Life of Liew "หลิว ชีวิตที่ถูกลืม" (Extended Version) - Wonderland Films

ขอร้องล่ะ ไอ้ชัยมันรับปากแล้วทำแบบนี้ ผมซวยเลยนะ เงินเค้าก็ส่งมาให้แล้วด้วย ไม่เอาของไปให้ มันส่งคนมากระทืบผมแน่ๆ มีค่าเสียเวลานะ พอจะหาให้ได้มั้ย ฮัลโหล ฮัลโหล... - ได้ยินรึเปล่าครับ...ฮัลโหล... - อือออ... ช่วยผมหน่อย...ผมจ่ายเลย 5 พัน ฮัลโหล ฮัลโหล...

ชี้บ้านให้เฉยๆ แล้วไปถามหาเอาเองนะ ได้ๆ ที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเอง พรุ่งนี้ 10 โมง เจอฉันที่บ้าน เข้ามาด้านหลังนะ - เคยมาใช่มั้ย - เคยครับเคย เพื่อนชัยใช่มั้ย ใช่ครับ ทำไมมาช้าล่ะ ฉันไม่มีเวลานะ นี่ก็ต้องเอาลูกไปฝากให้เค้าเลี้ยง ถ้ามาช้ากว่านี้นิดเดียว ฉันเปลี่ยนใจแล้วนะ ขอโทษเจ๊ ผมหลง ผมคิดว่าจะจำได้ ก็ไอ้ชัยเคยมาส่งผมเมื่อนานมาแล้ว แต่ตอนนั้นมันก็ดึกมากแล้ว เจ๊ใจเย็น ใจเย็น นี่เจ๊ เดี๋ยวฉันจะขับรถนำไปนะ จากนี่ก็ประมาณ 5 กิโล แล้วขับไปเลยนะ ไม่ต้องถามอะไรทั้งนั้น ฉันไม่รู้ - เจ๊ - อะไร เกมนี้ เจ๊แพ้ผมแล้ว

ในบ้านไม่มีครับผู้กอง เอาตัวไปชี้บ้านไอ้ชัยกับเมียใหม่มัน เดี๋ยวค่ะผู้กอง โอ้โห บ้านนี้ใช้แฟ้บเม็ดใหญ่มากเลย ของกลางอยู่นี่เอง บางครั้งอดีตก็ตามหลอกหลอนเรา ถึงเราจะไม่ต้องการมันก็เถอะ มัน 20 กว่าปีมาแล้ว แต่พี่ยังได้กลิ่นขี้ไก่โชยมาตอนนอนอยู่เลย ทั้งพ่อแม่พี่น้องกับพี่ อยู่กันในบ้านกระต๊อบหลังเล็กๆ ถึงมันจะเล็ก เราก็อยู่กันได้ จนปี 14 ที่เกิดเรื่อง ปี พ.ศ.2514 อ้าวๆๆ กินข้าวกันก่อน - เดี๋ยวไปกินตอนกลางวันที่วัดเลยแม่ - เหอะ ไอ้นี่ เฮ้ย กลับมาก่อน ไอ้นี่ อ้าว แล้วพี่ล่ะ - รอฉันทอดปลาแป๊ปเดียว - ไม่ล่ะ เดี๋ยวไปไม่ทัน นี่ เจ๊กล้อเค้าสั่งไก่ไว้ 20 ตัว ไม่รู้จะหาได้หรือเปล่า

- ไอ้ไหนมันก็จะพาไปหาดูที่บ้านยาง - จ้ะพี่ พี่ ขอเบิกล่วงหน้าเค้าได้มั้ย ศุกร์นี้ ก็จะถึงวันนัดช็อตไฟฟ้าอีกแล้วนะพี่ - นี่มัน 3 เดือนแล้วเหรอ - จ้ะ ครั้งที่แล้วก็ขอเค้าทีแล้ว เค้าไม่ให้ ไก่บ้านเรามันก็หายากขึ้นทุกวัน เค้าคงกลัวฉัน หาได้ไม่พอหักหนี้ แม่ น้องกินนมหลับไปแล้วนะ หนูซักผ้าอ้อม ตากไว้หลังบ้านแล้ว รีบไปซะ เดี๋ยวมันจะสาย อ้าว แล้วถุงเท้าทำไมไม่ใส่ กี่มันไปถอดถุงเท้าเตะฟุตบอลที่วัด แล้วทำหาย - หนูก็เลยให้น้องไปใส่ - มีแต่เรื่องเสียเงิน แม่ ไม่รู้จะอยู่ปวดหัวดูพวกแกได้อีกนานซักเท่าไหร่ก็ไม่รู้ อย่า อย่า นุช...นุช...

อย่าทำฉัน - นุช แม่อยู่นี่ - อย่าทำฉัน โอ๊ย...โอ๊ย... โตขึ้นดิฉันอยากเป็นแอ-โฮด-สะ-เตด เพื่อที่จะได้แต่งตัวสวยๆ และจะได้ขึ้นเครื่องบินค่ะ อ้าว...เราเปลี่ยนเป็นตบมือให้เพื่อนดีกว่ามั้ย วันนี้กินข้าวมาไม่อิ่มเลยว่ะ เวลาพี่มึงโดนผีเข้าอ่ะ มึงไม่บอกให้พี่มึงหายตัวไปเอาของบ้านคนรวยมากินกันวะ มาแย่งข้าววัดกูกินทุกวัน รูปหล่อแม่งเซ็งเป็ดว่ะ เสือกเป็นคนโปรดหลวงตาด้วย มีอะไรดีวะ ผีพี่มึงทำของใส่หลวงตาเหรอ พี่เราไม่ได้ผีเข้านะ ถึงไม่ใช่ผีเข้า สงสัยก็เป็นวิญญาณชะนีของลุงยงที่ตายไปแหงเลย - ถึงร้องหาแต่ผัว...ผัววว ผัว ผัว ผัว ผัววว... - ไอ้บ้า อย่ามาว่าพี่เรานะ โอ๊ะ โอ้ย...

บ้า พี่บ้าที่สุด พี่ขอพูดอย่างไม่อ้อมค้อม บอกตรงๆ ว่าพี่หลงรักดอกพะยอม ไม่ได้แต่งงานกับแม่เนื้อหอม พี่ขอลาตาย เฮ้ย พวกมึงแกล้งผู้หญิงทำไมวะ โอ๊ย... ไปกันดีกว่าว่ะ จะอดกระทืบคนรวยไม่ไหวว่ะ แม่เราฝากซองผ้าป่ามาให้หลวงตาน่ะ เรามารอตั้งนาน เรายังไม่ได้กินข้าวเลย แบ่งกันนะ เออ...เธอช่วยทำการบ้านเลขให้เราหน่อยสิ อ่ะ เราให้ ไม่ต้องหรอก หายกันกับค่าข้าวแล้วกันนะ - วิชาสังคมเธอได้คะแนนเท่าไหร่เหรอ - ได้ 10 แล้วเธอล่ะ ก็ตกน่ะสิ กลับบ้านไปโดนแม่ด่าแน่ๆ เลย อยากกลับไปบ้านแล้วมีคะแนนไปอวดพ่อกับแม่เหมือนเธอจังเลย ถึงอวดไป พ่อกับแม่เราก็ไม่สนใจหรอก เค้ารักพี่สาวกับน้องเรามากกว่า แล้วทำไมตอนกลางวันเธอไม่ออกไปพูดหน้าชั้นล่ะ ว่าโตแล้วอยากเป็นอะไร พูดไปสิ ไม่เห็นจะยากเลย อึมม...มันพูดไม่ออก มันตื่นเต้น

ดูอย่างศกุนาสิ ยังโดนเพื่อนหัวเราะเยาะกันใหญ่ อืมม แต่จริงๆ แล้วเราก็อยากเป็นตำรวจนะ แต่ผู้ร้ายที่เป็นพระเอกแบบตี๋ใหญ่ก็เจ๋ง มีแฟนเยอะ แล้วก็มีแฟนสวยๆ ทั้งนั้นเลย สู้กับตำรวจก็ชนะ แล้วก็มีเงินเยอะ เธอได้ดูมั้ย บ้านเราไม่มีโทรทัศน์ อืมม ที่นี่เงียบเนอะ แม่เราอ่ะ ไม่ค่อยชอบให้เรามาที่นี่หรอก - แต่เราไม่กลัวนะ...แล้วเธอล่ะ - ไม่ เวลาพี่เราคลั่ง อาละวาดขึ้นมา ไม่มีบ้านไหนยอมให้เราไปหลบแล้ว เพราะพี่เราตามมา เจอใครก็ทำร้ายหมด แต่เราเคยหนีมาที่นี่นะ แต่พี่เราไม่กล้าเข้ามา มันก็แปลกดีนะ งั้นเราไม่อยากเป็นตำรวจแล้วล่ะ เราอยากเป็นนางพยาบาล มาช่วยรักษาพี่สาวเธอไง ผู้ชายเป็นนางพยาบาลไม่ได้หรอก เธอต้องเป็น บุรุษพยาบาล - ขอตังค์ค่าทำการบ้านหน่อย - ได้ เฮ้ย

- มานี่เลยๆ - แน่จริงก็จับให้ได้ซิ มานี่เลย เฮ้ย มานี่เลย - มายอมให้โดนตีซะดี - ไม่ยอมโดนหรอก มาเลย เอาตังค์มาด้วย ไว้เราทำการบ้านให้อีกก็ได้นะ ชัยไม่เข้าใจตรงไหนอ่ะ ถามเราได้เลย...

- ไม่เอา...อย่าทำฉัน... - ไม่มีใครลูก แป๊บนึงนุช เดี๋ยวไปลูก ตั้งสติลูก ตั้งสติ นุช นุช อย่านะลูก อย่า หลิว อย่าเพิ่งเข้าไปนะลูก เดี๋ยวแม่เอาน้องไปฝากน้าเพ็ญไว้ แล้วแม่จะรีบกลับมาจับนะลูกนะ ไม่เป็นไรนะลูก พอได้แล้วพี่นุช ทำไมต้องทำร้ายกัน ทำไมต้องสร้างแต่ปัญหา มึงไม่ต้องมาพูด มึงน่ะตัวดี ถ้ามึงเข้ามา จะฆ่ามึงให้ตายเลย มึงพาพวกมันมาทำร้ายกูทุกวัน ดึกดื่นพวกมันก็จะข่มขืนกู จนกูต้องหนีหัวซุกหัวซุน กูจะจัดการมึง นี่สิเจ็บ ของรักของหวงของมัน กูจะเอาเลือดหัวมึงออกเลย มา เอาไง ตายเป็นตาย เราตายกัน ทุกอย่างก็จบซะที ...

หนูทนไม่ไหวแล้ว ลำบากเพราะพี่คนเดียว ไม่รู้พี่นุชจะเกิดมาเพื่ออะไร ทำไมไม่ตายให้พ้นๆ ไปซะที มา ตายเป็นตาย แม่ แม่... ตีกันใหญ่แล้ว - พี่นุชเอาขวดปากแตกจะไปแทงพี่หลิว - ห้ะ - เพ็ญ ฉันฝากลูกด้วยนะ - เออๆๆ ไปๆๆ เร็วๆ ลูกเร็วๆ มาเดี๋ยว น้าทายาให้ลูก มานี่เลย มานี่ ปี พ.ศ.2534 ไก่จับโกย โลสองถึงโลครึ่ง อย่างละร้อยนะจ้ะ คืนนี้นะ อ้าว แล้วไก่เทศกาลสองพันตัว ให้ฉันส่งล่วงเลยหน้ามั้ย อ้าว ไม่นะ จ้ะๆ ของเจ๊นอมมีไก่เทศกาลหนึ่งพันตัวนะ มัดจำมาแล้วหนึ่งหมื่น

แล้วก็ของวันนี้ ไก่อีก 2 ร้อยตัวนะ ทั้งหมดก็เป็นหมื่น 2 พันจ้ะ เอานี่ คัดไก่ให้เจ๊เองนะ อย่าให้ผัวเธอมาคัดให้เจ๊ล่ะ แล้วขนาดน่ะ ให้มันเหมือนแบบเก่านะ ถ้าไม่เหมือนนะ ครึ่งหลังเจ๊ไม่จ่ายให้จริงๆ ด้วย เถอะน่าเจ๊ เดี๋ยวจัดการให้นะจ้ะ เดี๋ยวค่ำๆ ชัยเค้าจะกลับจากอ่างทอง แล้วเดี๋ยวฉันจะไปส่งให้จ้ะ อ้าว ไปอ่างทองเหรอ เมื่อกลางวันเหมือนเห็นที่ห้องอาหารในเมืองนะ เอ๊ะ ชัยวิ่งไปหาลูกเล้าตั้งแต่เมื่อวานนะจ้ะ เจ๊จำผิดคนหรือเปล่า เป็นไง กินข้าวหรือยัง อืมม ไก่มีปัญหาอะไรมั้ย เป็นอะไร หน้างออย่างกับส้นตีน ใครอยู่ด้วย มันจะมีความสุขได้ยังไงวะ หน้าอกไปโดนอะไรมา ไม่รู้ซักเรื่องจะได้มั้ย ที่กระดานข้างล่างอ่ะ ลูกค้าสั่งไก่เยอะเลยนะ ทีอย่างนี้ กูไม่เห็นรู้เรื่องกับมึงด้วยเลย เดี๋ยว มาคุยกันก่อน

เลิกเซ้าซี้ เลิกวุ่นวายซะทีได้มั้ย มึงมันเก่งเกินไป เสือกยุ่งวุ่นวายมากเกินไป มึงช่วยจำใส่หัวไว้ด้วยนะ ว่าทุกวันนี้ กูไม่เคยมีความสุขเลยที่อยู่กับมึง ชีวิตแม่งมีแต่ตกต่ำ ไม่มีศักดิ์ศรีอะไรเลย ทำไมเธอพูดจาแบบนี้ ทุกวันนี้ฉันก็ทำเพื่อลูก เพื่อครอบครัว ถ้าเธอไม่สบายใจอะไรเธอก็บอกฉัน เธออยากได้อะไร เธอก็บอกฉัน - ฉันยินดี-- - หยุดพร่ามเถอะ รำคาญฉิบหาย ฉันทำไก่หุงกับกะเพราเนื้อไว้ให้ กินข้าวเลยมั้ย เดี๋ยวฉันตักข้าวให้ ไม่อ่ะ ชัย เอาไว้เป็นทุนรับซื้อไก่ ส่วนตลาดสายอ่างทองฉันยกให้ เธอขายได้เท่าไหร่ ก็เอาไปเลย ไปบริหารจัดการเองก็แล้วกัน ได้ ฉันก็อยากพิสูจน์ตัวเองเหมือนกัน แล้วเย็นนี้กลับมากินข้าวบ้านนะ ฉันจะทำต้มแซ่บกับลาบไว้ให้ เจ๊ใหญ่ ยักอย่างเดียวเลย จ่ายเจ๊ใหญ่คนเดียว ขอโทษทีนะพี่ มันไม่ใช่ความผิดของชัยจ้ะ มันเป็นความผิดของฉันเองจ้ะ

พอดีว่ารถมันเสียนะจ้ะ จ้ะ ฉันก็เลยแก้ปัญหาให้ไม่ทันน่ะพี่ ขอโทษทีนะ เดี๋ยวฉันชดใช้ค่าเสียหายให้หมดเลยจ้ะ... จ้ะๆ...ขอบคุณมากนะพี่นะ จ้ะขอบคุณจ้ะ จ้ะสวัสดีจ้ะ โอ้โห อุตส่าห์ไว้ใจกันมาตั้งนาน ไว้ใจแล้วไว้ใจอีก ก็รู้ว่าผัวไม่ดี แล้วปล่อยให้ผัวทำทำไม เมื่อไหร่จะเลิกหลงผัวซะทีห้ะ เจ๊นอมอย่าเพิ่งโมโหนะ ตอนนี้ฉันเตรียมสำรองไว้ให้เจ๊แล้ว อ้าว แล้วฉันล่ะ ฉันรอมานานแล้วนะ ค่าเสียหายทั้งหมดเนี่ยเจ๊หลิวจะว่ายังไง ไหนว่ามาซิ จะรับผิดชอบยังไง ใจเย็นๆ จ้ะ ใจเย็นๆ ตอนนี้ยังมีไก่ที่ห้องเย็นของตลาดยิ่งเจริญเค้า เดี๋ยวฉันตัดแบ่งให้ จะได้แก้ปัญหากันไปก่อน ตอนนี้ฉันให้เด็กไปเอาอยู่ ส่วนที่เหลืออ่ะ เดี๋ยวฉันทะยอยให้นะ - แน่นะ - จ้ะ เจ๊ เจ๊ ไอ้ไหนมันโทรมาจากห้องเย็น - บอกว่าไก่เลือดไหลย้อนลงมาที่อกแดงเถือก เสียหมดเล - ห้ะ 2 หมื่นตัวเนี่ยนะ

...เอออ...มันบอกที่ห้องเย็นบอกว่า เพราะแช่ไก่ห้อยหัวลง ทำไมพวกแกทำกันแบบนั้น เออ...เออ... เฮียชัย...เออ... หมดตัว ช่วยฉันหน่อยนะ ฉันขอร้องล่ะ ไม่มีใครให้ฉันเลยจริงๆ หลิว 5 แสนนี่ 2 เดือนแล้วนะ ของเก่าไม่จ่าย มีหน้าจะเอาของใหม่เหรอ - แค่นี้ก่อนนะ ฉันยุ่ง - เดี๋ยวๆ บัวหลาย แต่คราวนี้ฉันไม่ได้เอาเยอะเลยนะ ฉันจะไปวางประกันศาล ถ้าฉันติดคุกไปฉันจะใช้หนี้พี่ได้ยังไง ขอโอกาส-- ฮัลโหล...ขอพูดกับผู้ใหญ่พรหมาหน่อยจ้ะ พี่โทรไปหาทุกคนที่รู้จักชัย เผื่อว่าจะมีใครรู้ว่าอยู่ไหน จนคนงานบอกว่าเห็นชัยครั้งสุดท้ายที่สวนอาหารกับผู้หญิงคนหนึ่ง พี่ตามไปเฝ้าหลายคืน แต่ไม่เจอ โอ๋ นอนนะลูกนะ โอ๋ๆ เอานอนลูกนอน ชัย...

หันหน้ามาคุยกันดีๆ ได้มั้ย... ฉันขอร้อง... ถ้าครอบครัวแตกแยก ลูกเราจะมีปัญหา... ถ้าไม่เห็นแก่ฉัน ก็ขอให้เห็นแก่ลูก... ฉันบกพร่องอะไรตรงไหน ฉันพร้อมที่จะแก้ไข อย่าร้องนะลูกนะ ฉันแค่กลับมาเอาของ ที่ทำทุกวันนี้ก็เพื่อลูก เพื่อครอบครัว ฉันทำผิดอะไร ฉันผิดอะไร อย่าไปไหนนะ...

ถ้าชาติหน้ามีจริง... กูไม่อยากมีเมียอย่างมึง ชัย ชัย เจ

มึงตอบมาเลย มึงจะบ้าหรือไงห้ะ ถ้ามึงฆ่าตัวตาย กูจะฆ่าลูกให้ตายตามมึงไปด้วย ก็ลองดูสิ เอาเลยยย มึงฆ่าเลยสิ เอาสิ - ฮัลโหล... - ฮัลโหล...ขอพูดกับเจ๊ใหญ่หน่อยครับ - โทรผิดแล้ว - เดี๋ยวครับ เดี๋ยว ใช่บ้านชัยหรือเปล่า ชัยเค้าไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมเป็นเพื่อนชัย อยากคุยกับเจ๊ใหญ่เมียของชัยหน่อย - เอ๊ะ ก็บอกแล้วว่า ชัยเค้าไม่ได้อยู่ที่นี่ - โธ่ ไม่ผิดหรอกครับ ก็เคยโทรหาชัยเบอร์นี้ประจำ แล้วมีธุระอะไรล่ะ เอออ...เคยซื้อขนมกับเจ๊ใหญ่อ่ะ ขนมเม็ดน่ะ เอออ...รู้ใช่มั้ย ตอนนี้ติดต่อเจ๊ใหญ่ไม่ได้เลย อยากให้ชัยมันช่วย ขอร้องล่ะ ไอ้ชัยมันรับปากแล้วทำแบบนี้ ผมซวยเลยนะ เงินเค้าก็ส่งมาให้แล้วด้วย ไม่เอาของไปให้ มันส่งคนมากระทืบผมแน่ๆ

มีค่าเสียเวลานะ พอจะหาให้ได้มั้ย ยาบ้า 5 พันเม็ดอาจหมายถึง อนาคตคนอีกหลายคนที่ต้องหมดไป ศาลได้พิจารณาแล้ว สมควรตัดสินจำเลยจำคุก 30 ปี จำเลยให้การสารภาพเป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ลดลงมา 1 ใน 4 คงเหลือจำคุก 20 ปี พ่อ นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่พี่ได้เห็นหน้าพ่อ หลังจากนั้นพี่ก็ถูกส่งมาที่เรือนจำหญิงเพราะยา ที่ชัยเอากลับมาซ่อนที่บ้านในวันนั้น ฉันชื่อ รุ่งทิวา เขียวสนั่น เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ 6 เรียกฉันสั้นๆว่า คุณรุ่ง พวกเธอเป็นผู้ต้องโทษ นั่นคือสาเหตุที่พวกเธอเข้ามาที่นี่ กฎข้อที่ 1 เจ้าหน้าที่ไม่มีความผิด กฎข้อที่ 2 ถ้าเจ้าหน้าที่มีความผิด ให้ย้อนกลับไปดูกฎข้อที่ 1 ฉันไม่ยอมให้ใครฝ่าฝืนกฎระเบียบที่นี่

ส่วนกฎข้ออื่นๆ อยู่ๆไปก็จะรู้เอง ใครมีคำถามมั้ย ดีมาก ไปได้ เดินไปๆ ไวๆ เป็นระเบียบด้วย เป็นระเบียบ เดือน มานี่พี่ เดี๋ยวฉันจัดการให้ สมจิตร ทองคุ้ม - แล้วชื่อเล่นล่ะ - ชื่อหลิวจ้ะ พี่เดือน พี่เดือน ผ้าห่มฉันหาย ทำเบิกใหม่ให้หน่อยสิ นี่ ของๆ ตัวยังไม่รู้จักรักษา จะรอรับแต่ของแจกฟรี นี่ หัดดิ้นรนขวนขวายหาเองซะบ้างสิ มาแบมือของอมืองอตีน เอื้ออาทรซะจนเคยตัว - โธ่พี่เดือน ไม่มีผ้าห่มแล้วจะนอนยังไง ยุงกัดตายห่า - แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน ห้ะ - โห พี่เดือนช่วยหน่อย - โหนี่ ไปหาเลยไป

เดี๋ยวถ้าฉันหาเจอนะ เดี๋ยวฉันจะบอกคุณรุ่งให้จัดการเธอ พี่ ที่นอนพี่อยู่นี่นะ โอ้ย ดับไฟ มองอะไร หรือจะเอา เก็บเดี๋ยวนี้นะ - ฝันไปเถอะ ยัยแม่ห้อง - ใช่ฝันไปเถอะ มึงอ่ะเป็นแม่ห้อง หน้าที่ของมึงสิ มึงอ่ะต้องเก็บขึ้นมา ทำไมเธอทำแบบนี้ห้ะ นี่ๆ หยุดๆๆๆ หยุดเดี๋ยวนี้นะ หยุดๆ อะไรกัน! ห้ะ...

ฉันเห็นพวกเธอแล้วฉันเสียดาย คนที่เค้าอยากเป็นคนดี อดมื้อกินมื้อ เก็บขยะ แต่นี่โอ้โห...อยู่ดีกินดี เช้ามามีคนหุงข้าวให้ กินแล้ว ชามมีคนล้างให้ ยังไม่สำนึก - คุณรุ่ง เอาไปทำโทษ ให้ออกไปถางหญ้า - หนูไม่ผิดนะคะ ชีวิตในคุกเต็มไปด้วยเรื่องซ้ำซาก แล้วก็ซ้ำซากอีกหลายเรื่อง นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น...

จากที่เคยคิดว่าทำใจยอมรับมันแล้ว กลับกลายเป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุดสำหรับพี่ โอ๊ยย...กูดูไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย น่ารำคาญชิ้บหาย - ไม่เคยเห็นใครเข้ามาแล้ว น่าสมเพชเท่าอีนี่มาก่อนเลย - ใช่ พจมานกำลังจะโดนหญิงใหญ่ล่ออยู่ด้วย อาการนี้นะ กูว่าอีนี่จั่วติดแหงเลยว่ะ - จั่วติดอะไรพี่ - จั่วติดพ่อมึงมั้ง ก็ติดเอดส์สิวะ ป๊าดดด...

นญ.ดารณี...นญ.ธิดา...นญ.คำผกา เยี่ยมญาติด้วย เฮ้ย พี่หลิว พี่หลิว พี่หลิว เฮ้ย อย่าทำแบบนี้เลยนะพี่ ตอนที่พาไปอาบน้ำ แกก็เพ้อไม่หยุด พูดอะไรแปลกๆ ฉันชักเป็นห่วงแล้ว - เราคงต้องคอยช่วยกันดูมันหน่อย - ก่อนเข้ากองงานคงไม่ยากหรอก - แต่ตอนเราไปแล้ว พี่เค้าอยู่คนเดียวล่ะ - นั่นน่ะสิ จริงๆ ฉันก็นึกอยู่เหมือนกัน ผอมแห้งดำ ทั้งไข้ทั้งอ้วก อ้อย มันพูดไม่ผิดหรอก ไอ้โรคเนี้ย แปลก ถ้าไม่รู้ว่าเป็นก็อยู่ได้นาน พอรู้ปุ๊ป พักเดียว เดี๋ยวก็ไป ชิงไปซะก่อนดีกว่า จะได้ไม่ทรมาน แกจำอีปูที่มันโง่ๆ บ้าๆ ได้มั้ย ไม่ หลิวมันยังทำใจกับบ้านใหม่ไม่ได้มากกว่า

- ฉันว่าไม่ถึงขั้นนั้นหรอก - ไม่รู้สิ คนเราพอมืดแปดด้าน มันก็ทำอะไรโง่ๆ ได้เหมือนกัน ลูกเอ๊ย... มนุษย์ทุกคนในโลกนี้ ไม่มีใครไม่เคยทำความผิดมาก่อน แต่ทำผิดแล้วยอมรับซะ คิดเสียว่าเป็นวิบากกรรมของเรา สร้างปัญหามาแล้วยังไม่พอ ยังมาสร้างภาระให้คนในนี้อีก อดีต จะเป็นยังไงก็ช่าง แต่ปัจจุบัน แม่ขอให้ลูกเป็นคนดีที่สุด ถ้าทำผิดยอมรับว่าผิด แก้ไขแล้วปรับปรุง สังคมภายนอกยังให้โอกาส และให้อภัยลูกๆของแม่ทุกคนเสมอ แม่น้อย หนูขอโทษ ทุกคนเคยทำผิดพลาด ที่แม่ต้องดุด่าว่ากล่าว ก็เพื่อให้ ลูกๆทุกคนไปในทางที่ถูก ไม่มีแม่คนไหนไม่รักลูกหรอก หลิวมีลูกใช่มั้ย หลิวรักลูก หลิวก็ต้องอยู่เพื่อลูก แม่ว่า อย่ากังวลกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง แต่ให้มีสติอยู่กับปัจจุบัน ค่ะ ดีใจด้วยนะพี่ ไหนขอดูหน่อย (ไม่ติดเชื้อ HIV)

- เห็นมั้ย แบบนี้ต้องประกาศให้โลกรู้ว่าข้าตายยาก - ไม่เอาน่าเดือน... นี่พวกเรา พี่หลิวไม่ได้เป็นเอดส์ ไม่ได้เป็นเอดส์ จริง นี่ๆ ดูๆ เฮ้ยจริงด้วย ไม่ได้เป็นเอดส์น่ะ - เดือน... - ฮึ...

- เออ...ทำไมดูเธอมีความสุข ไม่ทุกข์ ไม่เครียดเลยล่ะ - ก็ทำงานไงพี่... ทำให้เยอะเข้าไว้ อย่าหยุด ทำจนไม่มีเวลาจะคิดอะไร แค่พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกปีนึงแล้ว... ที่จริงยังมีอีกหลายอย่างนะที่ฉันอยากจะทำที่นี่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะฝึกได้ดีแค่ไหน - อีกไม่ถึง 2 ปี ฉันก็พ้นโทษแล้วนะ - จริงเหรอ - ดีใจด้วยนะ...ขอบใจนะที่แนะ - ฟรี ไม่คิดตังค์หรอก...

แต่ในคุกเนี่ย นอกจากของที่หลวง ให้แล้ว ของฟรีมันหาไม่ง่ายนะพี่ ผู้หญิงเรา แค่ไม่มีผ้าอนามัยก็เดือดร้อนแล้ว... แต่ถ้าเย็บจักรเป็น เงินปันผลก็เยอะขึ้น คนข้างนอกก็ไม่เดือดร้อน ทำไมเธอถึงดีกับพี่ขนาดนี้ ไม่รู้สิพี่... บางที...มันคงทำให้ฉันรู้สึกเหมือนคนปกติอีกครั้ง คนที่ไม่ได้ใช้คำนำหน้าว่า น.ญ. นญ.ธิดา...นญ.คําผกา...นญ.สมจิตร เยี่ยมญาติด้วยค่ะ น.-ส.-สม-จิตร น้าเพ็ญ...

หลิว...เป็นยังไงบ้างลูก น้า...หนูขอโทษนะน้า - หนูขอโทษ - ช่างมันเถอะ...ทำใจแล้วเริ่มต้นใหม่ หลิว... น้าเป็นห่วงเอ็งนะลูก...เอ็งต้องสู้นะ... น้ำฝนเป็นยังไงบ้างจ้ะ - ร้องจะตามมา ทีแรกน้า-- - อย่าให้มานะ น้า อย่าให้มาที่นี่นะน้า ฝนน่ะมันโตแล้วนะ...รู้เรื่องเยอะแล้ว เล่นซน...แต่ก็ขี้อายเหมือนพ่อมัน ชัยมาหาลูกบ้างมั้ย ก็แล้วแต่อารมณ์มันน่ะ มามันก็มามือเปล่า แต่ก็ช่างมันเถอะ ถึงจะลำบากแค่ไหน น้าก็เลี้ยงได้ น้าเพ็ญ...

ถ้าฉันมีเงิน ฉันจะใช้คืนให้น้านะ... ฉันสัญญา หลิว...ทำไมพูดหยั่งงั้นล่ะลูก หนู-- หนูไม่ไหว หลิว เก็บเอาไว้ดูนะลูก เดี๋ยวน้า จะฝากเจ้าหน้าที่เอาไว้ให้ เอ็งจะได้มีกำลังใจออกไปหาลูก ถ้าน้าติดแทนเอ็งได้ น้าจะติดแทนเอ็ง หลังน้ำท่วมใหญ่ปี 38 แม่น้อยก็เปลี่ยนห้องเก็บของที่ทั้งรกและเหม็นอับ เป็นชมรมนักเขียนที่เต็มไปด้วยความคึกคัก ลูกๆ ฟังทางนี้หน่อย เรากำลังจะเปิดชมรมนักเขียน ใครที่มีความสามารถในการเขียน แม่อยากให้เขียนเรื่องส่งเข้ามา ชื่อเรื่อง ชื่อเรื่อง คือใจความของหนังสือที่สั้นที่สุดนะคะ นักเรียนเปิดหนังสือ หน้า 25 ค่ะ แล้วพี่ก็เริ่มหัดเขียน พอกลางปี พี่ก็เริ่มเขียนบทความได้เป็นรูปเป็นร่าง แล้วพี่ก็มีผลงานเป็นของตัวเอง ดูซิมีโครงการมาใหม่ด้วยนะ ของพระเทพฯ สมัครสิ สำนึก เสร็จแล้ว เฮ้ยหญิง ฉันว่าลายมือแกนี่ สวยดีว่ะ

ทำให้สำนึกอาชญากรแผ่นดินของ พี่หลิวดูเด่นที่สุดในห้องเลยอ่ะ ลายมือสวยมากหญิง ขอบใจมากนะ ก็ได้แค่เขียนสวยแหละ อยากเขียนเก่งอย่างพี่มากกว่า ไม่เก่งหรอกจ้ะ แค่ตั้งใจ โอ้โห คมมากพี่ ไปขึ้นนอนกันเถอะ วันสองวันนี้ หญิงต้องรีบนอนหน่อย - เดี๋ยววันงานหน้าโทรมไม่สวย - ไม่สวย หนูเจอมันในถังขยะ - ช่วยทำทะเบียนให้หน่อยนะคะ - ค่ะ แม่น้อย...

ลูกทำให้แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก สมเด็จพระเทพฯอ่านแล้วทรงโปรด แม่ดีใจและปลื้มใจเป็นที่สุด หนูตื่นเต้นจนพูดอะไรไม่ออกเลย ขอบคุณแม่มากที่กรุณา หนูไม่เคยคิดเลยว่าหนูจะเขียนได้ ถ้าแม่ไม่ชี้ทางและให้โอกาสหนู ก็เพราะตัวลูกเองแหละ คนเราถ้ามีความเพียรแล้ว ทำอะไรก็จะสำเร็จได้ด้วยตัวเองทั้งนั้น ลูกทำดีแล้ว ตั้งใจทำต่อไป ขอบคุณแม่น้อยมาก อ่ะ พี่ ของรางวัลแห่งสำหรับความสำเร็จ ของนักเขียนคนใหม่ เงินเย็บจักรของหนูทั้งเดือนเลยนะพี่ เปิดสิ พี่...

- อย่าหยุดเขียนนะ - จ้ะ หลักกฎหมายเอกชน ดับไฟ จะเป็นเพราะเพื่อลูก เพื่อพ่อ หรือเพราะพี่เริ่มเห็นคุณค่าในชีวิตก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะเพราะอะไร สิ่งนั้นก็จุดไฟของพี่ขึ้นมาให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม และยังมีอีกหนึ่งความจริงที่เราปฏิเสธมันไม่ได้ เวลาในคุกมันผ่านไปช้ามาก คนเราจะทำเกือบทุกอย่างแหละ เพื่อให้ความคิดไม่ว่างเกินไป พี่ขอบคุณเดือนมากนะ ที่ช่วยเป็นกำลังใจให้พี่ พี่อย่าเศร้าสิ หนูออกนะไม่ใช่หนูเข้า ไปเจอกันข้างนอก โชคดีนะ บางทีพี่ก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน ที่เดือนไม่อยู่ แต่ยังไงพี่ ก็ต้องคอยเตือนตัวเอง ไม่ว่าความสุข หรือความทุกข์ มันเข้ามา แล้วมันก็จากไป ใครเหรอะคะ นักโทษชั้นเยี่ยมคนนึง มีอะไรพิเศษหรือเปล่าคะ พิเศษสำหรับพี่ทุกคนแหละ ไม่ใช่ทุกคนที่อยู่ในนี้อยากทำผิด บางทีเค้าแค่หมดหนทางที่จะสู้ และบางทีสังคมก็ผลักเค้าเข้าไปอยู่ในมุมอับ ส่วนเราอยู่ที่นี่เพื่อทำให้ สถานการณ์ที่เลวร้ายไม่แย่เกินไป เพื่อช่วยส่งคนที่บาดเจ็บ ทางใจให้ข้ามแม่น้ำแห่งความหวาดกลัว

จนถึงจุดที่เห็นความหวังได้ลางๆ แล้วก็หยุดเรือ ปล่อยเค้ากลับลงไปในน้ำ ให้พวกเค้าว่ายเอง แต่ไม่รู้จะมีซักกี่คนที่ว่ายไปถึงฝั่ง แม่หลิว แม่หลิว ใบชมพู อย่านะ ใบชมพู ทำหยั่งงี้แล้วมันได้อะไรขึ้นมา มีงอย่าทำอะไรบ้าๆ นะเว้ยใบ ออกไป ออกไป พูดไม่รู้เรื่องเว้ยเฮ้ย! งั้นมึงก็ไปตายที่อื่น อย่าเสือกมาตายตรงนี้ ที่กูอาบน้ำด้วยอีห่า - เฮ้ย มีเรื่องอะไรกัน - ไม่รู้! เดี๋ยวเดียวก็ฉีกเสื้อมาผูกคอแล้ว ใบ!...ใจเย็นๆนะ!...ใครทำอะไรเธอ อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันไม่มีอะไรจะคุยแล้ว ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่ เฮ้ยย ใบ อย่า อ้อยทำเธอใช่มั้ย บอกคุณมา เดี๋ยวคุณจัดการให้ ความไม่ยุติธรรมทำฉันต่างหาก รับสารภาพได้ลดมาตั้ง 8 ปี อยู่ดีๆ มาเอาอภัยคืน

ฉันไม่มีทางเลือกเลย มีสิใบ เธออย่าทำอย่างนี้นะ ใจเย็นๆ เดี๋ยวฉันจะเป็นคนเขียนคำร้องให้เธอเอง ถ้าจะตายอ่ะ ก็ขอให้ใบคำร้องตกไปก่อนแล้วกัน ขอให้เชื่อนะ ว่าความยุติธรรมและความดียังมีอยู่จริง - ใช่จริงๆ ใช่มั้ยพวกเรา - ช-ชะ ใช่ ใจเย็นๆนะ ค่อยๆวางเชือกลง ฉันขอร้อง จากนั้นใบชมพูก็ได้รับความเมตตา จากศาลคืนอภัยโทษ ส่วนอ้อยก็เลิกเป็นอันธพาลแลกกับที่ พี่เขียนฎีกาขอคำร้องให้ วันหนึ่งพี่ได้รับจดหมายจากลูก พี่ถึงรู้ว่า แม่น้อยได้ส่งบทความเรื่องสำนึกอาชญากรแผ่นดิน ไปให้น้าเพ็ญ แม่คะ หนูรักและคิดถึงแม่มาก ทุกคนสบายดีนะคะ ตั้งแต่ครั้งหนูอ่านที่แม่เขียน บทความถวายพระเทพฯให้ตาฟัง ตารับรู้นะคะ น้ำตาแกไหล หนูอยากบอกว่า หนูขอบคุณแม่ที่ให้ชีวิตหนู เลี้ยงดูหนู คอยส่งหนูเรียน หนูกำลังจะรับปริญญาค่ะแม่ ไม่ว่าใครจะมองแม่ด้วยสายตายังไง หนูรอวันที่จะได้อยู่กับแม่

รักแม่ที่สุด น้ำฝน แล้วในที่สุดวันแห่งความหวังของพี่ก็มาถึง จำไว้นะว่าความหวังจะพาเราไปเจอกับทางออกของชีวิต ดูอย่างต้นไม้ต้นนั้นสิ มีรอยปูนแตกนิดเดียว เค้าก็พยายามที่จะขึ้นมาให้ได้ ทั้งๆที่ไม่มีดิน ไม่มีอะไรให้เค้าเลย อยากมีชีวิต เค้าก็พยายามที่จะแผ่กิ่งก้านสาขา เพื่อให้ชีวิตเจริญงอกงามขึ้นมา หนูอยากขอบคุณพี่มากเลยนะคะ พี่สอนให้หนูรู้จักการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า จากคนที่ไม่เคยมีค่าอะไรเลย จากคนที่เคยทิ้งชีวิต กลับมาได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง ถ้าน้ำฝนเค้ารู้ เค้าคงภูมิใจนะคะ ที่มีแม่อย่างพี่ เผื่อพี่จะอยากเห็นนะคะ - เกรด 3.2 เก่งมากๆ - เก่งเหมือนพี่นั่นแหละคะ และหนูก็จะรอวันแห่งความหวังนั้นมาถึงนะคะ ท่านคะ หนูมาลาแม่น้อย หนูกลับวันนี้ค่ะ ออกไปเป็นคนดีนะลูก แล้วอย่ากลับมาอีกล่ะ - โชคดีนะคะพี่หลิว โชคดีนะคะ - ขอบคุณนะคะ โชคดีนะคะพี่หลิว ฉันปรับเปลี่ยนพฤติกรรมได้แน่นอน

ฉันพร้อมแล้วที่จะออกไป ทำอะไรเพื่อสังคมได้ นี่คือสิ่งล้ำค่าที่ได้จากในนี้ โดยที่ไม่มีใครคิดใครฝัน ว่าคุกจะสอนให้ฉันเป็นได้ขนาดนี้