Speaker A
Moi drodzy uczniowie, dzisiaj pierwsza część streszczenia lalki. Ile będzie części? Przypuszczam, że koło sześciu, siedmiu, bo przecież to dość obszerne, dwutomowe dzieło.
Pierwsza część streszczenia „Lalki” Bolesława Prusa, omawiająca głównych bohaterów i nietypową narrację powieści.
Ask about this video. Answers come from its transcript only — with the timestamp, so you can check them.
Generated from the transcript and can be wrong — check the timestamp.
Key Takeaways
- „Lalka” ma złożoną, nieliniową strukturę narracyjną z wieloma perspektywami.
- Stanisław Wokulski to postać z burzliwą przeszłością, łącząca wątki polityczne i społeczne.
- Ignacy Rzecki jako narrator wprowadza motyw Theatrum Mundi i bonapartyzm.
- Autor stosuje mowę ezopową, by ukryć wątki polityczne, np. powstanie styczniowe.
- Relacje między bohaterami i ich losy są kluczowe dla zrozumienia fabuły.
What the video covers
- Wprowadzenie do struktury i nietypowej chronologii powieści „Lalka”.
- Omówienie głównego bohatera, Stanisława Wokulskiego, jego przeszłości i losów.
- Przedstawienie Ignacego Rzeckiego, jego roli narratora i bonapartystycznych przekonań.
- Wyjaśnienie motywu Theatrum Mundi oraz jego znaczenia w kontekście powieści.
- Opis relacji między bohaterami i ich roli w sklepie Jana Mincla.
- Analiza politycznych i społecznych aspektów ukazanych w powieści.
- Zwrócenie uwagi na mowę ezopową i sposób ukrywania powstania styczniowego.
- Przedstawienie powrotu Wokulskiego do Warszawy i jego nowej pozycji majątkowej.
- Zainteresowanie Wokulskiego rodziną Łęckich i ich znaczeniem dla fabuły.
- Podkreślenie różnych perspektyw narracyjnych i powracających motywów w książce.
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
Streszczenie przygotuję tak, żeby było dość szczegółowe, jednak zanim do niego przejdę, zwrócę waszą uwagę na to, że Prus napisał utwór dość nietypowy jak na tamte czasy.
Speaker A
Między innymi zaburzona jest nim chronologia, co to znaczy? To znaczy, że nie wszystkie wydarzenia będą działy się po kolei.
Speaker A
O niektórych będziemy dowiadywać się z opóźnieniem, do niektórych będziemy wracać, co więcej autor zastosował tutaj mowę pozornie zależną.
Speaker A
Dzięki temu będziemy mieć spojrzenie na różne sytuacje z różnej perspektywy, to znaczy, że różni bohaterowie będą wypowiadali się na temat tych samych sytuacji, oznacza to, że o niektórych rzeczach będę mówiła kilka razy i nie jest to błąd, tylko chcę jak najbardziej oddać to, w jaki sposób ta książka została napisana.
Speaker A
Tyle tytułem wstępu do dzieła.
Speaker A
Rozdział pierwszy.
Speaker A
Mamy rok 1878 i lalka rozpoczyna się od ploteczek, to znaczy, że trzech panów dyskutuje sobie przy kuferku piwa.
Speaker A
Rozmawiają o bieżących wydarzeniach, między innymi plotkują na temat Wokulskiego.
Speaker A
Wokulskiego zapamiętujemy, to nasz główny bohater.
Speaker A
Mamy tutaj radcę Węgrowicza, ajenta handlowego Szprota i fabrykanta powozów Deklewskiego.
Speaker A
Wiedzą, że od jakiegoś czasu Wokulskiego nie ma w mieście, ale chcieliby poznać jak najwięcej szczegółów.
Speaker A
Najwięcej do powiedzenia ma radca Węgrowicz i mówi między innymi, że Wokulski jest wariatem.
Speaker A
Przybliża nam jego osobę.
Speaker A
Mówi, dlaczego uważa go za wariata.
Speaker A
Mówi, że poznał go wtedy, gdy Wokulski pracował jeszcze jako subiekt u Hopfera.
Speaker A
Jako sprzedawca.
Speaker A
W dawnych czasach, jednak nie był typowym sprzedawcą, bo zachciało mu się edukacji.
Speaker A
Co nie było typowe dla takich ludzi.
Speaker A
Zaczął uczęszczać do szkoły przygotowawczej, wolne chwile poświęcał czytaniu książek.
Speaker A
Aż w końcu dostał się do szkoły głównej, dzisiejszego uniwersytetu.
Speaker A
Po roku nauki zrezygnował, ponieważ zaangażował się politycznie i wziął udział w powstaniu styczniowym.
Speaker A
Tutaj uważajcie, oczywiście w czasie, kiedy Prus pisze książkę, nie może nazwać rzeczy po imieniu.
Speaker A
I powstanie styczniowe w ogóle nie może się pojawić.
Speaker A
Autor posługuje się tak zwaną mową ezopową, mówi o tym, że Wokulski naważył piwa, które teraz wszyscy piją.
Speaker A
My wiemy, że chodzi o powstanie styczniowe.
Speaker A
Jak uczestnik powstania został zesłany na Syberię, gdzieś w okolice Irkucka i tam spędził wiele lat.
Speaker A
Po powrocie próbował jeszcze się uczyć, ale okazało się, że z czegoś musi też żyć i chcąc nie chcąc przy wsparciu Rzeckiego zatrudnił się u Mincla, u Jana Mincla.
Speaker A
Czyli znowu został subiektem wbrew sobie.
Speaker A
Ale taka była potrzeba.
Speaker A
Radca zdradza też, że po śmierci Jana Mincla Wokulski ożenił się z wdową po nim, czyli z bogatą kobietą.
Speaker A
Dzięki której zyskał majątek.
Speaker A
Gdy Małgorzata po czterech latach umarła, z jakiegoś powodu Wokulski zabrał wszystkie pieniądze i wyjechał.
Speaker A
Wyjechał na wojnę.
Speaker A
I właściwie tyle od tego pana się dowiadujemy.
Speaker A
Czyli mamy już jakiś obraz Wokulskiego, ale jeszcze wiemy o nim niewiele.
Speaker A
W rozdziale drugim poznajemy Ignacego Rzeckiego.
Speaker A
To też będzie ważny bohater.
Speaker A
Autor oddaje mu wiele rozdziałów książki, w tych rozdziałach Rzecki jest narratorem, bo pisze swój pamiętnik.
Speaker A
Tak zwany pamiętnik starego subiekta.
Speaker A
Dlaczego starego, no ma 40 lat, ale w tamtych czasach to już taki, wiecie, poważny wiek.
Speaker A
O Rzeckim wiemy, że jest bonapartystą, czyli wielbicielem Napoleona, a właściwie rodziny Bonapartych.
Speaker A
Wierzy w to, że któregoś dnia rodzina ta przyczyni się do wyzwolenia Polski.
Speaker A
Jest też starym kawalerem, od 25 lat mieszka i pracuje w tym samym miejscu.
Speaker A
Czyli jest bardzo związany ze swoim miejscem.
Speaker A
Wiemy też, że jest lojalnym pracownikiem i przyjacielem Wokulskiego.
Speaker A
To on załatwił mu wcześniej posadę u Mincla, a teraz dla Wokulskiego pracuje.
Speaker A
I tak jak powiedziałam, pisze pamiętnik.
Speaker A
Już z rozmowy trzech poprzednich mężczyzn wiemy, że Wokulskiego nie ma w kraju.
Speaker A
To znaczy, że jego sklepem ktoś się opiekuje.
Speaker A
I właśnie takim, powiedzmy, gospodarzem jest Rzecki, to on dba o zaopatrzenie.
Speaker A
O to, by inni subiekci pracowali zgodnie z oczekiwaniami i dba o dobro klientów.
Speaker A
Ma też taką swoją fanaberię, bardzo lubi po pracy siadać w oknie sklepu.
Speaker A
W oknie wystawowym, bo uważa, że okno wiele o takim sklepie mówi.
Speaker A
I siada i przygląda się zabawkom, które tam umieszcza.
Speaker A
Fanaberia polega na tym, że on często te zabawki nakręca i obserwuje.
Speaker A
Dlaczego o tym mówię, ponieważ ten motyw, ten temat pojawia się dwukrotnie.
Speaker A
Teraz w rozdziale drugim i pod koniec książki o tym przypomnę.
Speaker A
To tak zwany motyw Theatrum Mundi, motyw teatru świata, czyli taka myśl, że człowiek to tylko kukiełka w rękach czegoś większego, w rękach Boga.
Speaker A
Ale, że tak naprawdę od człowieka niewiele zależy, że cokolwiek by zrobił, wydaje mu się, że robi coś ważnego.
Speaker A
Tak jak wydaje się tym zabawkom, że są takie ważne, akrobatom, którzy tańczą i tak dalej.
Speaker A
Ale tak naprawdę nic od nich nie zależy.
Speaker A
Motyw Theatrum Mundi zapamiętujemy.
Speaker A
Rozdział trzeci to właśnie pamiętnik starego subiekta, czyli poznamy świat z jego perspektywy.
Speaker A
Umówmy się, że w tym streszczeniu rozdziały, które są pamiętnikiem.
Speaker A
Będą oznaczone właśnie obrazkiem, ikonką Rzeckiego w lewym górnym rogu.
Speaker A
Z tego pamiętnika dowiadujemy się czegoś o przeszłości Rzeckiego.
Speaker A
O tym, że wychowywał go ojciec wraz z ciotką, mieszkali razem z ciotką.
Speaker A
Ojciec, co nie zaskakujące, był fanatykiem bonapartyzmu.
Speaker A
Do tego stopnia wierzył w moment, w to, że kiedyś wydarzy się coś ważnego, że trzeba być gotowym na zryw, na walkę o niepodległość.
Speaker A
Że nocami i dniami musztrował małego Ignacego, by zawsze był gotów iść walczyć.
Speaker A
Rzecki przyjaźnił się z panem Domańskim i z panem Raczkiem, którzy często bywali w jego domu.
Speaker A
I wszyscy trzej dużo czasu w dyskusjach poświęcali Bonapartem.
Speaker A
Ważne, że w tym pamiętniku oczywiście cofamy się do przeszłości, bo Rzecki wspomina swoje dzieciństwo.
Speaker A
Wspomina też, że w 1840 roku zmarł jego ojciec i wtedy też ciotka wyszła za mąż za pana Raczka.
Speaker A
Razem stali się opiekunami prawnymi Rzeckiego i wspólnie z nim podjęli decyzję, że zostanie subiektem u Jana Mincla.
Speaker A
Sklep Jana Mincla to ten sam, który Wokulski przejął po ślubie z wdową po Janie Minclu.
Speaker A
Jan Mincl miał dwóch synów, Jana i Franca.
Speaker A
Oni pracowali u jego sklepie jako subiekci, a trzecim subiektem był August Katz.
Speaker A
I oczywiście czwartym nasz Ignacy Rzecki.
Speaker A
Po śmierci Mincla sklep został podzielony pomiędzy Jana i Franca.
Speaker A
W 1850 Jan poślubił Małgorzatę.
Speaker A
Jakiś czas później umarło mu się i tą samą Małgorzatę poślubił Stanisław Wokulski.
Speaker A
O czym już dowiedzieliśmy się w pierwszym rozdziale.
Speaker A
To jest właśnie Małgorzata Minclowa, która później umiera i zostawia Wokulskiemu spadek.
Speaker A
W ten sposób Wokulski przejmuje część sklepu Mincla i ma pieniądze.
Speaker A
Tak jak powiedziałam, to niby to samo, ale jednak z innej perspektywy.
Speaker A
Na koniec jeszcze cytat z tego pamiętnika: Staś pisze mi, że nie będzie wojny, ponieważ nie był nigdy fanfaronem, więc chyba musi być bardzo wtajemniczony w politykę, a w takim razie siedzi w Bułgarii nie przez miłość dla handlu.
Speaker A
Pokazuje to, że Rzeckiemu w głowie właściwie tylko polityka.
Speaker A
W rozdziale czwartym wracamy do czasu akcji.
Speaker A
Mamy znowu 78 rok.
Speaker A
I uwaga, ku zaskoczeniu wszystkich, Wokulski nagle wraca do Warszawy i zjawia się u Rzeckiego.
Speaker A
Informuje go, że chociaż wyjechał z 30 000 rubli w kieszeni, to wraca z 250 000 rubli.
Speaker A
Zysk ogromny, staje się, można powiedzieć, bogaczem.
Speaker A
Rzecki nie rozumie, jaki może być cel.
Speaker A
Dla niego cel mógł być tylko polityczny, jeżeli przy okazji miałby się coś zadziać związanego z wojną, gdzieś tam z Polską, to miałoby to sens.
Speaker A
Ale zarabianie dla zarabiania nie mieści się w jego pojmowaniu rzeczywistości.
Speaker A
Dość szybko Wokulski zaczyna wypytywać Rzeckiego o dłużników w swoim sklepie.
Speaker A
Każe sobie podać księgę dłużników i tam odnajduje nazwisko Łęckich.
Speaker A
Oni go interesują.
Speaker A
Interesuje go zarówno Tomasz Łęcki, jak i jego córka Izabela Łęcka.
Speaker A
Dopytuje o nich.
Speaker A
W czasie, gdy Wokulski skupia się na tym, co dzieje się u tych państwa, Rzecki myśli ciągle o Napoleonie i jest cały czas przekonany, że Stasio również myśli o tym.
Speaker A
Nie przychodzi mu do głowy, że jego myśli może zajmować kobieta.
Speaker A
I na tym etapie my jako czytelnicy podejrzewamy już, że tego Stanisława coś z Izabelą łączy.
Speaker A
W rozdziale piątym.
Speaker A
Przybliżona nam zostaje właśnie rodzina Łęckich.
Speaker A
Między innymi dowiadujemy się, że jest to rodzina arystokratyczna, z takimi tradycjami, bardzo dumna z tego, że należą do arystokracji.
Speaker A
Jednak aktualnie niekoniecznie im się powodzi, są na skraju bankructwa.
Speaker A
Tomasz Łęcki, czyli głowa rodziny, dużo gra w karty, zbliża się z mieszczaństwem.
Speaker A
Wiemy też, że posag, czyli to, w co powinien ojciec wyposażyć pannę młodą, jest zagrożony i Izabela niekoniecznie będzie mogła wyjść za mąż bogato.
Speaker A
Izabela Łęcka.
Speaker A
Bardzo ważna postać w literaturze, to piękna, dumna, ale też naiwna kobieta.
Speaker A
Żyje pod kloszem.
Speaker A
Co znaczy, że nie doświadcza żadnych problemów, jej zachcianki są spełniane, mówi się, że w jej życiu ciągle trwa wiosna.
Speaker A
I życie to ciągła zabawa, nie ma w nim miejsca na pracę.
Speaker A
Pracę uważa za coś najbardziej przykrego.
Speaker A
A wręcz uważa ją za kary, za grzechy.
Speaker A
Małżeństwo to przykra konieczność, nasłuchała się o tym, że w małżeństwie nie ma mowy o miłości.
Speaker A
Małżeństwo to tak naprawdę transakcja.
Speaker A
I oczywiście tak jak ojciec jest przekonana o wyższości arystokracji, dzięki temu, że korzysta z usług, na przykład krawcowej.
Speaker A
To ją tym uszczęśliwia.
Speaker A
Ma też takie pewne dziwactwo.
Speaker A
Kiedyś w galerii sztuki zobaczyła posąg Apolina.
Speaker A
Zakochała się w nim, kopię tego posągu sprawiła sobie do domu i od tej pory obcałowywała ten posąg, dotykała.
Speaker A
Stał się takim ucieleśnieniem jej pragnień, gdy patrzyła na niego.
Speaker A
Widziała w nim wszystkich mężczyzn, którzy aktualnie się jej podobali.
Speaker A
Przez to też żaden realny mężczyzna nie bardzo mógł się do niej zbliżyć.
Speaker A
Powiedziano jest, że gdy rozmyślała o tym Apolinie, o tych, o tym pięknie, Izabela bardzo lubiła rozmyślać o tym Apolinie.
Speaker A
I w takiej chwili, gdy była zamyślona, skupiona na myślach o Apolinie, była w teatrze, zobaczył ją Wokulski i było to już rok wcześniej.
Speaker A
Czyli było to przed jego wyjazdem do Bułgarii.
Speaker A
I to jedno zdanie zdradza nam, że Wokulskiego trafiła wtedy strzała Amora.
Speaker A
Ale na razie tyle na ten temat.
Speaker A
Do Izabeli przychodzi hrabina Karolowa.
Speaker A
Jest to siostra Tomasza Łęckiego, czyli ciotka Izabeli.
Speaker A
I instruuje ją, poucza ją, że powinna bogato wyjść za mąż.
Speaker A
Na przykład za Barona Dalskiego, ale do wyboru daje też marszałka, dwóch starszych panów i mówi, że powinna to zrobić dla dobra ojca, dla dobra rodziny.
Speaker A
Po prostu taka jest rola kobiety.
Speaker A
Informuje ją też, że ktoś wykupił długi ojca i podejrzewa, że jest to Baronowa Krzeszowska.
Speaker A
Te postacie się tutaj pojawiają na z boku, bo one gdzieś tam jeszcze do nas wrócą i będą całkiem ważne.
Speaker A
Informuje ją także, że kamienica i własność Łęckich zostanie zlicytowana, co znaczy, że ojciec naprawdę nie ma pieniędzy.
Speaker A
A na koniec, gdy Izabela proponuje, że sprzeda swoje srebra rodowe, hrabina mówi, że szkoda stracić srebra.
Speaker A
Lepiej jednak wydać się za mąż.
Speaker A
Czyli lepiej sprzedać siebie.
Speaker A
Te mądrości ciotki Izabeli powinny sprawić, że powinniśmy być dla Łęckiej dość wyrozumiali.
Speaker A
Tak zostaje wychowana, do tego jest kobieta.
Speaker A
Taka jest jej rola w społeczeństwie.
Speaker A
I rozdział szósty.
Speaker A
Izabela zaczytuje się w książce, ale jednocześnie nie może się skupić, bo jej myśli krążą wokół kwesty Wielkanocnej i wokół tego, w co miałaby się na nią ubrać.
Speaker A
Kwesta Wielkanocna, co to jest?
Speaker A
To jest działanie dobroczynne w kościele.
Speaker A
Zbieranie pieniędzy na rzecz biednych.
Speaker A
Bo oczywiście rolą arystokracji jest pomaganie biednym, ale robią to tak naprawdę bardziej chyba dla siebie i dla zajęcia czasu, ale także dla spełniania dobrych uczynków, niż dla samych tych biednych.
Speaker A
Kwesta Wielkanocna jest dużym wydarzeniem.
Speaker A
Izabela oczekuje, że zostanie do niej zaangażowana przez właśnie ciotkę Karolową.
Speaker A
Przychodzi do niej Florentyna.
Speaker A
Florentyna to kuzynka Izabeli.
Speaker A
Razem mieszkają, kobieta ubrana na czarno i przynosi jej oczekiwany list.
Speaker A
Okazuje się, że pisze w nim rzeczywiście ciotka, ale nie wspomina o kweście, mówi tylko o tym, że gotowa jest wykupić czy wziąć w zastaw srebra Izabeli za 3000 guldenów.
Speaker A
Przy okazji informuje ją, że niejaki Wokulski, czyli ten, którego już poznaliśmy, dał jej 1000 guldenów na ochronkę, czyli na tą jej działalność charytatywną.
Speaker A
I tu Wokulski się nam pojawia po raz kolejny.
Speaker A
Do zasmuconej czy takiej zamyślonej Łęckiej przychodzi ojciec i zaczynają pocieszać.
Speaker A
Mówi jej, że żeby nie martwiła się, że te problemy, o których słyszy, jakieś długi, to wszystko jest takie wydumane, bo teraz przychodzi ratunek, przychodzi Wokulski.
Speaker A
Jest to energiczny młody mężczyzna, który ma chęć do działania.
Speaker A
I razem z nim Tomasz Łęcki postanawia założyć spółkę.
Speaker A
Czy wejść w spółkę.
Speaker A
Mówi jednak, że Wokulski to taki człowiek, który, no, jest prosty.
Speaker A
Nie umie kombinować.
Speaker A
Izabela jest zdziwiona, że ojciec arystokrata chce wchodzić w spółkę z kupcem.
Speaker A
Mówi o nim, bo przypomina sobie, że rzeczywiście widziała go gdzieś tam w sklepie.
Speaker A
Mówi o nim, że jest gburem.
Speaker A
Tutaj Łęcki się nie zgadza.
Speaker A
Mówi, że to serdeczny, otwarty człowiek.
Speaker A
Ale Izabela wie swoje, co więcej przypomina sobie, że Wokulskiego charakteryzują jego wielkie czerwone ręce.
Speaker A
Te ręce zapamiętujemy.
Speaker A
Ojciec tłumaczy jej jednak, że te ręce to kara za błędy młodości, to znaczy za udział w powstaniu styczniowym.
Speaker A
Ponieważ został zesłany na Syberię i tam te ręce odmroził.
Speaker A
Podczas ich rozmowy przychodzi posłaniec, przynosi kolejny list od ciotki Karolowej.
Speaker A
I tym razem rzeczywiście proponuje Izabeli udział w kweście Wielkanocnej, nawet proponuje jej, że zasponsoruje jej sukienkę.
Speaker A
Byleby tylko pięknie wyglądała, bo jej uroda sprawi, że znajdzie się wielu darczyńców.
Speaker A
To poprawia humor Izabeli.
Speaker A
Jednak coś innego ją dręczy.
Speaker A
Gdy gdzieś tam patrzy w dal, zapada w taki półsen, można powiedzieć.
Speaker A
I zaczyna sobie wyobrażać siebie jadącą dorożką z ojcem w jakimś dziwnym otoczeniu, takim niepokojącym i nagle z takiej przepaści, z ciemności wydobywa się postać usmolona, brudna, z rękami zakasanymi.
Speaker A
I ta postać trzyma w rękach karty, ona gra w karty z jej ojcem i trzyma jedną kartę gdzieś tam wysoko nad sobą.
Speaker A
To taki symboliczny sen, w którym ujawnia się strach Izabeli.
Speaker A
Oczywiście tą postacią tajemniczą jest Wokulski, który gra o nią.
Speaker A
Izabela jest zaniepokojona.
Speaker A
I nagle w głowie układają jej się pewne fakty.
Speaker A
Dociera do niej, że ten Wokulski to nie pojawił się tak znikąd nagle i z każdej strony, że już rok temu zaczęła go widywać.
Speaker A
I widywała go regularnie na każdej sztuce w teatrze, na której była.
Speaker A
Dowiedziała się też przed chwilą od ojca, że często gra w karty, gra z Wokulskim i Wokulski nie umie kombinować.
Speaker A
Bo właśnie zawsze w te karty przegrywa i Łęcki z tych pieniędzy z wygranej z kart utrzymuje dom.
Speaker A
Przypomina sobie, że ciotka wspomniała o tym, że wsparł jej ochronkę, że przekazał też jakieś przedmioty na kwestę Wielkanocną.
Speaker A
A na koniec jeszcze dowiaduje się od Florentyny, że to Wokulski wykupił jej srebra.
Speaker A
Wszystkie te informacje prowadzą ją do jednego wniosku, że tutaj nie chodzi o interesy.
Speaker A
Że tu chodzi o to, że Wokulski chce zbliżyć się do Izabeli i to właśnie ją zdobyć.
Speaker A
A ona chce pokazać mu, że jest bardzo droga.
Speaker A
W rozdziale siódmym.
Speaker A
Mamy sklep Wokulskiego.
Speaker A
To jego pracownicy, Lisiecki, socjalista, Klein i Mraczewski, taki czaruś, babiarz, ale dobry sprzedawca.
Speaker A
Do sklepu przybywa dorożką ofiarowaną przez Karolową, przybywa Izabela z Florentyną, by zbadać teren.
Speaker A
Podchodzi do Mraczewskiego i chce kupić rękawiczki.
Speaker A
I zaczynają dyskutować.
Speaker A
Prowadzą ze sobą pewną grę, flirt.
Speaker A
A Wokulski przysłuchuje się temu z boku i go tak jakby otrzeźwia, myśli widocznie przez rok ulegałem częściowemu obłąkaniu.
Speaker A
I tu mamy potwierdzenie, już wchodzimy w jego myśli.
Speaker A
Że on rzeczywiście od roku kocha Izabelę, ale teraz, gdy obserwuje taką gierkę, to, że ona jest taka prosta, taka zwyczajna i tak mizdrzy się, brzydko mówiąc, do subiekta.
Speaker A
Sprawia, że ona przestaje mu się podobać, że on się jakby budzi z tego snu.
Speaker A
Ale tylko na chwilę.
Speaker A
Co więcej, Izabela, gdy kupuje rękawiczki, mówi do Florentyny: Zapłać temu panu.
Speaker A
Mówi to Wokulskiemu i mówi to z pogardą.
Speaker A
Co Wokulskiemu się nie podoba.
Speaker A
Podchodzi też do niego i zagaduje go o to, dlaczego wykupił ich srebra rodowe.
Speaker A
Jest przekonana, że zrobił to dla niej, by ją jakoś ratować.
Speaker A
Ale Wokulski odpowiada bardzo rzeczowo i mówi, że zrobił to wyłącznie, by zyskać na tym pieniądze.
Speaker A
Jest kupcem, tu kupuje, tam sprzedaje.
Speaker A
Ważne, by gotówka się kręciła.
Speaker A
Izabeli nie przekonuje ta odpowiedź.
Speaker A
Ale gdy wychodzą ze sklepu, zbiera jej się na płacz.
Speaker A
Ważne, że po wyjściu tych kobiet Mraczewski zaczyna opowiadać o jego relacji z Izabelą.
Speaker A
Wyobraża już sobie, że dla niego ona jest gotowa złamać wszystkie zasady i nawet dopuścić się jakiegoś mezaliansu.
Speaker A
W oczach Wokulskiego Mraczewski tutaj Izabelę obraża.
Speaker A
I co będzie dalej?
Speaker A
Tego dowiemy się z następnego nagrania.
Speaker A
Dziękuję za wysłuchanie pierwszego.
Speaker A
Napiszcie, co o tym myślicie.
Speaker A
Czy jest to przydatne, czy nie.
Speaker A
Do zobaczenia.
Topics:LalkaBolesław PrusstreszczenieStanisław WokulskiIgnacy Rzeckimotyw Theatrum Mundipowstanie styczniowemowa ezopowaPolska XIX wiekuPolonistka-YouTuberka
