Speaker A
บทที่ 1 ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการท่องเที่ยว อารัมภบท
บทนำเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ความหมาย ความสำคัญ และองค์ประกอบของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวในบริบทเศรษฐกิจและสังคมไทย
Key Takeaways
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวมีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจและสังคมในระดับประเทศและโลก
- การท่องเที่ยวเป็นกิจกรรมที่มีความหมายกว้างและครอบคลุมหลายวัตถุประสงค์ ไม่ใช่แค่เพื่อความบันเทิงเท่านั้น
- วิชาการท่องเที่ยวเป็นสาขาที่ผสมผสานความรู้จากหลายสาขาวิชาเพื่อพัฒนาการบริหารจัดการและวิชาชีพ
- การเดินทางและการท่องเที่ยวมีความแตกต่างกันในแง่ของวัตถุประสงค์และลักษณะของการเดินทาง
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมบริการที่รวมหลายกิจการเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวอย่างครบวงจร
Summary
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นกิจการสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
- การท่องเที่ยวมีต้นกำเนิดตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์และพัฒนาไปตามสภาพเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี
- ความหมายของการท่องเที่ยวตามองค์การสหประชาชาติและการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยมีรายละเอียดที่แตกต่างกันแต่ครอบคลุมการเดินทางเพื่อพักผ่อนและกิจกรรมอื่นๆ
- คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว เช่น ทัวริสต์, วิซิเตอร์, เดย์วิซิเตอร์ และโดเมสติกทัวริสต์ มีความหมายเฉพาะเจาะจง
- ประวัติการใช้คำว่าท่องเที่ยวและนักทัศนาจรในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัยและบริบททางสังคม
- วิชาการท่องเที่ยวเป็นสาขาวิชาที่มีลักษณะสหวิทยาการ (อินเตอร์ดิสซิปลินารี) รวมทั้งสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์
- การเดินทางไม่ใช่การท่องเที่ยวเสมอไป เช่น การเดินทางที่ถูกบังคับหรือเพื่อการทำงาน
- อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวจัดเป็นอุตสาหกรรมบริการประเภทหนึ่งที่รวมกิจการหลายประเภท เช่น การเดินทาง ที่พัก อาหาร และบริการนำเที่ยว
- องค์ประกอบของอุตสาหกรรมทั่วไปประกอบด้วยโรงงาน สินค้า ลูกค้า และการขนส่ง ซึ่งสอดคล้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
- การศึกษาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวมีความจำเป็นเพื่อพัฒนาวิชาการและวิชาชีพในสาขานี้
Full Transcript — Download SRT & Markdown
Speaker A
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว นับเป็นกิจการที่มีความสำคัญยิ่ง ในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศต่างๆ ในโลกปัจจุบัน นับตั้งแต่ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
Speaker A
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ได้ขยายตัวไปจากประเทศพัฒนาแล้ว ซึ่งครั้งหนึ่ง เคยเป็นเจ้าอาณานิคม ไปสู่ประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเคยเป็นประเทศในอาณัติ
Speaker A
และอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ก็ได้มีวิวัฒนาการ การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงลักษณะของตัวอุตสาหกรรม ตามสภาพเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี ให้เกิดการบริหารจัดการที่เป็นระบบ มีความสอดคล้องกัน จนกลายเป็นหน่วยทางเศรษฐกิจที่สำคัญหน่วยหนึ่ง ของระบบเศรษฐกิจและสังคมแบบทุนนิยมในปัจจุบันนี้
Speaker A
สำหรับความสำคัญของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์ในระดับบุคคลและสังคมโดยทั่วไปนั้น อาจกล่าวได้ว่า กิจกรรมการท่องเที่ยวได้กลายเป็นทั้งกิจกรรมการนันทนาการ การศึกษา
Speaker A
รวมไปถึงการเสริมสร้างประสบการณ์ใหม่ๆ ในชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่บุคคลจะต้องแสวงหาได้ตนเองจากการท่องเที่ยวเท่านั้น
Speaker A
ไม่สามารถอาศัยสื่ออันทันสมัยต่างๆ ถ่ายทอดแทนได้ทั้งหมด
Speaker A
นอกจากนี้ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ยังเป็นดัชนีชี้วัดถึงระดับคุณภาพชีวิต เศรษฐกิจและสังคมของบุคคลได้เป็นอย่างดี
Speaker A
อีกนัยหนึ่ง อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว จัดเป็นกิจการที่มีบทบาทต่อสังคมโลกในระดับภาพรวมได้ เช่นเดียวกับกิจการอื่นๆ เช่น กิจการด้านสาธารณสุข เศรษฐกิจ การเมือง
Speaker A
ในขณะที่เป็นกิจการสำคัญในการแลกเปลี่ยนความรู้ ความเข้าใจ ตลอดจนการสร้างภาพพจน์ที่เกี่ยวกับสภาพทางเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยีระหว่างประเทศในระดับบุคคล
Speaker A
นอกจากนี้ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวยังมีบทบาทสำคัญในฐานะของวิชาการสาขาหนึ่งที่มีความลุ่มลึก มีลักษณะเฉพาะตัว และก่อให้เกิดองค์ความรู้ใหม่ๆ ในวงวิชาการที่สำคัญอีกแขนงหนึ่งด้วย
Speaker A
และยังเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้วงวิชาการและวิชาชีพต่างๆ ได้เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ วิจัย และพัฒนาวิชาการและวิชาชีพ อันนำมาซึ่งความเจริญก้าวหน้าของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในที่สุด
Speaker A
จากความสำคัญของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ทั้งที่ได้กล่าวมานี้ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทำการศึกษาเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับเนื้อหาสาระสำคัญในแง่วิชาการอันสำคัญที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวอย่างแท้จริงซะก่อน ที่จะได้มีการวิเคราะห์ วิจารณ์ เป็นความสัมพันธ์และความสอดคล้องของวิชาการท่องเที่ยวกับวิชาการอื่นๆ ได้อย่างเหมาะสม
Speaker A
บทนำ การท่องเที่ยวหรือว่าทัวริซึ่มนี่นะครับ ก็จัดเป็นกิจกรรมที่มีต้นกำเนิดมานับตั้งแต่สังคมในยุคบุพกาล หรือยุคก่อนประวัติศาสตร์หรือพรีฮิสทอริคเอจ
Speaker A
โดยเริ่มต้นจากกิจกรรมการเดินทางร่อนเร่พเนจรเพื่อการยังชีพ มาจนถึงการท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจในที่สุด ตามการเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยี
Speaker A
กิจกรรมการท่องเที่ยวนะครับ ยังมีความหมายที่ค่อนข้างกว้างขวางและครอบคลุมวัตถุประสงค์หลายประการ ซึ่งได้มีนักวิชาการและหน่วยงานทางวิชาการหลายแห่ง
Speaker A
ได้ให้ความหมายของคำว่าการท่องเที่ยวไว้ดังนี้นะครับ
Speaker A
ตามความหมายขององค์การสหประชาชาติ การท่องเที่ยวก็คือ การเดินทางเพื่อความบันเทิงรื่นเริงใจ เยี่ยมญาติมิตรหรือการไปร่วมประชุม
Speaker A
แต่มีใช่เพื่อการประกอบอาชีพเป็นหลักเป็นฐานหรือไปพำนักอยู่เป็นการถาวร
Speaker A
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ได้ให้ความหมายของการท่องเที่ยวไว้ว่า เป็นการเดินทางตามเงื่อนไข 3 ประการดังต่อไปนี้นะครับ
Speaker A
1 เดินทางจากที่อยู่ปกติไปยังที่อื่นชั่วคราว
Speaker A
2 เดินทางโดยสมัครใจ
Speaker A
3 ไม่ใช่เดินทางไปประกอบอาชีพหรือหารายได้
Speaker A
ทั้งนี้ ให้รวมถึงการเดินทางเพื่อการประชุมสัมมนา ศึกษาหาความรู้เพื่อการกีฬา หรือการเยี่ยมเยียนญาติมิตรด้วย มิใช่เพื่อหาความสุขเพลิดเพลินเท่านั้นนะครับ
Speaker A
สำหรับความหมายที่เป็นทางการของคำที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวตามที่ท่านหม่อมหลวงตุ้ย ชุมสายนะครับ ได้ให้ความหมายไว้ก็มีดังต่อไปนี้นะครับ คำว่าทัวริสต์เนี่ยก็หมายถึง นักท่องเที่ยวที่เดินทางจากที่พักอาศัยของตนแล้วกลับมาเกินกว่า 24 ชั่วโมงขึ้นไป และได้ไปพักแรมแห่งหนึ่งชั่วระยะเวลาหนึ่ง บางประเทศเรียกว่าไนท์วิซิเตอร์
Speaker A
กับเอ็กซ์เคอร์ชันนิสต์ ก็หมายถึงว่า นักท่องเที่ยวแบบไปเช้าเย็นกลับ หรือกลับมาถึงบ้านภายใน 24 ชั่วโมงโดยไม่พักแรม ณ ที่ใด บางประเทศเรียกว่าเดย์วิซิเตอร์นะครับ
Speaker A
เอ่อวิซิเตอร์เนี่ย เป็นความหมายที่กว้างนะครับ มีความหมายอย่างเดียวกับทัวริสต์ แต่ว่าเป็นคำที่ประเทศหนึ่งเนี่ย ใช้เรียกนักท่องเที่ยวจากประเทศอื่นที่เข้ามาในประเทศของตนและบางทีก็เรียกว่าฟอเรนวิซิเตอร์ นอกจากนี้ยังอาจจะใช้คำว่าโดเมสติกทัวริสต์ ให้หมายถึงนักท่องเที่ยวที่มีภูมิลำเนาอยู่ในประเทศหนึ่งแล้วท่องเที่ยวไปแต่เฉพาะในประเทศของตนเองก็ได้ครับ
Speaker A
สำหรับประเทศไทยนี้นะครับ ก็ได้ใช้คำว่าไปเที่ยวเนี่ยมาเป็นเวลานานแล้ว ซึ่งมีความหมายไปไหนต่อไหนทั้งใกล้และไกลเพื่อความสนุกสนานและเพลิดเพลิน
Speaker A
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2467 กรมรถไฟได้เล็งเห็นประโยชน์เกี่ยวกับการเดินทางเข้ามาในประเทศของชาวต่างประเทศที่อยู่ใกล้เคียง
Speaker A
จึงเรียกชาวต่างประเทศว่าผู้เดินทาง และบรรดาที่พักของกรมรถไฟและโรงแรมต่างๆ ว่าที่พักคนเดินทาง
Speaker A
ต่อมาในปีพุทธศักราช 2479 จึงเริ่มมีการใช้คำว่าท่องเที่ยว และประมาณปีพุทธศักราช 2480 คณะรัฐมนตรีได้พิจารณาคำว่าท่องเที่ยวหรือเที่ยวว่ามีความหมายไปในเชิงเที่ยวเตร่เหลวไหลนะครับ
Speaker A
จึงได้ให้นักปราชญ์ในยุคนั้นน่ะคิดค้นคำใหม่ขึ้นมา ซึ่งเสด็จในกรมกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ได้ประทานคำว่าทัศนาจรมาใช้แทนนะครับ สำหรับคำว่าการท่องเที่ยว
Speaker A
และคำว่านักทัศนาจรมาใช้แทนคำว่านักท่องเที่ยว
Speaker A
จนกระทั่งถึงปีพุทธศักราช 2492 ก็ได้มีการโอนสำนักงานส่งเสริมการท่องเที่ยว
Speaker A
จากเดิมเนี่ยซึ่งอยู่ในสังกัดกระทรวงคมนาคมเนี่ยมาขึ้นกับกรมโฆษณาการ
Speaker A
นับแต่นั้นมานะครับ คำว่าการท่องเที่ยวนะครับ จึงได้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้ง
Speaker A
และพัฒนาเป็นวิชาการแขนงหนึ่งซึ่งมีความสำคัญมาก
Speaker A
สำหรับวิชาการท่องเที่ยวนะครับ อาจจะกล่าวได้ว่า เป็นวิชาการที่เกิดขึ้นใหม่เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่จะมีอาชีพในการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการท่องเที่ยว
Speaker A
โดยมุ่งหวังที่จะให้ผู้ศึกษาเนี่ยได้รอบรู้ถึงวิธีการประกอบอาชีพที่จะดำเนินไปสู่ความสำเร็จ
Speaker A
ในการสร้างผลประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติและตนเองนะครับ
Speaker A
วิชาการท่องเที่ยวเนี่ยก็มีลักษณะที่เป็นอินเตอร์ดิสซิปลินารี
Speaker A
หรือว่าเป็นวิชาระหว่างวิชาครับ
Speaker A
สำหรับวิชาการที่ประกอบขึ้นเป็นวิชาการท่องเที่ยว นะครับ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นวิชาในสายสังคมศาสตร์
Speaker A
อย่างเช่นการบริหารธุรกิจ ภาษา ประวัติศาสตร์ การสื่อสารมวลชน
Speaker A
แต่ก็มีวิชาการในสายวิทยาศาสตร์ร่วมอยู่ด้วยนะครับ
Speaker A
อย่างเช่นวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ต่างๆ
Speaker A
เอ่อ นิเวศวิทยา วิทยาศาสตร์ประยุกต์อื่นๆ
Speaker A
อย่างเช่นวิทยาศาสตร์การอาหาร สถาปัตยกรรมศาสตร์เป็นต้นครับ
Speaker A
เอ่อ การท่องเที่ยวที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเดินทางอย่างแยกไม่ออกนะครับ
Speaker A
เพราะว่ากิจกรรมท่องเที่ยวนั้นเนี่ย
Speaker A
ก็เป็นการเดินทางอย่างหนึ่ง
Speaker A
แต่อย่างไรก็ตาม การเดินทางก็อาจจะไม่ใช่การท่องเที่ยวเสียทั้งหมดนะครับ
Speaker A
การเดินทางที่ไม่ใช่การท่องเที่ยวตามความหมายที่สำคัญได้แก่
Speaker A
1 การเดินทางที่ผู้เดินทางถูกบังคับให้เดินทาง
Speaker A
2 การเดินทางที่ผู้เดินทางได้รับค่าจ้างให้ปฏิบัติงานอย่างใดอย่างหนึ่ง
Speaker A
3 การเดินทางที่ผู้เดินทางตั้งใจจะอพยพจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง
Speaker A
4 การเดินทางของผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณชายแดนที่ข้ามพรมแดนไปนอกประเทศเพื่อการประกอบอาชีพเป็นกิจวัตร
Speaker A
5 การเดินทางผ่านประเทศหนึ่งประเทศใดโดยที่ไม่ได้แวะลงเปลี่ยนพาหนะเลยที่ประเทศนั้นๆ ครับ
Speaker A
1.1 ความหมายและองค์ประกอบของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Speaker A
1.1.1 ความหมายและองค์ประกอบของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Speaker A
อุตสาหกรรมนับเป็นกิจการที่เกี่ยวข้องกับการผลิต การแปรรูปผลผลิตให้เป็นประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์
Speaker A
ซึ่งกระทรวงอุตสาหกรรมได้ให้ความหมายของคำว่าอุตสาหกรรมว่า หมายถึงวิสาหกิจต่างๆ ที่ใช้เงินลงทุนและแรงงานเป็นจำนวนมาก
Speaker A
เพื่อให้ได้มาซึ่งผลผลิตหรือผลิตผลบางอย่างในเชิงการค้า
Speaker A
เช่นการทำเหมืองแร่ การขุดบ่อน้ำมัน การก่อสร้าง การท่องเที่ยว
Speaker A
และได้กำหนดประเภทของอุตสาหกรรมตามกรรมวิธีหรือกระบวนการผลิตไว้ดังต่อไปนี้
Speaker A
1 อุตสาหกรรมเชิงสกัด
Speaker A
เช่นการสกัดน้ำมัน การสีข้าว การทำเหมืองแร่เป็นต้น
Speaker A
2 อุตสาหกรรมเชิงการผลิต
Speaker A
หรืออุตสาหกรรมโรงงาน ซึ่งใช้เทคโนโลยีสูง เช่นการทำสุรา การทำอาหารกระป๋อง การทำกระดาษเป็นต้น
Speaker A
3 อุตสาหกรรมบริภัณฑ์
Speaker A
ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตชิ้นส่วนของอุปกรณ์หรือสิ่งใช้งานต่างๆ
Speaker A
เช่นการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ
Speaker A
4 อุตสาหกรรมหัตถกรรม
Speaker A
ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ฝีมือหรือทักษะแรงงานเชิงศิลปาตกรรม
Speaker A
เช่นเครื่องประดับ เครื่องเงิน เครื่องปั้นดินเผา ทอผ้า
Speaker A
5 อุตสาหกรรมบริการ
Speaker A
เป็นการให้บริการความสะดวกในการดำเนินกิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์
Speaker A
เช่นการเดินทาง อาหาร การท่องเที่ยว
Speaker A
การเสริมสวย การตัดผมเป็นต้น
Speaker A
นอกจากนี้ ความหมายของคำว่าอุตสาหกรรมตามพจนานุกรมก็คือ
Speaker A
การกระทำสิ่งเพื่อให้เป็นสินค้า
Speaker A
แต่ปัจจุบันมีความหมายกว้างกว่านั้นนะครับ
Speaker A
ก็คือกิจกรรมทางเศรษฐกิจอย่างเป็นระบบ
Speaker A
การพาณิชย์หรือการผลิตสาขาใดสาขาหนึ่ง
Speaker A
ในสายอุตสาหกรรมนั้น การผลิตจะมีองค์ประกอบ
Speaker A
ที่เห็นเด่นชัดอยู่ 4 ประการก็คือ
Speaker A
โรงงาน สินค้า ลูกค้า และการขนส่ง
Speaker A
เช่นเดียวกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนะครับ ซึ่งก็จัดว่าเป็นอุตสาหกรรมบริการประเภทหนึ่งครับ
Speaker A
ดังนั้นอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็จัดเป็นอุตสาหกรรมบริการประเภทหนึ่งที่อาจนับรวมเอาอุตสาหกรรมบริการต่างๆ
Speaker A
เป็นจำนวน 6 กิจการ คือการเดินทาง
Speaker A
ที่พักอาศัยระหว่างการท่องเที่ยว
Speaker A
บริการอาหารและเครื่องดื่ม
Speaker A
การผลิตและจำหน่ายของที่ระลึก
Speaker A
บริการนำเที่ยว
Speaker A
และการจัดการแหล่งท่องเที่ยว โดยใช้ความคิดรวบยอดของคำว่าท่องเที่ยว
Speaker A
ที่เปรียบเสมือนแกนกลาง
Speaker A
และอุตสาหกรรมบริการอื่นๆ เปรียบเสมือนวงล้อในการขับเคลื่อน
Speaker A
ให้อุตสาหกรรมท่องเที่ยวดำเนินไปได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพครับ
Speaker A
1.1.2 องค์ประกอบของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Speaker A
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวก็จัดได้ว่าเป็นอุตสาหกรรมที่มีกระบวนการผลิต
Speaker A
เหมือนกับอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ
Speaker A
คือโรงงาน วัตถุดิบ การลงทุนโครงสร้างขั้นพื้นฐาน
Speaker A
ซึ่งมีดังต่อไปนี้นะครับ
Speaker A
1 โรงงาน ในที่นี้ก็หมายถึงว่าแหล่งที่ผลิตสินค้าของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Speaker A
ก็คือพื้นที่ที่ใช้ในการประกอบกิจกรรมท่องเที่ยว
Speaker A
นั่นเองครับ
Speaker A
2 ลูกค้า
Speaker A
ก็หมายถึงนักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยว
Speaker A
ชมบ้านเมือง ธรรมชาติ ศิลปะวัฒนธรรม
Speaker A
สิ่งที่ลูกค้าเนี่ยจะได้รับก็คือความพอใจ ความสนุกสนานเพลิดเพลิน การได้เห็นสิ่งแปลกใหม่
Speaker A
ความสะดวกสบาย การพักผ่อนและความทรงจำที่น่าประทับใจ
Speaker A
สิ่งเหล่านี้ก็คือสินค้าที่โรงงานอุตสาหกรรมท่องเที่ยวจะต้องผลิต
Speaker A
เพื่อสนองความต้องการให้แก่ลูกค้าครับ
Speaker A
3 สินค้า
Speaker A
ในสายอุตสาหกรรมบริการและการท่องเที่ยวเนี่ย ไม่ต้องมีการเปลี่ยนกรรมสิทธิ์
Speaker A
เหมือนอุตสาหกรรมการผลิต จึงมีข้อได้เปรียบอย่างหนึ่งนะครับ
Speaker A
คือสามารถนำมาขายได้เรื่อยๆ เช่นความสวยงามทางธรรมชาติ
Speaker A
สิ่งสวยงามที่มนุษย์สร้างขึ้น หรือวิถีการดำเนินชีวิตของผู้คนในท้องถิ่นครับ
Speaker A
4 การขนส่ง
Speaker A
องค์ประกอบอุตสาหกรรมทุกประเภทเนี่ยที่ต้องเกี่ยวข้องคือการขนส่ง
Speaker A
ผู้ผลิตจะต้องส่งสินค้าไปยังลูกค้า
Speaker A
แต่ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเนี่ยกลับตรงกันข้ามนะครับ
Speaker A
เพราะว่าทรัพยากรการท่องเที่ยวเนี่ยซึ่งจัดเป็นทั้ง เอ่อโรงงาน แล้วก็วัตถุดิบ
Speaker A
แล้วก็สินค้าในตัวเองพร้อมสรรพไม่สามารถจะเคลื่อนที่ได้นะครับ
Speaker A
ผู้ซื้อหรือนักท่องเที่ยวเนี่ยต้องเดินทางนะครับ
Speaker A
ไปซื้อสินค้าหรือบริการ ณ แหล่งผลิตหรือโรงงานนั่นเองครับ
Speaker A
นอกจากนี้นะครับ ยังมีข้อความสำคัญอื่นๆ
Speaker A
ที่เกี่ยวกับวิชาการท่องเที่ยวดังต่อไปนี้
Speaker A
นักท่องเที่ยวนั้น
Speaker A
หมายถึงบุคคลผู้เดินทางจากถิ่นที่อยู่อาศัยไปยังบริเวณอื่นๆ
Speaker A
เพื่อวัตถุประสงค์ดังนี้
Speaker A
1 ความสุขารมณ์
Speaker A
เพื่อเหตุผลเกี่ยวกับเคหสถานของตนเอง เพื่อสุขภาพ
Speaker A
หรือเพื่อเรื่องอื่นๆ อันเป็นเรื่องเฉพาะตัว
Speaker A
2
Speaker A
การประชุมประเภทใดประเภทหนึ่ง หรือการปฏิบัติภารกิจอย่างใดอย่างหนึ่ง
Speaker A
ไม่ว่าจะเป็นในเชิงวิทยาศาสตร์ เชิงการสำรวจวิจัย การบริหาร การทูตหรือการศาสนา
Speaker A
ข้อ 3
Speaker A
การทำธุรกิจของตนเองหรือของหมู่คณะ อย่างเช่นการสำรวจตลาด
Speaker A
การตรวจรับสิ่งของที่สั่งซื้อ หรือการติดต่อตัวแทนต่างๆ นะครับ
Speaker A
จะเห็นได้ว่าวัตถุประสงค์ทั้ง 3 ข้อนี้นะครับ
Speaker A
เอ่อไม่ได้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเป็นหลักนะครับ
Speaker A
แต่เป็นเรื่องอื่นๆ ที่บุคคลเนี่ยจะทำกิจธุระของตัวเองในด้านต่างๆ
Speaker A
แต่ว่าในกิจธุระเหล่านั้นนะครับ ก็จะแฝงการท่องเที่ยวเอาไว้ด้วย
Speaker A
ทั้งนี้ก็เพื่อให้วิชาการท่องเที่ยวหรือการจัดการบริหารการท่องเที่ยว
Speaker A
นะครับ เป็นไปอย่างกว้างขวางนะครับ มีมิติที่ลึกซึ้งและสัมพันธ์กับกิจกรรมอื่นๆ
Speaker A
เอ่ออย่างโยงใยถึงกันและจะทำให้กิจการท่องเที่ยวเนี่ยเจริญก้าวหน้าต่อไปในอนาคตด้วยครับ
Speaker A
1.1.3 ความได้เปรียบของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
Speaker A
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวสามารถจัดเป็นอุตสาหกรรมที่มีข้อได้เปรียบที่ดีกว่าอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ
Speaker A
และอุตสาหกรรมบริการในลักษณะอื่นอีกด้วย
Speaker A
จากความแตกต่างของรูปแบบการประกอบการนะครับ
Speaker A
มีดังต่อไปนี้นะครับ
Speaker A
1 ไม่มีขีดจำกัดในด้านการผลิต
Speaker A
เนื่องจากผลผลิตของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเนี่ยทั้งความสวยงามของธรรมชาติ
Speaker A
ประเภทหาดทรายชายทะเล ป่าไม้ ภูเขา น้ำตก หรือถ้ำเนี่ย
Speaker A
หรือสิ่งที่เป็นโบราณสถาน วัด วัง ตลอดจนขนบธรรมเนียมประเพณีวิถีชีวิต
Speaker A
อย่างเช่นตลาดน้ำ ประเพณีสงกรานต์ ลอยกระทงเหล่านี้
Speaker A
นะครับ ก็เป็นรูปแบบที่เป็นรูปธรรมที่มีความยั่งยืนไม่มีผันแปรนะครับ
Speaker A
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสภาพฝนฟ้าอากาศ อย่างเช่นการผลิตด้านการเกษตรหรืออุตสาหกรรมอื่น
Speaker A
นะครับ แล้วก็ไม่ต้องการลงทุนในเชิงของเทคโนโลยี
Speaker A
ที่ต้องอาศัยเงินทุนเป็นจำนวนมากด้วยครับ
Speaker A
ไม่มีขีดจำกัดในอนาคต
Speaker A
เนื่องด้วยปริมาณประชากรของโลกนะครับ มีแนวโน้มที่จะเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ
Speaker A
การทำงานที่ต้องต่อสู้เพื่อดิ้นรนในการดำรงชีวิตที่มีมากขึ้นเนี่ย
Speaker A
ตลอดจนการมีฐานะความเป็นอยู่และการครองชีพที่ดีขึ้นของแต่ละประเทศ
Speaker A
ที่พยายามพัฒนาตัวเองนะครับ
Speaker A
ย่อมจะทำให้ประชากรเนี่ยมีความต้องการในการพักผ่อนหย่อนใจ
Speaker A
มากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ
Speaker A
และด้วยความก้าวหน้าของเทคโนโลยีทั้งในด้านการเงิน การขนส่ง
Speaker A
การติดต่อสื่อสารก็ทำให้การเดินทางท่องเที่ยวเนี่ย
Speaker A
ไม่ใช่สิทธิพิเศษสำหรับครอบครัวหรือบุคคลบางกลุ่มอีกต่อไปนะครับ
Speaker A
จำนวนนักท่องเที่ยวเนี่ยจึงมีแต่เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ
Speaker A
ไม่มีขีดจำกัดในด้านการแข่งขัน
Speaker A
ในการผลิตสินค้าทางเกษตรกรรมหรืออุตสาหกรรมนะครับ
Speaker A
เอ่อมักจะเป็นการผลิตในประเภทเดียวกันซ้ำซ้อนกัน
Speaker A
อย่างเช่นประเทศเกษตรกรรมก็จะเน้นการผลิตพวกผลิตภัณฑ์ด้านการเกษตร
Speaker A
อย่างเช่นพวกข้าวโพด มันสำปะหลังอะไรต่างๆ เหล่านี้
Speaker A
นะครับ ส่วนประเทศอุตสาหกรรมก็จะผลิตพวกเครื่องจักรกล
Speaker A
ทั้งรถยนต์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และอุปกรณ์ไฟฟ้าต่างๆ
Speaker A
ที่เป็นประเภทเดียวกันออกจำหน่าย
Speaker A
ก็ทำให้ผู้ซื้อเนี่ยสามารถเลือกซื้อได้ตามความพอใจนะครับ
Speaker A
ก็จะเกิดการแข่งขันกันในด้านการตลาด
Speaker A
ซึ่งตรงข้ามกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนะครับ ที่ต่างก็มีทรัพยากรการท่องเที่ยวเป็นของตน
Speaker A
ไม่ซ้ำกับใครๆ นะครับ
Speaker A
ที่ทำให้เกิดความพอใจแก่ผู้มาเยือน
Speaker A
ซึ่งก็คือลูกค้าเนี่ยในลักษณะที่แตกต่างกัน
Speaker A
4 ไม่มีขีดจำกัดในด้านการตลาด
Speaker A
การผลิตสินค้าที่ซ้ำซ้อนกันในประเทศเกษตรกรรมหรือประเทศอุตสาหกรรมเนี่ยนะครับ
Speaker A
ก็จะทำให้แต่ละประเทศเนี่ยพยายามไม่ซื้อสินค้าที่ตนเองผลิตได้นะครับ
Speaker A
มีการกำหนดโควต้าการรับซื้อกันขึ้น
Speaker A
ก็ทำให้ประเทศผู้ขายเนี่ยขายได้น้อยลง
Speaker A
แต่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเนี่ยไม่มีประเทศใดนะครับ
Speaker A
ที่จะจำกัดคนของตนไม่เข้ามาเที่ยวได้เป็นตายตัวนะครับ
Speaker A
เพราะว่าการท่องเที่ยวเป็นเรื่องความพอใจของแต่ละบุคคล
Speaker A
และแม้แต่องค์การสหประชาชาติยังถือว่าการเดินทางท่องเที่ยวเนี่ย
Speaker A
เป็นสิทธิมนุษยชนอย่างหนึ่งที่รัฐพึงสนับสนุนครับ
Speaker A
จากเหตุผลดังกล่าวข้างต้นนะครับ
Speaker A
ก็อาจจะกล่าวได้ว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเนี่ย
Speaker A
เป็นอุตสาหกรรมประเภทบริการที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมอื่นๆ หลายประเภท
Speaker A
และมีองค์ประกอบที่เหมือนกันกับอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ
Speaker A
แต่มีข้อได้เปรียบกว่าอุตสาหกรรมประเภทอื่นๆ หลายด้าน
Speaker A
และยังไม่มีข้อจำกัดด้านการแข่งขันในเกือบทุกระดับครับ
Topics:อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวการท่องเที่ยวทัวริสต์วิชาการท่องเที่ยวการเดินทางเศรษฐกิจการท่องเที่ยวอุตสาหกรรมบริการการบริหารจัดการท่องเที่ยวการพัฒนาท่องเที่ยวประเทศไทย
