**ผิดหวังตั้งแต่งานแรกในฐานะลีดจุฬาฯ [CUCL UNCUT] EP.3 — Transcript & Summary | SozAI** Source: https://sozai.app/transcript/disappointed-first-job-cucl-uncut-ep3/ ประสบการณ์ผิดหวังและเรียนรู้จากงานแรกในฐานะลีดจุฬาฯ พร้อมความตั้งใจพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นในอนาคต ## Key Takeaways - งานแรกในฐานะลีดจุฬาฯเต็มไปด้วยความกดดันและความผิดหวังที่ต้องเรียนรู้ - การซ้อมอย่างละเอียดและการสนับสนุนจากทีมเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนา - การควบคุมสติและความพร้อมทางจิตใจมีผลต่อประสิทธิภาพการแสดงอย่างมาก - ความผิดพลาดเป็นบทเรียนสำคัญที่ช่วยให้เติบโตและพัฒนาตัวเอง - ความภูมิใจและความมั่นใจเกิดขึ้นเมื่อสามารถแสดงได้ดีขึ้นในโอกาสถัดไป ## What the video covers - สมาชิกทีมลีดจุฬาฯรุ่น 76 เล่าถึงความรู้สึกผิดหวังในงานแรกที่ไม่ได้เป็นไปตามคาดหวัง - การซ้อมที่หนักและละเอียดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการแสดงจริง - ความกดดันและความตื่นเต้นที่เกิดขึ้นในวันงานจริง ส่งผลให้เกิดข้อผิดพลาดในการแสดง - การสนับสนุนและความพยายามร่วมกันของทีมช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ - การสะท้อนและรีเฟล็กซ์หลังงานเพื่อพัฒนาตัวเองและทีมให้ดีขึ้นในอนาคต - ความภูมิใจในความสำเร็จและการแสดงที่ดีขึ้นในงานถัดมา แม้ยังมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย - การเรียนรู้จากความผิดพลาดและใช้เป็นแรงผลักดันในการฝึกซ้อมและแสดงครั้งต่อไป - ความสำคัญของการควบคุมสติและการเตรียมตัวให้พร้อมทั้งร่างกายและจิตใจ - ความรู้สึกที่แท้จริงของสมาชิกทีมที่ต้องเผชิญกับความคาดหวังและความกดดัน - การยอมรับความผิดพลาดและมุ่งมั่นที่จะไม่ให้เกิดซ้ำในอนาคต Answers ## Questions about this video ทำไมสมาชิกทีมลีดจุฬาฯรุ่น 76 ถึงรู้สึกผิดหวังกับงานแรก? เพราะงานแรกมีความกดดันสูงและเกิดข้อผิดพลาดในการแสดงจริง ทำให้ผลลัพธ์ไม่เป็นไปตามที่คาดหวังและรู้สึกว่ายังควรทำได้ดีกว่านี้ สมาชิกทีมมีวิธีรับมือกับความตื่นเต้นและความกดดันอย่างไร? สมาชิกพยายามควบคุมสติและเตรียมตัวอย่างหนักในการซ้อม รวมถึงได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมทีมช่วยให้ผ่านช่วงเวลายากลำบากไปได้ ประสบการณ์จากงานแรกส่งผลต่อการพัฒนาทีมอย่างไร? ประสบการณ์นี้ทำให้ทีมได้สะท้อนและรีเฟล็กซ์เพื่อแก้ไขข้อผิดพลาด ฝึกซ้อมมากขึ้น และตั้งใจพัฒนาการแสดงให้ดีขึ้นในงานถัดไป ## Full Transcript — Download SRT & Markdown 00:00 Speaker A อันนี้เรียว เรียวได้มากแค่ไหนครับ 00:02 Speaker B คือตอนแรกเราก็รู้สึกว่าโอเคงานแรกเราก็คงแบบรับรู้ถึงความรู้สึกว่าเออเป็นหลีดจุฬาแล้วอะไรอย่างเงี้ย 00:06 Speaker B แต่แบบซิมไม่รู้สึกถึงความรู้สึกนั้นเลย 00:10 Speaker C ไมค่อนข้างคาดหวังเยอะว่าแบบอยากทำออกมาให้มันได้ดีอะไรอย่างงี้ค่ะ 00:15 Speaker C แต่ว่าไมไม่ได้แบบโทษเพื่อนหรือไม่ได้โทษใครเลยเพราะว่าตัวไมเองไมก็รู้ว่าไมไม่ได้ทำได้เต็มร้อยเหมือนที่ไมคาดหวังไว้ 00:20 Speaker D เราจะไม่ยอมให้แบบเพื่อนขึ้นมือไม่ทันเพราะฉะนั้นเนี่ยงานเจ็ดหกวันนี้ที่ไม่พังเพราะแบมครับ 00:46 Speaker A เป็นสามสิบวันที่แบบเราทำทุกอย่างเพื่อจะโชว์ 00:50 Speaker A เพราะว่าแบบปกติเราจะซ้อมอะไรหลายๆอย่างแล้วรวมกันแล้วก็แบบพยายามจะทำทุกอย่างให้ดีแล้วตอนนี้เราก็ได้มาแบบลองทำแบบโชว์ที่แบบมันเป็นแต่ละเพลงแต่ละเพลงแล้วเราต้องมาเก็บท่าของแต่ละเพลงแบบ 01:41 Speaker A โฟกัสแต่ละเพลงจริงๆก็ทำให้รู้สึกว่าแบบเออเราเต้นเพลงนี้ได้ดีขึ้นแล้วก็มั่นใจขึ้นครับ 01:46 Speaker E ช่วงแรกๆมันก็จะเหนื่อยมากๆแบบมากๆๆๆจนแบบเหมือนสมองไม่คิดอะไรแล้วอะไรอย่างเงี้ย 01:53 Speaker E เหมือนพอมันมีงานมันเหมือนมันมีโกขึ้นมาว่าแบบโอเคเรากำลังซ้อมเพลงนี้นะสำหรับไปงานนี้หรือซ้อมเพลงนี้นะสำหรับไปที่นี่นะอะไรอย่างเงี้ย 02:02 Speaker E เออ ก็ทำให้เราแบบมีโกมากขึ้นแล้วก็เหมือนการซ้อมมันก็สนุกมากขึ้นครับแบบว่าเรามีความตื่นเต้นมีความตั้งตารอกับการที่จะได้ไปโชว์การที่จะได้ไปเจอทุกคนในงานแรกด้วยอะไรอย่างเงี้ย 02:11 Speaker F เออแต่เจ็ดหกเป็นรุ่นที่แบบเราค่อนข้างเหมือน 02:15 Speaker F ตั้งจูนจังหวะกันค่อนข้างเยอะอ่ะค่ะแล้วเหมือนมันก็จะมีช่วงที่เราทำได้ดีแต่ว่าอยู่ๆมันก็แบบ 02:23 Speaker F กลับไปแบบเอ้ยเหมือนจะแบบต้องซ้อมเพิ่มนะอะไรอย่างเงี้ยจนทำให้บางครั้งเราก็คิดว่าแบบเออเราทำดีพอหรือยังหรือว่าแบบเราเป็นตัวถ่วงของเพื่อนๆหรือเปล่าอะไรอย่างเงี้ยค่ะ 02:31 Speaker G คือซ้อมกันดีครับบางคนก็มีสติหลุดบ้างอะไรอย่างงี้ 02:36 Speaker G แต่ก็รวมๆแล้วก็ผมเชื่อว่าก็ซ้อมกันมาดีครับเพราะว่าทุกคนพยายามแน่นอนแหละเพราะว่ามันเป็นงานแรกใครๆก็อยากจะทำออกมาให้มันดีครับ 03:22 Speaker C ถ้าถามไมเอาจริงๆมันก็แอบน่าเบื่อกว่าตอนแบบรันสแตนด์เพราะไมรู้สึกว่ามันมันเป็นการเก็บท่าแบบเต้นท่าเดิมๆซ้ำๆเก็บแต่ดีเทลเดิมๆอะไรอย่างเงี้ยค่ะ 03:32 Speaker C ซึ่งถามว่าแบบมันก็มีหลายคนที่แบบเขาทำได้แล้วก็ทำไม่ได้ด้วย 03:38 Speaker C ถามว่ามันมีประโยชน์ไหมมันก็มีประโยชน์มากๆๆๆๆเพราะว่าแบบมันก็ทำให้เราเต้นสวยขึ้นจริงๆอะไรอย่างเงี้ยเหมือนแบบเราก็ซิงค์กันมากขึ้นเรื่องดีเทลแบบเรื่องมือเล็กๆการบลิงค์หรือแบบการหยุดตรงไหนหนักเบาหรืออะไรอย่างเงี้ยแบบพี่เขาก็ใส่มาให้เราเต็มที่อะไรอย่างเงี้ย 03:49 Speaker C แต่ว่าถามว่าเราทำได้ครบไหมอะไรอย่างเงี้ยไมว่าอาจจะยังไม่ครบ 03:53 Speaker B ก่อนวันงานหนึ่งวันอะไรอย่างเงี้ยค่ะเหมือนจะทำได้ดีและแล้ววันต่อไปก็รู้สึกว่าโอเคอุ่นใจว่าโอเคมันก็คงจะออกมาได้ดีผลลัพธ์อาจจะยัง 04:02 Speaker B ทุกคนอ่ะน่าจะเตรียมตัวมาดีระดับหนึ่งค่ะแต่ว่าเหมือนพอด้วยช่วงวันงานอ่ะเหมือนระยะเวลามันเลทออกไปมันก็เลยทำให้เหมือนแบบสติมันหายไปบางส่วนอ่ะค่ะ 04:12 Speaker B แล้วพร้อมกับแบบว่าทุกคนยังไม่เคยออกงานด้วยอะไรอย่างเงี้ย 04:18 Speaker H ถ้าพูดตามความจริงก็รู้สึกว่าเหนื่อย 04:20 Speaker H เพราะว่ามันเก็บอะไรหลายๆอย่าง 04:24 Speaker H แบบเก็บท่าเก็บให้มันพร้อมกันเก็บเดี๋ยวจะหน่วงตรงนี้เดี๋ยวจะต้องตรงนี้องศามือ 04:32 Speaker H ก็รู้สึกว่าก็ยากอยู่สำหรับอาร์ม 04:36 Speaker H หลายๆครั้งก็จะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่โดนเยอะที่แบบว่า 04:42 Speaker H อาร์มไม่พร้อมอาร์ม 04:46 Speaker H อาร์ม อาร์มแบบชื่อจะออกบ่อยสุด 04:50 Speaker H ก็รู้สึกว่าแบบมีวันที่เหนื่อยมากๆจนแบบรู้สึกว่าแบบเริ่มจะไม่ไหวแล้ว 04:56 Speaker H แบบเหนื่อยจริงๆ 05:00 Speaker H ก็มีหลายๆคนที่แบบคอยแบบซัพพอร์ตมาตลอด 05:05 Speaker H รู้สึกว่าแบบเออ มันผ่านวันพวกนั้นมาได้ 05:09 Speaker H เพราะแบบเจ็ดหกทุกคนเลย 05:47 Speaker E ทุกคนสติมันน้อยลงอะไรอย่างเงี้ย 05:52 Speaker E เพราะว่าด้วยความที่แบบว่ามันเหมือนแบบเจอคนครั้งแรกด้วยเจอกล้องต่างๆอะไรอย่างเงี้ย 06:00 Speaker E ทำให้แบบว่าเออมีการเต้นผิดเกิดขึ้นหรือว่าแบบมีการเข้าไม่ตรงจังหวะ 06:07 Speaker E หรือว่ามันเหมือนมันไม่พร้อมเท่ากับตอนที่เราแบบซ้อมกัน 06:12 Speaker E รายละเอียดหลายๆอย่างมันหายไปอะไรอย่างเงี้ยครับ 06:17 Speaker E ก็เลยทำให้ทุกคนแบบก็เสียใจกับตรงนั้นอะไรอย่างเงี้ย 06:22 Speaker E แล้วก็ไม่อยากให้มันแบบเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นอีก 06:27 Speaker E หรือว่าแบบเกิดให้ได้น้อยที่สุด 06:30 Speaker I คือมี่พยายามดิวตัวเองว่าไม่ให้ตัวเองตื่นเต้นแต่ว่าตอนไปยืนคือเหมือนหัวใจจะหลุดออกมาคือมันดังมากเสียงหัวใจตัวเองคือแบบมี่ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย 06:40 Speaker I มี่ได้ยินแต่แบบเสียงหัวใจตัวเองมันจะหลุดออกมาแล้ว 06:45 Speaker I แล้วหน้ามี่คือแบบตาแข็งมากคือมี่ไม่รู้ว่าตัวเองยิ้มอย่างนั้นไปก่อน 06:50 Speaker I คือยืนอย่างงี้ป่ะ 06:52 Speaker I ในรูปคือเห็นตัวเองแล้วแบบมี่ไม่ได้ยิ้มอย่างนั้นในใจมี่คือมี่ไม่ได้ยิ้มอย่างนั้น 07:07 Speaker J บอกเลยว่าวันนั้นที่ไป 07:10 Speaker J เราก็คิดว่าเราฝึกยิ้มมาดีมากๆแล้วเหมือนกันแต่ว่าพอไปถึงเนี่ยบางทีมันสภาพแวดล้อมต่างๆเราอาจจะยิ้มเกร็งบ้างอะไรบ้าง 07:22 Speaker J รู้สึกว่าเป็นเรียกว่าเป็นงานแรกที่เราจะต้องเอาประสบการณ์นี้มาเหมือนต่อยอดมาพัฒนาตัวเองอีกเยอะมากๆเหมือนกันค่ะ 07:29 Speaker G ตื่นเต้นครับตื่นเต้นมาก 07:32 Speaker G แล้วก็แบบคือมันมีคนดูด้วย 07:36 Speaker G มันแบบมันกดดันครับ 07:38 Speaker G มันรู้สึกว่าแบบมันต้องทำออกมาให้ดีอ่ะ 07:42 Speaker G ผมก็เชื่อแบบจริงๆก็หลายๆคนคนที่ไม่เต้นผิดก็คงไม่มีใครอยากเต้นผิดหรอกครับ 07:49 Speaker G แล้วก็คงไม่มีใครอยากตะโกนออกมาผิดเหมือนผมด้วยแหละ 07:53 Speaker G แล้วก็แบบมันมันกดดันเนี่ยแหละ 07:56 Speaker G เออ มันมันตื่นเต้นแหละเข้าใจทุกคนครับ 08:01 Speaker G แล้วก็เข้าใจตัวเองด้วย 08:04 Speaker K คืออุ้มเป็นคนที่แบบคือไม่ค่อยตื่นเต้นแต่ว่าจะมีปัญหาลืมท่า 08:10 Speaker K ตอนซ้อมอ่ะอุ้มก็ลืมท่าบ้างแล้วก็เป็นท่อนประจำ 08:16 Speaker K ก็เลยแบบค่อนข้างแบบรอท่อนนั้นเพื่อที่จะแบบเต้นให้ถูก 08:22 Speaker K ตอนซ้อมก็แบบมีเต้นผิดบ้าง 08:26 Speaker K แต่ว่าเหมือนสองวันสุดท้ายที่รันฟลูอ่ะค่ะ 08:30 Speaker K อุ้มก็เต้นไม่ผิดแล้ว 08:33 Speaker K แต่พอมาวันจริงปุ๊บก็คือเต้นผิดจนได้ 08:37 Speaker K ก็คือวันวันสยามก็เลยเต้นผิดก็แอบนอยแต่ว่าแบบ 08:42 Speaker K ก็รู้สึกว่าก็เป็นบทเรียนให้แบบคราวหน้าเราแบบจัดการกับสติของตัวเองให้ดีกว่านี้ค่ะ 08:51 Speaker C มันนอยค่ะ 08:54 Speaker C มัน 08:56 Speaker C มันพูดแล้วจะร้องไห้อ่ะ 08:58 Speaker C อืม 09:00 Speaker C แบบ 09:02 Speaker C อืม 09:04 Speaker C ไมค่อนข้างคาดหวังเยอะว่าแบบอยากทำออกมาให้มันได้ดีอะไรอย่างเงี้ยค่ะ 09:09 Speaker C แต่ว่าไมไม่ได้แบบโทษเพื่อนหรือไม่ได้โทษใครเลย 09:14 Speaker C เพราะว่าตัวไมเองไมก็รู้ว่าไมไม่ได้ทำได้เต็มร้อยเหมือนที่ไมคาดหวังไว้ 09:20 Speaker C อะไรอย่างเงี้ยแต่ว่าเหมือนแบบพอมาถึงจุดนั้นอะไรอย่างเงี้ย 09:27 Speaker C ทุกคนก็มีความตื่นเต้นเข้ามาแบบรายละเอียดดีเทล 09:33 Speaker C หรือว่าความพร้อมทุกอย่างที่เราเตรียมกันวันก่อนหน้ามันก็ลดลงค่อนข้างเยอะ 09:40 Speaker C พอมานั่งย้อนกลับมาคิดอะไรอย่างเงี้ยก็รู้สึกผิดหวังตัวเองค่ะ 09:46 Speaker C ว่าแบบเอออยากทำให้มันดีกว่านี้ 09:50 Speaker C มันเป็นงานแรกที่แบบเหมือนเราออกสู่สังคมว่าแบบให้ทุกคนเห็นเราในฐานะแบบ 09:57 Speaker C หลีดจุฬารุ่นที่เจ็ดหกอะไรอย่างเงี้ยรู้สึกว่าอยากทำให้มันได้ดีกว่านี้ค่ะ 10:03 Speaker C ผิดหวังที่ทำให้พี่ๆเสียใจค่ะ 10:05 Speaker C แบบว่าหนูก็รู้ว่าแบบเราอาจจะช้า 10:10 Speaker C ใช่เราอาจจะไม่ได้แบบว่าพัฒนาได้เร็วตามที่แบบพี่ๆตั้งเป้าหมายไว้ 10:17 Speaker C อะไรอย่างเงี้ยแต่ว่าเราก็พยายามทำกันเต็มที่ 10:20 Speaker B คือตัวซิมก็แบบทำข้อผิดพลาดแบบเกิดขึ้นด้วยเหมือนกัน 10:26 Speaker B รู้สึกว่าเพอร์ฟอร์แมนซ์มันควรจะได้ดีกว่านี้ 10:30 Speaker B แล้วก็รายละเอียดหลายๆอย่างมันก็ถูกลืมไปตอนที่แบบเพอร์ฟอร์มออกมาอย่างเงี้ยค่ะ 10:36 Speaker B คือตอนแรกเราก็รู้สึกว่าโอเคงานแรกเราก็คงแบบรับรู้ถึงความรู้สึกว่าเออเป็นหลีดจุฬาแล้วอะไรอย่างเงี้ย 10:41 Speaker B แต่แบบซิมไม่รู้สึกถึงความรู้สึกนั้นเลย 10:45 Speaker B เพราะว่ารู้สึกว่าทำได้แย่ 10:48 Speaker B อืม แล้วมันก็เหมือนแบบความรู้สึกเฟลมันมากกว่า 10:52 Speaker B มันมากรบอ่ะค่ะ 10:54 Speaker B ครั้งต่อไปจะทำให้ดีขึ้น 10:57 Speaker B แต่ถ้าพูดจริงๆความรู้สึกนั้นมันก็ไม่ได้หายไปไหนอ่ะมันก็คือยังรู้สึกว่ายังยึดติดอยู่ว่าจริงๆวันนั้นมันก็ควรจะได้ดีกว่านี้น่าจะคุมสติได้ดีกว่านี้แบบเนี้ยค่ะ 11:04 Speaker E งานแรกจบอะไรอย่างเงี้ยพวกเราก็แบบรีเฟล็กซ์กันต่างๆว่าแบบโอเคเราควรที่จะแบบแก้ตรงไหนบ้าง 11:10 Speaker E หรือว่าควรตั้งสติตรงส่วนไหนบ้างอะไรอย่างเงี้ย 11:15 Speaker E แล้วก็เลยแบบเหมือนก็ฝึกซ้อมกับโชว์ครั้งต่อไปมากขึ้น 11:22 Speaker E แบบว่าเรียกว่าไงอ่ะก็ไม่ได้ถึงกับเฟลร้อยเปอร์เซ็นต์ 11:28 Speaker E แต่ว่าแบบใช้ข้อผิดพลาดนั้นมาแบบว่ามาเป็นข้อเตือนใจ 11:33 Speaker E ให้เราแบบไม่พลาดอีกรอบนึง 12:38 Speaker A ส่วนงานของวันนี้ก็รู้สึกว่าเพลงแฟนเดียของเรามันเป็นเพลงเก่งของรุ่นผมด้วยครับแบบเป็นเพลงแบบมั่นใจจุฬาเจ็ดหกเต้นดีดีแน่นอนครับก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆครับ 13:26 Speaker A พอขึ้นเวทีปั๊บถึงแม้ว่าจะมีการผิดพลาดอะไรเล็กน้อยบ้างบางอย่างก็ไม่ได้เป็นผลครับเพราะว่าแบบเรามั่นใจครับ 13:34 Speaker A พอเริ่มเต้นเริ่มอะไรอย่างงี้ครับก็เห็นคนดูอะไรอย่างงี้ครับก็รู้สึกว่าอันนี้เรียวเรียวได้มากแค่ไหนครับ 13:40 Speaker A อ๋อ ก็ก็รู้สึกว่าแบบไม่ไม่ชินครับแบบเพราะว่าแบบคนมองเราเยอะมากครับตอนแรกผมก็เต้นอยู่ผมก็คิดว่าแบบลืมรูดซิปกางเกงหรือเปล่าแบบผมก็พยายามแบบอยากอยากลงไปก้มดูเหมือนกัน 13:52 Speaker A เพราะว่าแบบถ้าถ้ามันไม่ได้รูดขึ้นมานี่เป็นเรื่องเลยนะครับแบบแล้วก็มันมันจะมีท่าหนึ่งอ่ะมันจะชื่อท่าว่าร่วมพี่ร่วม น้องด้วยกันนี่ตอนจังหวะนี้ถ้าแบบผมก็ดูว่าแบบเอ้ยคือถ้ามันลงไปผมก็ฟึบงี้ขึ้นมาแบบเร็วๆ 14:02 Speaker A แล้วตอนสุดท้ายที่เต้นจบครับผมเห็นแบบทุกคนปรบมือให้กับ การโชว์ของเราผมรู้สึกว่าแบบผมซาบซึ้งมากแล้วแบบภูมิใจในเพื่อนๆแล้วก็ตัวเองมากๆครับ 14:10 Speaker A แบบวันนี้พอทุกคนปรบมือกันแบบน้ำตาผมซึมเลยครับ 14:14 Speaker A รู้สึกว่าแบบเออเราเรารู้สึกว่าเราเข้าใกล้คำว่าแบบหลีดจุฬาที่แบบพร้อมเป็นหลีดจุฬาจริงๆมากขึ้นครับ 14:21 Speaker I มี่รู้สึกว่าภาพรวมออกมาได้ดีอาจจะเพราะว่าตัวเองด้วยวันนี้เต้นไม่ผิดเลยวันนี้เต้นไม่ผิดเลย 14:30 Speaker I แล้วก็รู้สึกว่าแบบภาพรวมออกมาดี 14:34 Speaker I แล้วพี่ๆชมด้วยวันนี้อาจจะอาจจะไม่โดนดุ 14:38 Speaker C ด้วยความที่มันเป็นร้องสดอะไรอย่างเงี้ยเหมือนเพลงที่ซ้อมมากับแบบตอนที่เขาร้องอะไรอย่างงี้มันไม่เท่ากัน 14:45 Speaker C มันเหมือนแบบว่าจังหวะที่มันต้องออกหรือจังหวะที่มันต้องยกมืออะไรอย่างงี้มันก็จะมีการเหลื่อมๆบ้างอะไรอย่างงี้ 14:52 Speaker C ใช่แต่ว่าก็รู้สึกว่าไม่ได้ผิดหวังเท่ากับวันแรกค่ะ 14:56 Speaker C แบบรู้สึกว่าวันนี้ทุกคนก็แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีเพราะว่ามันก็มีหลายๆเหตุการณ์ที่มันเหมือนเราไม่ได้คาดหวังมาก่อน 15:05 Speaker C มันมันมีแบบเราต้องแก้ไขสถานการณ์ ณ ตอนนั้นเลยอย่างเช่นแบบเปิดเพลงขึ้นก่อนเลยอะไรอย่างงี้ 15:44 Speaker E ก็ลุ้นครับแบบปกติแล้วผมจะสั่งตอนที่มันแบบขึ้นมาค้างกาดก่อนแบบว่าแบบสักพักนึงให้ทุกคนแบบได้ได้ตั้งสติก่อน 15:53 Speaker E อะไรอย่างเงี้ยแต่ว่ารอบนี้มันเหมือนแบบมันลุ้นมากเพราะว่ามันเหมือนตอนแรกเพลงมันขึ้นแล้วแต่ว่าประตูมันยังไม่เปิดให้เราเดินออกไปเลยอะไรอย่างเงี้ย 16:03 Speaker E แล้วพอตอนที่เดินขึ้นไปทีก็พยายามพูดกับเพื่อนว่าทุกคนแบบตั้งใจฟังนะว่าจะสั่งตอนไหนเพราะว่าแบบมันก็แอบลุ้นว่าแบบโอเคถ้าท่อนแรกมันขึ้นไม่ทัน 16:12 Speaker E ไปขึ้นท่อนสองดีกว่าอะไรอย่างเงี้ย 16:15 Speaker E แต่ว่าแบบขึ้นไปตอนนั้นมันก็แบบก็พยายามคิดในหัวว่าแบบเพื่อนจะจัดโซนเสร็จหรือยังวะอะไรอย่างเงี้ย 16:22 Speaker E แบบว่าถ้าเราสั่งตอนนี้มันจะถึงตอนแบบมันจะทันไหมอะไรอย่างเงี้ย 16:28 Speaker E แล้วก็พยายามแบบเหมือนพอผมยืนเสร็จแล้วผมรับหนึ่งสองสามแล้วผมสั่งเลย 17:12 Speaker L แต่จริงๆเพิร์ลเฟลนิดนึงเพราะว่ามันเป็นเพิร์ลเองที่แบบเปิดมาแล้วเพิร์ลรวนอ่ะค่ะมันเพิร์ลต้องไปริมสุดแล้วเพิร์ลเดินไปไม่ค่อยทันก็เลยรวนแล้วก็เลยเต้นผิดฝั่งนิดนึงค่ะ 17:22 Speaker L แต่ว่าแบบมันยังพอเนียนอยู่ 17:26 Speaker L แต่ว่าก็แอบเฟลนิดนึงว่าแบบเออทุกคนทำดีมากเลย 17:30 Speaker L มีแค่เพิร์ลที่ผิด 17:32 Speaker L เพิร์ลก็ออกมาแล้วร้องไห้แล้วก็แบบ 17:35 Speaker L เออเมื่อกี้เพิร์ลเต้นผิดนิดนึง 17:37 Speaker L ก็ขอโทษเพื่อนทุกคน 17:39 Speaker L แต่ก็คิดว่าภาพรวมมันก็โอเคอยู่ค่ะ 17:42 Speaker L ไม่ไม่แย่มาก 18:19 Speaker M ก็อยากให้เพื่อนๆบอกว่าเป็นแบบว่า เป็นคนที่ไม่เต้นผิดแล้วมันจะ 18:24 Speaker M มันจะแย่อะไรอย่างนั้น 18:26 Speaker M คือเข้าใจว่ามันแบบผิดพลาดกันได้แล้วแบบไม่ได้โทษเพื่อนเลยรู้สึกว่ามันยังไงมันก็เกิดขึ้นได้แหละแล้วก็ทำได้แค่แบบคอยปลอบเพื่อนแล้วก็แบบว่าเตือนสติเพื่อนก็แค่นั้น 18:34 Speaker D อ๋อ แบมเป็นเพราะแบมที่สามารถแก้ไขปัญหาทัน 18:38 Speaker D เพราะว่าแบมอ่ะขึ้นคนแรกแล้วแบบตอนที่แบมอยู่หน้าประตูอ่ะแบมได้ยินเสียงเพลงแล้ว 18:44 Speaker D แล้วแบบเขาก็ไม่เปิดประตูให้แบมสักทีแล้วแบมก็พอเปิดปุ๊บแบมก็ต้องรีบวิ่งเข้าไปเลยแล้วแบบไฟอ่ะมันมืดมาก 18:50 Speaker D แล้วแบบแบมจะต้องเป็นคนตัดสินใจว่าแบบจะต้องกระโดดบันไดตรงนั้นไปคือถ้าเราโดดผิดอ่ะคือแบบเราล้ม 18:55 Speaker D แต่ว่าเราจะไม่ยอมให้แบบเพื่อนขึ้นมือไม่ทันเพราะฉะนั้นเนี่ยงานเจ็ดหกวันนี้ที่ไม่พังเพราะแบมครับ 20:01 Speaker E วันที่ยี่สิบเก้าเป็นพับลิกมากกว่า 20:05 Speaker E แล้วก็แบบเป็นคนจากหลายภาคส่วนมากกว่าเป็นงานนอกด้วยแล้วก็แบบคนผมว่ามันน่าจะเป็นแบบคนแบบที่อยู่แถวสยามด้วยแล้วก็แบบเดินผ่านไปผ่านมาอาจจะแบบไม่ได้รู้จักหลีดจุฬาหรือว่าไม่ได้รู้จักงานนั้นแต่ว่าแบบเดินผ่านไปผ่านมาเพื่อมาดูอะไรอย่างงี้ 20:17 Speaker E ก็รู้สึกว่าความต่างมันคือแบบเหมือนตอนนั้นเราเจอคนเยอะมากแล้วแบบเป็นคนที่แบบว่ามุงดูบ้างหรือว่าแบบเดินผ่านไปผ่านมาบ้างแต่ว่าออดิเอ็นซ์ของงานวันนี้มันเป็นแบบนั่งชมในฮอลล์ด้วยแล้วก็แบบทุกคนรู้จักว่าแบบที่นี่คืองานอะไร 20:32 Speaker E แล้วก็ทุกคนรู้ว่าแบบเรากำลังจะได้เห็นอะไรเกิดขึ้นอะไรอย่างงี้เรียกว่าไงวันนั้นมันยังมีความรู้สึกว่าโอเคหลายๆคนอาจจะยังไม่รู้จักหลีดจุฬาหรือว่าไม่รู้จักว่าโอเคมันเต้นเป็นยังไงอะไรต่างๆ 20:42 Speaker E แต่ว่าคนที่มางานในวันนี้ผมรู้สึกว่าก็เป็นคนที่เหมือนเคยเห็นหลีดจุฬารุ่นก่อนๆมาแล้วอะไรอย่างงี้ 20:47 Speaker E เขาก็คงมีเอ็กซ์เพคเทชั่นที่แบบว่าซัมติงที่มันแบบมากกว่าคนตรงนั้นอะไรอย่างงี้ใช่ครับก็เลยรู้สึกว่าตรงวันนี้มันตื่นเต้นมากกว่าแล้วก็ลุ้นมากกว่าด้วยแต่ก็รู้สึกว่าทุกคนแบบทำได้น่าพอใจมากมากขึ้นครับ 20:53 Speaker J ได้คนละมู้ดกันเลย 20:55 Speaker J เหมือนงานวันนี้อาจจะต้องเหมือนมีโชว์ร่วมกับคนอื่นด้วยแล้วก็จังหวะในการร้องก็แตกต่างกันเพราะวันนี้เหมือนระยะเวลาในการรอมมากยิ่งขึ้นเหมือนความตื่นเต้นเราก็มีความน้อยลงเหมือนกันแต่พองานที่สยามเหมือนเราต้องไปถึงปุ๊บต้องรีบทำนู่นทำนี่ต่างๆก็อาจจะมีคามตื่นเต้นที่ไม่เหมือนกับวันนี้ค่ะกิรู้รู้สึกว่ามันเหมือนได้คนละไวป์กันแต่เราก็สนุกทั้งสองงานค่ะ 22:01 Speaker D เจ็ดหกเป็นรุ่นที่มีสติน้อยที่สุด 22:04 Speaker D น่าจะจริงครับ 22:05 Speaker N คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องสติครับ 22:06 Speaker I สติแต่รู้สึกว่ามี่ 22:09 Speaker O อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่มีสติ 22:11 Speaker L งงเหมือนกันว่าแบบเอ้ยมันจะต้องผลัดกันผิดตลอดเลย 22:14 Speaker K จริงๆสติ นอกจากจะแบบพอโชว์จริงๆอ่ะไม่มีสติยังพอเข้าใจแต่ว่าแบบเจ็ดหกก็ไม่มีสติมาตั้งแต่ตอนซ้อมแล้วอันนี้คือรวมถึงอุ้มด้วยซึ่งอุ้มแบบไม่รู้เป็นอะไรรู้สึกว่าปกติตัวเองก็แบบมีสติแต่ว่าอันนี้มันแบบรู้สึกกดดันอยากทำให้ได้ดีๆอะไรอย่างงี้มันก็เลยแบบมักจะผิด 22:29 Speaker E เก็บท่าวันแรกแต่รู้สึกว่าเออแบบเราแบบเต้นค่อนข้างโอเคแล้วอะไรอย่างเงี้ย 22:35 Speaker E แต่ว่าพอแบบมาอีกวันนึงความตื่นเต้นในแบบการเจอพี่ๆหรือว่าแบบเหมือนว่าโอเคพอเราทวนกันเองอะไรอย่างงี้มันจะไม่ค่อยผิดแต่ว่าแบบพอแบบมายืนตรงโซนหรือว่ายืนในแถวอะไรอย่างงี้มันจะผิดหนักมากอะไรอย่างงี้เจ็ดหกเป็นรุ่นที่สติน้อยจริงๆ 23:26 Speaker E แต่ว่าก็จะพยายามเตือนกันครับแล้วก็ผมผมยังรู้สึกแล้วผมก็สติน้อยเหมือนกัน 23:31 Speaker L ก็เข้าใจทุกคนนะคะแต่ว่าอาจจะต้องแบบจริงจังมากกว่านี้ 23:35 Speaker L แล้วก็เพิ่มสติ 23:37 Speaker L เพิร์ลว่าอาจจะต้องไปนั่งสมาธิด้วย 23:40 Speaker L รุ่นเราอาจจะต้องนัดกันไปวัด 23:42 Speaker L แล้วก็ไปนั่งสมาธิ 23:43 Speaker L จริงๆเพิร์ลรู้สึกว่ามันแบบหนักแล้วอ่ะค่ะ 23:45 Speaker L หนักแบบโอเคพร้อมสามอ้าวผิดอีกแล้วอะไรอย่างเงี้ย 23:49 Speaker L แบบอ้าวคนนี้ผิดคนนี้ผิดผิดผิด 23:50 Speaker L อะไรอย่างเงี้ยงงมากแบบอ้าวเมื่อกี้ก็ทำได้นะ 23:53 Speaker L อะไรอย่างเงี้ย 23:54 Speaker L อยู่ดีๆก็ทำไม่ได้ 23:54 Speaker D มันไม่ใช่แบบหนึ่งคนไม่มีสตินะแต่มันคือแบบอย่างละนิดอย่างละหน่อยกับทุกคน 23:59 Speaker D แล้วก็เป็นรุ่นที่ไม่โฟกัสด้วยแบบว่า 24:02 Speaker D ชอบมองนู่นมองนี่อะไรอย่างงี้ครับตลกมากคือแบบ 24:06 Speaker D พี่เขาบอกว่าแบมอ่ะโฟกัสสองจุดมันยืนพร้อมเงี้ย 24:10 Speaker D มันก็คือจะแบบโฟกัสได้แค่จุดเดียวอะไรอย่างงี้ 24:13 Speaker D แต่แบมอ่ะค้นพบว่ามันน่าเบื่อมากถ้าเราโฟกัสจุดเดียวแล้วก็แบบโฟกัสจุดตรงนี้ปุ๊บ 24:19 Speaker D พอเราเบื่อเราก็หลับตาแล้วก็ไปโฟกัสอีกจุดนึงใช่ทำให้การซ้อมมันสนุกขึ้น 25:00 Speaker G เออจริงๆถ้าฟังจากคำถามเนี่ยผมว่าก็มีคำตอบอยู่ในตัวแล้วนะฮะ 25:05 Speaker G ก็คงจะเป็นเรื่องสตินี่แหละครับ 25:07 Speaker G เรื่องแรกเลยแล้วก็เรื่องเดียวครับถ้ามีสติผมว่าเจ็ดหกทำได้ทุกอย่างแล้วครับ 25:09 Speaker J จริงๆก็ยอมรับ 25:11 Speaker J ก็ยอมรับก็สติน้อยจริงๆ 25:13 Speaker J มองว่ามันพัฒนากันได้หรือว่าแบบมันเป็นเรื่องที่มันไม่ใช่ว่ะแบบเอาท์ออฟคอนโทรลอ่ะค่ะคือถ้าเราแบบคอนเซนเทรทกับสิ่งที่เราทำอยู่ตรงหน้าซิมมองว่ามันมันมันได้แล้วก็รู้สึกวันนี้เพื่อนๆมีสติขึ้นแต่อาจจะแบบหายหน่อยเพราะว่ามันเกิดแอคซิเดนท์ก่อนขึ้นเวทีไงมันก็เลยแบบตกใจ 25:30 Speaker M อยากให้เจ็ดหกทุกคนมีสติครับ 25:33 Speaker M เพราะรู้สึกว่าทุกคนอ่ะทุกคนทำได้หมดเลยทุกคนมีศักยภาพหมดเลยทุกคนมีความสามารถหมดเลยแต่ว่าบางทีเราตื่นเต้นหรือแบบว่าเราเราขาดสติอ่ะมันเลยแบบมันเลยมันเลยมีจุดผิดพลาดแต่จริงๆคือพวกเราทำได้แบบพวกเราทำได้จริงๆแค่แบบมันไม่มีสติในบางเวลาแค่นั้น Topics: ลีดจุฬาฯ CU Cheerleader ผู้นำเชียร์ ซ้อมเชียร์ ความกดดัน การแสดงสด ประสบการณ์งานแรก พัฒนาตัวเอง ความผิดหวัง ทีมเวิร์ค เรียนจากวิดีโอนี้ - [แฟลชการ์ดจากวิดีโอนี้](https://sozai.app/th/tools/ai-flashcard-generator/?from=transcript&id=19347) - [แบบทดสอบจากวิดีโอนี้](https://sozai.app/th/tools/quiz-generator/?from=transcript&id=19347) ฟรี สร้างโดย AI จากทรานสคริปต์นี้ ไม่ต้องสมัคร --- This is the markdown twin of https://sozai.app/transcript/disappointed-first-job-cucl-uncut-ep3/ — the same content, without the markup. Published by SozAI (https://sozai.app). Reuse and quotation are allowed with attribution and a link back. Machine-readable index: https://sozai.app/llms.txt · data API: https://sozai.app/api/