**"Chłopaki nie płaczą, ale mężczyźni już tak" || Kamil Pawelski #128 — Transcript & Summary | SozAI**
Source: https://sozai.app/transcript/chlopaki-nie-placza-mezczyzni-tak-kamil-pawelski-128/

Rozmowa o emocjach mężczyzn, kryzysie męskości i zmianach w definicji męskości we współczesnym społeczeństwie.

## Key Takeaways

- Męskość jest redefiniowana i nie powinna być ograniczana tradycyjnymi normami.
- Zdrowie psychiczne mężczyzn wymaga większej uwagi i otwartości na emocje inne niż złość.
- Praca i życie zawodowe mogą prowadzić do wypalenia, nawet przy własnym biznesie.
- Życie w różnych społecznych bańkach wpływa na postrzeganie męskości i relacje międzyludzkie.
- Statystyki samobójstw mężczyzn wskazują na potrzebę zmiany narracji i wsparcia.

## What the video covers

- Mężczyźni często wyrażają złość, ale rzadziej lęk, który jest emocją mniej odczytywaną społecznie.
- Współcześni ojcowie są obecni fizycznie, ale często nieobecni emocjonalnie, co wpływa na relacje rodzinne.
- Tradycyjny model męskości oparty na pracy, domu i rodzinie ulega zmianie i redefinicji.
- Kamil Pawelski opowiada o swojej drodze od blogera do psychologa i psychoterapeuty, podkreślając znaczenie zdrowia psychicznego mężczyzn.
- Praca na własny rachunek dała wolność, ale też nowe wyzwania i ryzyko wypalenia zawodowego.
- Życie na Podlasiu to funkcjonowanie w innej społecznej bańce, różniącej się od miejskiej rzeczywistości.
- Kryzys męskości jest pojęciem kontrowersyjnym i nacechowanym negatywnie, lepiej mówić o zmianach w definicji męskości.
- Statystyki samobójstw i samotności wskazują na poważne problemy zdrowia psychicznego mężczyzn.
- Ważne jest otwarte mówienie o emocjach i przełamywanie stereotypów dotyczących męskości.
- Zmiany społeczne wymagają nowego podejścia do roli mężczyzny w rodzinie i społeczeństwie.

## Chapters

1. 00:00 Emocje mężczyzn i tradycyjny model męskości
2. 04:06 Zmiany w życiu i karierze Kamila Pawelskiego
3. 07:59 Redefinicja męskości i kryzys męskości
4. 12:13 Wychowanie dzieci i relacje rodzinne
5. 16:23 Zdrowie psychiczne mężczyzn i społeczne wyzwania
6. 19:43 Życie na Podlasiu i różnice społeczne
7. 23:19 Statystyki samobójstw i potrzeba zmiany narracji

Answers

## Questions about this video

Dlaczego mężczyźni częściej wyrażają złość niż lęk?

Mężczyźni często wyrażają złość, ponieważ jest to emocja społecznie bardziej akceptowana, natomiast lęk jest rzadziej odczytywany i wyrażany z powodu stereotypów dotyczących męskości.

Co oznacza kryzys męskości według Kamila Pawelskiego?

Kamil Pawelski uważa, że termin 'kryzys męskości' jest nacechowany negatywnie i lepiej mówić o zmianach w definicji męskości, które wynikają z odejścia od tradycyjnych norm i oczekiwań społecznych.

Jakie wyzwania wiążą się z pracą na własny rachunek w kontekście zdrowia psychicznego?

Praca na własny rachunek daje większą elastyczność, ale często prowadzi do ciągłej obecności w pracy, co może powodować wypalenie zawodowe i wymaga świadomego dbania o równowagę między życiem zawodowym a prywatnym.

## Full Transcript — Download SRT & Markdown

00:00

Speaker A

Najczęściej, jak rozmawia się z mężczyznami, co czujesz, no to mężczyźni z reguły czują złość. To jakich stanów emocjonalnych najczęściej nie odczytujemy? Myślę, że lęku. Jesteśmy pokoleniem ojców obecnych fizycznie, ale nieobecnych emocjonalnie. Kiedyś mężczyzna to był ten, który miał pracę, dom i rodzinę.

00:20

Speaker A

Dzisiaj okazuje się, że są to elementy, które niekoniecznie muszą świadczyć o męskości. Mam takie poczucie, że wielu ludzi chciałoby żyć i funkcjonować pozbywając się cierpienia, pozbywając się trudnych emocji. A żeby poznać smak szczęścia, musimy wiedzieć, jak smakuje nieszczęście. [muzyka]

00:36

Speaker A

Po prostu chłopaki nie płaczą, ale mężczyźni już tak. Serdecznie witam was w kolejnym odcinku Balansu. Nazywam się Kuba Jankowski, a dziś naprzeciwko mnie psycholog, psychoterapeuta i psychotraumatolog w trakcie szkolenia, Kamil Pawelski.

00:56

Speaker A

Dzień dobry. Witam cię serdecznie. Którego być może kojarzycie z odległych lat przestrzeni internetu, z bloga, którego prowadziłeś, Ekskluzywny Menel.

01:04

Speaker A

Ten profil do dziś masz zresztą na Instagramie.

01:09

Speaker A

Tak, on cały czas istnieje. Śmieję się, że to jest moje alter ego.

01:14

Speaker A

Tak, tak samo jak moim alter ego jest Monora, to bzdura i [śmiech] sądy, które przeprowadzałem na ulicach.

01:28

Speaker A

A więc dwóch dziadersów z prehistorii internetu się spotkało dzisiaj naprzeciwko siebie. No twoja kariera internetowa skręciła, właściwie kariera internetowa, twoje życie skręciło w stronę psychologii w pewnym momencie.

01:46

Speaker A

Dlaczego? Ja chyba doszedłem, a może inaczej, nie doszedłem, tylko przez cały czas trwania mojej działalności internetowej wiedziałem, że to jest czasowe. To znaczy, to się trochę pojawiło spontanicznie w moim życiu, przyznam się szczerze, dlatego że ja zakładając bloga

01:56

Speaker A

zakładałem go w czasach, kiedy to były dopiero początki polskiej blogosfery i zakładałem go będąc w trakcie jakby albo w szczycie swojego wypalenia zawodowego.

02:15

Speaker A

Znaczy byłem aktywnym pracownikiem korporacji, dosyć dobrze sobie radzącym zewnętrznie, wewnętrznie trochę gorzej i pamiętam, że to był moment, w którym, korzystając z będąc w trakcie własnej psychoterapii, zderzyłem się z takimi pytaniami związanymi, co właściwie robię w czasie wolnym. I to jakoś

02:23

Speaker A

tak uderzyło mnie tam w tamtym momencie pytanie mojej psychoterapeutki, bo ja nie miałem czasu wolnego ze względu na aktywność zawodową.

02:35

Speaker A

I z racji tego właśnie, co jej odpowiedziałeś?

02:47

Speaker A

No właśnie, kiedy o jakim pani czasie wolnym mówimy i to było coś, co ze mną zostało, pamiętam dosyć mocno, we mnie uderzyło, bo uświadomiłem sobie, że ja

03:06

Speaker A

utraciłem gdzieś kwestię związaną właśnie z tym czasem wolnym, że moim czasem wolnym jest praca i poświęcenie się temu aspektowi i w tym upatrywałem właśnie konsekwencji w postaci chociażby tego wypalenia zawodowego.

03:23

Speaker A

I z racji tego, że mój brat jest fotografem, ja pracowałem w branży odzieżowej, w branży modowej, po nitce do kłębka, za sugestią znajomej zaczęliśmy publikować zdjęcia tak po prostu samych tych stylizacji, które w bardzo krótkim czasie okazało

03:40

Speaker A

się, że można z tego na tym zarabiać pieniądze. Że miałem głowę na karku, ponieważ byłem przetyrany korporacją i miałem podejście biznesowe, jakoś to wykorzystałem i korzystałem z tej sposobności, bo ona dała mi taką przestrzeń do tego, żeby pożegnać

03:46

Speaker A

się z pracą zawodową. Natomiast wiedziałem, że to jest czasowe, czasowe i prawda jest też taka, że od samego początku czułem wewnętrznie, że chciałem ten aspekt męskości w takim szerszym rozumieniu był bardzo bliski memu sercu.

04:06

Speaker A

No i śmieję się, że człowiek zmienia się co 7 lat i właśnie teraz się przepoczwarzasz?

04:23

Speaker A

Się przepoczwarzam. Zdecydowałem wrócić się do swojego wykształcenia zawodowego, czyli do psychologii. Rozpocząłem swoje szkolenie psychoterapeutyczne, psychotraumatologiczne i tak się stało, że jestem obecnie już jako Kamil Pawelski, głównie działam jako Kamil Pawelski, psycholog i psychoterapeuta, psychotraumatolog. W tamtym momencie

04:38

Speaker A

wypalenia zawodowego zacząłeś działać na własny rachunek, własny biznes. A to często kojarzy się z tym, że trzeba być przez 24 godziny na dobę w tej własnej firmie i tam bardzo łatwo o wypalenie czy takie ryzykowne zachowania, które powodują później nasze wypalenie.

04:57

Speaker A

Nie było tak, też to było dokładnie tak, jak opowiadasz. To znaczy, ja zamieniłem stryjek siekierkę na kijek. Trochę zmieniłem środowisko, myślę, że zadziałał efekt świeżości. Ale myślę, że tutaj też znaczenie miało to, że pracując w

05:13

Speaker A

korporacji, to nie były czasy, kiedy praca zdalna świeciła triumfy, bo to było jeszcze sprzed czasów popularyzacji tego takiego podejścia do pracy, ale tam pracowaliśmy w określonych godzinach. Dużą część mojej pracy zajmowały podróże służbowe. A w

05:30

Speaker A

momencie, kiedy zacząłem działać w sieci, to miałem pewną wolność, taką elastyczność może czasową, jeżeli chodzi o działanie. No ale prawda jest taka, że byłem tam stale w pracy i to troszeczkę w pewnym momencie zaczęło mi ciążyć.

05:38

Speaker A

I wiedziałem, że potrzebuję czegoś, czegoś nowego, czegoś, no [odchrząknięcie] myślę, że nie będę bał się tego użyć tego słowa, czegoś głębszego, co będzie zbieżne też z moim z moją potrzebą zwracania uwagi na aspekt właśnie zdrowia psychicznego mężczyzn,

05:46

Speaker A

wykorzystania też pewnej popularności, jaką udało mi się zbudować i rozszerzenia tego w takim wymiarze.

05:53

Speaker A

Mhm. Po tym epizodzie, czy właściwie jeszcze w trakcie wyprowadziłeś się z Warszawy na Podlasie.

06:00

Speaker A

Mhm. I często mówi się w kontekście właśnie tamtych rejonów czy głębszej polskiej prowincji Polska B.

06:17

Speaker A

Mhm. No jak wyglądało to zdarzenie twoje Polski A z Polską B? Czy w ogóle istnieje Polska B?

06:32

Speaker A

Myślę, że istnieją bańki, w których żyjemy. Nie wiem, czy kategoryzowałbym to Polską A, Polską B, Polską C. Myślę, że funkcjonujemy w obszarze pewnych baniek. I na pewno życie na Podlasiu, życie na wsi w środku Biebrzańskiego Parku Narodowego, no jest

06:37

Speaker A

pewnego rodzaju bańką, zupełnie inną niż tą, do której przyzwyczailiśmy się mieszkając znaczną część w Warszawie. Więc jest to bańka. Natomiast raczej chyba nie szłbym w kierunku kategoryzowania, bo może to mieć dosyć

06:43

Speaker A

pejoratywne takie konotacje. Wolałbym chyba myśleć o tym, że funkcjonujemy w obszarze pewnych baniek.

06:55

Speaker A

Obecnie dużo w przestrzeni internetowej, ale też tak między sobą mówi się o kryzysie męskości.

07:06

Speaker A

Mm. I to jest pojęcie, które z pewnością doskonale znane jest w większych miastach. Ale czy też mieszkając na Podlasiu spotkałeś się z takim terminem albo zauważyłeś takie zjawisko?

07:22

Speaker A

Przyznam się tobie szczerze, że nie wiem, czy chciałbym używać słowa kryzys męskości, dlatego że ono również jest nacechowane bardzo pejoratywnie i mam wrażenie, że mówiąc o kryzysie męskości, troszeczkę buduje się taką narrację, w której chcielibyśmy powiedzieć, że z

07:42

Speaker A

mężczyznami dzieje się coś złego, są w jakimś takim punkcie, czyli nie dzieje się, nie, no z mężczyznami ogólnie chciałbym powiedzieć, że nie. Z pewnymi bańkami mężczyzn dzieje się coś, coś się zmienia po prostu. I myślę, że to, co

07:59

Speaker A

obserwujemy obecnie, to jest jakaś taka zmiana definicji tego, czym jest właściwie męskość. To znaczy wyszliśmy z tych, jakby wczesnych, jakby znanych naszym ojcom, naszym dziadkom norm męskości, takich nadanych przez system instytucjonalny,

08:14

Speaker A

przestały mieć znaczenie i typowy model męskości, który prezentuje każdy ojciec, mąż.

08:33

Speaker A

Mhm. M. A pojawiła się pewna potrzeba wynikająca zarówno ze strony mężczyzn, jak i zarówno ze strony kobiet, ale i też społecznie takiej autonomizacji w definiowaniu tego, czym

08:48

Speaker A

męskość jest. I w tej kategorii myślę, że możemy mówić o pewnych zmianach tego, czym właściwie jest męskość, a czym mogłaby nie być. A czy statystyki zatrważające, mówiące o liczbie prób samobójczych i samobójstw, wielokrotnie wyższe u mężczyzn niż u

09:01

Speaker A

kobiet, nie są potwierdzeniem tego, że ten kryzys ma rację?

09:19

Speaker A

On dane, które pokazują nam, że jest coś na rzeczy, jak najbardziej. Myślę, że statystyki dotyczące samobójstw, statystyki dotyczące samotności, ró...

09:23

Speaker A

No nie, nie, absolutnie nie, bo to też ten kryzys męskości, męskość też jest często utożsamiana z innym epitetem.

09:31

Speaker A

Toksyczna męskość. To też sugerowałoby czy Jacek Masłowski też podkreśla, który tu wielokrotnie gościł, żeby nie o tym mówić, bo to by sugerowało, że każda męskość jest toksyczna i może być toksyczna, ale chodzi o pewne zachowania, które gdzieś tam dostrzegamy. Ale skoro jednak coś

09:46

Speaker A

dziś jest, no to co dzieje się ze współczesnymi mężczyznami? i ty często z nimi się spotykasz, rozmawiasz też y w tym i czy ty widzisz, obserwujesz to swoimi oczami, że jest coś innego niż było lat temu kilkanaście, kilkadziesiąt? Myślę, że jest coś na

10:02

Speaker A

rzeczy. Mam poczucie po prostu, że tak jak mówiłem pojawia się przestrzeń, w której to mężczyźni powinni napisać historię o tym, co czym dla nich oznacza męstwo, męskość i i tym podobne. A jest to nielada nielada ciężkie wyzwanie, ponieważ

10:19

Speaker A

jesteśmy mężczyznami, którzy właśnie zostali pozbawieni pewnej ramy takiej zewnętrznej instytucjonalnej ale jednocześnie też jesteśmy w takim zawieszeniu ponieważ nie mamy takiej przestrzeni do odzwierciedlenia i potwierdzenia swojej własnej męskości.

10:36

Speaker A

Mam na myśli chociażby to, że jesteśmy, nie wiem, nasze pokolenie jest pokoleniem, pierwszym pokoleniem, które wychowując swoje dzieci odcina, że tak powiem się od tego, jak jak byliśmy sami wychowywani, czyli jednocześnie nie mając nie mając wzorca tego, jak

10:51

Speaker A

chcielibyśmy, znaczy mamy z jednej strony poczucie, jak chcielibyśmy wychować nasze dzieci, ale nie mamy tego zintegrowanego w naszym własnym doświadczeniu, czyli działamy troszeczkę po omacku, troszeczkę z takiej perspektywy, w której no nie do końca wiem, nikt nas tego nie nauczył. E, i

11:07

Speaker A

podobnie z męskością, tak? Kiedyś mężczyzna to był ten, który miał pracę, dom, no i rodzina. I to to w sumie jakoś tak się składało. Dzisiaj okazuje się, że że są to elementy, które niekoniecznie muszą świadczyć o męskości. Nie każdy mężczyzna musi

11:21

Speaker A

chcieć funkcjonować w tym obszarze. Tak. I i i to też jest jakaś jakaś taka nowa zmienna, która się pojawiła.

11:29

Speaker A

Mhm. W jednym z wywiadów powiedziałeś, że przez ojca długo nie potrafiłeś zaakceptować siebie jako mężczyzny.

11:35

Speaker A

Co to znaczy? Myślę, że przez to, że ja nie miałem nie miałem bliskiej relacji ze swoim tatą w okresie mojego dojrzewania, w okresie mojego dzieciństwa, brakowało mi jakiegoś takiego odwzorowania. To znaczy, no nie nie miałam doświadczenia takiej bliskiej relacji z ojcem,

11:52

Speaker A

co co powodowało, że ja przez dłuży czas musiałem przepracować też na własnej terapii, ale też przed samym sobą aspekt tego, że jestem wystarczający jako mężczyzna, jako facet i i myślę, że to jest myślę to to jest ta właśnie rzecz, o której

12:13

Speaker A

którą o której myślę w kontekście wychowania na przykład własnego syna. Nie, że że jednak yyy no właśnie jak pogodzić te te tę tę rolę, tak jak być właśnie wystarczająco dobrym ojcem. A przez fakt właśnie, że wychowywaliśmy się yyy w czasach, kiedy

12:28

Speaker A

kiedy ojcowie no byli nieobecni, oni byli obecni fizycznie, ale psychicznie, emocjonalnie ich nie było. To znaczy emocje w ogóle były utożsamiane z czymś, co jest kobiece.

12:36

Speaker A

Jak radziłeś sobie w życiu, kiedy dorastałeś, kiedy już dorosłeś, byłeś młodym mężczyzną, z tym, że nie miałeś takiego wzoru męskości, albo ktoś nie pozwolił tobie stać się tym mężczyzną?

12:46

Speaker A

czy jak to często mówią też terapeuci psychologowie, nie namaścił cię na mężczyznę, nie pasował cię na rycerza.

12:52

Speaker A

Szukam szukam substytutu w postaci pracy. Mhm. Czyli byłem pracoholikiem, bo bo w tym upatrywałem skuteczności, czyli czyli jakby zamieniłem m no coś, czego nie doświadczyłem w relacji takiej ojciec, syn przełożyłem na aspekt tego, że w aspekcie zawodowym chcę

13:13

Speaker A

udowodnić swoją wartość. w aspekcie m sukcesu zawodowego chcę potwierdzić, że jestem godny, dobry, skuteczny i to bardzo często widać też w gabinecie, w gabinetach, w gabinecie w pracy z mężczyznami.

13:29

Speaker A

Patrząc na twoją karierę biznesową, wizerunkową w mediach społecznościowych, udało ci się potwierdzić te cechy, ale czy w twojej percepcji i postrzeganiu siebie to się udało? No właśnie to to jest też ciekawe, bo bo zewnętrznie, subiektywnie, w ocenie innych może to

13:47

Speaker A

wyglądać właśnie tak jak mówisz, że że można uznać, że ten sukces jest mierzalny, zauważalny. A myślę, że ja od niedawna jestem w punkcie, w którym czuję się dobrze m z sobą. Mam takie poczucie, że że jestem wystarczająco dobry, że jestem

14:04

Speaker A

wystarczający i to słowo jest w ogóle, że ja nie muszę niczego udowadniać przed przed przed przed innymi, przed samym sobą.

14:12

Speaker A

Tak, ta zmiana chyba zadziała się jak urodził się mój syn. To jest taki paradoks chyba, w którym w którym jakoś tak dużo się zaczęło zmieniać w moim, ale też moje moje szkolenie psychoterapeutyczne, moja własna analiza też jest takim obszarem, który powoduje,

14:25

Speaker A

że, że troszeczkę jakby zderzam się też z z własnym cieniem. Mhm. yyy i i uczę się go yyy tolerować i myślę, że to jest bardzo bardzo pomocne i to jest i w tym widzę pewną taką zmianę.

14:39

Speaker A

Nie walczyć z nim, ale go tolerować. To no to jest właśnie coś, co yyy m co jest znakiem naszych czasów. To znaczy mam takie poczucie, że wielu ludzi chciałoby żyć i funkcjonować pozbywając się cierpienia, pozbywając się trudnych emocji. A że tak wygląda życie, kiedy

14:57

Speaker A

wiesz, włączę media społecznościowe, tak? To ci ludzie, których często obserwuję, mają piękne życie, gdzie woda jest turkusowa, słońce zawsze świeci, a najsmaczniejsze są drinki z palenką.

15:07

Speaker A

No właśnie. A później yyy odkładamy telefon na półkę i dzieje się właśnie życie. I wiemy o tym, że życie, żeby poznać smak szczęścia, musimy wiedzieć jak smakuje nieszczęście. Po prostu tak to to jest, myślę, że próba odcięcia się

15:19

Speaker A

od cierpienia jest jakąś iluzją i idyllą, która się nigdy nie wydarzy. Nie chodzi o to, żebyśmy teraz poszli w drugą stronę i jakby pisali cierpienie jako jakiś stały element swojego funkcjonowania, ale myślę, że że kluczowe jest zrozumienie tego, że no

15:34

Speaker A

jakieś trudne emocje są częścią naszego przeżywania i nie należy od nich uciekać. Czasami trzeba się z nimi zderzyć, zrozumieć je, zaakceptować, bo to pozwala w inny sposób później je opracowywać, tak, we własnym przeżyciu, inaczej do nich podchodzić. A czego

15:50

Speaker A

ciebie nauczyły twoje trudne emocje w życiu i kryzysy, które przez które przechodziłeś? [westchnienie][parsknięcie] Hm. Jakie lekcje wyciągnąłeś z tych z tych porażek y i sytuacji, których nie chciałeś przeżywać, ale musiałeś?

16:07

Speaker A

Nauczyły mnie na pewno jakiegoś dystansowania się. yyy i tak jak się teraz zastanawiam, czego one mogły mnie nauczyć, yyy, no na pewno w jakiś sposób nie uodporniły. To to to myślę, że jest jakaś taka rzecz, którą którą czuję

16:23

Speaker A

czuję y czuję wewnętrznie. Natomiast yyy a dystansowanie od czego? Że jeżeli nie mam na coś wpływu, to nie muszę też się tym zalewać, nie muszę tego przeżywać, że jeżeli nie na wszystko mogę mieć wpływ.

16:37

Speaker A

Mhm. że czasami warto właśnie zaakceptować jakby taki taki stan jaki jest, jeżeli głową muru nie przebije.

16:46

Speaker A

Mhm. I myślę, że to jest umiejętność takiego właśnie zdrowego balansowania właśnie w tym w tym w tym aspekcie.

16:52

Speaker A

Mhm. Wracając do męskości, czy są pewne rzeczy, pewne cechy męskości, których nauczył ciebie twój ojciec?

17:05

Speaker A

M. Ja tatę pamiętam z perspektywy osoby, która była bardzo zdeterminowana i konsekwentna w pracy i w takim zapewnieniu bezpieczeństwa naszej staraniu się zapewnienia bezpieczeństwa naszej rodzinie od strony ekonomicznej. O tak jakby to wychodziło raz lepiej, raz gorzej. Natomiast

17:25

Speaker A

natomiast wiem, że była w nim bardzo duża determinacja i takie poświęcenie. Tata był pracownikiem fizycznym, więc więc jakby w tym aspekcie myślę, że to była bardzo duży, bardzo duża taka taka jego jego siła też, ale myślę też i jego

17:44

Speaker A

próba walki z jego cieniem, z jego z jego demonami, które które tam w niego uderzały i jakaś taka umiejętność niepoddawania się. A jakie wzorce męskości chciałbyś przekazać swoim dzieciom?

17:59

Speaker A

[westchnienie] swoją postawą. W jaki sposób pokazujesz im jakim powinno się być ojcem, rodzicem mężczyzną?

18:07

Speaker A

To co jest największą zmianą w kontekście tak jak sobie porównuję swoje dzieciństwa, a dzieciństwo moich dzieci to jest kwestia ta sfera emocjonalna, to znaczy te to te rozumienie własnych własnych emocji, akceptowanie emocji, ale też traktowanie własnych dzieci z perspektywy jednostek takich

18:22

Speaker A

autonomicznych praktycznie od samego początku. To znaczy tak, to jest w ogóle cel mój i i mojej Wiktorii, że że my traktujemy jako jako autonomiczne jednostki y które są uprawomocnione do do tego, że mają prawo przeżywać świat adekwatnie do swojego wieku, do

18:42

Speaker A

swoich zasobów. Czym to się wyraża takie autonomiczne traktowanie? yyy nie staram się zmieniać ich emocji. Staram się czasami wytrzymywać napady nerwów, które które są charakterystyczne w w poszczególnym wieku. Myślę, że wiesz o czym o czym mówię. Staram się być też osobą,

18:58

Speaker A

która w momencie, kiedy kiedy widzę, że że zalewają ich te trudne emocje, po prostu staram się być obok, nie dawać gotowych rozwiązań, ale ale też pozwolić przeżyć im złość, frustrację, nie zabezpieczać, nie odseparowywać ich od tych trudnych emocji też, bo wiem, że

19:19

Speaker A

dzięki temu one wzmacniają swoją swój swoją psychikę, więc myślę, że to jest taki aspekt, ale jednocześnie Staram się być też osobą, która spędza z nimi jakościowo czas, czyli, czyli to jest coś, czego nie miałem ze swoim ojcem.

19:35

Speaker A

A, czyli nie tak fizycz staram się być z nimi nie tyle, że jestem obok, tylko też spędzamy ten czas jakościowo, nie nie tylko ilościowo, żeby że ona miała poczucie, że, że, żeby perspektywa ich dzieciństwa była osadzona na y na doświadczeniach y i

19:51

Speaker A

takich wspólnych wspomnieniach z takiego czasu. Mhm. A czy tym samym w pewnym sensie powoli nie drąży sobie pewnej dziury, która powstanie, kiedy twoje dzieci będą chciały się od ciebie odseparować, oderwać? Czy to będą poprzez bunt, czy po prostu poprzez wyfrunięcie z domowego

20:09

Speaker A

gniazda? Myślę, że ja już już sobie pracuję, opracowuję te te myśli. Ostatnio rozmawialiśmy z z Wiktorią na temat tego, że że właśnie widzimy już, że Abel pomimo tego, że ma dopiero 8 lat, już powoli odseparowuje się od nas. nie w

20:24

Speaker A

takim znaczeniu, że już, że że go nie mamy, natomiast już pojawiają się koledzy na planie pierwszym, więc więc to jest nieodzowna część rodzicielstwa.

20:33

Speaker A

Stąd też myślę sobie, że próba jakby wypierania tego tego obszaru byłaby y istnieje ryzyko, że byłoby to bardzo bolesne w takim końcowym punkcie.

20:46

Speaker A

Więc myślę, że że po prostu dzieci dzieci y z każdym kolejnym rokiem po prostu ta ta dynamika relacji ulega pewnym pewnym zmianom i to jest też co ciekawe. Myślę, że może to jest też jakaś taka siła, którą wyciągnąłem z

20:58

Speaker A

tego, czego sam nie doświadczyłem, że że jakoś staram się podchodzić do tego do na godzić się z tym faktem i i tym bardziej doceniać momenty, w których w których jesteśmy w stanie być właśnie jeszcze blisko i w takim w takim w

21:11

Speaker A

takiej bliskiej relacji. Kiedy mówisz, że brakuje ci coś, czego nie doświadczyłeś w swoim dzieciństwie, swojej relacji yyy z ojcem, to gdybyś to dostał, to o ile innym człowiekiem byś dzisiaj był?

21:25

Speaker A

Szczerze nie lubię tego rodzaju analiz, bo wydaje mi się, że one niczego nie zmieniają. To znaczy to to trochę możemy przerzucić na kwestię relacji twojej i twoich dzieci, bo ty im to dajesz i to na nich wpływa.

21:35

Speaker A

Mhm. Czy ja się zastanawiałem? Pewnie były momenty, kiedy myślałam, co jak moje życie mogłoby wyglądać, gdyby na przykład, nie wiem, moje dzieciństwo wyglądałoby w inny sposób. Natomiast moje zasoby, które mam obecnie są moimi zasobami tu i teraz i myślę, że jestem w

21:52

Speaker A

stanie wykorzystywać je, rozwijać je. A analiza, musiałam się spotkać, oczywiście ja musiałem przejść jakby proces żałoby po idealnym rodzicu, proces po żłoby po idealnym dzieciństwie. yyy i tak dalej. Natomiast musiałem to przepracować. Natomiast yyy jednocześnie no staram się tego nie

22:12

Speaker A

rozpamiętywać, tylko bardziej osadzić się w tym, co mam tu i teraz, jakie mam zasoby, co i jak wykorzystać je właśnie w mojej relacji, nie wiem, z dziećmi czy czy czy ze mną samym, czy w ogóle w relacji partnerskiej.

22:25

Speaker A

Mhm. Czyli koncentrujesz się na działaniu i sprawczości, na tym na co masz wpływ. Myślę, że tak.

22:31

Speaker A

Tak. Yyy, też w jednym z wywiadów przeczytałem, że yyy podkreślałeś jak yyy dużo frajdy, przyjemności daje ci aktywne ojcostwo, jak bardzo ciebie to wypełnia satysfakcją yyy i poczuciem sensu, ale później mówiłeś, że 90% tacierzyństwa to frustracja i powątpwanie.

22:48

Speaker A

Zdecydowanie, bo cały czas się człowiek zastanawia, czy jesteś wystarczająco dobrym ojcem, wystarczająco dobrym rodzicem. Tylko, że yyy czy wobec tego ojcostwo, bo zostawmy teraz panie i matki z boku, mówimy ze sobą.

23:05

Speaker A

Jak to jest między nami mężczyznami? Ojcostwo jest złożone z frustracji przede wszystkim. Nie jest złożone z frustracji przede wszystkim, ale frustracja jest wpisana w aspekt rodzicielski.

23:15

Speaker A

A jaki to był etap, że 90% to była ta frustracja? Pamiętasz? Ja pamiętam moment, w którym Abel miał 3 lata, urodziła nam się Lesia. yyy mieliśmy zarwane nocki yyy jednocześnie no właśnie były zerwane nocki, karmienie nocne lesi, aktywny Abel, yyy, skoki

23:36

Speaker A

rozwojowe Abla i w tym wszystkim jeszcze nasza yyy budowa, yyy, praca zawodowa i jakaś próba połączenia tego wszystkiego, tak? Czyli, czyli od tego wszystkiego, co mówisz, wyobrażam sobie emocje. Robi się aż gęsto, tak?

23:51

Speaker A

I naprawdę frustrująco. Tak. Dlatego, ale sobie wtedy tłumaczyłem, że mieszkamy na Podlasiu w lesie, więc daję sobie 5 minut na regulację układu y układu y nerwowego i jakoś pozwalałem wracać do do uziemiać się tak zwanie, tak żeby regulować to

24:09

Speaker A

napięcie, dyskutować właśnie na na ile ta frustracja, tak? Albo poczucie tego, że jestem właśnie złym ojcem, na jakie jakie mam dowody na to.

24:17

Speaker A

Okej. Zatrzymam ciebie teraz brutalnie w tym momencie, bo na Podlasiu mieszkając wychodząc 20, 30 m w stronę ściany drzew, możesz regulować ten No tak, ale mieszkając w mieście większym, gdzie tego na przykład nie ma, albo po prostu gdziekolwiek, gdzie tego nie ma, kiedy

24:33

Speaker A

dociska nas codzienność, obowiązki, to jak sobie z tym poradzić? Szuka się najmniej, szuka się przestrzeni. Nie potrzebujemy lasu. To jest jak ty powiesz, to jest idealny idealny scenariusz, że mamy możliwość.

24:45

Speaker A

Natomiast możemy mieć chwilę, 5 minut nawet w toalecie czy przed wejściem do domu w samochodzie. To jest taki stan, który wykorzystujemy, można wykorzystać po powrocie z pracy 10 minut w samochodzie, kiedy reguluje się napięcie. Na przykład związane z tym, że

24:58

Speaker A

ma mamy myśli, które prowadzą nas do tego czeka mnie na przykład właśnie dziecko, które będzie potrzebowało atencji, tak? czy czy sytuacje jakieś typowo rodzinne i w tym momencie regulujemy to napięcie y przed wejściem do domu i to pozwala w jakiś sposób y

25:14

Speaker A

wzmocnić zasoby y z tym, żeby właśnie poradzić sobie w sytuacji, w której której y w której z którą moglibyśmy sobie nie poradzić, gdybyśmy nie wyregulowali tego napięcia. Ale to też jest kwestia też takiej wzajemnej komunikacji w partners w relacji

25:28

Speaker A

partnerskiej, tak? Czyli gdzieś m otwart w otwartej komunikacji potrzebuję 5 minut, żeby w tym momencie się wygórować, czy jesteś w stanie przejąć dzieci. Za chwilę się możemy tym wymienić. Więc więc to są takie przestrzenie, że jasne, no las jest

25:41

Speaker A

takim fajnym scenariuszem, ale myślę, że w zasobach mieszkania w dużym mieście też mamy do tego przestrzeń. To może, to może być kawałek y, to może być po prostu 5 minut w w biurze.

25:53

Speaker A

Okej, to teraz pomóżmy może mieszczuchom, którzy nas oglądają, słuchają, y takie proste sposoby jak y szybko uspokoić ten układ nerwowy, jak dostroić się do kolejnych czekających nas zadań. Czy masz takie sprawdzone techniki?

26:07

Speaker A

Zawsze skupiamy się na skróceniu drogi do pauzy, czyli, czyli pracujemy z ciałem. To są techniki oddechowe, to mogą być yyy napięcia poszczególnych grup partii.

26:16

Speaker A

Podaj jakieś konkretne przykłady czegoś, co co bardzo często działa, bo zawsze działa i pomaga.

26:20

Speaker A

Mhm. Oddychanie. Oddychanie na cztery, czyli 4 sekundy wdechu, 4 sekundy wydechu. To mogą być na pięć na pięć to są technika napięć Jacobsona. Napinamy poszczególne partie mięśni. Tak, zaczynamy od od dłoni, bicepsów, pleców, pośladków, ód i i łydek. Tak,

26:39

Speaker A

czyli regulujemy układ nerwowy, doprowadzamy do sytuacji, w której obszar ciała migdałowatego, tego odpowiedzialnego za sferę emocji troszeczkę się dezaktywuje i zaczyna działać nam kora przedczoł kora przedczołowa, dzięki czemu mamy dostęp do takiego bardziej racjonalnego myślenia, tak? Czyli techniki oddechowe to mogą to

26:58

Speaker A

ym ja pamiętam, że swego czasu stosowałam też yyy zimne prysznice, które też jakby regulowały to napięcie, więc tutaj pracujemy głównie z ciałem yyy tak żeby jakby wyłączyć trochę, zdezaktywować to ciało migdałowate.

27:11

Speaker A

Zatrzymałem się przy zimnych prysznicach, bo za każdym razem kiedy o nich słyszę to wyobrażam sobie kiedy ktoś idzie pod prysznic mówi: "Dobra, od dzisiaj zimne prysznice i dawaj zimna woda". Ale to nie o to chodzi. To to nie

27:21

Speaker A

w ten sposób, bo tak to można podnieść sobie chyba pewne poziomy niechcianych hormonów i tylko wprowadzić się w gorszy stan.

27:28

Speaker A

Tak. Chodzi o to, że w momencie kiedy my czujemy, że rośnie w nas napięcie, tak, i aktywuje się ten układ nerwowy, a a potrzebujemy być wyregulowani, no to to jest kwestia właśnie związana z tym, że że jakby ten ten zimny prysznic ma

27:40

Speaker A

troszeczkę jakby y osłabić tak jakby i skrócić drogę do pauzy, ale też patrzenie w dale jest w ogóle też wiemy wiemy o tym, że to jest jedna z technik, która pozwala właśnie wyregulować te to napięcie. Więc prawda jest taka,

27:55

Speaker A

że może nam się wydawać, że do wyregulowania potrzebujemy jakiegoś no właśnie wyjazdu w las albo pojechania nad y nad morze. Z mojej perspektywy i z takiej pracy gabinetowej wiemy, że my w ogóle funkcjonujemy w trzech trybach.

28:10

Speaker A

Mamy tryb zagrożenia, tryb kojenia i tryb działania. M I chodzi o to, że zdrowie psychiczne dzieje się w momencie, kiedy my w jakiś sposób staramy się dbać o pewną równowagę pomiędzy tymi trybami. Czyli jeżeli wiemy, że funkcjonujemy w trybie

28:22

Speaker A

takiego działania, tak, na pobudzeniu dosyć mocnym, nie wiem, mamy intensywny dzień, szukamy gdzieś przestrzeni nawet kilkuminutowej, w której możemy trochę wyregulować, zaktywizować ten tryb kojenia. Tryb kojenia aktywizujemy właśnie chociażby faktem tego, że możemy się przytulić naszej partnerki. m

28:38

Speaker A

tam się oksytocyna zaczyna wydzielać hormony, które są właśnie powiązane, które w jakiś sposób buforują kortyzol, adrenalinę, tak uspokajają ten ten układ nerwowy. Więc chodzi o to, żeby być świadomym tych tych trzech trybów i tak zarządzać nimi, żeby mieć nimi

28:57

Speaker A

między nimi jakąś równowagę, nie na zasadzie takiej, że raz na rok pojedziemy na dwa tygodnie na urlop, bo bo to raczej nie rozwiąże nam sprawy.

29:05

Speaker A

Bardziej chodzi o to, żeby jakoś tak świadomie podchodzić do tego aspektu. i starać się to regulować w dniu, w tygodniu.

29:12

Speaker A

Czy współcześnie ojcowie często spotykają się czy mierzą się z wypaleniem rodzicielskim? Wypalenie rodzicielskie dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Szacuje się, że chyba 25% kobiet i 20% mężczyzn jest to doświadcza wypalenia rodzicielskiego. Tak.

29:32

Speaker A

Na czym to polega? Skąd to się bierze? Po czym poznać, że że to też dotknęło i nas. Największe, największe powiązanie z wypaleniem rodzicielskim ma aspekt, jeżeli my zaczynamy traktować rodzicielstwo jako wyzwanie potwierdzające naszą jakość, tak? Czyli traktujemy to jako taki challenge.

29:52

Speaker A

Musimy, że musimy być najlepsi, zrobić wszystko najlepiej, jak tylko potrafimy. I to że kolejne zadanie, w którym ktoś musi nas docenić, że wykonaliśmy dobrze robotę. Tak.

30:01

Speaker A

Tak. że jednak gdzieś czytałem nawet badania, które mówią, że wypalenie rodzicielskie szybciej może dotknąć osoby o że status materialny nie ma tam takiego znaczenia, tylko bardziej kwestia takiego, że dziecko powinno mieć teraz uczyć się trzech języków, by być

30:15

Speaker A

zapisane na różne kółka, y mieć jeszcze musimy z nim czas. Y, więc ta presja jakby z któ w której działamy jest tak duża, że to doprowadza do sytuacji, że zaczynamy traktować, zaczynamy jakby działać w obszarze takim, że czujemy właśnie frustrację w

30:36

Speaker A

kontekście tego, jakimi jesteśmy rodzicami. Mamy, mamy takie poczucie, że porównujemy się do siebie sprzed na przykład, nie wiem, pół roku czy roku i zauważamy dosyć dużą różnicę. yyy zauważamy pewną obojętność, brak jakieś satysfakcji z czasu z spędzonego z

30:52

Speaker A

dzieckiem. Yyy i to są takie obszary, które mogą mówić nam o tym, że doświadczamy właśnie wypalenia rodzicielskiego.

30:59

Speaker A

Mhm. Znaczy taki proces nie jest w pewnym sensie dehumanizacją tego dziecka. Nie zaczynamy go traktować jak projekt, który musi tak jak i my jako rodzic spełniamy poszczególne parametry, żeby być z siebie zadowoleni, tak to dziecko też razem z nami podąża i musi

31:15

Speaker A

te parametry spędzać, żeby było modelowym dzieckiem. No trochę tak to wygląda w momencie kiedy traktujemy to zadaniowo jako takie wyzwanie jako takie zadanie życiowe do zrobienia, no to dziecko uczy się pewnych wzorców i i może nabrać pewnych mechanizmów w swoim

31:29

Speaker A

dorosłym życiu, że będzie podobnie podchodziło właśnie do aspektu do aspektu swojego funkcjonowania. Dlatego też y no właśnie bycie wystarczająco dobrym rodzicem to jest to jest chyba taka idea, która która jest y idealnie się sprawdza i co kryje się za

31:46

Speaker A

tym sformułowaniem wystarczająco dobry. Na ile dobry to jest wystarczająco dobry? Myślę, że to każdy indywidualnie musi postarać sobie odpowiedzieć, ale to jest też kwestia związana z tym, żeby być no responsywnym dla swojego dziecka, tak? Ale jednocześnie też umieć

32:00

Speaker A

eksponować go na pewną frustrację. To znaczy, jeżeli yyy lepiej spędzić z nim 20 minut, ale jakościowej jakościowej takiej zabawy, czasu spędzonego razem, niż dwie godziny, kiedy jesteśmy tam nieobecni, bo myślami jesteśmy w pracy albo zerkamy na telefon, y jesteśmy nieresponsywni, tak

32:20

Speaker A

więc jakby to jest taka taka kwestia, w której która już pokazuje różnicę. Okej. Jesteś ojcem dwóch dzieci w wieku 8 s lat.

32:29

Speaker A

Tak, pięć i osem. yyy gdzie to o czym mówisz, to o czym piszą podręczniki i co przekazuje nam nauka, póki co rozmija się z twoim życiem i i tym jak funkcjonuje dziecko. Czy są takie miejsca gdzie no jednak jeszcze nie wiem jak zarządzać

32:47

Speaker A

tym dzieckiem? Nie, nie wiem czy nie podoba mi się słowo zarządzać dzieckiem. Wiesz, też mi się nie podoba. Ono to słowo wylądowało na końcu mojego pytania, ale bardziej chodzi o to, że jest mnóstwo treści parentingowych, które podpowiadają nam jak wychować

33:00

Speaker A

dziecko, jak być dla niego przewodnikiem, jak towarzyszyć mu w życiu, jak radzić sobie z kryzysami tego dziecka, ale możemy pozostać w sferze takiej akademickiej dyskusji, bo czasem pojawiają się takie problemy, z którymi sobie nie radzimy. I czy są

33:14

Speaker A

takie przestrzenie? na tyle, na ile umiem, na tyle staram się być blisko swoich dzieci. Jeżeli popełniam błąd, to jest też, to jest też myślę dosyć istotne. Jeżeli popełniam błąd, to szybko uczę się też przepraszać, pokazywać im swoją ludzką twarz, czyli

33:32

Speaker A

nie budować tego idealnego wzorca albo tego niedostępnego. Więc myślę, że to jest chyba jakaś jakaś taka myśl, która jest mi jest mi bliska. [westchnienie] Znowu wiesz, bo możemy pójść w kierunku tego, że w internecie czy na social mediach rodzicielstwo wygląda naprawdę

33:47

Speaker A

idealnie, tylko że no na szczęście coraz więcej jest, co prawda w formie komicznej zazwyczaj pokazywanych tych cieniów rodzicielstwa.

33:59

Speaker A

No no właśnie. Więc myślę sobie, że każdy musi swoją historię napisać. To znaczy ja jestem pogodzony z myślą taką, że moje dzieci jakkolwiek bym nie starał się być idealny, one i tak mi wystawią rachunek za to jakim ojcem byłem. Po prostu wiem,

34:14

Speaker A

że tak będzie. I to jest kwestia jakby, która z jednej strony nie napawa mnie strachem, jednocześnie też nie napawa mnie poddaniem się.

34:24

Speaker A

Po prostu jestem świadomy, że że to jest w naturalnie wpisane w w moje rodzicielstwo, w ojcostwo, że przyjdzie moment po prostu wystawienia rachunku i A czy nie obawiasz się, że na tym rachunku będzie manko?

34:37

Speaker A

Nie obawiam się, [śmiech] ale widzisz, koncentrujmy się bardzo na życiu swoich dzieci. Idziemy w to. One stają się sensem. m wypełniają pustkę, którą mamy w sobie, ponieważ tego nie dostaliśmy. Trochę zaspokojamy tym samym swoje potrzeby, ale czy oni tego potrzebują? Owszem, ale

34:57

Speaker A

czy w takim natężeniu i stopniu, który im dajemy? Myślę, że dzieci potrzebują też widzieć, że rodzice mają swoje y zainteresowania, że mają siebie nawzajem, yyy, że dzieci oczywiście stają się sensem życia, ale sens życia może być wielowymiarowy i i myślę, że

35:13

Speaker A

istotą rodzicielstwa jest to, żeby dzieci mogły też dzieci uczą się przez obserwację, czyli jeżeli one będą widzieć że mama ma swoją zajawkę, tata ma swoją zajawkę, że rodzice spędzają czas razem, że że jest jakaś jakaś taka indywidualna w ogóle też pomimo tego, że tworzymy

35:31

Speaker A

rodzinę, to każdy jest indywidualny jakby w takim w takim funkcjonowaniu, to to też jest dobre dobra inwestycja w w myślę w we własne dzieci.

35:43

Speaker A

No bo zazwyczaj na terapii można spotkać człowieka, który mówi, że w jego dzieciństwie było za mało obecności rodziców.

35:52

Speaker A

Ale czy pojawiają się też takie osoby, które mówią wprost przeciwnie, że było ich za dużo?

35:58

Speaker A

[parsknięcie] Owszem, pojawiają się takie osoby i to też jest złe. To Kasia Miller chyba powiedziała, że kiedy słyszy o tym, że rodzic mówi, że dziecko jest jego przyjacielem, to wie, że tu się już zaczyna pewien dziać pewien problem. No

36:12

Speaker A

i i to to tu my mówimy o przyjaźni, ale myślę, że może być tak, że dziecko może na przykład realizować niespełnione marzenia swoich rodziców, tak? że że tych rodziców może być za dużo. Dlatego też obserwując swojego syna, który

36:25

Speaker A

powoli zaczyna się od nas odklejać i nawiązując do twojego do twojego pytania sprzed sprzed kilku minut jakby godzę się z faktem, no właśnie, żeby i staram się tak funkcjonować, żeby nie było mnie ani za dużo, ani za mało,

36:39

Speaker A

ale na pewno są momenty, kiedy jest mnie za dużo, a może i są momenty, kiedy jest mnie za mało. jakby myślę, że to jest wszystko takie no jakby do zbalansowania, ale czy uda się znaleźć ten złoty środek? [parsknięcie]

36:51

Speaker A

Nie jestem przekonany. Z jaką umiejętnością, nauką, z jaką mądrością chciałbyś wypuścić w dorosły świat swoje dzieci? Co byłoby najważniejszą lekcją, którą chciałbyś mi przekazać?

37:10

Speaker A

m [odchrząknięcie] zależy mi na tym, żeby miały zintegrowany taki wewnętrzny system kontroli, czyli wiedziały o tym, że mają wpływ na wiele rzeczy w swoim życiu.

37:27

Speaker A

Zintegrowany system kontroli, żeby wewnętrzny system kontroli, żeby miały wewnętrzny system kontroli, żeby żeby wiedziały, że jeżeli zależy im na nie wiem na nauczeniu się czegoś, to nie mogą czekać na sposobność, tylko muszą podejmować trud.

37:40

Speaker A

i i próbować uczyć się no różnych rzeczy, nowych rzeczy. Myślę, że ta sfera emocjonalna jest dla mnie też taką istotną, żeby rozumiały własne emocje i wiedziały o tym, że emocje nie są dobre i złe, są trudne i łatwiejsze i należy je przeżywać, umieć

37:56

Speaker A

je werbalizować, umieć je umieć je nazywać, umieć je opracowywać. No i żeby byli dobrymi ludźmi.

38:07

Speaker A

Myślę, że to ta empatia jest też takim takim obszarem, który na którym mi na którym nam zależy.

38:12

Speaker A

A jak patrzysz jako psycholog na pokolenie płatków śniegu, na cechy tego pokolenia? Skąd to się bierze?

38:19

Speaker A

To trochę może być powiązane z tym stwierdzeniem, że że sil trudne czasy, tak? trudne czasy tworzą yyy silne jednostki, a łatwe czasy są.

38:33

Speaker A

Tak tylko, że tak patrząc z perspektywy, no nie mam poczucia, że czasy wojny twódził tworzyły silnych ludzi.

38:39

Speaker A

Tam PTSD, alkoholizm i przemoc była na porządku dzielnym, tylko była nie była nazwana. Yyy, czy obecne pokolenie jest pokoleniem płatków śniegu? Też nie do końca wydaje mi się, że że tak chciałbym to nazwać. jest po prostu innym pokoleniem, które które jest w obszarze

38:55

Speaker A

jakby szukaczy stara się bardziej zrozumieć właśnie swoje emocje, nazywać je chyba ma problem jednak z przeżywaniem pewnych emocji albo z odpornością na kryzysy w życiu.

39:08

Speaker A

No bo hy prawdopodobnie w jakiejś części yyy próbowaliśmy zaoszczędzić im wielu kryzysów i frustracji, czyli czyli te staraliśmy się zabezpieczyć ich przed nie wiem trudnymi emocjami, przed frustracją i to pokazuje, że to może powodować, że dzieci w zderzeniu później

39:25

Speaker A

w wieku dorosłym czy czy w okresie adolescencji mogą mieć trudność z tym, że życie jednak no niekoniecznie zawsze jest łatwe. Dlatego też myślę, że ta odporność psychiczna właśnie bierze się z tego, żeby dziecko doświadczało tej frustracji, doświadczało trudnych emocji

39:42

Speaker A

i umiało się je umiało je przeżywać. Mhm. Zaczęliśmy od kryzysu męskości, doszliśmy do ojcostwa, ale jeszcze jedno pytanie chciałem ci zadać ze względu na twoją praktykę i doświadczenie. Z czy z jakimi problemami najczęściej mierzą się dzisiaj mężczyźni?

40:03

Speaker A

mężczyźni naszych roczników, bo myślę, że z nimi najczęściej pracuję, to to co zauważam, to jest kwestia właśnie rozumienia własnych emocji, werbalizacji, rozumienia ich nazywania.

40:14

Speaker A

I myślę, że to jest taki aspekt, którego którego nie zostali nauczeni, a a który jest przez to, że mamy popularyzację, jakby żyjemy właśnie, kiedy dużo się o tym mówi, że jest to nieelada wyzwanie u mężczyzn. Yyy, jednocześnie też yyy brak

40:31

Speaker A

tej ramy właśnie, czym jest dzisiaj męskość i trochę zrzucenie odpowiedzialności na samych mężczyzn, żeby mogli indywidualnie nazywać jakby definiować siebie jako mężczyzn jest też nie lada wyzwaniem, no bo nie mają przestrzeni, w której mogą odwzorowywać się tak nie nauczeni tego, nie wiem, ze

40:47

Speaker A

względu na swoje relacje z ojcami. są trochę w takim zawieszeniu pomiędzy tym, co kiedyś było, a tym, co chcieliby, aby, ab aby istniało.

40:56

Speaker A

Mhm. Czyli chłopaki nie płaczą. Tak. Ten slogan, ale mężczyźni już Tak. Tak. Ten slogan skrzywdził wielu dorastających młodych mężczyzn, wpajając im, że mają żyć podłóg tej zasady, która jest szkodliwa.

41:12

Speaker A

No tak. No chłopaki nie płaczą, natomiast mężczyźni już już tak i i z drugiej strony m czasami spotykam się właśnie z z takimi pytaniami. Po co właściwie mam rozumieć swoje stany emocjonalne? Tak jakby, bo z reguły najczęściej jak rozmawia się z

41:26

Speaker A

mężczyznami co czujesz, no to mężczyźni z reguły czują złość. Tylko, że ona jest bardzo często wtórna do do do lęku przed odrzuceniem, do y do wstydu. Tak. I myślę i na pytanie, które się pojawia od mężczyzn, po co właściwie mam

41:45

Speaker A

rozumieć swoje stany emocjonalne? Lubię sobie to porównać do takiego y do do tego aspektu. Kiedy czujemy fizyczny ból i idziemy do lekarza, to nie wystarczy powiedzieć, że nas boli. Musimy wskazać, zlokalizować miejsce bólu. Tak, powiedzieć, że boli mnie, nie wiem, w

41:59

Speaker A

kolanie, w kości, w kręgosłupie. Tak samo jest z emocjami. Inaczej będziemy reagować, jeżeli czuję wstyd. Inaczej będę reagował, jeżeli czuję lęk przed odrzuceniem, a inaczej będę reagował w momencie, kiedy czuję złość i frustrację. [parsknięcie] Więc jakby te nazywanie i rozumienie z tych stanów

42:14

Speaker A

emocjonalnych pozwala za pozwala stosować bardziej adaptacyjne i dopasowane strategie, które które jakby przekładają się na lepsze funkcjonowanie i lepsze rozumienie siebie.

42:25

Speaker A

Mhm. Czyli mamy różnego rodzaju sytuacje i stany emocjonalne, które powodują złość i chodzi o to, żeby móc rozpoznać każdy z nich, aby znaleźć odpowiedź stosowną do każdego.

42:35

Speaker A

Złość jest uprawomocniona społecznie, to znaczy mężczyzna może przeżywać złość. No bo zło, no bo to jest bardzo męska emocja, tak sensu strictto można było tak uznać, nie? że że mężczyzna z reguły zły to jakby no jest jakoś nigdy nie utożsamiałem tego. Tak.

42:50

Speaker A

No jest jest zwyczajowo, że ja też nie chcę nie nie chcę utoamiać tego płciowo.

42:54

Speaker A

Natomiast złość jakby była jakoś tak dosyć mocno była powiązana z mężczyznami. Chłopaki nie płaczą, no ale mogą się złościć i ta złość jest bardzo często wtórną emocją. To znaczy ona jest ona przykrywa na na poziomie głębszym inne emocje. Dlatego te A jeżeli

43:09

Speaker A

mężczyzna nie rozumie własnych własnych emocji, czuje głównie złość, no to czując złość będzie reagował adekwatnie do złości. Będzie trzaskał drzwiamihm tak? Zamiast zastanawiać się właściwie co ta złość próbuje przykryć.

43:22

Speaker A

Okej. Okej. Czyli mężczyzna może być ten przykład rozczarowany i reagować złością na przykład. Może bać się tego, bać się odrzucenia i też reagować złością na przykład. stanów emocjonalnych najczęściej nie odczytujem mężczyźni. Z czym mamy największy problem?

43:40

Speaker A

Myślę, że lęku. Tak mi się wydaje, że że bardzo często lęk jest przed czym? Przed odrzuceniem, przed niezrozumieniem, przed tym, że jeżeli odsłonię swój miękki brzuszek, to nie zostanę na przykład zaakceptowany.

43:56

Speaker A

że może to spotkać się z brakiem akceptacji. [parsknięcie] Wobec tego może ten kryzys męskości wyraża się taką maską, którą musi przyjąć mężczyzna, aby społeczeństwo otoczenie postrzegało go jako męskiego. Ale ta maska, jak to sama nazwa wskazuje, nie jest jego

44:18

Speaker A

rzeczywistym odzwierciedleniem, jego rzeczywistej osobowości. Trochę tak jak ty, kiedy przyjąłeś maskę tego zapracowanego człowieka w korporacji, aby udowodnić otoczeniu i sobie, że jesteś sprawczy. Mhm.

44:29

Speaker A

Jest maską i wiemy na przykład o tym, że męska depresja czas tak jak rozmawiamy o depresji, no to mężczyzna mówię: "Ale ja przecież nie jestem smutny".

44:42

Speaker A

Ale męska depresja może objawiać się właśnie w pracoholizmie, może objawiać się w kompulsywnych zachowaniach.

44:50

Speaker A

w alienowaniu się od świata zewnętrznego, w w oglądaniu pornografii, no nie musi mieć objawu takiego smutku tak jak jak zwyczajowo, stereotypowo myślimy o o na przykład o depresji.

45:02

Speaker A

To wymień proszę takie nietypowe objawy depresji u mężczyzn, które być może ktoś kto nas słucha, a większość odbiorców balansu to są kobiety i być może wasi partnerzy prezentują właśnie takie objawy. Co to może być?

45:15

Speaker A

Placoholizm. Myślę, że może być taką lampką zapalną. kiedy możemy zacząć się zastanawiać, że cały czas musimy pracować i pomimo na przykład zewnętrznego sukcesu, cały czas jest ten szklany sufit do przebicia. Cały czas jakby i nie ma satysfakcji. Przebijamy

45:29

Speaker A

ten sufit, zyskujemy y zyskujemy y kolejne sukcesy, ale nadal nie ma satysfakcji, nie ma mety.

45:36

Speaker A

Kompulsywne zachowania, nadużywanie substancji psychoaktywnych, pornografia. To są jakieś takie, mam wrażenie, takie trzonowe, korowe objawy, które niekoniecznie muszą świadczyć o depresji, ale już raczej zastanawiałbym się nad jakąś taką lampką ostrzegawczą, tak?

45:53

Speaker A

Okej. To teraz jeżeli ktoś dostrzega, że u jego partnera pojawiają się takie objawy czy symptomy, to jak rozpocząć tego typu dyskusję, żeby mężczyzna nie poczuł się zaatakowany.

46:10

Speaker A

żeby nie zareagował złością na tęczający się w jego głębi lęk, bo sam być może czuje, że coś się dzieje, ale nie dopuszcza do siebie świadomości tego problemu.

46:21

Speaker A

Ja jestem w ogóle dużym entuzjastą męskich kręgów. Powiem sobie szczerze, że ostatnio zacząłem o tym myśleć i wydaje mi się, bo wielu mężczyzn żyje z przekonaniem, że ich przeżycia i to co jest w ich głowie jest tak trudne i tak

46:35

Speaker A

tak duże, że może to właśnie spotkać się właśnie z brakiem akceptacji, z niezrozumieniem. A a a budowanie społeczności z innymi mężczyznami, to męskie kręgi są takim takim jednym z narzędzi, ale myślę, że szukanie właśnie takich męskiej sieci, męskich sieci wsparcia, gdzie inni

46:55

Speaker A

opuszczając tą tą grdę i jakby gardę, przepraszam, i pojawiając się w przestrzeni innych mężczyzn, zaczynamy zauważać, że inni mężczyźni bardzo często mają podobne przeżycia i to powoduje, że jest nam łatwiej zaakceptować, że te to co dzieje się w

47:11

Speaker A

środku nas nie jest tak trudne jak nam się wydawać. mogło na samym początku, a to jakby zwiększa prawdopodobieństwo sięgnięcia na przykład po pomoc.

47:19

Speaker A

Myślę też, że przez fakt związany z tym, że psychologia jest trochę sfeminizowana w jakimś wymiarze, ale coraz więcej mężczyzn się jakby w tej w tym obszarze wypowiada, pojawia, że to też ułatwia jakby takie podejście i i pojawienie się

47:35

Speaker A

właśnie chociażby na konsultacji psychologicznej w gabinecie. Więc jakby dostępność tych tych tych tych materiałów i jest też takim obszarem, który może pozwolić właśnie na to, żeby żeby zobaczyć, że ten świat przeżyć niekoniecznie musi być utożsamiany jako z czymś kobiecym, a

47:53

Speaker A

jednocześnie nie wiem, męskie kręgi czy takie męskie sieci wsparcia mogą ciągnąć takie poczucie, że że to co my przeżywamy może być wyjątkowo trudne, bo okazuje się, że może dotyczyć jakiejś znacznej części innych mężczyzn. Czyli sugerujesz, żeby w pierwszym momencie poszukać w

48:12

Speaker A

otoczeniu innego mężczyzny, który może spróbować nawiązać dialog? Myślę, że w ogóle komunikacja pomiędzy mężczyznami jest coś, czego czego nie taka nie na zasadzie właśnie traktowania innych mężczyzn jako konkurentów, w którym w którym walczymy o udowodnienie jakby pokazanie jakby naszych osiągnięć, tylko

48:34

Speaker A

takiej naprawdę męskiej rozmowy pozwala właśnie jest w mojej ocenie jest naprawdę kierunkiem, który uważam, że nawet powinien być brany pod rozwagę w pierwszej kolejności niż niż psychoterapia.

48:48

Speaker A

Mhm. A w jaki sposób taką rozmowę rozpocząć z drugim mężczyzną, żeby on chciał się otworzyć, żeby nie stwierdził, że właściwie nie ma problemu, radzę sobie.

49:01

Speaker A

Męskie kręgi same w sobie są ułatwieniem, bo tam się mężczyźni spotykają w wiadomym celu, a w takiej relacji, że nie mamy okazji męskiego kręgu, ale spotykasz je w jakimś jakieś częstotliwości z drugim mężczyzną. Widzisz po nim, że jest w

49:16

Speaker A

gorszej dyspozycji coś się może dziać. To jak nawiązać ten nić komunikat? Myślę, że kluczowe jest to, żeby zauważyć, że wskazać, że widzimy, że coś się dzieje, że gdybym miał potrzebę, to to chętnie o tym możemy porozmawiać, że jest jestem do do wsparcia. Myślę, że

49:33

Speaker A

nie jesteśmy w stanie kogoś pociągnąć za język, ale dać takie poczucie, że coś zauważamy, że że być może potrzebujesz o czymś porozmawiać, potrzebujesz może wsparcia.

49:44

Speaker A

Bo zauważam, że coś się dzieje, co że potrzebujesz może jakiejś pomocy i jestem do twojej dyspozycji. To jest jakiś taki początek, który może pozwolić otworzyć właśnie ten język, ten dialog pomiędzy pomiędzy dwojgiem, dwojiggiem mężczyzn czy nawet w relacji

49:59

Speaker A

partnerskiej. Myślę, że jeżeli partner zastanawia czy czy w takiej sytuacji mam dwa warianty mężczyzna z mężczyzną i partnerka ze swoim partnerem to przy drugim, mówiąc kolokwialnie, facecie łatwiej będzie nam się otworzyć niż przed własną partnerką w to zależy. To są tak kwestie

50:17

Speaker A

indywidualne, ale jak to zazwyczaj w badaniach wychodzi w ogóle w statystykach wychodzi, że partnerka jest najczęstszym takim najbliższym partnerem, z którym mężczyźni są w stanie porozmawiać. Więc myślę, że że lwia część jest też po stronie partnerek, gdzie one mogą wyjść. z takim

50:30

Speaker A

poczuciem, z taką z taką inicjatywą, że widzę, że coś cię gryzie. Jeżeli byś potrzebował pomocy, to ja to chętnie ciebie wysłucham, bo to czasami bardzo często zależy od samego wysłuchania, nie dawania gotowych rozwiązań, tylko wysłuchania, żeby żeby ten mężczyzna

50:45

Speaker A

zaczął powoli otwierać się z takim poczuciem, że to co mówi spotyka się z uznaniem i nie dawaniem gotowych rozwiązań.

50:52

Speaker A

Mhm. A skąd nas w ogóle skąd bierze się problem, że tak trudno jest rozsupłać tę męską emocjonalność?

51:00

Speaker A

No bo nie zostaliśmy tego nauczeni. To znaczy jesteśmy pokoleniem ojców obecnych fizycznie, ale nieobecnych emocjonalnie.

51:07

Speaker A

Ale były w tym domu też matki i to częściej były tylko matki. Dlatego możemy utożsamiać też sferę emocjonalną z czymś, co jest kobiece.

51:16

Speaker A

Ale skoro utożsamiamy sferę emocjonalną z kobiecą stroną, to wydawać by się mogło, że to kobieta idealnie nauczy tego swoje dzieci i swojego syna.

51:27

Speaker A

Czy przekaże, czy będzie posługiwała się odpowiednim językiem, będzie wiedziała jak. Mhm. No to jak widzimy na doświadczeniu, nie zawsze musi się tak dziać. To znaczy jakby wychodzę z mojej perspektywy, ważne są właśnie męskie wzorce.

51:42

Speaker A

Niekoniecznie to musi być ojciec, ale to właśnie kwestia, nie wiem, wujka, trenera, y kogoś, kto kto jest właśnie takim męskim odpowiednikiem, wzorcem, który pokazuje nam ten świat męski. Kiedyś były, kiedyś były męskie rytuały, które wprowadzały, prawda, a teraz, a, a teraz tego nie mamy. I, i

52:01

Speaker A

gdzieś, gdzieś jednak ten aspekt właśnie takiego męskiego wzorca pozwala y po pierwsze właśnie y no wprowadzać w tę sferę emocjonalną i troszeczkę ją y jakby rozbudowywać, dzięki czemu może być nam łatwiej.

52:16

Speaker A

A czy próba odnalezienia kluczu do męskiej emocjonalności nie jest czymś na kształt otwarcia puszki Pandory? To znaczy, że wydaje nam się, że komuś pomożemy, a tymczasem okazuje się, że tam jest tak dużo problemów, z którymi dany mężczyzna nie wie jak

52:35

Speaker A

sobie poradzić i wchodzi w jeszcze trudniejszy stan emocjonalny, jeszcze głębszy. [westchnienie] No bo skoro próbujemy to rozsupłać, a mówimy o tym, że nie mamy narzędzi ku temu, bo nie potrafimy nazywać swoich emocji i stanów, to może być naprawdę dużo trudniej niż

52:55

Speaker A

było w tym momencie, kiedy ignorowaliśmy czy milczyliśmy nad pewnymi kwestiami i szliśmy po prostu do przodu powierzchownie.

53:04

Speaker A

No tak. Dlatego też kluczowym może być odwaga i zebranie i pojawienie się w przestrzeni gabinetu.

53:11

Speaker A

Mhm. Który w którym w którym jesteśmy w stanie powoli po nic do kłębka bez gwałtownych ruchów rozkładać na czynniki pierwsze to, z czym sobie nie radzimy. Mhm. Ty masz takie poczucie, że zdefiniowałeś swoją męskość? Wiesz czym jest męskość

53:31

Speaker A

dla ciebie dzisiaj? Bo mówiliśmy o kryzysie męskości, to teraz pomówmy w ogóle o niej.

53:40

Speaker A

Na pewno męskość dla mnie, ale to jest aspektem związanym z pewną odpowiedzialnością. Odpowiedzialnością za siebie, za moich najbliższych. To jest to jest jakieś taka chyba cecha, którą którą uważam i myślę, że ona też w ogóle pojawia się.

53:54

Speaker A

Ostatnio też wyszło ciekawe badanie w Stanach Zjednoczonych a propos tego właśnie jak jak mężczyźni definiują męskość i właśnie ta odpowiedzialność i też kwestia poświęcenia się innym wskazywana w ogóle była w bardzo dużej skali że że to są takie obszary, które w których

54:10

Speaker A

upatrujemy właśnie tego tego aspek tej tej męskości i myślę, że gdzieś jest mi blisko do do do do tego aspektu i ta odpowiedzialność chcąc być odpowiedzialnym za siebie, za swoich najbliższych, wiedząc o tym, że że że ta sfera na przykład emocjonalna, ale też

54:28

Speaker A

materialna jakby są takimi rzeczami, na które które mam wpływ, no to będę się nimi opiekował, będę starał się im przyglądać, nad nimi pracował.

54:37

Speaker A

No bo wiem, że to właśnie jakby w mojej kategorii, w moim poczuciu jest to ten aspekt, który mówi o o tej odpowiedzialności i wiem, że to może mieć wymierny wpływ właśnie na na moich bliskich.

54:48

Speaker A

Poświęcenie jest dobrym, pożądanym zjawiskiem? Myślę, że na pewno się poświęcamy i to to poświęcenie jest potrzebne. Natomiast no znowu pojawia się to pytanie do kiedy się poświęcać, gdzie jest ta granica.

55:01

Speaker A

No właśnie nie powinniśmy raczej się angażować, a nie poświęcać, bo poświęcenie sugeruje, że jednak musimy trochę stracić, zranić się, aby ktoś miał lepiej.

55:11

Speaker A

Angażowanie się myślę, że jest lepszym lepszym zamiennikiem, ale to też jest wiesz no właśnie pytanie jak będziemy do tego podchodzić. No bo czasami się poświęcamy, ale to cały czas może być odbierane jako takie zaangażowanie. No bo moim poświęceniem, tak myślę sobie,

55:25

Speaker A

może być chęć y zawiezienia mojego syna o godzinie 3:00 nad ranem na pociąg, żebym mógł pojechać na na kolonię, pomimo tego, że mógłbym spać na przykład. Tak. No to jak mówię taki bardzo prosty, bardzo, bardzo taki jakby najprostszy z przykładów. Tak, to będzie

55:39

Speaker A

poświęcenie tylko. No do każdy też będzie miał gdzie indziej te linii odcięcia, gdzie kończy się zaangażowanie, a zaczyna poświęcenie. Ale to chyba chodzi o to, żebyśmy nie zaczęli się poświęcać, czy jednak akceptujemy, że Myślę, że w jakimś wymiarze będziemy się

55:55

Speaker A

tak czy siak poświęcać. To jakby trudno jest, możemy zamiennie stosować poświęcenie, zaangażowanie, no bo poświęcenie jest też rodzajem zaangażowania z mojej perspektywy i to jest kwestia no właśnie, gdzie postawić granicę, żeby nie zatracić w tym siebie samego.

56:09

Speaker A

O, myślę, że to jest ten balans, który który albo azymot, który warto utrzymać. Mhm.

56:16

Speaker A

Porozmawiajmy trochę o kondycji współczesnych mediów społecznościowych przede wszystkim. No bo w momencie kiedy ty rozpoczynałeś swoją przygodę i karierę medialną to był to zgoła odmienny świat. przypomnij nam trochę, opowiedz jak to wyglądało w kontrze widzimy dziś i doskonale diagnozujemy.

56:33

Speaker A

Yyy, [westchnienie] no to jak my zaczynaliśmy, jak ja zaczynałem to były dopiero początki blogosfery. Obecnie, no byłeś blogerem, odszczepieńcem, dziwnym człowiekiem, który coś pisze w internecie, robi zdjęcia jeszcze, żeby było ciekawiej. Pamiętam, że moi koledzy z pracy się bardzo jakby mieli niezłą bekę

56:52

Speaker A

z moich z mojej działalności w internecie. Obecnie, no ja mam wrażenie w ogóle, że social media przeniknęły do do regularnego życia, czyli czyli dzisiaj już każdy w jakiś sposób jest, nie wiem czy influencerem, ale publikujemy treści, jakby jesteśmy

57:10

Speaker A

trochę osadzeni w laju, w tym, że nasze życie dzieje się w internecie. pokazujemy naszą naszą część naszego funkcjonowania, więc jakby to się stało jakąś taką integralną częścią funkcjonowania, mam wrażenie większości społeczeństwa z z konsekwencjami z tego płynącymi.

57:28

Speaker A

Myślę, że że zmiany, które się dzieją w niektórych krajach a propos właśnie regulacji tego rynku jakby pokazują, że że jednak wiemy, że ten wpływ social mediów na na młodzież, na dzieci jakby ma taki a nie inne skutki, dlatego też

57:40

Speaker A

stąd też regulacje. No ale ale tak no te te przeniknęły do do do do masowego użycia.

57:49

Speaker A

Mhm. Mhm. M Czy w momencie czy w którymś momencie swojej medialnej kariery poczułeś wypalenie tym środowiskiem, tą treścią, byciem tam?

58:03

Speaker A

[westchnienie] Ja od samego początku wiedziałem, że że to jest czasowe. Ja tworzyłem swoją alternatywną rzeczywistość, to znaczy i nasza przestrzeń slowlifowa na Podlasiu, tak? czyli nasza ta agroturystyka i jakoś taki wiedziałem, że to nie będzie trwało wiecznie. Yyy

58:20

Speaker A

jednocześnie wiedziałem, że to nie będzie trwało wiecznie, więc jakoś tak yyy to pozwalało mi troszeczkę łapać trochę inny dystans do tego, więc więc jakby myślę, że że m czy czułem wypalenie? No myślę, że musiałem czuć, skoro podjąłem decyzję o

58:37

Speaker A

o o zmianie. Mhm. A jakie zagrożenia yyy nosi ze sobą y ślebe podążanie czy wiara w treści influencerskie, które oglądamy?

58:51

Speaker A

Musimy pamiętać, że my oglądamy część, jakiś wycinek z życia z idealizowany. No teraz co prawda powiedziałeś, że nie wiem chociażby w kwestii rodzicielstwa coraz częściej widzimy jakoś takie przerysowane trudy rodzicielstwa chociażby. Natomiast no myślę, że życie w social mediach jest są jakimś

59:08

Speaker A

wycinkiem, jakąś kreacją, a prawdziwe życie dzieje się poza. Mhm. Myślę, że to jest a ze swoim doświadczeniem, ze swoimi znajomościami y poniektórych osób, ludzi i ich losów, Mhm.

59:20

Speaker A

To jak patrzysz na wykreowane dzisiaj gwiazdy w przestrzeni internetowej, czy jako psycholog dostrzegasz coś więcej?

59:27

Speaker A

Przyznam się szczerze, że nie obserwuję zbyt dużo. No ale chcąc nie chcąc pewnie rzuca ci je w oczy jakaś treść od czasu do czasu.

59:38

Speaker A

Czy ja coś obserwuję? Myślę, że wielu ludzi próbuje budować swoją wartość właśnie uznaniem innych ludzi i to jest coś, co napędza ich działanie, ale jednocześnie też w jakiś sposób może też ich okradać. No bo będąc uzależnionym od przysłowego lajka

60:00

Speaker A

czy od tego wsparcia yyy takiego w postaci komentarzy czy czy innego zaangażowania yyy może to doprowadzać do sytuacji, że coraz no zresztą też widzimy, że coraz bardziej y ekstremalne rzeczy się klikają i to też pokazuje właśnie pewien kierunek, który który się pojawia. Można

60:19

Speaker A

uzależnić się od tego, jak ktoś postrzega ciebie i później to jak jesteś postrzegany wpływa na twoje życie.

60:28

Speaker A

Przestasz mieć kontrolę nad swoim życiem. No dokładnie tak. No to to jest właśnie uzależnienie się od od akceptacji właśnie ludzi m obserwujących daną osobę.

60:39

Speaker A

Mhm. Czyli zatracasz szybę w pewnym momencie w jakimś wymiarze na pewno. I teraz wchodzą na scenę młodzi małoletni, którzy tymi te zawody chcą wykonywać, które cieszą się najmniejszym zaufaniem społecznym.

60:52

Speaker A

Youtuber influencer. Co ty o tym sądzisz? Jesteś sam ojcem dwójki dzieci, psychologiem? Przyglądam się temu.

61:06

Speaker A

Myślę, że nie należy traktować tego z jakąś wielką agresją i i zakazami. No bo jednak jeżeli jest takie pragnienie, no my też w młodości różne rzeczy chcieliśmy robić. nie było wtedy influencerów, ale ale myślę sobie, że że chcę wierzyć, że y

61:28

Speaker A

no właśnie z jednej strony chcę wierzyć, z drugiej strony myślę, że życie może pisać zupełnie inny scenariusz, że popularyzacja tego influencer bycia influencerem jest stosunkowo łatwa.

61:39

Speaker A

W cudzy tak myślę na początku, no bo tam tak, bo influencerzy to są sprzedawcy marzeń. Oni opowiadają jak w życiu może być cudowne, fenomenalne, kiedy Ale mam też poczucie, że ludzie się tym zaczynają męczyć i nie jestem przekonany

61:51

Speaker A

czy to będzie coś co będzie y tak stale spopularyzowane. Ludzie się zaczynają naprawdę tym męczyć. Mam wrażenie, że coraz więcej ludzi y zauważa iluzje tego świata.

62:04

Speaker A

Tylko teraz chcę, żeby żebyśmy raczej mówili o młodych Mhm. a nie o dorosłych, którzy potrafią krytycznie na coś spojrzeć, poszukać trochę głębiej informacji, ale młodzi bardzo często nie analizują tak wnikliwie tylko patrzą na ten przepiękny świat, który oferuje bardzo dużo i też chcą tak żyć,

62:26

Speaker A

nie zdają sobie sprawy z tego, co tam, jak bardzo jest to bezduszny biznes, którym który jest po prostu fikcją i też chcą w tę stronę iść, ale to nie jest korzystne. Dlatego myślę, że te regulacje, które na przykład pojawiają

62:45

Speaker A

się w innych krajach, wcale nie są takie głupie. Mhm. Czyli, czyli dopasow, czyli odpowiedni wiek y m z możliwością wejścia do social mediów, telefony y też w określonym wieku, limitowany czas, yyy, jeżeli chodzi o ekspozycje na ekrany. To są takie rzeczy

63:03

Speaker A

typowe behaworalne, ale z mojej perspektywy, które mogą w jakiś sposób zabezpieczyć yyy ryzyko, że młoda osoba zachłyśnie się tak jak tak jak powiedziałeś tym tym iluzorycznym światem yyy sprzedawców marzeń.

63:16

Speaker A

Mhm. To w jakim wieku dzieci powinny korzystać? w pełni niezależnie z telefonów komowych, z nie chcę wyjść na ortodoksyjną osobę, ale ja chcę wierzyć, że moje, że chciałbym bardzo, żeby moje dzieci mogły niezależnie używać telefonu w wieku 16

63:33

Speaker A

lat, ale oczywiście mówię to typowo jakby na tu i teraz, jak spotkamy się za lat osiem, to prawdopodobnie albo istnieje szansa, że może będę myślał inaczej.

63:43

Speaker A

Natomiast no chciałbym bardzo, żeby te opóźnić ten ten moment wejścia w świat social mediów najbardziej jak to jest możliwe.

63:50

Speaker A

A nie wydaje ci się, że w ten sposób trochę zabierasz im też może nie dzieciństwo, ale czas nastoletni, to co życie ma do zaoferowania, bo życie ich rówieśników będzie toczyć się w tym świecie wirtualnym.

64:03

Speaker A

Tak, ale ja nie chcę być ortodoksyjnym rodzicem, który zabroni tego kategorycznie. To znaczy nie widzę przeciw. Abi ma 8 lat, ale w piątki, soboty, niedzielę ma półtora godziny, kiedy może używać tabletu. Używa go w dużym pokoju przy nas, y, z głośnikiem

64:16

Speaker A

włączonym, żeby, że żebyśmy mogli słyszeć co się dzieje. I myślę, że z telefonem też nie mam takiego problemu, żeby na przykład w którymś momencie, nie wiem, w wieku 13 lat, telefon był w salonie i miał możliwość na przykład

64:29

Speaker A

godzinnego czasu w określone dni, tak żeby nie był odcięty tak jakby definitywnie od od tego aspektu. Ale ale tak zapytałeś o takie takie niezależne używania, czyli zrozumiałem to w takim wymiarze stałego takiego jak jak używamy my dorośli, to to raczej wolałbym, żeby

64:47

Speaker A

żeby to się wydarzyło później niż niż wcześniej, a we wcześniejszych okresach pod jakąś pod jakąś taką kontrolą i w naszym towarzystwie, w naszej obecności.

64:58

Speaker A

Mhm. A nie uważasz, tak jak zapytałem, powtórzę, że to w pewnym sensie trochę zabiera im możliwość nawiązywania czy podtrzymywania znajomości tam ro rozbijania tych relacji, które bardzo często dla młodych ludzi one nawet nie muszą być zawierane analogowo. Ważne, że są i

65:16

Speaker A

toczą się również wirtualnie. W jaki sposób może być to zabieraniem? Ale z drugiej strony chciałbym to kompensować tym, że będę dbał o to, żeby dzieci mogły dbać o relacje takie bezpośrednie analogowe.

65:27

Speaker A

Wielu współczesnym rodzicom bardzo trudno jest nakłonić dzieci w ogóle do rozwiniania tego typu relacji i czy i zanikają też kompetencje miękkie, umiejętność nawiązywania głębokiej relacji, podtrzymywania rozmowy, nawiązywania rozmowy w ogóle przede wszystkim.

65:43

Speaker A

No bo to się dzieje, to się powinno rozpoczynać od samego początku, moim zdaniem. To znaczy myślę, że że yyy no my położyliśmy też środek ciężkości. Pomimo tego, że mieszkamy yyy na wsi yyy gdzie nie ma innych małych dzieci, to dowozimy nasze dzieci

65:59

Speaker A

codziennie 50 km do szkoły, gdzie mają czas z innymi rówieśnikami. Pomimo tego, że one są w edukacji domowej, natomiast są w placówce, która która skupia takie dzieci i dzień w dzień dojeżdżamy 50 km w jedną stronę. M znaczy moja żona

66:15

Speaker A

dowodzi akurat yyy do bo do do tego, żeby one mogły mieć czas właśnie z innymi rówieśnikami. Mhm.

66:22

Speaker A

Więc jakby to jest ta ta inwestycja, którą chcemy włożyć i później jakby balansować takim podejściem, że no właśnie możemy używać ekranów określonych w określonym w określonej ramie czasowej. Telefony też pewnie się kiedyś pojawią, ale też w określonych ramieni i ta granica się będzie

66:39

Speaker A

przesuwała do momentu, w którym jakby no dojdzie do do sytuacji, w której dziecko zacznie używać ich niezależnie.

66:45

Speaker A

Mhm. Bardzo zaangażowałeś się w życie swoich dzieci i zainwestowałeś swoje życie i swój czas.

66:52

Speaker A

Tak, ale dbam też o o swoje życie. To znaczy dlatego też rozpocząłem swoje szkolenie cały czas. Myślę, że że to też jest dla mnie dla mnie taki aspekt, który jest istotny. Tak, że ci widzą mnie i tego, że jestem y zafascynowany y psychologią,

67:08

Speaker A

psychoterapią, więc jakby y widzą na przykład moją to zabieram ostatnio syn niedługo syna na na mój wypad z moim przyjacielem w góry, że to też staram się, żeby one właśnie widziały też, że jestem autonomiczną jednostką, podobnie też jak jak wygląda relacja z z moją

67:26

Speaker A

Wiktorią, że że też na tyle na ile możemy spędzamy ten ten czas razem Y, więc jestem zaangażowany, ale no właśnie jednost jest w kierunku poświęcenia.

67:37

Speaker A

Staram się, żeby to poświęcenie nie było, ono się odbywa, ono jest, natomiast szukam tej granicy, żeby nie odbywało się naprawdę takim mocnym kosztem mnie samego.

67:47

Speaker A

Ile czasu spędzasz poza domem? No od poza domem spędzam dużo czasu, bo od poniedziałku do piątku jestem jestem w Warszawie, na weekendy wracam do do nas na Podlasie. Teraz od jesieni to się zmieni, bo i poniedziałki i piątki

68:02

Speaker A

jeszcze będę razem z z rodziną, więc wtorki, środy i czwartki będę na w Warszawie. Miałem na początku z tego tytułu pewien dyskomfort, bo bo miałem takie poczucie, że być może jestem weekendowym ojcem. Natomiast no z grafika tygodnia by tak wynikało.

68:17

Speaker A

Z grafika tygodnia by tak wynikało. Natomiast żona mnie wyprowadziła, takby strzeliła mi tak metaforycznie w głowę, bo powiedziała, że jesteś obecny po pierwsze jakościowo, jak jesteś w domu w weekendy, ale też dzieci wiedzą, że psychicznie psychicznie, relacyjnie cały czas jesteś z nimi. Jak

68:37

Speaker A

się kłócą, to mówią, że chcą zadzwonić do taty gdzieś, gdzieś. Więc to znowu pokazuje jakość relacji jest istotna, a nie ilość. I tego staram się trzymać.

68:47

Speaker A

Myślę, że to w jakimś wymiarze pomaga mi też przetrwać ten czas, który który muszę poświęcić na swoje szkolenie. Jak wygląda ta jakość relacji, kiedy dwa dni w tygodniu jesteś z dziećmi i podejrzewam, że gdzieś tam w środku czujesz, że chcesz nadrobić te

69:02

Speaker A

poprzednie pić dni. No spędzamy praktycznie całe dnie razem. Jeździmy na wycieczki, na na rowery, jeździmy do kina, ale czy czasem twoje dzieci nie mówią, że wolałyby, żebyś był w domu z nimi na co dzień?

69:15

Speaker A

Mówią, że tęsknią. jak wyjeżdżam. Lesia jest ma teraz taki okres, że się bardzo przytula i że będzie tęskniła. Y, ale widzisz, no znowu to jest trochę tak, że ja chcę, żeby one doświadczały tej tęsknoty, to ktoś powie, że mógłbym

69:28

Speaker A

je przed nimi ochraniać, ale to jednak jest wyeksponowanie ich na pewne trudne emocje, ale one mają mieć też świadomość tego, że tata wraca, że ja pojawiam się, że to nie jest i że to jest określone w czasie, tak?

69:41

Speaker A

Czyli że jest, że jest stałość w naszym, w przerwie pomiędzy kiedy się nie widzimy, ale jest też stałość w czasie, kiedy jesteśmy razem, że jest pewna pewna struktura naszej relacji y która niekoniecznie ktoś może stwierdzić, że ona nie jest idealna, może nie jest

69:57

Speaker A

podręcznikowa. być może ktoś, może ktoś teraz skomentować to, że to nie jest jakby podręcznikowy rodzaj spędzania czasu, ale ja wiem o tym, że on jest jakościowy, jest osadzony na pewnej strukturze, na stabilności, na stałości. życie tak się potoczyło, że że

70:14

Speaker A

że jakby jest ten aspekt dla mnie moje szkolenie jest dla mnie ważne i to też jest obszar, w którym chcę, żeby moje dzieci obserwowały właśnie, że że poza nimi jakby ja mam też część razem z moją partnerką mamy część swojego życia.

70:29

Speaker A

Mhm. A jak czujesz się, kiedy wracasz po pięciu dniach i widzisz swoje dzieci? Czuję. No jak jak może się czuć ojciec po pięciu dniach? Oczywiście [śmiech] wspaniale i nie ukrywam, że wyjazdy poniedziałkowe, bo wyjeżdżam w poniedziałek rano z reguły są yyy my

70:44

Speaker A

jeszcze mamy swoje nocowanki, tak? Dzieci zapraszają mnie do na nocowankę do siebie do pokoju, więc wtedy śpimy wszyscy w jednym jednym łóżku, yyy wieczorami puszczamy sobie jeszcze zajączki na suficie z z latarki robimy figurki z palców, więc staramy się jakoś

70:59

Speaker A

tak jakby naprawdę jakościowo do tego podchodzić. Czuję smutek jak wyjeżdżam, no ale ten wiem, że ten smutek się skończy w czwartek czy w piątek, kiedy będę wracał. Tak. Y, w każdej chwili mogą do mnie zadzwonić, mam, no i tutaj

71:10

Speaker A

znowu idziemy w kierunku nowoczesnych technologii, bo mamy połączenia wideo i też możemy spędzić ten ten czas. Może on nie jest do końca jakościowy, ale widzimy siebie, co też w jakiś sposób buduje tą tą tą tę relację.

71:22

Speaker A

Ale dzieci nie sugerują ci, nie mówią, że za dużo pracujesz. Nie pamiętam, żeby powiedziały, że dużo pracuję. Wiem, jakby wiedzą, że mnie jak jestem na wyjeździe, to ja jestem w pracy. No to notabene jest tego dużo, bo od poniedziałku do piątku mnie nie

71:40

Speaker A

widzą, ale na przykład sierpień jest miesiącem, kiedy mam cały miesiąc wolnego, celowo wybrany i jestem tylko i wyłącznie z nimi, więc więc w jakiś sposób staram się to kompensować. Czy jest to podręcznikowe, powtórzę się?

71:53

Speaker A

Prawdopodobnie nie, ale jest to jakościowe i naprawdę mam poczucie, że że w jakimś wymiarze to to jest trudne i dla mnie i dla dzieci, ale wiem, że m ta trudność ma określoną ramę i są momenty, które kompensują te te ciężkie emocje

72:10

Speaker A

związane na przykład z moim wyjazdem. Mhm. A to jest takie rozwiązanie, tak jak mówiłeś, o swoim życiu zawodowym w sieci tymczasowe? wiesz, że to się kiedyś skończy, czy jak to będzie wyglądało w przyszłości?

72:22

Speaker A

No generalnie najbliższe kilka miesięcy jeszcze mam czas swojego szkolenia. Y ono ono trwa, więc muszę być w Warszawie. M natomiast będą to prawdopodobnie będzie to wtorek, środa, czwartek. To są takie trzy dni, kiedy kiedy jestem y kiedy będę musiał być

72:39

Speaker A

tutaj, a a pozostałe dni mogę być już tam, więc więc jakby to jest pewien taki kompromis, który który podjęliśmy. Mhm.

72:48

Speaker A

Nie myśleliście o tym, żeby całą rodziną się przeprowadzić do żeby na co dzień być ze sobą do Warszawy?

72:54

Speaker A

Nie wyprowadzimy. W weekend rozmawialiśmy na ten temat z Wiktorią, że raczej nie wyobrażamy sobie mieszkania w mieście już, że że jednak jednak ten czas to miejsce na wsi jest dla nas y dobrym dobrym miejscem. Myślę, że to, że

73:12

Speaker A

dzieci wychowywały się też na wsi w okresie od niemowlęstwa do do do tego momentu jest też dużą inwestycją. Obecnie, tak jak mówiłem, dowozimy Abla od nowego roku. Będziemy dowozić też lesie do do do tego, żeby miały relacje z innymi rówieśnikami.

73:29

Speaker A

Myślę, że jak dzieci pójdą na studio, to chcemy się z nimi wyprowadzić, bo nie chcę wysyłać dzieci do internetu i i myślę, że to będzie czas, kiedy pewnie podejmiemy decyzję o tym, że chcia chcemy mieszkać w mieście, w którym

73:39

Speaker A

dzieci podejmą decyzję o studiach. W mieście trudno jest, trudno byłoby wam wychować dzieci tak jak chcecie, czy dać im to co chcecie w takie duże aglomeracji jak Warszawa.

73:50

Speaker A

Myślę, że to jest kwestia bardziej jakiegoś takiego wewnętrznej d to oczywiście jest bardzo subiektywne, bo teraz tu mówimy o was i pewnie na to pytanie można odpowiedzieć. To zależy, każdy ma inaczej, ale jakie jest twoje zdanie?

74:02

Speaker A

Czy takie duże miasta nie sprzyjają jednak pewnemu modelowi wychowania, który ty prezentujesz? Wiesz co, nie mam takiego. Każde miejsce ma swoje plusy i minusy. Dzieci, moje dzieci uwielbiają Warszawę. Uwielbiają Warszawę. Gdynia jest w ogóle miastem, które które bardzo lubią lubią tą ten tę

74:20

Speaker A

dynamikę, która jest w dużym mieście. No pewnie dlatego, że mieszkają na wsi, wszędzie dobrze, gdzie nas gdzie nas nie ma. I myślę sobie, że Warszawa czy duże miasta mają dużo plusów, mają też pewne minusy, ale to tak samo jak życie na

74:32

Speaker A

wsi. Myślę, że dla niejednej osoby perspektywa tego, że dowozimy dzieci 50 km może wydawać się surrealistyczna.

74:40

Speaker A

Perspektywa tego, że do najbliższego sklepu mamy 3 km też może wydawać się komuś suralistyczne. To, że musimy dowozić dzieci na zajęcia jazdy konnej i na wszystkie inne urodziny, nie urodziny, wszystko musi się odbywać transportem, żeby dojechać, wrócić, odwieźć. No może

74:58

Speaker A

się to jest to jest nieelada wyzwanie. Natomiast raczej staram się nie patrzeć na to przez pryzmat tego, czy jestem świadomy plusów i minusów po prostu miejsca, w którym obecnie jesteśmy. Z naszej perspektywy wychodzimy z założenia, że w naszym

75:13

Speaker A

podejściu mamy więcej plusów życia życia na wsi. Kamin Pawelski. Bardzo dziękuję. Dziękuję. [muzyka] [muzyka] [muzyka] He. e

Topics: męskość emocje mężczyzn kryzys męskości psychologia mężczyzn wypalenie zawodowe zdrowie psychiczne psychoterapia relacje rodzinne Polska B definicja męskości


---
This is the markdown twin of https://sozai.app/transcript/chlopaki-nie-placza-mezczyzni-tak-kamil-pawelski-128/ — the same content, without the markup.
Published by SozAI (https://sozai.app). Reuse and quotation are allowed with attribution and a link back.
Machine-readable index: https://sozai.app/llms.txt · data API: https://sozai.app/api/