mniej mniej jakby tego co jest ciekawe, że wielu takich tradycyjnych nauczycieli powoli odeszło od uczenia asztangi i zaczęło bawić się

układaniem kram tak naprawdę sekwencji dla siebie, które uważają, znaczy dla siebie, dla swoich uczniów, ale którzy uważają, że mogą być bardziej Właśnie to to chciałam cię zapytać, nie, że czy ty też to trochę widzisz, że jest jednak taka

tendencja Nie wiem jak to nazwać, nie? Ale dlatego też się zapytałam ciebie z czego, czy ty wiesz z czego wynikała ta zmiana u Mefił, czy z jego własnego doświadczenia, czy z tego jak patrzył na uczniów, bo z tego co też czytałam o

Eddysternnie, no to też jakby pokierowane było to te zmiany tym, jak on postrzegał swoich, może nie jak postrzegał, ale jak jego uczniowie mieli pewne jakby problemy w asztangajodze i gdzie on chciał dopasować tą praktykę do nich i ewidentnie jakby to samo wybrzmiewa

trochę. że próbują stworzyć też spróbowali coś, co będzie alternatywnego mi wymaga. No właśnie, bo to nawet mi nie chodzi o, bo, bo to mi się wydaje, że nie chodzi o wymagające, że o trudne, że człowiek się poddaje, bo

coś jest trudne, tylko że w jakiś sposób może troszeczkę nawet niezdrowe, troszeczkę nie wiem [odchrząknięcie] czy kontuzjogenne bardzo, po prostu coś, co możesz tak jak picie robić codziennie bez, przynajmniej ja mam tak czasem, wiesz, że i myślę, że tak dlatego to

odbieram, że czasem czuję, że ja nie mam może nie ochoty, ale nie mam tej motywacji do praktyki, bo ona mnie bardzo męczy.

Ale praktykę jogi trzeba trzeba uwzględnić nasze samopoczucie, poziom energii, to co możemy danego dnia zrobić na macie.

A sztanga proponuje wtedy krótszą praktykę albo tylko pozycje stające. To też jest świetne, ale w jakiś w jakiś sposób ograniczamy się do tego, co robimy zawsze. Jeżeli chodzi o tą umiejętność samo samoobserwacji, koncentracji. Okej, a sztanga tutaj oferuje to, prawda? Ale to co mówiliśmy

wcześniej, ciało lubi różne wzorce ruchowe i dzięki temu, że mamy różne praktyki, różne jakby różne struktury tych sekwencji, możemy rozgryźć ciało troszeczkę inaczej. Czasami możemy mieć ochotę na praktykę, ale nie chcemy skłonów do przodu. Mamy ochotę otworzyć serce, robić więcej wygięć albo

popracować po prostu nad balansem czy nad czymś innym. I wydaje mi się, że to jest takie wyjście naprzeciw tego, co potrzebują uczniowie. Tak naprawdę tak jak powiedziałaś praktyka sztangi może być zbyt intensywna i to był zamysł tej sekwencji księżycowej. Dać coś

alternatywnego, co będzie regeneracyjne, będzie uspokajające, wyciszające, pozwalające stonizować układ nerwowy niż go cały czas stymulować, bo a sztanga jest praktyką solarną, słoneczną. Tam jest dużo ruchu, dużo energii, dużo tych przejść i nie każdy może mieć ochotę wykonywać taką praktykę po prostu

codziennie przez całe życie. Tak, bo dokładnie się z tobą zgodzę, że jednak tak jak ja też robię tam połowę pierwszej serii, czasami 3/4, ale jak no mam dzień taki gorszy, no to właśnie tylko pozycje stojące, ale czasem mnie

to właśnie frustruje, że ja jakby chciałabym właśnie na przykład popracować nad wygięciami czy nad czymś.

Nie ma przestrzeni, bo schemat jest zamknięty. Dokładnie. A tutaj jednak no jak mniej, no to no to gdzieś tam Mefi ma takie fajne podejście, nazywa to konsekwencja i kreatywność. Konsekwencja polega na tym, że naucz się sekwencji jego od początku do końca.

Okej? Ale też naucz się kreatywności, czyli w których miejscach dodaj coś od siebie. Czyli daje tą wolność. Trochę mi się wydaje, że tutaj w Asztandze nie mamy tej wolności, nie mamy tej przestrzeni i to jest wydaje mi się, że może być ograniczające

i też frustrujące, bo jednak linearny rozwój w Asztandze zakłada, że każdą pozycję jak dopiero ją opanujemy fizycznie, przechodzimy do kolejnej.

Czasami jest tak, że niektórych pozycji nigdy nie opanujemy, bo są proporcje mają znaczenie. Jeżeli ktoś ma krótkie nogi, zakładanie nóg za głowę, to nie jest nie jest dobrym pomysłem.

Tutaj właśnie zaglądam, bo przeczytałam Życie to zmiana dzisiaj, jak tutaj wiesz [śmiech] wcześniej sobie patrzyłam i sobie myślałam, no tak, no wszystko się zmienia, dlatego jego sekwencje też się zmieniają. Chcę jeszcze od ciebie odpowiedzi na jedno pytanie bardzo ważne dla, znaczy dla

mnie, no bardzo ważne, ale też ciekawe, bo zapomniałam o nim na początku. E, w ogóle skąd się wzięła joga i Krystian Mesjasz? W sensie jakby kiedy do ciebie w ogóle przyszła? Cofałamy się do Krystiana [odchrząknięcie] pewnie lat 20

lat temu. 20 lat temu. 20 lat temu. No właśnie. I i i jak sam powiedziałeś na początku o tym micie, że joga jest tylko dla kobiet, bo ja yyy ja się z tym imitem mało spotykam. Może dlatego, że

jestem kobietą, aczkolwiek na zajęciach jest mało, chociaż na sztand jest sporo, ale to zawsze jest y natomiast myślę, że 20 lat temu to był w ogóle fenomen.

No właśnie. Wiesz co, też przypadek totalnie. Na studiach musiałem wybrać jakiś fakultet z zajęć fizycznych. Nie, nie, nie, nie.

Socjologię studiowałem, ale trzeba było jakieś mieć zajęcia z WFU po prostu w ramach studiów.

Okej. Byłem na siłowni przez pół roku i klimat był jak na siłowni, nawet na studiach i jedyną alternatywą była joga, bo nigdy mi się nie chciało stać w tych kolejkach, zapisywać na łyżwy, na konie.

Ale była joga na studiach jako zajęcia? Nie była. Tak, tak. Spotkałem taką panią Elżbietę na Jach Kulpę, miała 70 parę lat i po prostu wiesz wyprostowana, uczyła, wyprostowana sylwetka, uśmiechnięta. kobieta pełna energii i pomyślałam sobie wow fenomenalnie i zacząłem po prostu do

niej chodzić na zajęcia przez rok czas była chata to był wiesz to była taka joga z lat 60 jeszcze od chyba takiej podręcznik Michalina nie pamiętam jak się nazywała Michalska taki klimat po prostu pozycje poukładane a troszeczkę filozofii

troszeczkę energii troszeczkę asan ale poczułem że to jest fajne i trafiłem później do na jogę ajengarowską do Gosi Madej wies spędziłem na jodzeara, czyli w ogóle pierw była joga.

Tak, tak, tak. Tak tam nauczyłem się takiej precyzji, powiem szczerze bardzo często w ogóle. Tylko przepraszam, że cię przerwę, ale chociaż ja to robię cały czas, że przerywam, [śmiech] ale bardzo często się spotykam z tym, że jest taka droga Aangar Asztanga. Wiesz,

Asztanga nie była znana w Polsce wtedy i pierwsze pierwsze serie asztangowe ściągnąłem z torrentów, wiesz jak jeszcze pi internet był bardzo piracki i praktykowałem z Davidem Swensonem z jego jakąś serią asztangi uczyłem się aengara i znaczy praktykowałem aara Łogosi, ale

robiłem sobie w domu po cichu serię asztangi i nawet nie było zajęć w Polsce tak naprawdę i to były takie pierwsze inspiracje. W ogóle mnie frustrowało, bo tutaj tych przeskoków, przejść pozycję Lotosów, gdzie Gosia zawsze mówiła, że Lotosy nie są na nasze europejskie

biodra i unikała po prostu tych pozycji i to była taka ciekawość po prostu. Więc y ta sztanga się pojawiła. Później pierwsze warsztaty, wyjazdy, nauczyciele, których gdzieś tam spotkałem, wyjazdy do Majsor i tak po prostu to to się fajnie rozwinęło

i ta joga też była przypadkiem w moim życiu, ale genialnym, bo po prostu tak zmieniła moje życie, że że czuję, że jestem na właściwym miejscu po prostu.

Ale powiedzmy, a od ilu lat jesteś nauczycielem? Zacząłem uczyć po pięciu latach. Dość szybko.

Po piu latach swojej praktyki. Rozumiesz? Tak. Po swoje swojej praktyki. Okej. Uważam, że to było dość wcześnie teraz, ale joga raczkowała w Opolu i to było bardziej dzielenie się swoją wiedzą i na na mojej grupy wiesz pojawiały się trzy,

cztery osoby tak naprawdę i to trwało rok, drugi jeszcze przychodziła do mnie moja Sylwia, moja partnerka wtedy teraz żona [śmiech] żeby mi nie było smutno, żebym nie był sam na tych zaj.

Ale już była twoją partnerką czy przychodziła? Aha, myślałam, że przychodziła. Tak i tak się poznaliście.

Nie, nie, nie jesteśmy 20 lat ponad ze sobą więc okej, bo pytam się kiedy zacząłeś uczyć, bo chciałam zapytać, bo mówi, że na studiach joga do ciebie przyszła.

Mhm. E, a zawsze te historie ludzkie są takie bardzo ciekawe. Mnie, mnie to bardzo też ciekawi i inspiruje. A chciałam zapytać, czy był Krystian Mesjasz nie nauczyciel jogi tylko tylko kim jakby zawodowo byłeś kimś po studiach? jakby miał wiz na studiach

praktykowałem jogę, ale po studiach zacząłem pracować w urzędzie wiesz w regionalnym ośrodku polityki społecznej.

Robiłem różne badania socjologiczne, czyli ta droga, ta kariera zawodowa też wyglą, bo teraz jesteś stricte tylko na ty powiem po studiach jak zacząłem pracę zawodową byłem jeszcze kuratorem dla dorosłych takim społecznym. Chodziłem po domach, robiłem wywiady i w końcu stwierdziłem, że

y chcę pracować z ludźmi, którzy chcą coś zrobić ze swoim w swoim życiu, a nie takich, których muszę zmuszać do tego, żeby coś zmienili.

mieli mało narzędzia są ograniczone, można motywować, zachęcać coś tłumaczyć, ale niektóre środowiska no stawiają duży opór i pomyślałem, że chcę pracować z ludźmi, którzy chcą świadomie coś zmienić w swoim życiu i tak zrezygnowałem z kuratorstwa na rzecz prowadzenia zajęć po prostu wtedy i to

była taka fajny czas, wiesz, praca w biurze też była, wiesz jak to praca w biurze 8 godzin przed biurkiem, przed komputerem, a w końcu mogłem wyjść do ludzi i i poznawać nowe osoby. To było fascynujące taki kontakt z człowiekiem

na na zajęciach. To mi bardzo po prostu Czyli czyli gdzieś tam też to takie dzielenie się jakaś pomoc, wiesz?

Uważam, że dobry dobry nauczyciel dzieli się swoją praktyką, niekoniecznie ucza uczy czy naucza, prawda? To jest po prostu to musi wychodzić z serca, że ty się dzielisz tą praktyką, bo czujesz, że ona coś fajnego zrobiła w twoim życiu i

chcesz to przekazać innym. I dobele nie muszą robić, wiesz, wyk wykwintnych asan, [śmiech] finezyjnych asan.

Nie muszą być na wszędzie w Googleu, tak jak wiecie, ja ich zaczęłam szukać. Muszą tylko dzielić się swoją pasją, to jest jakby najważniejsze.

Powiedz mi, Krystian jeszcze na koniec, tak, bo no niewątpliwie jesteś jednym z mnie najbardziej znanych nauczycieli w Polsce, bo to też nie o to chodzi, ale z dużą praktyką, wiesz, z ciekawością świata. z ciekawością świata. Tak. Ale ja jednak chcę

podkreślić, że z bardzo długą własną praktyką, długo nauczasz. E, mam takie poczucie, że m jakby masz bardzo otwartą głowę do praktyki.

No i jednak w środowisku jogowym, tak jak każde środowisko ma swoje środowisko, myślę, że jesteś znaczącą postacią. To jakby nie można tego odebrać tobie.

[śmiech] Wiesz, miałam taki etap, że promowałem bardzo asztangę, bo czułem tą praktykę, żyłem tą praktyką i chciałem, żeby więcej osób mogło zrozumieć lepiej asztangę i ją po prostu włączyć do swojego życia.

Dużo też pisałem. Pamiętam joga i Urweda był kiedyś taki magazyn, w którym pisywałem regularnie pisywałem na Bosoon Macie. Y wydałem jedną książkę, jeden ebook, teraz piszę kolejną książkę, ale wiesz, lubię się dzielić tą wiedzą, moimi refleksami. Ja chcę zapytać się ciebie,

chcę to jakby to podkreślić to, bo myślę, że masz dużo właśnie, że masz myślę, że twoje zdanie, twoja osoba ma jednak spory wpływ na to, jak wygląda praktyka jogi w Polsce. chociażby przez to teraz, że myślę, że jesteś takim

tutaj prekursorem i taką osobą, która gdzieś wnosi tą tą praktykę teraz tej winienia sakramy przynajmniej być może ja jako uczeń, jogowy uczeń od lat mam takie wrażenie i tak mi się wydaje i chciałam się ciebie zapytać jak twoim

zdaniem dalej będzie wyglądać joga w i rynek jogi w Polsce. Co ty o tym sobie myślisz i czy w ogóle ty o tym myślisz?

Wiesz co, ja robię przede wszystkim swoje. Żyję teraz winia Sakramon. To jest część mojej praktyki. Dzielę się tym i jest okej. Ale tak patrząc szerzej to widzę, że joga, nie joga nidra y jin robi robotę, jest bardzo popularna,

ponieważ ludzie są zmęczeni, zestresowani, potrzebują takiej praktyki, która na której podczas której mogą się po prostu odprężyć, więc i trochę odpocząć. I joga 60 plus, joga dla kręgosłupa. Wydaje mi się, że też są takie rodzaje zajęć, których yyy, które

są potrzebne, ponieważ no mamy starzające się społeczeństwo i ta to będzie wielka potrzeba na naszym polskim rynku. Jak tak pytałaś w którą stronę to idzie, to wydaje mi się, że to są takie dwa dwa główne nurty, które faktycznie mogą

na przestrzeni 5, 10 lat bardziej się rozwinąć. Tak. I a czy powiedz mi, a czy te osoby właśnie, bo dokładnie się zgodzę, że jesteśmy przemęczeni, zmęczeni, potrzebujemy jakiegoś resetu tajemnego, jak najbardziej tak. Plus osoby, nie wiem czy starsze, 60 plus to to już nie

nie taki starszy jak teraz coraz [śmiech] mi tam szybciej do tego 60 plus ale tak się mówi po prostu gś projektach.

Ale właśnie czy ta praktyka i ta metoda jest dla każdego, czy jest tylko dla osoby, która wychodzi z asztangi? Nie, winia Sakrama jest dla każdego, ale nie wykonywana nie w ten sam sposób. Po prostu inaczej praktykę trzeba dobrać dla osoby

starszej, inaczej dla osoby po kontuzjach, inaczej dla młodych, rześkich, gibkich, które mają duże możliwości, zakresy. Więc wina Sakrama jest naprawdę, znaczy genialne, jeżeli chodzi o dostosowanie do indywidualnych możliwości, potrzeb i to jest super. y biorąc pod uwagę, że mamy tych wiele

tych sekwencji i jeszcze w nich możemy tworzyć coś nowego, to jest naprawdę duży wachlarz możliwości do pracy z uczniami. I też ten kontekst terapeutyczny, bo Mefi bardzo zwraca na tą uwagę, żeby joga nie była wyczynowa, żeby była bardziej prozdrowotna i i to

są takie te elementy składają się na to, że ta praktyka jest naprawdę dostępna dla wszystkich. Sam widzę, że wiele osób starszych albo z ograniczeniami lubi sekwencję lwiątka. Mówią, że jest idealna, bo nie jest za powolna, nie jest taka [odchrząknięcie] nudna, a

zarazem dużo się dzieje na macie i czuję, że faktycznie coś fajnego się przebudowuje w ciele i czuję więcej mocy, więcej powera bym powiedział.

To jest bardzo ciekawe co powiedziałeś. Ja też właśnie tak jak ci mówiłam wcześniej, wróciłam z Indii, też uważam i taka moja e moje podsumowanie tego wyjazdu jest takie, że tam bardzo mocno jednak na ten prozdrowotny aspekt kładą uwagę. My tutaj bardziej jednak

przynajmniej na ten moment tego co ja widzę w Polsce bardziej też tak gdzieś to flow, żeby to ładnie wyglądało, żeby właśnie robić zaawansowane rzeczy. Mocno jest tego przynajmniej to mocno wybrzmiewa z social mediów też z jakichś zajęć jogowych.

Przekaz, no ludzie pokazują to, co chcą pokazać. Dokładnie. tylko medium, ale stron ja zabrałam ze sobą z inny teraz to właśnie ta prozdrowotność praktyki i asan i to co ty mówisz bardzo mi się z tym tutaj łączy dla mnie słuchaj bardzo dzisiaj

interesująca rozmowa też prywatnie bo tak jak ci powiedziałam mam swoje takie potyczki ze sztangą wewnętrzne więc z chęcią sobie do do tego wszystkiego zajrzę i teraz tak sumując to sesję znajdzie Idziemy część w studio portal jogi i już

na pewno. Myślę, że są jak ten odcinek książka jest na twojej stronie, ale też ludzie ze studia użytkownicy mają chyba zniżkę prawda?

Tak. Będą mieli zniżkę, kod rabatowy i można sobie ją nabyć bezpośrednio od ciebie na mojej stronie. Mesjasz joga.

Mesjasz joga. Dobra. Zajęcia też prowadzisz w online. Specjalnie założyłem wydawnictwo, żeby żeby wydać tą książkę.

Ty jesteś, bo ty sam wydałeś. Tak, tak. Wydawnictwo Dristi tak sobie wymyśliłem. Mam takie wydawnze dalze, że jednak będę chciał, że coś jeszcze będzie. Tak, moja książka będzie kolejna, a później mam w planach jedno tłumaczenie takiego bardziej tradycyjnego tekstu, ale z

moimi komentarzami, więc bardzo lubię tą nazwę driśc, bo to jest wiesz punkt skupienia wzroku, koncentracja, takie metaforycznie spojrzeć głębiej w jogę, w siebie.

Super. Bardzo ci Krystian dziękuję za rozmowę. Dziękuję pięknie. To sama przyjemność i myślę, że mega mega inspiracja. Mam nadzieję, że to jest jedna z możliwości, bo joga jest zawsze piękna, jeżeli zawiera te trzy kompon komponenty.

Oddech, asany, medytacja. Jeżeli jakiś styl jogi zawiera, to jest pełnoprawna praktyka po prostu. Super. Dzięki śliczne.

Dziękuję pięknie. Wdech powrót i z wydechem opuszczamy ręce samiti powtórzymy w takiej formie. Raz jeszcze.

Wdech, ręce do góry. Z wydechem wypychamy biodra, wyciągamy mostek. Delikatne odchylenie. To nie jest wygięcie, to ma wzmocnić tobie prostowniki grzbietu.

Wdech powrót i z wydechem półprzysiad. Wdech, opuszki palców na ziemi. Jeżeli tobie ciężko, możesz zawsze oprzeć ręce na goleniach. Z wydechem bezpośrednio do psa z głową w dół. Dziękuję ci, że byłeś z nami, [muzyka] a jeżeli podobał ci się

ten odcinek, nie zapomnij proszę subskrybować naszego kanału po to, aby nie przeoczyć [muzyka] kolejnych inspirujących rozmów. A jeżeli chcesz pogłębić swoją wiedzę na temat jogi, a także praktyki, zapraszam [muzyka] cię do studia portalogi, największej platformy z zajęciami online jogi,

pilatesu i medytacji. W opisie tego odcinka [muzyka] znajdziesz kod promocyjny na 50% zniżki na pierwszy miesiąc. Zapraszam cię serdecznie [muzyka] i mam nadzieję niebawem widzimy się ponownie.